Archive for the ‘மோசடி ஆராய்ச்சி’ Category

சிவனை இழிவு படுத்தும் கதைகள்: கேரளாவில் தாமஸ் கட்டுக்கதைகள்!

மே 27, 2012

சிவனை இழிவு படுத்தும் கதைகள்: கேரளாவில் தாமஸ் கட்டுக்கதைகள்!

ஆறுமுக நாவலரும் கிருத்துவமும்: இந்தியமயமாக்கும் கிருத்துவர்களுக்கு சிவன் கர்த்தராகிறார். 18-19 நூற்றாண்டுகளில் இந்து மதத்தை ஆராய்ந்த ஐரோப்பிய அறிஞர்கள் கண்டு பிடித்த விஷயம் தான் அது. ஜார்ஜ் பிரேசர், பிளாவாட்ஸ்கி போன்றவர்கள் அதிகமாகவே எடுத்துக் காட்டியுள்ளனர். ஆறுமுக நாவலர் போன்ற சைவ வல்லுனர்களும் எடுத்துச் சொல்லியுள்ளனர். ஆறுமுக நாவலர் தமது “சைவதூஷண பரிகாரம்” என்ற நூலில் முழுவதுமாக எடுத்துக் காட்டியுள்ளார். அதன் தாக்கம் வியன்னாவில் “பைபிள் நடுங்கியது” என்ற புத்தகத்தில் காணலாம்[1]. ஆறுமுக நாவலர் தான் கிருத்துவக் கடவுளுக்கு “கர்த்தர்” என்ற பெயரை வைத்தார். உண்மையில் கர்த்தர் என்ற வார்த்தை சிவபெருமானைக் குறிப்பதாகும்.

புரட்டு / தலைகீழ் / போலி ஆராய்ச்சி: தெய்வநாயகம், அலெக்ஸ்சாண்டர் ஹேரிஸ், நீனான் போன்ற தலைகீழ் சித்தாந்த ஆராய்ச்சியாளர்களுக்கு இது மிகவும் பிடித்தமான விஷயம் எனலாம். 19-20 நூற்றாண்டுகளில் கிருத்துவத்தை முழுக்க ஆராய்ந்து பற்பல புத்தகங்கள் வந்து விட்டன. உலக சரித்திரத்தில், கிமு-கிபியே எடுக்கப் பட்டுவிட்டன[2]. இந்துமதம், புத்தமதம், மணிக்கிய மதம் முதலியவற்றிலிருந்து பெறப்பட்ட பற்பல விஷயங்களின் கலவைதான் கிருத்துவ மதம், பாவம், கன்னிப்பிறப்பு, சிலுவையிலறைப்பு, உயிர்த்தெழுப்பு, மேலே செல்லுத்தல், திரியேகத்துவம் முதலிய சித்தாந்தங்களை உள்ளடக்கி அது முழுக்க ஒரு மதம் போன்ற நிலையை இடைக்காலத்தில் தான் அடைந்தது என்று மெய்ப்பிக்கப்பட்டது. எனவே தெய்வநாயகம், அலெக்ஸ்சாண்டர் ஹேரிஸ், நீனான் போன்றவர்கள் இதனை மறுபடியும் புரட்ட ஆரம்பித்துள்ளனர். ஆனால், 100-200 ஆண்டுகளில் வெளிவந்துள்ள புத்தகங்களப் படித்துப் பார்த்தாலே, இவர்களது அந்த “உல்டா/தலைகீழ்” ஆராய்ச்சி முறை தெரிந்து விடும். இந்துக்களை ஏமாற்றி எப்படி எழுத வேண்டும் என்றே புத்தகங்கள் எழுதப்பட்டன[3].

சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு, இந்திய சர்ச்சுகள் சொத்துப் பகிர்வு, அதிகாரப்பங்கு, வாடிகன் தொடர்பு, ஐரோப்பிய சர்ச்சுகளுடனான சம்பந்தம் முதலியவற்றால் பிரிவுண்டன. அமெரிக்க-ஜப்பான்–கொரிய நாடுகளின் தொடர்புகளினால் 2000 வருடங்களில் இறையியல் ரீதியிலும் பிளவுண்டன[4]. எல்லாமே கிடைக்கும் பணத்தைப் பொறுத்தான் அவ்வாறு ஏற்பட்டன. அந்நிலையில், இந்தியாவிலுள்ள கதைகளை வைத்துக் கொண்டு, புதியதாக கதைகளை உருவாக்கலாம் என்ற திட்டத்தை எடுத்துக் கொண்டார்கள். தாமஸ் இந்தியாவிற்கு வந்தார் என்றதை சரித்திர ரீதியில் ஏற்றுக்கொள்ளாததால், இந்தியாவில் ஏசு என்ற பழைய பாட்டை, மறுபடியும் பாட ஆரம்பித்து விட்டனர். இதற்கு சில முஸ்லீம் இயக்கங்களின் ஆதரவும் இருக்கிறது[5].

கிருத்துவப் போலி ஆராய்ச்சி வறைமுறை: ஆதரவு-எதிர்ப்பு; சித்தாந்தம்-எதிர்-சித்தாந்தம், சரித்திரம்-கட்டுக்கதை, உண்மை-பொய் என்ற ரீதியில், ஆய்வுக்கட்டுரகள், புத்தகங்கள், பி.எச்டிக்கள் முதலியவற்றைப் பெருக்குவது என்று 1960-70களில் திட்டமிடப் பட்டது. அதற்கேற்றப்படி, அமெரிக்க-ஐரோப்பிய நாடுகளினின்று பற்பல ஆராய்ச்சியாளர்கள், குறிப்பாக பெண்கள், இந்திய பெண்கள், அவர்களது நிலை, கோலம் போடுதல், பாட்டு பாடுதல், மடங்களின் நிலை, கிராம தேவதைகள், குறுதெய்வங்கள், பல்லாங்குழி என்று ஏதேதோ ஆராய்ச்சி செய்வது போல ஆயிரக்கணக்கில் வந்தார்கள். ஆனால், அவர்களது வேலை, இந்து மதத்தைக் குறைக்கூறுவது தான். நாகரிகமான போர்வையில் வந்து, இந்திய பல்கலைக்கழகங்களில் பதிவு செய்து கொண்டு, பல இந்திய வல்லுனர்களைக் ஜண்டு பேசி, விஷயங்களைக் கறந்து கொண்டு, தங்களது சித்தாந்தங்களுக்கு ஏற்றமுறையில் எழுதி வைத்தார்கள். அதற்கேற்றமுறையில் ஆக்ஸ்போர்ட் யூனிவர்சிடி, கேம்பிடிட்ஜ் போன்ற பல்கலைக்கழகங்கள் பதிப்புகள் மூலம் அவர்களது புத்தகங்கள் வெளி வந்தன. இந்திய பேராசிரியர்கள் அவற்றைப் படித்து ஆதரவாக விமர்சனத்தை எழுதிக் கொண்டிருந்தார்கள்.  அத்தகைய ஆராய்ச்சிகளில்[6] தான், உயர்வாகப் பேசப்பட்ட சிவபெருமான்-சிவன் என்றாகி, சிவம்-சவமாகி கேவலமாகச் சித்தரிக்கப் பட்டது.

சிவனும் மூன்று பாரசீகர்களும்: மூன்று “மாகி” [Magi (singular); Magus (plural)] என்கின்ற கிருத்துவர்களும், சிவனும் நண்பர்களாக இருந்தார்களாம். வெகு தொலைவிலிருந்து இந்த நான்கு பேர்களும் பிரயாணமாக அங்கு வந்தபோது, நட்பினை வளர்த்துக் கொண்டனராம். அவர்கள் மீனாட்சி நதிக்கரைக்கு வந்தபோது, அதனைக் கரைக்கடக்க முடியாமல் தவித்துக் கொண்டிருந்தார்களாம். அப்பொழுது, சலிச்சேரி பணிக்கர் என்ற நாயர் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர் அங்கு சிறுபடகில் வந்தாராம். அவர்களை பத்திரமாக அடுத்தக்கரைக்குக் கொண்டு சேர்த்தாராம். அதனால், வருடாந்திர விழாக்களின் போது சர்ச் மற்றும் கோவில்களில் பணிக்கரின் நினைவாக பரிசுகள் கொடுக்கப்படுகின்றன. பணிக்கர் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஒருவர், சர்ச்சில் நிலா-விளக்கினை ஏற்றிய பிறகே ஊர்வலம் ஆரம்பிக்கிறதாம். பாவம் மயிலையில், சுரமுடையார் கூத்தாடும் தேவருக்கு விளக்கெரிக்க கொடுக்கப் பட்ட இறையிலி கல்வெட்டையே காணமல் அடித்த கிருத்துவர்கள், இங்கு பணிக்கரை வைத்து நிலா விளக்கு ஏற்றவைக்கிறார்கள்[7]. என்னே கயமைத்தனம் ஆனால், ஒரு சிரியன் கிருத்துவன் சொல்கின்ற கதையோ வேறுவிதமாக இருக்கிறது.

சிவன் கைகளை உடைத்த ராஜாக்கள்: சில குறிப்பிட்ட நாட்களில், இந்துக்களால் பூஜைக்கு உபயோகப்படுத்தப் படும் மலர்கள், துளசி போன்றவை சர்ச்சில் காணப்பட்டனவாம். இது ராஜாக்களை அவமதிப்பதாகக் கருதப் பட்டதாம் (பாண்டிச்சேரி கோவில்களில் பாதிரிகள் பீ-மூத்திரம் கலந்து பக்கெட்டுகளில் வாரியிரைத்தனர்[8]. அதனை ராஜாக்கள் நன்றாக இருந்தது என்று ஏற்றுக் கொண்டார்கள் போலும்). ஒரு நாள் மாகி சர்ச் விளக்குகளுக்கு கொடுக்கப்படும் எண்ணை காணாமல் போனதாகத் தெரிந்து கொண்டானாம். அதனால், யார் அதற்குக் காரணம் என்று தெர்ந்து கொள்ள விழிப்பாக கவனித்துக் கொண்டு இருந்தானாம்.

அப்பொழுது சிவன் தான் சர்ச்சின் கர்வறைக்குள் நுழைந்து, எண்ணையைத் திருடிக் கொண்டுப் போவதைக் கண்டானாம். உடனே அவனை கையும் களவுமாகப் பிடித்து ராஜாக்களின் முன்பே நிறுத்தினாம். ராஜா தன்னுடைய கையிலிருந்த, செங்கோலினால் சிவனை அடிக்க சிவனின் ஒரு கை துண்டாகி விழுந்தது, மறு கையோ இரண்டு துண்டாகி விழுந்தது. On certain days, flowers typically used by Hindus [tula^i and cetti\ were found in the church. This was considered to be an insult to the kings. In retaliation, the Magi threw frankincense into the Hindu temple. One day, the Magi found that oil offerings for the church (to light the lamps) were missing, so they kept watch at night to see who was stealing it. During their vigil they found out that Siva was the culprit. The kings became angry and hit Siva with their scepter. Thus one arm was severed and the other was broken in two.

இப்படி சிவனைத் திருடனாக்கி, நம்மூர் ராஜாக்களை வைத்தே அவனது கைகளை உடைத்த கிருத்துவர்களுக்கு கற்பனை அதிகமாகவே கொடிகட்டிப் பறந்துள்ளது. இல்லை, அவர்கள் அந்த ராஜாக்கள் போர்ர்சுகீசிய ராஜாக்கள் என்றும் சொல்லிக்கொள்ளலாம்!

உண்மையில், ஆறு (மலயத்தூர் முதலிய) சிவன் கோவில்களை ஆக்கிரமித்துக் கொண்டு, கடந்த 300 வருடங்களில் சர்ச்சுகள் கட்டியுள்ளார்கள். இதன் சொத்துக்களை தாங்கள் அடைய, அனுபவிக்க பாதிரிகள் கட்டியுள்ள கதைகள் தாம் இவை. அதுமட்டுமல்லாது, ஆறு சிவன் கோவில்களை இடித்த, கோவில் நிலங்களை அபகரித்த உண்மைகளை மறைக்கத்தான் இத்தகைய கதைகள். அயோக்கியத்தனமான புனித கோவில்களை இடித்துவிட்டு, சிவனையே தூஷிக்க அவர்களுக்கு எப்படி மனம் வந்துள்ளது என்பதனைப் பார்க்கவேண்டும். எதிர்மறை கதைகள், விளக்கங்கள், விவரங்கள் கொடுத்து உண்மையினை மறைக்கப் பார்க்கும் போக்குதான் மேன்மேலும் வெளிப்படுகிறது.

Three wise men from east - from a third-century sarcophagus (Vatican Museums)

மூன்று “மாகி” (அல்லது மாகஸ்) எனப்பவர்கள் கிருஸ்து பிறந்தபோது, கீழ் திசையிலிருந்து வந்தவர்கள் என்று கூறப்படுகிறது[9]. உண்மையில், “மூன்று அறிந்த பெருமக்கள்”, கிழக்கு திசையிலிருந்து வந்தனர் என்றுதான் உள்ளது. ஆனால், அதனை மூன்று அறிந்த பெருமக்கள், “இந்தியாவிலிருந்து வந்தனர்” என்று திரித்துக் கூற ஆரம்பித்தனர் (three wise men came from east). அவ்வாறே கதைகளும் எழுதப்பட்டன[10], மேலும் “மாகி” என்றால் ஜொரேஸ்ட்ரியனிஸம் அல்லது பாரசீக மதத்தைப் பின்பற்றுபவர்கள் என்று அர்த்தம்[11]. அதனை கிருத்துவர்கள் தமதாக்கிக் கொண்டனர்.

வேதபிரகாஷ்

27-05-2012

The Bible Trembled - Vienna book


[1] R. F. Young and S. Jebanesan, The Bible Trembled – The Hindu-Christian Controvesies of Ninteenth-Century Ceylon, Vienna, 1995.

[2] நமு-நபி / பொசமு / பொசபி (நடப்பு சகாப்தத்திற்கு முன்பு- நடப்பு சகாப்தத்திற்கு பின்பு / பொது சகாப்தத்திற்கு முன்பு- பொது சகாப்தத்திற்கு பின்பு) என்ற முறை வந்த பிறகும், கிமு-கிபியைப் பின்பற்றும் நாடு இந்தியாவாகத்தான் இருக்கும்.

[3] Robinson Iyer, Esa Dasa Sastram, Methodist Episcopal Mission Press, 1899.

This book is meant for the Swadeshi Christians who learn at seminaries to impart the doctrines in Christian angle, but using Indian / Hindu terminology.

[4] Asirvadap Fabrisar, Karum Pambin Vishak Kadikku Marunthu, Kala Samrakshana Sangam, 5-D, Selvamnagar, Tanjore-7. Originaly published in 1868 in Pondicherry with the permission of the Queen Victoria, England.

[5] இந்தியாவில் ஏசு என்ற கதைகளுக்கு அஹ்மதியா போன்ற முஸ்லீம் இயக்கங்கள் தங்களது புத்தகங்கள் மூலம் சத்தூட்டி வருகின்றன.

[6] Sudhir Paul, The dialogue between Jesus and Siva, Amitis spirituelles , Paris, 1964, http://www.getcited.org/pub/102515790

[8] அனந்தரங்கப் பிள்ளையே, தனது நாட்குறிப்புகளில் விளக்கமாக எழுதி வைத்திருக்கிறார். பாவம், நம்மாட்கள் படிக்கவில்லை போலயிருக்கிறது. தெரிந்திருந்தால், அப்பக்கங்களைக் கிழித்தெரிந்திருப்பார்கள்.

[9] மாகி என்றால் மந்திரவாதி என்று பொருள், அவ்வாறுதான் கிரேக்கத்தில் வழங்கப்பட்டது. பிறகு பாரசிகப் பகுதியைக் குறிப்பிடலாம் என்று கிருத்துவ எழுத்தாளர்கள் மாற்றியெழுத ஆரம்பித்தார்கள். தாமஸ் கட்டுக்கதைக்காக அதனை “இந்தியா” என்று மாற்றி விட்டார்கள். இது ஒன்றே அவர்களது போலி ஆராய்ச்சியை வெட்ட வெளிச்சமாக்குகிறது.

[10] நம்ம ஊரில் தெய்வநாயகம், ஞானசிகாமணி, தாமஸ் ஆல்வா எடிசன், ஜான் சாமுவேல், அலெச்சாண்டர் ஹாரிஸ், நீனான் என்ற பல ஆட்கள் இக்கட்டுக்கதைகளை மேன்மேலும் திரித்து, விரித்து எழுதி வருகின்றனர்.

[11] Pervasive throughout the Eastern Mediterranean and Western Asia until late antiquity and beyond, Greek mágos, “Magian” or “magician,” was influenced by (and eventually displaced) Greek goēs(γόης), the older word for a practitioner of magic, to include astrology, alchemy and other forms of esoteric knowledge. This association was in turn the product of the Hellenistic fascination for (Pseudo-)Zoroaster, who was perceived by the Greeks to be the “Chaldean” “founder” of the Magi and “inventor” of both astrology and magic. Among the skeptical thinkers of the period, the term ‘magian’ acquired a negative connotation and was associated with tricksters and conjurers. This pejorative meaning survives in the words “magic” and “magician“. http://en.wikipedia.org/wiki/Magi

மேரியும் கண்ணகியும் சகோதரிகளாம்: கேரளாவில் தாமஸ் கட்டுக்கதைகள்!

மே 27, 2012

மேரியும் கண்ணகியும் சகோதரிகளாம்: கேரளாவில் தாமஸ் கட்டுக்கதைகள்!

கிருத்துவ-முஸ்லீம் மதங்களில் தாய் வழிபாடு முரண்பாடு: இந்தியாவில் சக்தி வழிபாடு இருந்தது, இருப்பதில் ஒன்றும் புதியதில்லை. தாயே கடவுளாக மதிக்கப்பட்டு வழிபாடு நடக்கிறது. ஆனால், மற்ற மதத்தினருக்கு அத்தகைய எண்ணமே தெய்வகுற்றமாகிறது. ஆமாம், கிருத்துவர்களுக்கும், முஸ்லிம்களுக்கும், கடவுள் எப்பொழுதுமே ஆணாகத்தான் இருக்க வேண்டும். இருப்பினும் கடவுள் ஆணும் இல்லை, பெண்ணும் இல்லை என்றெல்லாம் உறுதியாகச் சொல்லிக்கொள்வார்கள். அம்மதங்களில் உள்ள தாய்வழிபாடு, பெண்தெய்வ வழிப்பாடு முதலியவற்றை மறைப்பார்கள், மறுப்பார்கள்[1]. மேரியின் வழிபாடு கத்தோலிக்கக் கிருத்துத்தில் முதன்மையானது. ஆனால், மேரி கடவுள் கிடையாது. மேரியின் வழியாக ஏசு மனித உருவில் வந்து பிறந்தால், மேரியை ஏன் கடவுளாக மதிக்கக் கூடாது என்று கிருத்துவர்கள் விளக்குவது கிடையாது.

 

குளூனி புத்தகத்தின் அட்டையில் இத்தகைய ஒரு படத்தைத் தேர்ந்தெடுத்து வெளியிட்டுள்ளார்கள். மேரி ஒரு இந்திய/ இந்துப் பெண்ணைப் போல சேலை-ஜாக்கெட் அணிந்துள்ளாள். போதாகுறைக்கு நெற்றியில் குங்குமத்திற்கு பதிலாக வெண்ணிறமான பொட்டு வைத்தது போல காணப்படுகிறது. பொதுவாக திருமணமான பெண்ணின் நெற்றியில் குங்குமத்தைத் தான் வைப்பார்கள். அம்மனாக பாவிக்கின்ற சிலைகளுக்குக்கூட குங்கும தான் வைக்கப்படும். அப்படியிருக்க குங்குமம் அல்லாத அந்த வெண்ணீறப் பொட்டு என்னவாக இருக்கும் எனும்போது, விபூதி என்பதுபோல தோன்றுகிறது. ஆனால், விதவைகள் தான் விபூதி வைத்துக் கொள்வது வழக்கம். பெண் தெயம் சிலைகளுக்குக் கூட விபூதி வைக்கும் பழக்கம் கிடையாது. ஆகவே, மேரிக்கு விபூதி வைக்கப் பட்டிருந்தால், அவள் பெண் தெய்வம் இல்லை, ஆண் உறவில்லாதவள், இருப்பினும் ஆண் இணையற்றவள். அதாவது பெயருக்கு கணவன் ஜோசப் இருந்தாலும், ஆவியினால் புணரப்பட்டு, கர்ப்பம் தரித்து, குழந்தையைப் பெற்றெடுத்ததால், அவ்வாறாக சித்தரிக்கப் பட்டுள்ளாள் போலும்!

ஏசு கடவுள் என்றால், மேரி கடவுள் கிடையாது: ஏசுவைக் கிருத்துவர்களாக மதிக்க வேண்டும் என்றால், மேரியை கடவுளாக மதிக்க முடியாது. இருப்பினும் மேரியின் கணவர் ஜோசப் மதிக்கப்படுவது கிடையாது. கடவுள் என்று வரும்போது, ஜேஹோவைத் தான் கடவுள் என்பார்கள், இல்லை ஏசுவைக்கூட கடவுளின் மைந்தன், கடவுள் என்பார்கள் ஆனால், மேரி கடவுள் கிடையாது. அதாவது, ஏசு கடவுள் என்றால், மேரி கடவுள் கிடையாது. மேரியைப் போல, ஜோசப்பும் கடவுள் கிடையாது. சிவனுடன், தேவி, அபிராமி, சக்தி, பார்வதி என்றும் சமமாக வழிபட்டு வருவது இந்திய-இந்து பண்பாடு. ஆனால், மேரியுடன் ஜோசபை வைத்து கிருத்துவர்கள் வழிபாடு செய்வதில்லை. ஏன் என்று அவர்கள் விளக்குவதும் கிடையாது. கேட்டால் ஹார்வாட் பல்கலைக்கழக பேராசியர்களுக்கே பொத்துக் கொண்டு கோபம் தான் வருகிறது[2]. இந்நிலையில் தான், இவர்கள் மேரியும் கண்ணகியும் சகோதரிகள் என்று கதைவிடுகிறார்கள். முன்பு தாமஸும், பகவதி அம்மனும் காதலர்கள் என்று கிருத்துவர்கள் சொன்ன கட்டுக்கதையைப் பற்றி குறிப்பிட்டிருந்தேன்[3]. அக்கட்டுக்கதைவை வைத்துக் கொண்டு, பெரிய-பெரிய மேனாட்டு பல்கலைக்கழகங்களில் ஆராய்ச்சி என்ன[4], பட்டங்கள் என்ன, எல்லாமே தாராளமாக நடந்து கொண்டேயிருக்கின்றன, பறந்து கொண்டே இருக்கின்றன!

 

கிருத்துவர்களின் சகிப்புத்தன்மையற்ற நிலை: கிருத்துவர்கள் தாம் மேனாட்டு பழக்க-வழக்கங்களைப் பின்பற்றுகிறோம், நாகரிகமாக இருக்கிறோம், ஆங்கிலம் பேசுகிறோம் என்று பல விஷயங்களில் மற்ற இந்தியர்களை விட உயர்ந்திருந்தாலும், மத விஷயத்தில் சகிப்புத்தன்மையற்றவர்களாகவே இருந்து வருகிறாற்கள். 19-20 நூற்றாண்டுகளில் கூட கேரளாவில், மத ஊர்வலங்களை வைத்துக் கொண்டு, கிருத்துவர்கள் கலாட்டா செய்ய முனைந்துள்ளார்கள் என்பது பிறகு தான் தெரியவருகின்றது. இந்துக்கள் தேவதைகளைன் வணங்குவது, பலிகொடுப்பது, பூஜைசெய்வது, ஊர்வலம் போவது என்பதெல்லாம், காலங்காலமாக கிராமங்களில் ஊர்களில் நடந்து வருகின்றன. ஆனால், கிருத்துவர்கள், அதற்கேற்றார்போல, புதிய கிருத்துவ சாமியார்களைக் கண்டு பிடித்து, கிராமதேவதைகள் அல்லது பிரியமான குலதெய்வங்களுக்கு இணையாக வைத்துக் கொண்டாடுவது, இந்துக்கள் பண்டிகைகள் வரும் நேரத்தில், இவர்களும் புதிய விழாவை அறிமுகப்படுத்திக் கொண்டாடுவது, போட்டியாக ஊர்வலம் போவது என்றெல்லாம் ஆரம்பித்தனர்[5]. சர்ச்சுகளுக்குள் நடப்பவை வெளியே நடக்க ஆரம்பித்தன. இதனால், கிருத்துவர்கள் மீது, இந்துக்களுக்கு கோபம் ஏற்பட்டது, பிறகு தொடர்ந்து இடைஞ்சல்கள் செய்து வரும்போது வெறுப்பு ஏற்பட்டது. அதுமட்டுமல்லாது, இந்துக்களைப் போலவே, தமது விக்கிரங்களை, சிலைகளை கோவில் வழியாக எடுத்துச் செல்லும் போது, இந்துக்களுக்கு எதிராக கூப்பாடு போட ஆரம்பித்தனர். இதனால், பதிலுக்கு இந்துக்களும் கத்த ஆரம்பித்தனர். இத்தகைய கூப்பாடுகள் அசிங்கமான வார்த்தைகளிலும் முடிந்தன[6]. பொதுவாக கிருத்துவர்கள், விக்கிர ஆராதனையை (idolatory) எதிர்ப்பவர்கள், உருவ வழிபாட்டைச் செய்யும் இந்துக்களைக் குறவாக பேசி வருபவர்கள். பிறகு கிருத்துவர்கள் எப்படி, அதே “செய்யக்கூடாதவைகளை செய்து”, இந்துக்களுக்கு போட்டியாக வந்தனர் என்று தெரியவில்லை. மேலும் மேனாட்டு ஆராய்ச்சியாளர்கள் இந்த மிக்கியமான விஷயங்களை மறந்து, மறைத்து மேல்-மேல் கட்டுரைகள், புத்தகங்கள் எழுதிவருவது, பட்டங்கள் பெறுவது கேலிக்கூத்தாக இருக்கிறது.

 

   

வாடிகனின், போப்பின், இந்திய கிருத்துவர்களின் இரட்டை வேடங்கள்: கிருத்துவர்கள் உண்மையில் கிருத்துவர்களாக இருக்க வேண்டும், இல்லை இந்துக்களாக இருக்க வேண்டும், இந்துக்கள் போல நடித்துக் கொண்டு, தாங்கள் கிருத்துவர்கள் என்று சொல்லிக் கொள்ளக் கூடாது. அதற்கு “உள்-கலாச்சாரமயமாக்கல்” (inculturation) போன்ற திட்டங்களை வஞ்சமாகக் கூறி ஏமாற்ற வேண்டிய அவசியம் இல்லை[7]. ஏனெனில், ஒருபக்கம் அதனை ஆதரித்து பரப்பும் வேலையில், மறுபக்கம், போப் யோகா செய்யக் கூடாது, பரத நாட்டியம் ஆடக்கூடாது, “ஓம்” என்ற வார்த்தையை உச்சரிக்கக் கூடாது என்றெல்லாம், முஸ்லீம்களைப் போல பத்வா போட்டு / புல்களை (issuing bulls) / ஆணைகளை வெளியிட்டுக் கொண்டிருக்கக் கூடாது. கிருத்துவர்களே அவற்றை எதிர்த்தும் வருகிறார்கள்[8]. 70,000 பேய்களையோட்டிய வாட்டிகனின் பேயோட்டி, யோகா சாத்தானின் வேலை, அது கிருத்துவத்திற்கு ஒவ்வாதது[9] என்று குறியிருக்கிறார்[10], ஆனால், ஏசுவை பெரிய யோகி மாதிரி சித்தரிப்பதை என்னவென்பது? இதெல்லாம் நிச்சயமாக கிருத்துவர்களின் இரட்டை வேடங்களே.

Fr Gabriel Amorth 25-11-2011 - Yoga devil practice

மேரி-கண்ணகி சகோதரிகள்: கேரளா பழைய சேரநாடாகிறது, அதனால் இங்கு கண்ணகி வழிபாடு உள்ளது. அதற்கு முன்னரே சக்தி வழிபாடும் இருந்திருக்கிறது. பெண்மையை தெய்வீகமாக மதித்த கேரள பூமி, அந்நியயர்களின் வரவிற்குப் பிறகு மாற ஆரம்பித்தது. உள்ளூர் பழக்க-வழக்கங்கள் மாற ஆரம்பித்தன; திரித்துக் கூறப்பட்டன; எழுதப்பட்டன; அவ்வாறான கலப்பில், குழப்பத்தில் அம்மதங்கள் கதைகளை உருவாக்கின. மனர்காட் என்ற ஊரில் மேரியும், கண்ணகியும் நட்புறவுடன் இருந்தார்களாம். ஆனால், ஒருமுறை கிருத்துவர்கள் ஊர்வலம் போனபோது, ஒருவர் மற்றவரைப் பார்த்துக் கொள்ளவில்லையாம். குறிப்பாக மேரி தன்னை மதிக்காதலால் தேவிக்கு / கண்ணகிக்கு கோபம் உண்டாகியதாம்.

இதனால் அவ்வூரில் நோய் உண்டாகியது, சின்னம்மை பரவியது. உடனே கோவிலில் வெளிச்சப்பாட்டுப் பாடி, காவடி எடுத்து காரணம் கண்டறிந்த போது, மேரி அவ்வாறு தேவியை மதிக்காதது தான் என்றறிந்தனர்.  இருதரப்பு மக்களும் சண்டை போட்டுக் கொள்ளாமல் இருக்க வேண்டுமானால், சகோதரிகள் ஒன்று சேர்ந்தே ஆகவேண்டும் என்று முடிவு செய்யப்பட்டதாம். அதனால், சகோதரிகள் ஒப்புக்கொண்டு இணைந்தனராம், மறுபடியும் பழக ஆரம்பித்தனராம். These two females are generally on good terms. One day, however, when there was a procession for one of the figures, the two did not look at each other. One of them, I think it was the devl, became offended because she was not acknowledged by the other. Following this, there was an epidemic of chicken pox. The temple oracle (veliccappdtu) castms divining shells (kavati) and found out the reason, which was that the devl was offended by the other. Because the people were affected by the quarrel, the two sisters needed to come to a reconciliation and thus today they are rnends again.

இதிலிருந்து, சுலபமாக நாம் பெறப்படும் விஷயங்கள் கீழ்கண்டவாறு பட்டியலிட்டு விவாதிக்கலாம்.

  1. மேரி கண்ணகியை / தேவியை மதிக்கவில்லை.
  1. அல்லது கிருத்துவகள் கண்ணகியை / தேவியை மதிக்கவில்லை.
  1. அல்லது கிருத்துவகள் கண்ணகி / தேவியின் கோவிலை ஆக்கிரமித்துக் கொண்டனர் / தாக்கினர்.
  1. இதனால் கலவரம் ஏற்பட்டது.
  1. கலவரத்தைக் கட்டுப்படுத்த கிருத்துவர்கள் இந்துகக்ளுடன் சமரசம் செய்து கொண்டிருக்கலாம்

பூரம் திருவிழா நடந்தபோது கலவரம் ஏற்பட்டுள்ளதை அந்த ஆராய்ச்சியாளர்கள் ஒப்புக்கொள்கிறார்கள்[11].

எர்ணாகுளத்தில் புறப்பகுதியில் உள்ள சிரியன் கத்தோலிக்க சாமியார் சொல்லும் கதை: இக்கதை காளிக்கும் செபாஸ்டியன் என்ற கிருத்துவ சாமியாருக்கும் நடந்த சகோதர-சகோதரி பிரச்சினையைக் கூறுகிறது. இது கண்ணூர் என்ற இடத்தில் நடந்ததாக அந்தோணி என்ற பாதிரி கூறியதாக கோரின் டெம்ப்ஸி குறிப்பிடுகின்றார். வருடாந்திர செபாஸ்டியன் சர்ச் விழாவில், கிருத்துவர்கள் தமது ஊர்வலத்தை காளிகோவிலின் வழியாக எடுத்துச் செல்வார்களாம். அப்பொழுது காளிக்கோவிலின் பிரதான கதவுகள் திறக்கப்பட்டு, காளி செபாஸ்டியனை செய்வாராம். ஆனால் சமீபத்தில் 1993-1994 வருடகாலத்தில் அக்கிராமத்தில் இருக்கும் ஆர்.எஸ்.எஸ் (the R.S.S.,a afundamentalist” Hindu political party[12]) என்ற இயக்கத்தைச் சேந்தவர்கள், அவ்வாறு கதவுகளைத் திறக்கவேண்டாம் என்றார்களாம். ஆனால், காளி மிகவும் கோபம் கொண்டாளாம். அதனால், தெவக்குற்றம் ஏற்பட்டுவிடுமோ என்று பயந்து அடுத்த ஆண்டில், கதவுகளைத் திறந்து விட்டனராம்.

இது இப்பொழுது உருவாக்கப்பட்டக் கதையாக இருந்தாலும், சபாஸ்டியன் சர்ச் கட்டப்பட்டுள்ள இடம், முன்பு காளி கோவிலுக்குச் சொந்தமாக இருந்திருக்க வேண்டும். அதனால் மதம் மாறிய கிருத்துவர்கள், அதாவது முந்தைய இந்துக்கள் அவ்வாறு காளிக்கு மரியாதை செய்து வந்திருக்கலாம். சென்னையில் மயிலாப்பூரில் கபாலீசுவரர் கோவிலை இடித்தவர்கள், கேரளாவில் இத்தகைய வேடம் போடுகிறார்கள் போலும்.

வேதபிரகாஷ்

27-05-2012


[1]  The moon god “al-Ilah” (Allah) had three daughters named al-Lat, al-Uzza and Manat. The first two were even named after their father. Each daughter had a separate shrine near Mecca, where Allah’s shrine was located. Prior to the rise of Islam, these three goddesses were associated with Allah as his daughters and all were worshiped at Mecca and other places in the vicinity. (Jack Finegan, The Archaeology of World Religions, 1952, p482-485, 492).

[2] பேராசிரியர் பிரான்சிஸ் சேவியர் குளூனி, “தெய்வீகத்தாய், ஆசிர்வதிக்கப் பட்ட அம்மா – இந்து தேவதைகளும், கன்னி மேரியும்” என்ற நூலில் அவரால் ஸ்ரீ, தேவி மற்றும் அபிராமி மேரியுடன் ஒப்பிட்டப்பட்டுள்ளது. ஸ்ரீ-விஷ்ணு, தேவி-சிவன், அபிராமி-சிவன் என்றுள்ளபோது, மேரிக்கு யார் கே.வி.ராமகிருஷ்ண ராவ் என்பவர் என்று கேட்டபோது, அவருக்கு முகம் சிவந்து, விருட்டென்று எழுந்து, அடிக்க வரும் போல அருகில் வந்தார். சாட்சிற்கு வெங்கட்ராகவன் என்ற நண்பரும் உடன் இருந்தார்.

Incidentally, this has been the basis of comparative work carried on by Francis Clooney, later published in his book, Divine Mother, Blessed Mother: Hindu Goddesses and Virgin Mary, Oxford University Press, 2005. But, he cleverly avoided this point, see.p.229 etc.

[4] Susan Bayly, Saints, Gooddesses and Kings: Muslims and Christians in South Indian Society 1700-1900, Cambridge, Cambridge University Press, 1989, pp..278-280.

Alex C.J. Neroth Van Vogelpol, Influences of Hinduism on the Syrian Christianity of St. Thomas of Kerala, India, 2003, p.17.

[5] During the late nineteenth and early twentieth centuries, animosity between Hindus and Christians reached their height, articulated most visibly during festivals honoring patron saints and deities. According to BAYLY,confrontations erupted most commonly over the logistics of festival processions or the performance of religious music outside rival temples or churches (1989,313). During the early twentieth century, a Syrian Christian described annual religious festival processions as providing opportunities for Hindu and Syrian celebrants to march past one another’s shrines “howling,screaming and crying out obscene words” (Bayly 1989,294). One of the worst clashes occurred in 1891 when the Malabar Puram festival and Easter coincided, precipitating fierce rioting throughout the region. According to BAYLY, where once these occasions were opportunities for “the sharing of rites and regalia… they now provided a focus for the expression of exclusive communal identities” (1989,313).

[6] During the early twentieth century, a Syrian Christian described annual religious festival processions as providing opportunities for Hindu and Syrian celebrants to march past one another’s shrines “howling,screaming and crying out obscene words” (Bayly 1989,294). One of the worst clashes occurred in 1891 when the Malabar Puram festival and Easter coincided, precipitating fierce rioting throughout the region. According to BAYLY, where once these occasions were opportunities for “the sharing of rites and regalia… they now provided a focus for the expression of exclusive communal identities” (1989,313).

[7] Sita Ram Goel, Catholic ashrams – Sanyasins or Swindlers, Voice of India, New Delhi, 1988.

[8] Swami Kulandaisami, (Victor J. F. Kulandai), The Paganization of the Church in India, “Galilee”, No.6, Nimmo Road, San Thome, Madras, 1988.

[10] Father Gabriel Amorth has carried out more than 70,000 exorcisms in his capacity as Chief Exorcist at the Vatican.

The 85-year-old can boast 25 years in the post after being appointed by the late Pope John Paul II. Father Amorthsaid: ‘Practising yoga brings evil as does reading Harry Potter. They may both seem innocuous but they both deal with magic and that leads to evil.’ He added:’Yoga is the Devil’s work. You thing you are doing it for stretching your mind and body but it leads to Hinduism. All these oriental religions are based on the false belief of reincarnation.’

http://www.dailymail.co.uk/news/article-2066289/Yoga-work-devil-says-Vaticans-chief-exorcist-doesnt-like-Harry-Potter-either.html

[11] In stark contrast to Bayly’s portrayal of communal mayhem unleashed at the Puram festival nearly one hundred years ago are the traditions currently in vogue at Thrissur’s Puram festival.

One of the worst clashes occurred in 1891 when the Malabar Puram festival and Easter coincided, precipitating fierce rioting throughout the region. According to Susan Bayly, where once these occasions were opportunities for “the sharing of rites and regalia… they now provided a focus for the expression of exclusive communal identities”.

Susan Bayly, Saints, goddesses and kings: Muslims and Christians in South Indian society, 1700—1900. Cambridge: Cambridge University Press, 1989, p.313.

[12] பிறகு அடிக்குறிப்பு 12ல், இவ்வாறு அடைமொழியில்லாமல் குறிப்பிடுகின்றார், “the R.S.S., the Muslim League, and the Congress Party occasionally become forces for interreligious division”. ஆகையால், மேனாட்டவர்களுக்கும், மதரீதியில், அரசியல் ரீதியில் விளக்கங்கள் கொடுக்கும்போது, பாரபட்சம், வித்தியாசம் பாராட்டுதல் முதலியவை உKள்ளன என்று தெரிகிறது.

தாமஸ் பகவதி அம்மனின் காதலனாம் – கேரளாவில் தாமஸ் கட்டுக்கதைகள்!

மே 26, 2012

தாமஸ் பகவதி அம்மனின் காதலனாம் – கேரளாவில் தாமஸ் கட்டுக்கதைகள்

 

தாமஸ் கட்டுக்கதைகள்: நாட்டுக்கு நாடு கத்தோலிக்கக் கிருத்துவ சாமியார்கள் எப்படி தாமஸ் பற்றிய ரோமாஞ்சன கட்டுக்கதைகளை உருவாக்கியிருக்கிறார்கள் என்று சில பதிவுகளில் எடுத்துக் காட்டியிருந்தேன்[1]. அங்குள்ள விவரங்களில் குறிப்பிட்ட திட்ட அமைப்பு, வன்முறை, குறிக்கோள் அமூலாக்கம் முதலியவை காணப்பட்டது. உள்ளூர் விவரங்களை அறிந்து கொள்வது, அதில் கிருத்துவத்திற்கு தோதுவாக இருப்பவற்றை முதலில் ஏதாவது ஒரு விதத்தில் தொடர்பு படுத்தி எழுதுவது, பிறகு மற்றவர்கள் அதைப் பற்றி நஎழுதுவது-பிரபலப்படுத்துவது, என்று தொடர்ந்து ஒரு 50-100 ஆண்டுகளில் அதனை ஏதோ சரித்திரம் போலாக்கிவிடுகின்றனர். அப்படி அவற்றின் சம்பந்தமாக விஷயங்களைத் தேடிக் கொண்டிருக்கும் போது, கேரளாவிலேயே அவர்கள் ஏகபட்ட கட்டுக்கதைளை கடந்த 300 வருடங்களில் உருவாக்கியிருப்பதைக் கண்டேன். அதற்காக அவர்கள் பற்பல போலி அத்தாட்சிகளையும் உருவாக்கியிருக்கிறார்கள்.

 

கிருத்துவ அடிப்படைவாதத்தின் விளைவு: முன்பு நஸ்ரனி.நெட் (http://nasrani.net) என்ற தளத்தில் கிருத்துவர்களுடன் உரையாடல் ஏற்பட்ட போது, எப்படி தமிழகத்தில் ஆர்ச் பிஷப் அருளப்பா, கணேஷ் ஐயர் / ஆச்சார்ய பால் / தெய்வநாயகம் முதலியோர் தாமஸையும் திருவள்ளுவரையும் இணைக்க போலி ஆரய்ய்ச்சி, ஆவணங்கள், முதலியவற்றை உருவாக்கி மாட்டிக் கொண்டார்கள் என்பதனைக் குறிப்பிட்டு அது போலவே, கேரளாவில் தாமிரப் பட்டயங்களை தயாரித்தார்கள்[2] என்று எடுத்துக் காட்டினேன். ஆனால், அந்த தளத்தில் உரையாடியவர்களுக்கு, அது பிடிக்கவில்லை என்று தெரிந்தது. அவர்களில் சிலர் சிறிது கூட நாகரிகம் இல்லாமல் கெட்ட வார்த்தைகளை உபயோகித்துத் திட்ட ஆரம்பித்தார்கள். அதிலிருந்து உண்மையை ஜீரணிக்க அவர்களால் முடியவில்லை என்பது தெரிந்தது. எனவே, இறுதியாக ஒரு பதிவைப் பதித்து விட்டு[3] நிறுத்திக் கொண்டேன். பிறகு, என்னுடைய பதிவுகளைத் தடுத்ததோடு, நீக்கியுள்ளார்கள் என்பதையும் அறிந்து கொண்டேன்[4]. அதாவது கிருத்துவர்கள், மெத்தப்படித்தவர்கள், மேனாட்டு நாகரிகமுள்ளவர்கள், அதிநவீன ஆடையுடுத்தி வருபவர்கள் முதலியோர்கள்தாம் இவ்வாறு நடந்து கொள்கிறார்கள்.

   

இந்தியாவை அடக்கியாளும் ஆதிக்க சக்திகள்; ஆனால் கேரளாவில் உள்ள கட்டுக்கதைகள் அதிகார வர்க்கத்தின் அரசியல் பலம், ஆட்பலம், பணபலம் முதலியவற்றுடன் இயங்கி வருவதால், அம்மாநிலத்தில் அத்தகைய போலி ஆராய்ச்சியை எடுத்துக் காட்டுகிறவர்கள் யாரும் இல்லை, அல்லது அப்படியிருந்தாலும், அவர்கள் ஒருசிலராக இருந்து மற்ற சித்தாந்த ஆராய்ச்சியாளர்களால் அடக்கப்பட்டுவிடுகிறார்கள் என்று தெரிகிறது. கேரளாவில் தான் படித்தவர்கள் அதிகமாம், அதற்கு கிருத்துவகள்தான் காரணமாம் – இப்படியும் தம்பட்டம் அடித்துக் கொள்கிறார்கள். ஆனால், இப்படி மோசமான போலி ஆராய்ச்சிகளை செய்து கொண்டு, கட்டுக்கதைகளை பரப்பி வரும் அளவிற்கு அவர்களது படிப்பு, படிப்பறிவு உதவுகிறதா அல்லது வேறேதாவது உந்துகின்றதா என்று அவர்களது மனசாட்சி நிச்சயம் அறியும். அத்தகைய அசுர பலத்துடன் வேலை செய்வதால், ஊடகங்களில் ஒருதரப்புள்ள விஷயங்களே வெளிவருவதும் தெரிகிறது. அதாவது “இந்தியாவில் செயின்ட் தாமஸ் கட்டுக்கதை” என்றாலும், விடாப்பிடியாக, அனை விரித்து, பெருக்கி, வளர்த்து, மாற்றி புது கதைகளை உருவாக்கிக் கொண்டேயிருக்கினறார்கள். அந்நிலையில் தான் தாமஸ்-பகவதி, மேரி-கண்ணனகி, ஜார்ஜ்-பத்ரகாளி, செபாஸ்டியன்-துடபுழா அம்மன் என்று பல “விட்டலாச்சாரி” மாயாஜாலக் கதைகளை பரப்பி விட்டிருக்கிறார்கள். அத்தகைய கதைகளை ஒன்றொன்றாகப் பார்ப்போம்.

 

தாமஸ்-பகவதி சகோதர-சகோதரி கட்டுக்கதை: கேரளாவில் கிராங்கனூர் என்ற ஊரை மையமாக வைத்துக் கொண்டு, இக்கதை புனையப்பட்டுள்ளது. கிராங்கனூரில் பிரசித்தி பெற்ற ஶ்ரீ பகவதி அம்மன் கோவில் உள்ளது. அங்குதான், இந்த சந்தேகிக்கும் தாமஸ் வந்து இறங்கியதாக கதையுள்ளது. அதற்காகவே இக்கதை அவ்வாறு புனையப்பட்டிடருக்கலாம். 1920ல் தான் இக்கதை பதிவு செய்யப்பட்டதாக சூஸன் பேய்லி[5] என்ற பெண் எழுத்தாளர் எடுத்துக் காட்டுகிறார், இருப்பினும் இக்கதை “முன்னமே” உலாவந்திருக்கலாம் என்றும் குறிப்பிட்டிருக்கிறார். ஆனால், நம்ம ஆட்கள், கிருத்துவ போலி ஆராய்ச்சியாளர்கள் இக்கதை இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு உட்பட்டது என்கிறார்கள். “முன்னமே” என்றால் அத்தகைய அர்த்த்தம் என்று அவர்களது கட்டுக்கதை அகராதியில் உள்ளது போலும். தாமஸ், ஒரு நாள் பகவதி அம்மனுடன் இந்துமதம் பெரிதா, கிருத்துவம் பெரிதா என்று வாதாட ஒப்புக்கொண்டாராம். பாவம் கிருத்துவமதம் அப்பொழுது இருந்ததா, இல்லையா என்று கிருத்துவமதம் தோன்றியதாகச் சொல்லப் படும் பகுதிகளிலேயே அறியப்படாத நிலையில், அப்படி ஒரு வாதம் நடைபேற்றது ஆச்சரியம் தான்.

 

பகவதி அம்மனை துரத்திய அடாவடித் தனம் பிடித்த தாமஸ்: தாமஸ் பகவதி அம்மனுடன் விவாதத்தில் இறங்கினாராம். போகப்போக விவாதம் முற்றி சூடேரியதாம். வாக்குவாதம் உச்சக்கட்டத்தில் போன போது, பகவதி அம்மன் அங்கிருந்து செல்ல முற்பட்டாராம். இல்லை ஒரு பெண்ணிடம் அதிலும் அம்மனாக இருந்த நிலையிலும் சிறிதும் மட்டு-மரியாதை இல்லாமல் ஏதேனும் கேட்டு விட்டாரோ என்னமோ? அதாவது தாமஸுடன் தொல்லைத் தாங்கமுடியாமல் போயிற்று போலும். கிராங்கனூர் ஆற்றின் குறுக்கே குதித்து, கடந்து கோவிலுக்குச் செல்ல ஆரம்பித்தாராம். உடனே இந்த தாமஸ் பின்னாடியே ஓடி போய் அம்மனை துரத்தி கோவிலுக்குள் நுழைந்தாராம். பெரிய அடாவடித் தனம் பிடித்த ஆளாக சித்தருத்திருப்பது வேடிக்கைதான். பகவதி அம்மன், கோவிலின் கதவை சாத்தும் தருணத்தில் சினிமா ஸ்டைலில் தாமஸ் ஓடி வந்து தனது காலை உள்ளே விட்டு தடுத்தாராம். இடது காலா, வலது காலா என்று தெரியவில்லை.

 

மரக்கதவு கல்லாகிய விட்டலாச்சார்யா மாய்ஜாலம்: இதே கோலத்தில் தாமஸ் வெளியே நிற்க, பகவதி அம்மன் உள்ளே இருந்தாராம். அந்த கதவு கல்லாக மாறும் வரை காலை வைத்திருந்தாராம். மரக்கதவும் கல்லாகி விட்டாதாம்!

  • அதன்பிறகு கல்லாகிய மரக்கதவின் சிறு இடைவெளியிலிருந்து தாமஸ் எப்படி காலை வெளியே எடுத்தார் என்று கதையில் கூறப்படவில்லை.
  • பாவம், கால் மரத்துப் போய் விழுந்து விட்டாரா
  • அல்லது அந்த கல் மறுபடியும் மரமாக மாறியதா?
  • இல்லை காலை மட்டும் வெட்டி விட்டுத் தப்பித்துக் கொண்டு சென்றுவிட்டாரா என்ற விவரங்கள் சொல்லப்படவில்லை, தெரியவில்லை.

இதற்கு சூஸன் பேய்லி[6] என்ற ஆராய்ச்சியாளர், தாமஸ் கிருத்துவர் என்பதனால் கருவறைக்குள் செல்லக்கூடாது, ஆனால் கோவில் வளாகத்தில் இருக்கலாம், மேலும் இக்கதை இருவரும் சமமானவர்கள் என்று எடுத்துக் காட்டுகிறது, தெய்வீகமானவர்கள் என்று கருதப்படுகிறது என்று விளக்கம் கொடுக்கிறார். அதையும் தாண்டி அந்த அம்மையார் என்ன  சொல்கிறார் என்றால், ஒருவேளை தாமஸ் வேறு எண்ணத்துடன் (பலாத்காரம் செய்ய, பெண்டாள) துரத்திச் சென்று உள்ளே நுழைய முற்பட்டபோது, அவ்வாறு கதவை சாத்தியிருக்கலாம் என்றும் விளக்கம் கொடுக்கிறார்[7]. அப்படியென்றால் அத்தகைய மோசமான தாமஸை எப்படி கடவுள் போல வைத்துக் கும்பிடுகிறார்கள் என்று தெரியவில்லை. சமூகவியல், மனோதத்துவ ரீதியில் இக்கதையை நோக்கினால், நிச்சயமாக தானஸ் இல்லை ஒரு கிருத்துவப் பாதிரி அவ்வாறான கண்மூடித்தனமான வேலையை செய்திருக்க வேண்டும். அதாவது உள்ளூர் பெண்ணைக் கற்பழிக்கத்துரத்திக் கொண்டு போக, அவள் தப்பித்துக் மொள்ள கோவில் கருவறையில் ஓடி தாழ்ப்பாள் இட்டுக் கொண்டிருக்கலாம். அப்பொழுது அந்த பாதிரி அங்கு வந்தபோது, ஊர்மக்கள் பார்த்து காலையுடைத்தொருக்ககூடும். கிருத்துவகள், அதனை மாற்றி இப்படி தாமஸ் மேலேயேற்றி புதிய கதையை உருவாக்கியிருக்கக்கூடும்.

 

தாமஸ் பகவதி அம்மனை பெண்டாளத் துரத்தினாரா? ஒருவேளை தாமஸ் வேறு எண்ணத்துடன் (பலாத்காரம் செய்ய, பெண்டாள) துரத்திச் சென்று உள்ளே நுழைய முற்பட்டபோது, அவ்வாறு கதவை சாத்தியிருக்கலாம் எனும் போது, கிருத்துவர்களின் ஈனத்தனமாக மனப்பாங்கை காட்டுகிறது. அலெக்ஸ் நெரோத் வான் வெஜில்போல், “Bayly even goes as far as to suggest that the story might contain sexual overtones, reminiscent of the way in which Krishna flirts with Gopis”, என்று சொல்லும் போது, கிருத்துவர்களின் இந்து-துவேஷமும் வெளிப்படுகிறது. கிருஷ்ணரை கேவலப்படுத்துவது என்பது அவர்களுக்கு பொழுது போக்காக இருந்தது[8]. ஆக, கிருஷ்ணர் கோபிகளை துரத்திப் பிடித்து காமக்களியாட்டம் நடத்தியது போல, தாமஸ் சென்றிருக்கலாம் என்றால், அவர்கள் என்ன சொல்ல வருகிறார்கள். கிருஷ்ணர் தாமஸைப் போல வக்கிரமான காமக்குரூர எண்ணத்தைக் கொண்டவரா அல்லது தாமஸ் கிருஷ்ணரரைப்போல  வக்கிரமான காமக்குரூர எண்ணத்தைக் கொண்டவரா என்று தெரிடயவில்லை. எப்படியாக இருந்தாலும், அயோக்கிய தாமஸ், கட்டுக்கதையில் கூட பெண்டாளும் எண்ணத்துடன் இருக்கிறான் என்றால், கிருத்துவர்கள் அந்த நிலைக்கும் தயார் என்கிறார்கள் போலும்!

பகவதி அம்மனும் தாமஸும் காதல் ஜோடிகளாம்: மேனாட்டவருக்கு இந்திய கலாச்சாரம், நாகரிகம், பண்பாடு, பாரம்பரிய கூறுகளைப்[ பற்றி தெரியாது என்று சொல்ல முடியாது. ஏனெனில் தெரிந்தும், , கேலி பேசும் துச்சமாக மதிக்கும் தூஷிக்கும், அவதூறு செய்யும் நோக்கில் வேண்டுமென்றே எழுதும் போக்கு காணப்படுகிறது. மேலே எடுத்துக் காட்டியபடி, மற்றொரு விவரமும் காணப்படுகிறது.  அலெக்ஸ் நெரோத் வான் வெஜில்போல்[9] எழுதியதில், “Bhagavati and St. Thomas are also seen as flirtatious companions” என்று காணப்படுகிறது. அதாவது “பகவதி அம்மனும் தாமஸும் காதல் ஜோடிகள்” காமக்களியாட்டத்தில் ஈடுபடத் துடிக்கும் என்ற ரீதியில் கிருத்துவர்கள் எழுதுகிறார்கள். பிறகு அழகர் / விஷ்ணுவின் சகோதரியான மீனாட்சி சுந்தரேஷ்வருடைய காதலியாக இருப்பதுடன் ஒப்பிடுகிறார்கள்[10]. இப்படியெல்லாம் கதைகள் கட்டிவிட்டு, பிறகு பகவதி மேரியின் சகோதரி என்கிறார்கள்.

 

தாமஸ் யார், மனைவி,மக்கள் யார்? இவர்களின் கட்டுக்கதையின் படி, பகவதி மேரியின் சகோதரி என்றால் ஜோசப் மைத்துனராகிறார், ஏசு மகன் போலாகிறார், இந்த அடாவடி அக்கிரம தாமஸும் ஏசு மகன் போலாகிறார். ஏனெனில் ஏசு-தாமஸ் இரட்டையர்களாம். தாமஸுக்கு 29வது வயதில் திருமணமாகி நான்கு குழந்தைகளும் பெற்றெடுத்தாராம்[11]. தாமஸ் எப்பொழுதும் எதற்கும் ஒப்புக்கொண்டாலும், சண்டைப்போட்டுக் கொண்டிருக்கும், சந்தேகப்படும் பேர்வழியாக இருந்ததால், ஆரம்பகால வாழ்க்கை சந்தோஷமாக இல்லையாம். அதனால், அப்போஸ்தலர் கூட்டத்தில் சேர்ந்தபோது, மனைவிக்கு நிம்மதி ஏற்பட்டதாம். முதலில் “தாமஸ்” என்பது பெயர் கிடையாது, ஒரு இரைட்டையான என்று பொருள்படும் அடைச்சொல் / உரிச்சொல், பிறகு அதனை பெயர்ச்சொல் போன்று உபயோகப்படுத்தினர்.

 

மகன் தாயை பெண்டாள நினைப்பது இந்தியாவிற்கு ஒவ்வாதது: ஆக மேரிக்கு மகன் போல தாமஸ் இருக்கும்போது, பிறகு எப்படி, “பகவதி அம்மனும் தாமஸும் காதல் ஜோடிகள்” என்ற ரீதியில் கிருத்துவர்கள் எழுதுகிறார்கள் என்று தெரியவில்லை. மகன் தாயை பெண்டாள நினைப்பது இந்தியாவிற்கு ஒவ்வாதது, ஆனால், மேனாட்டு கலாச்சாரத்தில் அத்தகைய நிகழ்வுகள் உள்ளன. ஓடிபஸ் குழப்பம்[12] என்ற சிந்தனையில், மகன் தாயின் போது மோகம் கொள்கிறான் என்று கிரேக்கப் புராணங்களில் உள்ளன. அவை பைபிளிலும் காணப்படுகிறது. பொய் கதைகளை உருவாக்குவதால் அவர்களுக்கு தாங்கள் என்ன செய்கிறோம் என்று தெரியாமல் பிதற்றுகிறார்கள், பித்தலாட்டத்துடன் எழுதுகிறார்கள். பகவதி அம்மனின் விழாக்களை ஒரு பக்கம் கிருத்துவத்துடன் ஒப்பிட்டு, சேர்த்து எழுதும் போது[13], மறு பக்கத்தில் இகழ்ந்து தூஷிக்கிறர்கள்[14]. மீனம் பரணி விழாவில் பக்தர்கள் கோழியை அறுத்து, பாலியல் ரீதியிலான பாடல்களை பாடுகிறார்கள் என்று எழுதுகிறர்கள். பிறகு கோழியே பாலியில் சின்னம் என்றும் எழுதுகிறார்கள்.இப்படி முரண்பாடுகளுடன் எழுதுவதிலிருந்து, அவர்களின் மனங்களில் எப்படியாவது கிருத்துவத்தின் தொன்மையை, இந்துமதத்துடன் தொடர்பு படுத்தி, நிலைநாட்ட வேண்டும் என்று பார்க்கிறார்கள். ஆனால், சரித்திர ரீதியில் எந்த ஆதாரங்களும் இல்லாமல் இருப்பதினாலும், கிருத்துவத்தின் தாக்கம், ஐரோப்பியர்கள் இந்தியாவிற்கு வந்த பிறகே நன்றாக பதிந்திருப்பதினாலும், அதற்கு முன்பாக கிருத்துவம் இருந்தது  என்று வாதிடும் போது, கள்ள ஆவணங்களையும், திரிபு வாதங்களையும் தான் முன் வைக்க முடிகிறதே தவிர, வேறு எந்த அத்தாட்சிகளையும் வைக்க முடிவதில்லை. அதாவது அவ்வாறான ஆதாரங்கள் இல்லாததால் முடியவில்லை. இருப்பினும், அத்தகைய நிலையை சிலர் ஒப்புக் கொண்ட போதிலும், மற்றவர்கள் விடாப்பிடியாக அத்தகைய போலிகளை, மாயைகளை செட்டியாகப் பிடித்துக் கொண்டு, மேன்மேலும் தவறுகளை செய்து கொண்டு, குழப்பி வருகிறார்கள்.

 

வேதபிரகாஷ்

26-05-2012


[2] Claudius Buchanan, Two Discourses preached before the University of Cambridge, on the commencement of Subday July 1, 1810 and a sermon before the Society of Missions to Africa and the East; at their tenth anniversary. June 12, 1810.

To which added Christian Researches in Asia, T. Cadell and W. Davies, in the Strand; and J. Deighton, Cambridge, London, 1811, pp.121-122.

[5] Susan Bayly, Saints, Gooddesses and Kings: Muslims and Christians in South Indian Society 1700-1900, Cambridge, Cambridge University Press, 1989, pp..278-280.

[6] Ibid, p.279.

[7] Bayly even goes as far as to suggest that the story might contain sexual overtones, reminiscent of the way in which Krishna flirts with Gopis.

Alex C.J. Neroth Van Vogelpol, Influences of Hinduism on the Syrian Christianity of St. Thomas of Kerala, India, 2003, p.17

[8] John  P. Jones, India’s Problem: Krishna or Christ, Fleming H. Revell Company, London and Edinburgh, 1903.

[9] Alex C.J. Neroth Van Vogelpol, Influences of Hinduism on the Syrian Christianity of St. Thomas of Kerala, India, 2003, p.14. http://alexnvv.axspace.com/documents/SMPaperNvV.pdf

[10] G. Corinne Dempsey, Kerala Christian Sainthood: Collisions of Culture and Worldview in south India, Oxford University Press, 2001, pp.60-61.

[11]
When Thomas joined the apostles, he was twenty-nine years old, was married, and had four children. The early home life of Thomas had been unfortunate; his parents were not altogether happy in their married life, and this was reflected in Thomas’s adult experience. He grew up having a very disagreeable and quarrelsome disposition. Even his wife was glad to see him join theapostles; she was relieved by the thought that her pessimistic husband would be away from home most of the time. Thomas also had a streak of suspicion which made it very difficult to get along peaceably with him.

http://www.truthbook.com/index.cfm?linkID=142

[12] In psychoanalytic theory, the term Oedipus complex denotes the emotions and ideas that the mind keeps in the unconscious, via dynamic repression, that concentrate upon a boy’s desire to sexually possess his mother, and kill his father.  ]Sigmund Freud, who coined the term “Oedipus complex” believed that the Oedipus complex is a desire for the mother in both sexes (he believed that girls have a homosexual attraction towards their mother)

[14] M. J. Gentes, Scandalizing the Goddess at Kodungallur, Asian Folklore Studies
Vol. 51, No. 2 (1992), pp. 295-322; Published by: Nanzan University
Article Stable URL: http://www.jstor.org/stable/1178336

குத்னா ஹோரா – மண்டையோடு-எலும்புகளினால் கட்டப்பட்டுள்ள சர்ச் – நாகரிகம் மிக்க ஐரோப்பியர்கள் வணங்கும் சர்ச்!

ஏப்ரல் 22, 2012

குத்னா ஹோரா – மண்டையோடு-எலும்புகளினால் கட்டப்பட்டுள்ள சர்ச் – நாகரிகம் மிக்க ஐரோப்பியர்கள் வணங்கும் சர்ச்!

கிருத்துவத்தில் உள்ள விசித்திரமான மதநம்பிக்கைகள் இங்கு ஆராய்ச்சி செய்யப்படுகின்றன.

இடைக்காலத்திற்குப் பிறகு, குறிப்பாக இஸ்லாம்-கிருத்துவ மோதல்களுக்குப் பிறகு, இரண்டு மதங்களும் அடிப்படைவாதம், பழமைவாதம், என்ற பிடிவாதங்களினால் தீவிரவாதம், பயங்கரவாதம் போன்ற மனித-விரோத சித்தாந்தங்களை உருவாக்கியுள்ளார்கள்.

அவற்றைப் பரப்ப மக்களைக் கொல்வதிலும் தயங்குவதில்லை.

காலம் மாறியுள்ளதால், கொல்ல உபயோகிக்கப்படும் ஆயுதங்கள் மாறியுள்ளன.

ஆனால், மனப்பாங்கு, கொலைவெறி மாறவில்லை. மக்கள் செத்துக் கொண்டுதான் இருக்கிறார்கள்;

ரத்தம் கொட்டிக்கொண்டுதான் உள்ளது;

உடல்கள் சிதறிக்கொண்டுதான் இருக்கின்றன;

இப்பொழுது எலும்புகளை அள்ளமுடியாது;

மண்டையோடுகளை எண்ண முடியாது;

மில்லியன் மண்டையோடு-எலும்புகளினால் கட்டப்பட்டுள்ள சர்ச்[1]: செக் நாட்டில், குத்னா ஹோரா என்ற இடம் பிரேக்கின் வெளிப்பகுதியில் உள்ளது [The Ossuary (Bone Church) in Kutna Hora][2]. செட்லெக் என்ற இடத்தில் இருக்கும் இது எல்லா சாமியார்களின் (கப்லே வெஸ்க் ஸவட்யாச் – kaple všech svatých), சர்ச்சிற்குக் கீழேயுள்ளது.  எலும்பு-சர்ச் என்றே அழைக்கப்படுகிறது, ஏனெனில் இந்த சர்ச்சின் உட்புறம் முழுவதும் எலும்புகள்-மண்டையோடுகள் தாம் காணப்படுகின்றன[3]. சுமார் 70,000ற்கும் மேற்பட்ட மண்டையோடுகள், லட்சத்திற்கும் மேலான எலும்புகள், எலும்புப் பகுதிகளை வைத்து, இச்சர்ச்சின் உட்புறம் அலங்கரிக்கப் பட்டுள்ளது[4]. வருடத்தில் இரண்டு லட்சம் மக்கள் இங்கு வந்து செல்கின்றனர்.

படம். இந்த சர்ச்சின் நுழைவாயில். மேலே எலும்புகள்-மண்டையோடுகளினால் அலங்கரிக்கப் பட்டுள்ள சிலுவை முதலியவற்றைக் காணலாம்.

புனிதமான பயங்கரமான சர்ச்: ஹென்றி என்ற கத்தோலிக்கப் பாதிரி 1278ல் புனித பூமியிலிருந்து ஒருப்பிடி மண்ணைக் கொண்டு வந்து, இங்குள்ள சமாதிகள், கல்லறைகளின் மீது தூவியதும், இவ்விடமும் புனிதமாகி விட்டாதாம்[5]. இந்த பழக்கம் பிறகு ஐரோப்பா முழுவதும் பரவி விட்டதாம்.

கீழேயுள்ள எலும்பு-சர்ச்

மண்டையோடுகள், எலும்புகள் கிடைத்தவிதம்: 14ம் நூற்றாண்டில் பரவிய நோய்கள் மற்றும் 15ம் நூற்றாண்டில் ஹுஸைட் போர்களினால் இறந்தவர்கள் அதிகமாகியவுடன், அவர்கள் புதைப்பதற்கு இடம் இல்லாமல் போக, பழைய இடத்தில் உள்ள எலும்புகளை அப்புறப்படுத்து, இங்கு கொண்டு சேர்த்தார்கள்[6]. இதனால் புதியதாக செத்த்வர்களுக்கு கல்லறைகள் கிடைத்தன. பழையதாக செத்தவர்களின் மிச்சக்களுக்கு / எலும்புகளுக்கு இந்த சர்ச்சில் இடம் கிடைத்தது.

சர்ச் கட்டப் பட்ட விதம்: உள்ளூர் கற்பனைக்கதையின் படி, ஒரு கிருத்துவ சந்நியாசி பைத்தியம் பிடித்ததால், எலும்புகளனாலேயே சிற்பங்களை செய்து, இந்த சர்ச்சில் வைத்தார் என்பதாகும். கண்தெரியாத பாதிரி எலும்புகளை பிரமிடு மாதிரி செய்து வைத்தார் என்று இன்னொரு கதை கூறுகிறது[7]. ஆனால் உண்மையில் பிரான்டிசெக் ரின்ட் (František Rint) என்ற மரவேலை வல்லுனர் தான் 1870ல் இந்த சர்ச்சை இப்படி, எலும்புகள், மண்டையோடுகள் வைத்து அழகுபடுத்தினார்[8]. பல ஆட்களை வைத்துக் கொண்டு எலும்புகளை சுத்தப்படுத்தி, ஓட்டிகள் போட்டு, இணைத்து இவ்வாறு அலங்கரப்படுத்திக் கட்டியுள்ளார்.

படம். பிரான்டிசெக் ரின்ட் (František Rint) தன்னுடைய பெயரைக்கூட இப்படி, எலும்புப்பகுதிகளினாலேயே பிரான்டிசெக் ரின்ட் (František Rint)  பொறித்து வைத்துள்ளார்.

எல்லாமே மண்டையோடுதான், எலும்புகள் தாம்: அதுமட்டுமல்லாது ஸ்க்வார்ஸென்பெர்க் என்ற உள்ளூர் பிரபுவின் ஆயுதங்கள் கொண்ட மேல்-சட்டை மற்றும் தொங்கும் தீபங்கள் முதலியவற்றை மனித எலும்புகளினாலேயே செய்தார். ஐரோப்பாவில் ஒன்றும் இத்தகைய எலும்புக்கூடு சர்ச்சுகள் இல்லாமல் இல்லை. ஆனால், அவற்றில் எல்லாவற்ரையும்விட, அதிக அளவில் மிகவும் அழகான, வேலைப்பாடு மிகுந்த, மக்கள் விரும்பி புகைப்படங்கள் எடுக்கும் சர்ச் இதுதான். அதனால்தான் சுற்றுலா பயணிகள் இங்கு அதிகமாக வருகிறார்கள்.

குழந்தை, தேவதை என்றும் யாரையும் விட்டுவைக்கவில்லை. ஆமாம், எக்காளம் ஊதும் அந்த தேவதையின் மறு கையில் ஒரு மண்டையோட்டை வைத்துவிட்டார் ரின்ட்.

ஸ்க்வார்ஸென்பெர்க் என்ற உள்ளூர் பிரபுவின் ஆயுதங்கள் கொண்ட மேல்-சட்டை. பின்பக்கம், ஏதோ கடையில் / சூப்பர்மார்க்கெட்டில் சாமான்களை அடுக்கி வைத்துள்ளது போல, எலும்புகள், எலும்பு பாகங்கள், மண்டையோடுகள் பிரித்துவைக்கப்பட்டுள்ளன.

தொங்கும் தீபங்கள் – எல்லாமே மண்டையோடுகள் தாம், எலும்புகள் தாம்!

இவற்றிற்கும் மக்கள் காசுகளைப் போட்டுவிட்டுச் செல்கிறார்கள். தட்சிணையா, வேண்டுதலா, என்று அவர்களைத் தான் கேட்கவேண்டும்.

பூமியிலிருந்து வெள்ளி வந்து பணக்காரனாகிய கிருத்துவ பாதிரி: இங்கிருக்கும் கிருத்துவ சாமியார்கள் சரியான சோம்பேரிகளாம், எப்பொழுதும் நன்றாக தூங்கிக் கொண்டிருப்பார்களாம். உள்ளூர் கதையின்படி, ஒருமுறை ஆன்டன் என்ற சோம்பேரி கிருத்துவர் சாமியார் சர்ச்சின் தோட்டத்தில் தூங்கிக் கொண்டிருந்தபோது, மூன்று வெள்ளிகள் பூமியிலிருந்து வெளிவந்து,  அவனது முகத்திற்கு அருகில் நீண்டுக் கொண்டிருந்தனவாம். அந்த இடத்தை நினைவுகொள்ள தனது தொப்பியை அடையாளமாக வைத்தானாம். குத்னா என்றல் தொப்பி, அதனால் இவ்விடம் குத்னா ஹோரா என்றழைக்கப்படுகிறது[9]. ஆனால், சர்ச்சிற்குள் சென்று பார்த்தப் பிறகு, தமிழில் ஒருவேளை கிண்டலாக “குத்தினால் அரோகரா” என்றும் நம்மக்கள் சொல்லக்கூடும். இருப்பினும் கிருத்துவர்களுக்கு ஏனெப்படி மண்டையோடுகள்-எலும்புகள் மீது விபரீதமான, பயங்கரமான ஆசை, காதல், மோகம்?

© வேதபிரகாஷ்

22-04-2012


[1] Kostnice, Zamecká 127, Kutná Hora – Sedlec, 284 03, Tel. 728 125488

[2] The Sedlec Ossuary (Czechkostnice Sedlec) is a small Roman Catholic chapel, located beneath the Cemetery Church of All Saints (Czech:Hřbitovní kostel Všech Svatých) in Sedlec, a suburb of Kutná Hora in the Czech Republic. http://en.wikipedia.org/wiki/Sedlec_Ossuary

[4] The ossuary is estimated to contain the skeletons of between 40,000 and 70,000 people, whose bones have in many cases been artistically arranged to form decorations and furnishings for the chapel. http://en.wikipedia.org/wiki/Sedlec_Ossuary

[5] Henry, the abbot of the Cistercian monastery in Sedlec, was sent to the Israel (Holy Land) by King Otakar II of Bohemia in 1278. When he returned, he brought with him a small amount of earth he had removed from Golgotha and sprinkled it over the abbey cemetery. The word of this pious act soon spread and the cemetery in Sedlec became a desirable burial site throughout Central Europe. http://en.wikipedia.org/wiki/Sedlec_Ossuary

[6] During the Black Death in the mid 14th century, and after the Hussite Wars in the early 15th century, many thousands were buried there and the cemetery had to be greatly enlarged. http://en.wikipedia.org/wiki/Sedlec_Ossuary

[9] http://www.outsideprague.com/kutna_hora/kutna_hora.html

The Sedlec Ossuary (Czechkostnice Sedlec) is a small Roman Catholic chapel, located beneath the Cemetery Church of All Saints (Czech:Hřbitovní kostel Všech Svatých) in Sedlec, a suburb of Kutná Hora in the Czech Republic. The ossuary is estimated to contain the skeletons of between 40,000 and 70,000 people, whose bones have in many cases been artistically arranged to form decorations and furnishings for the chapel. The ossuary is among the most visited tourist attractions of the Czech Republic, attracting over 200,000 visitors yearly. http://en.wikipedia.org/wiki/Sedlec_Ossuary

சைனாவில் தாமஸ்: சர்ச்சுகளை 65-68 வருட வாக்கில் கட்டுவித்தார்!

ஏப்ரல் 15, 2012

சைனாவில் தாமஸ்: சர்ச்சுகளை 65-68 வருட வாக்கில் கட்டுவித்தார்!

தாமஸின் கல்லறைகள், மண்டையோடுகள், எலும்புக்கூடுகள், எலும்புகள், உடலெச்சங்கள் எப்படி பல நாடுகளில் உள்ளன என்ற வேடிக்கையான, ஆனால், கிருத்துவர்களின் கட்டுக்கதை, பொய், மாய்மாலங்லளை கீழ்கண்ட இடுகைகளில் எடுத்துக் காட்டியுள்ளேன். உண்மையிலேயே, ஒரு மனிதன் இந்த பூமியில் பிறந்தான் என்றால், அவனுக்கு ஒரு உடல், ஒரு எலும்புக்கூடு, மண்டையோடு என்றுதான் இருக்கும். ஆனால், தாமஸ் என்று கதை விட்டுக் கொண்டிருக்கும் ஆளுக்கு ஏகப்பட்ட எலும்புக்கூடுகள், மண்டையோடுகள், மம்மிகள் என்றுள்ளன என்று கிருத்துவர்கள் ஒவ்வொரு நாட்டிலும் வைத்துக் கொண்டு அடிக்கும் கூத்தை சரித்திரம் என்று வேறு சொல்லிக் கொண்டு திரிகிறார்கள். இங்கிலாந்து, கிரீஸ், மெசபடோமியா / துருக்கி, அமெரிக்கா என்ற பல நாடுகளில் உள்ள அந்த விவகாரங்களை கீழ்கண்ட இடுகைகளில் விவரித்துள்ளேன்.

அமெரிக்காவில் செயின்ட் தாமஸ்: புதிய கதைகள், அதிசயங்கள், ஆர்பாட்டங்கள் – ஆனால் உருவாக்குவது ஆதரிப்பது ஹார்வார்ட் போன்ற பல்கலைக்கழகங்கள்! https://thomasmyth.wordpress.com/2012/04/15/saint-thomas-in-america-the-final-destination/
எடிஸ்ஸாவில் தாமஸ் சமாதி, எலும்புக்கூடு, எலும்புகள்! https://thomasmyth.wordpress.com/2012/04/14/thomas-relics-at-edessa-turkey/
ஓர்டோனாவில் செயின்ட் தாமஸ் கல்லறை, எலும்புக்கூடு, ஊர்வலம், வழிபாடு இத்யாதி! https://thomasmyth.wordpress.com/2012/04/13/ortona-thoas-relics-tranferred-from-edessa/
தாமஸ் மண்டையோடு இருக்குமிடம்: அற்புதங்கள் பல நடந்த இடம்! https://thomasmyth.wordpress.com/2012/04/13/thomas-skull-at-patmos-island-and-related-legends/
கந்தர்புரியின் செயின்ட் தாமஸும், மைலாப்பூரின் கட்டுக்கதை தாமஸும் (கடற்கரையில் கபாலீசுவரம்) https://thomasmyth.wordpress.com/2012/04/08/similarities-between-the-legends-of-thomas-canterbury-and-mythical-thomas-of-india/

இனி சைனாவில் தாமஸ் என்பது பற்றிய விவரங்களை இங்கு காண்போம்.

சைனாவில் செயின்ட் தாமஸ்: உலகத்தில் தாமஸ் போகாத ஊரே இல்லை என்பது போல, நாளுக்கு நாள் கதைகளை அதிகரித்துக் கொண்டே போகிறார்கள். அதற்கேற்றார்போல, கோடிகளை செலவழித்து ஆராய்ச்சி செய்ய, பல இடங்களில், ஆராய்ச்சி மையங்களையும், ஆட்களையும் தயார்செய்து வைத்துள்ளார்கள். அதற்லேற்றார்போல, அந்தந்த நாட்டு ஆட்கள் அத்தாட்சிகளை உருவாக்கிக் கொடுக்கிறார்கள் போலும். இதோ கிருத்துவர்கள் கத்தோலிக்கர்களுக்கு படு குசி, ஆமாம், சைனாவின் நாளிதழே ஒப்புக் கொண்டுவிட்டதாம். சைனாவில் தாமஸ் 65 – 68 வருட வாக்கில் சர்ச்சுகளை கட்டுவித்தாராம். ஆகையால் இனி “அப்போஸ்தல” என்ற பட்டத்தோடு கம்பீரமாக பவனி வரலாம் என்று சொல்லிக் கொள்கிறது[1] (….archaeology proves beyond a doubt the founding of the Church in China by the Apostle St. Thomas between 65 and 68 a.d. Thus China takes her place among the first countries in the world to be evangelised, and her Church can take pride in the title of “apostolic”).

ஹான் காலத்திலேயே (22-220) சிரிய கிருத்துவம் சைனாவிற்கு வந்fது விட்டது: சீனர்களின் வம்சாவளி காலக்கணக்கீட்டை சரித்திர ஆசிரியர்கள் அப்படியே எடுத்துக் கொள்கிறார்கள். அவை எப்படி தீர்மானிக்கப் பட்டன என்று தெரியவில்லை. அத்துடன் ஒப்பிடும், கிருத்துவர்கள், ஹான் காலத்தில் அதாவது 20-220 காலகட்டத்தில் சைனாவில் கிருத்துவம் வந்தது என்கிறார்கள். கிருத்துவம், கிருத்துவமாக முதல் நூற்றாண்டுகளில் அறியப்படாமல் இருந்தது. அது தோன்றிய இடத்திலேயே மூன்று-நான்காம் நூற்றாண்டுகளில் தான் அறியப்பட ஆரம்பித்தது. உள்ள அத்தாட்சிகளும் அவ்வாறேயுள்ளன. அந்நிலையில் இப்புதிய ஆராய்ச்சியாளர்கள் ஆய்ரக்கணக்கான கி.மீ தூரம் தாண்டி, கிருத்துவம் சைனாவிற்குள் வந்து விட்டது என்கிறார்கள். சைனாவில் தாமஸ் 65 – 68 வருட வாக்கில் சர்ச்சுகளை கட்டுவித்தார் என்றால், கிருத்துவ இறையியல் வல்லுனர் வாங் வைஃபின் (Christian theology professor Wang Weifan), ஒரு படி மேலே சென்று, அல்லது கீழே வந்து 86ல் தான் கிருத்துவம் சைனாவிற்கு வந்தது என்கிறார்[2] (Studies show that as early as 86 A.D., or the third year under the reign of “Yuanhe” of Eastern Han, Dynasty Christianity entered into China, 550 years earlier than the world accepted time).

  ஹான் காலத்தைய கற்சிற்பங்களில் உள்ள மீன், பறவைகள், விலங்குகள் முதலியவற்றைக் காட்டி, பைபிளில் இறைவன் எப்படி படைப்பை ஆரம்பித்தான் என்றுதான் இது விளக்குகிறது, என்று விளக்கம் கொடுக்கிறார். (The 74-year-old professor, who is also a standing member of the China Christian Council, showed reporter a pile of photos of Han stone carvings and bronze basins taken by him. He also compared the designs on them with that of the Bible, composed of fish, birds, and animals demonstrating how God created the earth)

ஒரு வண்டியும் உள்ளது, அது தேரோ, இக்கால ரிட்சாவோ தெரியவில்லை. ஆண்டவர் அதையும் படைத்தார் என்று ஏன் சொல்லவில்லை? இல்லை படைப்பின்போது தூங்கிவிட்டாரா? இல்லை உருண்டையானது எதுவும் கர்த்தருக்குத் தெரியாது போலும்.

காலக்கிரம நிகழ்ச்சிகளினால் குழம்பி போன ஆராய்ச்சியாளர்கள்: 65 மற்றும் 68 ஆண்டுகளுக்கிடையில் தாமஸ் சைனாவில் கிருத்துவமதத்தை ஸ்தாபித்தார். அந்நிகழ்ச்சி 40 மற்றும் 52 ஆண்டுகளுக்கிடையே கூட நடந்திருக்க வாய்ப்புள்ளது. இது 65-68 ஆண்டுகளில் ஏற்பட்டது என்று கொண்டால், கேரளாவிற்கு பிறகு இங்கு ஏற்பட்டிருக்க வேண்டும். சால்டியன் / மெசபடோமிய கலாச்சார தாக்கம், இந்திய சிரியன்-கிருத்துவர்களிடையே காணப்படுகின்றது. சால்டிய மரபு தாமஸ் சைனாவிற்குச் சென்றதையும் குறிப்பிடுகின்றது. இதன்படி பார்த்தால், 64ல் மெயிலபுரத்தில் தனது வேலையை முடித்துக் கொண்டு, 65ல் சைனாவிற்கு வந்திருக்க வேண்டும். ஆகவே சைனாவில் 64ம் வருடம் மற்றும் ஜப்பானில் 70ம் வருடம் தாமஸ் கிருத்துவத்தை முறையே ஸ்தாபித்திருக்க வேண்டும் என்று, கருதுகோளை வைக்கின்றது[3]. லி வென்-பின் (Li Wen-Pin) என்பவர், தனது சைனா சரித்திரத்தில் சுருக்கமாகக் குறிப்பிடுகின்றார். சிரியன் கிருத்துவ மிஷனரிகள் ஹான் காலத்தில் (25-220) சைனாவிற்கு வந்துள்ளன. ஆனால், அவை பட்டுப்பூச்சிப் புழுக்களை எப்படி வளர்க்கவேண்டும் என்று கற்றுக் கொள்ளத்தான் வந்தனவாம்[4]. இருப்பினும் அப்படி கற்றுக் கொண்டே, சீனமக்களிடம் பைபிளைப் பரப்பத்தான் அவை வந்தனவாம். ஹான் வம்சாவளி உடைந்தபிறகு, வேய், வு, மற்றும் சூ என்று சைன அரசு பிரிந்து விட்டது. ஏழாம் நூற்றாண்டுகளில் கிருத்துவம் எப்படி சைனாவிற்குள் வந்தது பற்றிய விவரங்களை இங்கு காணலாம்[5].

கிருத்துவ மத்தத்திற்கு ஜப்பான் அரசு-சாரா நிறுவனங்கள் காட்டும் ஆதரவு: ஜப்பானிய அரசு-சாரா கிருத்து நிறுவனங்களின் அமைப்பு[6] (அசோசியேஷன் ஆப் கிரிஸ்டியன் என்.ஜி.ஓஸ் இன் ஜபான்) என்பதன் ஆதரவுடன், கீய்கோ நிறுவனம்[7] ஜப்பான், சைனா முதலிய நாடுகளில் கிருத்துவம் எப்படி பரவியது என்று ஆராய்ச்சி செய்து வருகின்றது, இந்த ஆராய்ச்சியில் ஈடுபட்டுள்ளது. இது அபோகிரபல் பைபிள்களில் உள்ள விஷயங்களை வைத்துக் கொண்டு, தாமஸ் சைனா, மங்கோலிய, ஜப்பான் நாடுகளுக்கு முதல் நூற்றாண்டிலேயே வந்தார். சர்ச்சுகளைக் கட்டினார் என்று புதிய கருதுகோளை வைக்கிறது. அதற்கேற்றாற்போல, பழைய தொல்துறை ஆதாரங்களை எடுத்துக் கொண்டு, புதியதாக, மாற்றியமைக்கப் பட்ட முறையில் விளக்கம் அளிக்கிறது. முன்பு, பௌத்த மதத்தைச் சார்ந்தவை என்றுள்ள சிற்பங்களுக்கு, வலிந்து, கிருத்துவ சாயம் பூசப் பார்க்கிறது. சாமுவேல் லீ என்பவர், “ஜப்பானின் 20000 வருட கிருத்துவ வரலாறு” என்ற புத்தகத்தையும் எழுதி 2010ம் ஆண்டில் வெளியிட்டுள்ளார்[8]. இதற்கு முன்பு, மைக்கேல் ஜோம்பி என்பவரும் இதே வகையான கருத்துகளை வெளியிட்டுள்ளார்[9].

சமீபத்தைய பௌத்த சிற்பங்களின் மாறுபாடு மிக்க விளக்கம்: பௌத்தம் சைனாவில், வெகு காலத்திற்கு முன்பே பரவியிருந்ததை சரித்திராசிரியர்கள் எடுத்துக் காட்டியுள்ளார்கள். அதற்கேற்றாற்போல, பல பௌத்த விஹாரங்கள், கோவில்கள், அவற்றில் புத்தர், மற்ற பிக்குகளின் விக்கிரங்கள், சிற்பங்கள், சித்திரங்கள் முதலியன ஏராளமானவை காணப்படுகின்றன. அவற்றில் பெர்ம்பாலானவை, இந்தியத்தாக்கத்தில் உள்ளன இன்பதை அவற்றைப் பார்க்கும்போதே தெரிந்து கொள்ளலாம். இந்நிலையில், கீழ்கண்ட புகைப்படம், மற்றும் சித்திரங்களை வைத்துக் கொண்டு, கிருத்துவ சார்பு விளக்கம் கொடுக்கப் படுகிறது.

பௌத்த சிற்பங்கள் என்று தெளிவாக உள்ள ஒரு பகுதியை இவ்வாறு வெளியிட்டு, குறிப்பிட்ட உருவங்கள் தாமஸைக் குறிக்கின்றன என்று விளக்கம் அளிக்கப்படுகிறது.

பிறகு இடது பக்கத்தில் உள்ளதை, ஒரு புகைப்படத்தில் பெரிதாகக் காட்டப்படுகிறது.

புகைப்படத்தில் இல்லாததை அல்லது காணமுடியாததை, சிலுவைகள் என்று மூன்று இடங்களில் தெளிவாக வரையப்பட்ட இந்த சித்திரம் மேலே கொடுக்கப்படுகிறது. இங்கு விவரிப்பதற்காக, புகைப்படத்தை மேலே போட்டு, சித்திரத்தை கீழே போடப்பட்டுள்ளது. இடது பக்கத்தில் உள்ளது தாமஸ் என்றும், வலது பக்கத்தில் உள்ளது மேரி-குழந்தை ஏசு என்றும் விளக்கம் அளிக்கப்படுகிறது. இதனால், முதல் நூற்றாண்டிலேயே, தாமஸ் அங்கு வந்து, கிருத்துவத்தைப் பரப்பியுள்ளார் என்று வாதிடப்படுகிறது.

காலக்கணக்கீடு இடிக்கிறது: முன்னமே எடுத்துக் கட்டியபடி, தாமஸ் விவகாரத்தில் காலக்கணக்கீடு உதைக்கிறது. தாமஸ் ஏசுவிடன் இருந்ததாக, பிற்கால சித்திரங்கள் காட்டுகின்றன. விகிபீடியா எந்த ஆதாரமும் இல்லாமல் தாமஸ் 1 இல் பிறந்து 72ல் இறந்ததாகவும், ஏசு 7/2ல் பிறந்து 30-36ல் இறந்ததாகவும் காட்டுகிறது. அதாவது ஏசு 37-38 ஆண்டுகள் வாழ்ந்ததாக ஆகிறது. தாமஸுக்கும் 22-36ல் ஏசு இறந்தபோது, தாமஸுக்கு வயது 50ற்கும் மேலாக இருந்திருக்க வேண்டும். அப்படியென்றால், சைனா-ஜப்பான் வந்தபோது அவருக்கு வயது 80ற்கும் மேலாக இருந்திருக்க வேண்டும். ஆனால், தாமஸ் சித்திரங்கள் எதுவுமே ஒரே மாதிரி இல்லை. சில தாடி-மீரைகளுடன் உள்ளன, சில இல்லாமல் உள்ளன; சில கிழவனைப் போலக் காட்டுகின்றன; சில இளைஞனைப் போலச் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளார்.

© வேதபிரகாஷ்

15-04-2012


[3] Founding of the Church in China by the Apostle St. Thomas between 65 and 68 AD according to the archealogical evidences. It is more likely that it took place between 40 and 52 AD.  If this dating AD 65-68 AD is true, this took place soon after the first tour of Kerala ministry. ”Such a discovery rehabilitates the tradition of the Chaldean Church (Iraq) and of the Church of the Syro-Malabar rite in Southern India called the “Christians of St. Thomas”, who have always considered the apostolate of the Apostle and the Christian establishment in China in the first century of our era as facts. In the Chaldean breviary, for example, one can read: ”By St. Thomas, the Kingdom of Heaven took wings and flew all the way to the China. ”” Kerala tradition indeed speaks of  two tours if mission in Kerala with a break in between and after. According to the tradition of the Church in India, the Apostle finished his mission there in 64 AD., and left from Meliapouram (near Madras) for China at the beginning of… 65 AD. The Indian and Chinese sources agree. There is thus a strong possibility that the two figures of Kong Wang represent the Apostle himself with, at his side, his acolyte-interpreter. ”   China and Japan claim that St. Thomas personally brought Christianity to China and Japan in 64 and 70 C.E., respectively. This view is promulgated by the Keikyo Institute.

[4] Samuel Lee, Rediscovering Japan, Reintroducing Christendom: Two Thousand Years of  Christian History in Japan, Hamilton Books, UK, 2010, p.66.

[6] T he Association of Christian NGOs in Japan, http://keikyo.com/acnj/index.html

[7] The Keikyo Institute, Japan; http://keikyo.com/index-e.html

[8]  Samuel Lee, Rediscovering Japan, Reintroducing Christendom: Two Thousand Years of  Christian History in Japan, Hamilton Books, UK, 2010, pp.65-66.

[9] Michael Zombe, Jesus and the Samurai: The Shining Religion and the Samurai, i-Universe, USA, 2009.

அமெரிக்காவில் செயின்ட் தாமஸ்: புதிய கதைகள், அதிசயங்கள், ஆர்பாட்டங்கள் – ஆனால் உருவாக்குவது ஆதரிப்பது ஹார்வார்ட் போன்ற பல்கலைக்கழகங்கள்!

ஏப்ரல் 15, 2012

அமெரிக்காவில் செயின்ட் தாமஸ்: புதிய கதைகள், அதிசயங்கள், ஆர்பாட்டங்கள் – ஆனால் உருவாக்குவது ஆதரிப்பது ஹார்வார்ட் போன்ற பல்கலைக்கழகங்கள்!

தென்னமெரிக்காவான பிரேசில். மெக்ஸிகோ நாடுகளில் தாமஸ்: ஜெசுவைட் பாதிரிகளுக்கு வெட்கமில்லாமல் பொய் சொல்வது, கள்ள ஆவணங்கள் உருவாக்குவது, பித்தலாட்டங்கள் / மாய்மாலங்கள் செய்வது, என்பதெல்லாம் சகஜமான விஷயம் போல இருக்கிறது[1]. கிழக்கில் தாமஸை பல இடங்களில் வைத்து சமாதி கட்டுகிறார்கள் என்றால், மேற்கிலும் விடிவதாக இல்லை[2]. “அமெரிக்காவில் தாமஸ்” என்பது அவர்களை வெகுவாகக் கவர்ந்துள்ளது எனலாம்[3]. அதாவது, 15ம் நூற்றாண்டிற்கு முன்பாக “அமெரிக்கா” என்று அறியப்படாமல் இருந்த போதும், தாமஸ் “அமெரிக்காவிற்கும்” சென்று போதித்தார், அதிசயங்கள் செய்தார், மக்களை மதம் மாற்றினார் என்று 16ம் நூற்றாண்டுகளிலிருந்து, கதைவிட ஆரம்பித்தார்கள்[4]. “ஸ்பானியார்ட்ஸ்” என்ற கிருத்துவர்கள் மத்திய-தென்னமெரிக்க நாடுக்களை இடைக்காலத்தில் சூரையாடினார்கள். அங்கிருந்த கோடானுகோடி மக்களை மிகவும் குரூரமாகக் கொன்றுக் குவித்தார்கள்[5]. கிருத்துவப் பாதிரிகள் தங்கம் கிடைக்கும் என்ற ஆசையில் தன்னிச்சையாக செயல்பட்டு, அத்தகைய மிருகத்தனமான குரூரங்களை செய்தனர். பிறகு மதத்தைப் பரப்புகிறாம் என்று ஆரம்பித்தார்ள். அப்பொழுது தான், இந்த கட்டுக்கதைகளைப் புனைய ஆரம்பித்தார்கள்.

படம்1. குடும்பத்தோடு பிடித்துக் ஓண்டு போய் அடிமைகளாக்கியது. எல்லோரையும் நிர்வாணமாகவே ஓட்டிச் செல்வதை பாருங்கள்.

Indians captured from the sertão . Lithograph by Jean Baptiste Debret, early nineteenth century. From  Voyage pittoresque et historique au Brésil:  Ou séjour d’un artiste franais au Brésil, depuis 1816 jusqu’en 1831
inclusivement
 . Facsimile ed. of original by Firmin Didot frères, Paris, 1934
(Rio de Janeiro: Distribuidora Record, 1965), pt. 1, pl. 20.

இப்படங்கள் அனைத்தும், இந்த இணைத்தளத்தில் உள்ளன[6].

படம்.2 குழந்தைகள், பெண்கள், ஆண்கள் வித்தியாசம் பார்க்காமல் கொன்று எரித்தது. “Aztec and Indian natives were burnt alive in groups of 13 to honor Jesus Christ and his 12 disciples” என்று இதற்கு விளக்கம் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது[7].

As is well known, the Spanish and Catholic missionaries, acting at the behest of the Catholic Popes (and their Spanish/Catholic Sovereigns), continued these genocidal practices once they invaded the Americas during the 1500’s and up through the 19th century. As the Catholic Dominican Bishop Bartolom de Las Casas reported to the Pope: the Aztec and Indian natives were hung and burnt alive “in groups of 13… thus honoring our Savior and the 12 apostles.” அப்போஸ்தலர்கள், ஏசு பெயர் சொல்லி கொல்வது: அப்பாவி மக்களை 13, 13 பேர்களாக கொன்று, தூக்கிலிட்டு எரித்துக் கொல்வார்களாம். ஏனெனில் காப்பவர் மற்றும் அபோஸ்தலர் 12, அதாவது 1+12=13 என்று கணக்கிட்டுக் கொன்றர்களாம். சொன்னது பார்ட்லோம் டி லாஸ் காசஸ் என்ற கத்தோலிக்கப் பிஷப்! அவரது கருணையே கருணை!!

படம்.3. “ஸ்பானியார்ட்ஸ்” கிருத்துவர்கள், அமெரிக்க இந்தியர்களைக் கொன்று குவித்தக் காட்சி. முதலில், இந்திய-இந்தியர்களைப் போலவே, அமெரிக்கர்கள் இருந்ததினால் அவர்களையும் “இந்தியர்கள்” என்றுதான் அழைத்தனர். கொலம்பஸும் இந்தியாவிற்கு வழி கண்டுபிடித்தேன் என்று சொல்லிக் கொண்டான்.

படம்.4 தங்கத்தின்மீதான மோகத்தினால், கிருத்துவர்கள் தங்கள் வாயில் கொதிக்கும் தங்கத்தை ஊற்றினார்கள் என்று, இவ்வாறு படத்தை வரந்துக் காட்டியுள்ளனர். ஆனால், அவர்களுடைய தங்கம் முழுவதையும் கொள்ளையெடித்து சென்றனர் என்பதுதான் சரித்திர உண்மை.

பாதிரி இம்மானுவேல் நொப்ரேகாவின் கதைகள்: இம்மானுவேல் நொப்ரேகா (Emmanuel Nobrega) என்ற பாதிரி துபிநம்பா (Tupinamba) எனப்படுகின்ற மக்களிடமிருந்து அறிந்ததாவது, “ஜோம்” என்றும் மற்றொரு பெயரிலும் இரண்டு மனிதர்கள் இருந்தார்களாம்; அவர்களது முன்னோர்களோ, ஏதோ காரணங்களுக்காக ஈட்டிகள் எரிந்து சண்டை போட்டுக் கொண்டார்களாம்; ஆனால் எரிந்த ஈட்டிகள் திரும்பவந்து ஏவியவர்களின் மீதே பாய்ந்து இறக்க நேரிட்டதாம்; ஆனால் தப்பிய ஜோம், ஓடியபோது காடு, நதிகள் முதலியன தாராளமாக வழி விட்டனவாம்; அதாவது அவன் ஓடி வரும்போது, அப்படியே பிரிந்து நின்றனவாம்; ஒரு பாறையில் அவனது பாதம் படிந்த இடத்தையும் அவ்வூர் மக்கள் காட்டினார்கள், Zome – ஜோம் என்ற வார்த்தை Payzume என்ற கடவுளுக்குப் பொறுந்துமாம், இருப்பினும் அதனை தாமஸுக்குப் பொருத்தி, ஜோமை தாமஸாக்கி விட்டனர் என்று ராபர்ட் சௌதே என்ற ஆசிரியர் எடுத்துக் காட்டுகிறார்[8]. அந்த கல்லைக் காட்டி, அங்கிருந்துதான், ஏசு சொர்க்கத்திற்குச் சென்றார் என்றும் கதைக் கட்டினர். கிளாடே டி அப்பிவெல்லி என்ற பாதிரி, ஏற்கெனெவே அமெரிக்க இந்தியர்களுடன் ஐம்பது ஆண்டு காலம் இருந்து அவர்களது பழக்க-வழக்கங்கள் முதலியவற்றை முழுமையாக தெரிந்து கொண்டான்.

ஒப்பிடப்படும் கடவுள்

வழங்கும் நாடுகள்

பே ஜூமே (Payzume) பிரேசில், பெருகுவே
விராகோசா (Viracocha), பெரு
கேட்ஸகோல் (Quetzalcoatl), அஸ்டெக்
போக்கியா (Bochia)
பிரேஸர் டி போர்போர்க் (Brasseur de Bourbourg)

அமெரிக்காவில் கட்டுக்கதை உருவான விதம்: பே ஜூமே கதையில், இன்னொன்றும் உள்ளது. அம்மக்கள் சோளம் மற்றும் “மேட்” எனப்படுகின்ற ஒருவகை இலைகள் கொண்ட செடிகளை வளர்த்து வந்தனர். அவ்விலைகளிலினின்று டீ போன்ற திரவத்தைத் தயாரித்துக் குடித்து வந்தனர். பிறகு கிருத்துவர்கள் அதன் சடங்கு மற்றும் மருத்துவ உபயோகங்களை அறிந்து கொண்டனர். அக்கதையின்படி, இவ்விலை / மூலிகை நல்லது-கெட்டது, நன்மை-தீமை என்பதனை பிரித்துக் காட்டிவிடும் என்கிறது. ஒருமுறை அத்தகைய சோதனைகளில், சூரியனை ஒரு பெரிய சிலந்தியாக மாற்றியது. மாறாக, பே ஜூமே என்ற அவர்களது கடவுள், தானே, அவர்களது தலைவனாக உருமாறி, அந்த பச்சிலையை / மூலிகையை எப்படி உபயோகிப்பது என்று சொல்லிக் கொடுத்தார் என்றுள்ளது. உடனே, ஜெசுவைட் பாதிரி, இந்த கதையை மாற்றி, அந்த தலைவன் / அறிவாளி / ஞானி, தாமஸ்தான் என்று, புதிய கட்டுக்கதையை உருவாக்கினர். பே தூமே, பேய் தூமே, பை தூமே, பை சூமே, கரை சூமே, ஜுமே, தூமே அரண்டு, சந்தோ தோமாஸ், சாந்தோ பார்தலோமியா …..என்றிருக்கும் பல சொற்றொடர்களில் உள்ள உச்சரிப்பு அல்லது வார்த்தை ஒப்புமைகளை வைத்துக் கொண்டு, ஜெசுவைட் பாதிரிகள் தங்களுக்கு சாதகமாக கதைகளைக் கட்டிவிட்டனர்[9].

படம்.5. மேலேயிருப்பது இன்கா நாகரிகத்தினருடைய சின்னம். இதற்கும் கிருத்துவத்திற்கும் எந்தவிதமான சம்பந்தமும் இல்லை, ஏனெனில், இன்கா சிற்பங்கள் முழுவதும் கணிதம், வானியல் ரீதியிலான விவரங்களை அடக்கியுள்ளது.

டோனால்ட் மெகன்ஸி எடுத்துக் காட்டியது: இப்படி பல கடவுளர்களையும், தங்களோடு சேர்த்துக் கொண்டு சொந்தம் கொண்டாட முயல்கிறார்கள் கிருத்துவர்கள்.

டொனால்ட் மெகன்ஸி என்பாரும் எவ்வாறு கிருத்துவர்கள் அஸ்டெக்-மாயா-இன்கா நாகரிகத்தினரின் ஒரு சின்னத்தை சிலுவை என்று சொல்லிக் கொண்டு, அதனை தாமஸுடன் இணைக்கிறார்கள் என்று எடுத்துக் காட்டுகிறார். அதே மாதிரி, முன்பு குறிப்பிட்டது போல டோபில்சின் கேட்ஸகோல் (Topiltzin Quetalcoatl) என்ற வார்த்தையிலிருந்து “தோ” என்பது “தாமஸின்” சுருக்கம், “பில்சின்” என்றால் “பிள்ளை” அல்லது “சீடன்”, ஆகவே “டோபில்சின் கேட்ஸகோல்” என்பது “தாமஸ் திதிமஸ்” என்பதுபோல இருக்கிறது என்றேல்லாம் திரித்துப் பேசுகின்றனர். லார்ட் கிங்ஸ்பரௌ என்பருக்கோ சந்தோஷம், ஏனெனில் மற்ற விஷயங்கள் – “டோபில்சின் கேட்ஸகோல்” ஒரு “மேசியாவாக”க் கருதப்படுதல், கடவுளின் ஒரே பிள்ளை, கன்னிப்பிறப்பு முதலியவை – ஏசுவை ஒத்துப் போகின்றனவாம். Donald A. Mackenzie noted[10]: “The Spaniards were so convinced, however that the pre-Columbian cross was a Christian symbol that they examined Mexican mythology for traces of St. Thomas. Topiltzin Quetalcoatl, the hero god, was regarded as a mystery of the saint. “To” was an abbreviation of “Thomas”, to which “pilcin” which means “son” or “disciple” was added. Topiltzin Quetalcoatl closely resembled in sound and significance of Thomas, surnamed Didymus. Some, on the other hand, regarded Quetalcoatl as the Messiah and this view found favour with Lord Kingsborough, who wrote”, to compare Topiltzin Quetalcoatl with Jesus Christ as the son of god, born of virgin and so on.

படம்.6. மேலேயுள்ளது மாயா / மயன் என்ற நாகரிகத்தினருடைய சின்னம். அது துளசிமாடத்தைப் போன்றுள்ளது, பக்கவாட்டில் சி;லுவைப் போல் காணப்படுகிறது

 இக்கால ஜெசுவைட் பாதிரி பிரான்சிஸ் சேவியர் குளூனியின் ஆதரவில் மிதக்கும் கதை: இக்கால ஜெசுவைட் பாதிரி பிரான்சிஸ் சேவியர் குளூனியும், தாமஸை விடுவதாக இல்லை[11]. என்னத்தான் பேராசிரியர், சரித்திரச் சான்றுகள் படித்தான் ஆராய்ச்சி செய்வோம், ஹார்வார்ட் பல்கலைகழகத்தில் இருக்கிறோம், என்றெல்லாம் சொல்லிக் கொண்டாலும், தாமஸ் என்று வரும்போது, எல்லாவற்றையும் மறந்து, தெய்வநாயகம் பாணியில் இறங்கிவிடுகிறார்கள். கேட்டால் அவருக்கும் தான் பி.எச்டி கொடுக்கப்படுள்ளதே என்பார்கள்.

Jesuit Fr. Francis X. Clooney, in his essay on missionaries, writes:If, as Xavier found, non-Christian peoples were not entirely bereft of God’s wisdom and inklings of revealed truth, the cause of this knowledge had to be explained, and later generations spent a good deal of time reflecting on the matter. There were numerous theories early on among the missionary scholars. For example,  Antonio Ruiz de Montoya, writing in Peru in the mid-seventeenth century, thought that since God would not have overlooked the Americas for fifteen hundred years, and since among the twelve apostles St. Thomas was known for his mission to the “most abject people in the world, blacks and Indians,” it was only reasonable to conclude that St. Thomas had preached throughout the Americas: “He began in Brazil – either reaching it by natural means on Roman ships, which some maintain were in communication with America from the coast of Africa, or else, as may be thought closer to the truth, being transported there by God miraculously. He passed to Paraguay, and from there to the Peruvians.” சேவியர் கண்டதுபோல, கிருத்துவர்-அல்லாத மக்கள் எல்லோரும் கடவுளின் ஞானத்தையும், வெளிப்படுத்தப்பட்ட உண்மையினையும் பெற்றிருக்கவில்லை என்று சொல்லமுடியாது. ஏனெனில், அவர்களிடத்தேயுள்ள அத்தகைய நல்ல குணங்களை பிறகு விவரித்தாகவேண்டும். மிஷனரி பண்டிதர்களிடையே இதைப் பற்றி பற்பல சித்தாந்தங்கள் இருந்தன. உதாரணத்திற்கு, 17ம் நூற்றாண்டில் அன்டானியோ ரூயிஸ் டெ மோன்டோயா என்ற பாதிரி எழுதிகிறார், 12 அப்போஸ்தலர்கள் உலகமெல்லாம் சென்று “மோசமான மக்களுக்கு, கருப்பர்களுக்கு, இந்தியர்களுக்கு” என்று போதித்துள்ளபோது, அமெரிக்காவை விட்டு வைத்தார்கள் என்று சொல்ல முடியாது. ஆகவே, தாமஸ் அமெரிக்காவிற்குச் சென்று போதித்தார் என்பது நியாயமாகவேப் படுகிறது. “அவர் பிரேசிலில் ஆரம்பித்தார் – இயற்கையாக ரோமானிய கப்பல்களில் பயணித்து அங்கு செர்ர்ந்திருக்கலாம் அல்லது கடவுளது அதிசயத்தால், அவர் அப்படியே ஆப்பிரிக்கா கடற்கரை வழியாக அமெரிக்காவிற்கு போக ஏற்பாடு செய்திருப்பார். (பிரேசிலிருந்து) பெருகுவேவிற்குச் சென்றார், பிறகு அங்கிருந்து பெருவிற்குச் சென்றார்

அப்பப்பா, இப்பொழுதுதான், இந்த குளூனியின் சுயரூபம் தெரிகிறது. முன்பு, நண்பர்கள், இந்த ஆள் தமிழகத்தில் ஐந்து இடங்களில் தாமஸ் சர்ச்சுகள் கட்டியுள்ளதாகவும், அவற்றையெல்லாம் மீட்க திட்டம் போட்டு வந்துள்ளதாகவும் குறிப்பிட்டார்கள். ஆஹா, இத்தனை பெரிய ஹார்வார்ட் பொருபசர் இவ்வாறெல்லாம் செய்வாரா என்று சந்தேகப் பட்டேன், ஆனால், அவருடைய பேச்சு, எழுத்து இடத்திற்கு இடம், ஆளுக்கு ஆள் மாறுபடுவதை உணர்ந்து கொண்டேன்.

படம்.7 இப்படத்தை வைத்துக் கொண்டுதான், அமெரிக்காவில் ஏற்கெனெவே கிருத்துவம் இருந்தது. இதுதான் சிலுவையில் அறையப் பட்ட ஏசுவின் உருவம் என்று கதை கட்டினர். நம்பிக்கையாளர்கள் எதிர்க்கவே, இல்லை இது தாமஸாக இருக்கலாம், என்று கதையை மாற்றினர். அதையும் சிலர் எதிர்க்கவே, தாமஸ் அவ்வாறு வரையச் சொல்லிக் கொடுத்து, அவர்கள் வரைந்தார்கள், அவ்வளவு தான் என்றார்கள்!

 கிருத்துவ பாதிரிகளின் கருணை பொங்கும் விதம்: பிரே அந்தோனியோ டி லா கலன்சா என்ற பாதிரி கட்டமாக எழுதியுள்ளதிலிருந்து, கிருத்துவர்களின் திட்டம்

வெளிப்படுகிறது:

 “அவர்கள் [ஐரோப்பியர்கள்] இயற்கையான, தெய்வீக மற்றும் எதிர்மறையான சட்டதிட்டங்களை அனுமதிக்க மாட்டார்கள், ஆனால் இறைவனின் இரக்கத்தையும் மற்றும் நீதியையும் குறைப்பார்கள்; இயற்கைச் சட்டத்தையும் மீறுவார்கள். ஏனெனில், துரதிருஷ்டமாக தாங்கள் அப்போஸ்தலர்களால் மதம் மாற்றம் செய்யவிக்கப் பட்டோம் என்ற தகுதியை அடையாதலால், அத்தகைய தகுதி இம்மக்களுக்கு கிடைத்துவிடப் போகின்றதே என்று மறுப்பார்கள்”. Fray Antonio de la Calancha[12] (writing a half-century later than the genevan): “They [the Europeans] who will not admit the natural, divine, and positive laws and diminish God’s mercy and justice; they offend the natural law. Because they wish for those countries the misfortune of not having been evangelized by an apostle, something the Euriopeans would not accept for themselves”.

உண்மையிலேயே, இவரது கரிசனம், அன்பு, ஆதரவு, வக்காலத்து முதலியன புல்லரிக்க வைக்கிறது. கேட்கெட்ட ஐரோப்பியர்களுக்குத் தான் அந்த பாக்கியம் கிடைக்கவில்லை, அப்படியிருக்க நாங்கள் அத்தகைய பாக்கியத்தை, இந்த நாசமாக போகின்ற மக்களுக்குக் கொடுத்து, உய்வித்தால், ஏனய்யா அதனை தடுக்கிறீர்கள், என்பது போல கேட்கிறார்.

இந்தியாவில் உள்ளக் கட்டுக்கதையை அறிந்தே, பிரேசில்-மெக்ஸிகோவில் புதியக் கட்டுக்கதைய கிருத்துவர்கள் பரப்பினர்: ஜேக்கஸ் லேஃபே (Jacques Layfae) என்ற பேராசிரியர், “கேட்ஸகோல் என்ட் கௌதலுப்” என்ற தென்னமெரிக்க / மீசோ-அமெரிக்கக் கடவுளையும், தாமஸையும் ஒப்பிட்டு ஒரு புத்தகத்தை எழுதினார்[13]. ஆரம்பத்தில், எப்படி இந்தியாவில், குறிப்பாக தென்னிந்தியாவில், கிருத்துவர்கள், இதே மாதிரியான கதைகளை உருவாக்கி வைத்துள்ளார்கள், என்று சுருக்கமாகக் கொடுத்தப் பிறகு, தனது ஆராய்ச்சிற்கு வருகிறார். அய்மாரா, தூபி, கௌரானி, என்ற பலபெயர்களில் தாமஸ் அறியப்படுகிறார். பாம்பு, பறவை என்று பல உருவங்களில் மக்களுக்கு காட்சி கொடுத்துள்ளதாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. ஒருமுறை தாமஸ் 400 முயல்களாக மாறி கட்சி கொடுத்தாராம்[14]. தாமஸுடன், மேரியையும் இங்கு சேர்த்துக் கொண்டுள்ளர்கள்[15]. பொதுவாக உள்ளூர் கதைகளை தமக்கு சாதகமாக உள்ளவற்றை எடுத்துக் கொண்டு, அவற்றை தாமசுடன் இணைத்து, தாமஸ் தான், அவ்வாறு வந்து அவர்களை மதம் மாற்றினார் என்று கதைகளை உருவாக்கியுள்ளனர். ஏற்கெனெவே, போலி அத்தாட்சிகளை வைத்துக் கொண்டு, ஏசுவை அந்த கடவுளோடு ஒப்பிட்டதோடல்லாமல், சில சிற்பங்களையும் உருவாக்கியுள்ளார்கள்[16].

தாமஸ் மரக்கதைகள்: கிருத்துவர்கள் எப்படி மற்ற இடங்களில் மரக்கதைகளைப் பரப்பிவிடுகிறார்களோ, இங்கு கொஞ்சம் அதிகமாகவே விட்டிருக்கின்றனர் என்று தெரிகிறது.

  • அன்டானியோ ரூயிஸ் டெ மோன்டோயா என்ற பாதிரி அடிமைகளாக உள்ளூர்காரர்களைப் பிடிக்கும் போது ஏற்பட்ட சண்டைகளில், 15,000 இந்தியர்களை நீரின் வழியாக – 700 கட்டுமரங்கள் மற்றும் சிறிர படகுகள் மூலம் மற்றும் காடுகளின் வழியாக மீட்டுக் கொண்டு சென்றாராம். சரித்திரத்திலேயே, அது மிக்கப்பெரிய, அதிசயத்தக்க, நம்பமுடியாத நிகழ்ச்சி என்று வேறு வர்ணித்துள்ளார்கள். அவ்வாறு சென்றதற்கு தாமஸ் தான் உதவினார் என்று கதைக் கட்டியுள்ளனர். அதாவது, முன்பு புயல் வந்தபோது, தாமஸ் மரங்கள் மூலம் மக்களைக் காப்பாற்றினாராம், அதேபோல, தப்பித்துச் செல்லும் போது, மரங்கள், காடுகள் வழியாகச் சென்றதால், தாமஸ் காப்பாறினாராம்.
  • சான்தாகுரூஸ் என்ற கடற்கரை நகரத்தில், தாமஸே வந்து, சிலுவையை நட்டுவிட்டுச் சென்றதாக மக்கள் நம்புகிறார்கள்[17]. அதாவது, நீண்ட தலைமுடி, தாடி சகிதம் வந்த ஒரு வெள்ளைக்காரப் பெரியவர் தான் அந்த சிலுவையைக் கொடுத்து, நடுமாறு சொன்னதாக இன்னொருக் கதை[18].

ஸ்பெயின்-போர்ச்சுகல் நாட்டு மக்கள் எப்பொழுதுமே, எப்படியாவது அந்த அமெரிக்க மக்களின் கட்டுமானங்களில், எங்கேயாவது “மறைந்துள்ள யூதர்கள்” இருக்கிறார்களா என்று பார்ப்பார்களாம். அதாவது, முதலில் “யூதர்கள்” இருந்தார்கள் என்று ஏற்றுக் கொண்டால், பிறகு, கிருத்துவர்களும் இருந்தார்கள் என்று கதையளக்க தோதுவாக இருக்கும் என்பதுதான் அவர்களது எண்ணம். விராகோசா (Viracocha), கேட்ஸகோல் (Quetzalcoatl), போக்கியா (Bochia), பிரேஸர் டி போர்போர்க் (Brasseur de Bourbourg) முதலிய பழங்கால அஸ்டெக், மாயா, இன்கா நாகரிகங்களின் கடவுளர்களைப் போல, கிருத்துவக் கடவுளர்களை ஒப்பிட்டு, அதற்கான புதிய கதைகளை உருவாக்கி புழக்கத்தில் விடுவர். உள்ளூரில் அவர்கள் வழிபடும் கடவுளர்களில், சில வேறுபாடுகள்-முரண்பாடுகள் இருக்கும். அவற்றை, தமது புதிய கடவுளர்களோடு ஒப்பிட்டு, இவைதான் உயர்ந்தவை என்று எடுத்துக் காட்டுவர். கேட்ஸகோல் திருடர்களின் கடவுள், குடிசைகளை கொள்ளையெடுக்கும் வித்தைக்காரன், பெண்களுக்கு மயக்க மருந்து கொடுத்து திருடுபவன் என்ற கதைகளை எடுத்துக் கொண்டு, “உங்கள் கடவுள் போசமானவன், ஆனால், எங்கள் கடவுளோ உயர்ந்தவன்” என்று வியாக்கியானம் கொடுப்பார்கள். இதனால், படித்த அமெரிக்கர்கள் குழம்பிப் போய்விடுவர். அதாவது, அவர்களுக்கு, கிருத்துவர்கள் சொல்வதுதான் தெரியுமே, தவிர, கிருத்துவர்களைப் பற்றி, கிருத்துக் கடவுளர்களைப் பற்றி ஒன்றும் தெரியாது.

கிருத்துவர்கள் மதத்தின் பெயரால் எப்படி கொடுமைப்படுத்தினார்கள், என்பதை அந்நாட்டு இணைத்தளம் விளக்குகிறது[19]:

செயின்ட் தாமஸ் பெயரால் கொலைகள், கற்பழிப்புகள் முதலியன: மேலேயுள்ளவை அனைத்தும், தாமஸ் பெயரால் நடத்தப் பட்டது என்பதை அறியும்போது தான், இந்த கிருத்துவத்தின் உச்சக்கட்டத்தின் உண்மை வெளிப்படுகிறது. 1511லேயே, அரசாங்கம் இந்தியர்களை தங்களது “பாதுகாப்பு” வளையத்தில் கொண்டு வந்தது. இந்தியர்கள் அமைதியாக இருக்கும் போது அவர்கள் மதம் மாற்றப்படலாம் என்று சௌஸா என்பவருக்குக் கொடுக்கப் பட்ட    ஆணை தெளிவுப்படுத்துகிறது. போர்ச்சுகீசிய சட்டத்தின்படி, போப்பின் மத-உத்தரவுகளின்படி, பிரேசில் முழுவதும் கிருத்துவ மயமாக்கப் பட்டால் தான், தனது ஆளுகையின் கீழ் கொண்டுவரமுடியும். இருப்பினும் மதம் மாற மறுப்பவர்கள் முஸ்லீம்களைப் போல அடிமைகளாக்கப் படலாம். இங்குதான், செர்கியோ புவார்கா டி ஹொடெண்டா என்ற, சரித்திராசிரியர் எடுத்துக் காட்டுகிறார், அலைந்தி திரியும் அப்போஸ்தலர் செயின்ட் தாமஸின் இறுதிக்கட்ட பயணத்தில் அல்லது பயணத்தின் முடிவில் பிரேசில் இருப்பதினால், போர்ச்சுகீசிய ஆக்கிரமிப்பாளர்கள், ஒன்று எல்லோரும் மதம் மாறவேண்டும் இல்லை சட்டப்படி அவர்கள் அடிமைகள் ஆகவேண்டும் என்று வாதிக்க ஏதுவாயிற்று. அதாவது அரசின் பாதுகாப்பு வேண்டுமா அல்லது தண்டனை வேந்துமா என்பதனை அவர்களே திர்ர்மானிப்பதற்கு பதிலாக, இத்தகைய வேறுபாடு சுட்டிக்கட்டப்பட்டது[20].

© வேதபிரகாஷ்

15-04-2012


[1] வேதபிரகாஷ், இந்தியாவில்செயின்ட்தாமஸ்கட்டுக்கதை, மேனாட்டு மதங்கள் ஆராய்ச்சிக் கழகம், மதுரவாயல், சென்னை, 1989,

http://www.docstoc.com/docs/60716295/Indiavil-Saint-Thomas-Kattukkatai—Veda-Prakash

[2]  Robert Southey,History of Brazil, Volu.I, London, 1822, p.239.

[3] Louis-André Vigneras, Saint Thomas, Apostle of America, The Hispanic American Historical Review, Vol. 57, No. 1 (Feb., 1977), pp. 82-90.

[5] See books like The Conquet of Peru etc., as they contain vivid details about the persecution of innocent people of the old America.

[8] Robert Southey,History of Brazil, Volu.I, London, 1822, p.240

[9] There are many stories concerning a charismatic character under distinct names such as Pai Tume, Pai Sume, Karai Chume, Zume, Tume Arandu, Santo Tomás, San Bartolomé, all related to the teachings of the cultivation of some plants, or believed to be the saint of the agriculture. It is generally accepted that the Jesuits took advantage of the phonetic similarity between the names.

http://latineos.com/en/articles/popular-culture/item/111-doubting-thomas-and-the-wanderer-in-the-tropics.html

[10] Donald A. MacKenzie, Myths of Pre-Columbian America, 85.

[12] Fray Antonio de la Calancha (Father Calancha) ( La Plata , 1584 – Lima , 1654 ) was an Augustinian religious and chronicler of Charcas (now Bolivia ). The son of a encomendero Andalusian . He renounced the succession of his father to join the religious order of Augustinians . He studied theology at the University of San Marcos in Lima and reached high positions in his order, which led him to travel the Peru and gather a large number of news for his moralized chronicle of the order of San Agustin in Peru , whose first volume appeared in Barcelona in 1631 , and shortly afterwards was translated to Latin and French . The second volume, which was incomplete, appeared in Lima in 1653 . http://www.newadvent.org/cathen/03148d.htm

[13] Jacques Layfae, Quetzalcoatl et Guadalupu, Paris, 1974.

[14] அத்தியாயம்.10, Epilogue: The “Four Hundred” Modern Quetzacoatls, in the book of Jacques Layfae, pp.207-208.

[15] அத்தியாயம்.12, Holy Mary and Tonantzin, in the book of Jacques Layfae, pp.211-212.

[16] Wayne May, Christ in America?, – courtesy: Ancient American Magazine;  http://www.ensignmessage.com/archives/christinusa.html; http://www.ensignmessage.com/archives/christinusa2.html

[17] He planted the cross in the sand (another version of the legend says it was the Apostle Thomas who showed up and planted the cross), prayed for a few days and then left.

[18] Years later, around the time of Christ – and here’s where another legend kicks in – Quetzalcoatl showed up on a beach near Santa Cruz. The story goes on to say he appeared in the form of “an elderly white man with long hair and a beard” and carried an immense wooden cross.

[20] As early as 1511, the crown had placed the Indians under its “protection,” and it ordered Sousa to treat them well, as long as they were peaceful, so that they could be converted. Conversion was essential because Portugal’s legal claims to Brazil were based on papal bulls requiring Christianization of the Indians. However, those who resisted conversion were likened to Muslims and could be enslaved. In fact, as historian Sergio Buarque de Holanda showed, by identifying Brazil as a destination of the wandering Apostle St. Thomas the Portuguese settlers were able to argue that all natives had their chance to convert and had rejected it, so they could be conquered and taken captive legitimately. Thus, a distinction was made between peaceful, pliable natives who as wards deserved crown protection and those resisters who wanted to keep their independence and on whom “just war” could be made and slavery imposed.

ஓர்டோனாவில் செயின்ட் தாமஸ் கல்லறை, எலும்புக்கூடு, ஊர்வலம், வழிபாடு இத்யாதி!

ஏப்ரல் 13, 2012

ஓர்டோனாவில் செயின்ட் தாமஸ் கல்லறை, எலும்புக்கூடு, ஊர்வலம், வழிபாடு இத்யாதி!

ஓர்டோனா சர்ச் இருப்பிடம்: ஓர்டோனா (Ortona) என்ற ஊர் இத்தாலியின் கிழக்குக் கடற்கரையில் உள்ளது. இத்தாலியின் கிழக்குப் பகுதியில் கிரீஸ், கிரீஸுக்குக் கிழக்குப் பகுதியில் துருக்கி (மெசபடோமியா) போன்ற பகுதிகள் உள்ளன. அதாவது கிருத்துவமதத்திற்கு ஆதாரமான, புராதனமான இடங்கள் அங்குதான் உள்ளன. ஓர்டோனாவில் தாமஸ் கதை, புராணம், வழக்கு முதலியவை மிகவும் அதிகமாகவே உள்ளன. அதாவது, கிருத்துவமதம் பிரபலமாகி, மக்கள் ஏற்றுக் கொண்டபிறகுதான், இத்தகைய நம்பிக்கைகள் முதலியன வளர ஆரம்புக்கும். ஆனால், இவர்கள் சொல்லும் விவகாரங்கள் எல்லாமே இடைக்காலங்களில் நடந்தவை தாம்.

மைலாப்பூருக்குக் கொடுக்க மறுத்த ஓர்டோனா: முன்பு, 1958ல் எலும்புத்துண்டம் கேட்டபோது, இவ்வூர் மக்கள் கொடுக்க மறுத்தனர். ஏனெனில், அவர்களுக்கு மைலாப்பூர் கட்டுக்கதையில் துளிக்கூட நம்பிக்கையில்லை. பிற்காலத்தில் 16-17வது நூற்றாண்டுகளில் போர்ச்சுகீசியப் பாதிரிகள் புனைந்த கதை என்று நன்றாகவே தெரியும். பிறகு, வாடிகன் வரை பிரச்சினைச் சென்று, திருப்பிக் கொடுத்து விடுகிறோம் என்ற வாக்குறுதியோடு கொண்டு வரப்பட்டாதாம். ஆனால், திருப்பிக் கொடுத்தார்களா இல்லையா என்ற ரகசியத்தை இதுவரைச் சொல்லாமல் இருக்கிறார்கள்.

ஓர்டோனாவிற்கு தாமஸ் எலும்புக:ள் வந்ததில் குழப்பங்கள்: ஓர்டோனாவிற்கு அவ்வெச்சங்கள் எப்படி வந்தன என்பதற்கே பற்பல விதமான கதைகள் சொல்லப்படுகின்றன. 1258ம் ஆண்டு கிரேக்கத் தீவான கியாஸிலிருந்து (Chios) அவ்வெச்சங்கள் கொண்டுவரப்பட்டதாக சில பிற்காலக் குறிப்புகள் கூறுகின்றன. ஒன்றிற்கும் மேலான கல்லறைகள், எலும்புக்கூடுகள், மண்டையோடுகள் இருப்பதையறிந்த, விக்கிப்பீடியாவே குழம்பிப் போயிற்று என்று நன்றாகவேத் தெரிகிறது. ஏனெனில், சிறிதும் கூசாமல், ஒரே நேரத்தில் இரண்டு உடல்கள் இருந்ததினால், தாமஸ் ஒரு தெய்விக்கப் பிறவி என்று கருதப்படவேண்டும் என்று வக்காலத்து வாங்கி எழுதியுள்ளது[1] (St. Thomas has to be considered as divine person and has two bodies at same time[2]). இங்கு சரித்திர ரீதியில் சர்ச் இருந்ததா இல்லையா என்று தெரியவில்லை. 1427ல் நடந்த போரில் ஓர்டோனா தாக்கப்பட்டு, பெரும்பகுதிகள் சேதமடைந்தன. இருப்பினும் 15ம் நூற்றாண்டில் கட்டப்பட்டுள்ளதாக ஒரு குறிப்புக் காணப்படுகிறது. 16ம் நுற்றாண்டில் சார்லஸின் மகள் பெற்று மாளிகைக் கட்டியதாக உள்ளது[3].

எடிஸாவிலிருந்து எப்படி வந்தது? கிருத்துவர்கள் இடத்திருக்கு ஏற்ப கட்டுக்கதைகளை புனைவதில் வல்லவர்கள் என்பது, அவர்களது குழப்பமான, பலவிதமான எழுத்துகளினின்றே தெரிந்து கொள்ளலாம். அப்பழுக்கல்லாத, ஆண்டவனால் கொடுக்கப் பட்ட, செய்யப் பட்ட “பைபிளில்” இல்லாததுதான் தாமஸ் கட்டுக்கதை. “ஏக்ட்ஸ் ஆப் தாமஸ்” என்ற ஒதுக்க / மறைக்கப் பட்டுள்ள[4] பைபிள்களினின்று திரிக்கப்பட்டதுதான் இக்கட்டுக்கதை. அதில், தாமஸின் உடல் எடிஸ்ஸா (Edessa) என்ற இடத்திற்கு எடுத்துச் செல்லப்பட்டதாக உள்ளது. பிறகு, அது ஏன் பகுதிகளாகப் பல பகுதிகளுக்குச் செல்ல வேண்டும் என்ற மகத்துவத்தைக் கிருத்துவர்கள் விளக்கவில்லை[5]. ஆனால், கொஞ்சமும் தயக்கம் இல்லாமல், எடிஸ்ஸாவிலிருந்து கியாஸிற்கு எடுத்துச் செல்லப்பட்டன. கியோஸ் என்பது கிரேக்கத் தீவுக்கூட்டங்களில் ஏஜியன் கடலில் உள்ள ஐந்தாவது பெரிய தீவாகும். ஏசியா மைனர் கடற்க்கரையிலிருந்து ஏழு கி.மீ தொலைவில் உள்ளது[6]. அங்கிருந்து ஓர்டோனாவிற்கு வந்தது என்று கதையை மாற்றியுள்ளதை காணலாம். ஆக இவையெல்லாம் உள்ளூர் நம்பிக்ககள், சம்பிரதாயங்கள், பழக்க-வழக்கங்களுக்கு ஒத்துப் போகலாம், ஆனால், அங்கு மேற்கத்தைய நாகரிகத்தால், அவை அழிக்கப் பட்டு விட்டன. மேலும் யுத்தங்களினாலும் பலதடவை அழிக்கப்பட்டுள்ளன.

தாமஸ் எலும்புகளை லியோன் டெக்லி அக்கியோலி கொள்ளையெடித்தானா, பாதுகாத்தானா? செப்டம்பர். 6, 1258ல் நடந்த யுத்தத்தின் முடிவில் கியாஸ் / ஸ்கியோ தாக்கியழிக்கப்பட்டபோது, கப்பற்ப்படைத் தலைவன் லியோன் டெக்லி அக்கியோலி (Leone degli Acciaioli) என்பவனால் கொள்ளையடிக்கப் பட்டவைகளில் தாமஸின் எலும்புகளும் அடங்கும் என்கிறது ஒரு குறிப்பு[7]. இன்னொரு குறிப்பின்படியோ, இவர் அந்த எலும்புகளைக் காப்பாற்றி பத்திரமாகக் கொண்டுச் சேர்த்ததாக உள்ளது (That same Leone degli Acciaioli or ser Leone di Riccomanno is the one celebrated at Ortona as the rescuer of the remains of St Thomas, now venerated in that city.)[8]. ஆனால், இத்தகைய போர்-சண்டைச் சச்சரவுகள் இவர்களுக்குள் அதிகமாகவே உள்ளதால், 1943லும் அத்தகைய அழிவு ஏற்பட்டது. டிசம்பர் 20-28, 1943 நாட்களில் நடந்த யுத்தத்தில் (The Battle of Ortona), ஓர்டோனா நகரம் பெருமளவில் சேதமடைந்தது. யுத்த அழிவுகளின் புகைப்படங்களை இங்குக் காணலாம்[9].

மேலேயுள்ளதுதான், அந்த ஓர்டோனா சர்ச்சின் இருப்பிடம், படம். கடற்கரைக்கு அருகில் இருப்பதைத் தெளிவாகப்பார்க்கலாம். இப்படி அவர்கள் தேர்ந்தெடுக்கும் ஊர் / நகரம் கடற்கரைக்கு அருகில் இருக்க வேண்டும். அங்கு ஒரு “கிருத்துவர்கள் அல்லாத” கிருத்துவர்கள் இருக்க வேண்டும், அவர்கள் விக்கிரங்களை வழிபட்டுக் கொண்டிருக்க வேண்டும், அவர்களை மாற்ற ஒரு தாமஸ் வரவேண்டும், ஒரு அரசன் கொல்ல வேண்டும், அவரின் உடல் எடுத்துச் செல்லப்படவேண்டும். இப்படியான கதைகள் அதனால் தான் எல்லா ஊர்களிலும் உள்ளன.

   

ஓர்டோனா சர்ச்சில் உள்ள தாமஸின் எலும்புக்கூடுள்ள சவப்பெட்டி இவ்வாறு தங்கத்தகடினால் செய்யப் பட்டுள்ளது.

இதை அடிக்கடி கொள்ளையெடுத்துச் செக்குதல் / திருடுதல்/ திருட முயற்சி செய்தல் என்றுள்ளதால், மிகவும் ஜாக்கிரதையாக வைத்துள்ளனராம்.

சர்ச்சின் உட்பகுதி மற்றும் சவப்பெட்டி வைக்கப்பட்டுள்ள இடம். அப்பெட்டியின் மீது தாமஸின் உருவம் தொம்மஸோ அலெசந்திரினி என்பவரால் வரையப்பட்டதாகவும், அதன்மீதுள்ள ஏசுநாதர் உருவம் அல்டோ டி’அடமோ என்பரால் மாற்றியமைக்கப் பட்டதாகவும் கூறுகிறார்கள்[10]. இதைத்தவிர மற்ற முழுவிவரங்களை இங்குக் காணலாம்[11].

எலும்புக்கூடு வைக்கப்பட்டுள்ள சவப்பெட்டியின் மீதுள்ள படம், விவரங்கள் மேலே கொடுக்கப்பட்டன.

தாமஸின் மண்டையோடு பாட்மாஸ் தீவில் ஊர்வலமாக எடுத்துச் செல்கிறர்கள் என்றால், இங்கு தாமஸின் தலை ஊர்வலமாக எடுத்துச் செல்லப்படுகிறது. செப்டம்பர் 6 மற்றும் மே மாதத்தில் முதல் ஞாயிற்றுக் கிழமை இங்கு தாமஸிற்கு விழா எடுக்கிறார்கள்[12].

ஓர்டோனாவில் உள்ளவை உண்மையா பொய்யானவையா? ஓர்டோனாவில் இருந்ததாகச் சொல்லப்படும் எலும்புத்துண்டங்கள் பலதடவை களவாடப்பட்டதாக கிருத்துவர்களே எழுதியுள்ள விவரங்களினின்று தெரிகிறது. உதாரணத்திற்கு இந்த விவரத்தைப் படிக்கவும்[13]. அதேபோல, அங்குள்ள சர்ச்சும் இடைக்காலத்தில், பலதடவை இடிக்கப் பட்டுள்ளது, பிறகு மாற்றி-மாற்றிக் கட்டப்பட்டுள்ளது. எலும்புகளும் இடம் பெயர்ந்துள்ளன. அந்நிலையில், அதே எலும்புகள் தாம் திரும்ப வந்துள்ளன என்ற ஆதாரம் எதுவும் இல்லை. மேலும், அவ்வாறு மாற்றி-மாற்றிக் கட்டப்பட்டும் போது, முந்தைய அத்தாட்சிகளை அழிக்கும் விதத்தில் தான் அவர்கள் செயல்பட்டு வருகின்றனர். அதாவது, இதைக்காலத்திற்குப் பிறகு, கத்தோலிக்கம் முழு அளவில், ஒரு மதமாக உருவெடுத்து வந்த நிலையில்தான், மார்ட்டீன் லூதர் (1483-1546) என்பவரால் புரொடெஸ்டென்ட் / எதிர்மறை கத்தோலிக்கம் / கத்தோலிக்க விரோத மதத்தை உருவாக்கினார். இதனால், இருபிரிவினருக்கும் மிகக்கொடிய அளவில் போர்கள் ஏற்ப்பட்டன. அப்போர்களில் அப்பாவிகள் பலர் கொல்லப்பட்டனர். இறையியல் முரண்பாடுகள் வளர்ந்து, இஸ்லாம் தோன்றிய காலகட்டத்தில் சமயப்பூசல்கள் அதிகமாயின. அக்காலத்தில் இருந்த பாகன்-கோவில்கள் (கிருத்துவரல்லாதவர்களின்) பல இடிக்கப்பட்டனல; விக்கிரங்கள் அடித்து நொறுக்கப்பட்டன; அங்கிருந்த செல்வம் கொள்ளையடிக்கப் பட்டது. “சிலுவைப் போர்கள்” (1095 – 1291) மற்றும் (1100 – 1600) என்று சொல்லப்படும் அவற்றின் மூலம் பற்பல குரூரங்களை படித்தறிந்து கொள்ளலாம். இக்காலக்கட்டத்திலும் “ரெலிக்ஸ் ஹண்டர்ஸ்” (Relic hunters) இறந்தவர்களின் உடற்பகுதிகளைத் தேடுபவர்கள் பல கல்லறைகளை உடைத்து, தோண்டி எலும்புக்கூடுகளை எடுத்துச் சென்றனர். இதனால், எந்த கல்லறையிலிருந்து எந்த எலும்புக்கூடு இருந்தது / எடுத்தது என்ற விவரம் தெரியாமல் போய்விட்டது. ஆகவே, அந்நிலையில், இடைக்கால ஆதாரங்களை மறைக்கக் கத்தோலிக்கக் கிருத்துவர்கள் பெருமளவில் அக்கிரமம் செய்துள்ளார்கள்.

© வேதபிரகாஷ்

13-04-2012


[1] http://en.wikipedia.org/wiki/Ortona

விக்கிப்பீடியா, கத்தோலிக்க ஆதரவில் நடந்து வருகிறது, அதற்கு சாதகமான விவரங்கள் அதிகாமாகக் கொடுக்கப்படுகின்றன, ஆனால், சாதகமாக இல்லாமல் இருப்பவற்றை நீக்கிவிடுகின்றன இல்லை விவாதட்திற்கு என்ரு எடுத்துச் சென்று அமுக்கிவிடுகின்றனர்.

[2] இது வின்சென்ட் ஸ்மித் சொன்னதிற்கு எதிர்மறையாக இருப்பதைக் காணவும். Vincent Smith wrote, “Both stories obviously cannot be true; even an apostle can die but once…………………….”

[3] In 1258 the relics of St. Thomas were brought to Ortona from the Greek island of Chios. St. Thomas has to be considered as divine person and has two bodies at same time. [relics of one in Ortona , Italy and other relic in Mylapore , India]. In the first half of the 15th century its walls were built, and during this period Ortona fought with the nearby town of Lanciano in a fierce war that ended in 1427. On June 30, 1447, ships from Venice destroyed the port of Ortona; consequently the King of Sicily at that time commissioned the construction of a Castle to dominate the renovated port. In 1582 the town was acquired by Margaret of Parma, daughter of Emperor Charles V and Duchess of Parma. In 1584 Margaret decided to build a great mansion (known as Palazzo Farnese), which was never completed due to her death.

[4] இவற்றைப் பற்றி “இந்தியாவில் செயின்ட் தாமஸ் கட்டுக் கதை” புத்தகத்தில் விளக்கியுள்ளேன்.

[5] உண்மையில், புத்தமத்தில் தான், புத்தரின் உடல் பகுதிகள், குறிப்பாக எலும்புகள், மண்டையோடு, பல், அஸ்தி முதலியன பங்குப் போட்டுக் கொள்ளப் பட்டு, உலகின் பல இடங்களுக்கு எடுத்துச் செல்லப்பட்டு, அங்கெல்லாம் விகாரங்கள் கட்டப் பட்டன.

அதற்கு முன்பு, சக்தி வழிபாட்டில், சக்தியின் உடற்பாகங்களே, உலகின் பல பாகங்களில் சிதறி வீசப்பட்டது என்றும், அங்கெல்லாம் சக்தி பீடங்கள் / கோவில்கள் கட்டப் பட்டது என்றும் உள்ளது.

ஆகவே, இத்தகைய பழங்கால மத பழக்க-வழக்கங்களை, அப்படியே ஏற்றுக் கொண்டு, கிருத்துவ முலாம் பூசப்பட்டுள்ளது என்பதை அறிந்து கொள்ளலாம்.

[6] Chios (Greek: Χίος, pronounced [ˈçios]alternative transliterations Khíos and Híos) is the fifth largest of the Greek islands, situated in theAegean Sea, seven kilometres (five miles) off the Asia Minor coast. The island is separated from Turkey by the Chios Strait. The island is noted for its strong merchant shipping community, its unique mastic gum and its medieval villages. The 11th century monastery of “Nea Moni”, a UNESCO World Heritage Site, is located on the island.

[7] Ortona’s great cathedral has the privilege of housing the bones of St Thomas Apostle, which arrived in Ortona on September 6, 1258, booty taken by captain Leone degli Acciaioli when the island of Schio was sacked.

[8] The family line to which Simon belonged was a strictly republican one. He was descended from Lotteringo di Acciaiolo Acciaioli who appears in several documents in the late 13th century as a major figure in the Parte Guelfa, and who was a nephew of messer Leone degli Acciaioli, doctor of law and founder of the family bank, Compagna di Ser Leone degli Acciaioli e de’ suoi compagni, and a grandson of the family’s capostipite Gugliarello Acciaioli, who had moved from Brescia to Florence in 1160 according to legend.  That same Leone degli Acciaioli or ser Leone di Riccomanno is the one celebrated at Ortona as the rescuer of the remains of St Thomas, now venerated in that city.

http://www.sardimpex.com/articoli/The%20Acciaioli%20family%20in%20Brazil.htm

[10] The Apostle’s image painted on the urn is the work of Tommaso Alessandrini (1612) from Ortona, while the Crucifix above the altar was modelled by the sculptor Aldo D’Adamo.

[11] LA BASILICA : THE APSE; Data: Giovedì, 13 aprile @ 10:34:14 CEST
Argomento: eng: Tommaso, the apostle; LA BASILICA : THE APSE; THE Crypt,  dedicated in the past to the Virgin under the title Immacolata Concezione, was transformed in the course of the past ten years radiating toward the devotion and cult for and of the Apostle Thomas.

On the occasion of the scientific reconnaissance in 1984 it was completely restored; the essentiality and simplicity of the architectural lines help to enhance the copper urn in which the Saint’s relics are preserved, including the skull which was kept in a silver reliquary bag in the past.

The Apostle’s image painted on the urn is the work of Tommaso Alessandrini (1612) from Ortona,while the Crucifix above the altar was modelled by the sculptor Aldo D’Adamo.

In the Presbytery, a new structure has recently been completed to make it more functional, using the different elements which it is made up of and in reference to the celebrations which normally take place there.

On the ceiling, the paintings in an oval form represent the Trinity symbol (in the centre), Saint Matthew, Saint

Andrew, Saint Peter, Saint, James, Saint Paul, Saint Thomas.

The two glass windows, as well as all others that cover the windows of the church, are the work of Tommaso Cascella.
The frontal of the new altar consists of a XIV century bas-relief, representing Thomas meeting the Risen Christ.

http://www.portaleperortona.it/modules.php?name=News&file=print&sid=315

[12] Ortona dedicates two feast days to the Apostle: September 6 and a rather grander affair called Perdono, held the first Sunday in May, which is linked to the privilege of a plenary indulgence. For this occasion, which includes a historic pageant, thousands of pilgrims flock to Ortona.

தாமஸ் மண்டையோடு இருக்குமிடம்: அற்புதங்கள் பல நடந்த இடம்!

ஏப்ரல் 13, 2012

தாமஸ் மண்டையோடு இருக்குமிடம்: அற்புதங்கள் பல நடந்த இடம்!

எலும்பு, ரத்தம் தேடியலையும் குரூரக்கிருத்துவம்: கிருத்துவத்தில் மண்டையோடுகள், எலும்புக்கூடுகள், எலும்புகள், எலும்புத்துண்டங்கள், தோல், ரத்தம் என எதுவாக இருந்தாலும், கேட்கவே வேண்டாம், அவை அவர்களுக்கு லட்டு மாதிரி, அல்வா மாதிரி. இவையெல்லாம் “ரெலிக்ஸ்” செத்த மனிதர்களின் எச்சங்கள் (relics) எனப்படும், போற்றப்படும். இடைக்காலத்தில் இவற்றிற்கு அதிக கிராக்கி இருந்தது. ஏசு, மேரி, அப்போஸ்தலர் என்று அனைவரின் உடல்களின் எச்சங்கள் என்று எடுத்துக் கொண்டு வருவார்கள். அங்கங்கு புதைத்து வைக்கப் பட்டிருக்கும் கல்லறைகளைத் தோண்டி, அவற்றை எடுத்து வருவர். பிறகு அவற்றிற்கு, சில அலங்காரங்கள் முதலியவற்றைச் செய்து ஏசுவின் எலும்பு, மேரியின் உள்ளாடை, தாமஸின் எலும்பு, ஜேம்ஸின் காலெலும்பு என்று சொல்லி விற்பர்.

மடாலயங்கள் பெருக போலி எச்சங்களும் பெருகின, உருவாக்கப்பட்டன: பாதிரிகள், மடலாய சாமிகள், பிஷப்புகள் என அனைத்துக் கூட்டங்களும் அலைந்து திரியும். என்னவானாலும், தேடியலைந்து, எதையாவது எடுத்துக் கொண்டு வந்துவிடுவர். பிறகு, அவற்றைக் கடவுள் மாதிரி வைத்து வழிபடுவார்கள். அவற்றைத் தொடுவது, தலைவைத்து பட்டு / தொட்டுக் கொள்ளுதல், நாக்கினால் நக்குவது என்று பலவிதங்களில் வழிபட்டு வருகிறார்கள். அதாவது அவற்றில் சக்தி உள்ளது என்றும், அவற்றை வழிபட்டால், பார்த்தால், தொட்டால், நக்கினால் எல்லா வியாதிகளும் போய்விடும், கஷ்டங்கள் மறைந்துவிடும். பேய்-பிசாசுகள் ஒன்றும் செய்யாது, என்று பலவிதமான நம்பிக்கைகள் இன்றளவிலும் இருந்து வருகின்றன. அவற்றைப் பற்றி நிறைய கதைகளை கட்டிப் பரப்பி வருவர். இதனால், சர்ச்சுகளுக்கு வரும் கூட்டம் பெருகியது. வரும்படியும் அதிகமாகியது. இப்படி போட்டி வரும்போது, மேன்மேலும் அத்தகைய “எச்சங்களை” போலியாக உருவாக்கி, தங்களுடையது தான் உண்மையானது, அவற்றை அப்போஸ்தலரே கொடுத்தார் அல்லது அங்கு வந்து மரித்தார் இல்லை மரித்தவுடன், அவரது சீடர்கள் பத்திரமாக எடுத்துக் கொண்டு வந்து இங்குதான் முதலில் வைத்தனர் என்று புதிய கதைகளை உருவாக்கினர்.  இங்குதான் பாட்மோஸ் என்ற கிரேக்கத் தீவு வருகின்றது.

எல்லோருடைய மண்டையோடுகள், எலும்புக்கூடுகள் உள்ளப் புனிதஸ்தலம் பாட்மோஸ்: பாட்மோஸ் (Patmos) என்ற தீவு கிரீஸில் உள்ளது. “வெளிப்பாடுகள்” பற்றிய இடங்களும் இங்குள்ளன. இங்கு ஜானுடைய மோனாஸ்டரி (கிருத்துவ மடாலயம்) உள்ளது. அங்குள்ள ஒரு அறையில் கதோலிகோன் (Kathakolikon) என்ற இடத்திற்கருகில் ஒரு இடத்தில் மறைத்து வைக்கப்பட்டுள்ள மண்டையோடுகள், எலும்புக்கூடுகள் முதலியன ஏராளம். அதில் தான் நம்முடைய செயின்ட் தாமஸின் மண்டையோடு உள்ளது. இது ஒரு பெரிய வெள்ளிக்கிண்ணத்தில் வைக்கப்பட்டுள்ளது. அலெக்ஸியோஸ் கோம்னெனோஸ் (Emperor Alexios Komnenos) என்ற பேரரசர் அழகுடன் கூடிய அந்த வெள்ளிப்பேழையில் வைத்தார். வட்டவடிவமான பக்கவாட்டில் 12 அப்போஸ்தலர்களின் உருவங்கள் காணப்படுகின்றன. அது அந்த மடாலயத்தை நிறுவிய கிருஸ்தோடௌலஸ் ( St. Christodoulos, the founder) என்ற சாமியாருக்குக் கொடுக்கப்பட்டது.

 The skull of St. Thomas was shown to me in the monastery. It is kept in a large embossed silver gobletwith a lid of silver ; all is covered with a very
rich Venetian table rug. Alexis Comnenus, who had it
bound with silver strips both lengthwise and over the
top and, where the silver ribbons cross, fastened together with precious stones, and the ends held in like manner, soon after the completion of the monastery presented it to St. Christodoulos. The kindly priest, who first remarked to me concerning the relic of the doubting disciple, said, ‘*The emperor gave it to the monaster); but with a look of meaning, continued : ‘ I do not know ………..அதாவது, அவர்களுக்கேத் தெரியும், அது போலி என்று. இருப்பினும், நம்பிக்கையை ஆதாரமக வைத்துக் கொண்டு, இத்தகைய போலித்தனமான வியாபாரத்தைச் செய்து வருவதால், கிருத்துவத்தில் வரவேற்பு உள்ளது.
 

Photo Courtesy: http://www.johnsanidopoulos.com/2010/10/skull-of-holy-apostle-thomas-in-patmos.html

Photo Courtesy: http://www.johnsanidopoulos.com/2010/10/skull-of-holy-apostle-thomas-in-patmos.html

தாமஸ் மண்டையோடு ஊர்வலம், கொண்டாட்டம்: தாமஸ் நினைவாக பாட்மோஸில் இன்றும் அக்டோபர் 6ம் தேதி, அவரது நினைவாக, பிரம்மாண்டமாக விழா கொண்டாடப்படுகிறது. பாஸ்சாவிற்குப் பிறகு வரும் ஞாயிற்றுக் கிழமை (Sunday coming after Pascha) “தாமஸ் ஞாயிற்றுக் கிழமை” என்று வழங்கப்பட்டு, அன்றும் திருவிழா நடக்கிறது. அப்பொழுது, அந்த மண்டையோடு ஊர்வலமாக எடுத்து வரப்படும். ஊரின் பெரிய பிரமுகர்கள் மூன்னால் நடந்து வருவர். காலம் மாறிவிட்டதால், அவர்கள் கோட்-சூட்டு சகிதம் வருகின்றனர். கிருத்துவப் பாதிரிகள் மட்டும், பழங்கால ஆடைகளில் ஜொலி-ஜொலிக்க வலம் வருகின்றனர்.

Photo Courtesy: http://www.johnsanidopoulos.com/2010/10/skull-of-holy-apostle-thomas-in-patmos.html

மக்கள் அதைச் சுற்றி வருவர். தொட்டுவிடத் துடிப்பர். ஒரு பெரிய / முதன்மை பாதிரி அந்த மண்டையோடு இருக்கும் வெள்ளிக்கிண்ணத்தை கையில் ஏந்தி வருவார். மற்ற பாதிரிகள் இருபக்கமும் தங்களது கொம்புகளை வைத்துக் கொண்டு வருவர். சிறிய பாதிரிகள் புகைப் போட்டுக் கொண்டு வருவர். வயதானவர்கள் அருகில் வரத்துடிப்பர்.

Photo Courtesy: http://www.johnsanidopoulos.com/2010/10/skull-of-holy-apostle-thomas-in-patmos.html

கிருத்துவ சாமியார், ஒரு குறிப்பிட்ட தூரத்தில் நின்று கொண்டு காண்பிப்பார். மற்றவர்களுக்கு, பெரிய மனிதர்களுக்கு காசு கொடுத்தால், மடாலயத்தில் சென்று பார்க்க அனுமதி கொடுப்பார்கள். அப்பொழுது தொட்டுப் பார்க்கலாம். பரவசத்தில் ஈடுபடலாம்.

கப்பல்களில் வருபவர் வணங்குவது – மாலுமிகளுக்கு உதவும் மண்டையோடு: பழங்காலத்தில், கப்பல்களில் அப்பக்கம் வரும் கப்பற்தலைவன், மாலுமித் தலைவன், மாலுமிகள் அங்கு வந்து, நங்கூரமிட்டு, மடாலயத்திற்கு வந்து அந்த தாமஸ் மண்டையோட்டை தமது கப்பலுக்கு எடுத்துவருமாறு வேண்டிக்கொள்வர்[1]. அவ்வாறு செய்தால் தமது கடற்பயணம் எந்தவிதமான ஆபத்திலிருந்தும் தப்பித்துக் கொள்ள அவர் அருள்செய்வார் என்பது அவர்களது நம்பிக்கை. குறிப்பாக இவர்கள் எல்லோருமே, கடற்கொள்ளைக்காரர்களாக இருந்ததால், அவர்களிடத்தே அத்தகைய குரூரமான நம்பிக்கைகள் இருந்து வந்துள்ளன. ஒவ்வொரு மாலுமியும் எப்படி அவர்களுடைய கப்பல் புயலிலிருந்து காக்கப் பட்டது; கரையில் ஒதுக்கப் பட்டது; அதிசயமாக மூழ்கும் நேரத்தில் மரம் மிதந்து வந்தது – அவர்களைக் காப்பாற்றியது என்று கதைகளை அடுக்கிக் கொண்டு போகிறார்கள்.

வெட்டுக்கிளிகளை விரட்டிய மண்டையோடு: வில்லியம் எட்கார் கெயில் என்பவர் தனது பிரயாணப்புத்தகத்தில் இவ்விவரங்களைக் கொடுக்கிறார்[2]. ஒருமுறை பாட்மோஸ் சுற்றியுள்ள கிராமங்களில் வெட்டுக்கிளிகளின் கூட்டம் வந்து தாக்கியது. அப்பொழுது மக்கள் தாமஸ் மண்டையோட்டை வணங்கியபோது, அதிலிருந்து வெளிப்பட்ட புழுக்கள், வெட்டுக்கிளிகளை விரட்டியடித்ததாம் அதற்குப் பிறகு அந்த கிராமங்களுக்கு வெட்டுக்கிளிகளே வருவதில்லையாம். இங்குள்ள நூற்றிற்கும் மேலாக உள்ள மண்டையோடுகள், எலும்புக்கூடுகள் முதலியனவற்றுள் அப்போஸ்தலர்கள் மற்றும் ஏசுவினுடைய சகோதரன் ஜேம்ஸ் முதலியோரது மண்டையோடுகள்-எலும்புக்கூடுகளும் அடங்கும்[3].

சகல வியாதிகளையும் தீர்க்கும் மண்டையோடு: அந்த மண்டையோட்டின் மகிமை பெருக-பெருக, மற்ற கிராமத்தவர் வர ஆரம்பித்தனர். இதனால், தாமஸ் உடல் இங்குதான் எடுத்துவரப்பட்டது. இங்குதான் அவரது கல்லறை உள்ளது. ஆனால், மண்டையோடு மட்டும் தனியாக வைக்கப் பட்டு ஆராதிக்கப் படுகிறது. ஏனெனில், அது சகல வியாதிகளையும் தீர்த்து வைக்கின்றது என்று மக்கள் நம்புகிறார்கள். ஒரு இளம்பெண் சாகக் கிடந்து, அவள் பிழைத்தெழுந்தாள் என்ற கதையை வேறு சொல்கிறார்கள். இப்படி, இப்பகுதியில் இத்தகைய கதைகள், கட்டுக்கதைகள், புராணங்கள் ஏகப்பட்டவை இருக்கின்றன. இப்பொழுது, விடுமுறையைக் கழிக்கக் கூட மக்கள் வருகின்றனர்.

கத்தோலிக்கக் கிருத்துவத்தில் உள்ள எல்லாமே முன்பு மற்ற பழமையான நாகரிகங்களினின்றுப் பெறப்பட்டவை தான். இறந்தவர்களை வழிபடுவது, சமாதிகள், மண்டையோடுகள், எலும்புக்கூடுகள், எலும்புகள், எலும்புத்துண்டங்கள், தோல், ரத்தம் போன்றவற்றை வைத்துக் கொள்வது முதலியவை, விபூதி, தீர்த்தம் கொடுப்பது, புகை போடுவது….கோவில்களும் அப்படியே.

Such history shows to be the simple truth. Almost every ceremony of the Romish ritual was borrowed from older systems ; viz., incense, sprinkling of holy water, lamps, candles, votive offerings, canonization of saints, worship of the dead, shrines, relics, images, penances, vigils, fasts, flagellations, priestly orders, monks, nuns, shaven crowns, celibacy, etc. All were relics of old pagan systems. “Nay, the very same temples, the very same images, which once were consecrated to Jupiter and the other demons, are now reconsecrated to the Virgin Mary and the other saints[4]. சர் ஐசக் நியூட்டன் சொன்னதை இப்படி பாதிரி சார்லஸ் பீச்சர் என்பவர் தனது புத்தகத்தில் குறிப்பிடுகின்றார். அனால், அவற்றைப் பெற்றதுடன், பிறகு எல்லாமே, கிருத்துவ மதத்தைச் சார்ந்ததது என்ற தோற்றத்தை ஏற்படுத்தினர். போலிகளைக் கொண்டு உருவான கிருத்துவம், இடைக்காலத்தில் தான், எல்லாவற்றையு, பெற்று, எல்லோஒரும் ஏற்றுக் கொள்ளும் அளவிற்கு மத அந்தஸ்த்தைப் பெற்றது.
வில்லியம் எட்கார் கெயில் என்பவது புத்தகத்திலிருந்து எடுக்கப்பட்ட சில புகைப்படங்கள் கொடுக்கப்படுகின்றன. இவையெல்லாம் பாட்மோச் தீவில் எடுக்கப்பட்டவை.
தீவுக்கருகில் கப்பல்கள் வருவது பழங்கால வீடுகள், இருப்பிடங்கள்
குகைவாயில் போன்ற அமைப்பைக் கொண்ட கட்டிடங்கள் ஒரு வாயில் வழி
ஜேம்ஸ் மடாலயத்தின் தோற்றம் மடாலயத்தில் கிரேக்கக் கிருத்துவ பாதிரிகள்
தாமஸ் மண்டையோடு பேழையைக் காண்பிற்கிறார் தாமஸ் மண்டையோடு பேழையைக் காண்பிற்கிறார் (மற்றொருத் தோற்றம்)

© வேதபிரகாஷ்

13-04-2012


[1] All the relics are kept in the great monastery. When Greek captains, who sometimes fire their guns in honor of the monastery of St. John as they sail past the island, return safely from a dangerous voyage, especially one in which the storm king has uttered his voice, they drop anchor in the  harbor of Scala and go up to the monks, to ask them to take the skull of St. Thomas aboard their craft, and return thanks to God for the goodly trip. Sometimes sea captains visit the monks before setting out on a perilous  voyage, and persuade the holy men to bless them, agreeing that if they return prosperous, those who give the blessing shall have a share. William Edgar Geil, The Isle that is called Patmos, 39-40.

[2] William Edgar Geil, The Isle that is called Patmos, p.41. இணைதளத்தில், இப்புத்தகத்தைப் படிக்கலாம்.

[3] These skulls likely include those of St. Philip the Apostle and St. Antipas the Martyr. Others could also be those of St. Pachomios the New Martyr, the Apostle James the Brother of our Lord, St. George the Great Martyr, St. Stephen the Protomartyr, St. James the Persian, etc. According to Geil, the monastery had over one hundred relics.

[4] Charles Beecher, Patmos or the Unveiling, Lee and Shepard Publishers, Boston, USA, 1896, p.236

கந்தர்புரியின் செயின்ட் தாமஸும், மைலாப்பூரின் கட்டுக்கதை தாமஸும் (கடற்கரையில் கபாலீசுவரம்)

ஏப்ரல் 8, 2012

கந்தர்புரியின் செயின்ட் தாமஸும், மைலாப்பூரின் கட்டுக்கதை தாமஸும் (கடற்கரையில் கபாலீசுவரம்)


குதிரையேறும் ராவுத்தன் – கந்தர்புரி தாமஸ் (மேலேயுள்ள சித்திரம்)                                                                                                                         போர்ச்சுகீசியர் தாமஸ் கட்டுக்கதையை பரப்பியவிதம்: போர்ச்சுகீசியர்களுக்கு தாம் போகுமிடமெல்லாம் செயின்ட் தாமஸைல் கண்டுபிடிப்பது, சில எலும்புகளை போடுவது, இடத்தைப் பிடிப்பது, பிறகு ஆக்கிரமித்த இடத்தில் சர்ச்சைக் கட்டுவது என்பது பழக்கமாக இருந்து வந்தது. கந்தர்புரியின் செயின்ட் தாமஸும், மைலாப்பூரின் கட்டுக்கதை தாமஸும் பலவிதங்களில் ஒத்துப் போகிறது. இரண்டு கட்டுக்கதைகளையும் ஒரேமாதிரி புனையப்பட்டு வடிவமைப்புக் கொடுத்துள்ளது போன்று அவர்கள் அழித்த ஆதாரங்கள் காட்டுகின்றன. அங்கும் முதலில் இருந்த சர்ச்சை இடித்துவிட்டு, புதிய சர்ச்சைக் கட்டியுள்ளார்கள். உள்ள ஆதாரங்களை அழித்துள்ளார்கள்.

கந்தர்புரியின் செயின்ட் தாமஸ் பக்கெட் (1118-1170): தாமஸ் எ பக்கெட் (St. Thomas à Becket) என்ற அந்த தாமஸ் ஆங்கிலதேசபிமானியாகக் கருதப்படுகிறார்[1]. அப்போஸ்தலர் தாமஸ் நினைவுநாளில் பிறந்ததால், இவருக்கு அதேபெயர் சூட்டப்பட்டதாம். கிட்டத்தட்ட அவரைப் பற்றிய கதைகள் எல்லாமே “ராபின் ஹுட்” கதைகள் போன்றேயுள்ளன. ஹென்றி VIII (Henry VIII) ராஜாவிற்குச் செல்லவேண்டியை வரிப்பணத்தை இவரே வசுல் செய்துகொண்டாராம். இதனால், ராஜாவிற்கும், இவருக்கும் அடிக்கடி தகராறு ஏற்பட்டுவந்தது. அதுமட்டுமல்லாது, இவர் குதிரையில் அங்குமிங்குமாகத் தெரிந்து வந்தபோது, தமக்கெதிராக படையைத் திரட்டுகிறார் என்ற சந்தேகமும் வளர்ந்தது. அவரிடத்தில் தங்கம், வைரம் என்று ஏராளமான செல்வம் இருந்ததாம். ராஜா, “எப்படி நீ இவ்வளவு செல்வம் வைத்திருக்கிறாய்?”, என்று கேட்டதற்கு, கடவுள் கொடுத்தார் என்றாராம். அதுமட்டுமல்லாது, ஏழைகளுக்கு செல்வத்தைக் கொடுத்து வந்தாராம். கந்தர்புரி சர்ச்சின் ஆர்ச்பிஷப்பாக இருந்து (1118-1170), ஹென்றிக்கு இணையாக ஆதிக்கத்தைச் செல்லுத்தினாராம். இதனால், ராஜா இவரை ஒழித்துக் கட்ட வேண்டும் என்று முடிவெடுத்து விட்டார்.

அரசதுரோகி தாமஸ் உயிர்த்தியாகி தாமஸ் ஆனது: நான்கு தனக்கு வரவேண்டிய கணக்கைத் தீர்த்து வாருங்கள் என்று நால்வரை அனுப்பினாராம். அவர்களும் தாமஸின் கதையை முடித்துவிட்டு வந்தார்களாம். அதாவது ராஜாவின் கையாட்களால் டிசம்பர் 29 1170 அன்று கொலையுண்டு உயிர்த்தியாகியானார்[2]. செத்தப்பிறகும், அந்த தாமஸின் புகழ் அதிகமாகவே இருந்ததினால், சரித்திரத்திலிருந்தே அப்பெயரை நீக்க என்ற மன்னன் முயன்றான். 1538ல் ஹென்றியின் கட்டளைப்படி[3], அந்த சர்ச் இடிக்கப்பட்டு, தாமஸின் “ரெலிக்ஸ்” அதாவது எலும்புகள் கூட விட்டு வைக்காமல் எரிக்கப்பட்டன[4]. இதெல்லாமே, “அபோகிரபல் பைபிள்” அல்லது மறைத்துவைக்கப் பட்டுள்ள பைபிள்களில் தாமஸின் கதைகளைப் போன்றே இருப்பதைக் காணலாம்.

தாமஸ் கொல்லப்பட்ட ரணகளறி குரூரக்கட்டுக்கதை: கிருத்துவம் ரத்தத்தில், கொலையில், கொடுமையில், குரூரத்தில் தோய்ந்து வளர்ந்தது. இதனால், அவர்கள் மனதில் வன்முறை, பயங்கரவாதம், தீவிரவாதம் என்பன மறைதேயிருந்து, வேலைசெய்து வந்துள்ளது. “தியாகவியல்” என்று வைத்துக் கொண்டு, கொலைகாரர்கள், கொள்ளைக்காரர்கள் முதலியோரை உத்தமர்கள், உயிர்த்தியாகம் செய்தவர்கள் என்று கதைப் புனைவது அவர்கள் வழக்கம். ஏசு மக்களுக்காக உயிர்துறந்தார், தினமும் அவர் ரத்தம்-சதை குடித்துத்தின்று தான் நம்பிக்கையுடன் கிருத்துவர்கள் வாழ்கின்றனர்[5] என்பதனை மறக்காமல் இருக்கவேண்டும் என்றால் இத்தகைய ரணகளறி குரூரக் கட்டுக்கதைகள் அவர்களுக்குத் தேவைப் படுகிறது. ஆகவே, தாமஸ் பக்கெட் கொலையுண்டதை குரூரமாகச் சித்தரித்துள்ளனர். தாமஸ் முழங்கால் போட்டு தியானம் செய்ய்ம் வேளையில், அந்த நான்கு கொலையாளிகள் கத்திகளுடன் வருகின்றனர். முதலில் ஒருவன் பின்பக்கமாக தலையை வெட்டுகிறான். ரத்தம் பீரிட்டெழுகிறது; அடுத்தவன் வெட்டுகிறான் – தலை கீழே விழுகிறது, இன்னொருவன் வெட்டுகிறான், தலைசிதறி மூளை வெளியேறுகிறது; பிறகு மற்றவனும் வெட்ட உடல் துண்டு-துண்டாகிறது. கிடைத்த அந்த சிதைந்த உடலை சீடர்கள் மறைத்து வைக்கின்றனர். ஏனெனில், அரசன் அதனையும் விடமாட்டான் என்ற அச்சம், இல்லை யாராவது திருடிச் சென்று விடுவார்கள் என்ற பயம், ஏனெனில், கிருத்துவர்களுக்கு பிணம் அதுவும் கிருத்துவ சந்நியாசி போன்றவர்களின் பிணம் என்றால் கூறுபோட்டு சாப்பிடுவார்கள்[6]. அதனால் தீராத வியாதிகள் தீரும் என்ற நம்பிக்கை (இதனால் தான், கபாலி கதை கேட்டதும், கிருத்துவர்கள் அத்தகைய கதையை தாமஸுக்குக் கட்டிவிட்டனர்)

தாமஸ் பக்கெட்டைப் பற்றி வளர்ந்த கட்டுக்கதைகள்: உள்ளூர் கதைகளின்படி, அவர் போப்பினால் மரியாதை செய்யப்பட்டவுடன் உயிர்த்தெழுந்ததாக நம்பப்படுகிறது. அதாவது தாமஸைப் போல, இந்த தாமஸும் ஏசுநாதருக்கு இணையாக வைக்கப் படுகிறார். உள்ளூர் தண்ணீர் பிடிக்கவில்லை என்று ஆயர்க்கொம்பினால் பூமியைக் குத்தினாராம். உடனே நீர் குபீரென்று கொப்பளித்தெழுந்து ஊற்றுபோல சொரிந்ததாம். இன்னொருமுறை இரவில் குயில் இனிமையாகப் பாடிக்க்கொண்டிருந்ததாம். அதைப் பிடிக்காமல், இனிமேல் தனதருகில் யாரும் பாடக்கூடாது என்று ஆணையிட்டுவிட்டாராம். கென்ட் என்ற இடத்தில் ஸ்டுரூட் என்ற கிராமத்தில் இருந்த மக்கள் அரசனுக்கு தமது  ஆதரவைத் தெரியப்படுத்த, தாமஸ் குதிரையின் மீது சென்றபோது, குதிரையின் வாலை வெட்டிவிட்டார்களாம். இதனால் கோபம் அடைந்த தாமஸ், இனிமேல் அந்த கிராமர்த்தவர் வாலோடுப் பிறக்கக்கடவர் என்று சாபம் கொடுத்துவிட்டாராம்.

மறக்காத மக்களும், கட்டுக்கதையாளர்களும்: இங்கிலாந்தில் கந்தர்புரிக் கதைகள் என்று இப்படி கட்டுக்கடைகள் அதிகமாகவே வளர்ந்தன. ஆனால், மக்கள் தாமஸை மறக்கவில்லை. பிறகு உடல் டிரினிடி சர்ச்சில் அடக்கம் செய்யப்பட்டது. சமாதியில் இரண்டு ஓட்டைகள் வைத்து அதன் மூலமாக பார்க்க வழிசெய்யப்பட்டது[7]. பிறகு தாமஸின் புகழ் பரவ ஆரம்பித்தது. சமாதிக்கு வந்து வேண்டிக் கொண்டால் நோய்-நொடி தீர்க்கும் என்ற நம்பிக்கைகள் வளர்ந்தன. பிரெஞ்சு நாட்டு மன்னன் லூயிஸ் VII (Louis VII) அங்கு வந்து தனது மகன் நோய் நீங்க வேண்டி வந்தானாம். 1172ல் தாமஸ் ரத்தம் தோய்ந்த ஒரு கல் போப்பிடம் அனுப்பிவைக்கப்பட்டதாம். அது இப்பொழுது மாரியா மகோரி (the church of Sta. Maria Maggiore) என்ற சர்ச்சில் உள்ளது. அந்த ரத்தம், எலும்புகள், மண்டையோடுகள் பற்றியும் அதிகமாகவே கதைகள் வளர்ந்தன[8]. எனவேத்தான், இப்பொழுதும் ஹாரிபாட்டர் போன்ற கட்டுக்கதைகள் மேனாடுகளில் பிரபலமாக இருப்பதில் ஒன்றும் ஆச்சரியமில்லை.

வின்சென்ட் ஸ்மித் மற்றவர்கள் தாமஸ் கட்டுக்கதைக்கு சண்டையிட்ட ரகசியம்: வின்சென்ட் ஸ்மித் என்பவன் தான், இப்பொழுதுள்ள இந்திய சரித்திரத்தை எழுதி, இப்படித்தான் இருக்கவேண்டும் என்று தீர்மானித்தவன். இது இன்றளவும் இந்தியர்கள் கண்மூடித்தனமாக படித்து வருகிறார்கள். ஆனால், அந்த  வின்சென்ட் ஸ்மித், இந்த தாமஸ் கட்டுக்கதையை ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை. அதாவது “இந்தியாவில் செயின்ட் தாமஸ் கட்டுக்கதை” வளர்வதை ஒப்புக்கொள்ளவில்லை. “அப்போஸ்தலரேயாகிலும் ஒருதடவை மேலாக இறக்கவும் முடியாது” என்று தீர்மானமாகச் சொல்லிவிட்டானான்[9].

இரண்டு கதைகளும் உண்மையாக இருக்கமுடியாது; அப்போஸ்தலரேயாகிலும் ஒருதடவை மேலாக இறக்கவும் முடியாது. அத்தாட்சியை ஆழ்ந்து ஆய்ந்தபிறகு எனக்கு ஏற்பட்ட தனிப்பட்ட அனுபவமானது, தென்னிந்திய கதை அச்சாவை ஆதரிப்பதாக இருக்கலாம். ஆனால், செயின்ட் தாமஸ் உயிர்த்தியாகியே இல்லை, ஏனெனில், முந்தைய ஹெராக்லியோன் என்ற ஞாஸ்திக் எழுத்தாளர் தாமஸ் தனது வாழ்க்கையின் இறுதிநாட்களை அமைதியில் கழித்தார் என்று உறுதியாக கூறியுள்ளார். Vincent Smith wrote, “Both stories obviously cannot be true; even an apostle can die but once. My personal experience, formed after much examination of the evidence, is that the story of the martyrdom in Southern India is the better supported of the two versions of the saint’s death. But, it is no means that St. Thomas was martyred at all, since an earlier writer, Heracleon. the gnostic, asserts that he ended his days in peace”.

அதாவது, இறந்த ஒரு மனிதனுக்கு ஒன்றிற்கு மேலான எலும்புக்கூடு, சமாதி முதலியன இருக்கமுடியாது. அதுமட்டுமில்லாது, உள்ளே புகுந்து ஆராய்ச்சி செய்து பார்த்தால் எல்லா விஷயங்களும் தெரிந்துவிடும் என்பது அவனுக்குத் தெரியும். மற்ற ஆங்கில அதிகாரிகள், கிருத்துவ பாதிரிகள் சொன்னதை அவன் எற்க்கவில்லை. இருப்பினும், சில கிருத்துவர்கள் சொத்து, பணம் முதலியவற்றிற்காக, இக்கட்டுக்கதையை விடாப்பிடியாக வளர்த்து சரித்திரம் ஆக்க வேண்டும் என்று கோடிகளையும் கொட்டத் தயாராகி விட்டார்கள்.

வேதபிரகாஷ்

08-04-2012


[2] Archbishop of Canterbury (1118-1170), who was martyred on December 29 by the king’s henchmen.

[3] In 1220, Becket’s remains were relocated from this first tomb to a shrine in the recently completed Trinity Chapel where it stood until it was destroyed in 1538, during the “dissolution of monastaries, on orders from King Henry VIII. The king also destroyed Becket’s bones and ordered that all mention of his name be obliterated.

[5] உயிர்ப்பலி – யூகேரிஸ்ட் என்ற சடங்கு தினமும் நடத்தப் படுகிறது. ஒவ்வொரு கிருத்துவனும் அவ்வேறே நம்புகிறான். நம்பவேண்டும், இல்லையென்றால் அவன் கிருத்துவன் ஆகமாட்டான்.

[6] ரத்தத்திற்கு ரத்தம், சதைக்கு சதை என்பது அவர்களது திட்டவடமான நம்பிக்கை. அதனால்தான், டிராகுலா போன்ற படங்களில் ரத்தம் குடிக்கும் காட்சிகள் உள்ளன; ஜூம்பி / ஜோம்பிகள் – உயித்தெழுந்த பிணங்கள் மனிதர்களைக் கடித்துக் குதறித் தின்று உயிர்பெறுகின்றன. அதாவது இரண்டாவது ஜென்மத்தைப் பெறுகின்றன. இப்படியும் ஹாலிஹுட் படங்களில் காண்பிக்கப் படுகின்றன, இவையெல்லாம் இந்தியர்களுக்குப் புரியாமல் இருக்கலாம், ஆனால், கிருத்துவர்களுக்கு புரிந்துதான் உள்ளது. அதனால்தான் இத்தகைய படங்கள் தொடர்ந்து எடுக்கப் படுகின்றன. அவற்றை கிருத்துவர்கள் மறைமுகமாக ஆதரித்து வருகிறார்கள்.

[8] Beneath the shrine in the MS. drawing is the chest containing the relics—the same chest in which they were deposited in 1220—and an inscription to the following effect :— “This chest of iron contained the bones of Thomas Becketskull and all, with the wounde of his deathand the pece cut out of his skull laid in the same wounde.

[9]

கபாலீசுவரரைப் பற்றிய தினமலரின் திடீர் சரித்திர ஆராய்ச்சி: உண்மையான கோவில் கடற்கரையில் இருந்ததாம்!

ஏப்ரல் 6, 2012

கபாலீசுவரரைப் பற்றிய தினமலரின் திடீர் சரித்திர ஆராய்ச்சி: உண்மையான கோவில் கடற்கரையில் இருந்ததாம்!

தினமலரின் இரட்டை வேடங்கள்: கபாலிசுவர் கோவில் கடற்கரையில் சாந்தோம் சர்ச் இருந்த இடத்தில் இருந்ததாம்: தாமஸ் கட்டுக்கதையைத் தொடர்ந்து பரப்பி வந்த “தினமலர்”, இப்பொழுது என்னமோ திடீரென்று, உண்மையான கபாலீசுவரர்க் கோவில் கடற்கரையில் தான் இருந்தது என்று செய்திகளை வெளியிடுவது வேடிக்கையாக இருக்கிறது. அப்படியென்றால், கிருத்துவர்கள் அக்கோவிலை இடித்தார்கள் என்ற உண்மையைத்தான், தினமலர் இப்பொழுது தெரிந்து கொள்கிறது போலும். பிறகு எப்படி, முரண்பட்ட செய்திகளை மெத்தப் படித்த திரு. ஆர். கிருஷ்ணமூர்த்தி ஆசிரியராக இருக்கும் அதே தினமலரில் வெளிவரும்? வாசகர்களை ஏமாளிகள் என்று நினைத்து விட்டார்களா? “தாமஸ் கட்டுக்கதை” என்ற எனது இணைத்தளத்தைப் பார்க்கவும்[1]. அதில் தாமஸ் கட்டுக்க் கதை இந்தியாவில் கிருத்துவர்கள் திட்டமிட்டுப் பரப்பி வருகின்றனர்[2] மற்றும் ஊடகங்களில் தொடர்ந்து அத்தகயைப் பொய்ப்பிரசாரத்தை உண்மைபோல அதுவும் சரித்திரம் போல பரப்பி வருகின்றனர். அதற்கு தினமலர் உதவி வருவது எனக்குத் தெரிய வந்தது[3].

கபாலீஸ்வரர் கோவிலே சொல்கிறது, முன்புதான் கடற்கரையில் இருந்ததாக! என்ற தலைப்பில் பதிவு செய்தபோது, “கி.பி 1566ல், மைலாப்பூர் போர்ச்சுகீசியர்களில் வீழ்ந்த போது, இந்த கோவில் முழுவதுமாக இடிக்கப் பட்டது. இந்த கோவிலானது 300 வருடங்களுக்கு முன்பு மறுபடியும் (இப்பொழுதுள்ள இடத்தில்) கட்டப் பட்டதாகும். பழைய (முந்தைய கபாலிஸ்வரர்) கோவிலில் இருந்த கல்வெட்டுகள் உடைந்த நிலையில் இந்த கோவிலிலும், செயின்ட் தாமஸ் சர்ச்சிலும் காணலாம்”, என்று எடுத்துக் கட்டியுள்ளேன்[4]. இருப்பினும் சமீக காலத்தில் தெய்வநாயகம், செபாஸ்டியன் சீமான்[5] போன்ற கிருத்துவர்கள் ஏதோ ஆதாயத்திற்காக இக்கட்டுக்கதையை எடுத்துக் கொண்டு குழப்பி வருகின்றனர்[6]. சிறிதும் வெட்கம் இல்லாமல் கருணாநிதி, ஸ்டாலின் கூட இதில் பங்குக் கொண்டு கூத்தாடிகளாக / கைப்பாவைகளாக வேலைசெய்துள்ளனர்[7]. முருகனைப் பிடித்த குரங்கு, ஏசுவைப் பிடித்து விட்டது. ஆமாம், பட்டை விபூதி ஜான் சாமுவேலுக்கு ஏசுபைத்தியம் பிடித்து விட்டது[8]. பாவம் ஜி.ஜே. கந்தப்பன், ராஜமாணிக்கம் ஆத்மாக்கள் சாந்தியடைவதாக! தினமலரின் உபயம் தொடர்ந்து வந்தது[9].

சிதறிக்கிடக்கும் கபாலீசுவரர் கோவில் கல்வெட்டுகள்: இத்தலைப்பில், இன்று தினமலர், ஏதோ புதியதாக கண்டு பிடித்து, இடித்து விட்டால் போல சில விஷயங்களைப் போட்டிருக்கிறது.சென்னை வட்டாரத்தில், மயிலாப்பூர் கபாலீசுவரர் கோவில் பல விதங்களில் சிறப்புடையது. எனினும், இக்கோவிலின் தொன்மையை அறிய உதவும் கல்வெட்டுகள், பல இடங்களில் சிதறிக் கிடக்கின்றன. முழுமையாகவும் கிடைக்கவில்லை[10]. இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன், டாலமி என்ற கிரேக்க வரலாற்று ஆசிரியர், மயிலாப்பூரை, மல்லியார்பா என கூறுகிறார்.

தினமலர் கூறுவது:கி.பி. 5ம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்திருந்த ஐயடிகள் காடவர் கோன், திருமங்கையாழ்வார், கி.பி.7ம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த திருஞானசம்பந்தர், அப்பர் சுவாமிகள் ஆகியோர், மயிலாப்பூரை தங்கள் பாடல்களில் குறிப்பிட்டுள்ளனர்.கடற்கரையில் மயிலாப்பூர் இவர்களில், அப்பர் சுவாமிகள் இத்தலத்திற்கு தனிப் பதிகம் பாடவில்லை எனினும், வேறு இரு திருப்பதிகங்களில் மயிலாப்பில் எனக் குறிப்பிடுகிறார். என்னுடைய விளக்கம்:மயிலார்ப்பு என்பதற்கு பொருள் ‘மயிலாதல்’- உமை மயிலாலாக ஆகியதால் மயிலார்ப்பு-ஊர் என்பது மயிலாப்பூர் ஆனது என்பர். 5ம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த திருமழிசை ஆழ்வாரின் நான்முகம் திருவந்தாதியில்“…………………………………….               நீளோ தம்

வந்தலைக்கும் மாமயிலை மாவல்லிக்கேணியான்”, என்பதெல்லாம் தெரியவில்லை போலும். 6ம் ஊற்றாண்டில் வாழ்ந்த ஐயடிகள் காடவர் கோன் என்னும் பல்லவ அரசர் பாடிய சிவத்தளி வெண்பாவில், “மயிலைத்திருப்புன்னை யங்கானல் சிந்தியா யாகில் இருப்பின்னை யன்காந் திளைத்து…….”, என இக்கோயிலைப் பாடியுள்ளார்.

திருநாவுக்கரசர் தேவாரத்தில் மூன்றிடங்களில் மயிலாப்பு கூறப்பெறுகின்றது.

  1. திருவொற்றியூர் திருத்தாண்டகத்து ஆறாவது திருப்பாடலில் “வடிவுடைய மங்கையும் தாமும் எல்லாம் வருவாரை எதிர்கண்டோம் மயில்லப் புள்ளே என்ற தொடர் சுவாமிகள் மயிலையிலிருந்தே ஒற்றியூர் சென்றார் என்று சேக்கிழார் கூறுவதற்கு அகச்சான்றாகின்றது. 
  2. “மங்குன் மதி மாடவீதி மயிலாப்பிலுள்ளார்” (6-2-1) என்று அப்பர் பெருமான் மயிலையின் மாடவீதி அழகைப் புகழ்ந்துப்பாடுகிறார். 
  3. மயிலாப்பில்மன்னினார் மன்னி ஏத்தும்” (6-7-12) என்ற இடத்தில் மயிலையைக் காப்புத் தலங்களுள் வைத்துப் பாடுகிறார். மேற்சொன்ன மூன்றிடங்களிலும் அப்பர் பெருமான் மயில்லாப்பூரை மயிலாப்பு என்றே கூறுகிறார். சில கல்வெட்டுக்களிலும் (261/1910, 189/1912) மயிலாப்பில் என்றே காணப்படுகிறது.
அதன் பின், அருணகிரிநாதர் இத்தலத்திற்கு, 10 திருப்புகழ்கள் பாடியுள்ளார். இவர் காலம் வரை, கடற்கரையோரம் தான் மயிலாப்பூர் கோவில் இருந்தது. அருணகிரிநாதரின் திருப்புகழ்ப் பகுதியில், “கடலக் கரைதிரை யருகேசூழ் மயிலைப் பதிதனில் உறைவோனே” என்ற அத்தாட்சியால் தெரியவரும்.
இன்றைய சாந்தோம் பகுதியில், இக்கோவில் இருந்தது என்பதற்கான ஆதாரங்கள் பல உண்டு. புதிய கோவிலில் கல்வெட்டுகள் கடந்த 1672க்கு முன்பாக, இப்போதைய இடத்தில் இன்றைய கோவில் கட்டப்பட்டது. இடிக்கப்பட்ட கோவில்களின் கற்கள் புதிய கோவில் மற்றும் சர்ச் கட்டப் பயன்படுத்தப்பட்டதாக, வரலாற்று ஆய்வாளர்கள் தெரிவிக்கின்றனர்.  சில கல்வெட்டுக்களிலும் (261/1910, 189/1912) மயிலாப்பில் என்றே காணப்படுகிறது. வேறு சில கல்வெட்டுக்களில் மயிலார்ப்பில் என்று “ரகர” ஒற்றுடன் காணப்படுகிறது (256/1912).

இதை உறுதிப்படுத்தும் விதத்தில், இன்றும் பழைய கபாலீசுவரக் கோவில் கல்வெட்டுகள், பல இடங்களில் சிதறிக் கிடக்கின்றன. மயிலாப்பூர் கபாலீசுவரர் கோவிலில், சுவாமி, அம்மன், சிங்காரவேலர் கருவறை சுவர்களில் ஒரு கல்வெட்டு கூட கிடையாது. கற்பகாம்பாள் கோவில் பிரகாரச் சுற்றுச்சுவரின் உள் மற்றும் வெளிப்புறச் சுவர்களில், 20க்கும் மேற்பட்ட பழமையான கல்வெட்டுகள் தாறுமாறாக அடுக்கப்பட்டுள்ளன.  அதேபோல், கபாலீசுவரர் கருவறையின் மேற்குச் சுவரின் உள் மற்றும் வெளிப்பக்கமும், கருவறை வாயில் நிலை இடதுபுறக் கல்லிலும், மேற்கு கோபுரத்தின் தரையிலும் சில கல்வெட்டுகள் உள்ளன. துறைமுக நகர்
இவை தவிர, திருவொற்றியூர் ஆதிபுரீஸ்வரர், திருவல்லிக்கேணி பார்த்தசாரதி கோவில், மயிலை விருபாட்சீசுவரர் கோவில், பொன்னேரிக்கு அருகில் உள்ள காட்டூரில் கிடைத்த கல்வெட்டு ஆகியவற்றில், மயிலாப்பூர் பெயர் குறிக்கப்பட்டுள்ளது. இவற்றில், சில கல்வெட்டுகளில் கடல் வணிகம் செய்யும் நானாதேசிகள் மற்றும் அஞ்சுவண்ணம் வணிகர்களை பற்றியும் குறிப்பு உள்ளது. இதில் இருந்து தொன்மையாகவே, மயிலாப்பூர் துறைமுக நகராக இருந்தது தெரிய வருகிறது. பூம்பாவையின் பெயர் திருப்பூம்பாவை என, சிவநேச செட்டியாரின் மகளும், சம்பந்தரால் மீண்டும் உயிர்ப்பிக்கப் பெற்றவருமான பூம்பாவையின் பெயர், திருவல்லிக்கேணி பார்த்தசாரதி கோவில் குளத்துப் படிக்கட்டு ஒன்றில் உள்ள கல்வெட்டிலும், பரங்கி மலை தூய அப்போஸ்தல மாடத்தின் உணவருந்தும் அறையின் பக்கத்திலுள்ள மாடிப்படியில் உள்ள ஒரு கல்வெட்டிலும், விருபாட்சீசுவர் கோவில் கருவறையின் தென்புறச் சுவரில் உள்ள ஒரு கல்வெட்டிலும் குறிக்கப்பட்டு, மயிலையில் உள்ள அவரது சன்னிதியில் பூஜைகள் நடத்துவதற்கு செலவுக்கு ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்தது பற்றியும் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இத்தகவல்கள் அனைத்தும் சென்னை மாநகர் கல்வெட்டுகள் தொகுப்பிலும், மத்திய அரசின் தொல்லியல் துறை வெளியிட்ட கல்வெட்டுகள் தொகுப்பிலும் உள்ளன.

இதில் குறிப்பிடத்தக்கது, எந்த கல்வெட்டும் முழுமையாக கிடைக்கவில்லை என்பது தான் (ஆஹா, என்ன கரிசனம், அக்கரை, முழுமையாக கிடைக்கவில்லை என்றால், என்னவாயிருக்கும் என்று எழுதியவருக்குத் தெரியாதா? அல்லது சொல்லக்கூடாது என்று கட்டளையிட்டுவிட்டார்களா?). பல கல்வெட்டுகளில் பெரும்பகுதி சிதைந்து போயுள்ளன. பிஷப் வளாகத்தில் வைத்துள்ள மியூஷியத்தில் இக்கல்வெட்டுகளை வைத்துள்ளனர். ஆகவே, அவை அழிக்கப்பட்டன என்பது தெரிகிறது. முன்பு இணைத்தளத்தில் வெளியிட்டனர். இப்பொழுது காணப்படவில்லை. இதெல்லாம் உண்மையை, சரித்திரத்தைக் கிருத்துவர்கள் மறைக்கும் வேலைதானே? இதைப் புரிந்து கொள்ள என்ன வேண்டியிருக்கிறது?

எனினும், இக்கல்வெட்டுகள் மூலம், 12, 13ம் நூற்றாண்டுகளில் பலர் மயிலை கபாலீசுவரர் கோவிலுக்கு பல தானங்கள் அளித்துள்ளனர் என்பதை மட்டும் தெரிந்து கொள்ள முடிகிறது. படிக்கட்டுகளில் கல்வெட்டுகள் ஒரே ஒரு கல்வெட்டில் மட்டும், திருக்கபாலீசுரமுடைய நாயனார் என, கபாலீசுவரர் குறிப்பிடப்படுகிறார். பிற கல்வெட்டுகளில், திருவான்மியூர், திரிசூலம் போன்ற கோவில்களுக்கு அளிக்கப்பட்ட கொடைகள் பற்றிய குறிப்புகள் உள்ளன. கடந்த, 1910ல் துவக்கப்பட்டு, 1925 வரை நடந்த தெப்பக் குள படிக்கட்டு திருப்பணியில் ஈடுபட்டோர், தங்கள் பெயர்களை முறையாக கல்லில் செதுக்கி, குளக்கரையில் பதித்தும் வைத்துள்ளனர். இன்றும், அந்த கல்வெட்டுகளை குளக்கரையில் காணலாம். இப்படி முடித்துள்ளது தினமலர்.

கோவில் இடிக்கப்பட்டு சர்ச் கட்டப்பட்டதற்கான அத்தாட்சிகள்: 17ம் நூற்றாண்டிலிருந்து  கோவில் வளாகத்தைச் சிறிது சிறிதாக இடித்து சர்ச், பிஷப் இல்லம், பள்ளி முதலியன கட்டப்பட்டன. 18ம் நூற்றாண்டில் இவை கட்டி முடிக்கப் பட்டன. சர்ச் உண்மையில் சிறிதாக  இருந்து பிறகு பலதடவை இடித்து-இடித்துக் கட்டப் பட்டதாகும். அந்நிலையில் தான் கோவில் அத்தாட்சிகள், ஆதாரங்கள் மறைக்கப்பட்டன. .

 

மேலேயுள்ளது, 12ம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த விக்கிரமசோழனின் கல்வெட்டாகும். இரவில் நடராஜருக்கு விளக்கெரிக்க வரியிலா நிலமான்னியம் கொடுக்கப்பட்டதை இக்கல்வெட்டு கூறுகிறது.  இது சர்ச்சின் வராண்டாவில் கிடந்தது. பிறகு தொல்துறைத்துறையினர் கண்டுபிடிதார்களாம். உண்மையில் ஹூஸ்டன் இதனைப் பார்த்து பிற்காகத்தில் தமக்கு சாதகமாக இருக்குமே என்று பக்கங்களை சிதைத்து விட்டான். அப்பொழுதே “மெயிலில்” இந்த ஆளுடைய “அத்தாட்சிகளை அழிப்புத்தன்மையினை” எடுத்துக் காட்டி எழுதப்பட்டது. அத்ற்கும் இந்த ஆள் காட்டமாக பதில் சொல்லியுள்ளான்.

சர்ச்சில் கிடைத்த இன்னொரு தமிழ் கல்வெட்டு. இதுவும் இறையிலியைக் குறிக்கிறது. ஆனால், சிதைந்த நிலையில் காணப்பட்டது.

12ம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த சமஸ்கிருத மொழி கல்வெட்டு, சர்ச்சின் மேற்குப் பகுதியில் கிடந்தது / கிடைததது.

12ம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த இக்கல்வெட்டு, சாந்தோம் செமினரியின் பிரதானக் கதவிற்கு செல்லும் கடைசி படிகட்டின் வலதுபுறத்தில் காணப்பட்ட கல்வெட்டு. இப்பொழுது சாந்தோம் உயர்நிலைப் பள்ளி வளாகத்தில் இருப்பதாகக் கூறுகிறார்கள் ()அதாவது இருந்தது, பிறகு காணவில்லை. இதிலிருந்து, பழைய கபாலீசுவரக் கோவில் ஒரு பெரிய வளகத்தில் இருந்திருக்கிறது என்று தெரிகிறது. மிலேச்சர்கள் / போர்ச்சுகீசியர் அதனை ஆக்கிரமித்துக் கொண்டு இடித்து, உடைக்க ஆரம்பித்த போது, கிடைத்தப் பகுதிகளை, குறிப்பாக விக்கிரங்களை எடுத்து வந்து கோவிலைக் கட்டிக் கொண்டனர்.

இப்படி பற்பல அத்தாட்டிகள், ஆதாரங்கள் கொண்ட “தாமஸ் கட்டுக்கதை தொடர்கிறது: இந்துமதத்திற்கு எதிரான கிருத்துவர்களின் சதிகள் ஒரு 120 பக்கங்கள் கொண்ட கட்டுரையைக் கொடுத்தேன். அதனை “இந்துக்கள் / இந்து அபிமானிகள்” என்று சொல்லிக் கொண்டவர்கள் தாம் புத்தகமாக வெளியிடுகிறோம் என்று 2008ல் சிடியில் எடுத்துக் கொண்டு சென்றார்கள் ஆனால், செய்யவில்லை. ஆனால், அதிலுள்ள விஷயங்களை “Breaking of India” என்ற புத்தகத்தில் தாராளமாக உபயோகப்படுத்தப் பட்டுள்ளது. ஆனால், ஒரு இடத்தில் கூட, இன்னாரிடத்திலிருந்து எடுத்தாளப்பட்டது / பெறப்பட்டது என்று குறிப்பிடவில்லை. ஏதோ, இவர்களே அந்தந்த இடங்களுக்குச் சென்று, குறிப்பிட்ட நபர்களுடன் பேசி, விஷயங்களைத் தெரிந்து கொண்டது போல எழுதியுள்ளார்கள். ஆனால், உன்மையில் அவர்கள் அங்குச் செல்லவும் இல்லை, அந்த நபர்களுடன் பேசியுதும் இல்லை, என்னுடைய சிடியிலிருந்து எடுத்த விஷயங்களை (தாமஸ் கட்டுக்கதை சம்பந்தமானவை – தெய்வநாயகம், ஒலாஸ்கி முதலியன) அப்படியே போட்டுள்ளர்கள்.

வேதபிரகாஷ்

06-04-2012


[10] தினமலர், சிதறிக்கிடக்கும்கபாலீசுவரர்கோவில்கல்வெட்டுகள்,  ஏப்ரல் 06, 2012, http://www.dinamalar.com/News_Detail.asp?Id=442587