Archive for the ‘சர்ச் சரித்திராசிரியர்’ Category

கேரளாவில் செயின்ட் தாமஸ் கட்டுக்கதைகள் – மஃபேயஸ் புனைந்த செயின்ட்தாமஸ் கட்டுக்கதை (4)

ஓகஸ்ட் 5, 2012

கேரளாவில் செயின்ட் தாமஸ் கட்டுக்கதைகள்மஃபேயஸ் புனைந்த செயின்ட் தாமஸ் கட்டுக்கதை (4)

மஃபேயஸ் என்ற ஜெசுவைட் பாதிரியால் உருவாக்கப் பட்ட செயின்ட்தாமஸ் கட்டுக்கதை: போர்ச்சுகீசியர் எழுதி வைத்துள்ள குறிப்புகளிலிருந்து, மஃபேயஸ் (1536-1603) என்ற ஜெசுவைட் பாதிரியால் உருவாக்கப் பட்டது தான் இந்தியாவில் செயின்ட் தாமஸ் கட்டுக்கதை என்று தெரிகிறது. ஜொஹன்னஸ் பெட்ரஸ் மஃபேயஸ் [Joannes Petrus Maffeus (1536–1603)] என்பவன் லத்தீனில் பல புத்தகங்களை எழுதியுள்ளானாம். 1585ல் ஹிஸ்டோரியம் இன் டிகாரம் லிப்ரி VXI (Historium Indicarum Libei XVI) எப்ற புத்தகம்[1] புளோரன்ஸில் பதிப்பிக்கப்பட்டதாம். இதை எழுதி முடிக்க 12 வருடங்கள் ஆனதாம். ஒரு வரியை அமைக்க பலமணி ஏன் நாட்கள் கூட எடுத்துக் கொள்வானாம்! இருப்பினும் அதிசயமாக எழுதி முடித்துவிட்டானாம். இவனை போர்ச்சுகீசிய சரித்திராசிரியர், கத்தோலிக்க சரித்திராசிரியர், சர்ச் சரித்திராசிரியர், என்றும் குறிப்பிடப்படுகிறான்[2]. அதாவது கிருத்துவ நம்பிக்கைகளுக்கேற்ப எழுதும் சரித்திராசிரியர் என்று பொருள்படும். பெரும்பாலும், அவர்கள் நேரில் செல்லாமல், வழிபோக்கர்கள், பிரயாணிகள் மற்றவர்கள் சொல்வதை வைத்துக் கொண்டு, தமது கற்பனையைக் கலந்து, நேரில் சென்று பார்த்தது போல எழுதுவர்[3]. நேரிலே சென்று பார்த்தாலும், தமக்கு சாதகாமாக இல்லாமல் இருந்தாலும் அவற்றை மாற்றி, தமக்கு சாதகமாக எழுதி வைப்பர்.

 Maffeus also tells us that St. Thomas’s remains were found by the Portuguese at Meliapoora, and sent to Goa. Ibid. f. 158. All this is of course treated as a fable
by the Catholic Moreri, Diet. vi. 323, a.
1 Bouhours, Xavier, i. p. 56.
மஃபேயஸ் தாமஸின் உடல் எச்சங்கள் மெலியபூரில் காணப்பட்டன என்றும் அவை கோவாவிற்கு எடுத்துச் செல்லப்பட்டன என்றும் எழுதி வைத்துள்ளார். ஆனால், இந்த கற்பனைக் கதையை அதிகாரமுள்ள கத்தோலிக்க புத்தகங்கள் ஒப்புக்கொள்வதில்லை.

மஃபேயஸின் கதையை மற்றவர்கள் குறிப்பிட்டாலும், சரித்தரத் தன்மையில்லாதலால் கண்டுக்கொள்ளவில்லை. பிரான்சிஸ் சேவியரே மைலாப்பூரிலுள்ளதாகச் சொல்லப் பட்ட கல்லறைக்கு வந்தபோது, ஒன்றும் சொல்லாமல் சென்று விட்டார். ஏனெனில், அவருக்கு உண்மை தெரியும்.

It is pretended that St. Thomas the Apostle preached the Gospel in India; and Maffeus, the Jesuit, tells us that he built a church at Meliapoora, raised a dead boy to life, preached to the Chinese, performed many miracles, built a cross of stone, and prophesied that white men would come one day from the remotest regions, to restore the same faith
which he was then introducing.
ஆன்ட்ரூஸ் ஸ்டீன்மெட்ஸ்[4] போன்ற சர்ச் எழுத்தாளர்கள் பதிவு செய்ததாவது, “செயின்ட்தாமஸ் இந்தியாவில் நற்செய்தியை போதித்தார் என்று நடிக்கப்பட்டது / பொய் சொல்லப் பட்டது; அதுபோல மஃபேயஸ் என்ற ஜெசுவைட் பாதிரி அவர் மெலியப்பூரில் சர்ச் கட்டினார், செத்தவரை உயிர்ப்பித்தார், சீனர்களுக்கு போதித்தார், நிறைய அதிசயங்கள் புரிந்தார், கல்லினால் ஒரு சிலுவை செய்தார், வெள்ளைக்காரர்கள் ஒருநாள் வெகுதூரத்திலிருந்து வந்து அந்த பழைய நம்பிக்கையை மறுபடியும் திரும்பக் கொண்டு வருவார்கள் என்று தீர்க்கதரிசனமாக சொன்னார், என்றெல்லாம் எழுதினார்கள்”. 

போர்ச்சுகீசியருக்கு தமது காலனிய ஆதிக்கம், பொருட்-கனிமக் கொள்ளை, மதவெறி, மதநம்பிக்கைகள் மூலம் செய்யப்படும் கொலைகள், கொள்ளைகள், குரூரக் குற்றங்கள் முதலியவற்றை மறைக்க அல்லது இறையியல் ரீதியில் நியாயப்படுத்த, இத்தகையக் கட்டுக்கதைகளை பயன்படுத்தினர் என்பது தெள்ளத்தெரிந்த உண்மை. செல்லும் இடங்களில் எல்லாம் இக்கதைகளை உள்ளூர் நம்பிக்கைகளுக்கு ஏற்றமுறையில் மாற்றியமைத்து, திரித்து பரப்பி வந்தார்கள்.

திருஞானசம்பந்தரைக் காப்பியடித் துபுனைந்த கட்டுக் கதை: மயிலாப்பூரில் ஏற்கெனவே, திருஞானசம்பந்தர் வந்தது, பாம்பு கடித்து பூம்பாவை இறந்து போனது, அவளது அஸ்தி-எலும்புகள் பத்திரமாகப் பாதுகாத்து வைத்தது, திருஞானசம்பந்தர் பதிகம் பாடி அவளை உயிப்பித்தது, போன்ற நிகழ்வுகளின் கதைகள் மக்களிடம் பிரபலமாக இருந்தன. எனவே, அப்பாதிருயாருக்கு, அக்கதைகளை அப்படியே எடுத்துக் கொண்டு, சிறிது மாற்றியமைத்து, கிருத்துவ சாயம் பூசுவதற்கு ஒன்றும் அவர்களுக்குச் சொல்லிக் கொடுக்க வேண்டியதில்லை. அதனால்தான், அக்கதைகளை உருவாக்கினர். இருப்பினும் மற்ற ஐரோப்பியக் கிருத்துவர்கள், அவற்றிற்கு எந்த ஆதாரமும் இல்லாததால் ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை, கண்டுகொள்ளவும் இல்லை. ஆனால், அந்த இடத்தை ஆக்கிரமித்துக் கொண்டு கபாலீலீசுவரர் கோவில் வளாகத்தை இடித்தது முதலிய அக்கிரமங்களை ஐரோப்பிய கிருத்துவர்கள் தடுக்காதது அவர்களது கோவில்-இடிப்பு, இந்து-எதிர்ப்பு எண்ணங்களை அப்பட்டமாக எடுத்துக் காட்டுகின்றன. 1588ல் ராமரயர் இப்பொழுதுள்ள சாந்தோம் என்று வழங்கப்படுகின்ற இடத்தில், கத்தோலிக்கத் துறவிகள் இந்து கோவில்களை இடிப்பதாக புகார்கள் கிடைத்ததால், அங்கு வந்து தடுத்தான். ஆனால், ஐரோப்பியர்கள் சாதுர்யமாக கப்பம் கொடுத்து அனுப்பிவிட்டனர்.

கத்தோலிக்க மற்றும் கத்தோலிக்கம் அல்லாத கிருத்துவப்பிரிவுகளும், தாமஸ் கட்டுக்கதைகளும்: கேரளவில் உள்ள கிருத்துவம் போர்ச்சுகிசியரால் அதிகமாகவே பாதிக்கப் பட்டுள்ளது. அதனால் கத்தோலிக்க மற்றும் கத்தோலிக்கம் அல்லாத கிருத்துவப் பிரிவுகளும், தாமஸ் கட்டுக்கதைகளை ஜாக்கிரதையாகவே பயன்படுத்தி வருகின்றன.

மைக்கேல் கெட்டிஸ், சாரம் என்ற சர்ச்சின் துணைவேந்தர் தொகுத்த நூலின் பெயர், “மலபார் சர்ச்சின் வரலாறு – 1501ல் போர்ச்சுகீசியர் கண்டுபிடித்தது முதல் – ரோமிற்கு ஒவ்வாத கிரியைகளை செய்து வந்தது, அவற்றை நீக்கி முறைப்படுத்தியது, ரோமிற்குக் கீழ் கொண்டு வந்தது, 1599ல் “டயாம்பர் சைநாட்” என்று கொண்டாடியது, செயின்ட் தாமஸ் கிருத்துவத் தலைவர்களின் நம்பிக்கை மற்றும் கொள்கைகள் இங்கிலாந்திற்கு ஒத்துப்போவது, ஆனால் ரோமிற்கு விரோதமாக உள்ளது போன்ற விவரங்கள் அடங்கியுள்ளன” என்று 1694ல் பதிப்பிக்கப் பட்ட அப்புத்தகத்தின் முதல் பக்கத்தில் காணப்படுகிறது.

ஆக, இங்கிலாந்து, புரொடஸ்டென்ட் கிருத்துவத்தைப் பின்பற்றி வந்ததால், ரோமின் / வாடிகனின் கட்டுக்கதைகளை ஒப்புக் கொள்ளவில்லை என்று தெரிகிறது. மேலும் இந்துமதத்தைப் பற்றி அவதூறாக எழுதி வந்த நிலையில், இந்துக்களும் கிருத்துவத்தைப் பற்றி படிக்க அரம்பித்தார்கள். அப்பொழுது, தங்களுக்கு எதிர்மறையான எந்த பிரச்சினைகலும் வரக்கூடாது என்று ஆங்கிலேயர்கள் விரும்பினர். மேற்கண்ட புத்தகத்தில், தெளிவாகச் சொல்லப்படுவது:

 
கிழக்கிலுள்ள அந்த சர்ச்சானது, போப்பின் தலைமை, ஆன்மீக சுத்தகரிப்பு, யுகாரிஸ்டில் ரொட்டிசாராயம் கிருஸ்துவின் சதை மற்றும் ரத்தமாக மாறுவது, உயிர்த்தெழுத்தல், விக்கிரவழிபாடு, பாவமன்னிப்பு, முதலியவற்றை நம்புவதில்லை. இவையெல்லாம் கத்தோல்லிக்க மதத்திற்கு எதிராக உள்ளது”.
இவையெல்லாம் அடிப்படை நம்பிக்கைகளாக இருப்பதினால், எல்லா கிருத்துவப் பிரிவுகளுக்கும் எதிரானது எனலாம். ஆகவே, கிருத்துவத்திற்கு எதிரானது என்பதைவிட, பொதுவாக இந்து நம்பிக்கைக்களைக் கொண்ட ஒரு இந்து பிரிவைக் காட்டுகிறது எனலாம். அதனை, கிருத்துவம் என்று திருத்தி வாதம் செய்ய முயல்வதும் தெரிகிறது. ஏனெனில் சடங்குகள், கிரியைகள் எனும்போது, அடிப்படையில் பல்வேறு வித்தியாசங்கள் காணப்படுகின்றன. கிருத்துவத்தில் “சிலுவை” சின்னம் ஏழாம் நூற்றாண்டில் அறிமுகப்படுத்தப் பட்டாலும். வழிபாடு செய்யப் படும் சிலுவை, கர்ப்பக்கிருகத்தில் உள்ள சிலுவை மரத்தினால் செய்யப்பட்டதாகத்தான் இருந்தது. மாறாக, இந்த “இந்து-கிருத்துவர்கள்” கல்லால் செய்யப்பட்ட சிலுவைகளை உபயோகப் படுத்துகின்றனர்.
 
மற்றொரு இடத்தில் பலிபீடம் முதலியவை மரத்தினால் தான் செய்யப்பட்டிருக்க வேண்டுமே தவிர, கல்லினால் செய்யப்பட்டிருக்கக் கூடாது.

ஆனால், தாமஸின் சிலுவைகள் எல்லாமே கற்களால் உள்ளது என்பது வேடிக்கையாக உள்ளது மற்றும் கவனத்தில் கொள்ளத்தக்கது. மேலும் அவை இந்து சிற்பங்களைப் போலுள்ளதே தவிர, கிருத்துவ மதத்தைச் சேர்ந்தவை போல காணப்படுவதில்லை. மேலும், கர்ப்பக்கிருகத்தில் இருப்பதற்கு பதிலாக சர்ச்சுகளின் வெளியே, குறிப்பாக வாசல்களில் கொடிக்கம்பத்திற்கு அருகில் காணப்படுகின்றன. இவையெல்லாம் இந்துக் கோவில்களின் அமைப்பையே ஒத்துள்ளன. மேலும் கட்டுமானமுறையில் சர்ச்சுகள் மற்றும் மசூதிகளுக்கே எந்த வித்தியாசமும் இல்லாமல், கோவில்களைப் போன்றுள்ளது, அவையெல்லாம் இந்துகோவில்களை மாற்றி கட்டப்பட்டவை என்று தெரிகின்றன.

வேதபிரகாஷ்

05-08-2012


[1] Maffei’s Historiarum Indicarum is a fundamental relation of the progresses of the Society of Jesus in Asia and the Portuguese possessions in America. Describing at large the Portuguese discoveries, missions and explorations to the Indies, Japan, China and Brazil, with three chapters being dedicated to the region (including Henriquez’ letters, 1570). “Maffei writes extensively about Brazil, describing it very accurately… Birckmann reprinted Maffei´s work several times, the first in 1589, a good edition” Borba de Moraes. The work also contains Maffei´s collection of Jesuit missionary letters, most from Japan, Persia, China and India Francis Xavier, Almeyda, amongst other renowned Jesuits and a whole chapter is dedicated to the life of the founder of the Society of Jesus, Father Ignacio de Loyola. First Cologne edition, finely printed, promptly followed in 1593, more common in the market.

[2] Pierre Du Jarric, Akbar and the Jesuits – An account of the Jesuit missions to the court of Akbar, George Riutledge & Sons Ltd, London, 1926, LPP, New Delhi, 1999, p.xv, xxx.

[3] Nicolas Lenglet Dufresnoy, New Method of Studying History: Recommending More Easy and Complete instructions, London, 1828.

[4] Andrew Steinmetz, History of the Jesuits: from the foundation of their society to its suppression by Pope Clement XIV.; their missions throughout the world; their educational system and literature; with their revival and present state,  including wood engravings by George Measom, Volume 1, Richard Bentley, London, 1848.

Advertisements