Archive for the ‘பிஷப்’ Category

தாமஸ் கட்டுக்கதை உருவாக்கத்தில் மகாபலிபுரமும், ஶ்ரீரங்கமும்: முன்னதில் இறையன்பு என்றால், பின்னதில் அருளப்பா!

ஒக்ரோபர் 14, 2015

தாமஸ் கட்டுக்கதை உருவாக்கத்தில் மகாபலிபுரமும், ஶ்ரீரங்கமும்: முன்னதில் இறையன்பு என்றால், பின்னதில் அருளப்பா!

ஆச்சார்யா பால் என்கின்ற கணேஷ் ஐயர் 1987

ஆச்சார்யா பால் என்கின்ற கணேஷ் ஐயர் 1987

அருளப்பாவால் தூண்டப்பட்ட ஆச்சார்யா பால்[1]: 1980களில் கணேஷ் ஐயர் என்பவரைத் தேடிக் கொண்டு ஶ்ரீரங்கத்திற்கு சென்றிருந்தேன். ஏனெனில், அவரைப் பற்றி ஏகப்பட்ட செய்திகள் வெளிவந்து கொண்டிருந்தன.  ஆர்ச் பிஷப் அருளப்பாவிடமிருந்து ரூ.14 லட்சங்கள் பெற்று மோசடி செய்து விட்டதாக அவர் மீது புகார் கொடுக்கப்பட்டு, கைது செய்யப்பட்டு, சிறையிலும் அடைக்கப்பட்டார்.  சரி அப்பணத்தை ஏன் அருளப்பா கொடுக்க வேண்டும் என்றால் பொய்யான ஆவணங்கள், கள்ள அத்தாட்சிகள், போலி ஓலைச்சுவடிகள், மாய்மால தாமிரப் பட்டயங்கள் முதலியவற்றை உருவாக்கக் கொடுக்கப்பட்டது என்று தெரிய வந்தது[2]. அப்படியென்றால், கணேஷ் ஐயர் செய்த குற்றங்களுக்கு, அவற்றைச் செய்யத் தூண்டிய அருளப்பாவும் பொறுப்பாவனர் என்பதுதானே, நிதர்சனம்[3]. பிறகு, ஒருதலைப் பட்சமாக கணேஷ் ஐயர் மட்டும் ஏன் தண்டிக்கப்பட வேண்டும் என்ற கேள்வி எழுகின்றது. உண்மையில் அருளப்பா அத்தகைய மோசடிக்கு வித்திட்டிருந்தால், சரித்திராசிரியர்கள், அகழ்வாய்வு வல்லுனர்கள், ஆவண-விற்பன்னர்கள், கல்வெட்டு-ஓலைச்சுவடி அறிஞர்கள் அதனைக் கடுமையாகக் கண்டித்திருக்க வேண்டும். ஆனால், அவர்கள் அமைதியாகத்தான் இருந்து, தங்களது வேலைகளை விசுவாசமாக செய்து கொண்டிருந்தனர்[4].

R Arulappa biodata

R Arulappa biodata

ஶ்ரீரங்கத்தில் கணேஷ் ஐயர் காணப்படவில்லை: ஶ்ரீரங்கத்தில் வந்து இறங்கியதும், கணேஷ் ஐயரைப் பற்றி விசாரித்த போது, யாருக்கும் தெரியவில்லை. இந்தியன் வங்கி இதில் சம்பந்தப்பட்டுள்ளது என்று நாளிதழ்களில் படித்ததால், அங்கு சென்றேன். அங்கும் அதெல்லாம் எங்களுக்கு தெரியாது என்றுதான் கூறினர். “நீங்கள் யார், இதையெல்லாம் ஏன் கேட்கிறீர்கள்” என்றும் ஒருவர் கேட்டார். ஒருவர் மட்டும், “இது சட்டப்பிரச்சினை என்பதினால், சென்னையில் உள்ள “லீகல் செல்லுக்குச்” சென்று கேளுங்கள்”, என்று சொன்னார். பிறகு, ஒரு வழியாக, அவரது வீடு எங்கிருக்கிறது என்று கேட்டு விசாரித்து வந்தபோது, ரங்கநாதப்ரம் என்ற இடத்தில் ஒரு பழைய வீடு இருந்தது. அன்றைக்கு பூட்டப்பட்டிருந்ததால், யாரையும் பார்க்கவோ, சந்திக்கவோ முடியவில்லை. அப்பொழுது என்னிடத்தில் கேமரா இல்லாததால், போட்டோவும் எடுக்கமுடியவில்லை. இப்பொழுது 2015ல் அங்கு சென்றபோது, அவ்வீடு இடிக்கப்பட்டு, ஒரு அடுக்குமாடி கட்டிடம் கட்டப்பட்டிருந்தது. “கானாடுகாத்தான் மிருதங்க வித்வான் மலையப்பய்யர் இல்லம்” என்ற கல்வெட்டை ஞாபகார்த்தமாக புதிய வீட்டின் மதிற்சுவர்-கேட்டின் தூண் மீது பதித்துள்ளார்கள் போலும்.

ஶ்ரீ சாய் கிருபா- மலையப்பய்யர் வீடு, ஶ்ரீரங்கம்-2015

ஶ்ரீ சாய் கிருபா- மலையப்பய்யர் வீடு, ஶ்ரீரங்கம்-2015

கானாடுகாத்தான் மிருதங்க வித்வான் மலையப்பய்யர் இல்லம்: 35 ஆண்டுகள் கழித்து, மறுபடியும் இப்பொழுது ஶ்ரீரங்கம் சென்றபோது, கணேஷ் ஐயர் வாழ்ந்த வீட்டைப் பார்க்கலாம் என்று நண்பருடன் சென்றேன். அந்த வீடு மாறிவிட்டது. அதாவது, இடிக்கப்பட்டு “பிளாட்” / அடுக்குவீடு கட்டப்பட்டிருந்தது. கேட் அருகில் சென்று பார்த்தபோது, மதிற்சுவற்றின் தூண்களில் இரண்டு பக்கங்களிலும் பழைய கல்வெட்டுகள் அப்படியே இருந்ததை காண முடிந்தது. “கானாடுகாத்தான் மிருதங்க வித்வான் மலையப்பய்யர் இல்லம்” என்றதைப் பார்த்தவுடன் திகைப்புடன் நின்றேன்.

கானாடுகாத்தான் மிருதங்க வித்வான் மலையப்பய்யர் இல்லம் - கல்வெட்டு

கானாடுகாத்தான் மிருதங்க வித்வான் மலையப்பய்யர் இல்லம் – கல்வெட்டு

அரியக்குடி ராமானுஜ ஐய்யங்காருக்கு சங்கீதம் கற்றுக் கொடுத்த மலையப்ப ஐயரின் கதி இவ்வாறானது போலும். சரித்திர ஆதாரங்களைப் பற்றி வாய்கிழிய பேசும், கத்தும் சரித்திராசிரியர்கள், அறிவுஜீவிகளளிவற்றைப் பற்றி கண்டுகொள்ளாதது ஆச்சரியம் தான். ஒரு பக்கம், தாமஸ் கட்டுக் கதையினை விடாமல், அதற்கான போலி ஆவணங்களை தயாரிப்பது, சமயம் கிடைக்கும் போதெல்லாம் தமது எழுத்துகளில் வலிய அத்தகைய பொய்களை சரித்திரம் போல சேர்த்துக் கொண்டு எழுதுவது, சினிமா எடுப்பேன் என்பது, சிலையை வைப்பது என்றேல்லாம் செய்து கொண்டிருக்கும் போது, உண்மையில் அத்தகைய மோசடிகள் வெளிவர காரணமாக இருந்த கணேஷ் ஐயரின் வீடு மறைந்து விட்டது. நாளைக்கு, மேற்குறிப்பிட்ட அனைத்தும் மறைக்கப்படும், மறக்கப்படும், பிறகு மறுக்கப்படும். இந்தியாவில் சரித்திரம் அவ்வாறுதான் பொய்மையுடன் தயாரிக்கப் பட்டு எழுதி வைக்கப்படுகிறது.

ஶ்ரீ சாய் கிருபா- மலையப்பய்யர் வீடு, ஶ்ரீரங்கம்-2015- இன்னொரு தோற்றம்

ஶ்ரீ சாய் கிருபா- மலையப்பய்யர் வீடு, ஶ்ரீரங்கம்-2015- இன்னொரு தோற்றம்

மலையப்ப ஐயரின் ஏழ்மையும், கணேஷ் ஐயரின் கல்வி தேடலும்: கானாடுகாத்தான் சிவகங்கையில் உள்ள ஒரு டவுன் பஞ்சாயத்து ஆகும். பழைய ராமநாதபுரம் மாவட்டம் / சமஸ்தானத்தில் இருந்தது, பிறகு புதுக்கோட்டை சமஸ்தானில் வந்தது. இப்பொழுது புதுக்கோட்டைக்கு கீழே, காரைக்குடிக்கு மேலேயுள்ளது. கிழக்கில் அறந்தாங்கியும், மேற்கில் திருப்பத்தூரும் உள்ளன. சங்கீத வித்துவான்களுக்கு பிரசித்தி பெற்ற இடமாக இருந்தது.

கானாடு காத்தான் இருப்பிடம் - கூகுள் மேப்

கானாடு காத்தான் இருப்பிடம் – கூகுள் மேப்

அங்குதான் மலையப்ப ஐயர் வாழ்ந்து வந்தார். இவரிடம் அரியக்குடி ராமானுஜ ஐய்யங்கார் இசை பயிற்சி பெற்றார். ஆனால், குடும்பம் ஏழ்மையில் தான் இருந்தது. இதனால், தன் குடும்பத்துடன் சில ஆண்டுகள் இலங்கைக்குச் சென்றும் வாழ்ந்தார். பிறகு மறுபடியும் இந்தியாவுக்கு வந்து, ஶ்ரீரங்கத்தில் வாழ்ந்ததாக தெரிகிறது. இவர் இறந்த பிறகும், இவரது பெயரில் உள்ள “பிக்ஸட் டெபாசிட்டுகள்” மூலம் வரும் வட்டி பெறப்படாமல் உள்ளது என்பதும் தெரிகிறது[5]. அதில் ரங்கநாதபுரம் விலாசம் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. எனினும், 1920-30களில் இவரால் தனது குழந்தைகளைப் படிக்கவைக்க முடியவில்லை. இவரது மகன் தான் ஆச்சார்யா பால் என்கின்ற கணேஷ் ஐயர், ஏழாவது வரையில் தான் படிக்க முடிந்தது. இலங்கையில் இவர் ஏ. எச். வில்லியம்ஸ் என்ற பேராசிரியரை சந்திக்க நேர்ந்தது. அவர் தாம் இவருக்கு ஆங்கிலம் கற்றுக் கொடுத்தார். கணேஷ் ஐயரின் ஈடுபாடு, சீக்கிரம் புரிந்து கொள்ளும் தன்மை முதலியவற்றைக் கண்டு, ஆங்கிலம் கற்றுக் கொடுக்கும் போதே, கிருத்துவம் பற்றியும் நைசாக சொல்லிக் கொடுத்தார். இதனால், கிருத்துவ மதத்தில் ஈடுபாடு ஏற்பட்டது.  ஆங்கிலத்திலும் அபார தேர்ச்சி பெற்றார். மறுபடியும் கானாகாத்தான் கிராமத்திற்குத் திரும்பச் சென்றவுடன், ஆங்கிலத்தில் டியூசன் சொல்லிக் கொடுக்க ஆரம்பித்தார்

ஆச்சார்யா பால் என்கின்ற கணேஷ் ஐயர் போப்பை சந்தித்தது

ஆச்சார்யா பால் என்கின்ற கணேஷ் ஐயர் போப்பை சந்தித்தது

கணேஷ் ஐயர் ஜான் கணேஷ் ஆனது, இறையியல் வல்லுனர் ஆனது (1965-75)[6]: எவ்வளவு கஷ்டப்பட்டும் வருமானம் போதவில்லை. இதனால், கிருத்துவமதப் புத்தகங்களைப் படித்து, பிரசங்கம் செய்ய ஆரம்பித்தார். இதனால், கொஞ்சம் வருமானம் வர ஆரம்பித்தது. மதம் மாறி தனது பெயரை ஜான் கணேஷ் என்று மாற்றிக் கொண்டார். அவரது அபார கிருத்துவமத ஞானத்தைக் கண்டு, கிருத்துவர்களே ஆச்சரியப்பட்டனர். இதனால், இவருக்கு ஏகப்பட்ட சுவிசேஷக் கூட்டங்களில் பேச ஏற்பாடு செய்துக் கொடுக்கப்பட்டது. மக்கள் இவரது பேச்சை விரும்பி வந்ததால், செய்தித் தாள்களில் விளம்பரமும் செய்யப்பட்டது[7]. ஒருமுறை என்னுடைய கூட்டத்திற்கு வர சௌகரியமாக, பிரத்யேகமாக ரெயில் வண்டியே ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது. அவரது உறவினர்களும், அவரது கிருத்துவத் தொடர்புகளைக் கண்டிக்கவில்லை. முதலில் எதிர்த்தாலும், பணம் வருவதால் நாளடைவில் அமைதியாகி விட்டனர். ஏதோ இந்த வேலையைச் செய்து பணம் சம்பாதிக்கிறார் என்று நினைத்துக் கொண்டனர் போலும். திருமணம் செய்து கொண்டிருந்தாலும், சுமார் 20 ஆண்டுகள் இந்த காரியங்களால் பிரிந்தே வாழ நேர்ந்தது. இவ்விதமாக பிரசங்கத்தின் அனுபவத்தினால், அவருக்கு கிருத்துவ இறையியல் அத்துப்படியாகியது. அவருக்குத் தெரிந்திருந்த அளவுக்கு, வேறெந்த கிருத்துவ பிரசங்கி அல்லது போதகருக்குக் கூட தெரியாது என்ற அளவுக்கு சிறப்பைப் பெற்றார். பைபிளையே கரைத்துக் குடித்து விட்டதால், எந்த வசனத்தையும் எண்களுடன் கூறி, விளக்கம் கொடுக்கும் அளவுக்கு பண்டிதரானார். பிரசங்களுக்காக பல இடங்களுக்குச் சென்று வரும் போது, ஶ்ரீவில்லிபுத்தூரில் சில கத்தோலிக்க போதகர்கள், பாஸ்டர்களுடன் தொடர்பு ஏற்பட்டது. அவர்களுள் ஒருவர், இவரது கிருத்துவ ஞானத்தைக் கண்டு அசந்து போய்விட்டார். இதனால், 1973-74 வாக்கில் அவர் இவரை ஆர். அருளப்பாவிடம் கூட்டிச் சென்றனர்.

ஆச்சார்யா பால் என்கின்ற கணேஷ் ஐயர் போப்பை சந்தித்தது.-அருளப்பா உடன்

ஆச்சார்யா பால் என்கின்ற கணேஷ் ஐயர் போப்பை சந்தித்தது.-அருளப்பா உடன்

1975ல் பால் கணேஷ் அருளப்பாவைச் சந்தித்தது[8]: இன்னோரு விவரத்தின் படி, திருச்சியில் 1975ல் மைக்கேல் என்ற பாதிரியை பால் கணேஷ் சந்தித்ததாகவும், அவர் ஶ்ரீவில்லிபுத்தூரைச் சேர்ந்த மரியா தாஸ் என்பவருக்கு அறிமுகம் மே 1975ல் செய்து வைத்ததாக உள்ளது[9]. ஜான் கணேஷ் இறையியல் பேராசிரியர் மற்றும் பிரம்மச்சாரி, அலஹாபாதில் உள்ள “கர்மா மற்றும் கலாச்சார சங்கம்” என்ற அமைப்பில் இருந்தவர், பெரிய வித்துவான் என்றெல்லாம் அறிமுகப்படுத்தி வைக்கப்பட்டது. கிருத்துவப் பாதிரிகளின் வேண்டுக்கோளுக்கு இணங்க, தமிழகத்தில் உள்ள கோவில்களின் சரித்திரத்தைப் பற்றியெல்லாம் எழுத ஆரம்பித்தார். குறிப்பாக, மதுரை மீனாக்ஷி கோவில் முன்பு கிருத்துவர்களுக்கு சொந்தமாக இருந்தது என்றெல்லாம் கூறியதாக சொல்லப்பட்டது. அதற்கான ஆதாரங்களையும் வலங்கைமான் என்ற இடத்தில் கிடைக்கும் என்றும் சொன்னதாக கிருத்துவர்கள் தரப்பில் கூறப்பட்டது. இந்த மரியா தாஸ் தான், பால் கணேஷை அருளப்பாவிடம் அறிமுகம் செய்து வைக்கப்பட்டார்[10].

© வேதபிரகாஷ்

14-10-2015

[1] K. P. Sunil, Hoax! – Special Report, Illustrated Weekly of India, April 26, 1987, pp.32-35.

[2] The so-called copper plates: Cladius Buchanan recorded as follows: “But there are other ancient documents in Malabar, not less interesting than the Syrian Manuscripts. The old Portuguese historians relate, that soon after the arrival of their countrymen in India, about 300 years ago, the Syrian Bishop of Angamalee (the place where I now am) deposited in the Fort of Cochin, for safe custody, certain tablets of brass, on which were engraved rights of nobility, and other privileges granted by a Prince of a former age ; and that while these Tablets were under the charge of the Portuguese, they had been unaccountably lost, and were never after heard of. Adrian Moens, a Governor of Cochin, in I770j who published some account of the Jews of Malabar, informs us that he used every means in his power, for many years, to obtain a sight of the famed Christian Plates ; and was at length satisfied that they were irrecoverably lost, or rather, he adds, that they never existed. The Learned in general, and the Antiquarian in particular, will be glad to hear jthat these ancient Tablets have been recovered within this last month by the exertions of Lieutenant- (Colonel Macauley, the British Resident in Travan-core, and are now officially deposited with that Officer. ‘ The Christian Tablets are six in number. They are composed of a mixed metal. The engraving on the largest plate is thirteen inches long, by about four broad. They are closely written, four of them on both sides of the plate, making in all eleven pages. On the plate reputed to be the oldest, there is writing perspicuously engraved in nail-headed or triangular- headed letters, resembling the Persepolitan or Babylonish. On the same plate there is writing in another character, which is supposed to have no affinity with any existing character in Hindoo* tan. The grant on this plate appears to be witnessed by four Jews of rank, whose names are distinctly engraved in an old Hebrew character, resembling the alphabet called the Palmyrene: and to each name is prefixed the title of ‘ Alagen,’ or Chief, as the Jews translated it. — It may be doubted, whether there exist in the world many documents of so great length, which are of equal antiquity, and in such faultless preservation, as the Christian Tablets of Malabar. — The Jews of Cochin indeed contest the palm of antiquity: for they also produce two Tablets, containing privileges granted at a remote period; of which they presented to me a Hebrew translation. As no person can be found in this country who is able to translate the Christian Tablets, I have directed an engraver at Cochin to execute a copper-plate facsimile of the whole, for the purpose of transmitting copies to the learned Societies in Asia and Europe. The Christian and Jewish plates together make fourteen pages. A copy was sent in the first instance to the Pundits of the Shanscrit College at Trichiar, by direction of the Rajah of Cochin ; but they could not read the character.* — From this place I proceed to Cande-nad, to visit the Bishop once more before I return to Bengal.’ [Claudius Buchanan, Two Discourses preached before the University of Cambridge, on the commencement of Subday July 1, 1810 and a sermon before the Society of Missions to Africa and the East; at their tenth anniversary. June 12, 1810. To which added Christian Researches in Asia, T. Cadell and W. Davies, in the Strand; and J. Deighton, Cambridge, London, 1811, pp.121-122.

In footnote, he recorded, “Most of the Manuscripts which I collected among the Syrian Christians, I have presented to the University of Cambridge; and (they are now deposited in the Public Library of that University, together with the copper-plate fac-similes of the Christian and Jewish Tablets.” (Ibid. P.122). Thus, it is evident that there were no originals of the said copper plates and thus, the available / claimed copper plates have no historical value.

[3]  கிருத்துவர்களைப் பொறுத்தவரையில், இத்தகைய மோசடிகளை செய்வது வழக்கமாகவே இருந்து வருகிறது. குறிப்பாக தாமஸ் கட்டுக்கதையை பரப்புவதில், வளர்ப்பதில் அவர்கள் வெட்கமே இல்லாமல் செய்து வருகின்றனர். கேரளாவிலும் இத்தகைய போலி தயாரிப்புகளில் ஈடுபட்டதது எடுத்துக் காட்டிய போது, கிருத்துவர்களுக்கு கோபம் தான் வந்தது.

http://www.nasrani.net/2007/02/16/the-plates-and-the-privileges/

[4] தமிழக வரலாற்றுப் பேரவை, தென்னிந்திய் வரலாற்றுப் பேரவை போன்ற அமைப்புகளில் திட்டமிட்டே இக்கட்டுக்கதை மறைமுகமாக ஊக்குவிக்கப்படுகிறது.

[5] 1987ல் இவருக்கு 67 வயது எனும் போது, மலையப்ப ஐயருக்கு 87-90 இருக்கலாம். பிறகு நேர்ந்த விசயங்களினால், அவரது குடும்பத்தினர், அதனைக் கவனிக்காமல் விட்டிருக்கலாம்.

[6] “What wrong have I done?” Ganesh Iyer speaks out fr the first time in an interview with K. P. Sunil, Illustrated Weekly of India, April 26, 1987, pp.34-35.

[7] அப்படியென்றால், சரித்திர ஆராய்ச்சியாளர்கள், பழைய நாளிதழ்களிலிருந்து, அத்தகைய ஆதாரங்களை எடுத்து ஆராய்ச்சி செய்ய வேண்டும். இதைப் பற்றிய விவரங்களை எடுத்துக் காட்ட வேண்டும்.

[8]  The Hindu, Compromise suit filed by Madras-Mylapore Archbishop, March.29, 1985.

[9]  இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ், Ganesh Iyer gets 10 months’ RI, பிப்ரவரி.14, 1986.

[10] மைக்கேல், மரிய தாஸ் முதலியோர் யார், இப்பொழுது என்ன செய்கிறார்கள் என்பதனையும் ஆராயவேண்டும். அவர்களுக்கு கணேஷ் ஐயர் அல்லது ஜான் கணேஷ் பற்றி அதிகமாகவே தெரிந்திருக்கும்.

Advertisements