Posts Tagged ‘கிருத்துவம்’

கேரளாவில் செயின்ட் தாமஸ் கட்டுக்கதைகள் – மஃபேயஸ் புனைந்த செயின்ட்தாமஸ் கட்டுக்கதை (4)

ஓகஸ்ட் 5, 2012

கேரளாவில் செயின்ட் தாமஸ் கட்டுக்கதைகள்மஃபேயஸ் புனைந்த செயின்ட் தாமஸ் கட்டுக்கதை (4)

மஃபேயஸ் என்ற ஜெசுவைட் பாதிரியால் உருவாக்கப் பட்ட செயின்ட்தாமஸ் கட்டுக்கதை: போர்ச்சுகீசியர் எழுதி வைத்துள்ள குறிப்புகளிலிருந்து, மஃபேயஸ் (1536-1603) என்ற ஜெசுவைட் பாதிரியால் உருவாக்கப் பட்டது தான் இந்தியாவில் செயின்ட் தாமஸ் கட்டுக்கதை என்று தெரிகிறது. ஜொஹன்னஸ் பெட்ரஸ் மஃபேயஸ் [Joannes Petrus Maffeus (1536–1603)] என்பவன் லத்தீனில் பல புத்தகங்களை எழுதியுள்ளானாம். 1585ல் ஹிஸ்டோரியம் இன் டிகாரம் லிப்ரி VXI (Historium Indicarum Libei XVI) எப்ற புத்தகம்[1] புளோரன்ஸில் பதிப்பிக்கப்பட்டதாம். இதை எழுதி முடிக்க 12 வருடங்கள் ஆனதாம். ஒரு வரியை அமைக்க பலமணி ஏன் நாட்கள் கூட எடுத்துக் கொள்வானாம்! இருப்பினும் அதிசயமாக எழுதி முடித்துவிட்டானாம். இவனை போர்ச்சுகீசிய சரித்திராசிரியர், கத்தோலிக்க சரித்திராசிரியர், சர்ச் சரித்திராசிரியர், என்றும் குறிப்பிடப்படுகிறான்[2]. அதாவது கிருத்துவ நம்பிக்கைகளுக்கேற்ப எழுதும் சரித்திராசிரியர் என்று பொருள்படும். பெரும்பாலும், அவர்கள் நேரில் செல்லாமல், வழிபோக்கர்கள், பிரயாணிகள் மற்றவர்கள் சொல்வதை வைத்துக் கொண்டு, தமது கற்பனையைக் கலந்து, நேரில் சென்று பார்த்தது போல எழுதுவர்[3]. நேரிலே சென்று பார்த்தாலும், தமக்கு சாதகாமாக இல்லாமல் இருந்தாலும் அவற்றை மாற்றி, தமக்கு சாதகமாக எழுதி வைப்பர்.

 Maffeus also tells us that St. Thomas’s remains were found by the Portuguese at Meliapoora, and sent to Goa. Ibid. f. 158. All this is of course treated as a fable
by the Catholic Moreri, Diet. vi. 323, a.
1 Bouhours, Xavier, i. p. 56.
மஃபேயஸ் தாமஸின் உடல் எச்சங்கள் மெலியபூரில் காணப்பட்டன என்றும் அவை கோவாவிற்கு எடுத்துச் செல்லப்பட்டன என்றும் எழுதி வைத்துள்ளார். ஆனால், இந்த கற்பனைக் கதையை அதிகாரமுள்ள கத்தோலிக்க புத்தகங்கள் ஒப்புக்கொள்வதில்லை.

மஃபேயஸின் கதையை மற்றவர்கள் குறிப்பிட்டாலும், சரித்தரத் தன்மையில்லாதலால் கண்டுக்கொள்ளவில்லை. பிரான்சிஸ் சேவியரே மைலாப்பூரிலுள்ளதாகச் சொல்லப் பட்ட கல்லறைக்கு வந்தபோது, ஒன்றும் சொல்லாமல் சென்று விட்டார். ஏனெனில், அவருக்கு உண்மை தெரியும்.

It is pretended that St. Thomas the Apostle preached the Gospel in India; and Maffeus, the Jesuit, tells us that he built a church at Meliapoora, raised a dead boy to life, preached to the Chinese, performed many miracles, built a cross of stone, and prophesied that white men would come one day from the remotest regions, to restore the same faith
which he was then introducing.
ஆன்ட்ரூஸ் ஸ்டீன்மெட்ஸ்[4] போன்ற சர்ச் எழுத்தாளர்கள் பதிவு செய்ததாவது, “செயின்ட்தாமஸ் இந்தியாவில் நற்செய்தியை போதித்தார் என்று நடிக்கப்பட்டது / பொய் சொல்லப் பட்டது; அதுபோல மஃபேயஸ் என்ற ஜெசுவைட் பாதிரி அவர் மெலியப்பூரில் சர்ச் கட்டினார், செத்தவரை உயிர்ப்பித்தார், சீனர்களுக்கு போதித்தார், நிறைய அதிசயங்கள் புரிந்தார், கல்லினால் ஒரு சிலுவை செய்தார், வெள்ளைக்காரர்கள் ஒருநாள் வெகுதூரத்திலிருந்து வந்து அந்த பழைய நம்பிக்கையை மறுபடியும் திரும்பக் கொண்டு வருவார்கள் என்று தீர்க்கதரிசனமாக சொன்னார், என்றெல்லாம் எழுதினார்கள்”. 

போர்ச்சுகீசியருக்கு தமது காலனிய ஆதிக்கம், பொருட்-கனிமக் கொள்ளை, மதவெறி, மதநம்பிக்கைகள் மூலம் செய்யப்படும் கொலைகள், கொள்ளைகள், குரூரக் குற்றங்கள் முதலியவற்றை மறைக்க அல்லது இறையியல் ரீதியில் நியாயப்படுத்த, இத்தகையக் கட்டுக்கதைகளை பயன்படுத்தினர் என்பது தெள்ளத்தெரிந்த உண்மை. செல்லும் இடங்களில் எல்லாம் இக்கதைகளை உள்ளூர் நம்பிக்கைகளுக்கு ஏற்றமுறையில் மாற்றியமைத்து, திரித்து பரப்பி வந்தார்கள்.

திருஞானசம்பந்தரைக் காப்பியடித் துபுனைந்த கட்டுக் கதை: மயிலாப்பூரில் ஏற்கெனவே, திருஞானசம்பந்தர் வந்தது, பாம்பு கடித்து பூம்பாவை இறந்து போனது, அவளது அஸ்தி-எலும்புகள் பத்திரமாகப் பாதுகாத்து வைத்தது, திருஞானசம்பந்தர் பதிகம் பாடி அவளை உயிப்பித்தது, போன்ற நிகழ்வுகளின் கதைகள் மக்களிடம் பிரபலமாக இருந்தன. எனவே, அப்பாதிருயாருக்கு, அக்கதைகளை அப்படியே எடுத்துக் கொண்டு, சிறிது மாற்றியமைத்து, கிருத்துவ சாயம் பூசுவதற்கு ஒன்றும் அவர்களுக்குச் சொல்லிக் கொடுக்க வேண்டியதில்லை. அதனால்தான், அக்கதைகளை உருவாக்கினர். இருப்பினும் மற்ற ஐரோப்பியக் கிருத்துவர்கள், அவற்றிற்கு எந்த ஆதாரமும் இல்லாததால் ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை, கண்டுகொள்ளவும் இல்லை. ஆனால், அந்த இடத்தை ஆக்கிரமித்துக் கொண்டு கபாலீலீசுவரர் கோவில் வளாகத்தை இடித்தது முதலிய அக்கிரமங்களை ஐரோப்பிய கிருத்துவர்கள் தடுக்காதது அவர்களது கோவில்-இடிப்பு, இந்து-எதிர்ப்பு எண்ணங்களை அப்பட்டமாக எடுத்துக் காட்டுகின்றன. 1588ல் ராமரயர் இப்பொழுதுள்ள சாந்தோம் என்று வழங்கப்படுகின்ற இடத்தில், கத்தோலிக்கத் துறவிகள் இந்து கோவில்களை இடிப்பதாக புகார்கள் கிடைத்ததால், அங்கு வந்து தடுத்தான். ஆனால், ஐரோப்பியர்கள் சாதுர்யமாக கப்பம் கொடுத்து அனுப்பிவிட்டனர்.

கத்தோலிக்க மற்றும் கத்தோலிக்கம் அல்லாத கிருத்துவப்பிரிவுகளும், தாமஸ் கட்டுக்கதைகளும்: கேரளவில் உள்ள கிருத்துவம் போர்ச்சுகிசியரால் அதிகமாகவே பாதிக்கப் பட்டுள்ளது. அதனால் கத்தோலிக்க மற்றும் கத்தோலிக்கம் அல்லாத கிருத்துவப் பிரிவுகளும், தாமஸ் கட்டுக்கதைகளை ஜாக்கிரதையாகவே பயன்படுத்தி வருகின்றன.

மைக்கேல் கெட்டிஸ், சாரம் என்ற சர்ச்சின் துணைவேந்தர் தொகுத்த நூலின் பெயர், “மலபார் சர்ச்சின் வரலாறு – 1501ல் போர்ச்சுகீசியர் கண்டுபிடித்தது முதல் – ரோமிற்கு ஒவ்வாத கிரியைகளை செய்து வந்தது, அவற்றை நீக்கி முறைப்படுத்தியது, ரோமிற்குக் கீழ் கொண்டு வந்தது, 1599ல் “டயாம்பர் சைநாட்” என்று கொண்டாடியது, செயின்ட் தாமஸ் கிருத்துவத் தலைவர்களின் நம்பிக்கை மற்றும் கொள்கைகள் இங்கிலாந்திற்கு ஒத்துப்போவது, ஆனால் ரோமிற்கு விரோதமாக உள்ளது போன்ற விவரங்கள் அடங்கியுள்ளன” என்று 1694ல் பதிப்பிக்கப் பட்ட அப்புத்தகத்தின் முதல் பக்கத்தில் காணப்படுகிறது.

ஆக, இங்கிலாந்து, புரொடஸ்டென்ட் கிருத்துவத்தைப் பின்பற்றி வந்ததால், ரோமின் / வாடிகனின் கட்டுக்கதைகளை ஒப்புக் கொள்ளவில்லை என்று தெரிகிறது. மேலும் இந்துமதத்தைப் பற்றி அவதூறாக எழுதி வந்த நிலையில், இந்துக்களும் கிருத்துவத்தைப் பற்றி படிக்க அரம்பித்தார்கள். அப்பொழுது, தங்களுக்கு எதிர்மறையான எந்த பிரச்சினைகலும் வரக்கூடாது என்று ஆங்கிலேயர்கள் விரும்பினர். மேற்கண்ட புத்தகத்தில், தெளிவாகச் சொல்லப்படுவது:

 
கிழக்கிலுள்ள அந்த சர்ச்சானது, போப்பின் தலைமை, ஆன்மீக சுத்தகரிப்பு, யுகாரிஸ்டில் ரொட்டிசாராயம் கிருஸ்துவின் சதை மற்றும் ரத்தமாக மாறுவது, உயிர்த்தெழுத்தல், விக்கிரவழிபாடு, பாவமன்னிப்பு, முதலியவற்றை நம்புவதில்லை. இவையெல்லாம் கத்தோல்லிக்க மதத்திற்கு எதிராக உள்ளது”.
இவையெல்லாம் அடிப்படை நம்பிக்கைகளாக இருப்பதினால், எல்லா கிருத்துவப் பிரிவுகளுக்கும் எதிரானது எனலாம். ஆகவே, கிருத்துவத்திற்கு எதிரானது என்பதைவிட, பொதுவாக இந்து நம்பிக்கைக்களைக் கொண்ட ஒரு இந்து பிரிவைக் காட்டுகிறது எனலாம். அதனை, கிருத்துவம் என்று திருத்தி வாதம் செய்ய முயல்வதும் தெரிகிறது. ஏனெனில் சடங்குகள், கிரியைகள் எனும்போது, அடிப்படையில் பல்வேறு வித்தியாசங்கள் காணப்படுகின்றன. கிருத்துவத்தில் “சிலுவை” சின்னம் ஏழாம் நூற்றாண்டில் அறிமுகப்படுத்தப் பட்டாலும். வழிபாடு செய்யப் படும் சிலுவை, கர்ப்பக்கிருகத்தில் உள்ள சிலுவை மரத்தினால் செய்யப்பட்டதாகத்தான் இருந்தது. மாறாக, இந்த “இந்து-கிருத்துவர்கள்” கல்லால் செய்யப்பட்ட சிலுவைகளை உபயோகப் படுத்துகின்றனர்.
 
மற்றொரு இடத்தில் பலிபீடம் முதலியவை மரத்தினால் தான் செய்யப்பட்டிருக்க வேண்டுமே தவிர, கல்லினால் செய்யப்பட்டிருக்கக் கூடாது.

ஆனால், தாமஸின் சிலுவைகள் எல்லாமே கற்களால் உள்ளது என்பது வேடிக்கையாக உள்ளது மற்றும் கவனத்தில் கொள்ளத்தக்கது. மேலும் அவை இந்து சிற்பங்களைப் போலுள்ளதே தவிர, கிருத்துவ மதத்தைச் சேர்ந்தவை போல காணப்படுவதில்லை. மேலும், கர்ப்பக்கிருகத்தில் இருப்பதற்கு பதிலாக சர்ச்சுகளின் வெளியே, குறிப்பாக வாசல்களில் கொடிக்கம்பத்திற்கு அருகில் காணப்படுகின்றன. இவையெல்லாம் இந்துக் கோவில்களின் அமைப்பையே ஒத்துள்ளன. மேலும் கட்டுமானமுறையில் சர்ச்சுகள் மற்றும் மசூதிகளுக்கே எந்த வித்தியாசமும் இல்லாமல், கோவில்களைப் போன்றுள்ளது, அவையெல்லாம் இந்துகோவில்களை மாற்றி கட்டப்பட்டவை என்று தெரிகின்றன.

வேதபிரகாஷ்

05-08-2012


[1] Maffei’s Historiarum Indicarum is a fundamental relation of the progresses of the Society of Jesus in Asia and the Portuguese possessions in America. Describing at large the Portuguese discoveries, missions and explorations to the Indies, Japan, China and Brazil, with three chapters being dedicated to the region (including Henriquez’ letters, 1570). “Maffei writes extensively about Brazil, describing it very accurately… Birckmann reprinted Maffei´s work several times, the first in 1589, a good edition” Borba de Moraes. The work also contains Maffei´s collection of Jesuit missionary letters, most from Japan, Persia, China and India Francis Xavier, Almeyda, amongst other renowned Jesuits and a whole chapter is dedicated to the life of the founder of the Society of Jesus, Father Ignacio de Loyola. First Cologne edition, finely printed, promptly followed in 1593, more common in the market.

[2] Pierre Du Jarric, Akbar and the Jesuits – An account of the Jesuit missions to the court of Akbar, George Riutledge & Sons Ltd, London, 1926, LPP, New Delhi, 1999, p.xv, xxx.

[3] Nicolas Lenglet Dufresnoy, New Method of Studying History: Recommending More Easy and Complete instructions, London, 1828.

[4] Andrew Steinmetz, History of the Jesuits: from the foundation of their society to its suppression by Pope Clement XIV.; their missions throughout the world; their educational system and literature; with their revival and present state,  including wood engravings by George Measom, Volume 1, Richard Bentley, London, 1848.

Advertisements

கேரளாவில் செயின்ட் தாமஸ் கட்டுக்கதைகள் – வாஸ்கோடகாமா மாரியை மேரியாக்கியது (3)

ஜூன் 10, 2012

கேரளாவில் செயின்ட் தாமஸ் கட்டுக்கதைகள் – வாஸ்கோடகாமா மாரியை மேரியாக்கியது (3)

மேரியா – மாரியா: வாஸ்கோட காமாவின் பித்தலாட்டம்: பெரும்பாலான அத்தகைய கற்பனைக்கதைகள் மார்கோ போலோ[1] / வாஸ்கோட காமாவின்[2] குறிப்பிகளிலிருந்துதான் பெறப்படுகின்றன. இவர்களுக்கு உலகத்தில் எங்கு சென்றாலும் கிருத்துவர்கள் இருக்க வேண்டும். ஆகையால் எதைப் பார்த்தாலும், அதனை கிருத்துவ மதத்துடன் தொடர்பு படுத்தி எழுதுவது வழக்கம். அப்பொழுதுதான் அவர்கள் ராஜா பணம் கொடுப்பார். ஆகையால் நாங்கள் மேரியின் சர்ச்சைப் பார்த்தோம், அப்போஸ்தலர்களின் காலடிகளைப் பார்த்தோம், அவர்களது கல்லறைகளைப் பார்த்தோம் என்றேல்லாம் பொய் சொல்லி எழுதுவார்கள். அப்படித்தான் வாஸ்கோட காமா ஒரு இந்து கோவிலுக்குச் சென்று வழிபட்டுக் கொண்டிருந்ததை ஐரோப்பிய எழுத்தாளர்கள் கிண்டலாக எழுதி வந்தார்கள்[3]. இந்துக்கள் “மாரி, மாரி, மாரி” என்று பாடிக்கொண்டு மாரியம்மன் கும்பிட்டுக் கொண்டிருந்ததை, 1503ல் இந்த ஆள் “மேரி, மேரி, மேரி” என்று கூவிக் கும்பிடுவதாக நினைத்துக்கொண்டு அக்கோவிலுக்குச் சென்று வழிபட்டுக் கொண்டிருந்தானாம்[4]. உள்ளே சிலைகளை / விக்கிரங்களைக் கண்டதும் சந்தேகம் ஏற்பட்டது. இருப்பினும் பிடிவாதமாக, இந்துக்கள் மேரியைக் கும்பிட்டுக் கொண்டிருந்தனர் என்று புளுகி சமாளித்துக் கொண்டானாம். உதாரணத்திற்கு, கீழே மற்றொரு குறிப்புக் கொடுக்கப் படுகிறது:

கோழிக்கோட்டில், சின்னம்மை நோயின் தாயாராகக் கருதப்படும் மாரி அல்லது மாரியம்மன் கோவில் உள்ளது என்று பேசின் மிஷனின் பாதிரி, ஜே.ஜேகப் ஜௌஸ் கூறுகிறார்.அங்குள்ள மணிகளை, பிராமணர்கள் அடிக்கிறார்கள், ஆனால், அவற்றை கீழ்சாதி மக்கள் தொடக்கூடாது.சில போர்ச்சுகீசியர்கள் அங்கிருந்த இந்து கடவுளர் மற்றவர்களின் சிலைகளை தமது சாமியார்களின் சிலைகள் என்று நம்பியிருக்கக்கூடும். கஸ்டென்ஹெடா, “ஜாவோ டி சத், வாஸ்கோ ட காமாவின் பக்கத்தில் முட்டிக்கால் போட்டு தொழுதபோது, இவை சாத்தான்களாகவே இருக்கட்டும், ஆனால் நான் உண்மையான கடவுளை வணங்குகிறேன், என்றானாம். அப்பொழுது அவனுடைய தலைவன் சிரித்தானாம். இருப்பினும் இந்த தலைவர்கள் எல்லாம் தமது கடற்பயணங்களைப் பற்றி எழுதும் போது, இந்த இந்துக்களை கிருத்துவர்கள் என்றே எழுதியனுப்பினர், அதை அந்த ராஜாவும் நம்பினான்”. The Rev. J. Jacob Jaus, of the Basel Mission at Calicut, informs me that
there is a local deity called Mari, or Mariamma, much dreaded as the goddess
of small-pox, and highly venerated. Amma, in Malayalam, means mother.These bells are struck by the Brahmans when they enter the temple, but must
not be touched by people of inferior castes.2 It is just possible that some of the Portuguese doubted whether these
Hindu Gods and images represented the saints of their own churches.
Castanheda (i, p. 57) says that when Joao de Sd knelt down by the
side of Vasco da Gama, he said: “If these be devils, I worship the true God”;
at which his chief smiled. But however this may be, it is equally true that
the reports furnished by the heads of the expedition described these Hindus
as Christians, and that the king believed them to be so (see[5] Appendix A.).

இதே மாதிரியான விவரிப்பு மற்ற புத்தககங்களிலும் காணலாம்[6]. ஒரு இந்து கோவிலில் சென்று வழிப்பாடு செய்து விட்டு, “ஒரு கிருத்துவ சர்ச்” (A Christian Church) என்ற தலைப்பில் எழுதியிருப்பது சரியான வேடிக்கை. அம்மனை “Our Lady” என்று சொலிவிட்டு, தீர்தத்தையும், விபூதியையும் கொடுத்தார்கள், காபீஸ் / காபிர்கள் மணியடித்தார்கள், சுவரில் தீட்டப்பட்டிருந்த சித்திரங்களில் அவர்களது சாமியார்களின் வாயிலிருந்து பற்கள் ஒரு அங்குலத்திற்கு நீட்டிக் கொண்டிருந்தன, அவர்களுக்கு நான்கு அல்லது ஐந்து கைகள் இருந்தன, விளக்குகள் வைக்கப் பட்டிருந்தன……என்று வர்ணனை உள்ளது. இதெல்லாம் படிப்பவர்களே புரிந்து கொள்வார்கள், அது ஒரு இந்து கோவில் என்று, இருப்பினும் கிருத்துவர்களுக்கு பொய் சொல்வது என்பது அந்த அளவிற்குள்ளது.

பாசுதா, பாசுதா, பாசுதா என்று வணங்கிய கேரள மக்கள்: மலபாரில் உள்ள மக்கள் பாசுதா, பாசுதா, பாசுதா (Pacauta, Pacauta, Pacauta) என்று 104 முறை சொல்லி வழிபட்டார்களாம்[7]. ராபர்ட் கால்டுவெல் இவ்வார்த்தை “பகவ” (Bagva or Pagav) என்றிருக்கலாம் என்று கூறினாராம்[8]. அதாவது, வைணவமுறைப்படி கடவுளை அவ்வாறு 108 முறை பெயர் சொல்லி ஜெபித்தனராம். இதனை “பாசுதா, பாசுதா, பாசுதா” அல்லது “பச்சுதா, பச்சுதா, பச்சுதா” என்று சொல்வதைவிட, “அச்சுதா, அச்சுதா, அச்சுதா” என்று சொன்னால், சரியாக இருக்கும். “மாரி, மாரி, மாரி” என்பதை எப்படி “மேரி, மேரி, மேரி” என்றாக்கினரோ, அதுபோலத்தான் இதுவும் என்று விளங்குகிறது. அதாவது கேரளாவில் கிருஷ்ணர் மற்றும் அம்மன் வழிபாடு பிரபலமாக இருந்தது நன்றாகத் தெரிகிறது. ஜெகோபைட்டுகளின் பைபிளில் கிரிஸ்ன / கிருஸ்டின”னை (Chrishna, Crishna, Cristmna, Christna…..) என்ற வார்த்தைகள் தாம் இருந்தனவாம். மேலும், கிருஷ்ணரின் பாகவத புராணத்தைப் போன்று அவர்களது பைபிள்கள் இருந்தன. அதாவது குழந்தையாக இருந்தது, சிறுவனாக மற்றவர்களுடன் விளையாடியது, குறும்புகள் செய்தது என்று பலவிஷயங்கள் இருந்தன. அவை கிட்டத்தட்ட “அபோகிரபல் நியூ டெஸ்டுமென்ட்” (New Testament Apocrypha[9]) போல இருந்தன. அதனால்தான், கத்தோலிக்கக் கிருத்துவர்கள் அப்புத்தகங்களை அழித்துவிட்டனர்.

கிருஷ்ணரின் உருவத்தில் வெளியிடப்பட்டுள்ள நாணயம்

ஹெலியோடோரஸ் என்ற கிருஷ்ண பக்தன்: ஹெலியோடரஸ் ஒரு கிரேக்கனாக இருந்தாலும், கிருஷ்ணனின் பக்தனாக இருந்ததால், அவன் தன்னை “பாகவத/பாகவதன்” என்று அழைத்துக் கொண்டான். மத்தியப்பிரதேசத்தில், விதிஸா என்ற இடத்தில் இவன் ஒரு கருட துவஜத்தை ஏற்படுத்தியாதத் தெரிகிறது. அதில் உள்ள கல்வெட்டின்படி, தக்ஷ்ஷசீலத்தில் வாழ்ந்தவனாகிய இவன், பாகபத்ரா என்ற மத்தியதேச அரசவைக்கு தூதுவனாக வந்தான் என்றுள்ளது. இக்கல்வெட்டு 150 BCE காலத்தைச் சேர்ந்ததாக கல்வெட்டு எழுத்தியல் மூலமாக கணிக்கப்பட்டுள்ளது. அதாவது அக்காலத்திலேயே கிருஷ்ணர் ஒரு கடவுள் என்று கிரேக்கம் வரை அறியப்பட்டுள்ளது என்று தெரிகிறது. சங்கர்ஷண-கிருஷ்ண-வாசுதேவ நாணயங்கள் இந்தியாவின் வடகிழக்கில் பிரபலமாக புழக்கத்தில் இருந்தன. கிருஷ்ணர் துவாரகையிலிருந்து ஆட்சி செய்ததால், துவாரகை மத்தியத் தரைக் கடல் பகுதிகளுக்கு அருகாமையில் இருந்ததால், மேலும் ஜராசந்தனை வென்றதால், கிருஷ்ணரின் புகழ் அங்கெல்லாம் பரவியிருந்தது. கிருஷ்ணரின் பாகவதக் கதைகள் நன்றகவே அறியப்பட்டிருந்தன. அதனால்தான், ஏசுவின் கதைகள் கிருஷ்ணரின் கதைகளைப் போன்றேயுள்ளன. இதனால்தான், கிருத்துவர்கள் அவற்றை “அபோகிரபல்” என்று மறைக்கிறார்கள், மறைத்தொழிக்கிறார்கள். ஜெகோபைட் பைபிள்களும் அதே காரணங்களுக்காக அழிக்கப்பட்டன.

16ம்நூற்றாண்டில்போர்ச்சுகீசியரால்கண்டுபிடிக்கப்பட்டகிருத்துவம்: கிளாடியஸ் பச்சனன் என்ற பாதிரியின் எழுத்துகள் பிரபலமாக இருந்தன. அவை “Works of the reverend Claudius Buchanan comprising his Eras of light to the world, Star in the East,  to which is added Christian Researches in Asia With notices of the Translation of the Scriptures into the Oriental languages” பலவேறு பதிப்பில் வந்தன. அதில் ஒரு கிருத்துவப் பாதிரி எப்படி எழுதுவாரோ அப்படி எழுதியுள்ளார். காலனிய ஆதிக்க ரீதியில், ஆங்கிலேயர்களுக்கு, இந்தியாவில் கிருத்துவ மதத்தைப் பரப்பவேண்டிய கடமையுள்ளது என்று சுட்டிக் காட்டுகிறார். இவையெல்லாம் ஒன்றும் புதியதாக இல்லை. ஆனால் செயின்ட் தாமஸ் கிருத்துவர்கள், சிரியன் கிருத்துவர்கள், ஜெகோபைட்டுகள் என்று பலவாறு சொல்லிக்கொள்ளும், தம்மை அழைத்துக் கொள்ளும், கிருத்துவக் குழுக்கள், சர்ச்சுகள் பற்றிய விவரங்கள் தெளிவாக உள்ளன. அதாவது கத்தோலிக்க மற்றும் கத்தோலிக்கர் அல்லாத நம்பிக்கைகளில் உள்ள வித்தியாசங்கள் வெளிப்படுகின்றன.


கிழக்கிலுள்ள அந்த சர்ச்சானது, போப்பின் தலைமை, ஆன்மீக சுத்தகரிப்பு, யுகாரிஸ்டில் ரொட்டி-சாராயம் கிருஸ்துவின் சதை மற்றும் ரத்தமாக மாறுவது, உயிர்த்தெழுத்தல், விக்கிர வழிபாடு, பாவ மன்னிப்பு, முதலியவற்றை நம்புவதில்லை. இவையெல்லாம் கத்தோல்லிக்க மதத்திற்கு எதிராக உள்ளது”.

The first notices of this ancient people, in recent times, are to be found in the Portuguese histories. When Vasco de Gama arrived at Cochin on the coast of Malabar, inthe year 1503…………………  
   

பச்சனன் “Ecclesiastical establishment for British India” என்ற புத்தகத்தில் இந்தியாவில் கிருத்துவத்தை நிலைநாட்டுவதற்கான வழிமுறைகளை விளக்கும் போது, செயின்ட் தாமஸ் கிருத்துவர்கள், சிரியன் கிருத்துவர்கள், ஜெகோபைட்டுகள் முதலியவர்களை மாற்றுவது தான் கடினமானது என்கிறார். அவர்கள் உண்மையிலேயே கிருத்துவர்கள் என்றால், அவ்வாறு “இந்து கிருத்துவர்களாக” இருந்திருக்க மாட்டார்கள். அதாவது இந்துக்களாகவே இருந்து கொண்டு, மேரியை ஒப்புக்கொள்ளாமல், “கிரிஸ்ன” என்ற கடவுளை வழிபட்டுக் கொண்டிருக்க மாட்டார்கள். ஏற்கெனவே, ஒரு கிரேக்கன் தன்னை “வாசுதேவன்” என்று கூறிக்கொண்டு, இந்தியாவில் உள்ளது தெரிகிறது. எனெவே அவன் வழி வந்தவர்கள், அந்த “கிரிஸ்ன / கிருஸ்டின”னை (Chrishna, Crishna, Cristmna, Christna…..) வழிபட்டுக் கொண்டு வந்திருக்கலாம். காலம் மாறிவரும்போது, அந்நியர்களை / வெள்ளையர்களை தனிமைப் படுத்திக் காட்டப்பட்டு வந்துள்ளனர் என்று தெரிகிறது. இதனை ஐரோப்பியர்கள் தவறாக அல்லது உண்மையைப் புரிந்து கொண்டு, அவர்கள் கிருத்துவர்கள் தாம் என்று பிரகடனப் படுத்தி வலுக்கட்டாயமாக மதம் மாற்ற முயன்றபோதுதான், அவர்கள் வாடிகனுக்கு எதிராக, இலத்தீனுக்கு எதிராக இருந்திருக்க வேண்டும்.

  கிழக்கிந்திய சொந்தம், மேற்கிந்திய சொந்தத்தைப் போன்று இரண்டாகவுள்ளது. உள்ளூரில் கிருத்துவத்தைப் பரப்ப ஒரு மதநிறுவனம் தேவைப்படுகிறது. அதேபோல, உள்ளூர்வாசிகளுக்கும் நம்மிடத்திலிருந்து கிருத்துவ போதனைகளைப் பெற, முறையாக அனுமதித்தாக வேண்டும். இங்கு நாம் கவனிக்க வேண்டியது என்னவென்றால், சட்டப்படி முதலில் கிருத்துவர்களுக்கு அத்தகைய ஏற்பாடு செய்துத் தரவேண்டும், பிறகு மற்றவர்களுக்கு, அதாவது இந்நாட்டு மதத்தைப் பின்பற்றுகிறவர்கள்.

இது இலங்கைக்கு என்று குறிப்பிட்டாலும், இந்தியாவிற்கு என்ற தலைப்பில் தான் காணப்படுகின்றது.

வேதபிரகாஷ்

10-06-2012


[1] இவர்களுக்கெல்லாம் சரியான தேதிகளே இல்லை. இருப்பினும் ஏதோ அறுதியிட்டு கண்டுபிடித்தது போல தேதிகளைக் குறிப்பிடுவார்கள் – இது c. 1254 – January 9, 1324. மார்கோ போலோவின் தேதியாம்.

[2] இது c. 1460 or 1469 – 24 December 1524  வாஸ்கோட காமாவின் தேதியாம்.

E. G. Ravenstein, A Journal of the first voyage of Vaco da Gama, 1497-99, the Haklut Society, London, M.DCCC.XCVIII, p.xiii. இவர் 1460 மற்றும் 1469 என்று இரண்டு தேதிகளை தருகிறார்.

[3] E. G. Ravenstein, A Journal of the first voyage of Vaco da Gama, 1497-99, the Haklut Society, London, M.DCCC.XCVIII, p.54.

[4]  Vasco da Gama said that this temple must be a Christian cathedral.
Inside the temple was an idol which, Vasco da Gama said, must be the Virgin. Indians pointed to statue and repeated something that sounded like “Maria, Maria.” Probably the idol represented Mari, a Hindu goddess. Painted on the temple walls were many images of Hindu gods and goddesses, which Vasco da Gama identified as Christian saints. The explorers observed, “Some of these saints had four or five arms.” http://www.oldnewspublishing.com/dagamma.htm

[5] Letter to the King and Queen of Castile, July 1499 – pp.119-120sa; 
Letter to the Cardinal Protector, August 28, 1499
E. G. Ravenstein`     , A Joural of the first viyage of Vasco dagama, London, printed for the Hakluyt Society, 1898 (AES reprint 1995).

[6] E. G. Ravenstein, A Joural of the first viyage of Vasco dagama, London, printed for the Hakluyt Society, 1898 (AES reprint 1995), pp.52-55.

[7] Henry Yule and Henry Cordier (Trans.), The Book of Ser Marco Polo – The Venetian, concerning the Kingdoms and Marvels of the East, Vol.II, 1971, London (Munshiram Manoharlal Publishers Private Limited edition, 1993, p.338).

[8] Henry Yule and Henry Cordier (Trans.), The Book of Ser Marco Polo – The Venetian, concerning the Kingdoms and Marvels of the East, Vol.II, 1971, London (Munshiram Manoharlal Publishers Private Limited edition, 1993, p.346).

[9] “Apocrypha” என்றால் மறைத்து வைக்கப்பட்டுள்ள, ஒதுக்கப்பட்டுள்ள, அங்கீகரிகப்படாத, மறுக்கப்பட்டுள்ள ஆகமங்கள் / பைபிள்கள் என்று அர்த்தம். கிருத்துவம் வளர, வளர, குறிப்பாக கத்தோலிக்கக் கிருத்துவம், இடைக்காலத்தில் வாடிகன் அதிகாரம் பெற்றபோது, பழைய புத்தகங்கள் அனைத்தையும் அழித்தொழித்தது. மற்ற மதங்களினின்று பெறப்பட்டவை என்று எல்லோருக்கும் தெரியக்கூடாது என்றுதான் “ஹெத்தன், பாகன், ஹெயியரிடிக்” (Heathens, Pagans, Heretics, Gentiles, Gentoos, Gnostics…..) என்றெல்லாம் சொல்லி கிருத்துவர்கல், அவர்களது கோவில்களையும் இடித்துத் தள்ளி, அதே இடத்தில், அதன் அஸ்திவரங்களின் மீதே சர்ச்சுகளைக் கட்டினர்.

தாமஸ் பகவதி அம்மனின் காதலனாம் – கேரளாவில் தாமஸ் கட்டுக்கதைகள்!

மே 26, 2012

தாமஸ் பகவதி அம்மனின் காதலனாம் – கேரளாவில் தாமஸ் கட்டுக்கதைகள்

 

தாமஸ் கட்டுக்கதைகள்: நாட்டுக்கு நாடு கத்தோலிக்கக் கிருத்துவ சாமியார்கள் எப்படி தாமஸ் பற்றிய ரோமாஞ்சன கட்டுக்கதைகளை உருவாக்கியிருக்கிறார்கள் என்று சில பதிவுகளில் எடுத்துக் காட்டியிருந்தேன்[1]. அங்குள்ள விவரங்களில் குறிப்பிட்ட திட்ட அமைப்பு, வன்முறை, குறிக்கோள் அமூலாக்கம் முதலியவை காணப்பட்டது. உள்ளூர் விவரங்களை அறிந்து கொள்வது, அதில் கிருத்துவத்திற்கு தோதுவாக இருப்பவற்றை முதலில் ஏதாவது ஒரு விதத்தில் தொடர்பு படுத்தி எழுதுவது, பிறகு மற்றவர்கள் அதைப் பற்றி நஎழுதுவது-பிரபலப்படுத்துவது, என்று தொடர்ந்து ஒரு 50-100 ஆண்டுகளில் அதனை ஏதோ சரித்திரம் போலாக்கிவிடுகின்றனர். அப்படி அவற்றின் சம்பந்தமாக விஷயங்களைத் தேடிக் கொண்டிருக்கும் போது, கேரளாவிலேயே அவர்கள் ஏகபட்ட கட்டுக்கதைளை கடந்த 300 வருடங்களில் உருவாக்கியிருப்பதைக் கண்டேன். அதற்காக அவர்கள் பற்பல போலி அத்தாட்சிகளையும் உருவாக்கியிருக்கிறார்கள்.

 

கிருத்துவ அடிப்படைவாதத்தின் விளைவு: முன்பு நஸ்ரனி.நெட் (http://nasrani.net) என்ற தளத்தில் கிருத்துவர்களுடன் உரையாடல் ஏற்பட்ட போது, எப்படி தமிழகத்தில் ஆர்ச் பிஷப் அருளப்பா, கணேஷ் ஐயர் / ஆச்சார்ய பால் / தெய்வநாயகம் முதலியோர் தாமஸையும் திருவள்ளுவரையும் இணைக்க போலி ஆரய்ய்ச்சி, ஆவணங்கள், முதலியவற்றை உருவாக்கி மாட்டிக் கொண்டார்கள் என்பதனைக் குறிப்பிட்டு அது போலவே, கேரளாவில் தாமிரப் பட்டயங்களை தயாரித்தார்கள்[2] என்று எடுத்துக் காட்டினேன். ஆனால், அந்த தளத்தில் உரையாடியவர்களுக்கு, அது பிடிக்கவில்லை என்று தெரிந்தது. அவர்களில் சிலர் சிறிது கூட நாகரிகம் இல்லாமல் கெட்ட வார்த்தைகளை உபயோகித்துத் திட்ட ஆரம்பித்தார்கள். அதிலிருந்து உண்மையை ஜீரணிக்க அவர்களால் முடியவில்லை என்பது தெரிந்தது. எனவே, இறுதியாக ஒரு பதிவைப் பதித்து விட்டு[3] நிறுத்திக் கொண்டேன். பிறகு, என்னுடைய பதிவுகளைத் தடுத்ததோடு, நீக்கியுள்ளார்கள் என்பதையும் அறிந்து கொண்டேன்[4]. அதாவது கிருத்துவர்கள், மெத்தப்படித்தவர்கள், மேனாட்டு நாகரிகமுள்ளவர்கள், அதிநவீன ஆடையுடுத்தி வருபவர்கள் முதலியோர்கள்தாம் இவ்வாறு நடந்து கொள்கிறார்கள்.

   

இந்தியாவை அடக்கியாளும் ஆதிக்க சக்திகள்; ஆனால் கேரளாவில் உள்ள கட்டுக்கதைகள் அதிகார வர்க்கத்தின் அரசியல் பலம், ஆட்பலம், பணபலம் முதலியவற்றுடன் இயங்கி வருவதால், அம்மாநிலத்தில் அத்தகைய போலி ஆராய்ச்சியை எடுத்துக் காட்டுகிறவர்கள் யாரும் இல்லை, அல்லது அப்படியிருந்தாலும், அவர்கள் ஒருசிலராக இருந்து மற்ற சித்தாந்த ஆராய்ச்சியாளர்களால் அடக்கப்பட்டுவிடுகிறார்கள் என்று தெரிகிறது. கேரளாவில் தான் படித்தவர்கள் அதிகமாம், அதற்கு கிருத்துவகள்தான் காரணமாம் – இப்படியும் தம்பட்டம் அடித்துக் கொள்கிறார்கள். ஆனால், இப்படி மோசமான போலி ஆராய்ச்சிகளை செய்து கொண்டு, கட்டுக்கதைகளை பரப்பி வரும் அளவிற்கு அவர்களது படிப்பு, படிப்பறிவு உதவுகிறதா அல்லது வேறேதாவது உந்துகின்றதா என்று அவர்களது மனசாட்சி நிச்சயம் அறியும். அத்தகைய அசுர பலத்துடன் வேலை செய்வதால், ஊடகங்களில் ஒருதரப்புள்ள விஷயங்களே வெளிவருவதும் தெரிகிறது. அதாவது “இந்தியாவில் செயின்ட் தாமஸ் கட்டுக்கதை” என்றாலும், விடாப்பிடியாக, அனை விரித்து, பெருக்கி, வளர்த்து, மாற்றி புது கதைகளை உருவாக்கிக் கொண்டேயிருக்கினறார்கள். அந்நிலையில் தான் தாமஸ்-பகவதி, மேரி-கண்ணனகி, ஜார்ஜ்-பத்ரகாளி, செபாஸ்டியன்-துடபுழா அம்மன் என்று பல “விட்டலாச்சாரி” மாயாஜாலக் கதைகளை பரப்பி விட்டிருக்கிறார்கள். அத்தகைய கதைகளை ஒன்றொன்றாகப் பார்ப்போம்.

 

தாமஸ்-பகவதி சகோதர-சகோதரி கட்டுக்கதை: கேரளாவில் கிராங்கனூர் என்ற ஊரை மையமாக வைத்துக் கொண்டு, இக்கதை புனையப்பட்டுள்ளது. கிராங்கனூரில் பிரசித்தி பெற்ற ஶ்ரீ பகவதி அம்மன் கோவில் உள்ளது. அங்குதான், இந்த சந்தேகிக்கும் தாமஸ் வந்து இறங்கியதாக கதையுள்ளது. அதற்காகவே இக்கதை அவ்வாறு புனையப்பட்டிடருக்கலாம். 1920ல் தான் இக்கதை பதிவு செய்யப்பட்டதாக சூஸன் பேய்லி[5] என்ற பெண் எழுத்தாளர் எடுத்துக் காட்டுகிறார், இருப்பினும் இக்கதை “முன்னமே” உலாவந்திருக்கலாம் என்றும் குறிப்பிட்டிருக்கிறார். ஆனால், நம்ம ஆட்கள், கிருத்துவ போலி ஆராய்ச்சியாளர்கள் இக்கதை இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு உட்பட்டது என்கிறார்கள். “முன்னமே” என்றால் அத்தகைய அர்த்த்தம் என்று அவர்களது கட்டுக்கதை அகராதியில் உள்ளது போலும். தாமஸ், ஒரு நாள் பகவதி அம்மனுடன் இந்துமதம் பெரிதா, கிருத்துவம் பெரிதா என்று வாதாட ஒப்புக்கொண்டாராம். பாவம் கிருத்துவமதம் அப்பொழுது இருந்ததா, இல்லையா என்று கிருத்துவமதம் தோன்றியதாகச் சொல்லப் படும் பகுதிகளிலேயே அறியப்படாத நிலையில், அப்படி ஒரு வாதம் நடைபேற்றது ஆச்சரியம் தான்.

 

பகவதி அம்மனை துரத்திய அடாவடித் தனம் பிடித்த தாமஸ்: தாமஸ் பகவதி அம்மனுடன் விவாதத்தில் இறங்கினாராம். போகப்போக விவாதம் முற்றி சூடேரியதாம். வாக்குவாதம் உச்சக்கட்டத்தில் போன போது, பகவதி அம்மன் அங்கிருந்து செல்ல முற்பட்டாராம். இல்லை ஒரு பெண்ணிடம் அதிலும் அம்மனாக இருந்த நிலையிலும் சிறிதும் மட்டு-மரியாதை இல்லாமல் ஏதேனும் கேட்டு விட்டாரோ என்னமோ? அதாவது தாமஸுடன் தொல்லைத் தாங்கமுடியாமல் போயிற்று போலும். கிராங்கனூர் ஆற்றின் குறுக்கே குதித்து, கடந்து கோவிலுக்குச் செல்ல ஆரம்பித்தாராம். உடனே இந்த தாமஸ் பின்னாடியே ஓடி போய் அம்மனை துரத்தி கோவிலுக்குள் நுழைந்தாராம். பெரிய அடாவடித் தனம் பிடித்த ஆளாக சித்தருத்திருப்பது வேடிக்கைதான். பகவதி அம்மன், கோவிலின் கதவை சாத்தும் தருணத்தில் சினிமா ஸ்டைலில் தாமஸ் ஓடி வந்து தனது காலை உள்ளே விட்டு தடுத்தாராம். இடது காலா, வலது காலா என்று தெரியவில்லை.

 

மரக்கதவு கல்லாகிய விட்டலாச்சார்யா மாய்ஜாலம்: இதே கோலத்தில் தாமஸ் வெளியே நிற்க, பகவதி அம்மன் உள்ளே இருந்தாராம். அந்த கதவு கல்லாக மாறும் வரை காலை வைத்திருந்தாராம். மரக்கதவும் கல்லாகி விட்டாதாம்!

  • அதன்பிறகு கல்லாகிய மரக்கதவின் சிறு இடைவெளியிலிருந்து தாமஸ் எப்படி காலை வெளியே எடுத்தார் என்று கதையில் கூறப்படவில்லை.
  • பாவம், கால் மரத்துப் போய் விழுந்து விட்டாரா
  • அல்லது அந்த கல் மறுபடியும் மரமாக மாறியதா?
  • இல்லை காலை மட்டும் வெட்டி விட்டுத் தப்பித்துக் கொண்டு சென்றுவிட்டாரா என்ற விவரங்கள் சொல்லப்படவில்லை, தெரியவில்லை.

இதற்கு சூஸன் பேய்லி[6] என்ற ஆராய்ச்சியாளர், தாமஸ் கிருத்துவர் என்பதனால் கருவறைக்குள் செல்லக்கூடாது, ஆனால் கோவில் வளாகத்தில் இருக்கலாம், மேலும் இக்கதை இருவரும் சமமானவர்கள் என்று எடுத்துக் காட்டுகிறது, தெய்வீகமானவர்கள் என்று கருதப்படுகிறது என்று விளக்கம் கொடுக்கிறார். அதையும் தாண்டி அந்த அம்மையார் என்ன  சொல்கிறார் என்றால், ஒருவேளை தாமஸ் வேறு எண்ணத்துடன் (பலாத்காரம் செய்ய, பெண்டாள) துரத்திச் சென்று உள்ளே நுழைய முற்பட்டபோது, அவ்வாறு கதவை சாத்தியிருக்கலாம் என்றும் விளக்கம் கொடுக்கிறார்[7]. அப்படியென்றால் அத்தகைய மோசமான தாமஸை எப்படி கடவுள் போல வைத்துக் கும்பிடுகிறார்கள் என்று தெரியவில்லை. சமூகவியல், மனோதத்துவ ரீதியில் இக்கதையை நோக்கினால், நிச்சயமாக தானஸ் இல்லை ஒரு கிருத்துவப் பாதிரி அவ்வாறான கண்மூடித்தனமான வேலையை செய்திருக்க வேண்டும். அதாவது உள்ளூர் பெண்ணைக் கற்பழிக்கத்துரத்திக் கொண்டு போக, அவள் தப்பித்துக் மொள்ள கோவில் கருவறையில் ஓடி தாழ்ப்பாள் இட்டுக் கொண்டிருக்கலாம். அப்பொழுது அந்த பாதிரி அங்கு வந்தபோது, ஊர்மக்கள் பார்த்து காலையுடைத்தொருக்ககூடும். கிருத்துவகள், அதனை மாற்றி இப்படி தாமஸ் மேலேயேற்றி புதிய கதையை உருவாக்கியிருக்கக்கூடும்.

 

தாமஸ் பகவதி அம்மனை பெண்டாளத் துரத்தினாரா? ஒருவேளை தாமஸ் வேறு எண்ணத்துடன் (பலாத்காரம் செய்ய, பெண்டாள) துரத்திச் சென்று உள்ளே நுழைய முற்பட்டபோது, அவ்வாறு கதவை சாத்தியிருக்கலாம் எனும் போது, கிருத்துவர்களின் ஈனத்தனமாக மனப்பாங்கை காட்டுகிறது. அலெக்ஸ் நெரோத் வான் வெஜில்போல், “Bayly even goes as far as to suggest that the story might contain sexual overtones, reminiscent of the way in which Krishna flirts with Gopis”, என்று சொல்லும் போது, கிருத்துவர்களின் இந்து-துவேஷமும் வெளிப்படுகிறது. கிருஷ்ணரை கேவலப்படுத்துவது என்பது அவர்களுக்கு பொழுது போக்காக இருந்தது[8]. ஆக, கிருஷ்ணர் கோபிகளை துரத்திப் பிடித்து காமக்களியாட்டம் நடத்தியது போல, தாமஸ் சென்றிருக்கலாம் என்றால், அவர்கள் என்ன சொல்ல வருகிறார்கள். கிருஷ்ணர் தாமஸைப் போல வக்கிரமான காமக்குரூர எண்ணத்தைக் கொண்டவரா அல்லது தாமஸ் கிருஷ்ணரரைப்போல  வக்கிரமான காமக்குரூர எண்ணத்தைக் கொண்டவரா என்று தெரிடயவில்லை. எப்படியாக இருந்தாலும், அயோக்கிய தாமஸ், கட்டுக்கதையில் கூட பெண்டாளும் எண்ணத்துடன் இருக்கிறான் என்றால், கிருத்துவர்கள் அந்த நிலைக்கும் தயார் என்கிறார்கள் போலும்!

பகவதி அம்மனும் தாமஸும் காதல் ஜோடிகளாம்: மேனாட்டவருக்கு இந்திய கலாச்சாரம், நாகரிகம், பண்பாடு, பாரம்பரிய கூறுகளைப்[ பற்றி தெரியாது என்று சொல்ல முடியாது. ஏனெனில் தெரிந்தும், , கேலி பேசும் துச்சமாக மதிக்கும் தூஷிக்கும், அவதூறு செய்யும் நோக்கில் வேண்டுமென்றே எழுதும் போக்கு காணப்படுகிறது. மேலே எடுத்துக் காட்டியபடி, மற்றொரு விவரமும் காணப்படுகிறது.  அலெக்ஸ் நெரோத் வான் வெஜில்போல்[9] எழுதியதில், “Bhagavati and St. Thomas are also seen as flirtatious companions” என்று காணப்படுகிறது. அதாவது “பகவதி அம்மனும் தாமஸும் காதல் ஜோடிகள்” காமக்களியாட்டத்தில் ஈடுபடத் துடிக்கும் என்ற ரீதியில் கிருத்துவர்கள் எழுதுகிறார்கள். பிறகு அழகர் / விஷ்ணுவின் சகோதரியான மீனாட்சி சுந்தரேஷ்வருடைய காதலியாக இருப்பதுடன் ஒப்பிடுகிறார்கள்[10]. இப்படியெல்லாம் கதைகள் கட்டிவிட்டு, பிறகு பகவதி மேரியின் சகோதரி என்கிறார்கள்.

 

தாமஸ் யார், மனைவி,மக்கள் யார்? இவர்களின் கட்டுக்கதையின் படி, பகவதி மேரியின் சகோதரி என்றால் ஜோசப் மைத்துனராகிறார், ஏசு மகன் போலாகிறார், இந்த அடாவடி அக்கிரம தாமஸும் ஏசு மகன் போலாகிறார். ஏனெனில் ஏசு-தாமஸ் இரட்டையர்களாம். தாமஸுக்கு 29வது வயதில் திருமணமாகி நான்கு குழந்தைகளும் பெற்றெடுத்தாராம்[11]. தாமஸ் எப்பொழுதும் எதற்கும் ஒப்புக்கொண்டாலும், சண்டைப்போட்டுக் கொண்டிருக்கும், சந்தேகப்படும் பேர்வழியாக இருந்ததால், ஆரம்பகால வாழ்க்கை சந்தோஷமாக இல்லையாம். அதனால், அப்போஸ்தலர் கூட்டத்தில் சேர்ந்தபோது, மனைவிக்கு நிம்மதி ஏற்பட்டதாம். முதலில் “தாமஸ்” என்பது பெயர் கிடையாது, ஒரு இரைட்டையான என்று பொருள்படும் அடைச்சொல் / உரிச்சொல், பிறகு அதனை பெயர்ச்சொல் போன்று உபயோகப்படுத்தினர்.

 

மகன் தாயை பெண்டாள நினைப்பது இந்தியாவிற்கு ஒவ்வாதது: ஆக மேரிக்கு மகன் போல தாமஸ் இருக்கும்போது, பிறகு எப்படி, “பகவதி அம்மனும் தாமஸும் காதல் ஜோடிகள்” என்ற ரீதியில் கிருத்துவர்கள் எழுதுகிறார்கள் என்று தெரியவில்லை. மகன் தாயை பெண்டாள நினைப்பது இந்தியாவிற்கு ஒவ்வாதது, ஆனால், மேனாட்டு கலாச்சாரத்தில் அத்தகைய நிகழ்வுகள் உள்ளன. ஓடிபஸ் குழப்பம்[12] என்ற சிந்தனையில், மகன் தாயின் போது மோகம் கொள்கிறான் என்று கிரேக்கப் புராணங்களில் உள்ளன. அவை பைபிளிலும் காணப்படுகிறது. பொய் கதைகளை உருவாக்குவதால் அவர்களுக்கு தாங்கள் என்ன செய்கிறோம் என்று தெரியாமல் பிதற்றுகிறார்கள், பித்தலாட்டத்துடன் எழுதுகிறார்கள். பகவதி அம்மனின் விழாக்களை ஒரு பக்கம் கிருத்துவத்துடன் ஒப்பிட்டு, சேர்த்து எழுதும் போது[13], மறு பக்கத்தில் இகழ்ந்து தூஷிக்கிறர்கள்[14]. மீனம் பரணி விழாவில் பக்தர்கள் கோழியை அறுத்து, பாலியல் ரீதியிலான பாடல்களை பாடுகிறார்கள் என்று எழுதுகிறர்கள். பிறகு கோழியே பாலியில் சின்னம் என்றும் எழுதுகிறார்கள்.இப்படி முரண்பாடுகளுடன் எழுதுவதிலிருந்து, அவர்களின் மனங்களில் எப்படியாவது கிருத்துவத்தின் தொன்மையை, இந்துமதத்துடன் தொடர்பு படுத்தி, நிலைநாட்ட வேண்டும் என்று பார்க்கிறார்கள். ஆனால், சரித்திர ரீதியில் எந்த ஆதாரங்களும் இல்லாமல் இருப்பதினாலும், கிருத்துவத்தின் தாக்கம், ஐரோப்பியர்கள் இந்தியாவிற்கு வந்த பிறகே நன்றாக பதிந்திருப்பதினாலும், அதற்கு முன்பாக கிருத்துவம் இருந்தது  என்று வாதிடும் போது, கள்ள ஆவணங்களையும், திரிபு வாதங்களையும் தான் முன் வைக்க முடிகிறதே தவிர, வேறு எந்த அத்தாட்சிகளையும் வைக்க முடிவதில்லை. அதாவது அவ்வாறான ஆதாரங்கள் இல்லாததால் முடியவில்லை. இருப்பினும், அத்தகைய நிலையை சிலர் ஒப்புக் கொண்ட போதிலும், மற்றவர்கள் விடாப்பிடியாக அத்தகைய போலிகளை, மாயைகளை செட்டியாகப் பிடித்துக் கொண்டு, மேன்மேலும் தவறுகளை செய்து கொண்டு, குழப்பி வருகிறார்கள்.

 

வேதபிரகாஷ்

26-05-2012


[2] Claudius Buchanan, Two Discourses preached before the University of Cambridge, on the commencement of Subday July 1, 1810 and a sermon before the Society of Missions to Africa and the East; at their tenth anniversary. June 12, 1810.

To which added Christian Researches in Asia, T. Cadell and W. Davies, in the Strand; and J. Deighton, Cambridge, London, 1811, pp.121-122.

[5] Susan Bayly, Saints, Gooddesses and Kings: Muslims and Christians in South Indian Society 1700-1900, Cambridge, Cambridge University Press, 1989, pp..278-280.

[6] Ibid, p.279.

[7] Bayly even goes as far as to suggest that the story might contain sexual overtones, reminiscent of the way in which Krishna flirts with Gopis.

Alex C.J. Neroth Van Vogelpol, Influences of Hinduism on the Syrian Christianity of St. Thomas of Kerala, India, 2003, p.17

[8] John  P. Jones, India’s Problem: Krishna or Christ, Fleming H. Revell Company, London and Edinburgh, 1903.

[9] Alex C.J. Neroth Van Vogelpol, Influences of Hinduism on the Syrian Christianity of St. Thomas of Kerala, India, 2003, p.14. http://alexnvv.axspace.com/documents/SMPaperNvV.pdf

[10] G. Corinne Dempsey, Kerala Christian Sainthood: Collisions of Culture and Worldview in south India, Oxford University Press, 2001, pp.60-61.

[11]
When Thomas joined the apostles, he was twenty-nine years old, was married, and had four children. The early home life of Thomas had been unfortunate; his parents were not altogether happy in their married life, and this was reflected in Thomas’s adult experience. He grew up having a very disagreeable and quarrelsome disposition. Even his wife was glad to see him join theapostles; she was relieved by the thought that her pessimistic husband would be away from home most of the time. Thomas also had a streak of suspicion which made it very difficult to get along peaceably with him.

http://www.truthbook.com/index.cfm?linkID=142

[12] In psychoanalytic theory, the term Oedipus complex denotes the emotions and ideas that the mind keeps in the unconscious, via dynamic repression, that concentrate upon a boy’s desire to sexually possess his mother, and kill his father.  ]Sigmund Freud, who coined the term “Oedipus complex” believed that the Oedipus complex is a desire for the mother in both sexes (he believed that girls have a homosexual attraction towards their mother)

[14] M. J. Gentes, Scandalizing the Goddess at Kodungallur, Asian Folklore Studies
Vol. 51, No. 2 (1992), pp. 295-322; Published by: Nanzan University
Article Stable URL: http://www.jstor.org/stable/1178336

எடிஸ்ஸாவில் தாமஸ் சமாதி, எலும்புக்கூடு, எலும்புகள்!

ஏப்ரல் 14, 2012

எடிஸ்ஸாவில் தாமஸ் சமாதி, எலும்புக்கூடு, எலும்புகள்!

கிரேக்க-எடிஸ்ஸாவும், துருக்கி-எடிஸ்ஸாவும்: கிரீஸில் ஒரு எடிஸ்ஸா மற்றும் துருக்கி / மெசபடோமியாயில் ஒரு எடிஸ்ஸா என்று இரண்டு இடங்கள் உள்ளன. துருக்கி எடிஸ்ஸாவை தாமஸுடன் தொடர்பு படுத்துவதில் எந்த ஆதாரமும் இல்லை. கிருத்துவ எழுத்தாளர்கள், எசூபியஸ் என்பவரின் கதையை வைத்துக் கொண்டு ஆர்மீனிய அரசன் அப்கர் உகாமா (5), அட்டை என்பவரால் கிருத்துவராக்கப்பட்டார் என்கின்றனர். ஆனால், கிருத்துவரானது அப்கார் (9) என்று மற்றவர்கள் ஆதாரத்தோடு எடுத்துக் காட்டியுள்ளனர். மேலும் வேடிக்கையென்னவென்றால், கிருத்துவக்கதையின் படி அட்டை, தாமஸின் 72 சீடர்களில் ஒருவராம். ஆனால் உண்மையில் அட்டை அவ்வாறு 72 சீடர்களில் ஒருவரும் இல்லை, தாமஸால் அனுப்பப்படவும் இல்லையாம். மேலும் வேடிக்கையென்னவென்றால், 201ல் இந்த எடிஸ்ஸா நகரமே, பெரிய வெள்ளத்தில் மூழ்கி நாசமாகி விட்டதாம்.  ஆனால், 232ல் மைலாப்பூரிலிருந்து, தாமஸின் எலும்புகள் இங்கு எடுத்துவரப்பட்டன என்று கதையளக்கிறார்கள். அதற்குள் ஏற்பட்ட ரோமானிய படையெடுப்பில் நிறையப்பேர்கள் கொல்லப்படுகிறார்களாம். இந்த நிலையில், கிரேக்கத்தில் உள்ள எடிஸ்ஸாவிற்கும் தாமஸுக்கும் எந்த தொடர்பும் இல்லையாம். இருப்பினும், பாட்மாஸில் தாமஸின் மண்டையோடு இருக்கிறது!

எங்கெங்கு காணினும் தாமஸாடா!  கிருத்துவர்களின் தயாரிக்கப் பட்ட கள்ள ஆவணங்களின் மூலம் தெரியவருவது என்னவென்றால், தாமஸ் உலகத்தில் பல இடங்களில் இருந்துள்ளதாகவும், அங்கெல்லாம் ஒவ்வொரு கல்லறை உள்ளதாகவும் கதைகள் புனையப்பட்டுள்ளன. சோகோட்ரா (Socotra), எடிஸ்ஸா (Edessa), சைனா (China), இலங்கை (Ceylon), மலாக்கா (Malacca), ஜப்பான் (Japan), பிரேசில் (Brazil) என்று உலகமுழுவதும் கல்லறைகள், கட்டுக்கதைகள் காணப்படுகின்றன. ஆனால், இவையெல்லாமே, இடைக்காலத்தில் குறிப்பாக 16-19 நூற்றாண்டுகளில் உருவாக்கப்பட்டவை ஆகும். 1552ல் தாமஸ் கல்லறை பிரேசில் கண்டதாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார். ஜான் கிரிஸோஸ்தோம் (St. John Chrysostom) என்ற பாதிரியும் தாமஸ் உலகம் முழுவதும் சுற்றிவந்ததாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார். ஆனால், அதாவது சிரிய மொழியில் உள்ள ஆவணங்களை மொழிபெயர்க்கும் சாக்கில், ஒவ்வொரு பிரதியிலும் ஒவ்வோரு இடத்தை / நாட்டை சேர்த்து வந்தனராம். அதாவது எந்த இரண்டு சிரியப் பிரதியிலும், இந்த பட்டியல் ஒன்றாக இல்லை. ஆகவே, மூலப்பிரதி இல்லை எனும் போது, பிரதி, பிரதியின் பிரதி என்று எடுத்துவரும்போது, அவற்றில் இத்தகைய இடைச்செருகல்கள் செய்வது இவர்களுக்கு ஒன்றும் புதியதான விஷயமில்லை.

16ம் நூற்றாண்டு சிரிய பிரதியில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள இடங்கள் / நாடுகள்: உள்ள குறிப்பிட்ட இரண்டு பிரதிகளில், 1662ம் ஆண்டு பிரதி, பட்டியல் இவ்வாறுள்ளது:

  1. Judea
  2. Armenia
  3. Brazil (1552ற்குப் பிறகு சேர்க்கப்பட்டது)
  4. Mesopotamia
  5. Sultania
  6. Kandahar
  7. Calabor
  8. Kafiristan
  9. Lesser Guzarat
  10. Tibet
  11. Bengal
  12. South India (1288ற்கு முன்பாக சேர்க்கப்பட்டிருக்க வேண்டும். அதாவது மார்கோ போலோவிற்கு முன்பாக)

18 நூற்றாண்டு சிரிய பிரதியில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள இடங்கள் / நாடுகள்: மற்றொரு பிரதியில் உள்ளவை, இவ்வாறுள்ளன:

  1. Meliyapur
  2. Socotra
  3. Melinde
  4. Cafaria
  5. Paces
  6. Zarique

அதுமட்டுமல்லாது, இப்பெயர்களையே மாற்றி-மாற்றி எழுதி, ஒரு புதிய இடத்தின், நாட்டின் பெயராக திரித்தெழுதியும் உள்ளனர். Paces – Pares = Fars? என்றும் (இங்கு பாரிஸை ஏன் சேர்க்கவில்லை என்று தெரியவில்லை); Zarique = Serica = China என்றும் இழுத்துள்ளனர் (இங்கு ஜூரிக்கை சேர்க்கலாம்). இனி எடிஸ்ஸாவில் தாமஸ் கட்டுக்கதை வளர்ந்த விவரங்களை இங்கு பார்ப்போம்.

தாமஸ் எத்தனை தாமஸடி? தோமே எடிஸ்ஸேனே டிராக்டேடஸ் என்ற நூலை சைமன் ஜோசப் கார் என்பவர் சீரிய மொழியிலிருந்து இத்தாலிக்கு மொழிபெயர்த்து வெளியிட்டுள்ளார். இதை ரோம் நகரில் வாடிகனின் பிரத்யேகமான அச்சுக்கூடத்தில் 1898ம் ஆண்டு பதிக்கப்பட்டது. தோமா ஊர்ஹாயா (Toma urhaya) அல்லது எடிஸ்ஸாவின் தாமஸ் (536-552) [Thomas of Edessa] வாழ்க்கைப் பற்றி மார்-அபா-I (Mar-Abha-I) என்ற புத்தகத்திலிருந்து அறியப்படுகின்றது. இவர் ஜொரேஸ்டிரிய மத்ததிலிருந்து, கத்தோலிக்கக் கிருத்துவத்திற்கு மாறியவர். மதம் மாறியப் பிறகு, நிசிபிஸ் (Nisibis) என்ற இடத்தில் இருக்கும் மடாலயத்திற்குச் சென்று படித்தார். பிறாகு எடிஸ்ஸாவிற்குச் சென்றார். அங்கு தாமஸின் கீழ் கிரேக்க மொழி கற்றுக் கொண்டார். அமர் பின் மாத்தா (‘Amr b. Matta) அல்லது மாரே பின் சுலைமான் (Mare b. Sulayman) என்பவர்தாம் மார்-அபா-I (Mar-Abha-I) என்ற புத்தகத்தை எழுதியவர். பர்ரேபேரஸ் என்பவர் தாமஸை ஒரு ஜெகோபைட் என்று குறிப்பிடுகின்றார். சைமன் ஜோசப் கார், இவர் ஒரு ஜெகோபைட் என்றால், இவருக்கு பாடம் சொல்லிக் கொடுத்த தாமஸ் என்பவரும் ஜெகோபைட்டாக இருந்திருக்கவேண்டும், ஆகவே, இவர் ஜெகோபைட்டா இல்லையா என்பது சந்தேகத்திற்குரியது என்கிறார்[1]. “அவதாரம்” என்ற தத்துவத்தில் நம்பிக்கைக் கொண்டிருப்பவராக இருப்பதினால் அவர் நெஸ்டோரிய மதத்தைச் சேர்ந்தவராக இருக்கலாம் என்கிறார்.

அபோகிரபல் பைபிள்படி உடல் புதைக்கபட்ட இடம் எடிஸ்ஸா: ஏற்றுக்கொள்ளப்படாத பைபிள்களின் மீது ஆதாரமாக உள்ள கட்டுக்கதைகளை வைத்துக் கொண்டுதான், தாமஸ் அரசனின் ஆணைப்படி, கொல்லப்பட்டவுடன், அவரது உடல், ரகசியமாக எடிஸ்ஸாவிற்கு எடுத்துச் செல்லப்பட்டு, ஒரு இடத்தில் புதைக்கப்படுகிறது. கத்தோலிக்க என்சைகிளோபிடியா, 232ல் இந்தியாவிலிருந்து தாமஸின் ரெலிக்ஸ் இங்கு கொண்டுவரப்பட்டன என்று எந்த ஆதாரமுன் இலாமல் குறிப்பிடுகின்றது. அவற்றின் ஆதாரமாகத்தான், சிரியமொழியில் நடபடிகள் எழுதப்பட்டன,” என்று ஒரு புதிய செய்தியைக் கொடுக்கிறது[2]. ஆனால், தாமஸ் சிரிய மொழியில் “அட்டை” (Addai) என்று அழைக்கப்பட்டாராம். அதாவது, ஏசு-தாமஸ் இரட்டைப் பிறவிகள் அல்லது தாமஸ்-தெட்டேயுஸ் இரட்டைப் பிறவிகள் [Thaddeus (in Syriac, Addai)] என்று கதைகள் சொல்கின்றன. தாமஸின் தொடர்ச்சி அட்டை, அக்கை மற்றும் மாரி என்றுள்ளதாகக் கூறுகிறது[3]. மார்கெரெட் என்பவரின்படி, தாமஸின் எலும்புகள் நான்காவது நூற்றாண்டில் இங்கு வந்தன என்கிறார் (The reputed bones of Thomas the Apostle were preserved at Edessa, at least from the middle of the fourth century onwards, and some story of their adventures had doubtless grown up round the shrine[4]) ஆக எடிஸ்ஸாவில் எத்தனை கல்லறைகள் இருந்தன, அவற்றில் தாமஸ் கல்லறை அல்லது எலும்புக்கூடு எது என்ற குழப்பம் இருந்தது போலும். இந்த குழப்பத்தைப் போக்க, இந்தியாவிலிருந்து வந்தன என்ற புதிய கதைக் கட்டிவிட்டிருக்கிறர்கள் என்று தெரிகிறது. இதனால் தான், ஒவ்வொரு இடத்தில் உள்ள கதை, மற்ற இடத்தின் கதையுடன் ஒத்துப் போவதில்லை.

கிருத்துவத்துடன் ஒத்துப் போவாத துருக்கி / மெசபடோமியா: துருக்கியில் / மெசமடோமியாவில் கிருத்துவமதத்திற்கு எந்த ஆதாரமும் இல்லை. முன்பு பாரசீகப் பேரரசின் கீழிருந்து, அந்த கலாச்சாரம், பாரம்பரியம் கொண்டதாகத்தான் அப்பகுதி உள்ளது. நெஸ்டோரிய மதம் என்று சொந்தம் கொண்டாடுவது, ஜெகோபைட் என்றால் அழிப்பது போன்ற முரண்பாடுகளும், தாமஸ் கதையை வெளிக்காட்டுகிறது. நெஸ்டோரியர்கள், கிருத்துவர்கள் இல்லை – அதாவது heretics, unblieievers, pagans எனும்போது, அவர்களை மற்ற இடங்களில், கிருத்துவர்கள் என்பது வேடிக்கையே. முன்பு எடிஸ்ஸாவை எதிர்த்து வந்த வாடிகன், அதன் தொன்மை தெரியவரும் போது[5], பச்சோந்தி போல மாறி ஆதரிப்பதும், இறையியல் முரண்பாட்டைக் காட்டுகிறது. 3000 வருட எடிஸ்ஸா சரித்திரம்-காலநிலை என்பதில் தாமஸ் பற்றி மூச்சுக்கூட விடவில்லை என்பதும் வியப்பே[6]. ஆகவே, சிரிய மொழியிலுள்ள கதைகளை மாற்றியமைத்து, தாமஸின் நடபடிகளை எழுதியுள்ளார்கள் என்று தெரிகிறது. அதை பலமுறைத் திரித்து, இந்தியாவை இணைத்து 13-14ம் நூற்றாண்டுகளுக்குப் பிறகு மாற்றியமைத்திருக்கிறார்கள்.

ஆர்மீனிய இணைப்புகள், மற்றும் முரண்பாடுகள்: இதனால் தான், ஆர்மீனியர்களையும் இந்தியக் கட்டுக்கதையாக துணையாக சேர்ந்துக் கொள்கிறார்கள்[7]. ஆர்மீனியா துருக்கிற்குக் கிழக்குப் பக்கத்தில், மெசபடோமியாவிற்கு வடக்கில், இப்பொழுதுள்ள அசர்பெய்ஜானின் மேற்கில் உள்ளது. இடைக்காலம் வரையிலும் கிருத்துவத்தின் தாக்கம் இல்லை. இருப்பினும், “ஆர்மீனிய சிலுவை” என்றதை வைத்துக் கொண்டு, அத்தகைய சிலுவைகள் எங்கெல்லாம் உள்ளனவையோ, அவற்றையெல்லாம் கிருத்துவத்துடன் முடிச்சுப் போட ஆரம்பித்துள்ளனர்[8]. உண்மையில், ஆர்மீனிய சிலுவை, சிலுவையேயில்லை, ஏனெனில், நான்கு பக்கங்களிலும் ஒரே மாதிரி இருக்கும். பூக்கள், விலங்குகள் என அலங்காரத்துடன் இருக்கும் இந்த அமைப்பு, ஜியோமிதியின் படி உள்ளது. மேலும், கிருத்துவத்தில் சிலுவை தண்டனை, கொலை, சாவு போன்றவையுடன் இணைக்கப்பட்டிருக்கும், ஆனால், இவையோ அப்படியில்லாமல், கலாச்சாரம், நாகரிகம், பண்பாட்டுடன் இணைந்து, பலவழிகளில் உபயோகப்படுத்தப் பட்டு வருகிறது. மேலும் கிருத்துவத்திலேயே, ஆரம்ப காலங்களில் சிலுவை உபயோகப் படுத்தப் படவில்லை[9]. ஏனெனில், அது துக்கக்கரமான சின்னமாகக் கருதப் பட்டது[10]. அதேப்போல, கிருத்துவர்கள் நெஸ்டோரிய சிலுவைகள் என்று, அவற்றையும், கிருத்துவத்துடன் இணைத்துக் குழப்புகிறார்கள். இவையும் ஸ்வதிகக் குறியுடன் சம்பந்தப் பட்டது. முதலில் இந்துமதத்துடன் சம்பந்தப்பட்டு, பிறகு ஜைனர்கள்-பௌத்தர்கள்[11] அதிகம் உபயோகப்படுத்த ஆரம்பித்தார்கள்.

ஜைன-பௌத்த சிலுவைகள், கிருத்துவ சிலுவைகள் அல்ல: பௌத்தம் மற்ற நாடுகளுக்குப் பரவியபோது, பௌத்த மடாலயங்கள், விக்கிரங்கள், சிற்பங்கள், கல்வெட்டுகள், கட்டுமானங்களில், இச்சின்னம் அதிகமாகவே உபயோகப் படுத்தப் பட்டிருப்பதைக் காணலாம். சீனாவில் மற்றவர்கள் அதிகம் உபயோகப்படுத்தியதை கிடைத்துள்ள கல்வெட்டுகள் மூலம் அறிந்து கொள்ளலாம்[12]. மங்கோலிய படையெடுப்பிற்குப் பிறகு பல இடங்களில் இத்தகைய சிலுவைகளைக் காணலாம்[13]. ஆனால், பௌத்தத்தின் தாக்கம், முகமதிய மதத்தின் தாக்குதலினால், மத்தியதரைக்கடல் நாடுகளில் மட்டுமல்லாது, தென்கிழக்காசிய நாடுகளிலும் குறைய ஆரம்பித்தது. பௌத்த சின்னங்கள் பெருமளவில் முகமதியர்களால் அழிக்கப் பட்டன.  கிருத்துவர்களும், அதே முறையைப் பின்பற்றினாலும், இத்தகைய சின்னங்களை, தமது போல மாற்றியமைத்துக் கொண்டார்கள். ஒவ்வாத சிற்பங்களை மழித்து வெட்டிவிடுவது, புதியதாக எழுத்துக்களை சேர்த்துக் கொள்வது போன்றவற்றை செய்து, இந்த சிலுவைகளை உருவாக்கி, அவற்றை, தாமஸுடன் இணைத்து, தாமஸ்தான், அச்சிலுவைகளை எடுத்து வந்து போட்டார் என்று கதையளக்க ஆரம்பித்தார்கள். உண்மையில் எல்லா சிலுவைகளையும் கணக்கெடுத்து, அவற்றின் எடையைப் பார்த்தால், பெரிய கன்டெய்னர்களில் தான் எடுத்து வந்திருக்க வேண்டும்.

.

© வேதபிரகாஷ்

14-04-2012


[1] Simon Joseph Carr, Thomae Edesssseni Tractatus de Nativitate Domini Nostri Christi, Romae, Typis R. Acadamiae Lynceorum, MDCCCXCVIII, Introduction, p.7.

[2] In 232 the relics of the Apostle St. Thomas were brought from India, on which occasion his Syriac Acts were written. http://www.newadvent.org/cathen/05282a.htm

[4] F. Crawford Burkitt, Early Eastern Christianity – St. Margaret’s Lectures 1904 on the Syriac speaking Church, E. P. Dutton & Company, New York, 1904, p.167.

[5] L.W.Barnard, The Origins and emergence of the Church in Edessa during the first two centuries, Vigillae Christianae, No.22, 1968, pp.161-175, North-Holland Publishing Co., Amsterdam.

[8] There occurs no cross in early Christian art before the middle of the 5th century, where it (probably) appears on a coin in a painting. The first clear crucifix appears in the late 7th century. Early Christians usually depicted their religion with a fish symbol (ichthus), dove, or bread of the Eucharist, but never Christ on a cross (or on a stick).

[9] The church did not adopt the cross until about the 6th century (New Catholic Encyclopedia, vol. 4, p. 475).

[10] The word ‘cross’ was later substituted for the word ‘stake’ in the rewriting of the Christian text (Crosses In Tradition, W.W.Seymour N.Y. 1898).

ஓர்டோனாவில் செயின்ட் தாமஸ் கல்லறை, எலும்புக்கூடு, ஊர்வலம், வழிபாடு இத்யாதி!

ஏப்ரல் 13, 2012

ஓர்டோனாவில் செயின்ட் தாமஸ் கல்லறை, எலும்புக்கூடு, ஊர்வலம், வழிபாடு இத்யாதி!

ஓர்டோனா சர்ச் இருப்பிடம்: ஓர்டோனா (Ortona) என்ற ஊர் இத்தாலியின் கிழக்குக் கடற்கரையில் உள்ளது. இத்தாலியின் கிழக்குப் பகுதியில் கிரீஸ், கிரீஸுக்குக் கிழக்குப் பகுதியில் துருக்கி (மெசபடோமியா) போன்ற பகுதிகள் உள்ளன. அதாவது கிருத்துவமதத்திற்கு ஆதாரமான, புராதனமான இடங்கள் அங்குதான் உள்ளன. ஓர்டோனாவில் தாமஸ் கதை, புராணம், வழக்கு முதலியவை மிகவும் அதிகமாகவே உள்ளன. அதாவது, கிருத்துவமதம் பிரபலமாகி, மக்கள் ஏற்றுக் கொண்டபிறகுதான், இத்தகைய நம்பிக்கைகள் முதலியன வளர ஆரம்புக்கும். ஆனால், இவர்கள் சொல்லும் விவகாரங்கள் எல்லாமே இடைக்காலங்களில் நடந்தவை தாம்.

மைலாப்பூருக்குக் கொடுக்க மறுத்த ஓர்டோனா: முன்பு, 1958ல் எலும்புத்துண்டம் கேட்டபோது, இவ்வூர் மக்கள் கொடுக்க மறுத்தனர். ஏனெனில், அவர்களுக்கு மைலாப்பூர் கட்டுக்கதையில் துளிக்கூட நம்பிக்கையில்லை. பிற்காலத்தில் 16-17வது நூற்றாண்டுகளில் போர்ச்சுகீசியப் பாதிரிகள் புனைந்த கதை என்று நன்றாகவே தெரியும். பிறகு, வாடிகன் வரை பிரச்சினைச் சென்று, திருப்பிக் கொடுத்து விடுகிறோம் என்ற வாக்குறுதியோடு கொண்டு வரப்பட்டாதாம். ஆனால், திருப்பிக் கொடுத்தார்களா இல்லையா என்ற ரகசியத்தை இதுவரைச் சொல்லாமல் இருக்கிறார்கள்.

ஓர்டோனாவிற்கு தாமஸ் எலும்புக:ள் வந்ததில் குழப்பங்கள்: ஓர்டோனாவிற்கு அவ்வெச்சங்கள் எப்படி வந்தன என்பதற்கே பற்பல விதமான கதைகள் சொல்லப்படுகின்றன. 1258ம் ஆண்டு கிரேக்கத் தீவான கியாஸிலிருந்து (Chios) அவ்வெச்சங்கள் கொண்டுவரப்பட்டதாக சில பிற்காலக் குறிப்புகள் கூறுகின்றன. ஒன்றிற்கும் மேலான கல்லறைகள், எலும்புக்கூடுகள், மண்டையோடுகள் இருப்பதையறிந்த, விக்கிப்பீடியாவே குழம்பிப் போயிற்று என்று நன்றாகவேத் தெரிகிறது. ஏனெனில், சிறிதும் கூசாமல், ஒரே நேரத்தில் இரண்டு உடல்கள் இருந்ததினால், தாமஸ் ஒரு தெய்விக்கப் பிறவி என்று கருதப்படவேண்டும் என்று வக்காலத்து வாங்கி எழுதியுள்ளது[1] (St. Thomas has to be considered as divine person and has two bodies at same time[2]). இங்கு சரித்திர ரீதியில் சர்ச் இருந்ததா இல்லையா என்று தெரியவில்லை. 1427ல் நடந்த போரில் ஓர்டோனா தாக்கப்பட்டு, பெரும்பகுதிகள் சேதமடைந்தன. இருப்பினும் 15ம் நூற்றாண்டில் கட்டப்பட்டுள்ளதாக ஒரு குறிப்புக் காணப்படுகிறது. 16ம் நுற்றாண்டில் சார்லஸின் மகள் பெற்று மாளிகைக் கட்டியதாக உள்ளது[3].

எடிஸாவிலிருந்து எப்படி வந்தது? கிருத்துவர்கள் இடத்திருக்கு ஏற்ப கட்டுக்கதைகளை புனைவதில் வல்லவர்கள் என்பது, அவர்களது குழப்பமான, பலவிதமான எழுத்துகளினின்றே தெரிந்து கொள்ளலாம். அப்பழுக்கல்லாத, ஆண்டவனால் கொடுக்கப் பட்ட, செய்யப் பட்ட “பைபிளில்” இல்லாததுதான் தாமஸ் கட்டுக்கதை. “ஏக்ட்ஸ் ஆப் தாமஸ்” என்ற ஒதுக்க / மறைக்கப் பட்டுள்ள[4] பைபிள்களினின்று திரிக்கப்பட்டதுதான் இக்கட்டுக்கதை. அதில், தாமஸின் உடல் எடிஸ்ஸா (Edessa) என்ற இடத்திற்கு எடுத்துச் செல்லப்பட்டதாக உள்ளது. பிறகு, அது ஏன் பகுதிகளாகப் பல பகுதிகளுக்குச் செல்ல வேண்டும் என்ற மகத்துவத்தைக் கிருத்துவர்கள் விளக்கவில்லை[5]. ஆனால், கொஞ்சமும் தயக்கம் இல்லாமல், எடிஸ்ஸாவிலிருந்து கியாஸிற்கு எடுத்துச் செல்லப்பட்டன. கியோஸ் என்பது கிரேக்கத் தீவுக்கூட்டங்களில் ஏஜியன் கடலில் உள்ள ஐந்தாவது பெரிய தீவாகும். ஏசியா மைனர் கடற்க்கரையிலிருந்து ஏழு கி.மீ தொலைவில் உள்ளது[6]. அங்கிருந்து ஓர்டோனாவிற்கு வந்தது என்று கதையை மாற்றியுள்ளதை காணலாம். ஆக இவையெல்லாம் உள்ளூர் நம்பிக்ககள், சம்பிரதாயங்கள், பழக்க-வழக்கங்களுக்கு ஒத்துப் போகலாம், ஆனால், அங்கு மேற்கத்தைய நாகரிகத்தால், அவை அழிக்கப் பட்டு விட்டன. மேலும் யுத்தங்களினாலும் பலதடவை அழிக்கப்பட்டுள்ளன.

தாமஸ் எலும்புகளை லியோன் டெக்லி அக்கியோலி கொள்ளையெடித்தானா, பாதுகாத்தானா? செப்டம்பர். 6, 1258ல் நடந்த யுத்தத்தின் முடிவில் கியாஸ் / ஸ்கியோ தாக்கியழிக்கப்பட்டபோது, கப்பற்ப்படைத் தலைவன் லியோன் டெக்லி அக்கியோலி (Leone degli Acciaioli) என்பவனால் கொள்ளையடிக்கப் பட்டவைகளில் தாமஸின் எலும்புகளும் அடங்கும் என்கிறது ஒரு குறிப்பு[7]. இன்னொரு குறிப்பின்படியோ, இவர் அந்த எலும்புகளைக் காப்பாற்றி பத்திரமாகக் கொண்டுச் சேர்த்ததாக உள்ளது (That same Leone degli Acciaioli or ser Leone di Riccomanno is the one celebrated at Ortona as the rescuer of the remains of St Thomas, now venerated in that city.)[8]. ஆனால், இத்தகைய போர்-சண்டைச் சச்சரவுகள் இவர்களுக்குள் அதிகமாகவே உள்ளதால், 1943லும் அத்தகைய அழிவு ஏற்பட்டது. டிசம்பர் 20-28, 1943 நாட்களில் நடந்த யுத்தத்தில் (The Battle of Ortona), ஓர்டோனா நகரம் பெருமளவில் சேதமடைந்தது. யுத்த அழிவுகளின் புகைப்படங்களை இங்குக் காணலாம்[9].

மேலேயுள்ளதுதான், அந்த ஓர்டோனா சர்ச்சின் இருப்பிடம், படம். கடற்கரைக்கு அருகில் இருப்பதைத் தெளிவாகப்பார்க்கலாம். இப்படி அவர்கள் தேர்ந்தெடுக்கும் ஊர் / நகரம் கடற்கரைக்கு அருகில் இருக்க வேண்டும். அங்கு ஒரு “கிருத்துவர்கள் அல்லாத” கிருத்துவர்கள் இருக்க வேண்டும், அவர்கள் விக்கிரங்களை வழிபட்டுக் கொண்டிருக்க வேண்டும், அவர்களை மாற்ற ஒரு தாமஸ் வரவேண்டும், ஒரு அரசன் கொல்ல வேண்டும், அவரின் உடல் எடுத்துச் செல்லப்படவேண்டும். இப்படியான கதைகள் அதனால் தான் எல்லா ஊர்களிலும் உள்ளன.

   

ஓர்டோனா சர்ச்சில் உள்ள தாமஸின் எலும்புக்கூடுள்ள சவப்பெட்டி இவ்வாறு தங்கத்தகடினால் செய்யப் பட்டுள்ளது.

இதை அடிக்கடி கொள்ளையெடுத்துச் செக்குதல் / திருடுதல்/ திருட முயற்சி செய்தல் என்றுள்ளதால், மிகவும் ஜாக்கிரதையாக வைத்துள்ளனராம்.

சர்ச்சின் உட்பகுதி மற்றும் சவப்பெட்டி வைக்கப்பட்டுள்ள இடம். அப்பெட்டியின் மீது தாமஸின் உருவம் தொம்மஸோ அலெசந்திரினி என்பவரால் வரையப்பட்டதாகவும், அதன்மீதுள்ள ஏசுநாதர் உருவம் அல்டோ டி’அடமோ என்பரால் மாற்றியமைக்கப் பட்டதாகவும் கூறுகிறார்கள்[10]. இதைத்தவிர மற்ற முழுவிவரங்களை இங்குக் காணலாம்[11].

எலும்புக்கூடு வைக்கப்பட்டுள்ள சவப்பெட்டியின் மீதுள்ள படம், விவரங்கள் மேலே கொடுக்கப்பட்டன.

தாமஸின் மண்டையோடு பாட்மாஸ் தீவில் ஊர்வலமாக எடுத்துச் செல்கிறர்கள் என்றால், இங்கு தாமஸின் தலை ஊர்வலமாக எடுத்துச் செல்லப்படுகிறது. செப்டம்பர் 6 மற்றும் மே மாதத்தில் முதல் ஞாயிற்றுக் கிழமை இங்கு தாமஸிற்கு விழா எடுக்கிறார்கள்[12].

ஓர்டோனாவில் உள்ளவை உண்மையா பொய்யானவையா? ஓர்டோனாவில் இருந்ததாகச் சொல்லப்படும் எலும்புத்துண்டங்கள் பலதடவை களவாடப்பட்டதாக கிருத்துவர்களே எழுதியுள்ள விவரங்களினின்று தெரிகிறது. உதாரணத்திற்கு இந்த விவரத்தைப் படிக்கவும்[13]. அதேபோல, அங்குள்ள சர்ச்சும் இடைக்காலத்தில், பலதடவை இடிக்கப் பட்டுள்ளது, பிறகு மாற்றி-மாற்றிக் கட்டப்பட்டுள்ளது. எலும்புகளும் இடம் பெயர்ந்துள்ளன. அந்நிலையில், அதே எலும்புகள் தாம் திரும்ப வந்துள்ளன என்ற ஆதாரம் எதுவும் இல்லை. மேலும், அவ்வாறு மாற்றி-மாற்றிக் கட்டப்பட்டும் போது, முந்தைய அத்தாட்சிகளை அழிக்கும் விதத்தில் தான் அவர்கள் செயல்பட்டு வருகின்றனர். அதாவது, இதைக்காலத்திற்குப் பிறகு, கத்தோலிக்கம் முழு அளவில், ஒரு மதமாக உருவெடுத்து வந்த நிலையில்தான், மார்ட்டீன் லூதர் (1483-1546) என்பவரால் புரொடெஸ்டென்ட் / எதிர்மறை கத்தோலிக்கம் / கத்தோலிக்க விரோத மதத்தை உருவாக்கினார். இதனால், இருபிரிவினருக்கும் மிகக்கொடிய அளவில் போர்கள் ஏற்ப்பட்டன. அப்போர்களில் அப்பாவிகள் பலர் கொல்லப்பட்டனர். இறையியல் முரண்பாடுகள் வளர்ந்து, இஸ்லாம் தோன்றிய காலகட்டத்தில் சமயப்பூசல்கள் அதிகமாயின. அக்காலத்தில் இருந்த பாகன்-கோவில்கள் (கிருத்துவரல்லாதவர்களின்) பல இடிக்கப்பட்டனல; விக்கிரங்கள் அடித்து நொறுக்கப்பட்டன; அங்கிருந்த செல்வம் கொள்ளையடிக்கப் பட்டது. “சிலுவைப் போர்கள்” (1095 – 1291) மற்றும் (1100 – 1600) என்று சொல்லப்படும் அவற்றின் மூலம் பற்பல குரூரங்களை படித்தறிந்து கொள்ளலாம். இக்காலக்கட்டத்திலும் “ரெலிக்ஸ் ஹண்டர்ஸ்” (Relic hunters) இறந்தவர்களின் உடற்பகுதிகளைத் தேடுபவர்கள் பல கல்லறைகளை உடைத்து, தோண்டி எலும்புக்கூடுகளை எடுத்துச் சென்றனர். இதனால், எந்த கல்லறையிலிருந்து எந்த எலும்புக்கூடு இருந்தது / எடுத்தது என்ற விவரம் தெரியாமல் போய்விட்டது. ஆகவே, அந்நிலையில், இடைக்கால ஆதாரங்களை மறைக்கக் கத்தோலிக்கக் கிருத்துவர்கள் பெருமளவில் அக்கிரமம் செய்துள்ளார்கள்.

© வேதபிரகாஷ்

13-04-2012


[1] http://en.wikipedia.org/wiki/Ortona

விக்கிப்பீடியா, கத்தோலிக்க ஆதரவில் நடந்து வருகிறது, அதற்கு சாதகமான விவரங்கள் அதிகாமாகக் கொடுக்கப்படுகின்றன, ஆனால், சாதகமாக இல்லாமல் இருப்பவற்றை நீக்கிவிடுகின்றன இல்லை விவாதட்திற்கு என்ரு எடுத்துச் சென்று அமுக்கிவிடுகின்றனர்.

[2] இது வின்சென்ட் ஸ்மித் சொன்னதிற்கு எதிர்மறையாக இருப்பதைக் காணவும். Vincent Smith wrote, “Both stories obviously cannot be true; even an apostle can die but once…………………….”

[3] In 1258 the relics of St. Thomas were brought to Ortona from the Greek island of Chios. St. Thomas has to be considered as divine person and has two bodies at same time. [relics of one in Ortona , Italy and other relic in Mylapore , India]. In the first half of the 15th century its walls were built, and during this period Ortona fought with the nearby town of Lanciano in a fierce war that ended in 1427. On June 30, 1447, ships from Venice destroyed the port of Ortona; consequently the King of Sicily at that time commissioned the construction of a Castle to dominate the renovated port. In 1582 the town was acquired by Margaret of Parma, daughter of Emperor Charles V and Duchess of Parma. In 1584 Margaret decided to build a great mansion (known as Palazzo Farnese), which was never completed due to her death.

[4] இவற்றைப் பற்றி “இந்தியாவில் செயின்ட் தாமஸ் கட்டுக் கதை” புத்தகத்தில் விளக்கியுள்ளேன்.

[5] உண்மையில், புத்தமத்தில் தான், புத்தரின் உடல் பகுதிகள், குறிப்பாக எலும்புகள், மண்டையோடு, பல், அஸ்தி முதலியன பங்குப் போட்டுக் கொள்ளப் பட்டு, உலகின் பல இடங்களுக்கு எடுத்துச் செல்லப்பட்டு, அங்கெல்லாம் விகாரங்கள் கட்டப் பட்டன.

அதற்கு முன்பு, சக்தி வழிபாட்டில், சக்தியின் உடற்பாகங்களே, உலகின் பல பாகங்களில் சிதறி வீசப்பட்டது என்றும், அங்கெல்லாம் சக்தி பீடங்கள் / கோவில்கள் கட்டப் பட்டது என்றும் உள்ளது.

ஆகவே, இத்தகைய பழங்கால மத பழக்க-வழக்கங்களை, அப்படியே ஏற்றுக் கொண்டு, கிருத்துவ முலாம் பூசப்பட்டுள்ளது என்பதை அறிந்து கொள்ளலாம்.

[6] Chios (Greek: Χίος, pronounced [ˈçios]alternative transliterations Khíos and Híos) is the fifth largest of the Greek islands, situated in theAegean Sea, seven kilometres (five miles) off the Asia Minor coast. The island is separated from Turkey by the Chios Strait. The island is noted for its strong merchant shipping community, its unique mastic gum and its medieval villages. The 11th century monastery of “Nea Moni”, a UNESCO World Heritage Site, is located on the island.

[7] Ortona’s great cathedral has the privilege of housing the bones of St Thomas Apostle, which arrived in Ortona on September 6, 1258, booty taken by captain Leone degli Acciaioli when the island of Schio was sacked.

[8] The family line to which Simon belonged was a strictly republican one. He was descended from Lotteringo di Acciaiolo Acciaioli who appears in several documents in the late 13th century as a major figure in the Parte Guelfa, and who was a nephew of messer Leone degli Acciaioli, doctor of law and founder of the family bank, Compagna di Ser Leone degli Acciaioli e de’ suoi compagni, and a grandson of the family’s capostipite Gugliarello Acciaioli, who had moved from Brescia to Florence in 1160 according to legend.  That same Leone degli Acciaioli or ser Leone di Riccomanno is the one celebrated at Ortona as the rescuer of the remains of St Thomas, now venerated in that city.

http://www.sardimpex.com/articoli/The%20Acciaioli%20family%20in%20Brazil.htm

[10] The Apostle’s image painted on the urn is the work of Tommaso Alessandrini (1612) from Ortona, while the Crucifix above the altar was modelled by the sculptor Aldo D’Adamo.

[11] LA BASILICA : THE APSE; Data: Giovedì, 13 aprile @ 10:34:14 CEST
Argomento: eng: Tommaso, the apostle; LA BASILICA : THE APSE; THE Crypt,  dedicated in the past to the Virgin under the title Immacolata Concezione, was transformed in the course of the past ten years radiating toward the devotion and cult for and of the Apostle Thomas.

On the occasion of the scientific reconnaissance in 1984 it was completely restored; the essentiality and simplicity of the architectural lines help to enhance the copper urn in which the Saint’s relics are preserved, including the skull which was kept in a silver reliquary bag in the past.

The Apostle’s image painted on the urn is the work of Tommaso Alessandrini (1612) from Ortona,while the Crucifix above the altar was modelled by the sculptor Aldo D’Adamo.

In the Presbytery, a new structure has recently been completed to make it more functional, using the different elements which it is made up of and in reference to the celebrations which normally take place there.

On the ceiling, the paintings in an oval form represent the Trinity symbol (in the centre), Saint Matthew, Saint

Andrew, Saint Peter, Saint, James, Saint Paul, Saint Thomas.

The two glass windows, as well as all others that cover the windows of the church, are the work of Tommaso Cascella.
The frontal of the new altar consists of a XIV century bas-relief, representing Thomas meeting the Risen Christ.

http://www.portaleperortona.it/modules.php?name=News&file=print&sid=315

[12] Ortona dedicates two feast days to the Apostle: September 6 and a rather grander affair called Perdono, held the first Sunday in May, which is linked to the privilege of a plenary indulgence. For this occasion, which includes a historic pageant, thousands of pilgrims flock to Ortona.

கந்தர்புரியின் செயின்ட் தாமஸும், மைலாப்பூரின் கட்டுக்கதை தாமஸும் (கடற்கரையில் கபாலீசுவரம்)

ஏப்ரல் 8, 2012

கந்தர்புரியின் செயின்ட் தாமஸும், மைலாப்பூரின் கட்டுக்கதை தாமஸும் (கடற்கரையில் கபாலீசுவரம்)


குதிரையேறும் ராவுத்தன் – கந்தர்புரி தாமஸ் (மேலேயுள்ள சித்திரம்)                                                                                                                         போர்ச்சுகீசியர் தாமஸ் கட்டுக்கதையை பரப்பியவிதம்: போர்ச்சுகீசியர்களுக்கு தாம் போகுமிடமெல்லாம் செயின்ட் தாமஸைல் கண்டுபிடிப்பது, சில எலும்புகளை போடுவது, இடத்தைப் பிடிப்பது, பிறகு ஆக்கிரமித்த இடத்தில் சர்ச்சைக் கட்டுவது என்பது பழக்கமாக இருந்து வந்தது. கந்தர்புரியின் செயின்ட் தாமஸும், மைலாப்பூரின் கட்டுக்கதை தாமஸும் பலவிதங்களில் ஒத்துப் போகிறது. இரண்டு கட்டுக்கதைகளையும் ஒரேமாதிரி புனையப்பட்டு வடிவமைப்புக் கொடுத்துள்ளது போன்று அவர்கள் அழித்த ஆதாரங்கள் காட்டுகின்றன. அங்கும் முதலில் இருந்த சர்ச்சை இடித்துவிட்டு, புதிய சர்ச்சைக் கட்டியுள்ளார்கள். உள்ள ஆதாரங்களை அழித்துள்ளார்கள்.

கந்தர்புரியின் செயின்ட் தாமஸ் பக்கெட் (1118-1170): தாமஸ் எ பக்கெட் (St. Thomas à Becket) என்ற அந்த தாமஸ் ஆங்கிலதேசபிமானியாகக் கருதப்படுகிறார்[1]. அப்போஸ்தலர் தாமஸ் நினைவுநாளில் பிறந்ததால், இவருக்கு அதேபெயர் சூட்டப்பட்டதாம். கிட்டத்தட்ட அவரைப் பற்றிய கதைகள் எல்லாமே “ராபின் ஹுட்” கதைகள் போன்றேயுள்ளன. ஹென்றி VIII (Henry VIII) ராஜாவிற்குச் செல்லவேண்டியை வரிப்பணத்தை இவரே வசுல் செய்துகொண்டாராம். இதனால், ராஜாவிற்கும், இவருக்கும் அடிக்கடி தகராறு ஏற்பட்டுவந்தது. அதுமட்டுமல்லாது, இவர் குதிரையில் அங்குமிங்குமாகத் தெரிந்து வந்தபோது, தமக்கெதிராக படையைத் திரட்டுகிறார் என்ற சந்தேகமும் வளர்ந்தது. அவரிடத்தில் தங்கம், வைரம் என்று ஏராளமான செல்வம் இருந்ததாம். ராஜா, “எப்படி நீ இவ்வளவு செல்வம் வைத்திருக்கிறாய்?”, என்று கேட்டதற்கு, கடவுள் கொடுத்தார் என்றாராம். அதுமட்டுமல்லாது, ஏழைகளுக்கு செல்வத்தைக் கொடுத்து வந்தாராம். கந்தர்புரி சர்ச்சின் ஆர்ச்பிஷப்பாக இருந்து (1118-1170), ஹென்றிக்கு இணையாக ஆதிக்கத்தைச் செல்லுத்தினாராம். இதனால், ராஜா இவரை ஒழித்துக் கட்ட வேண்டும் என்று முடிவெடுத்து விட்டார்.

அரசதுரோகி தாமஸ் உயிர்த்தியாகி தாமஸ் ஆனது: நான்கு தனக்கு வரவேண்டிய கணக்கைத் தீர்த்து வாருங்கள் என்று நால்வரை அனுப்பினாராம். அவர்களும் தாமஸின் கதையை முடித்துவிட்டு வந்தார்களாம். அதாவது ராஜாவின் கையாட்களால் டிசம்பர் 29 1170 அன்று கொலையுண்டு உயிர்த்தியாகியானார்[2]. செத்தப்பிறகும், அந்த தாமஸின் புகழ் அதிகமாகவே இருந்ததினால், சரித்திரத்திலிருந்தே அப்பெயரை நீக்க என்ற மன்னன் முயன்றான். 1538ல் ஹென்றியின் கட்டளைப்படி[3], அந்த சர்ச் இடிக்கப்பட்டு, தாமஸின் “ரெலிக்ஸ்” அதாவது எலும்புகள் கூட விட்டு வைக்காமல் எரிக்கப்பட்டன[4]. இதெல்லாமே, “அபோகிரபல் பைபிள்” அல்லது மறைத்துவைக்கப் பட்டுள்ள பைபிள்களில் தாமஸின் கதைகளைப் போன்றே இருப்பதைக் காணலாம்.

தாமஸ் கொல்லப்பட்ட ரணகளறி குரூரக்கட்டுக்கதை: கிருத்துவம் ரத்தத்தில், கொலையில், கொடுமையில், குரூரத்தில் தோய்ந்து வளர்ந்தது. இதனால், அவர்கள் மனதில் வன்முறை, பயங்கரவாதம், தீவிரவாதம் என்பன மறைதேயிருந்து, வேலைசெய்து வந்துள்ளது. “தியாகவியல்” என்று வைத்துக் கொண்டு, கொலைகாரர்கள், கொள்ளைக்காரர்கள் முதலியோரை உத்தமர்கள், உயிர்த்தியாகம் செய்தவர்கள் என்று கதைப் புனைவது அவர்கள் வழக்கம். ஏசு மக்களுக்காக உயிர்துறந்தார், தினமும் அவர் ரத்தம்-சதை குடித்துத்தின்று தான் நம்பிக்கையுடன் கிருத்துவர்கள் வாழ்கின்றனர்[5] என்பதனை மறக்காமல் இருக்கவேண்டும் என்றால் இத்தகைய ரணகளறி குரூரக் கட்டுக்கதைகள் அவர்களுக்குத் தேவைப் படுகிறது. ஆகவே, தாமஸ் பக்கெட் கொலையுண்டதை குரூரமாகச் சித்தரித்துள்ளனர். தாமஸ் முழங்கால் போட்டு தியானம் செய்ய்ம் வேளையில், அந்த நான்கு கொலையாளிகள் கத்திகளுடன் வருகின்றனர். முதலில் ஒருவன் பின்பக்கமாக தலையை வெட்டுகிறான். ரத்தம் பீரிட்டெழுகிறது; அடுத்தவன் வெட்டுகிறான் – தலை கீழே விழுகிறது, இன்னொருவன் வெட்டுகிறான், தலைசிதறி மூளை வெளியேறுகிறது; பிறகு மற்றவனும் வெட்ட உடல் துண்டு-துண்டாகிறது. கிடைத்த அந்த சிதைந்த உடலை சீடர்கள் மறைத்து வைக்கின்றனர். ஏனெனில், அரசன் அதனையும் விடமாட்டான் என்ற அச்சம், இல்லை யாராவது திருடிச் சென்று விடுவார்கள் என்ற பயம், ஏனெனில், கிருத்துவர்களுக்கு பிணம் அதுவும் கிருத்துவ சந்நியாசி போன்றவர்களின் பிணம் என்றால் கூறுபோட்டு சாப்பிடுவார்கள்[6]. அதனால் தீராத வியாதிகள் தீரும் என்ற நம்பிக்கை (இதனால் தான், கபாலி கதை கேட்டதும், கிருத்துவர்கள் அத்தகைய கதையை தாமஸுக்குக் கட்டிவிட்டனர்)

தாமஸ் பக்கெட்டைப் பற்றி வளர்ந்த கட்டுக்கதைகள்: உள்ளூர் கதைகளின்படி, அவர் போப்பினால் மரியாதை செய்யப்பட்டவுடன் உயிர்த்தெழுந்ததாக நம்பப்படுகிறது. அதாவது தாமஸைப் போல, இந்த தாமஸும் ஏசுநாதருக்கு இணையாக வைக்கப் படுகிறார். உள்ளூர் தண்ணீர் பிடிக்கவில்லை என்று ஆயர்க்கொம்பினால் பூமியைக் குத்தினாராம். உடனே நீர் குபீரென்று கொப்பளித்தெழுந்து ஊற்றுபோல சொரிந்ததாம். இன்னொருமுறை இரவில் குயில் இனிமையாகப் பாடிக்க்கொண்டிருந்ததாம். அதைப் பிடிக்காமல், இனிமேல் தனதருகில் யாரும் பாடக்கூடாது என்று ஆணையிட்டுவிட்டாராம். கென்ட் என்ற இடத்தில் ஸ்டுரூட் என்ற கிராமத்தில் இருந்த மக்கள் அரசனுக்கு தமது  ஆதரவைத் தெரியப்படுத்த, தாமஸ் குதிரையின் மீது சென்றபோது, குதிரையின் வாலை வெட்டிவிட்டார்களாம். இதனால் கோபம் அடைந்த தாமஸ், இனிமேல் அந்த கிராமர்த்தவர் வாலோடுப் பிறக்கக்கடவர் என்று சாபம் கொடுத்துவிட்டாராம்.

மறக்காத மக்களும், கட்டுக்கதையாளர்களும்: இங்கிலாந்தில் கந்தர்புரிக் கதைகள் என்று இப்படி கட்டுக்கடைகள் அதிகமாகவே வளர்ந்தன. ஆனால், மக்கள் தாமஸை மறக்கவில்லை. பிறகு உடல் டிரினிடி சர்ச்சில் அடக்கம் செய்யப்பட்டது. சமாதியில் இரண்டு ஓட்டைகள் வைத்து அதன் மூலமாக பார்க்க வழிசெய்யப்பட்டது[7]. பிறகு தாமஸின் புகழ் பரவ ஆரம்பித்தது. சமாதிக்கு வந்து வேண்டிக் கொண்டால் நோய்-நொடி தீர்க்கும் என்ற நம்பிக்கைகள் வளர்ந்தன. பிரெஞ்சு நாட்டு மன்னன் லூயிஸ் VII (Louis VII) அங்கு வந்து தனது மகன் நோய் நீங்க வேண்டி வந்தானாம். 1172ல் தாமஸ் ரத்தம் தோய்ந்த ஒரு கல் போப்பிடம் அனுப்பிவைக்கப்பட்டதாம். அது இப்பொழுது மாரியா மகோரி (the church of Sta. Maria Maggiore) என்ற சர்ச்சில் உள்ளது. அந்த ரத்தம், எலும்புகள், மண்டையோடுகள் பற்றியும் அதிகமாகவே கதைகள் வளர்ந்தன[8]. எனவேத்தான், இப்பொழுதும் ஹாரிபாட்டர் போன்ற கட்டுக்கதைகள் மேனாடுகளில் பிரபலமாக இருப்பதில் ஒன்றும் ஆச்சரியமில்லை.

வின்சென்ட் ஸ்மித் மற்றவர்கள் தாமஸ் கட்டுக்கதைக்கு சண்டையிட்ட ரகசியம்: வின்சென்ட் ஸ்மித் என்பவன் தான், இப்பொழுதுள்ள இந்திய சரித்திரத்தை எழுதி, இப்படித்தான் இருக்கவேண்டும் என்று தீர்மானித்தவன். இது இன்றளவும் இந்தியர்கள் கண்மூடித்தனமாக படித்து வருகிறார்கள். ஆனால், அந்த  வின்சென்ட் ஸ்மித், இந்த தாமஸ் கட்டுக்கதையை ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை. அதாவது “இந்தியாவில் செயின்ட் தாமஸ் கட்டுக்கதை” வளர்வதை ஒப்புக்கொள்ளவில்லை. “அப்போஸ்தலரேயாகிலும் ஒருதடவை மேலாக இறக்கவும் முடியாது” என்று தீர்மானமாகச் சொல்லிவிட்டானான்[9].

இரண்டு கதைகளும் உண்மையாக இருக்கமுடியாது; அப்போஸ்தலரேயாகிலும் ஒருதடவை மேலாக இறக்கவும் முடியாது. அத்தாட்சியை ஆழ்ந்து ஆய்ந்தபிறகு எனக்கு ஏற்பட்ட தனிப்பட்ட அனுபவமானது, தென்னிந்திய கதை அச்சாவை ஆதரிப்பதாக இருக்கலாம். ஆனால், செயின்ட் தாமஸ் உயிர்த்தியாகியே இல்லை, ஏனெனில், முந்தைய ஹெராக்லியோன் என்ற ஞாஸ்திக் எழுத்தாளர் தாமஸ் தனது வாழ்க்கையின் இறுதிநாட்களை அமைதியில் கழித்தார் என்று உறுதியாக கூறியுள்ளார். Vincent Smith wrote, “Both stories obviously cannot be true; even an apostle can die but once. My personal experience, formed after much examination of the evidence, is that the story of the martyrdom in Southern India is the better supported of the two versions of the saint’s death. But, it is no means that St. Thomas was martyred at all, since an earlier writer, Heracleon. the gnostic, asserts that he ended his days in peace”.

அதாவது, இறந்த ஒரு மனிதனுக்கு ஒன்றிற்கு மேலான எலும்புக்கூடு, சமாதி முதலியன இருக்கமுடியாது. அதுமட்டுமில்லாது, உள்ளே புகுந்து ஆராய்ச்சி செய்து பார்த்தால் எல்லா விஷயங்களும் தெரிந்துவிடும் என்பது அவனுக்குத் தெரியும். மற்ற ஆங்கில அதிகாரிகள், கிருத்துவ பாதிரிகள் சொன்னதை அவன் எற்க்கவில்லை. இருப்பினும், சில கிருத்துவர்கள் சொத்து, பணம் முதலியவற்றிற்காக, இக்கட்டுக்கதையை விடாப்பிடியாக வளர்த்து சரித்திரம் ஆக்க வேண்டும் என்று கோடிகளையும் கொட்டத் தயாராகி விட்டார்கள்.

வேதபிரகாஷ்

08-04-2012


[2] Archbishop of Canterbury (1118-1170), who was martyred on December 29 by the king’s henchmen.

[3] In 1220, Becket’s remains were relocated from this first tomb to a shrine in the recently completed Trinity Chapel where it stood until it was destroyed in 1538, during the “dissolution of monastaries, on orders from King Henry VIII. The king also destroyed Becket’s bones and ordered that all mention of his name be obliterated.

[5] உயிர்ப்பலி – யூகேரிஸ்ட் என்ற சடங்கு தினமும் நடத்தப் படுகிறது. ஒவ்வொரு கிருத்துவனும் அவ்வேறே நம்புகிறான். நம்பவேண்டும், இல்லையென்றால் அவன் கிருத்துவன் ஆகமாட்டான்.

[6] ரத்தத்திற்கு ரத்தம், சதைக்கு சதை என்பது அவர்களது திட்டவடமான நம்பிக்கை. அதனால்தான், டிராகுலா போன்ற படங்களில் ரத்தம் குடிக்கும் காட்சிகள் உள்ளன; ஜூம்பி / ஜோம்பிகள் – உயித்தெழுந்த பிணங்கள் மனிதர்களைக் கடித்துக் குதறித் தின்று உயிர்பெறுகின்றன. அதாவது இரண்டாவது ஜென்மத்தைப் பெறுகின்றன. இப்படியும் ஹாலிஹுட் படங்களில் காண்பிக்கப் படுகின்றன, இவையெல்லாம் இந்தியர்களுக்குப் புரியாமல் இருக்கலாம், ஆனால், கிருத்துவர்களுக்கு புரிந்துதான் உள்ளது. அதனால்தான் இத்தகைய படங்கள் தொடர்ந்து எடுக்கப் படுகின்றன. அவற்றை கிருத்துவர்கள் மறைமுகமாக ஆதரித்து வருகிறார்கள்.

[8] Beneath the shrine in the MS. drawing is the chest containing the relics—the same chest in which they were deposited in 1220—and an inscription to the following effect :— “This chest of iron contained the bones of Thomas Becketskull and all, with the wounde of his deathand the pece cut out of his skull laid in the same wounde.

[9]

பழைய கட்டிடங்கள் கோவில் இருந்ததை மெய்ப்பிக்கின்றது – கடற்கரையில் கபாலீசுவரம்

ஏப்ரல் 7, 2012

பழைய கட்டிடங்கள் கோவில் இருந்ததை மெய்ப்பிக்கின்றது – கடற்கரையில் கபாலீசுவரம்

போர்ச்சுகீசியர் மதவெறிபிடித்த மனிதர்கள். அதனால்தான், இந்தியர்களை அவர்களைப் பரங்கியர் என்று சொல்லி வெறுத்தனர். கோவாவில் லட்சக்கணக்கான இந்துக்களைக் கொண்று, ஆயிரக் கணக்கான கோவில்கள், மடங்கள் முதலியவற்றை இடித்துத் தள்ளினர். இன்றுகூட கோவாவிற்குச் செல்லும் போது, துளசிமாடத்தில், துளசிச்செடிக்குப் பதிலாக, சிலுவை சொருகப்பட்டிருக்கும். அத்தகைவர், சாந்தோமைப் பிடித்துக் கொண்டனர். அங்கேயிருந்த கபாலீசுசவரக் கோவிலை இடிக்க ஆரம்பித்தனர். இதனால், இந்துக்கள், விக்கிரங்கள், முக்கியமான சிற்பங்கள் முதலியவற்றை எடுத்துக் கொண்டு போய், இப்பொழுதூள்ள இடத்தில் கோவிலைக் கட்டிக் கொண்டனர்.

மேலேயுள்ளது சாந்தோம் கோட்டையின் வரைப்படம். அப்படியென்றால், அவ்விடத்தை ஆக்கிரமித்து, அங்கிருந்த கோவிலை 1523லிருந்து இடிக்க ஆரம்பித்துள்ளார்கள். இல்லையென்றால், அந்த முழுப்பகுதியும் அவர்கள் கையில் வராது. அவ்வாறு ஆக்கிரமித்துள்ள இடத்தில் தான் பிஷப் இல்லம், பள்ளி, செமினரி என்று கட்டியிருக்கிறார்கள் என்று தெரிகிறது..

1899ல் இடிக்கப்பட்டது என்று மேற்கண்ட படத்தைக் காட்டுகின்றனர். இது உள்ளகட்டிடத்தை மாற்றியமைக்கப் பட்ட கட்டிடம் என்று நன்றாகத் தெரிகிறது.

பின்பக்க கட்டிட அமைப்பு ஒரு கோவில் போன்றேக் காணப்படுகிறது. அதாவது, கோவிலை இடித்தப் பிறகு, சுவர்கள், சில கட்டிடப்பகுதிகளை வசதிற்காக அப்படியே விட்டு வைத்திருக்கலாம். அதனால் தான் அத்தகைய பழைய கட்டுமானங்கள் தெரிகின்றன. 1987வரைக்கூட படிகட்டுகளின் இருபக்க்கங்களிலும் தாமரைப்பூ சிற்பங்கள் முதலிய இருந்தன. பிறகு எடுக்கப்பட்டுவிட்டன. முன்பே குறிப்பிடப்பட்டூள்ளபடி, பல கல்வெட்டுகளும் இருந்தன. ஆனால், அவற்றை சிதைத்துவிட்டனர். அதாவது, உண்மையினை காட்டிவிடும் என்று அவ்வாறு செய்துள்ளனர்.

மேலேயுள்ளது, தாமசின் கல்லறை எனக்குறிப்பிட்டுள்ளது. ஆனால், அதில் எலும்புக்கூடு ஒன்றும் இல்லை. கல்லறை திறந்தநிலையிலேயே, பார்க்கும்நிலையில் இருப்பதைக் காணலாம். ஏற்கெனெவே, ஓர்டோனா என்ற இடத்தில் தாமஸ் இறந்த கல்லறை இருக்கின்றதால், இங்கு இன்னொரு கல்லறை வராது. இருப்பினும், பொய்ப்பிரச்சாரத்திற்காக, குறிப்பாக, கிருத்துவர்கள் தாங்கள் இந்நாட்டு மதத்தவரே, வெளிநாட்டவர் அல்ல என்று காட்டிக் கொள்ள இத்தகையான மோசடியில் ஈடுப்பட்டனர்.

விளைவு, போலிகளை உருவாக்க வேண்டியது தான். இதோ, இந்த சிற்பத்தை, தாமஸின் சிலை என்கிறார்கள். ஆனால், உண்மையில் தாமஸ் எப்படி இருப்பான் என்று யாருக்கும் தெரியாது. ஆக, கோவிலில் கிடைத்த ஒரு சிற்பத்தை வைத்துக் கொண்டு, அதனை “தாமஸ்” என்பது வேடிக்கைத்தான். ஓர்டோனாவில் இருக்கும் தாமஸ் சிலை வேறு மாதிரி உள்ளது. வெள்ளியால் செய்யப்பட்டு, ஓர்டோனா (இத்தாலி)வில் உள்ள சிலை.

இது சைதாப்பேட்டையில், சின்னமலையில் இருந்த ஒரு இந்து கோவில். இதனையும் இடித்து மாற்றியுள்ளார்கள். அதிசயமான ஊற்று வரும் இடம் என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ள இது கோவிலின் பகுதியாக இருந்தது.

கபாலீசுவரரைப் பற்றிய தினமலரின் திடீர் சரித்திர ஆராய்ச்சி: உண்மையான கோவில் கடற்கரையில் இருந்ததாம்!

ஏப்ரல் 6, 2012

கபாலீசுவரரைப் பற்றிய தினமலரின் திடீர் சரித்திர ஆராய்ச்சி: உண்மையான கோவில் கடற்கரையில் இருந்ததாம்!

தினமலரின் இரட்டை வேடங்கள்: கபாலிசுவர் கோவில் கடற்கரையில் சாந்தோம் சர்ச் இருந்த இடத்தில் இருந்ததாம்: தாமஸ் கட்டுக்கதையைத் தொடர்ந்து பரப்பி வந்த “தினமலர்”, இப்பொழுது என்னமோ திடீரென்று, உண்மையான கபாலீசுவரர்க் கோவில் கடற்கரையில் தான் இருந்தது என்று செய்திகளை வெளியிடுவது வேடிக்கையாக இருக்கிறது. அப்படியென்றால், கிருத்துவர்கள் அக்கோவிலை இடித்தார்கள் என்ற உண்மையைத்தான், தினமலர் இப்பொழுது தெரிந்து கொள்கிறது போலும். பிறகு எப்படி, முரண்பட்ட செய்திகளை மெத்தப் படித்த திரு. ஆர். கிருஷ்ணமூர்த்தி ஆசிரியராக இருக்கும் அதே தினமலரில் வெளிவரும்? வாசகர்களை ஏமாளிகள் என்று நினைத்து விட்டார்களா? “தாமஸ் கட்டுக்கதை” என்ற எனது இணைத்தளத்தைப் பார்க்கவும்[1]. அதில் தாமஸ் கட்டுக்க் கதை இந்தியாவில் கிருத்துவர்கள் திட்டமிட்டுப் பரப்பி வருகின்றனர்[2] மற்றும் ஊடகங்களில் தொடர்ந்து அத்தகயைப் பொய்ப்பிரசாரத்தை உண்மைபோல அதுவும் சரித்திரம் போல பரப்பி வருகின்றனர். அதற்கு தினமலர் உதவி வருவது எனக்குத் தெரிய வந்தது[3].

கபாலீஸ்வரர் கோவிலே சொல்கிறது, முன்புதான் கடற்கரையில் இருந்ததாக! என்ற தலைப்பில் பதிவு செய்தபோது, “கி.பி 1566ல், மைலாப்பூர் போர்ச்சுகீசியர்களில் வீழ்ந்த போது, இந்த கோவில் முழுவதுமாக இடிக்கப் பட்டது. இந்த கோவிலானது 300 வருடங்களுக்கு முன்பு மறுபடியும் (இப்பொழுதுள்ள இடத்தில்) கட்டப் பட்டதாகும். பழைய (முந்தைய கபாலிஸ்வரர்) கோவிலில் இருந்த கல்வெட்டுகள் உடைந்த நிலையில் இந்த கோவிலிலும், செயின்ட் தாமஸ் சர்ச்சிலும் காணலாம்”, என்று எடுத்துக் கட்டியுள்ளேன்[4]. இருப்பினும் சமீக காலத்தில் தெய்வநாயகம், செபாஸ்டியன் சீமான்[5] போன்ற கிருத்துவர்கள் ஏதோ ஆதாயத்திற்காக இக்கட்டுக்கதையை எடுத்துக் கொண்டு குழப்பி வருகின்றனர்[6]. சிறிதும் வெட்கம் இல்லாமல் கருணாநிதி, ஸ்டாலின் கூட இதில் பங்குக் கொண்டு கூத்தாடிகளாக / கைப்பாவைகளாக வேலைசெய்துள்ளனர்[7]. முருகனைப் பிடித்த குரங்கு, ஏசுவைப் பிடித்து விட்டது. ஆமாம், பட்டை விபூதி ஜான் சாமுவேலுக்கு ஏசுபைத்தியம் பிடித்து விட்டது[8]. பாவம் ஜி.ஜே. கந்தப்பன், ராஜமாணிக்கம் ஆத்மாக்கள் சாந்தியடைவதாக! தினமலரின் உபயம் தொடர்ந்து வந்தது[9].

சிதறிக்கிடக்கும் கபாலீசுவரர் கோவில் கல்வெட்டுகள்: இத்தலைப்பில், இன்று தினமலர், ஏதோ புதியதாக கண்டு பிடித்து, இடித்து விட்டால் போல சில விஷயங்களைப் போட்டிருக்கிறது.சென்னை வட்டாரத்தில், மயிலாப்பூர் கபாலீசுவரர் கோவில் பல விதங்களில் சிறப்புடையது. எனினும், இக்கோவிலின் தொன்மையை அறிய உதவும் கல்வெட்டுகள், பல இடங்களில் சிதறிக் கிடக்கின்றன. முழுமையாகவும் கிடைக்கவில்லை[10]. இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன், டாலமி என்ற கிரேக்க வரலாற்று ஆசிரியர், மயிலாப்பூரை, மல்லியார்பா என கூறுகிறார்.

தினமலர் கூறுவது:கி.பி. 5ம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்திருந்த ஐயடிகள் காடவர் கோன், திருமங்கையாழ்வார், கி.பி.7ம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த திருஞானசம்பந்தர், அப்பர் சுவாமிகள் ஆகியோர், மயிலாப்பூரை தங்கள் பாடல்களில் குறிப்பிட்டுள்ளனர்.கடற்கரையில் மயிலாப்பூர் இவர்களில், அப்பர் சுவாமிகள் இத்தலத்திற்கு தனிப் பதிகம் பாடவில்லை எனினும், வேறு இரு திருப்பதிகங்களில் மயிலாப்பில் எனக் குறிப்பிடுகிறார். என்னுடைய விளக்கம்:மயிலார்ப்பு என்பதற்கு பொருள் ‘மயிலாதல்’- உமை மயிலாலாக ஆகியதால் மயிலார்ப்பு-ஊர் என்பது மயிலாப்பூர் ஆனது என்பர். 5ம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த திருமழிசை ஆழ்வாரின் நான்முகம் திருவந்தாதியில்“…………………………………….               நீளோ தம்

வந்தலைக்கும் மாமயிலை மாவல்லிக்கேணியான்”, என்பதெல்லாம் தெரியவில்லை போலும். 6ம் ஊற்றாண்டில் வாழ்ந்த ஐயடிகள் காடவர் கோன் என்னும் பல்லவ அரசர் பாடிய சிவத்தளி வெண்பாவில், “மயிலைத்திருப்புன்னை யங்கானல் சிந்தியா யாகில் இருப்பின்னை யன்காந் திளைத்து…….”, என இக்கோயிலைப் பாடியுள்ளார்.

திருநாவுக்கரசர் தேவாரத்தில் மூன்றிடங்களில் மயிலாப்பு கூறப்பெறுகின்றது.

  1. திருவொற்றியூர் திருத்தாண்டகத்து ஆறாவது திருப்பாடலில் “வடிவுடைய மங்கையும் தாமும் எல்லாம் வருவாரை எதிர்கண்டோம் மயில்லப் புள்ளே என்ற தொடர் சுவாமிகள் மயிலையிலிருந்தே ஒற்றியூர் சென்றார் என்று சேக்கிழார் கூறுவதற்கு அகச்சான்றாகின்றது. 
  2. “மங்குன் மதி மாடவீதி மயிலாப்பிலுள்ளார்” (6-2-1) என்று அப்பர் பெருமான் மயிலையின் மாடவீதி அழகைப் புகழ்ந்துப்பாடுகிறார். 
  3. மயிலாப்பில்மன்னினார் மன்னி ஏத்தும்” (6-7-12) என்ற இடத்தில் மயிலையைக் காப்புத் தலங்களுள் வைத்துப் பாடுகிறார். மேற்சொன்ன மூன்றிடங்களிலும் அப்பர் பெருமான் மயில்லாப்பூரை மயிலாப்பு என்றே கூறுகிறார். சில கல்வெட்டுக்களிலும் (261/1910, 189/1912) மயிலாப்பில் என்றே காணப்படுகிறது.
அதன் பின், அருணகிரிநாதர் இத்தலத்திற்கு, 10 திருப்புகழ்கள் பாடியுள்ளார். இவர் காலம் வரை, கடற்கரையோரம் தான் மயிலாப்பூர் கோவில் இருந்தது. அருணகிரிநாதரின் திருப்புகழ்ப் பகுதியில், “கடலக் கரைதிரை யருகேசூழ் மயிலைப் பதிதனில் உறைவோனே” என்ற அத்தாட்சியால் தெரியவரும்.
இன்றைய சாந்தோம் பகுதியில், இக்கோவில் இருந்தது என்பதற்கான ஆதாரங்கள் பல உண்டு. புதிய கோவிலில் கல்வெட்டுகள் கடந்த 1672க்கு முன்பாக, இப்போதைய இடத்தில் இன்றைய கோவில் கட்டப்பட்டது. இடிக்கப்பட்ட கோவில்களின் கற்கள் புதிய கோவில் மற்றும் சர்ச் கட்டப் பயன்படுத்தப்பட்டதாக, வரலாற்று ஆய்வாளர்கள் தெரிவிக்கின்றனர்.  சில கல்வெட்டுக்களிலும் (261/1910, 189/1912) மயிலாப்பில் என்றே காணப்படுகிறது. வேறு சில கல்வெட்டுக்களில் மயிலார்ப்பில் என்று “ரகர” ஒற்றுடன் காணப்படுகிறது (256/1912).

இதை உறுதிப்படுத்தும் விதத்தில், இன்றும் பழைய கபாலீசுவரக் கோவில் கல்வெட்டுகள், பல இடங்களில் சிதறிக் கிடக்கின்றன. மயிலாப்பூர் கபாலீசுவரர் கோவிலில், சுவாமி, அம்மன், சிங்காரவேலர் கருவறை சுவர்களில் ஒரு கல்வெட்டு கூட கிடையாது. கற்பகாம்பாள் கோவில் பிரகாரச் சுற்றுச்சுவரின் உள் மற்றும் வெளிப்புறச் சுவர்களில், 20க்கும் மேற்பட்ட பழமையான கல்வெட்டுகள் தாறுமாறாக அடுக்கப்பட்டுள்ளன.  அதேபோல், கபாலீசுவரர் கருவறையின் மேற்குச் சுவரின் உள் மற்றும் வெளிப்பக்கமும், கருவறை வாயில் நிலை இடதுபுறக் கல்லிலும், மேற்கு கோபுரத்தின் தரையிலும் சில கல்வெட்டுகள் உள்ளன. துறைமுக நகர்
இவை தவிர, திருவொற்றியூர் ஆதிபுரீஸ்வரர், திருவல்லிக்கேணி பார்த்தசாரதி கோவில், மயிலை விருபாட்சீசுவரர் கோவில், பொன்னேரிக்கு அருகில் உள்ள காட்டூரில் கிடைத்த கல்வெட்டு ஆகியவற்றில், மயிலாப்பூர் பெயர் குறிக்கப்பட்டுள்ளது. இவற்றில், சில கல்வெட்டுகளில் கடல் வணிகம் செய்யும் நானாதேசிகள் மற்றும் அஞ்சுவண்ணம் வணிகர்களை பற்றியும் குறிப்பு உள்ளது. இதில் இருந்து தொன்மையாகவே, மயிலாப்பூர் துறைமுக நகராக இருந்தது தெரிய வருகிறது. பூம்பாவையின் பெயர் திருப்பூம்பாவை என, சிவநேச செட்டியாரின் மகளும், சம்பந்தரால் மீண்டும் உயிர்ப்பிக்கப் பெற்றவருமான பூம்பாவையின் பெயர், திருவல்லிக்கேணி பார்த்தசாரதி கோவில் குளத்துப் படிக்கட்டு ஒன்றில் உள்ள கல்வெட்டிலும், பரங்கி மலை தூய அப்போஸ்தல மாடத்தின் உணவருந்தும் அறையின் பக்கத்திலுள்ள மாடிப்படியில் உள்ள ஒரு கல்வெட்டிலும், விருபாட்சீசுவர் கோவில் கருவறையின் தென்புறச் சுவரில் உள்ள ஒரு கல்வெட்டிலும் குறிக்கப்பட்டு, மயிலையில் உள்ள அவரது சன்னிதியில் பூஜைகள் நடத்துவதற்கு செலவுக்கு ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்தது பற்றியும் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இத்தகவல்கள் அனைத்தும் சென்னை மாநகர் கல்வெட்டுகள் தொகுப்பிலும், மத்திய அரசின் தொல்லியல் துறை வெளியிட்ட கல்வெட்டுகள் தொகுப்பிலும் உள்ளன.

இதில் குறிப்பிடத்தக்கது, எந்த கல்வெட்டும் முழுமையாக கிடைக்கவில்லை என்பது தான் (ஆஹா, என்ன கரிசனம், அக்கரை, முழுமையாக கிடைக்கவில்லை என்றால், என்னவாயிருக்கும் என்று எழுதியவருக்குத் தெரியாதா? அல்லது சொல்லக்கூடாது என்று கட்டளையிட்டுவிட்டார்களா?). பல கல்வெட்டுகளில் பெரும்பகுதி சிதைந்து போயுள்ளன. பிஷப் வளாகத்தில் வைத்துள்ள மியூஷியத்தில் இக்கல்வெட்டுகளை வைத்துள்ளனர். ஆகவே, அவை அழிக்கப்பட்டன என்பது தெரிகிறது. முன்பு இணைத்தளத்தில் வெளியிட்டனர். இப்பொழுது காணப்படவில்லை. இதெல்லாம் உண்மையை, சரித்திரத்தைக் கிருத்துவர்கள் மறைக்கும் வேலைதானே? இதைப் புரிந்து கொள்ள என்ன வேண்டியிருக்கிறது?

எனினும், இக்கல்வெட்டுகள் மூலம், 12, 13ம் நூற்றாண்டுகளில் பலர் மயிலை கபாலீசுவரர் கோவிலுக்கு பல தானங்கள் அளித்துள்ளனர் என்பதை மட்டும் தெரிந்து கொள்ள முடிகிறது. படிக்கட்டுகளில் கல்வெட்டுகள் ஒரே ஒரு கல்வெட்டில் மட்டும், திருக்கபாலீசுரமுடைய நாயனார் என, கபாலீசுவரர் குறிப்பிடப்படுகிறார். பிற கல்வெட்டுகளில், திருவான்மியூர், திரிசூலம் போன்ற கோவில்களுக்கு அளிக்கப்பட்ட கொடைகள் பற்றிய குறிப்புகள் உள்ளன. கடந்த, 1910ல் துவக்கப்பட்டு, 1925 வரை நடந்த தெப்பக் குள படிக்கட்டு திருப்பணியில் ஈடுபட்டோர், தங்கள் பெயர்களை முறையாக கல்லில் செதுக்கி, குளக்கரையில் பதித்தும் வைத்துள்ளனர். இன்றும், அந்த கல்வெட்டுகளை குளக்கரையில் காணலாம். இப்படி முடித்துள்ளது தினமலர்.

கோவில் இடிக்கப்பட்டு சர்ச் கட்டப்பட்டதற்கான அத்தாட்சிகள்: 17ம் நூற்றாண்டிலிருந்து  கோவில் வளாகத்தைச் சிறிது சிறிதாக இடித்து சர்ச், பிஷப் இல்லம், பள்ளி முதலியன கட்டப்பட்டன. 18ம் நூற்றாண்டில் இவை கட்டி முடிக்கப் பட்டன. சர்ச் உண்மையில் சிறிதாக  இருந்து பிறகு பலதடவை இடித்து-இடித்துக் கட்டப் பட்டதாகும். அந்நிலையில் தான் கோவில் அத்தாட்சிகள், ஆதாரங்கள் மறைக்கப்பட்டன. .

 

மேலேயுள்ளது, 12ம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த விக்கிரமசோழனின் கல்வெட்டாகும். இரவில் நடராஜருக்கு விளக்கெரிக்க வரியிலா நிலமான்னியம் கொடுக்கப்பட்டதை இக்கல்வெட்டு கூறுகிறது.  இது சர்ச்சின் வராண்டாவில் கிடந்தது. பிறகு தொல்துறைத்துறையினர் கண்டுபிடிதார்களாம். உண்மையில் ஹூஸ்டன் இதனைப் பார்த்து பிற்காகத்தில் தமக்கு சாதகமாக இருக்குமே என்று பக்கங்களை சிதைத்து விட்டான். அப்பொழுதே “மெயிலில்” இந்த ஆளுடைய “அத்தாட்சிகளை அழிப்புத்தன்மையினை” எடுத்துக் காட்டி எழுதப்பட்டது. அத்ற்கும் இந்த ஆள் காட்டமாக பதில் சொல்லியுள்ளான்.

சர்ச்சில் கிடைத்த இன்னொரு தமிழ் கல்வெட்டு. இதுவும் இறையிலியைக் குறிக்கிறது. ஆனால், சிதைந்த நிலையில் காணப்பட்டது.

12ம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த சமஸ்கிருத மொழி கல்வெட்டு, சர்ச்சின் மேற்குப் பகுதியில் கிடந்தது / கிடைததது.

12ம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த இக்கல்வெட்டு, சாந்தோம் செமினரியின் பிரதானக் கதவிற்கு செல்லும் கடைசி படிகட்டின் வலதுபுறத்தில் காணப்பட்ட கல்வெட்டு. இப்பொழுது சாந்தோம் உயர்நிலைப் பள்ளி வளாகத்தில் இருப்பதாகக் கூறுகிறார்கள் ()அதாவது இருந்தது, பிறகு காணவில்லை. இதிலிருந்து, பழைய கபாலீசுவரக் கோவில் ஒரு பெரிய வளகத்தில் இருந்திருக்கிறது என்று தெரிகிறது. மிலேச்சர்கள் / போர்ச்சுகீசியர் அதனை ஆக்கிரமித்துக் கொண்டு இடித்து, உடைக்க ஆரம்பித்த போது, கிடைத்தப் பகுதிகளை, குறிப்பாக விக்கிரங்களை எடுத்து வந்து கோவிலைக் கட்டிக் கொண்டனர்.

இப்படி பற்பல அத்தாட்டிகள், ஆதாரங்கள் கொண்ட “தாமஸ் கட்டுக்கதை தொடர்கிறது: இந்துமதத்திற்கு எதிரான கிருத்துவர்களின் சதிகள் ஒரு 120 பக்கங்கள் கொண்ட கட்டுரையைக் கொடுத்தேன். அதனை “இந்துக்கள் / இந்து அபிமானிகள்” என்று சொல்லிக் கொண்டவர்கள் தாம் புத்தகமாக வெளியிடுகிறோம் என்று 2008ல் சிடியில் எடுத்துக் கொண்டு சென்றார்கள் ஆனால், செய்யவில்லை. ஆனால், அதிலுள்ள விஷயங்களை “Breaking of India” என்ற புத்தகத்தில் தாராளமாக உபயோகப்படுத்தப் பட்டுள்ளது. ஆனால், ஒரு இடத்தில் கூட, இன்னாரிடத்திலிருந்து எடுத்தாளப்பட்டது / பெறப்பட்டது என்று குறிப்பிடவில்லை. ஏதோ, இவர்களே அந்தந்த இடங்களுக்குச் சென்று, குறிப்பிட்ட நபர்களுடன் பேசி, விஷயங்களைத் தெரிந்து கொண்டது போல எழுதியுள்ளார்கள். ஆனால், உன்மையில் அவர்கள் அங்குச் செல்லவும் இல்லை, அந்த நபர்களுடன் பேசியுதும் இல்லை, என்னுடைய சிடியிலிருந்து எடுத்த விஷயங்களை (தாமஸ் கட்டுக்கதை சம்பந்தமானவை – தெய்வநாயகம், ஒலாஸ்கி முதலியன) அப்படியே போட்டுள்ளர்கள்.

வேதபிரகாஷ்

06-04-2012


[10] தினமலர், சிதறிக்கிடக்கும்கபாலீசுவரர்கோவில்கல்வெட்டுகள்,  ஏப்ரல் 06, 2012, http://www.dinamalar.com/News_Detail.asp?Id=442587

தாமஸ் கட்டுக்கதை தொடர்கிறது – சரித்திரத்தன்மையில்லாத கிருத்துவர்களின் ஈனத்தனமான பிரச்சாரம்

திசெம்பர் 31, 2011

தாமஸ் கட்டுக்கதை தொடர்கிறது – சரித்திரத்தன்மையில்லாத கிருத்துவர்களின் ஈனத்தனமான பிரச்சாரம்

உமாபதியை அடுத்து முருகராஜ் – கட்டுக்கதை விற்ப்பனர்கள்: “சென்னை புனித தோமையார் பேராலயம்” என்ற தலைப்பில், எல்.முருகராஜ் என்பவர் எழுதியதாக தினமலர் மறுபடியும் ஒரு கதையை பிரசுரித்துள்ளது[1]. இந்த முருகராஜ் யார் என்று தெரியவில்லை. காசு கொடுத்தால் என்னவேண்டுமானாலும் எழுதலாம், பொய்யை ஆயிரம் தடவை படங்களுடன் போடலாம் என்று தினமலர் தீர்மானமாக இருக்கிறது என்று நிரூபனம் ஆகிவிட்டது. பிப்ரவரி மாதத்தில் எஸ். உமாபதி என்பவர் அதிகமாகவே கதை விட்டிருக்கிறார். அது கீழ்கண்டவாறு கொடுக்கப்படுகிறது[2].

தேசிய திருத்தலமான புனித தோமையார் மலைஎஸ்.உமாபதிபதிவு செய்த நாள் : பிப்ரவரி 25,2011,00:00 ISTசென்னை, புனித தோமையார் மலை திருத்தலம் தேசிய திருத்தலமாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்தியாவில் கிறிஸ்துவ மதத்தை பரப்ப வந்தவர்களில் புனித தாமஸ் முதலானவர். இயேசு கிறிஸ்துவின் 12 சீடர்களில் ஒருவர். கி.பி.52ம் ஆண்டில் இந்தியா வந்த இவர், மலபார் மற்றும் சோழ மண்டல கடற்கரை பகுதிகளில் தனது மதப் பிரசாரத்தை துவக்கினார். பின்னர், மயிலாப்பூர் லஸ் பகுதிக்கு வந்தார்[3]. அப்போது, மயிலாப்பூர் பல்லவர்களின் துறைமுகமாக இருந்தது. அங்கு மாமரங்கள் நிறைந்த தோப்பு காணப்பட்டது. அங்கு ஓய்வு எடுத்த அவர், அதன்பின், சில மைல் தொலைவில் சைதாப்பேட்டைக்கு அருகே குகையுடன் இருந்த சின்ன மலைக்கு வந்தார்[4]. அந்த சூழ்நிலை அவருக்கு பிடித்து போனதால், அங்கேயே தனது இறுதி நாட்களை கழிக்க விரும்பினார். எட்டு ஆண்டுகள் அங்கு இருந்த புனித தாமஸ், பின், ஜெபம் செய்வதற்காக அவ்வப்போது, தற்போதைய செயின்ட் தாமஸ் மலைக்கு சென்று வந்தார். அப்போது அங்கு அம்பு எய்யப்பட்டு மரணமடைந்தார். அவரது உடல் கடற்கரையில் புதைக்கப்பட்டது. அவர் தங்கியிருந்த இடம் சின்ன மலை என்று அழைக்கப்பட்டது.
புனித தோமையர் மலை கடல் மட்டத்தில் இருந்து 300 அடி உயரம் கொண்டது. இந்த மலை மேல் செல்ல 134 படிகள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த படிக்கட்டுகளை கி.பி.1726ல் கோஜா பீட்ரஸ் உஸ்கேன் அமைத்தார். புனித தாமஸ் புதைத்த இடத்தை ஆறாம் நூற்றாண்டில் ஆர்மீனிய கிறிஸ்தவர்கள் கண்டுபிடித்தனர். அந்த இடத்தில் ஒரு தேவாலயம் கட்டப்பட்டது. அது தற்போது சாந்தோம் தேவாலயம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. போர்ச்சுக்கீசியர்கள், சென்னைக்கு வந்த போது, அங்கு ஒரு நகரை உருவாக்க நினைத்தனர். அவர்கள் அமைத்த புதிய நகர் சாந்தோம் அல்லது தாமஸ் நகர் என்று அழைக்கப்பட்டது. மயிலாப்பூர் லஸ் பகுதியில் உள்ள தேவாலயம் கி.பி.1516ம் ஆண்டு போர்ச்சுக்கீசியர்களால் புதுமையான முறையில் கட்டப்பட்டது. புனித தாமஸ் கல்லறையை போர்ச்சுகீசியர்கள் மேலும் உட்பகுதிக்கு மாற்றி அங்கு கி.பி.1523ல் ஒரு தேவாலயம் அமைத்தனர். புனித தோமையர் மலைக்கு மார்கோபோலோ வருகை தந்தபோது மலை மீது நெஸ்டோரியன் தேவாலயம் இருந்த இடத்தில் தற்போதுள்ள கன்னிமேரியின் தேவாலயம் அமைக்கப்பட்டது என நம்பப்படுகிறது. கடந்த 2006ம் ஆண்டு முதல் முறையாக சாந்தோமில் உள்ள புனித தாமஸ் கதீட்ரல் பாசிலிகா தேவாலயம் தேசிய திருத்தலமாக அறிவிக்கப்பட்டது. இந்நிலையில், மிகப் பழமையான புனித தோமையார் மலை திருத்தலம், இரண்டாவதாக சமீபத்தில், தேசிய திருத்தலமாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இதேபோல், கேரளாவில் உள்ள இரண்டு தேவாலயங்களும் தேசிய திருத்தலங்களாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது குறிப்பிடத்தக்கது.

மேலே காணப்படும் விஷயத்திற்கு எந்த சரித்திர ஆதாரமும் இல்லை. அதாவது ஒவ்வொரு வரியும் வடிகட்டின பொய். இருப்பினும், தினமலரில் தொடர்ந்து இத்தகைய பொய்கள் விற்கப்படுகின்றன.

 

கி.பி.52ல் இந்தியா வந்த தோமையார் இங்கிருந்தபடி பல அற்புதங்களை நிகழ்த்தினார், பின்னர் கி.பி.72ல் அவர் இறந்ததும் அவரது கல்லறை மீது இந்த ஆலயம் எழுப்பப்பட்டது: இப்படி எழுத எப்படி முருகராஜுக்கு தைரியம் வந்தது என்று தெரியவில்லை. இப்பொழுதைய எல்.முருகராஜ் எழுதியுள்ள கதை இவ்வாறு உள்ளது. அதனுடன் குழந்தை ஏசு, கிறிஸ்துமஸ் மரமும் ஏசுவும், தோமையாரின் புனித பொருள், மயிலை மாதா, புனித தோமையாரின் கல்லறை, பேராலயத்தின் உட்புறம், முன்னால் தெரியும் கண்ணாடியில் [அம்புகுறியிடப் பட்டுள்ளது] எட்டிப் பார்த்தால் தோமையாரின் கல்லறை தெரொயும், புனித தோமையாரின் கல்லறை பேராலயம், சுனாமியை தடுத்த கம்பம், வெளிப்புறத் தோற்றம் என வண்ணத்தில் பல புகைப் படங்களையும் வெளியிடப்பட்டுள்ளது[5].

இந்த உலகில் நாம் நல்லவர்களாகத்தான் வாழ ஆசைப்படுகிறோம். ஆனாலும் ஒர் நாளில் சின்னதாக பொய் அல்லது பொறாமை படாமல் இருப்பதில்லை. இதெல்லாம் கூட பாவத்தின் வரையறைக்கும் வந்துவிழுகின்றன. இந்த பாவங்களை தனக்குள் ஏற்று பரிகாரம் தந்திட, கடவுளான இயேசு மனிதனாக பிறந்த தினமே இன்று கிறிஸ்துமஸ் திருவிழாவாக கொண்டாடப்படுகிறது.
வருந்துகிற மக்களோடு தன்னை இணைத்துக் கொண்டு மக்களுக்காகவே வாழ்ந்தவரான, சிலுவையில் பூட்டிய போதும் அன்பை மட்டுமே போதித்தவரான, உன் அண்டை வீட்டுக்காரனையும், அயலானையும் நேசி… உனக்குள்ள அனைத்தையும் ஏழைகளுக்கு கொடு… என்று வாழ்ந்த காலம் முழுவதும் சொல்லியவரும், எளிமையுடனும், நேசத்துடனும் அனைவர் மீதும் பாசத்துடனும் வாழ்ந்தவரும், கிறித்தவ மக்களின் உள்ளத்தில் வாழ்ந்து கொண்டு இருப்பவருமான, இயேசு கிறிஸ்துவின் 12 சீடர்களில் ஒருவரான புனித தோமையார் தேசிய திருத்தலம் பற்றிய கட்டுரை இது.
உலகிலேயே மூன்று இடங்களில்தான் சீடர்களின் கல்லறை மீது ஆலயங்கள் கட்டப்பட்டுள்ளன. ஒன்று ரோமில் உள்ள புனித ராயப்பர் ஆலயம், இரண்டு ஸ்பெயினில் உள்ள புனித யாகப்பர் ஆலயம், மூன்றாவது சென்னை மயிலாப்பூரில் உள்ள சாந்தோம் சர்ச் என்றழைக்கப்படும் புனித தோமையார் தேசிய திருத்தலம்.
புனித தோமையார், “என் ஆண்டவரே… என் தேவனே…’ என்று அறிக்கை வெளியிட்டு இயேசுவின் உயிர்ப்பிற்கு சாட்சியாக விளங்கியவர். கி.பி.52ல் இந்தியா வந்த தோமையார் இங்கிருந்தபடி பல அற்புதங்களை நிகழ்த்தினார், பின்னர் கி.பி.72ல் அவர் இறந்ததும் அவரது கல்லறை மீது இந்த ஆலயம் எழுப்பப்பட்டது. பின்னர் படிப்படியாக இந்த ஆலயம் நவீனப்படுத்தப்பட்டு இன்று பேராலயமாக விண்ணைமுட்டும் அளவிற்கு எழுந்துள்ளது.இந்த ஆலயம் அப்போதும் இப்போதும் பல ஆச்சரியங்களை தன்னகத்தே கொண்டுள்ளது. கிறிஸ்துமஸ் பண்டிகை கொண்டாட்ட பரபரப்பில் இருந்தபோதும் பங்கு தந்தையான காணிக்கைராஜ், ஆலயத்தின் அனைத்து பகுதிகளையும் சுற்றிக் காண்பித்தார். அவர் சுற்றிக் காட்டிய சில இடங்கள் இதுவரை கேமிராவின் கண்ணில் படாத இடங்களாகும். சாந்தோம் சர்ச்சிற்கு நேரில் போனால் மட்டுமே பார்க்கக்கூடிய, பொக்கிஷமாக பாதுகாக்கக்கூடிய விஷயங்களை இங்கே படமாக வழங்கியுள்ளோம்.
கிறிஸ்துமஸ் மற்றும் புத்தாண்டு வாழ்த்துக்கள். -எல்.முருகராஜ்.

சாந்தோம் சர்ச்சிற்கு நேரில் போனால் மட்டுமே பார்க்கக்கூடிய, பொக்கிஷமாக பாதுகாக்கக்கூடிய விஷயங்களை இங்கே படமாக வழங்கியுள்ளோம்: அடேங்கப்பா – நானும் கடந்த 50 வருடங்களாக இந்த சாந்தோம் சர்ச்சைப் பார்த்து வருகிறேன். கிருத்துவர்கள் எப்படியெல்லாம் அத்தாட்சிகளை வெட்கம், மானம், சூடு, சொரணை இல்லாமல் மறைத்து வருகின்றனர் என்று கண்கூடாகப் பார்த்து வருகிறேன். நாம் இது இருக்கிறது என்று சொன்னால் போதும், உடனே அதை மறைப்பர் அல்லது அழித்து விடுவர். நூலகத்தில் இப்புத்தகத்தில் இந்த விவரம் உள்ளது என்று குறிப்புக் காட்டினால் போதும். அடுத்த தடவை அந்த புத்தகம் இருக்காது. ஒரு உண்மையினை எடுத்துக் காட்டினால், நூறு பொய்களைக் கொண்டு, பிரபல நாளிதழ்கள், பத்திரிக்கைகள், தொலைக்காட்சி என அனைத்திலும் அதைப் பற்றி அதிகமாக, அதுவும் தேவையில்லாத அளவிற்கு கட்டுரைகள், செய்திகள், உகைப் படங்கள் வெளியிடுவர். என்ன செய்வது, ஆயிரம் தடவை பொய்யைச் சொன்னால் உண்மையாகி விடும் என்று நம்புகிறார்கள் போலும்!

  • 1952ல் தான் பெரிய அளவில் கலாட்டா செய்ய ஆரம்பித்தனர். தாமஸ் வந்து 1900 ஆண்டுகள் ஆகின என்று விழா எடுத்தபோது, ஏகப்பட்ட எதிர்ப்பு கிளம்பியது. ஓர்டோனா சர்ச் எலும்புத் துண்டை தர மறுத்தது[6]. ஆனால், உண்மையாக கொடுத்தார்களோ, போலியைக் கொடுத்தார்களோ, ஏதோ ஒன்றை வைத்துக் கொண்டு, பிடிவாதமாக விழா நடத்தி விட்டனர்.


  • 1960கள் வரை பழைய சிவன் கோவிலின் எஞ்சிய சிற்பங்கள், படிகட்டுகள் முதலியன சுற்றிலும் இருந்தன. பார்ப்பவர்களுக்கு வேடிக்கையாக இருக்கும். நானே, இவற்றைப் பார்த்துதான், கேள்விகள் கேட்டு, அவர்கள் சரியாக பதில் சொல்லாமல் போக, ஆராய்ச்சியில் இறங்கினேன்.


  • 1980களில் நான் அங்கு சென்று விசாரித்தபோது, உஷாராகி எடுக்க ஆரம்பித்து விட்டனர். தெற்கு பக்கம் இருந்த தாமரைப்பூ சிற்பங்கள், படிகட்டுகள் மாயமாகின. அவை எங்கே என்று கேட்டபோது, பிஷப் மியூஷியத்தில் பத்திரமாக வைத்துள்ளார்கள் என்று சொன்னார்கள். அங்குச் சென்று கேட்டால், கதவைத் திறந்த ஒரு பாதிரி, நான் கேட்டத்தைப் புரிந்து கொண்டதும், “இப்பொழுது நேரமில்லை, இன்னொரு தரம் வாருங்கள்”, என்று கதவை அடித்து மூடிவிட்டார்.


  • 1989ல் நான் “இந்தியாவில் செயின்ட் தாமஸ் கட்டுக்கதை” என்ற புத்தகத்தை வெளியிட்டேன். சம்பந்தப்பட்ட அனைவருக்கும் அப்புத்தகத்தை இலசவமாக அனுப்பி வைத்தேன். அதற்குப் பிறகு[7] 1990களில் ஈஸ்வர் ஷரண் புத்தகம் வெளிவந்தவுடன், கீழே இருந்த சிவன் கோவில் கர்ப்பகிருகத்தையும் மாற்றி அமைக்க தீர்மானித்தனர். 2000களில் “புனித” அங்கீகாரம் வாங்கினர்.


  • 2010ல் சர்ச்சையே மாற்றியமைத்துக் கட்டினர். பழைய சிவன் கோவில் இருந்ததற்கான ஒரு அத்தாட்சியும் யாராலும் கண்டுபிடிக்க முடியாத அளவிற்கு அனைத்தையும் எடுத்து விட்டனர்.


  • கல்லறைக்கு அதாவது கீழேயுள்ள கோவில் கர்ப்பகிரகத்திற்கு சென்றுவர முடியும். இப்பொழுது அதையும் தடுத்து விட்டனர்.

இவையெல்லாம் இருக்கும் அத்தாட்சிகளை மறைக்க உலகமெங்கும் கிருத்துவர்கள் கடைபிடித்து வரும் யுக்தியாகும். இப்படி கோவிலை இடுத்து கட்டிய சர்ச் விளங்குமா? அங்கு பிரார்த்தனை செய்யும் கிருத்துவர்களுக்கு கடவுள் பதில் சொல்வாரா? பிஷப் மற்ற மனசாட்சியுள்ள எந்த கிருத்துவனும் அங்கு வந்து அவ்வாறு நிற்கமுடியுமா? வாக்குக் கொடுக்க முடியுமா? இந்துக்களுக்கு எதிராக அதே இடத்தில் செய்துள்ள பாவங்களை அவர்கள் கழுவ முடியுமா?

உள்ளே சென்று பார்ப்பவர்கள், பழைய விவரங்களை யாராவது சொல்லி விடுவர், அப்பொழுது மற்றவர்கள் கேள்வி கேட்பர் என்று அறிந்து, அதை மூடி, சிறு கண்ணாடி வழியாக பார்த்துக் கொள்ளுங்கள் என்று வைத்து விட்டனர். இதெல்லாம் அந்த எஸ். உமாபதி அல்லது எல். முருகராஜ் போன்றவர்களுக்குத் தெரியவில்லை என்றால் பொத்திக்கொண்டு இருக்க வேண்டும். அதைவிடுத்து காசு கொடுத்தால் என்னவேண்டுமானாலும் எழுதலாம், பொய்யை ஆயிரம் தடவை படங்களுடன் போடலாம் என்று போட்டால் விஷயம் தெரிந்தவர்கள் எப்படி சும்மா இருப்பார்கள். 50 வருட சரித்திரத்தையே இப்படி திரிக்கிறார்களே, இவர்களுக்கு இந்த நாட்டில் வாழ என்ன புத்தி / தகுதி இருக்கிறது.

தாமஸ் கட்டுக்கதை என்பது, பல மோசடிகள், கள்ள ஆவணங்கள் தயாரிப்பு, நீதிமன்ற வழக்குகள், சிறைத்தண்டனை,நீதிமன்றத்திற்கு வெளியில் சமாதானம் செய்து கொண்டு உண்மைகளை ……………….என பல அசிங்கங்களைக் கொண்டது.இருப்பினும், நடந்துள்ளதை நினைவில் வைத்துக் கொண்டு நல்வழியில் செல்லாமல், அதே மோசடி வேலைகளில் கிருத்துவர்கள் ஈடுபடுவது எதில் சேர்த்தி என்று புரியவில்லை!வருடா வருடம், கிருத்துமஸ் வந்தால், அந்த சந்தர்ப்பத்தில்,இந்த புளுகு மூட்டையை மறுபடி-மறுபடி அவிழ்த்துவிட ஆரம்பித்து விடுகிறார்கள். இதற்கு ஊடகங்களும் துணைபோகின்றன[8]இதனால், மறுபடியும் அவர்களது மோசடி வேலைகளை எடுத்துச் சொல்ல வேண்டியுள்ளது[9]. மற்ற இடுகைகளை இங்கே பார்க்கவும்[10].

வேதபிரகாஷ்

31-12-2011


[1] தினமலர், சென்னைபுனிததோமையார்பேராலயம்,  பதிவு செய்த நாள் : டிசம்பர் 25,2011,08:00 IST

http://www.dinamalar.com/News_Detail.asp?Id=373422

[2] எஸ்.உமாபதி, தேசியதிருத்தலமானபுனிததோமையார்மலை, பதிவு செய்த நாள் : பிப்ரவரி 25,2011,00:00 IST, http://www.dinamalar.com/testing/2011/Supplementary_detail.asp?id=4223&ncat=9&Print=1

[3] இவர் தான் டிக்கெட் கொடுத்து அனுப்பி வைத்தார் போலும்!

[4] லஸ், சைதாபேட்டை எல்லாம் இருந்தது இவருக்கு மட்டும்தான் தெரியும் போலிருக்கிறது!

[5] தினமலர், தேசியதிருத்தலமான  சென்னை புனிததோமையார்  பேராலயம், சென்னை, ஞாயிறு, 25-12-2011, பக்கம்.12.

[6] ஈஸ்வர் ஷரண் இணைத்தளத்தில் இதைப் பற்றிப் பார்க்கவும்.

[7] 1989ல் என்னால் “இந்தியாவில் செயின்ட் தாமஸ் கட்டுக்கதை” என்ற புத்தகம் வெளியிடப்பட்டது.

செபாஸ்டியன் சீமானுக்கும் கபாலீஸ்வரர் கோயிலுக்கும் என்ன சம்பந்தம்?

மே 3, 2010

செபாஸ்டியன் சீமானுக்கும் கபாலீஸ்வரர் கோயிலுக்கும் என்ன சம்பந்தம்?

செபாஸ்டியன் சீமானுக்கும் கத்தோலிக்கர்களுக்கும் என்ன தொடர்பு? செபாஸ்டியன் சீமான் ஒரு கிருத்துவன். “பிரபாகரன்” பெயரை வைத்துக் கொண்டு “தமிழர்கள்” உணர்வை தூண்டிக்கொண்டு, தமிழ் கலாச்சாரம், நாகரிகம், பண்பாடு…………..முதலியவற்றிற்கு எதிராக செயப்படும் கூட்டங்களுடன் தொடர்பு கொண்டவன் [தெய்வநாயகம் சென்னை பிஷப்பிடம் அழைத்துச் சென்று, செபாஸ்டியன் சீமானை அழைத்ததாகத் தெரிகிறது. ஆகவே முன்னாள் சின்னப்பா மாதிரி இந்த பிஷப்பும் அத்தகைய மோசடி வேலைகளில் ஈடுபடுவார் போலும்]

தெய்வநாயகம் போன்ற மோசடி பேர்வழிகளை ஏன் “திருச்சபை” எனப்படுகின்ற சர்ச் ஆதரிக்கிறது? எம்.  தெய்வநாயகம் என்ற ஆளோ, முந்தைய மோசடி பிஷப் சின்னப்பாவுடன் சேர்ந்து கொண்டு, தமிழைக் கேவலப் படுத்திய கும்பலை சேர்ந்த இன்னொரு மோசடி பேர்வழி. [ஆங்கிலத்தில் இவர்களைப் பற்றி நிறையவே எழுதியுள்ளேன். http://www.indiainteracts.com தளத்தைப் பார்க்கவும்]. பிறகு எப்படின் இந்த இரண்டு மோசடி பேர்வழிகளும் சேர்ந்து கொண்டு, தாமஸ் விவகாரத்தில், கபாலீஸ்வரர் கோவிலுக்கு எதிராக வாமுடியும்?

Seeman-Kapeleswarar-temple

Seeman-Kapeleswarar-temple

கிருத்துவமே உலக அளவில் செக்ஸ், பாலியல்………….என்றெல்லாம் நாறும்போது ஏனிந்த வேலை? தங்களுடைய வீடுகள் நாறிக்கிடக்கும் போது, முதலில் அதை சுத்தம் செய்து கொள்ளவேண்டும். இருக்கின்ற ஊட்டி, கன்யாகுமரி, வேளாங்கன்னி, திருச்சி………………….போன்ற இடங்களுக்குச் சென்று, அங்கு செக்ஸ், காமக் களியாட்டம் போடும் பிஷப்புகள், பாதிரிகள், கன்னியாஸ்திரீகள்…………………..இவர்களை பாவங்களினின்று குளிப்பாடி அர்ச்சித்து தூக்கிவிடவேண்டும். அப்படியில்லாமல், கிராதகம் செய்யும் கிருத்துவர்கள் கோவிலின் மீது கண் வைப்பது, ஏதோ விஷமத்தனம் உள்ளது என்பது தெரிகின்றது. இப்பொழுது, இந்த இரண்டு இந்து விரோத பேர்வழிகளுக்குண்டானக் கூட்டு என்ன என்பதை, உண்மையான தமிழர்கள் ஆராய வேண்டும். தமிழ் இந்துக்கள் தெரிந்து கொள்ளவேண்டும்.

“சுயமரியாதை தமிழர் கூட்டமைப்பு” என்று அலையும் இந்த கிருத்துவர்களின் பின்னணி என்ன? சுயமரியாதை தமிழர் கூட்டமைப்பு என்ற பேரவை என்ற போலிப் பெயரில், கிருத்துவர்கள் மிகவும் கேவலமாக, வெட்கமில்லாமல், இப்படி வேஷம் போடுவது என்னவென்று சொல்வது என்று தெரியவில்லை. எவ்வலவு அசிங்கப் பட்டாலும், இவர்கள் இவ்வாறு நடந்து கொள்வது, அரசு எந்திரங்கள் அவர்களுக்கு சாதகமாக இருக்கின்றன என்பதும் தெரிகின்றது. [அனைத்துத் தன்மானத் தமிழர்களின் கூட்டமைப்பு என்ற பெயரில் கடிதங்கள் எழுதப்பட்டுள்ளதாக க் காட்டப் படுகிறது].

அரசியல் ஆதாயம் தேடும் எம்.எல்.ஏவும் உதவவில்லையாம்: எல்லாவற்றிற்கும் பறக்கும் எம். எல். ஏ [எஸ்.வி.சேகர்], இவ்விஷயத்தைச் சொல்லி உதவி கேட்டபோது, வர மறுத்து விட்டாராம். அதுதான் அவருடைய ஆட்சியில் மேன்மை போலும். “ஏதோ நாடகம்” என்று சொல்லி மறுத்துவிட்டாராம். “நல்ல நாடகம்” தான்! இல்லை “பார்ப்பனர்” ப்யந்துவிட்டாரா? சூத்திரனிடம் எம்.எல்.ஏ பதவி கேட்டால் கிடைக்காமல் போய்விடும் என்று கணக்குப் போடுகிறாரா?

போலீஸார் இதைத் தடுக்கவேண்டும்: இந்து அமைப்புகள் முன்பேயும் [கிருத்துவ பிரச்சார நோட்டீஸுகள் விநியோகம் செய்தபோது] மற்றும் இப்பொழுதும் மைலாப்பூர் போலீஸிடத்தில் புகார் கொடுத்துள்ளதாகத் தெரிகிறது. ஆனால், அவர்கள் எந்த நடவடிக்கையும் எடுத்ததாகத் தெரியவில்லை. ஆகவே தந்திகள், ஈ-மெயில்கள் முதலியவை அனைத்து ஆட்சியாளர்கள், அதிகாரிகளுக்கு அனுப்பி, உரிய பாதுகாப்பு அளிக்க ஏற்பாடு செய்யவேண்டும். ஆனால், அக்கூட்டம், “கபாலீஸ்வரர் கருவறை நுழைவு போராட்டம்” என்றெல்லாம் அறிவித்ததாகத் தெரிகிறது. இந்துக்கள் அதனை எதிர்க்க வேண்டும் [ஸ்ரீரங்கத்தில் முன்பு ம.க.இ.க இத்தகைய விஷமத்தில் ஈடுபட்டபோது, பக்தர்களே நன்றாக பாடம் கற்பித்து அனுப்பி வைத்தனர்].

தமிழர்கள் உண்மைய அறிந்து தங்களது மீதான கலாச்சார-பண்பாட்டு-இறையியல் தாக்குதல்களை அறிந்து கொள்ளவேண்டும்: தமிழ், தமிழர்கள் என்று சொல்லிவிட்டால் போதும், என்னவேண்டுமானாலும் செய்யலாம், தமிழர்களை ஏமாற்றியே பிழைக்கலாம், என்றுதான் இக்கூட்டம் உள்ளது தெரிகின்றது. ஆகவே தமிழர்கள் அவர்களின் உண்மையான அடையாளம் கண்டு கொண்டு ஒன்றாக செயல்படவேண்டும். கோவில்கள், கோவில்களின் நிலங்கள், அசையும்-அசையா சொத்துக்கள் …………………..முதலியவையெல்லாம் கொள்ளை போகும்போது, இருப்பவற்றைக் காத்துக் கொள்ள முயல வேண்டும். கிருத்துவர்கள் தமிழ் பெயரில் இப்படி போலித்தனமாக உலாவருவதை தமிழ் மக்கள் தடுக்கவேண்டும்.

கபாலீஸ்வரர் கோவில் கருவறை நுழைவு போராட்டம்: 14-04-2010 அன்று கிருத்துவர்கள் சென்னை நினைவரங்கம் என்ற இடத்தில் ஆர்பாட்டம் செய்ய போலீஸாரிடம் அனுமதி கேட்டது போலவும், அதற்கு அனுமதி மறுக்கப் பட்டது போலவும், தெய்வநாயகம் என்ற புரட்டு ஆராய்ச்சியாளர், முந்தைய மோசடி-ஆராய்ச்சி கும்பல் அருளப்பா-ஆச்சார்யா கும்பல் கும்பலைச் சேர்ந்த ஆள், “தமிழர் சமயம்” என்ற இதழில் வெளியிட்டு இருக்கிறார் [மலர்.1; மே 2010, இதழ்.5, பக்கம்.10].

“காவல்துறையினர் நமக்கு அனுப்பிய அனுமதி மறுப்புக் கடிதத்தில், “மனுதாரர் கோரிக்கைக்கு எதிர்ப்பு தெரிவிக்கும் அம்சிப்பினர் ஆர்ப்பாட்டத்தின் போது திடீரெனக் குழுமி சென்னை நகரில் அமைதியைக் குலைக்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில், பொது அமைதிக்கு, பங்கம் விளைத்துப் பொதுச் சொத்துக்கும், தனியார் சொத்துக்கும் சேதம் ஏற்படுத்தி சட்டம் ஒழுங்கு பிரச்சனை உருவாக்கவுள்ளதாக நம்பகரமான இரகசியத் தகவல்கள் தற்போது கிடைத்துள்ள காரணத்தினாலும், சட்டம், ஒழுங்கு மற்றும் பொது அமைதியை நிலைநாட்ட, இரிய முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கை வேண்டிய அவசியத்தினாலும் மனுதாரர் 14-04-2010 அன்று மாலை 4.00 மணியளவில் சென்னை நினைவரங்கம் அருகில் ஆர்ப்பாட்டம் நடத்த அனுமதி மறுக்கப்படுகிறது”.

என்று காவல் துறையினர் அதிகார பூர்வமாக எழுதியுள்ளனர். இதன்படி நம்முடைய அறவழி ஆர்ப்பாட்டம் நடைபெறாமலேயே மறைக்கப் பட்டக் கிடக்கும் வரலாறு பற்றி நம்முடன் உரையடலுக்கு வர மறுக்கும் நேர்மையில்லா பிராமணர்களின் கொடிய வன்முறை முகத்தை காவல்துறையின் அதிகாரபூர்வ அனுமதி மறுப்புக் கடிதம் அனைவருக்கும் வெளிச்சமிட்டுக் காட்டியுள்ளது”, என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

மற்ற கடிதங்களுக்கெல்லாம் கையெழுத்துடன்-நகலுடன் இருக்கும்போது, இது சாதாரணமாக அச்சிடப்பட்டுள்ளது.

செபாஸ்டியன்-தெய்வநாயகம்-எஸ்ரா

செபாஸ்டியன்-தெய்வநாயகம்-எஸ்ரா-நாத்திக-கிருத்துவ-கூட்டு

இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ்ஸின் சூழ்ச்சி, மற்றும் பொய்யான செய்தி வெளியீடு: மற்றொரு கடிதத்தில், “02-05-2010 அன்று காலை 10.00 மணி முதல் மாலை 5.00 வரை, இராஜரத்னம் ஸ்டேடியம் அருகில், கண்டன உண்ணாநோன்புப் போராட்டம் நடத்த அனுமதியும் பாதுகாப்பும் வேண்டிக் கொள்கிறோம்”, என்றுள்ளது [பக்கம்.14].

ஆனால், இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ், ஏதோ அந்த கூட்டம், கபாலீஸ்வரர் கோவிலில் உள்ளேயே நடந்தது மாதிரி, ஒரு புகைப்படத்துடன், செய்தி வெளியிட்டிருக்கிறர்கள் [மேலே பார்க்கவும்]. அதற்கு கடிதம் எழுதியதற்கு, இன்று வரை மறுப்பு அல்லது அது தவறு என்று வருத்தம் தெரிவித்தோ என்ற செய்தியும் வரவில்லை.

ஆகவே அது முன்னம் போல கிருத்துவர் சூழ்ச்சிகளில் அகப்பட்டுள்ளது எனத் தெரிகிறது. முன்பு எஸ். விஸ்வநாதன் என்ற கிருத்துவர் இருக்கும்போது, “வீக் என்ட் எக்ஸ்பிரஸ்”, ஒரு கிருத்துவப் பிரச்சார இதழ் மாதிரியே, கிருத்துவ புளுகுகளையெல்லாம் ஏந்திக்கொண்டு வெளிவந்து கொண்டிருந்தது. அவரே அங்கிருந்த் சென்ற பிறகு, நிலைமை கொஞ்சம் மாறியது. ஆனால், இப்பொழுது ஆசிரியர் குழு கிருத்துவர்களின் ஆதிக்கத்தில் உள்ளது என்று தெரிகிறது.

கிருத்துவர்களே கொடுத்த வாக்குமூலம்: இதைவிட வேடிக்கை என்னவென்றால், “இந்தியாவில் முதல் சைவ சமயக் கோவிலான கபாலீஸ்வரர் கோவில், முன்பு இருந்த இடமான சாந்தோம் பேராலயத்தின் கருவறையிலும், இப்பொழுது இருக்கும் கபாலீஸ்வரர் கோவில் கருவறையில் இரண்டாவதாகவும்…….”, என்று குறிப்பிட்டுள்ளதால் [பக்கம்.8], கிருத்துவர்களின் போலி-மோசடி எல்லாமே வெளிப்பட்டுவிட்டது எனலாம். இக்கடிதம் சென்னை மயிலை பேராயர் மற்றும் தலைமை அர்ச்சகர், கபாலீஸ்வரர் கோவில் இருவருக்கும் “பெருநர்” என்று குரிப்பிடப்பட்டுள்ளது. அதாவது கடர்கரையில் இருந்த கபாலீஸ்வரர் கோவில் சர்ச் இருக்குமிடத்தில் தான் இருந்தது, என்ற உண்மையை ஒப்புக்க்கொண்டது நல்லதுதான்.

கிருத்துவர்கள் சாந்தோம் சர்ச்சை இடிக்கத்தான் வேண்டும் போலும்: ஆகவே, இனி கிருத்துவர்கள் உடனடியாக சாந்தோம் சர்ச்சை இடித்துவிட்டு வெளியேறிவிடலாம்! பாவம், அருளப்பா, முன்பு லட்சங்கள் கொடுத்து பல மோசடியான ஆராய்ச்சி செய்து, கள்ள ஆவணங்களை தயார் செய்து, நன்றாக மாட்டிக் கொண்டு, ஆச்சார்யா பால் சிறைக்கு வேறு சென்றார்! அருளப்பாவும் பதவி விலக நேரிட்டது, பிறகு இறந்தும் விட்டார்!

இந்துக்களுக்கு எச்சரிக்கை: கிருத்துவர்கள், நாத்திகர்கள் முதலியோர் எப்படியெல்லாம் தமிழர்களை ஏமாற்றுகின்றனர் என்பதனைக் கவனிக்க வேண்டும். உள்ள கோவிலையும் இடித்துவிட்டு, இப்பொழுதுள்ள கோவிலில் நுழையப் போகின்றனராம்! பல பிஷப்புகள், பாஸ்டர்கள், கன்னியாஸ்திரீக்கள்………………என செக்ஸ் அசிங்கங்களில் ஈடுபட்டும், மோசடி-பணக்கையாடல்…………….என்றெல்லாம் இருக்கும் நிலையில், முதலில் அவர்கள் கிருத்துவ மடாலயங்களில் நுழைந்து அத்தகைய காமுகர்கள், செக்ஸ்-வெறியர்கள், கற்ப்பழிப்பாளிகள், கொலையாளிகள், ஏமாற்றுப் பேர்வழிகள்………….முதலியோர்களை வெளியேற்றவேண்டும். அப்பொழுதுதான் கிருத்துவம் உருப்படும். ஆகவே முதலில் அவர்கள் தங்களுடைய வீடுகளை சரிசெய்து கொள்ளவேண்டும். உள்ள ஆபாசங்களை, அசிங்கங்களை,……..துடைத்துச் சுத்தப்படுத்திக் கொள்ளவேண்டும்.

வேதபிரகாஷ்

09-05-2010 (அன்று திருத்தியது)