Archive for the ‘கத்தோலிக்கம்’ Category

ஆச்சார்ய பாலின் மீது புகார் கொடுத்தது, வழக்குப் போட்டது யார்? ஆர்ச் பிஷப் அருளப்பா, மரியதாஸ், ஜான் தாமஸ் மற்றும் அந்தோனி ராயப்பா? யார், யார்?

ஒக்ரோபர் 18, 2015

ஆச்சார்ய பாலின் மீது புகார் கொடுத்தது, வழக்குப் போட்டது யார்? ஆர்ச் பிஷப் அருளப்பா, மரியதாஸ், ஜான் தாமஸ் மற்றும் அந்தோனி ராயப்பா? யார், யார்?

Thomas myth manufacturers சந்திப்பு

Thomas myth manufacturers சந்திப்பு

ஆச்சார்ய பாலின் மீது புகார் கொடுத்தது, வழக்குப் போட்டது யார்? ஆச்சார்ய பால் கேட்டபோது, “தான் இல்லாத நேரத்தில், யாரோ தமக்கு எதிராக வேலை செய்துள்ளதாகவும்[1], யாரோ பொலீஸிடம் புகார் கொடுத்துள்ளதாகவும், ஆனால், அதைப் பற்றி ஒன்றும் கவலைப்படவேண்டிய அவசியம் இல்லை, ஏனெனில், வழக்கு தொடரப்படமாட்டாது”, என்றெல்லாம் அருளப்பா கூறினார்[2]. இதனால், கணேஷ் ஐயருக்கு பெருத்த கவலை ஏற்பட்டது என்று பார்த்தோம். அதாவது, அருளப்பா கூறியதில் அவருக்கு திருப்தி இல்லை என்றாகிறது. பொய் சொல்கிறார் என்று அவருக்கு புரிந்திருக்கும். அதே நேரத்தில் மரியாதாஸ் புகார் கொடுத்தார் என்றுள்ளது. இல்லை, புரொட்டஸ்டென்ட் பாதிரிகள் தாம் புகார் கொடுத்தனர், அதனால் வழக்கு போட வேண்டியதாகிற்று என்றும் சொல்லப்பட்டது. இல்லை, தெய்வநாயகம், தெய்வசிகாமணி, தயானந்தன் பிரான்சிஸ், தேவசஹாயம், சத்தியசாட்சி போன்றோர்க்கு, ஆச்சார்ய பாலுக்கு அந்த அளவுக்கு இடம் கொடுத்ததை விரும்பாதலால், பொறாமையினால் அவர்களில் ஒருவரோ, அல்லது அந்த ஒருவரால் தூண்டப்பட்டவர் தாம் புகார் கொடுத்தார்கள் என்றும் கூறப்பட்டது. ஜான் தாமஸ் மற்றும் அந்தோனி ராயப்பா என்ற இரு கிறிஸ்தவகள் சென்னை உயர்நீதி மன்றத்திலிருந்து சம்மதம் பெற்று[3], அருளப்பா அவ்வாறு பணத்தை விரயம் செய்வதை தடுக்க ஆர்ச்பிஷப் மீதே வழக்குப் போட்டனர் என்று இந்தியாடுடேவில் காணப்படுகிறது[4]. இந்த இரண்டு பேர் யார் என்று தெரியவில்லை.

இந்தியா டுடே - கத்தோலிக்க சர்ச்சில் பிரச்சினை - அருளப்பா

இந்தியா டுடே – கத்தோலிக்க சர்ச்சில் பிரச்சினை – அருளப்பா

1977 முதல் 1980 வரை என்ன நடந்தது?: யார் இருந்த ஜான் தாமஸ் மற்றும் அந்தோனி ராயப்பா என்று தேடிப் பார்த்தால், நமக்குக் கிடைத்துள்ள நீதிமன்ற ஆவணங்களிலிருந்து இவர்களைப் பற்றிய விவரங்கள் ஒன்றும் தெரியவில்லை. இது மர்மமாகவே உள்ளது. இப்பொழுதும், இவ்வழக்குகல் பற்றிய ஆவணங்கள் எல்லாம் மறைக்கப்படுகின்றன. இருப்பினும் சில நீதிமன்ற ஆவணங்களிலிருந்து, C. S. No 318 of 1980, Application nos. 2957, 2629 of 1980 and 391 and 393 of 1985 என்றுள்ளதால் 1980லேயே வழக்கு ஆரம்பித்துள்ளது தெரிகின்றது[5]. ஆனால் அதில் “The Most Rev. Dr. R. Arulappa Archbishop of Madras Mylapore”………….Applicant”, அதாவது மிக்க மரியாதைக்குரிய டாக்டர் ஆர். அருளப்பா, சென்னை மைலாப்பூர் ஆர்ச்பிஷப் வாதி / வழக்கு போட்டவர் என்றும், “Ganesa Iyer alias Dr. M. Paul, alias M. Acharya Paul, alias Murugesan Paul alias Genesan alias Acharaya Ganesh alias Dr. M. Acharya alias Dr. Hariharanath……. And 6 others …………..Respondents” அதாவது, கணேஷ ஐயர் என்கின்ற டாக்டர் எம். பால் என்கின்ற எம். ஆச்சார்ய பால் என்கின்ற முருகேசன் பால் என்கின்ற கணேசன் என்கின்ற ஆச்சார்ய கணேஷ் என்கின்ற டாக்டர் எம். ஆச்சார்யா என்கின்ற டாக்டர். ஹரிஹரநாத் என்பவர் தாம் பிரதிவாதி / புகார் கொடுக்கப்பட்டுள்ளவர் என்று தெளிவாக உள்ளது.  இங்கு திடீரென்று பிரதிவாதியின் பெயரை ஜாதி குற்ப்பிட்டு வழக்கு ஆவணங்களில் குறிப்பிட்டுள்ளதும், ஊடகங்களும் அவ்வாறே செய்திகளில் வெளியிட்டுள்ளதையும் கவனிக்கத்தக்கது.

இந்தியா டுடே - கத்தோலிக்க சர்ச்சில் பிரச்சினை - அருளப்பா மீது வழக்கு - ஜான் தாமஸ், அந்தோனி ராயப்பா

இந்தியா டுடே – கத்தோலிக்க சர்ச்சில் பிரச்சினை – அருளப்பா மீது வழக்கு – ஜான் தாமஸ், அந்தோனி ராயப்பா

போப் பால் VIன் இறப்பும், அருளப்பாவின் நிம்மதியும் (1978):  போப் பால் VI [Pope Paul VI (1897-1978)] திடீரென்று 1978ல் – ஆகஸ்ட்.6, 1987 அன்று மாரடைப்பால் இறக்கிறார். அருளப்பா நிச்சயமாக பெருமூச்சு விட்டு நிம்மதியாகி இருப்பார். எப்படி புகைப்படங்களைக் காட்டியபோது, கீழே நழுவ விட்டார், அவற்றை தான் பிடித்தது பற்றி, நினைத்துப் பார்த்திருப்பார். ஆனால், அவரது இறப்பில் மர்மம் இருப்பதாக சந்தேகிக்கப்பட்டது. யாரோ ஆள்மாறாட்டம் செய்து, போப் போல உலா வந்தார் என்றும் கூறப்பட்டது[6].  வாடிகனில் நுழைய மார்க்சீய யூதர் ஒருவர் சதிசெய்தார் என்றெல்லாம் விளக்கப்பட்டது[7]. உண்மையில் அருளப்பா, தெய்வநாயகம், ஞானசிகாமணி போன்ற கோஷ்டிகள் இவற்றைப் பற்றி ஆராய்ச்சி செய்ய வேண்டும். ஆனால், அவற்றை விடுத்து, இவ்வாறு மோசடிகளை செய்து கொண்டு, கள்ள ஆவணக்களை உருவாக்கிக் கொண்டிருந்தார், யார் தான், அத்தகைய ஏமாற்று வேலைகளை நம்புவர்? இவர்களே, இவர்களுக்கு அத்தாட்சி பத்திரங்கள், சான்றிதழ்கள் கொடுத்துக் கொள்ளலாம். ஆனால், விசயம் தெரிந்தவர்கள் கண்டுகொள்ளப் போவதில்லை.

போப் பால் - 6 இறந்தது யார்- ஆள்மாறட்டமா 1987 - pukaippatam

போப் பால் – 6 இறந்தது யார்- ஆள்மாறட்டமா 1987 – pukaippatam

தாக்குதலுக்கு குறியான அருளப்பா தப்பி, ஆச்சார்யா பால் பலிகடா ஆனது (1977-1980): அப்படியென்றால் 1977 மற்றும் 1980களில் முன்னர் குறிப்பிட்டப்படி –

  1. மரியாதாஸ் புகார் கொடுத்தாரா?
  2. புரொட்டஸ்டென்ட் பாதிரிகள் தாம் புகார் கொடுத்தனரா?
  3. தெய்வநாயகம், தெய்வசிகாமணி, தயானந்தன் பிரான்சிஸ், தேவசஹாயம், சத்தியசாட்சி போன்றோர்க்கு, ஆச்சார்ய பாலுக்கு அந்த அளவுக்கு இடம் கொடுத்ததை விரும்பாதலால், பொறாமையினால் அவர்களில் ஒருவர் போட்டாரா?,
  4. அல்லது அந்த ஒருவரால் தூண்டப்பட்டவர் தாம் புகார் கொடுத்தாரா?
  5. ஜான் தாமஸ் மற்றும் அந்தோனி ராயப்பா என்ற இரு கிறிஸ்தவகள் சென்னை உயர்நீதிமன்றத்திலிருந்து சம்மதம் பெற்று,  அருளப்பா அவ்வாறு பணத்தை விரயம் செய்வதை தடுக்க ஆர்ச் பிஷப் மீதே வழக்குப் போட்டனரா?

என்று கவனிக்க வேண்டியுள்ளது. இதில் சம்பந்தப்பட்டுள்ளவர்கள் அனைவருமே கிருத்துவர்கள் ஆவர். ஆகவே, அது அவர்களது உட்புறப் பிரச்சினை என்று கொள்லப்பட்டது. மற்றவர்கள் இவ்விசயத்தில் நுழைவதை சர்ச்சோ, வாடிகனோ விரும்புவது கிடையாது என்பது உலகறிந்த விசயம். போப் வரை ஏற்கெனவே அருளப்பா மற்றும் ஆச்சார்யா பால் சென்று வந்துள்ளதால், அவர்கள் தாம் பொறுப்பேற்க வேண்டும் என்று நன்றாகவே தெரிந்தது. அதனால், ஒருவேளை, மேலே குறிப்பிட்டவர்கள் புகார் அல்லது வழக்குப் போட்டிருந்தாலும், பிரச்சினை பெரிதாகும் மற்றும் விவரங்கள் வெளிவரும் போது, அதிக பாதிப்பு ஏற்படும் என்று கருதி, அவை அல்லது அவர்களை வாபஸ் வாங்க வைத்திருப்பர். இதிலும் பல கேள்விகள் எழுகின்றன. ஏனெனில், முதலில் அருளப்பாவின் மீது தான் புகார் எழுந்தது, வழக்கு போடப்பட்டது, பிறகு, அவை எப்படி திடீரென்று அவரது பிரியமான தோழரான டாக்டர் ஆச்சார்ய பாலின் மீது திரும்பியது என்று தெரியவில்லை.

போப் பால் - 6 இறந்தது யார்- ஆள்மாறட்டமா 1987

போப் பால் – 6 இறந்தது யார்- ஆள்மாறட்டமா 1987

தெய்வநாயகம், ஞானசிகாமணி வீறுகொண்டெழல், அதே போலி ஆராய்ச்சி தொடர்ந்து நடத்தப் படல் (1980-85): ஆச்சார்யா பாலின் மீது சட்டப்படி நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்ட அதே நேரத்தில், அருளப்பாவின், “”புனித தோமையார்” என்ற புத்தகம் “குட் பாஸ்டர் பிரஸ்”, சென்னை – 600 001 என்ற அச்சகத்தினரால் வெளியிடப்படுகிறது[8]. உலகக் கிறிஸ்தவத் தமிழ் பேரவை, “முதல் உலகக் கிறிஸ்தவத் தமிழ் மாநாடு” என்று திருச்சியில் டிசம்பர் 28 முதல் 30 வரை 1981ல் நடத்தியது[9].  ஞானசிகாமணி “அகத்தியர் ஞானம் [விளக்கவுரை]” என்ற புத்தகத்தை அங்கு வெளியிடுகிறார். அதற்கு “பாராட்டுரை” எழுதியது, பொன்னு ஆ. சத்திய சாட்சி! ஞானசிகாமணி வேதாகம மாணவர் பதிப்பகம் என்று வைத்துக் கொண்டு பிரச்சாரத்தை முடிக்கி விட்டார். திடீரென்று பிராமண எதிர்ப்பும் வெளிப்படுகிறது. எஸ். இம்மானுவேல் நரசுராமன் எழுதியதாக, “ஒரு பிராமணன் கண்ட பரப்பிரம்மம்” என்ற பிரச்சாரப் பிரசுரம் (ஏப்ரல் 1983) இவரது அறிமுகத்துடன் வெளியிடப்படுகின்றது. தெய்நாயகமும் தீவிரமாக செயல்பட்டார். 1984ல் சென்னை பல்கலைக்கழகத்தில் “கிறிஸ்தவ படிப்பிற்காக” ஒரு தனித்துறை ஏற்படுத்தப்பட்டது. ஆரவாரமாக, தெரஸா அம்மையாரை வைத்தே திறந்து வைக்கப்பட்டது[10]. இதற்கும் அருளப்பா தான் நிதியுதவி அளித்தார். பிப்ரவரி 5, 1986ல் போப் ஜான் பால் II சென்னைக்கு விஜயம் செய்கிறார். இந்த சந்தர்ப்பத்தை அருளப்பா தனக்கு சாதகமாக பயன்படுத்திக் கொண்டார்.

© வேதபிரகாஷ்

18-10-2015

[1]  பிறகு நீதிமன்றத்தில் அருளப்பாவே வந்து, ஜான் கணேஷுக்கு எதிராக சாட்சி சொன்னது தான் “கிளைமாக்ஸ்” என்பதா, துரோகம் என்பதா என்பதை கடவுள் தான் தீர்மானிக்க வேண்டும்.

[2]What wrong have I done?” Ganesh Iyer speaks out fr the first time in an interview with K. P. Sunil, Illustrated Weekly of India, April 26, 1987, pp.34-35.

[3] In Tamil Nadu, two laymen, John Thomas and Anthony Royappa, obtained leave from the Madras High Court to file a suit against the most Rev. Dr R. Arulappa, Archbishop of Madras-Mylapore diocese, for “squandering” church funds. Dr Arulappa had “misused” over Rs 14 lakh by paying Ganesha Iyer alias Acharya Paul for conducting research about the origin of Christianity in India. The research was meant to prove that Tiruvalluvar, the Tamil saint-poet, was a Christian and that the Kapaleeswarar temple in Mylapore and the Arunachaleswarar temple in Tiruvannmalai were ancient Christian places of worship. Thomas and Royappa said the Archbishop was the sole trustee of vast church properties and funds and since he was “frittering away” trust funds, they were constrained to file the suit. The High Court ruled that there was an imperative need for suitable legislation for proper management of church properties.

Southern Buareau, Catholic church: Language of the masses- Christmas services in many Catholic Churches in Karnataka held under police protection, January 31, 1981;  January 21, 2014,  UPDATED 17:56 IST.

[4] http://indiatoday.intoday.in/story/christmas-services-in-many-catholic-churches-in-karnataka-held-under-police-protection/1/401460.html

[5]  இவையெல்லாம் கஷ்டப்பட்டு கிடைத்த தகவல்கள் ஆகும். இன்று ஆளைக்கூட தெரிந்து கொள்ளாமல், நேரில் பார்க்காமல், எல்லாம் தெரிந்தது போல புத்தகக்களை எழுதி கொண்டிருக்கிறார்கள். பணம் இருந்தால், எப்படி போலி ஆராய்ச்சி நடத்தப்படுகிறதோ, அதே போல, பணம் இருந்தால், அடுத்தவர்களது ஆராய்சிகளைத் திருடி, அவற்றை குறிப்பிடாமலேயே, தானே எல்லாவற்றையும் கண்டுபிடித்து விட்டது போல எழுதி வருகிறார்கள்.

[6] http://www.catholicbook.com/catholicbook/fidelis_et_verus_issue_81.htm

[7] http://www.henrymakow.com/was_pope_paul_vi_replaced_by_a.html

[8] உண்மையில் அப்புத்தகத்தில் தேதி எதுவும் கொடுக்கப்படவில்லை. தொகுத்தவர் இரா. அருளப்பா சென்னை-மயிலை பேராயர் மற்றும் பின்னட்டையில் “Printed at The Good Pastor Press, Madras – 600 001” என்றுள்ளது. விசாரித்ததில், அது 1980ல் அச்சிடப்பட்டதாக சொல்லப்பட்டது.

[9] இப்பேரவை (உலகக் கிறிஸ்தவ தமிழ் பேரவை) தொடங்கப் பெற்ற ஆறுமாத காலத்திற்குள் தனது முதற் சாதனையாக, முதல் உலகக் கிறித்தவத் தமிழ் மாநாட்டினை 1981 டிசம்பர் 28,29,30 ஆகிய நாட்களில் திருச்சி பிஷப் ஹீபர் கல்லூரியில் சீரோடும் சிறப்போடும் நடத்திக் காட்டியது. மேனாள் திருச்சி-தஞ்சைத் திருமண்டிலப் பேராயர் டாக்டர். சாலமன் துரைசாமி அவர்களின் சீரிய தலைமையில், பேராசிரியர் பொன்னு. ஆ. சத்தியசாட்சி, பேராசிரியர் ப.ச. ஏசுதாசன், முதல்வர் பேராசிரியர் தே.சுவாமிராஜ் முதலியோரின் ஆற்றல்மிகு செயல்திறனால் நிகழ்ந்தேறிய இம்மாநாட்டில் ஆழமான ஆய்வுரைகள் வழங்கப்பட்ட கருத்தரங்குகள், சுவைமிக்க கவியரங்கம், விறுவிறுப்பான பட்டிமண்டபம், இனிய இசைப் மொழிவுகள், கலைநிகழ்ச்சிகள், நூல் வெளியீடுகள், முதுபெரும் கிறிஸ்தவத் தமிழ் அறிஞர்களுக்குப் பட்டமளிப்பு முதலிய பல்வேறு சிறப்பு நிகழ்வுகள் இடம் பெற்றன. இந்நிகழ்வுகளில் பல்வேறு திருச்சபைகளின் பேராயர்கள் உள்ளிட்ட கிறித்தவத் தலைவர்களும் முன்னணிக் கிறித்தவத் தமிழ் அறிஞர்களும், கிறித்தவக் கவிஞர்களும், கலைஞர்களும் பங்கேற்றதோடு, மேனாள் நீதியரசர் மு.மு. இஸ்மாயில், முத்தமிழ்க் காவலர் கி.ஆ.பெ.விசுவநாதம்,தவத்திரு. குன்றக்குடி அடிகளார், சென்னை மாநகர மேனாள் செரிபு டாக்டர் பி.எம்.ரெக்ஸ் உள்ளிட்ட தமிழ்ச் சான்றோர்கள் பலரும் கலந்து கொண்டு சிறப்பித்தனர். http://wcta2010.blogspot.in/2010/09/blog-post.html

[10] The Department of Christian Studies was started in 1984 as an Endowment Chair in Christianity during the post-centenary Silver Jubilee Celebrations of the University of Madras.  It was inaugurated by Mother Teresa of Calcutta.  http://www.unom.ac.in/index.php?route=department/department/about&deptid=19

Advertisements

தாமஸ் கட்டுக்கதை மோசடியில் ஶ்ரீவில்லிபுத்தூர் மரியதாஸின் பங்கு: ஜான் கணேஷை அருளப்பாவுக்கு அறிமுகம் செய்து வைத்த மரியதாஸ்!

ஒக்ரோபர் 16, 2015

தாமஸ் கட்டுக்கதை மோசடியில் ஶ்ரீவில்லிபுத்தூர் மரியதாஸின் பங்கு: ஜான் கணேஷை அருளப்பாவுக்கு அறிமுகம் செய்து வைத்த மரியதாஸ்!

Srivillupputtur nexus with thomas fraud 1975

Srivillupputtur nexus with thomas fraud 1975

ஜான் கணேஷின் அபார கிருத்துவமத ஞானத்தைக் கண்டு, கிருத்துவர்களே ஆச்சரியப்பட்டனர். இதனால், இவருக்கு ஏகப்பட்ட சுவிசேஷக் கூட்டங்களில் பேச ஏற்பாடு செய்துக் கொடுக்கப்பட்டது. மக்கள் இவரது பேச்சை விரும்பி வந்ததால், செய்தித் தாள்களில் விளம்பரமும் செய்யப்பட்டது[1]. ஒருமுறை என்னுடைய கூட்டத்திற்கு வர சௌகரியமாக, பிரத்யேகமாக ரெயில் வண்டியே ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது. அவரது உறவினர்களும், அவரது கிருத்துவத் தொடர்புகளைக் கண்டிக்கவில்லை. முதலில் எதிர்த்தாலும், பணம் வருவதால் நாளடைவில் அமைதியாகி விட்டனர். ஏதோ இந்த வேலையைச் செய்து பணம் சம்பாதிக்கிறார் என்று நினைத்துக் கொண்டனர் போலும். திருமணம் செய்து கொண்டிருந்தாலும், சுமார் 20 ஆண்டுகள் இந்த காரியங்களால் பிரிந்தே வாழ நேர்ந்தது. இவ்விதமாக பிரசங்கத்தின் அனுபவத்தினால், அவருக்கு கிருத்துவ இறையியல் அத்துப்படியாகியது. அவருக்குத் தெரிந்திருந்த அளவுக்கு, வேறெந்த கிருத்துவ பிரசங்கி அல்லது போதகருக்குக் கூட தெரியாது என்ற அளவுக்கு சிறப்பைப் பெற்றார். பைபிளையே கரைத்துக் குடித்து விட்டதால், எந்த வசனத்தையும் எண்களுடன் கூறி, விளக்கம் கொடுக்கும் அளவுக்கு பண்டிதரானார். பிரசங்களுக்காக பல இடங்களுக்குச் சென்று வரும் போது, ஶ்ரீவில்லிபுத்தூரில் சில கத்தோலிக்க போதகர்கள், பாஸ்டர்களுடன் தொடர்பு ஏற்பட்டது. அவர்களுள் ஒருவர், இவரது கிருத்துவ ஞானத்தைக் கண்டு அசந்து போய்விட்டார்.

John Ganesh, Deivanayagam, Gnanasigamani, Mariadass, Arulappa

John Ganesh, Deivanayagam, Gnanasigamani, Mariadass, Arulappa

ஶ்ரீவில்லிபுத்தூர் மரியதாஸ் ஜான் கணேஷை சந்தித்தது[2]: அந்த ஒருவர் தான் ஜே. மரிய தாஸ் ஆவர். 1971-1976 காலத்தில் ஶ்ரீவில்லிபுத்தூர் மடாலத்தில் ஜே. மரியா தாஸ் என்ற பாதிரி இருந்துள்ளார். “உள்கலாச்சாரமயமாக்கல்” மற்றும் கிறிஸ்தத் தொன்மையினை நிலைநாட்டுவதற்கு ஆதாரங்களை உருவாக்குதல் போன்றவற்றிற்கு இவருக்கும் ஏதோ தொடர்பு இருந்தது தெரிகிறது. திருச்சியில் மைக்கேல் என்ற பாதிரி “தமிழ் இலக்கியக் கழகம்” என்ரு ஒன்றை வைத்துக் கொண்டு அத்தகைய ஆராய்ச்சியை செய்து வந்தார். இவர் தாம், ஜான் கணேஷை மரிய தாஸுக்கு அறிமுகப்படுத்தியது. ஆர்ச் பிஷப் அருளப்பாவுக்கு தெரிந்தவராகவும் இருந்தார். இந்நிலையில் தான், ஜான் கணேஷின் திறமையைக் கண்டு, அவர் தமது வேலைக்கு உதவக்கூடும் என்று தீர்மானித்துள்ளார். இதனால், ஜான் கணேஷுடன் பேசிப்பார்த்ததில், அவர் ஒரு விசுசாசியாகவும், பைபிள் ஞானத்தில் தலைசிறந்தும் விளங்குவதை கண்டு கொண்டார். அவரைப் பற்றி ஆர்ச் பிஷப் அருளப்பாவிடம் சொல்லியிருக்கிறார்.

Thomas myth manufacturers சந்திப்பு

Thomas myth manufacturers சந்திப்பு

ஆர்ச் பிஷப் அருளப்பா தாமச் கட்டுக்கதையை உருவாக்கி ஆதாரங்களை தயாரிக்க முற்படுதல்: விவரம் அறிந்த அருளப்பா அவரை சந்திக்க ஆர்வம் காட்டினார். 1973-74 காலத்தில், மரியா தாஸ் என்ற கத்தோலிக்க பாதிரி, கணேஷ் ஐயரை ஆர்ச் பிஷப் அருளப்பாவுக்கு அறிமுகம் செய்து வைத்தார். 1975ல் ஏற்பாடு செய்தார் என்று ஊடகங்கள் கூறுகின்றன. மைலாப்பூரில் இவர்களது சந்திப்பு நிகழ்ந்தது. கணேஷ் ஐயரிடம் பணம் இல்லை என்பதனை அறிந்து கொண்டு, அவ்வப்போது பணம் கொடுத்து, அருளப்பா அவரை தன்பால் இழுக்க முயற்சி செய்தார். தான் எழுதிய “பேரின்ப விளக்கு” என்ற புத்தகத்தில், செயின்ட் தாமஸ் இந்தியாவுக்கு வந்தார், திருவள்ளுவருக்கு பைபிளை சொல்லிக் கொடுத்தார், அதனால் தான் திருவள்ளுவர், திருக்குறளை எழுதினார், திருவள்ளுவரே ஒரு கிறுத்துவர் என்றெல்லாம் ஒரு கருதுகோளை உருவாக்கி வைத்துள்ளார் என்று கொஞ்சம் கொஞ்சமாக கூற ஆரம்பித்தார். பிறகு, “அதற்கான ஆதாரங்களை உருவாக்க வேண்டும். அப்படி செய்தால் நாம் இருவரும் அனைத்துலக ரீதியில் பெரும் புகழைப் பெறலாம், அதற்கு நீங்கள் தான் உதவ வேண்டும்”, என்ற கோரிக்கோளை வைத்தார். ஜான் கணேஷுக்கு முதலில் தான் ஒரு கிருக்கரிடம் வந்து மாட்டிக் கொண்டோமா என்று கூட யோசித்தார்.

ஓலைச்சுவடிகள், தாமிரப் பட்டயங்கள் முதலியவற்றைத் தயாரிக்க அருளப்பாவின் திட்டம்: கணேஷ் ஐயருக்கு இதெல்லாம் வெறும் கட்டுக்கதை, அதற்கான ஆதாரங்கள் எதுவும் இல்லை நன்றாகவே தெரியும், இருபது ஆண்டுகளுக்கு முன்னர், கேரளாவில் தாமஸ் இந்தியாவுக்கு வந்த 1950வது தினம் என்று கொண்டாடினார்கள். அதில் அப்பொழுதைய பிரதமர் நேரு கலந்து கொண்டார். “உண்மையிலேயே தாமஸ் இந்தியாவுக்கு வந்தது மெய்யா?”, என்று அவர் கேட்ட போது, அருகில் இருந்த எந்த ஆர்ச் பிஷப்போ, பாதிரியோ வாயைத்திறக்கவில்லை. புன்னகைத்து, நேருவின் கவனத்தைத் திருப்ப முயன்றனர். அதற்கான ஆதாரம் எதுவும் இல்லாததால், அவர்களால் எந்த பதிலையும் சொல்ல முடியவில்லை. இவ்விசயங்களை அருளப்பாவிடம் சொன்னபோது, அருளப்பா சொன்னார், “அவ்வாறு ஆதாரங்கள் இல்லையென்றால், ஆதாரங்களை நாம் உண்டாக்க வேண்டும். ஓலைச்சுவடிகள், தாமிரப் பட்டயங்கள் போன்றவற்றை தயாரிக்க வேண்டும்”. கணேஷ் ஐயர், “அத்தகைய வேலையை நான் விரும்பவில்லை, ஆனால், அப்பொழுது எனக்கு பணம் தேவையாக இருந்தது, அதனால், அத்தகைய கள்ள ஆவணங்களைத் தயாரிக்கும் வேலைக்கு ஒப்புக்கொண்டேன்”, என்கிறார். அவ்வாறே கள்ள ஆவணங்கள் தயாரிக்கப்பட்டன. “சாந்தி ஆஸ்ரமம்” என்றும் அவருடைய மேற்பார்வையில் கட்டப்பட்டது.

 திருவள்ளுவர் கிருத்துவரா - கருணாநிதி

1960களில் நடத்தப் பட்ட மோசடிகள். போலி ஆராய்ச்சிகள் முதலியன: 1963ல் பொன்னு ஏ. சத்தியசாட்சி, எம். தெய்வநாயகம், வி. ஞானசிகாமணி, ஆர். அருளப்பா முதலியோர் கூடி எப்படி பிரச்சாரத்திற்காக துண்டு-பிரசுரங்கள், சிறு புத்தகங்கள் எழுதி வெளியிடுவது, ஆராய்ச்சியாளர்களைக் கொண்டு தமது முடிவுகளுக்கு ஏற்றவாறு ஆதாரங்களை உருவாக்குதல்-தயாரித்தல் மற்றும் அதற்கேற்ற முறையில் புத்தகங்களை வெளியிடுவது பற்றி பேசி, ஒரு திட்டமும் தயாரித்துள்ளது, ஜான் கணேஷுக்குத் தெரியவந்தது. இரட்சண்ய யாத்திரிக நிலையம், 7, மார்கெட் தெரு, அயனாவரம், சென்னை – 23 என்ற இடத்தில் ஒரு அமைப்பை வைத்துக் கொண்டு செயல்பட்டனர். எம். தெய்வநாயகம் அதற்கேற்றவாறு அருளப்பாவின் ஆதரவுடன் சிறு-சிறு புத்தகங்களை அருகிலேயே மெய்ப்பொருள் அச்சகம்[3] என்று வைத்துக் கொண்டு, வெளியிட ஆரம்பித்தார். “திருவள்ளுவர் கிருத்துவரா?” என்ற புத்தகம் 1963ல் வெளியிடப்பட்டது. 1965ல் சந்தேகிக்கும்-சந்தேகிக்கப்படும் தாமஸ் தபால்-தலை வெளியிடப்பட்டது. 1965ல் அருளப்பா ஆர்ச்பிஷப்பாக பதவிக்கு வருகிறார்.  இதற்குப் பிறகு, இவ்வேலை உத்வேகத்துடன் செயல்பட ஆரம்பித்தது. 1968ல் கிருத்துவக் கல்லூரி(தாம்பரம்)யில் தமிழ்துறை ஆரம்பிக்கப்பட்டது. பொன்னு ஏ. சத்தியசாட்சி அதற்கு தலைவராக இருந்தார். 1969ல் “திருவள்ளுவர் கிருத்துவரா?” வெளியிடப்பட்டபோது, கருணாநிதி அதற்கு “மதிப்புரை” வழங்கி பாராட்டியுள்ளார். சரித்திர ஆதாரத்தைப் பற்றி கவலைப்படவில்லை. இன்னொரு பக்கம் சித்தர் பாடல்களில் இடைசெருகல் செய்வது, புதியதாக பாடல்களை எழுதி வெளியிடுவது போன்ற மோசடிகளும் ஆரம்பித்தன. 1969ல் டேவிட் சாலமோன் என்பவர் 16 பக்கங்கள் கொண்ட “அகத்தியர் ஞானம்” என்ற சிறுநூலை வீ. ஜானசிகாமணிக்குக் கொடுத்தாராம்[4]. அதை வைத்துக் கொண்டும் மோசடி ஆராய்ச்சிகள் தொடர்ந்தன.

வீ. ஞானசிகாமணி - அகத்தியர் ஞானம்

வீ. ஞானசிகாமணி – அகத்தியர் ஞானம்

1970களில் நடத்தப் பட்ட மோசடிகள். போலி ஆராய்ச்சிகள் முதலியன: அத்திட்டத்தின் கீழ் கண்ட குறும்புத்தகங்கள் வெளிவந்தன:

ஆண்டு குறும்புத்தகத் தலைப்பு ஆசிரியர் முன்னுரை / முகவுரை வழங்கியோர் அணிந்துரை / பாராட்டுரை
1970 ஐந்தவித்தான் யார்? எம். தெய்வநாகம் கா. அப்பாதுரை பொன்னு ஆ. சத்தியசாட்சி
1971 வான் எது? எம். தெய்வநாகம்
1971 நீத்தார் யார்? எம். தெய்வநாகம்
1972 சான்றோர் யார்? எம். தெய்வநாகம்
1972 எழுபிறப்பு எம். தெய்வநாகம்
1973 அருட்செல்வம் யாது? எம். தெய்வநாகம்
1973 மூவர் யார்? எம். தெய்வநாகம்
1974 மனித இன ஒருமைப்பாடு ஆர். அருளப்பா
1974 சான்றாமை ஆர். அருளப்பா
1974 Tirukkural A Christian Book? ஆர். அருளப்பா ஆர். அருளப்பா வி. டி. தேவசகாயம்
1975 பேரின்ப விளக்கம் ஆர். அருளப்பா மற்றும் எம். தெய்வநாகம்
1976 God The Bridegroom ஆர். அருளப்பா
1976 God in Thirukkural ஆர். அருளப்பா ச. வே. சுப்ரமணியன் வீ. ஞானசிகாமணி

இவ்வாறு முன்னரே தீர்மானம் செய்து போலி ஆராய்ச்சி நடத்தி, ஒருவருக்கு ஒருவர் பாராட்டுத் தெரிவித்து, தொடர்ந்து செயல்பட்டதை சுலபமாக யார் வேண்டுமானாலும் அறிந்து கொள்ளலாம்.

© வேதபிரகாஷ்

16-10-2015

[1] அப்படியென்றால், சரித்திர ஆராய்ச்சியாளர்கள், பழைய நாளிதழ்களிலிருந்து, அத்தகைய ஆதாரங்களை எடுத்து ஆராய்ச்சி செய்ய வேண்டும். இதைப் பற்றிய விவரங்களை எடுத்துக் காட்ட வேண்டும்.

[2] https://vaticanculturation.wordpress.com/tag/relic-manufacturing/

[3] மெய்ப்பொருள் அச்சகம், 5, மார்கெட் தெரு, அயனாவரம், சென்னை – 600 023.

[4]  வீ. ஞானசிகாமணி கூறுகிறார், “என் நினைவு சரியாக இருக்குமானால் அகத்தியர் ஞானம் என்னும் சிறு நூல், 16 பக்கங்களுடையதாய் 1969-ல் எனக்குக் கொடுக்கப்பட்டது. டாக்டர் டேவிட் சாலமோன் எம்.பி.பி.எஸ்., இதனை என்னிடம் கொடுத்தார்”. முன்னுரை, அகத்தியர் ஞானம் [விளக்கவுரை], “ஞானோதயம்”, 66/7, அசோசியேசன் சாலை, சென்னை – 600 050.

தாமஸ் கட்டுக்கதை உருவாக்கத்தில் மகாபலிபுரமும், ஶ்ரீரங்கமும்: முன்னதில் இறையன்பு என்றால், பின்னதில் அருளப்பா!

ஒக்ரோபர் 14, 2015

தாமஸ் கட்டுக்கதை உருவாக்கத்தில் மகாபலிபுரமும், ஶ்ரீரங்கமும்: முன்னதில் இறையன்பு என்றால், பின்னதில் அருளப்பா!

ஆச்சார்யா பால் என்கின்ற கணேஷ் ஐயர் 1987

ஆச்சார்யா பால் என்கின்ற கணேஷ் ஐயர் 1987

அருளப்பாவால் தூண்டப்பட்ட ஆச்சார்யா பால்[1]: 1980களில் கணேஷ் ஐயர் என்பவரைத் தேடிக் கொண்டு ஶ்ரீரங்கத்திற்கு சென்றிருந்தேன். ஏனெனில், அவரைப் பற்றி ஏகப்பட்ட செய்திகள் வெளிவந்து கொண்டிருந்தன.  ஆர்ச் பிஷப் அருளப்பாவிடமிருந்து ரூ.14 லட்சங்கள் பெற்று மோசடி செய்து விட்டதாக அவர் மீது புகார் கொடுக்கப்பட்டு, கைது செய்யப்பட்டு, சிறையிலும் அடைக்கப்பட்டார்.  சரி அப்பணத்தை ஏன் அருளப்பா கொடுக்க வேண்டும் என்றால் பொய்யான ஆவணங்கள், கள்ள அத்தாட்சிகள், போலி ஓலைச்சுவடிகள், மாய்மால தாமிரப் பட்டயங்கள் முதலியவற்றை உருவாக்கக் கொடுக்கப்பட்டது என்று தெரிய வந்தது[2]. அப்படியென்றால், கணேஷ் ஐயர் செய்த குற்றங்களுக்கு, அவற்றைச் செய்யத் தூண்டிய அருளப்பாவும் பொறுப்பாவனர் என்பதுதானே, நிதர்சனம்[3]. பிறகு, ஒருதலைப் பட்சமாக கணேஷ் ஐயர் மட்டும் ஏன் தண்டிக்கப்பட வேண்டும் என்ற கேள்வி எழுகின்றது. உண்மையில் அருளப்பா அத்தகைய மோசடிக்கு வித்திட்டிருந்தால், சரித்திராசிரியர்கள், அகழ்வாய்வு வல்லுனர்கள், ஆவண-விற்பன்னர்கள், கல்வெட்டு-ஓலைச்சுவடி அறிஞர்கள் அதனைக் கடுமையாகக் கண்டித்திருக்க வேண்டும். ஆனால், அவர்கள் அமைதியாகத்தான் இருந்து, தங்களது வேலைகளை விசுவாசமாக செய்து கொண்டிருந்தனர்[4].

R Arulappa biodata

R Arulappa biodata

ஶ்ரீரங்கத்தில் கணேஷ் ஐயர் காணப்படவில்லை: ஶ்ரீரங்கத்தில் வந்து இறங்கியதும், கணேஷ் ஐயரைப் பற்றி விசாரித்த போது, யாருக்கும் தெரியவில்லை. இந்தியன் வங்கி இதில் சம்பந்தப்பட்டுள்ளது என்று நாளிதழ்களில் படித்ததால், அங்கு சென்றேன். அங்கும் அதெல்லாம் எங்களுக்கு தெரியாது என்றுதான் கூறினர். “நீங்கள் யார், இதையெல்லாம் ஏன் கேட்கிறீர்கள்” என்றும் ஒருவர் கேட்டார். ஒருவர் மட்டும், “இது சட்டப்பிரச்சினை என்பதினால், சென்னையில் உள்ள “லீகல் செல்லுக்குச்” சென்று கேளுங்கள்”, என்று சொன்னார். பிறகு, ஒரு வழியாக, அவரது வீடு எங்கிருக்கிறது என்று கேட்டு விசாரித்து வந்தபோது, ரங்கநாதப்ரம் என்ற இடத்தில் ஒரு பழைய வீடு இருந்தது. அன்றைக்கு பூட்டப்பட்டிருந்ததால், யாரையும் பார்க்கவோ, சந்திக்கவோ முடியவில்லை. அப்பொழுது என்னிடத்தில் கேமரா இல்லாததால், போட்டோவும் எடுக்கமுடியவில்லை. இப்பொழுது 2015ல் அங்கு சென்றபோது, அவ்வீடு இடிக்கப்பட்டு, ஒரு அடுக்குமாடி கட்டிடம் கட்டப்பட்டிருந்தது. “கானாடுகாத்தான் மிருதங்க வித்வான் மலையப்பய்யர் இல்லம்” என்ற கல்வெட்டை ஞாபகார்த்தமாக புதிய வீட்டின் மதிற்சுவர்-கேட்டின் தூண் மீது பதித்துள்ளார்கள் போலும்.

ஶ்ரீ சாய் கிருபா- மலையப்பய்யர் வீடு, ஶ்ரீரங்கம்-2015

ஶ்ரீ சாய் கிருபா- மலையப்பய்யர் வீடு, ஶ்ரீரங்கம்-2015

கானாடுகாத்தான் மிருதங்க வித்வான் மலையப்பய்யர் இல்லம்: 35 ஆண்டுகள் கழித்து, மறுபடியும் இப்பொழுது ஶ்ரீரங்கம் சென்றபோது, கணேஷ் ஐயர் வாழ்ந்த வீட்டைப் பார்க்கலாம் என்று நண்பருடன் சென்றேன். அந்த வீடு மாறிவிட்டது. அதாவது, இடிக்கப்பட்டு “பிளாட்” / அடுக்குவீடு கட்டப்பட்டிருந்தது. கேட் அருகில் சென்று பார்த்தபோது, மதிற்சுவற்றின் தூண்களில் இரண்டு பக்கங்களிலும் பழைய கல்வெட்டுகள் அப்படியே இருந்ததை காண முடிந்தது. “கானாடுகாத்தான் மிருதங்க வித்வான் மலையப்பய்யர் இல்லம்” என்றதைப் பார்த்தவுடன் திகைப்புடன் நின்றேன்.

கானாடுகாத்தான் மிருதங்க வித்வான் மலையப்பய்யர் இல்லம் - கல்வெட்டு

கானாடுகாத்தான் மிருதங்க வித்வான் மலையப்பய்யர் இல்லம் – கல்வெட்டு

அரியக்குடி ராமானுஜ ஐய்யங்காருக்கு சங்கீதம் கற்றுக் கொடுத்த மலையப்ப ஐயரின் கதி இவ்வாறானது போலும். சரித்திர ஆதாரங்களைப் பற்றி வாய்கிழிய பேசும், கத்தும் சரித்திராசிரியர்கள், அறிவுஜீவிகளளிவற்றைப் பற்றி கண்டுகொள்ளாதது ஆச்சரியம் தான். ஒரு பக்கம், தாமஸ் கட்டுக் கதையினை விடாமல், அதற்கான போலி ஆவணங்களை தயாரிப்பது, சமயம் கிடைக்கும் போதெல்லாம் தமது எழுத்துகளில் வலிய அத்தகைய பொய்களை சரித்திரம் போல சேர்த்துக் கொண்டு எழுதுவது, சினிமா எடுப்பேன் என்பது, சிலையை வைப்பது என்றேல்லாம் செய்து கொண்டிருக்கும் போது, உண்மையில் அத்தகைய மோசடிகள் வெளிவர காரணமாக இருந்த கணேஷ் ஐயரின் வீடு மறைந்து விட்டது. நாளைக்கு, மேற்குறிப்பிட்ட அனைத்தும் மறைக்கப்படும், மறக்கப்படும், பிறகு மறுக்கப்படும். இந்தியாவில் சரித்திரம் அவ்வாறுதான் பொய்மையுடன் தயாரிக்கப் பட்டு எழுதி வைக்கப்படுகிறது.

ஶ்ரீ சாய் கிருபா- மலையப்பய்யர் வீடு, ஶ்ரீரங்கம்-2015- இன்னொரு தோற்றம்

ஶ்ரீ சாய் கிருபா- மலையப்பய்யர் வீடு, ஶ்ரீரங்கம்-2015- இன்னொரு தோற்றம்

மலையப்ப ஐயரின் ஏழ்மையும், கணேஷ் ஐயரின் கல்வி தேடலும்: கானாடுகாத்தான் சிவகங்கையில் உள்ள ஒரு டவுன் பஞ்சாயத்து ஆகும். பழைய ராமநாதபுரம் மாவட்டம் / சமஸ்தானத்தில் இருந்தது, பிறகு புதுக்கோட்டை சமஸ்தானில் வந்தது. இப்பொழுது புதுக்கோட்டைக்கு கீழே, காரைக்குடிக்கு மேலேயுள்ளது. கிழக்கில் அறந்தாங்கியும், மேற்கில் திருப்பத்தூரும் உள்ளன. சங்கீத வித்துவான்களுக்கு பிரசித்தி பெற்ற இடமாக இருந்தது.

கானாடு காத்தான் இருப்பிடம் - கூகுள் மேப்

கானாடு காத்தான் இருப்பிடம் – கூகுள் மேப்

அங்குதான் மலையப்ப ஐயர் வாழ்ந்து வந்தார். இவரிடம் அரியக்குடி ராமானுஜ ஐய்யங்கார் இசை பயிற்சி பெற்றார். ஆனால், குடும்பம் ஏழ்மையில் தான் இருந்தது. இதனால், தன் குடும்பத்துடன் சில ஆண்டுகள் இலங்கைக்குச் சென்றும் வாழ்ந்தார். பிறகு மறுபடியும் இந்தியாவுக்கு வந்து, ஶ்ரீரங்கத்தில் வாழ்ந்ததாக தெரிகிறது. இவர் இறந்த பிறகும், இவரது பெயரில் உள்ள “பிக்ஸட் டெபாசிட்டுகள்” மூலம் வரும் வட்டி பெறப்படாமல் உள்ளது என்பதும் தெரிகிறது[5]. அதில் ரங்கநாதபுரம் விலாசம் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. எனினும், 1920-30களில் இவரால் தனது குழந்தைகளைப் படிக்கவைக்க முடியவில்லை. இவரது மகன் தான் ஆச்சார்யா பால் என்கின்ற கணேஷ் ஐயர், ஏழாவது வரையில் தான் படிக்க முடிந்தது. இலங்கையில் இவர் ஏ. எச். வில்லியம்ஸ் என்ற பேராசிரியரை சந்திக்க நேர்ந்தது. அவர் தாம் இவருக்கு ஆங்கிலம் கற்றுக் கொடுத்தார். கணேஷ் ஐயரின் ஈடுபாடு, சீக்கிரம் புரிந்து கொள்ளும் தன்மை முதலியவற்றைக் கண்டு, ஆங்கிலம் கற்றுக் கொடுக்கும் போதே, கிருத்துவம் பற்றியும் நைசாக சொல்லிக் கொடுத்தார். இதனால், கிருத்துவ மதத்தில் ஈடுபாடு ஏற்பட்டது.  ஆங்கிலத்திலும் அபார தேர்ச்சி பெற்றார். மறுபடியும் கானாகாத்தான் கிராமத்திற்குத் திரும்பச் சென்றவுடன், ஆங்கிலத்தில் டியூசன் சொல்லிக் கொடுக்க ஆரம்பித்தார்

ஆச்சார்யா பால் என்கின்ற கணேஷ் ஐயர் போப்பை சந்தித்தது

ஆச்சார்யா பால் என்கின்ற கணேஷ் ஐயர் போப்பை சந்தித்தது

கணேஷ் ஐயர் ஜான் கணேஷ் ஆனது, இறையியல் வல்லுனர் ஆனது (1965-75)[6]: எவ்வளவு கஷ்டப்பட்டும் வருமானம் போதவில்லை. இதனால், கிருத்துவமதப் புத்தகங்களைப் படித்து, பிரசங்கம் செய்ய ஆரம்பித்தார். இதனால், கொஞ்சம் வருமானம் வர ஆரம்பித்தது. மதம் மாறி தனது பெயரை ஜான் கணேஷ் என்று மாற்றிக் கொண்டார். அவரது அபார கிருத்துவமத ஞானத்தைக் கண்டு, கிருத்துவர்களே ஆச்சரியப்பட்டனர். இதனால், இவருக்கு ஏகப்பட்ட சுவிசேஷக் கூட்டங்களில் பேச ஏற்பாடு செய்துக் கொடுக்கப்பட்டது. மக்கள் இவரது பேச்சை விரும்பி வந்ததால், செய்தித் தாள்களில் விளம்பரமும் செய்யப்பட்டது[7]. ஒருமுறை என்னுடைய கூட்டத்திற்கு வர சௌகரியமாக, பிரத்யேகமாக ரெயில் வண்டியே ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது. அவரது உறவினர்களும், அவரது கிருத்துவத் தொடர்புகளைக் கண்டிக்கவில்லை. முதலில் எதிர்த்தாலும், பணம் வருவதால் நாளடைவில் அமைதியாகி விட்டனர். ஏதோ இந்த வேலையைச் செய்து பணம் சம்பாதிக்கிறார் என்று நினைத்துக் கொண்டனர் போலும். திருமணம் செய்து கொண்டிருந்தாலும், சுமார் 20 ஆண்டுகள் இந்த காரியங்களால் பிரிந்தே வாழ நேர்ந்தது. இவ்விதமாக பிரசங்கத்தின் அனுபவத்தினால், அவருக்கு கிருத்துவ இறையியல் அத்துப்படியாகியது. அவருக்குத் தெரிந்திருந்த அளவுக்கு, வேறெந்த கிருத்துவ பிரசங்கி அல்லது போதகருக்குக் கூட தெரியாது என்ற அளவுக்கு சிறப்பைப் பெற்றார். பைபிளையே கரைத்துக் குடித்து விட்டதால், எந்த வசனத்தையும் எண்களுடன் கூறி, விளக்கம் கொடுக்கும் அளவுக்கு பண்டிதரானார். பிரசங்களுக்காக பல இடங்களுக்குச் சென்று வரும் போது, ஶ்ரீவில்லிபுத்தூரில் சில கத்தோலிக்க போதகர்கள், பாஸ்டர்களுடன் தொடர்பு ஏற்பட்டது. அவர்களுள் ஒருவர், இவரது கிருத்துவ ஞானத்தைக் கண்டு அசந்து போய்விட்டார். இதனால், 1973-74 வாக்கில் அவர் இவரை ஆர். அருளப்பாவிடம் கூட்டிச் சென்றனர்.

ஆச்சார்யா பால் என்கின்ற கணேஷ் ஐயர் போப்பை சந்தித்தது.-அருளப்பா உடன்

ஆச்சார்யா பால் என்கின்ற கணேஷ் ஐயர் போப்பை சந்தித்தது.-அருளப்பா உடன்

1975ல் பால் கணேஷ் அருளப்பாவைச் சந்தித்தது[8]: இன்னோரு விவரத்தின் படி, திருச்சியில் 1975ல் மைக்கேல் என்ற பாதிரியை பால் கணேஷ் சந்தித்ததாகவும், அவர் ஶ்ரீவில்லிபுத்தூரைச் சேர்ந்த மரியா தாஸ் என்பவருக்கு அறிமுகம் மே 1975ல் செய்து வைத்ததாக உள்ளது[9]. ஜான் கணேஷ் இறையியல் பேராசிரியர் மற்றும் பிரம்மச்சாரி, அலஹாபாதில் உள்ள “கர்மா மற்றும் கலாச்சார சங்கம்” என்ற அமைப்பில் இருந்தவர், பெரிய வித்துவான் என்றெல்லாம் அறிமுகப்படுத்தி வைக்கப்பட்டது. கிருத்துவப் பாதிரிகளின் வேண்டுக்கோளுக்கு இணங்க, தமிழகத்தில் உள்ள கோவில்களின் சரித்திரத்தைப் பற்றியெல்லாம் எழுத ஆரம்பித்தார். குறிப்பாக, மதுரை மீனாக்ஷி கோவில் முன்பு கிருத்துவர்களுக்கு சொந்தமாக இருந்தது என்றெல்லாம் கூறியதாக சொல்லப்பட்டது. அதற்கான ஆதாரங்களையும் வலங்கைமான் என்ற இடத்தில் கிடைக்கும் என்றும் சொன்னதாக கிருத்துவர்கள் தரப்பில் கூறப்பட்டது. இந்த மரியா தாஸ் தான், பால் கணேஷை அருளப்பாவிடம் அறிமுகம் செய்து வைக்கப்பட்டார்[10].

© வேதபிரகாஷ்

14-10-2015

[1] K. P. Sunil, Hoax! – Special Report, Illustrated Weekly of India, April 26, 1987, pp.32-35.

[2] The so-called copper plates: Cladius Buchanan recorded as follows: “But there are other ancient documents in Malabar, not less interesting than the Syrian Manuscripts. The old Portuguese historians relate, that soon after the arrival of their countrymen in India, about 300 years ago, the Syrian Bishop of Angamalee (the place where I now am) deposited in the Fort of Cochin, for safe custody, certain tablets of brass, on which were engraved rights of nobility, and other privileges granted by a Prince of a former age ; and that while these Tablets were under the charge of the Portuguese, they had been unaccountably lost, and were never after heard of. Adrian Moens, a Governor of Cochin, in I770j who published some account of the Jews of Malabar, informs us that he used every means in his power, for many years, to obtain a sight of the famed Christian Plates ; and was at length satisfied that they were irrecoverably lost, or rather, he adds, that they never existed. The Learned in general, and the Antiquarian in particular, will be glad to hear jthat these ancient Tablets have been recovered within this last month by the exertions of Lieutenant- (Colonel Macauley, the British Resident in Travan-core, and are now officially deposited with that Officer. ‘ The Christian Tablets are six in number. They are composed of a mixed metal. The engraving on the largest plate is thirteen inches long, by about four broad. They are closely written, four of them on both sides of the plate, making in all eleven pages. On the plate reputed to be the oldest, there is writing perspicuously engraved in nail-headed or triangular- headed letters, resembling the Persepolitan or Babylonish. On the same plate there is writing in another character, which is supposed to have no affinity with any existing character in Hindoo* tan. The grant on this plate appears to be witnessed by four Jews of rank, whose names are distinctly engraved in an old Hebrew character, resembling the alphabet called the Palmyrene: and to each name is prefixed the title of ‘ Alagen,’ or Chief, as the Jews translated it. — It may be doubted, whether there exist in the world many documents of so great length, which are of equal antiquity, and in such faultless preservation, as the Christian Tablets of Malabar. — The Jews of Cochin indeed contest the palm of antiquity: for they also produce two Tablets, containing privileges granted at a remote period; of which they presented to me a Hebrew translation. As no person can be found in this country who is able to translate the Christian Tablets, I have directed an engraver at Cochin to execute a copper-plate facsimile of the whole, for the purpose of transmitting copies to the learned Societies in Asia and Europe. The Christian and Jewish plates together make fourteen pages. A copy was sent in the first instance to the Pundits of the Shanscrit College at Trichiar, by direction of the Rajah of Cochin ; but they could not read the character.* — From this place I proceed to Cande-nad, to visit the Bishop once more before I return to Bengal.’ [Claudius Buchanan, Two Discourses preached before the University of Cambridge, on the commencement of Subday July 1, 1810 and a sermon before the Society of Missions to Africa and the East; at their tenth anniversary. June 12, 1810. To which added Christian Researches in Asia, T. Cadell and W. Davies, in the Strand; and J. Deighton, Cambridge, London, 1811, pp.121-122.

In footnote, he recorded, “Most of the Manuscripts which I collected among the Syrian Christians, I have presented to the University of Cambridge; and (they are now deposited in the Public Library of that University, together with the copper-plate fac-similes of the Christian and Jewish Tablets.” (Ibid. P.122). Thus, it is evident that there were no originals of the said copper plates and thus, the available / claimed copper plates have no historical value.

[3]  கிருத்துவர்களைப் பொறுத்தவரையில், இத்தகைய மோசடிகளை செய்வது வழக்கமாகவே இருந்து வருகிறது. குறிப்பாக தாமஸ் கட்டுக்கதையை பரப்புவதில், வளர்ப்பதில் அவர்கள் வெட்கமே இல்லாமல் செய்து வருகின்றனர். கேரளாவிலும் இத்தகைய போலி தயாரிப்புகளில் ஈடுபட்டதது எடுத்துக் காட்டிய போது, கிருத்துவர்களுக்கு கோபம் தான் வந்தது.

http://www.nasrani.net/2007/02/16/the-plates-and-the-privileges/

[4] தமிழக வரலாற்றுப் பேரவை, தென்னிந்திய் வரலாற்றுப் பேரவை போன்ற அமைப்புகளில் திட்டமிட்டே இக்கட்டுக்கதை மறைமுகமாக ஊக்குவிக்கப்படுகிறது.

[5] 1987ல் இவருக்கு 67 வயது எனும் போது, மலையப்ப ஐயருக்கு 87-90 இருக்கலாம். பிறகு நேர்ந்த விசயங்களினால், அவரது குடும்பத்தினர், அதனைக் கவனிக்காமல் விட்டிருக்கலாம்.

[6] “What wrong have I done?” Ganesh Iyer speaks out fr the first time in an interview with K. P. Sunil, Illustrated Weekly of India, April 26, 1987, pp.34-35.

[7] அப்படியென்றால், சரித்திர ஆராய்ச்சியாளர்கள், பழைய நாளிதழ்களிலிருந்து, அத்தகைய ஆதாரங்களை எடுத்து ஆராய்ச்சி செய்ய வேண்டும். இதைப் பற்றிய விவரங்களை எடுத்துக் காட்ட வேண்டும்.

[8]  The Hindu, Compromise suit filed by Madras-Mylapore Archbishop, March.29, 1985.

[9]  இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ், Ganesh Iyer gets 10 months’ RI, பிப்ரவரி.14, 1986.

[10] மைக்கேல், மரிய தாஸ் முதலியோர் யார், இப்பொழுது என்ன செய்கிறார்கள் என்பதனையும் ஆராயவேண்டும். அவர்களுக்கு கணேஷ் ஐயர் அல்லது ஜான் கணேஷ் பற்றி அதிகமாகவே தெரிந்திருக்கும்.

கேரளாவில் செயின்ட் தாமஸ் கட்டுக்கதைகள் – வாஸ்கோடகாமா மாரியை மேரியாக்கியது (3)

ஜூன் 10, 2012

கேரளாவில் செயின்ட் தாமஸ் கட்டுக்கதைகள் – வாஸ்கோடகாமா மாரியை மேரியாக்கியது (3)

மேரியா – மாரியா: வாஸ்கோட காமாவின் பித்தலாட்டம்: பெரும்பாலான அத்தகைய கற்பனைக்கதைகள் மார்கோ போலோ[1] / வாஸ்கோட காமாவின்[2] குறிப்பிகளிலிருந்துதான் பெறப்படுகின்றன. இவர்களுக்கு உலகத்தில் எங்கு சென்றாலும் கிருத்துவர்கள் இருக்க வேண்டும். ஆகையால் எதைப் பார்த்தாலும், அதனை கிருத்துவ மதத்துடன் தொடர்பு படுத்தி எழுதுவது வழக்கம். அப்பொழுதுதான் அவர்கள் ராஜா பணம் கொடுப்பார். ஆகையால் நாங்கள் மேரியின் சர்ச்சைப் பார்த்தோம், அப்போஸ்தலர்களின் காலடிகளைப் பார்த்தோம், அவர்களது கல்லறைகளைப் பார்த்தோம் என்றேல்லாம் பொய் சொல்லி எழுதுவார்கள். அப்படித்தான் வாஸ்கோட காமா ஒரு இந்து கோவிலுக்குச் சென்று வழிபட்டுக் கொண்டிருந்ததை ஐரோப்பிய எழுத்தாளர்கள் கிண்டலாக எழுதி வந்தார்கள்[3]. இந்துக்கள் “மாரி, மாரி, மாரி” என்று பாடிக்கொண்டு மாரியம்மன் கும்பிட்டுக் கொண்டிருந்ததை, 1503ல் இந்த ஆள் “மேரி, மேரி, மேரி” என்று கூவிக் கும்பிடுவதாக நினைத்துக்கொண்டு அக்கோவிலுக்குச் சென்று வழிபட்டுக் கொண்டிருந்தானாம்[4]. உள்ளே சிலைகளை / விக்கிரங்களைக் கண்டதும் சந்தேகம் ஏற்பட்டது. இருப்பினும் பிடிவாதமாக, இந்துக்கள் மேரியைக் கும்பிட்டுக் கொண்டிருந்தனர் என்று புளுகி சமாளித்துக் கொண்டானாம். உதாரணத்திற்கு, கீழே மற்றொரு குறிப்புக் கொடுக்கப் படுகிறது:

கோழிக்கோட்டில், சின்னம்மை நோயின் தாயாராகக் கருதப்படும் மாரி அல்லது மாரியம்மன் கோவில் உள்ளது என்று பேசின் மிஷனின் பாதிரி, ஜே.ஜேகப் ஜௌஸ் கூறுகிறார்.அங்குள்ள மணிகளை, பிராமணர்கள் அடிக்கிறார்கள், ஆனால், அவற்றை கீழ்சாதி மக்கள் தொடக்கூடாது.சில போர்ச்சுகீசியர்கள் அங்கிருந்த இந்து கடவுளர் மற்றவர்களின் சிலைகளை தமது சாமியார்களின் சிலைகள் என்று நம்பியிருக்கக்கூடும். கஸ்டென்ஹெடா, “ஜாவோ டி சத், வாஸ்கோ ட காமாவின் பக்கத்தில் முட்டிக்கால் போட்டு தொழுதபோது, இவை சாத்தான்களாகவே இருக்கட்டும், ஆனால் நான் உண்மையான கடவுளை வணங்குகிறேன், என்றானாம். அப்பொழுது அவனுடைய தலைவன் சிரித்தானாம். இருப்பினும் இந்த தலைவர்கள் எல்லாம் தமது கடற்பயணங்களைப் பற்றி எழுதும் போது, இந்த இந்துக்களை கிருத்துவர்கள் என்றே எழுதியனுப்பினர், அதை அந்த ராஜாவும் நம்பினான்”. The Rev. J. Jacob Jaus, of the Basel Mission at Calicut, informs me that
there is a local deity called Mari, or Mariamma, much dreaded as the goddess
of small-pox, and highly venerated. Amma, in Malayalam, means mother.These bells are struck by the Brahmans when they enter the temple, but must
not be touched by people of inferior castes.2 It is just possible that some of the Portuguese doubted whether these
Hindu Gods and images represented the saints of their own churches.
Castanheda (i, p. 57) says that when Joao de Sd knelt down by the
side of Vasco da Gama, he said: “If these be devils, I worship the true God”;
at which his chief smiled. But however this may be, it is equally true that
the reports furnished by the heads of the expedition described these Hindus
as Christians, and that the king believed them to be so (see[5] Appendix A.).

இதே மாதிரியான விவரிப்பு மற்ற புத்தககங்களிலும் காணலாம்[6]. ஒரு இந்து கோவிலில் சென்று வழிப்பாடு செய்து விட்டு, “ஒரு கிருத்துவ சர்ச்” (A Christian Church) என்ற தலைப்பில் எழுதியிருப்பது சரியான வேடிக்கை. அம்மனை “Our Lady” என்று சொலிவிட்டு, தீர்தத்தையும், விபூதியையும் கொடுத்தார்கள், காபீஸ் / காபிர்கள் மணியடித்தார்கள், சுவரில் தீட்டப்பட்டிருந்த சித்திரங்களில் அவர்களது சாமியார்களின் வாயிலிருந்து பற்கள் ஒரு அங்குலத்திற்கு நீட்டிக் கொண்டிருந்தன, அவர்களுக்கு நான்கு அல்லது ஐந்து கைகள் இருந்தன, விளக்குகள் வைக்கப் பட்டிருந்தன……என்று வர்ணனை உள்ளது. இதெல்லாம் படிப்பவர்களே புரிந்து கொள்வார்கள், அது ஒரு இந்து கோவில் என்று, இருப்பினும் கிருத்துவர்களுக்கு பொய் சொல்வது என்பது அந்த அளவிற்குள்ளது.

பாசுதா, பாசுதா, பாசுதா என்று வணங்கிய கேரள மக்கள்: மலபாரில் உள்ள மக்கள் பாசுதா, பாசுதா, பாசுதா (Pacauta, Pacauta, Pacauta) என்று 104 முறை சொல்லி வழிபட்டார்களாம்[7]. ராபர்ட் கால்டுவெல் இவ்வார்த்தை “பகவ” (Bagva or Pagav) என்றிருக்கலாம் என்று கூறினாராம்[8]. அதாவது, வைணவமுறைப்படி கடவுளை அவ்வாறு 108 முறை பெயர் சொல்லி ஜெபித்தனராம். இதனை “பாசுதா, பாசுதா, பாசுதா” அல்லது “பச்சுதா, பச்சுதா, பச்சுதா” என்று சொல்வதைவிட, “அச்சுதா, அச்சுதா, அச்சுதா” என்று சொன்னால், சரியாக இருக்கும். “மாரி, மாரி, மாரி” என்பதை எப்படி “மேரி, மேரி, மேரி” என்றாக்கினரோ, அதுபோலத்தான் இதுவும் என்று விளங்குகிறது. அதாவது கேரளாவில் கிருஷ்ணர் மற்றும் அம்மன் வழிபாடு பிரபலமாக இருந்தது நன்றாகத் தெரிகிறது. ஜெகோபைட்டுகளின் பைபிளில் கிரிஸ்ன / கிருஸ்டின”னை (Chrishna, Crishna, Cristmna, Christna…..) என்ற வார்த்தைகள் தாம் இருந்தனவாம். மேலும், கிருஷ்ணரின் பாகவத புராணத்தைப் போன்று அவர்களது பைபிள்கள் இருந்தன. அதாவது குழந்தையாக இருந்தது, சிறுவனாக மற்றவர்களுடன் விளையாடியது, குறும்புகள் செய்தது என்று பலவிஷயங்கள் இருந்தன. அவை கிட்டத்தட்ட “அபோகிரபல் நியூ டெஸ்டுமென்ட்” (New Testament Apocrypha[9]) போல இருந்தன. அதனால்தான், கத்தோலிக்கக் கிருத்துவர்கள் அப்புத்தகங்களை அழித்துவிட்டனர்.

கிருஷ்ணரின் உருவத்தில் வெளியிடப்பட்டுள்ள நாணயம்

ஹெலியோடோரஸ் என்ற கிருஷ்ண பக்தன்: ஹெலியோடரஸ் ஒரு கிரேக்கனாக இருந்தாலும், கிருஷ்ணனின் பக்தனாக இருந்ததால், அவன் தன்னை “பாகவத/பாகவதன்” என்று அழைத்துக் கொண்டான். மத்தியப்பிரதேசத்தில், விதிஸா என்ற இடத்தில் இவன் ஒரு கருட துவஜத்தை ஏற்படுத்தியாதத் தெரிகிறது. அதில் உள்ள கல்வெட்டின்படி, தக்ஷ்ஷசீலத்தில் வாழ்ந்தவனாகிய இவன், பாகபத்ரா என்ற மத்தியதேச அரசவைக்கு தூதுவனாக வந்தான் என்றுள்ளது. இக்கல்வெட்டு 150 BCE காலத்தைச் சேர்ந்ததாக கல்வெட்டு எழுத்தியல் மூலமாக கணிக்கப்பட்டுள்ளது. அதாவது அக்காலத்திலேயே கிருஷ்ணர் ஒரு கடவுள் என்று கிரேக்கம் வரை அறியப்பட்டுள்ளது என்று தெரிகிறது. சங்கர்ஷண-கிருஷ்ண-வாசுதேவ நாணயங்கள் இந்தியாவின் வடகிழக்கில் பிரபலமாக புழக்கத்தில் இருந்தன. கிருஷ்ணர் துவாரகையிலிருந்து ஆட்சி செய்ததால், துவாரகை மத்தியத் தரைக் கடல் பகுதிகளுக்கு அருகாமையில் இருந்ததால், மேலும் ஜராசந்தனை வென்றதால், கிருஷ்ணரின் புகழ் அங்கெல்லாம் பரவியிருந்தது. கிருஷ்ணரின் பாகவதக் கதைகள் நன்றகவே அறியப்பட்டிருந்தன. அதனால்தான், ஏசுவின் கதைகள் கிருஷ்ணரின் கதைகளைப் போன்றேயுள்ளன. இதனால்தான், கிருத்துவர்கள் அவற்றை “அபோகிரபல்” என்று மறைக்கிறார்கள், மறைத்தொழிக்கிறார்கள். ஜெகோபைட் பைபிள்களும் அதே காரணங்களுக்காக அழிக்கப்பட்டன.

16ம்நூற்றாண்டில்போர்ச்சுகீசியரால்கண்டுபிடிக்கப்பட்டகிருத்துவம்: கிளாடியஸ் பச்சனன் என்ற பாதிரியின் எழுத்துகள் பிரபலமாக இருந்தன. அவை “Works of the reverend Claudius Buchanan comprising his Eras of light to the world, Star in the East,  to which is added Christian Researches in Asia With notices of the Translation of the Scriptures into the Oriental languages” பலவேறு பதிப்பில் வந்தன. அதில் ஒரு கிருத்துவப் பாதிரி எப்படி எழுதுவாரோ அப்படி எழுதியுள்ளார். காலனிய ஆதிக்க ரீதியில், ஆங்கிலேயர்களுக்கு, இந்தியாவில் கிருத்துவ மதத்தைப் பரப்பவேண்டிய கடமையுள்ளது என்று சுட்டிக் காட்டுகிறார். இவையெல்லாம் ஒன்றும் புதியதாக இல்லை. ஆனால் செயின்ட் தாமஸ் கிருத்துவர்கள், சிரியன் கிருத்துவர்கள், ஜெகோபைட்டுகள் என்று பலவாறு சொல்லிக்கொள்ளும், தம்மை அழைத்துக் கொள்ளும், கிருத்துவக் குழுக்கள், சர்ச்சுகள் பற்றிய விவரங்கள் தெளிவாக உள்ளன. அதாவது கத்தோலிக்க மற்றும் கத்தோலிக்கர் அல்லாத நம்பிக்கைகளில் உள்ள வித்தியாசங்கள் வெளிப்படுகின்றன.


கிழக்கிலுள்ள அந்த சர்ச்சானது, போப்பின் தலைமை, ஆன்மீக சுத்தகரிப்பு, யுகாரிஸ்டில் ரொட்டி-சாராயம் கிருஸ்துவின் சதை மற்றும் ரத்தமாக மாறுவது, உயிர்த்தெழுத்தல், விக்கிர வழிபாடு, பாவ மன்னிப்பு, முதலியவற்றை நம்புவதில்லை. இவையெல்லாம் கத்தோல்லிக்க மதத்திற்கு எதிராக உள்ளது”.

The first notices of this ancient people, in recent times, are to be found in the Portuguese histories. When Vasco de Gama arrived at Cochin on the coast of Malabar, inthe year 1503…………………  
   

பச்சனன் “Ecclesiastical establishment for British India” என்ற புத்தகத்தில் இந்தியாவில் கிருத்துவத்தை நிலைநாட்டுவதற்கான வழிமுறைகளை விளக்கும் போது, செயின்ட் தாமஸ் கிருத்துவர்கள், சிரியன் கிருத்துவர்கள், ஜெகோபைட்டுகள் முதலியவர்களை மாற்றுவது தான் கடினமானது என்கிறார். அவர்கள் உண்மையிலேயே கிருத்துவர்கள் என்றால், அவ்வாறு “இந்து கிருத்துவர்களாக” இருந்திருக்க மாட்டார்கள். அதாவது இந்துக்களாகவே இருந்து கொண்டு, மேரியை ஒப்புக்கொள்ளாமல், “கிரிஸ்ன” என்ற கடவுளை வழிபட்டுக் கொண்டிருக்க மாட்டார்கள். ஏற்கெனவே, ஒரு கிரேக்கன் தன்னை “வாசுதேவன்” என்று கூறிக்கொண்டு, இந்தியாவில் உள்ளது தெரிகிறது. எனெவே அவன் வழி வந்தவர்கள், அந்த “கிரிஸ்ன / கிருஸ்டின”னை (Chrishna, Crishna, Cristmna, Christna…..) வழிபட்டுக் கொண்டு வந்திருக்கலாம். காலம் மாறிவரும்போது, அந்நியர்களை / வெள்ளையர்களை தனிமைப் படுத்திக் காட்டப்பட்டு வந்துள்ளனர் என்று தெரிகிறது. இதனை ஐரோப்பியர்கள் தவறாக அல்லது உண்மையைப் புரிந்து கொண்டு, அவர்கள் கிருத்துவர்கள் தாம் என்று பிரகடனப் படுத்தி வலுக்கட்டாயமாக மதம் மாற்ற முயன்றபோதுதான், அவர்கள் வாடிகனுக்கு எதிராக, இலத்தீனுக்கு எதிராக இருந்திருக்க வேண்டும்.

  கிழக்கிந்திய சொந்தம், மேற்கிந்திய சொந்தத்தைப் போன்று இரண்டாகவுள்ளது. உள்ளூரில் கிருத்துவத்தைப் பரப்ப ஒரு மதநிறுவனம் தேவைப்படுகிறது. அதேபோல, உள்ளூர்வாசிகளுக்கும் நம்மிடத்திலிருந்து கிருத்துவ போதனைகளைப் பெற, முறையாக அனுமதித்தாக வேண்டும். இங்கு நாம் கவனிக்க வேண்டியது என்னவென்றால், சட்டப்படி முதலில் கிருத்துவர்களுக்கு அத்தகைய ஏற்பாடு செய்துத் தரவேண்டும், பிறகு மற்றவர்களுக்கு, அதாவது இந்நாட்டு மதத்தைப் பின்பற்றுகிறவர்கள்.

இது இலங்கைக்கு என்று குறிப்பிட்டாலும், இந்தியாவிற்கு என்ற தலைப்பில் தான் காணப்படுகின்றது.

வேதபிரகாஷ்

10-06-2012


[1] இவர்களுக்கெல்லாம் சரியான தேதிகளே இல்லை. இருப்பினும் ஏதோ அறுதியிட்டு கண்டுபிடித்தது போல தேதிகளைக் குறிப்பிடுவார்கள் – இது c. 1254 – January 9, 1324. மார்கோ போலோவின் தேதியாம்.

[2] இது c. 1460 or 1469 – 24 December 1524  வாஸ்கோட காமாவின் தேதியாம்.

E. G. Ravenstein, A Journal of the first voyage of Vaco da Gama, 1497-99, the Haklut Society, London, M.DCCC.XCVIII, p.xiii. இவர் 1460 மற்றும் 1469 என்று இரண்டு தேதிகளை தருகிறார்.

[3] E. G. Ravenstein, A Journal of the first voyage of Vaco da Gama, 1497-99, the Haklut Society, London, M.DCCC.XCVIII, p.54.

[4]  Vasco da Gama said that this temple must be a Christian cathedral.
Inside the temple was an idol which, Vasco da Gama said, must be the Virgin. Indians pointed to statue and repeated something that sounded like “Maria, Maria.” Probably the idol represented Mari, a Hindu goddess. Painted on the temple walls were many images of Hindu gods and goddesses, which Vasco da Gama identified as Christian saints. The explorers observed, “Some of these saints had four or five arms.” http://www.oldnewspublishing.com/dagamma.htm

[5] Letter to the King and Queen of Castile, July 1499 – pp.119-120sa; 
Letter to the Cardinal Protector, August 28, 1499
E. G. Ravenstein`     , A Joural of the first viyage of Vasco dagama, London, printed for the Hakluyt Society, 1898 (AES reprint 1995).

[6] E. G. Ravenstein, A Joural of the first viyage of Vasco dagama, London, printed for the Hakluyt Society, 1898 (AES reprint 1995), pp.52-55.

[7] Henry Yule and Henry Cordier (Trans.), The Book of Ser Marco Polo – The Venetian, concerning the Kingdoms and Marvels of the East, Vol.II, 1971, London (Munshiram Manoharlal Publishers Private Limited edition, 1993, p.338).

[8] Henry Yule and Henry Cordier (Trans.), The Book of Ser Marco Polo – The Venetian, concerning the Kingdoms and Marvels of the East, Vol.II, 1971, London (Munshiram Manoharlal Publishers Private Limited edition, 1993, p.346).

[9] “Apocrypha” என்றால் மறைத்து வைக்கப்பட்டுள்ள, ஒதுக்கப்பட்டுள்ள, அங்கீகரிகப்படாத, மறுக்கப்பட்டுள்ள ஆகமங்கள் / பைபிள்கள் என்று அர்த்தம். கிருத்துவம் வளர, வளர, குறிப்பாக கத்தோலிக்கக் கிருத்துவம், இடைக்காலத்தில் வாடிகன் அதிகாரம் பெற்றபோது, பழைய புத்தகங்கள் அனைத்தையும் அழித்தொழித்தது. மற்ற மதங்களினின்று பெறப்பட்டவை என்று எல்லோருக்கும் தெரியக்கூடாது என்றுதான் “ஹெத்தன், பாகன், ஹெயியரிடிக்” (Heathens, Pagans, Heretics, Gentiles, Gentoos, Gnostics…..) என்றெல்லாம் சொல்லி கிருத்துவர்கல், அவர்களது கோவில்களையும் இடித்துத் தள்ளி, அதே இடத்தில், அதன் அஸ்திவரங்களின் மீதே சர்ச்சுகளைக் கட்டினர்.

கேரளாவில் செயின்ட் தாமஸ் கட்டுக்கதைகள் – போர்ச்சுகீசியர் உருவாக்கியவை (1)

ஜூன் 10, 2012

கேரளாவில் செயின்ட் தாமஸ் கட்டுக்கதைகள் – போர்ச்சுகீசியர் உருவாக்கியவை (1)


கேரளாவில் சரித்திர ரீதியில் கிருத்துவத்தின் ஆரம்பம்: கேரளாவில் சரித்திர ரீதியில், கிருத்துவம் இடைக்காலத்தில், குறிப்பாக ஐரோப்பியர்களின் வரவிற்குப் பின்தான் ஆதாரங்களுடன் காணப்படுகிறது. சமகால எழுத்துமுறையில் உள்ள ஆவணங்கள் மூலமாக அதைப்பற்றிய விவரங்கள் கிடைக்கின்றன. அவற்றின் மீது ஆதாரமாக சரித்திரம் எழுதப்படுகிறது.

  • செயின்ட் தாமஸ் கிருத்துவர்கள் (The Christians of St. Thomas),
  • நெஸ்தோரிய கிருத்துவர்கள் (Nestoria Christians),
  • சிரியன் கிருத்துவர்கள் (Syrian Christians),
  • ஜெகோபைட்டுகள் (Jacobites),
  • நஸாரின் கிருத்துவர்கள் (Nazarene Christians),
  • கத்தோலிக்கக் கிருத்துவர்கள்

என்று பலவாறு சொல்லிக்கொள்ளும், தம்மை அழைத்துக் கொள்ளும், கிருத்துவக் குழுக்கள், பிரிவுகள், சர்ச்சுகள் எல்லாமே 16-17 நூற்றாண்டுகளுக்குப் பிறகுள்ள ஆதாரங்களுடன் காணப்படுகின்றன. சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு அவற்றிலும் பிரிவுகள் ஏற்பட்டு தனித்தன்மையுடன் இருக்க விரும்பின / விரும்புகின்றன. இத்தகைய பிரிவுகள் சொத்துக்களுக்காக, அதிகாரத்திற்ககக ஏற்பட்டுள்ளன (அல்லது ஏற்படுத்தப் பட்டுள்ளன[1]) என்பது உச்சநீதிமன்ற தீர்ப்புகளே அந்த உண்மையை எடுத்துக் காட்டுகின்றன[2]. அதனுடன் பிறகு தொடர்புபடுத்தப்பட்டுள்ள செயின்ட் தாமஸ் கதைகள், இட்டுக் கட்டுக்கதைகளாக, கட்டுக்கதைகளாக, போலித்தனமாகத் தான் காணப்படுகின்றன. அவர்களே fable, myth, legend, fiction, tale, story, fairy tale, heresy போன்ற வார்த்தைகள், சொற்றொடர்களைத்தான் உபயோகப் படுத்துகிறார்கள். இருப்பினும், அவர்கள் பிடிவாதமாக இக்கதைகளைப் புனைந்து ஆதாரங்களை[3] உருவாக்கியபோது, முரண்பாடுகளும் அதிகரித்தன.

ஐரோப்பியர்கள் கிருத்துவர்களை கேரளாவில் கண்டுபிடித்தது: கிருத்துவர்கள் தாங்கள் சென்ற இடங்களில் எல்லாம் “கிருத்துவர்கள் மற்றும் வாசனைத்திரவியங்கள்” தான் கண்டுபிடிப்பார்கள் என்று ஒரு பழமொழிபோல வழங்கிவருகிறது. அதுபோலவே, ஐரோப்பியர்கள் செயின்ட் தாமஸ் கிருத்துவர்கள் எனப்பட்டவர்களை 1501ல் பெட்ரல்வரெஸ் கப்ரல் என்பவன் மூலம் தான் தெரிந்து கொண்டனராம்[4]. பிறகு டான் வாஸ்கோ ட காமா அங்கு அனுப்பப்பட்டு சரிபார்த்துவர அனுப்பப்பட்டாராம். அவனது விவரங்களையும் நம்பாததால், கோவாவின் பாதிரிக்கு ஆணையிடப்பட்டது. 1645ல், கோவாவின் பாதிரி டோம் ஜோன் டல்புகர்க் மதவிஷயத்தில் தன்னால் ஒன்றும் செய்யமுடியவில்லையே என்று வெட்கப்பட்டு, வின்சென்ட் என்ற பிரான்சிஸ்கன் மிஷனரியை அனுப்பினாம். இந்த வின்சென்ட் கிராங்கனூருக்குச் சென்றதும், இந்துகோவில்களைப் போல சர்ச்சுகளைக் கட்டி, அங்கு போதித்தானாம்[5]. 1546ல் கிராங்கனூரில் ஒரு கல்லூரியை ஸ்தாபித்தானாம். அதாவது போர்ச்சுகீசியர் எப்படி உள்ளூர் இந்துக்களை அல்லது அவர்கள் கற்பனை செய்தது போல “இந்து-கிருத்துவர்களை” கத்தோலிக்கர்களாக மாற்ற முயற்சிகள் ஏற்கொள்ளப்பட்டன என்று தெரிகிறது. தாமஸின் கட்டுக்கதையை ஆதரிக்க வேண்டும், அதே நேரத்தில் எப்படியாவது அவர்களை வாடிகனின் கட்டுப்பாட்டில், அதிகாரத்தின் கீழ் கொண்டுவரவேண்டும். அதனால்தான், தாமஸ் கட்டுக்கதை ஊக்குவிக்கப்பட்டது, அதற்காக போலி அத்தாட்சிகள், ஆவணங்கள் உருவாக்கப் பட்டன. சம்பந்தமே இல்லாத “சிலுவைகளை”, “நெஸ்தோரியர்களுடன்” சம்பந்தப்படுத்தி, இந்து சிற்பங்களை உருமாற்றம் செய்து அதில் பஹ்லவி / பாரசீக எழுத்துகளில் பொறிக்கச் செய்தனர். இதனால் தான், அதனைப் படிக்க முயற்சித்தவர்கள், பலவாறு படிக்க ஆரம்பித்தனர், தமதிச்சைக்கேற்றபடி விளக்கம் கொடுத்தனர்.

போர்ச்சுகீசியர் / கிருத்துவர்கள் இந்தியர்கள் / இந்துக்களைப் பற்றிக் கொண்ட / கொண்டுள்ள எண்ணங்கள் / கருத்துகள்: கிருத்துவர்கள் காலிகட்டில் / கோழிக்கோட்டில் வந்திறங்கியபோது, இந்துக்கள் வணங்கிய தெய்வங்களைப் பற்றி தரக்குறைவாக எழுதினர்[6]. ஜமோரின் அல்லது சமோத்திரி என்ற அரசன் ஒரு கடவுளை வழிபட்டுவந்தான் என்று அரக்கன் போன்ற சித்திரம் வரைந்து காட்டி, அதனை “காலிகட்டின் அரக்கன்” என்றனர். இந்துக்களை “ஹெதன் / பாகன் / ஐடிலேடர் / ஜென்டைல் / ஜென்டு” என்றெல்லாம் கேவலமாகத் திட்டி எழுதினர். அவர்கள் கூரான முனைக் கொண்ட கொம்புகளில் தொங்கினர் என்றெல்லாம் வரைந்து காட்டினர். காலில் விழுந்து அனுமதி கேட்டு வியாபாரம் செய்தவர்கள், தங்களது நிலையை மறந்து, அந்நியர்கள் இருக்கின்றனர் என்றால், அவர்களால் மதம் மாற்றப்பட்ட இந்தியர்களும் வெட்கமில்லாமல், இன்னும் அந்நியர்களை ஆதரித்தே வாழ்க்கை நடத்தி வருகின்றனர். இன்றுள்ள கிருத்துவ ஆராய்ச்சியாளர்களும் ஸ்பெயின், போர்ச்சுகல் போன்ற நாடுகளுக்குச் சென்று ஆராய்ச்சிகள் செய்து பிஎச்டி வாங்குகிறவர்கள், புத்தகங்கள் எழுதுகிறவர்கள் அத்தகைய உண்மைகளை மறைத்து, அவர்கள் எதுவோ மிகவும் தயாளு குணம் கொண்டவர்கள், நம்மீது அக்கரைக் கொண்டவர்கள், மரியாதை செய்பவர்கள் என்பது போல திருத்து எழுதி வருகின்றனர். அத்தகைய காலனிய அடிமைத்தனம், அந்நிய கூலித்தனம், சித்தாந்த வேசித்தனம் கொண்டவர்களுக்குத் தான் இவற்றை ஆதரித்து வருகின்றனர்.

சமோத்திரி, மார்த்தாண்ட வர்மன் முதலியோரது பிறந்த / நினைவு நாட்களை ஏன் கொண்டாடக் கூடாது? சுமார் 1500 வருடத்தில் ஜமோரின் / சமோத்திரி மன்னன் காலமானான் என்று குறிக்கப்படுகிறது. அப்படியென்றால், அவரது 500ம் ஆண்டு நினைவு விழாவை கொண்டாடலாமே? டச்சுக்காரர்களை தோற்க்கடித்த மார்த்தாண்ட வர்மனின் (1706–1758) வீரத்தைக் கொண்டாடலாமா? அத்தகைய எண்ணம் ஏன் வருவதில்லை? இங்குதான், கிருத்துவர்கள் ஏன் தாமஸ், வாச்கோடகாமா மோன்ற சின்னங்களை இந்தியாவிற்கு எதிராக உபயோகப் படுத்துகிறார்கள் என்பதனை கண்டு கொள்ள வேண்டும். நம் நாட்டு வீரர்கள், மதத்தலைவர்கள், துறவிகள், முனிவர்கள் இவர்களை விடுத்து, ஏதோ அவர்கள் ஊர்களிலேயே செல்லுபடியாகாத, மறக்கப்பட்ட, தூக்கியெறியப்பட்ட தாமஸ், ஜார்ஜ், செபாஸ்டியன் முதல்யோர்களை இந்திய கடவுளர்களோடு சம்பந்தப்படுத்தி, இந்துக்களை / இந்தியர்களை ஏய்த்து வாழ்க்கை நடத்த வேண்டும் என்று பார்க்கும் நயவஞ்சகத்தை அறிந்து கொள்ளவேண்டும்.

17ம் நூற்றாண்டில் பிளவுபட்டு கிருத்துவ சாகைகள் உண்டான விதம்: 17ம் நூற்றாண்டில் எப்படி கிருத்துவ சாகைகள் பிரிந்து பற்பலவாகின என்பதை அவர்களே எடுத்துக் காட்டும் ஒரு சித்திரம்.

போர்ச்சுகீசியர்கள் வரவிற்குப் பிறகுதான், அவ்வாறு அவர்கள் பிரிய வேண்டுமா என்ற கேள்வி எழுகின்றது. அப்படியென்றால், இந்தியா முழுவதும், போர்ச்சுகீசியர் எங்கெல்லாம் சென்றார்களோ அங்கெல்லாம் ஏற்பட்டிருக்க வேண்டும். ஆனால், கேரளாவில் தான் அத்தகைய அதிசயம் ஏற்பட்டுள்ளது. அதனால் தான் “கடவுளின் சொந்தமான இடம்” என்று கூறிக்கொள்கிறார்கள் போலும்! கிருத்துவர்கள் “திருவனந்தபுரம்-கடவுள் அங்கு தூங்கிக் கொண்டிருக்கிறார்” என்று கிண்டலாக கிருத்துவர்கள் புத்தகம் எழுதியுள்ளனர்[7]. ஆனால், 1600-1700 ஆண்டுகள் கிருத்துவர்கள் எங்கிருந்தனர், என்ன செய்து கொண்டிருந்தனர் என்று எந்த புத்தகத்திலும் சொல்லப்படாதது, அவர்கள் தூங்கினார்களா, அல்லது அவர்களது கடவுள் போல[8], இவர்களும் தூங்கினார்களா என்று தெரியவில்லை. இப்படி கேட்டுவிட்டதால், இனி அந்த இடைவெளியை நிறப்பவும் கதைகளை அவிழ்த்துவிட ஆரம்பித்து விடுவார்கள்.

வாஸ்கோடகாமா விஜயத்தின் 500வது ஆண்டு விழா: மே 20, 1998 அன்று கிருத்துவர்கள் வாஸ்கோடகாமா விஜயத்தின் 500வது ஆண்டு விழாவாகக் கொண்டாட திட்டமிட்டனர். போர்ச்சுகீசியரை எதிர்த்துப் போராடிய மார்த்தாண்டன், ஜமாரின் போறவர்களின் பிறந்த / நினைவு நாளைக் கொண்டாட கேரளத்தவர்களுக்கு நினைவு வரவில்லை போலும். சுதந்திர இந்தியாவிற்கு அவனால் என்ன நன்மை என்று கூட அந்த கிருத்துவர்களுக்கு யோசிக்க முடியவில்லை. அடிமை வாழ்வு வாழ வேண்டும் என்ற எண்ணம் அல்லது வாடிகனின் கைகூலிகளாக இருக்கத்தான் மனங்கள் விரும்புகின்றனர் போலும். இந்தியாவில் பிறந்து, இந்துக்களாக இருந்து, மதம் மாறிய ஒரே காரணத்திற்காக இப்படி நாட்டுப் பற்று மாறும் என்பதே ஆராய்ச்சிற்குரியது. கேரளாவில் ஆட்சியில் இருந்த கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகள், சித்தாந்தரீதியில் காலனிய ஆதிக்கத்தை, சுரண்டலை எதிர்ப்போம் என்றெல்லாம் பேசினாலும், அதனைக் கொண்டாட ஆதரித்தது. ஆக கம்யூனிஸ்டுகளின் கிருத்துவர்களுடனான தொடர்பு வெளிப்பட்டது[9]. இல்லை கிடைக்கும் பணத்தை பங்கிட்டுக் கொள்ளலாம் என்று நினைத்தனரோ என்னமோ? பொறுப்புள்ள சரித்திராஅசிரியர்களும் உண்மையைச் சொல்வதற்கு பதிலாக, இக்கூட்டங்களுடன் சேர்ந்து கொண்டு முன்னுக்கு முரணாக பேசினர், கருத்துகளை வெளியிட்டனர்[10]. ஆனால், அப்பொழுதுதான், தாமஸும் அதனுடன் இணைக்கப் பட்டு மாநாடுகள் நடத்த திட்டமிடப்பட்டது[11]. முருகன் மாநாடு நடத்தி வந்த ஜான் சாமுவேல் திடீரென்று தாமஸ் பக்கம் திரும்பியது அவரது நெருங்கிய நண்பர்களுக்கு[12] [எம்.சி.ராஜமாணிக்கம்[13] (மே 2007ல் காலமானார்), ஜி.ஜே.கண்ணப்பன்[14] (1934-2010), ராஜு காளிதாஸ்] திகைப்பாக இருந்தது. இருப்பினும் ஜான் சாமுவேல் அதைப் பற்றி கவலையோ, வெட்கமோ படவில்லை. முருகபக்தர்களை நன்றாக ஏமாற்றி, தான் கிருத்துவர்தான் என்று நிரூபித்துவிட்டார். தெய்வநாயகம் போல தாமஸை எடுத்துக் கொண்டுவிட்டார். ஆனால், தெய்வநாயகம் யார் என்றே தனக்குத் தெரியாது என்று நடிக்கவும் செய்தார். இந்தியாவில் ஆரம்பகால கிருத்துவம் என்று இரண்டு அனைத்துலக மாநாடுகளை நடத்தினார்[15]. அதில் பங்கு கொண்டவர்கள் எல்லோருமே, இக்கட்டுக்கதையை ஊக்குவிக்கும் வகையில் “ஆய்வுக்கட்டுரைகள்” படித்து, புத்தகங்களையும் வெளியிட்டனர்.

வேதபிரகாஷ்

10-06-2012


[1] சிரியக்கிருத்துவர்கள் / தாமஸ் கிருத்துவர்கள் எந்த அளவிற்குப் பிளவுபட்கிறார்களோ, அந்த அளவிற்கு வாடிகன் அவர்களை தங்களது கட்டுக்காப்பில் /  அதிகாரத்தில் வைத்திருக்க உதவுகிறது. ஆகையால் தான் தாமஸ் கட்டுக்கதையை சமயங்களில் எதிர்க்கவும் செய்கிறது, ஆதரிப்பது போல நடிக்கவும் செய்கிறது.

[3] ரம்பன் பாட்டு, தாமிர பட்டயங்கள், கல்-சிலுவைகள் முதலியன.

[4] Michael Geddes, The History of the Church of Malabar from the time of its being discovered by the Portuguese in the year 1501, London, 1684, p.2.

[5] Michael Geddes, The History of the Church of Malabar from the time of its being discovered by the Portuguese in the year 1501, London, 1684, p.9.

[6]  God Deumo (Demus or Deumus) of Calicut from “Cosmographia” (1544) by Sebastian Münster. Deumo is also described by Ludovico Verthema in 1503. Sailors first came to face with the idol of Deumo at Calicut on the Malabar Coast and they concluded it to be the god of Calicut. It is described that the ruler of Calicut (Zamorin) has a image of Deumo in his temple. Sebastian Münster (1488-1552) was a German cartographer, cosmographer, and Hebrew scholar whose Cosmographia (1544; “Cosmography”) was the earliest German description of the world and a major work in the revival of geographic thought in 16th-century Europe. Aside from the well-known maps present in the Cosmographia, the text is thickly sprinkled with vigorous views: portraits of kings and princes, costumes and occupations, habits and customs, flora and fauna, monsters, wonders, and horrors.

[7]  Tiruvanathapuram – where God is sleeping, Christian Literature Society, Madras.

[8] பைபிளின்படி ஜேஹோவா ஆறு நாட்களில் படைப்பை முடித்துவிட்டு, ஏழாவது நாள் களைத்துத் தூங்கிவிட்டாராம். அதிலும் அந்த ஏழாவது நாள் எது என்று குடுமிப்பிடி சண்டைபோட்டு, பற்பல பிரிவுகளாகப் பிரிந்து விட்டனராம்! செவந்த் டே அட்வென்டிஸ்ட்ஸ், ஜேஹோவா விட்னெசஸ், ஸப்பத் டே அப்சர்வர்ஸ், வெள்ளிக்கிழமை புனித நாள், சனிக்கிழமை புனித நாள், ஞாயிற்றுகிழமை புனித நாள், என கூட்டங்கள் உள்ளன.

[9] இவை ஜே.என்.யூ, ஏ.எம்.யூ, தில்லி / கொல்கொத்தா யூனிவர்சிடி போன்ற பல்கலைக்கழகங்களில் செயல்பட்டு வருகின்றன. சரித்திரம் என்ற போர்வையில் மற்றவற்றை எதிர்த்தாலும், கிருத்துவம், இஸ்லாம் என்று வந்துவிட்டால், இந்த அடிவருடி கூட்டங்கள் தேசியத்திற்கும் எதிராகத்தான் செயல்படும்.

[10] As for Gama’s role in this design, Dr Subrahmanyam says, “Let us be clear about one thing. Gama was never interested in converting anyone. This was a later phenomenon. Gama was interested in making money, in building his career as a noble, and in acting out the orders of the Crown to a rather limited extent. I am not clear to what extent he can be seen to symbolise the Portuguese, since he was so often in opposition to the Crown.”

“The arrival of Vasco da Gama unleashed an era of cruelty and exploitation,” says historian Dr M G S Narayanan.

[11]   The First International Conference on the History of Early Christianity in India organized from 13th –17th  August, 2005 at New York with the participation of the Christhava Tamilkoil  was a resounding success. In the Business Session of the Conference held on 16th August, the delegates and participants unanimously decided to organize the Second International Conference in India. It was also decided to start anInternational Centre for the Study of Christianity in India in Chennai with a view to organize  all the future Conferences on the above theme in various countries. After the Conference was over, the Organizing Committee met  on  24-9-2005 at the premises of the Institute of Asian Studies  and unanimously decided to organize the Second International Conference in Chennai from 14th -17th January 2007. The theme of the Conference shall be  The History of Early Christianity in India – with Parallel Developments in Other Parts of Asia (including the Middle East).

http://xlweb.com/heritage/asian/christianity-conference.htm;

http://xlweb.com/heritage/asian/christianity-conference2.htm

[12] இவர்கள் ஜான் சாமுவேலின் முருகன் கம்பெனியின் பங்குதாரர்கள்கூட. பாவம், டைரக்ரர்களாக இருந்து ஏமாந்து விட்டனர் போலும்.

[13] ஈரோட்டில் பெரிய கால் எலும்பு அறுவை சிகிச்சை மருத்துவர். ராமலிங்க அடிகளார் அடியார். நன்றாகப் பாடவல்லவர். மூன்று முருகன் மாநாடுகளிலும் கலந்து கொண்டவர். மே 2007ல் காலமானார்.

[14] இவரும் பெரிய பல் மருத்துவர். மூன்று முருகன் மாநாடுகளிலும் கலந்து கொண்டவர். ஜான் சசமுவேலைப் பற்றி பலரால் எச்சரிக்கப் பட்டார். இருப்பினும் அவரது நண்பராக இருந்தார். 2010ல் காலமானார்.

[15] இரண்டாவது மாநாட்டிற்கு பெருமளவில் பணம், இடம் கொடுத்து உதவியது ஜேப்பியார். மாநாட்டின் ஒரு பகுதி அங்கு நடத்தப் பட்டது.

சிவனை இழிவு படுத்தும் கதைகள்: கேரளாவில் தாமஸ் கட்டுக்கதைகள்!

மே 27, 2012

சிவனை இழிவு படுத்தும் கதைகள்: கேரளாவில் தாமஸ் கட்டுக்கதைகள்!

ஆறுமுக நாவலரும் கிருத்துவமும்: இந்தியமயமாக்கும் கிருத்துவர்களுக்கு சிவன் கர்த்தராகிறார். 18-19 நூற்றாண்டுகளில் இந்து மதத்தை ஆராய்ந்த ஐரோப்பிய அறிஞர்கள் கண்டு பிடித்த விஷயம் தான் அது. ஜார்ஜ் பிரேசர், பிளாவாட்ஸ்கி போன்றவர்கள் அதிகமாகவே எடுத்துக் காட்டியுள்ளனர். ஆறுமுக நாவலர் போன்ற சைவ வல்லுனர்களும் எடுத்துச் சொல்லியுள்ளனர். ஆறுமுக நாவலர் தமது “சைவதூஷண பரிகாரம்” என்ற நூலில் முழுவதுமாக எடுத்துக் காட்டியுள்ளார். அதன் தாக்கம் வியன்னாவில் “பைபிள் நடுங்கியது” என்ற புத்தகத்தில் காணலாம்[1]. ஆறுமுக நாவலர் தான் கிருத்துவக் கடவுளுக்கு “கர்த்தர்” என்ற பெயரை வைத்தார். உண்மையில் கர்த்தர் என்ற வார்த்தை சிவபெருமானைக் குறிப்பதாகும்.

புரட்டு / தலைகீழ் / போலி ஆராய்ச்சி: தெய்வநாயகம், அலெக்ஸ்சாண்டர் ஹேரிஸ், நீனான் போன்ற தலைகீழ் சித்தாந்த ஆராய்ச்சியாளர்களுக்கு இது மிகவும் பிடித்தமான விஷயம் எனலாம். 19-20 நூற்றாண்டுகளில் கிருத்துவத்தை முழுக்க ஆராய்ந்து பற்பல புத்தகங்கள் வந்து விட்டன. உலக சரித்திரத்தில், கிமு-கிபியே எடுக்கப் பட்டுவிட்டன[2]. இந்துமதம், புத்தமதம், மணிக்கிய மதம் முதலியவற்றிலிருந்து பெறப்பட்ட பற்பல விஷயங்களின் கலவைதான் கிருத்துவ மதம், பாவம், கன்னிப்பிறப்பு, சிலுவையிலறைப்பு, உயிர்த்தெழுப்பு, மேலே செல்லுத்தல், திரியேகத்துவம் முதலிய சித்தாந்தங்களை உள்ளடக்கி அது முழுக்க ஒரு மதம் போன்ற நிலையை இடைக்காலத்தில் தான் அடைந்தது என்று மெய்ப்பிக்கப்பட்டது. எனவே தெய்வநாயகம், அலெக்ஸ்சாண்டர் ஹேரிஸ், நீனான் போன்றவர்கள் இதனை மறுபடியும் புரட்ட ஆரம்பித்துள்ளனர். ஆனால், 100-200 ஆண்டுகளில் வெளிவந்துள்ள புத்தகங்களப் படித்துப் பார்த்தாலே, இவர்களது அந்த “உல்டா/தலைகீழ்” ஆராய்ச்சி முறை தெரிந்து விடும். இந்துக்களை ஏமாற்றி எப்படி எழுத வேண்டும் என்றே புத்தகங்கள் எழுதப்பட்டன[3].

சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு, இந்திய சர்ச்சுகள் சொத்துப் பகிர்வு, அதிகாரப்பங்கு, வாடிகன் தொடர்பு, ஐரோப்பிய சர்ச்சுகளுடனான சம்பந்தம் முதலியவற்றால் பிரிவுண்டன. அமெரிக்க-ஜப்பான்–கொரிய நாடுகளின் தொடர்புகளினால் 2000 வருடங்களில் இறையியல் ரீதியிலும் பிளவுண்டன[4]. எல்லாமே கிடைக்கும் பணத்தைப் பொறுத்தான் அவ்வாறு ஏற்பட்டன. அந்நிலையில், இந்தியாவிலுள்ள கதைகளை வைத்துக் கொண்டு, புதியதாக கதைகளை உருவாக்கலாம் என்ற திட்டத்தை எடுத்துக் கொண்டார்கள். தாமஸ் இந்தியாவிற்கு வந்தார் என்றதை சரித்திர ரீதியில் ஏற்றுக்கொள்ளாததால், இந்தியாவில் ஏசு என்ற பழைய பாட்டை, மறுபடியும் பாட ஆரம்பித்து விட்டனர். இதற்கு சில முஸ்லீம் இயக்கங்களின் ஆதரவும் இருக்கிறது[5].

கிருத்துவப் போலி ஆராய்ச்சி வறைமுறை: ஆதரவு-எதிர்ப்பு; சித்தாந்தம்-எதிர்-சித்தாந்தம், சரித்திரம்-கட்டுக்கதை, உண்மை-பொய் என்ற ரீதியில், ஆய்வுக்கட்டுரகள், புத்தகங்கள், பி.எச்டிக்கள் முதலியவற்றைப் பெருக்குவது என்று 1960-70களில் திட்டமிடப் பட்டது. அதற்கேற்றப்படி, அமெரிக்க-ஐரோப்பிய நாடுகளினின்று பற்பல ஆராய்ச்சியாளர்கள், குறிப்பாக பெண்கள், இந்திய பெண்கள், அவர்களது நிலை, கோலம் போடுதல், பாட்டு பாடுதல், மடங்களின் நிலை, கிராம தேவதைகள், குறுதெய்வங்கள், பல்லாங்குழி என்று ஏதேதோ ஆராய்ச்சி செய்வது போல ஆயிரக்கணக்கில் வந்தார்கள். ஆனால், அவர்களது வேலை, இந்து மதத்தைக் குறைக்கூறுவது தான். நாகரிகமான போர்வையில் வந்து, இந்திய பல்கலைக்கழகங்களில் பதிவு செய்து கொண்டு, பல இந்திய வல்லுனர்களைக் ஜண்டு பேசி, விஷயங்களைக் கறந்து கொண்டு, தங்களது சித்தாந்தங்களுக்கு ஏற்றமுறையில் எழுதி வைத்தார்கள். அதற்கேற்றமுறையில் ஆக்ஸ்போர்ட் யூனிவர்சிடி, கேம்பிடிட்ஜ் போன்ற பல்கலைக்கழகங்கள் பதிப்புகள் மூலம் அவர்களது புத்தகங்கள் வெளி வந்தன. இந்திய பேராசிரியர்கள் அவற்றைப் படித்து ஆதரவாக விமர்சனத்தை எழுதிக் கொண்டிருந்தார்கள்.  அத்தகைய ஆராய்ச்சிகளில்[6] தான், உயர்வாகப் பேசப்பட்ட சிவபெருமான்-சிவன் என்றாகி, சிவம்-சவமாகி கேவலமாகச் சித்தரிக்கப் பட்டது.

சிவனும் மூன்று பாரசீகர்களும்: மூன்று “மாகி” [Magi (singular); Magus (plural)] என்கின்ற கிருத்துவர்களும், சிவனும் நண்பர்களாக இருந்தார்களாம். வெகு தொலைவிலிருந்து இந்த நான்கு பேர்களும் பிரயாணமாக அங்கு வந்தபோது, நட்பினை வளர்த்துக் கொண்டனராம். அவர்கள் மீனாட்சி நதிக்கரைக்கு வந்தபோது, அதனைக் கரைக்கடக்க முடியாமல் தவித்துக் கொண்டிருந்தார்களாம். அப்பொழுது, சலிச்சேரி பணிக்கர் என்ற நாயர் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர் அங்கு சிறுபடகில் வந்தாராம். அவர்களை பத்திரமாக அடுத்தக்கரைக்குக் கொண்டு சேர்த்தாராம். அதனால், வருடாந்திர விழாக்களின் போது சர்ச் மற்றும் கோவில்களில் பணிக்கரின் நினைவாக பரிசுகள் கொடுக்கப்படுகின்றன. பணிக்கர் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஒருவர், சர்ச்சில் நிலா-விளக்கினை ஏற்றிய பிறகே ஊர்வலம் ஆரம்பிக்கிறதாம். பாவம் மயிலையில், சுரமுடையார் கூத்தாடும் தேவருக்கு விளக்கெரிக்க கொடுக்கப் பட்ட இறையிலி கல்வெட்டையே காணமல் அடித்த கிருத்துவர்கள், இங்கு பணிக்கரை வைத்து நிலா விளக்கு ஏற்றவைக்கிறார்கள்[7]. என்னே கயமைத்தனம் ஆனால், ஒரு சிரியன் கிருத்துவன் சொல்கின்ற கதையோ வேறுவிதமாக இருக்கிறது.

சிவன் கைகளை உடைத்த ராஜாக்கள்: சில குறிப்பிட்ட நாட்களில், இந்துக்களால் பூஜைக்கு உபயோகப்படுத்தப் படும் மலர்கள், துளசி போன்றவை சர்ச்சில் காணப்பட்டனவாம். இது ராஜாக்களை அவமதிப்பதாகக் கருதப் பட்டதாம் (பாண்டிச்சேரி கோவில்களில் பாதிரிகள் பீ-மூத்திரம் கலந்து பக்கெட்டுகளில் வாரியிரைத்தனர்[8]. அதனை ராஜாக்கள் நன்றாக இருந்தது என்று ஏற்றுக் கொண்டார்கள் போலும்). ஒரு நாள் மாகி சர்ச் விளக்குகளுக்கு கொடுக்கப்படும் எண்ணை காணாமல் போனதாகத் தெரிந்து கொண்டானாம். அதனால், யார் அதற்குக் காரணம் என்று தெர்ந்து கொள்ள விழிப்பாக கவனித்துக் கொண்டு இருந்தானாம்.

அப்பொழுது சிவன் தான் சர்ச்சின் கர்வறைக்குள் நுழைந்து, எண்ணையைத் திருடிக் கொண்டுப் போவதைக் கண்டானாம். உடனே அவனை கையும் களவுமாகப் பிடித்து ராஜாக்களின் முன்பே நிறுத்தினாம். ராஜா தன்னுடைய கையிலிருந்த, செங்கோலினால் சிவனை அடிக்க சிவனின் ஒரு கை துண்டாகி விழுந்தது, மறு கையோ இரண்டு துண்டாகி விழுந்தது. On certain days, flowers typically used by Hindus [tula^i and cetti\ were found in the church. This was considered to be an insult to the kings. In retaliation, the Magi threw frankincense into the Hindu temple. One day, the Magi found that oil offerings for the church (to light the lamps) were missing, so they kept watch at night to see who was stealing it. During their vigil they found out that Siva was the culprit. The kings became angry and hit Siva with their scepter. Thus one arm was severed and the other was broken in two.

இப்படி சிவனைத் திருடனாக்கி, நம்மூர் ராஜாக்களை வைத்தே அவனது கைகளை உடைத்த கிருத்துவர்களுக்கு கற்பனை அதிகமாகவே கொடிகட்டிப் பறந்துள்ளது. இல்லை, அவர்கள் அந்த ராஜாக்கள் போர்ர்சுகீசிய ராஜாக்கள் என்றும் சொல்லிக்கொள்ளலாம்!

உண்மையில், ஆறு (மலயத்தூர் முதலிய) சிவன் கோவில்களை ஆக்கிரமித்துக் கொண்டு, கடந்த 300 வருடங்களில் சர்ச்சுகள் கட்டியுள்ளார்கள். இதன் சொத்துக்களை தாங்கள் அடைய, அனுபவிக்க பாதிரிகள் கட்டியுள்ள கதைகள் தாம் இவை. அதுமட்டுமல்லாது, ஆறு சிவன் கோவில்களை இடித்த, கோவில் நிலங்களை அபகரித்த உண்மைகளை மறைக்கத்தான் இத்தகைய கதைகள். அயோக்கியத்தனமான புனித கோவில்களை இடித்துவிட்டு, சிவனையே தூஷிக்க அவர்களுக்கு எப்படி மனம் வந்துள்ளது என்பதனைப் பார்க்கவேண்டும். எதிர்மறை கதைகள், விளக்கங்கள், விவரங்கள் கொடுத்து உண்மையினை மறைக்கப் பார்க்கும் போக்குதான் மேன்மேலும் வெளிப்படுகிறது.

Three wise men from east - from a third-century sarcophagus (Vatican Museums)

மூன்று “மாகி” (அல்லது மாகஸ்) எனப்பவர்கள் கிருஸ்து பிறந்தபோது, கீழ் திசையிலிருந்து வந்தவர்கள் என்று கூறப்படுகிறது[9]. உண்மையில், “மூன்று அறிந்த பெருமக்கள்”, கிழக்கு திசையிலிருந்து வந்தனர் என்றுதான் உள்ளது. ஆனால், அதனை மூன்று அறிந்த பெருமக்கள், “இந்தியாவிலிருந்து வந்தனர்” என்று திரித்துக் கூற ஆரம்பித்தனர் (three wise men came from east). அவ்வாறே கதைகளும் எழுதப்பட்டன[10], மேலும் “மாகி” என்றால் ஜொரேஸ்ட்ரியனிஸம் அல்லது பாரசீக மதத்தைப் பின்பற்றுபவர்கள் என்று அர்த்தம்[11]. அதனை கிருத்துவர்கள் தமதாக்கிக் கொண்டனர்.

வேதபிரகாஷ்

27-05-2012

The Bible Trembled - Vienna book


[1] R. F. Young and S. Jebanesan, The Bible Trembled – The Hindu-Christian Controvesies of Ninteenth-Century Ceylon, Vienna, 1995.

[2] நமு-நபி / பொசமு / பொசபி (நடப்பு சகாப்தத்திற்கு முன்பு- நடப்பு சகாப்தத்திற்கு பின்பு / பொது சகாப்தத்திற்கு முன்பு- பொது சகாப்தத்திற்கு பின்பு) என்ற முறை வந்த பிறகும், கிமு-கிபியைப் பின்பற்றும் நாடு இந்தியாவாகத்தான் இருக்கும்.

[3] Robinson Iyer, Esa Dasa Sastram, Methodist Episcopal Mission Press, 1899.

This book is meant for the Swadeshi Christians who learn at seminaries to impart the doctrines in Christian angle, but using Indian / Hindu terminology.

[4] Asirvadap Fabrisar, Karum Pambin Vishak Kadikku Marunthu, Kala Samrakshana Sangam, 5-D, Selvamnagar, Tanjore-7. Originaly published in 1868 in Pondicherry with the permission of the Queen Victoria, England.

[5] இந்தியாவில் ஏசு என்ற கதைகளுக்கு அஹ்மதியா போன்ற முஸ்லீம் இயக்கங்கள் தங்களது புத்தகங்கள் மூலம் சத்தூட்டி வருகின்றன.

[6] Sudhir Paul, The dialogue between Jesus and Siva, Amitis spirituelles , Paris, 1964, http://www.getcited.org/pub/102515790

[8] அனந்தரங்கப் பிள்ளையே, தனது நாட்குறிப்புகளில் விளக்கமாக எழுதி வைத்திருக்கிறார். பாவம், நம்மாட்கள் படிக்கவில்லை போலயிருக்கிறது. தெரிந்திருந்தால், அப்பக்கங்களைக் கிழித்தெரிந்திருப்பார்கள்.

[9] மாகி என்றால் மந்திரவாதி என்று பொருள், அவ்வாறுதான் கிரேக்கத்தில் வழங்கப்பட்டது. பிறகு பாரசிகப் பகுதியைக் குறிப்பிடலாம் என்று கிருத்துவ எழுத்தாளர்கள் மாற்றியெழுத ஆரம்பித்தார்கள். தாமஸ் கட்டுக்கதைக்காக அதனை “இந்தியா” என்று மாற்றி விட்டார்கள். இது ஒன்றே அவர்களது போலி ஆராய்ச்சியை வெட்ட வெளிச்சமாக்குகிறது.

[10] நம்ம ஊரில் தெய்வநாயகம், ஞானசிகாமணி, தாமஸ் ஆல்வா எடிசன், ஜான் சாமுவேல், அலெச்சாண்டர் ஹாரிஸ், நீனான் என்ற பல ஆட்கள் இக்கட்டுக்கதைகளை மேன்மேலும் திரித்து, விரித்து எழுதி வருகின்றனர்.

[11] Pervasive throughout the Eastern Mediterranean and Western Asia until late antiquity and beyond, Greek mágos, “Magian” or “magician,” was influenced by (and eventually displaced) Greek goēs(γόης), the older word for a practitioner of magic, to include astrology, alchemy and other forms of esoteric knowledge. This association was in turn the product of the Hellenistic fascination for (Pseudo-)Zoroaster, who was perceived by the Greeks to be the “Chaldean” “founder” of the Magi and “inventor” of both astrology and magic. Among the skeptical thinkers of the period, the term ‘magian’ acquired a negative connotation and was associated with tricksters and conjurers. This pejorative meaning survives in the words “magic” and “magician“. http://en.wikipedia.org/wiki/Magi

மேரியும் கண்ணகியும் சகோதரிகளாம்: கேரளாவில் தாமஸ் கட்டுக்கதைகள்!

மே 27, 2012

மேரியும் கண்ணகியும் சகோதரிகளாம்: கேரளாவில் தாமஸ் கட்டுக்கதைகள்!

கிருத்துவ-முஸ்லீம் மதங்களில் தாய் வழிபாடு முரண்பாடு: இந்தியாவில் சக்தி வழிபாடு இருந்தது, இருப்பதில் ஒன்றும் புதியதில்லை. தாயே கடவுளாக மதிக்கப்பட்டு வழிபாடு நடக்கிறது. ஆனால், மற்ற மதத்தினருக்கு அத்தகைய எண்ணமே தெய்வகுற்றமாகிறது. ஆமாம், கிருத்துவர்களுக்கும், முஸ்லிம்களுக்கும், கடவுள் எப்பொழுதுமே ஆணாகத்தான் இருக்க வேண்டும். இருப்பினும் கடவுள் ஆணும் இல்லை, பெண்ணும் இல்லை என்றெல்லாம் உறுதியாகச் சொல்லிக்கொள்வார்கள். அம்மதங்களில் உள்ள தாய்வழிபாடு, பெண்தெய்வ வழிப்பாடு முதலியவற்றை மறைப்பார்கள், மறுப்பார்கள்[1]. மேரியின் வழிபாடு கத்தோலிக்கக் கிருத்துத்தில் முதன்மையானது. ஆனால், மேரி கடவுள் கிடையாது. மேரியின் வழியாக ஏசு மனித உருவில் வந்து பிறந்தால், மேரியை ஏன் கடவுளாக மதிக்கக் கூடாது என்று கிருத்துவர்கள் விளக்குவது கிடையாது.

 

குளூனி புத்தகத்தின் அட்டையில் இத்தகைய ஒரு படத்தைத் தேர்ந்தெடுத்து வெளியிட்டுள்ளார்கள். மேரி ஒரு இந்திய/ இந்துப் பெண்ணைப் போல சேலை-ஜாக்கெட் அணிந்துள்ளாள். போதாகுறைக்கு நெற்றியில் குங்குமத்திற்கு பதிலாக வெண்ணிறமான பொட்டு வைத்தது போல காணப்படுகிறது. பொதுவாக திருமணமான பெண்ணின் நெற்றியில் குங்குமத்தைத் தான் வைப்பார்கள். அம்மனாக பாவிக்கின்ற சிலைகளுக்குக்கூட குங்கும தான் வைக்கப்படும். அப்படியிருக்க குங்குமம் அல்லாத அந்த வெண்ணீறப் பொட்டு என்னவாக இருக்கும் எனும்போது, விபூதி என்பதுபோல தோன்றுகிறது. ஆனால், விதவைகள் தான் விபூதி வைத்துக் கொள்வது வழக்கம். பெண் தெயம் சிலைகளுக்குக் கூட விபூதி வைக்கும் பழக்கம் கிடையாது. ஆகவே, மேரிக்கு விபூதி வைக்கப் பட்டிருந்தால், அவள் பெண் தெய்வம் இல்லை, ஆண் உறவில்லாதவள், இருப்பினும் ஆண் இணையற்றவள். அதாவது பெயருக்கு கணவன் ஜோசப் இருந்தாலும், ஆவியினால் புணரப்பட்டு, கர்ப்பம் தரித்து, குழந்தையைப் பெற்றெடுத்ததால், அவ்வாறாக சித்தரிக்கப் பட்டுள்ளாள் போலும்!

ஏசு கடவுள் என்றால், மேரி கடவுள் கிடையாது: ஏசுவைக் கிருத்துவர்களாக மதிக்க வேண்டும் என்றால், மேரியை கடவுளாக மதிக்க முடியாது. இருப்பினும் மேரியின் கணவர் ஜோசப் மதிக்கப்படுவது கிடையாது. கடவுள் என்று வரும்போது, ஜேஹோவைத் தான் கடவுள் என்பார்கள், இல்லை ஏசுவைக்கூட கடவுளின் மைந்தன், கடவுள் என்பார்கள் ஆனால், மேரி கடவுள் கிடையாது. அதாவது, ஏசு கடவுள் என்றால், மேரி கடவுள் கிடையாது. மேரியைப் போல, ஜோசப்பும் கடவுள் கிடையாது. சிவனுடன், தேவி, அபிராமி, சக்தி, பார்வதி என்றும் சமமாக வழிபட்டு வருவது இந்திய-இந்து பண்பாடு. ஆனால், மேரியுடன் ஜோசபை வைத்து கிருத்துவர்கள் வழிபாடு செய்வதில்லை. ஏன் என்று அவர்கள் விளக்குவதும் கிடையாது. கேட்டால் ஹார்வாட் பல்கலைக்கழக பேராசியர்களுக்கே பொத்துக் கொண்டு கோபம் தான் வருகிறது[2]. இந்நிலையில் தான், இவர்கள் மேரியும் கண்ணகியும் சகோதரிகள் என்று கதைவிடுகிறார்கள். முன்பு தாமஸும், பகவதி அம்மனும் காதலர்கள் என்று கிருத்துவர்கள் சொன்ன கட்டுக்கதையைப் பற்றி குறிப்பிட்டிருந்தேன்[3]. அக்கட்டுக்கதைவை வைத்துக் கொண்டு, பெரிய-பெரிய மேனாட்டு பல்கலைக்கழகங்களில் ஆராய்ச்சி என்ன[4], பட்டங்கள் என்ன, எல்லாமே தாராளமாக நடந்து கொண்டேயிருக்கின்றன, பறந்து கொண்டே இருக்கின்றன!

 

கிருத்துவர்களின் சகிப்புத்தன்மையற்ற நிலை: கிருத்துவர்கள் தாம் மேனாட்டு பழக்க-வழக்கங்களைப் பின்பற்றுகிறோம், நாகரிகமாக இருக்கிறோம், ஆங்கிலம் பேசுகிறோம் என்று பல விஷயங்களில் மற்ற இந்தியர்களை விட உயர்ந்திருந்தாலும், மத விஷயத்தில் சகிப்புத்தன்மையற்றவர்களாகவே இருந்து வருகிறாற்கள். 19-20 நூற்றாண்டுகளில் கூட கேரளாவில், மத ஊர்வலங்களை வைத்துக் கொண்டு, கிருத்துவர்கள் கலாட்டா செய்ய முனைந்துள்ளார்கள் என்பது பிறகு தான் தெரியவருகின்றது. இந்துக்கள் தேவதைகளைன் வணங்குவது, பலிகொடுப்பது, பூஜைசெய்வது, ஊர்வலம் போவது என்பதெல்லாம், காலங்காலமாக கிராமங்களில் ஊர்களில் நடந்து வருகின்றன. ஆனால், கிருத்துவர்கள், அதற்கேற்றார்போல, புதிய கிருத்துவ சாமியார்களைக் கண்டு பிடித்து, கிராமதேவதைகள் அல்லது பிரியமான குலதெய்வங்களுக்கு இணையாக வைத்துக் கொண்டாடுவது, இந்துக்கள் பண்டிகைகள் வரும் நேரத்தில், இவர்களும் புதிய விழாவை அறிமுகப்படுத்திக் கொண்டாடுவது, போட்டியாக ஊர்வலம் போவது என்றெல்லாம் ஆரம்பித்தனர்[5]. சர்ச்சுகளுக்குள் நடப்பவை வெளியே நடக்க ஆரம்பித்தன. இதனால், கிருத்துவர்கள் மீது, இந்துக்களுக்கு கோபம் ஏற்பட்டது, பிறகு தொடர்ந்து இடைஞ்சல்கள் செய்து வரும்போது வெறுப்பு ஏற்பட்டது. அதுமட்டுமல்லாது, இந்துக்களைப் போலவே, தமது விக்கிரங்களை, சிலைகளை கோவில் வழியாக எடுத்துச் செல்லும் போது, இந்துக்களுக்கு எதிராக கூப்பாடு போட ஆரம்பித்தனர். இதனால், பதிலுக்கு இந்துக்களும் கத்த ஆரம்பித்தனர். இத்தகைய கூப்பாடுகள் அசிங்கமான வார்த்தைகளிலும் முடிந்தன[6]. பொதுவாக கிருத்துவர்கள், விக்கிர ஆராதனையை (idolatory) எதிர்ப்பவர்கள், உருவ வழிபாட்டைச் செய்யும் இந்துக்களைக் குறவாக பேசி வருபவர்கள். பிறகு கிருத்துவர்கள் எப்படி, அதே “செய்யக்கூடாதவைகளை செய்து”, இந்துக்களுக்கு போட்டியாக வந்தனர் என்று தெரியவில்லை. மேலும் மேனாட்டு ஆராய்ச்சியாளர்கள் இந்த மிக்கியமான விஷயங்களை மறந்து, மறைத்து மேல்-மேல் கட்டுரைகள், புத்தகங்கள் எழுதிவருவது, பட்டங்கள் பெறுவது கேலிக்கூத்தாக இருக்கிறது.

 

   

வாடிகனின், போப்பின், இந்திய கிருத்துவர்களின் இரட்டை வேடங்கள்: கிருத்துவர்கள் உண்மையில் கிருத்துவர்களாக இருக்க வேண்டும், இல்லை இந்துக்களாக இருக்க வேண்டும், இந்துக்கள் போல நடித்துக் கொண்டு, தாங்கள் கிருத்துவர்கள் என்று சொல்லிக் கொள்ளக் கூடாது. அதற்கு “உள்-கலாச்சாரமயமாக்கல்” (inculturation) போன்ற திட்டங்களை வஞ்சமாகக் கூறி ஏமாற்ற வேண்டிய அவசியம் இல்லை[7]. ஏனெனில், ஒருபக்கம் அதனை ஆதரித்து பரப்பும் வேலையில், மறுபக்கம், போப் யோகா செய்யக் கூடாது, பரத நாட்டியம் ஆடக்கூடாது, “ஓம்” என்ற வார்த்தையை உச்சரிக்கக் கூடாது என்றெல்லாம், முஸ்லீம்களைப் போல பத்வா போட்டு / புல்களை (issuing bulls) / ஆணைகளை வெளியிட்டுக் கொண்டிருக்கக் கூடாது. கிருத்துவர்களே அவற்றை எதிர்த்தும் வருகிறார்கள்[8]. 70,000 பேய்களையோட்டிய வாட்டிகனின் பேயோட்டி, யோகா சாத்தானின் வேலை, அது கிருத்துவத்திற்கு ஒவ்வாதது[9] என்று குறியிருக்கிறார்[10], ஆனால், ஏசுவை பெரிய யோகி மாதிரி சித்தரிப்பதை என்னவென்பது? இதெல்லாம் நிச்சயமாக கிருத்துவர்களின் இரட்டை வேடங்களே.

Fr Gabriel Amorth 25-11-2011 - Yoga devil practice

மேரி-கண்ணகி சகோதரிகள்: கேரளா பழைய சேரநாடாகிறது, அதனால் இங்கு கண்ணகி வழிபாடு உள்ளது. அதற்கு முன்னரே சக்தி வழிபாடும் இருந்திருக்கிறது. பெண்மையை தெய்வீகமாக மதித்த கேரள பூமி, அந்நியயர்களின் வரவிற்குப் பிறகு மாற ஆரம்பித்தது. உள்ளூர் பழக்க-வழக்கங்கள் மாற ஆரம்பித்தன; திரித்துக் கூறப்பட்டன; எழுதப்பட்டன; அவ்வாறான கலப்பில், குழப்பத்தில் அம்மதங்கள் கதைகளை உருவாக்கின. மனர்காட் என்ற ஊரில் மேரியும், கண்ணகியும் நட்புறவுடன் இருந்தார்களாம். ஆனால், ஒருமுறை கிருத்துவர்கள் ஊர்வலம் போனபோது, ஒருவர் மற்றவரைப் பார்த்துக் கொள்ளவில்லையாம். குறிப்பாக மேரி தன்னை மதிக்காதலால் தேவிக்கு / கண்ணகிக்கு கோபம் உண்டாகியதாம்.

இதனால் அவ்வூரில் நோய் உண்டாகியது, சின்னம்மை பரவியது. உடனே கோவிலில் வெளிச்சப்பாட்டுப் பாடி, காவடி எடுத்து காரணம் கண்டறிந்த போது, மேரி அவ்வாறு தேவியை மதிக்காதது தான் என்றறிந்தனர்.  இருதரப்பு மக்களும் சண்டை போட்டுக் கொள்ளாமல் இருக்க வேண்டுமானால், சகோதரிகள் ஒன்று சேர்ந்தே ஆகவேண்டும் என்று முடிவு செய்யப்பட்டதாம். அதனால், சகோதரிகள் ஒப்புக்கொண்டு இணைந்தனராம், மறுபடியும் பழக ஆரம்பித்தனராம். These two females are generally on good terms. One day, however, when there was a procession for one of the figures, the two did not look at each other. One of them, I think it was the devl, became offended because she was not acknowledged by the other. Following this, there was an epidemic of chicken pox. The temple oracle (veliccappdtu) castms divining shells (kavati) and found out the reason, which was that the devl was offended by the other. Because the people were affected by the quarrel, the two sisters needed to come to a reconciliation and thus today they are rnends again.

இதிலிருந்து, சுலபமாக நாம் பெறப்படும் விஷயங்கள் கீழ்கண்டவாறு பட்டியலிட்டு விவாதிக்கலாம்.

  1. மேரி கண்ணகியை / தேவியை மதிக்கவில்லை.
  1. அல்லது கிருத்துவகள் கண்ணகியை / தேவியை மதிக்கவில்லை.
  1. அல்லது கிருத்துவகள் கண்ணகி / தேவியின் கோவிலை ஆக்கிரமித்துக் கொண்டனர் / தாக்கினர்.
  1. இதனால் கலவரம் ஏற்பட்டது.
  1. கலவரத்தைக் கட்டுப்படுத்த கிருத்துவர்கள் இந்துகக்ளுடன் சமரசம் செய்து கொண்டிருக்கலாம்

பூரம் திருவிழா நடந்தபோது கலவரம் ஏற்பட்டுள்ளதை அந்த ஆராய்ச்சியாளர்கள் ஒப்புக்கொள்கிறார்கள்[11].

எர்ணாகுளத்தில் புறப்பகுதியில் உள்ள சிரியன் கத்தோலிக்க சாமியார் சொல்லும் கதை: இக்கதை காளிக்கும் செபாஸ்டியன் என்ற கிருத்துவ சாமியாருக்கும் நடந்த சகோதர-சகோதரி பிரச்சினையைக் கூறுகிறது. இது கண்ணூர் என்ற இடத்தில் நடந்ததாக அந்தோணி என்ற பாதிரி கூறியதாக கோரின் டெம்ப்ஸி குறிப்பிடுகின்றார். வருடாந்திர செபாஸ்டியன் சர்ச் விழாவில், கிருத்துவர்கள் தமது ஊர்வலத்தை காளிகோவிலின் வழியாக எடுத்துச் செல்வார்களாம். அப்பொழுது காளிக்கோவிலின் பிரதான கதவுகள் திறக்கப்பட்டு, காளி செபாஸ்டியனை செய்வாராம். ஆனால் சமீபத்தில் 1993-1994 வருடகாலத்தில் அக்கிராமத்தில் இருக்கும் ஆர்.எஸ்.எஸ் (the R.S.S.,a afundamentalist” Hindu political party[12]) என்ற இயக்கத்தைச் சேந்தவர்கள், அவ்வாறு கதவுகளைத் திறக்கவேண்டாம் என்றார்களாம். ஆனால், காளி மிகவும் கோபம் கொண்டாளாம். அதனால், தெவக்குற்றம் ஏற்பட்டுவிடுமோ என்று பயந்து அடுத்த ஆண்டில், கதவுகளைத் திறந்து விட்டனராம்.

இது இப்பொழுது உருவாக்கப்பட்டக் கதையாக இருந்தாலும், சபாஸ்டியன் சர்ச் கட்டப்பட்டுள்ள இடம், முன்பு காளி கோவிலுக்குச் சொந்தமாக இருந்திருக்க வேண்டும். அதனால் மதம் மாறிய கிருத்துவர்கள், அதாவது முந்தைய இந்துக்கள் அவ்வாறு காளிக்கு மரியாதை செய்து வந்திருக்கலாம். சென்னையில் மயிலாப்பூரில் கபாலீசுவரர் கோவிலை இடித்தவர்கள், கேரளாவில் இத்தகைய வேடம் போடுகிறார்கள் போலும்.

வேதபிரகாஷ்

27-05-2012


[1]  The moon god “al-Ilah” (Allah) had three daughters named al-Lat, al-Uzza and Manat. The first two were even named after their father. Each daughter had a separate shrine near Mecca, where Allah’s shrine was located. Prior to the rise of Islam, these three goddesses were associated with Allah as his daughters and all were worshiped at Mecca and other places in the vicinity. (Jack Finegan, The Archaeology of World Religions, 1952, p482-485, 492).

[2] பேராசிரியர் பிரான்சிஸ் சேவியர் குளூனி, “தெய்வீகத்தாய், ஆசிர்வதிக்கப் பட்ட அம்மா – இந்து தேவதைகளும், கன்னி மேரியும்” என்ற நூலில் அவரால் ஸ்ரீ, தேவி மற்றும் அபிராமி மேரியுடன் ஒப்பிட்டப்பட்டுள்ளது. ஸ்ரீ-விஷ்ணு, தேவி-சிவன், அபிராமி-சிவன் என்றுள்ளபோது, மேரிக்கு யார் கே.வி.ராமகிருஷ்ண ராவ் என்பவர் என்று கேட்டபோது, அவருக்கு முகம் சிவந்து, விருட்டென்று எழுந்து, அடிக்க வரும் போல அருகில் வந்தார். சாட்சிற்கு வெங்கட்ராகவன் என்ற நண்பரும் உடன் இருந்தார்.

Incidentally, this has been the basis of comparative work carried on by Francis Clooney, later published in his book, Divine Mother, Blessed Mother: Hindu Goddesses and Virgin Mary, Oxford University Press, 2005. But, he cleverly avoided this point, see.p.229 etc.

[4] Susan Bayly, Saints, Gooddesses and Kings: Muslims and Christians in South Indian Society 1700-1900, Cambridge, Cambridge University Press, 1989, pp..278-280.

Alex C.J. Neroth Van Vogelpol, Influences of Hinduism on the Syrian Christianity of St. Thomas of Kerala, India, 2003, p.17.

[5] During the late nineteenth and early twentieth centuries, animosity between Hindus and Christians reached their height, articulated most visibly during festivals honoring patron saints and deities. According to BAYLY,confrontations erupted most commonly over the logistics of festival processions or the performance of religious music outside rival temples or churches (1989,313). During the early twentieth century, a Syrian Christian described annual religious festival processions as providing opportunities for Hindu and Syrian celebrants to march past one another’s shrines “howling,screaming and crying out obscene words” (Bayly 1989,294). One of the worst clashes occurred in 1891 when the Malabar Puram festival and Easter coincided, precipitating fierce rioting throughout the region. According to BAYLY, where once these occasions were opportunities for “the sharing of rites and regalia… they now provided a focus for the expression of exclusive communal identities” (1989,313).

[6] During the early twentieth century, a Syrian Christian described annual religious festival processions as providing opportunities for Hindu and Syrian celebrants to march past one another’s shrines “howling,screaming and crying out obscene words” (Bayly 1989,294). One of the worst clashes occurred in 1891 when the Malabar Puram festival and Easter coincided, precipitating fierce rioting throughout the region. According to BAYLY, where once these occasions were opportunities for “the sharing of rites and regalia… they now provided a focus for the expression of exclusive communal identities” (1989,313).

[7] Sita Ram Goel, Catholic ashrams – Sanyasins or Swindlers, Voice of India, New Delhi, 1988.

[8] Swami Kulandaisami, (Victor J. F. Kulandai), The Paganization of the Church in India, “Galilee”, No.6, Nimmo Road, San Thome, Madras, 1988.

[10] Father Gabriel Amorth has carried out more than 70,000 exorcisms in his capacity as Chief Exorcist at the Vatican.

The 85-year-old can boast 25 years in the post after being appointed by the late Pope John Paul II. Father Amorthsaid: ‘Practising yoga brings evil as does reading Harry Potter. They may both seem innocuous but they both deal with magic and that leads to evil.’ He added:’Yoga is the Devil’s work. You thing you are doing it for stretching your mind and body but it leads to Hinduism. All these oriental religions are based on the false belief of reincarnation.’

http://www.dailymail.co.uk/news/article-2066289/Yoga-work-devil-says-Vaticans-chief-exorcist-doesnt-like-Harry-Potter-either.html

[11] In stark contrast to Bayly’s portrayal of communal mayhem unleashed at the Puram festival nearly one hundred years ago are the traditions currently in vogue at Thrissur’s Puram festival.

One of the worst clashes occurred in 1891 when the Malabar Puram festival and Easter coincided, precipitating fierce rioting throughout the region. According to Susan Bayly, where once these occasions were opportunities for “the sharing of rites and regalia… they now provided a focus for the expression of exclusive communal identities”.

Susan Bayly, Saints, goddesses and kings: Muslims and Christians in South Indian society, 1700—1900. Cambridge: Cambridge University Press, 1989, p.313.

[12] பிறகு அடிக்குறிப்பு 12ல், இவ்வாறு அடைமொழியில்லாமல் குறிப்பிடுகின்றார், “the R.S.S., the Muslim League, and the Congress Party occasionally become forces for interreligious division”. ஆகையால், மேனாட்டவர்களுக்கும், மதரீதியில், அரசியல் ரீதியில் விளக்கங்கள் கொடுக்கும்போது, பாரபட்சம், வித்தியாசம் பாராட்டுதல் முதலியவை உKள்ளன என்று தெரிகிறது.

குத்னா ஹோரா – மண்டையோடு-எலும்புகளினால் கட்டப்பட்டுள்ள சர்ச் – நாகரிகம் மிக்க ஐரோப்பியர்கள் வணங்கும் சர்ச்!

ஏப்ரல் 22, 2012

குத்னா ஹோரா – மண்டையோடு-எலும்புகளினால் கட்டப்பட்டுள்ள சர்ச் – நாகரிகம் மிக்க ஐரோப்பியர்கள் வணங்கும் சர்ச்!

கிருத்துவத்தில் உள்ள விசித்திரமான மதநம்பிக்கைகள் இங்கு ஆராய்ச்சி செய்யப்படுகின்றன.

இடைக்காலத்திற்குப் பிறகு, குறிப்பாக இஸ்லாம்-கிருத்துவ மோதல்களுக்குப் பிறகு, இரண்டு மதங்களும் அடிப்படைவாதம், பழமைவாதம், என்ற பிடிவாதங்களினால் தீவிரவாதம், பயங்கரவாதம் போன்ற மனித-விரோத சித்தாந்தங்களை உருவாக்கியுள்ளார்கள்.

அவற்றைப் பரப்ப மக்களைக் கொல்வதிலும் தயங்குவதில்லை.

காலம் மாறியுள்ளதால், கொல்ல உபயோகிக்கப்படும் ஆயுதங்கள் மாறியுள்ளன.

ஆனால், மனப்பாங்கு, கொலைவெறி மாறவில்லை. மக்கள் செத்துக் கொண்டுதான் இருக்கிறார்கள்;

ரத்தம் கொட்டிக்கொண்டுதான் உள்ளது;

உடல்கள் சிதறிக்கொண்டுதான் இருக்கின்றன;

இப்பொழுது எலும்புகளை அள்ளமுடியாது;

மண்டையோடுகளை எண்ண முடியாது;

மில்லியன் மண்டையோடு-எலும்புகளினால் கட்டப்பட்டுள்ள சர்ச்[1]: செக் நாட்டில், குத்னா ஹோரா என்ற இடம் பிரேக்கின் வெளிப்பகுதியில் உள்ளது [The Ossuary (Bone Church) in Kutna Hora][2]. செட்லெக் என்ற இடத்தில் இருக்கும் இது எல்லா சாமியார்களின் (கப்லே வெஸ்க் ஸவட்யாச் – kaple všech svatých), சர்ச்சிற்குக் கீழேயுள்ளது.  எலும்பு-சர்ச் என்றே அழைக்கப்படுகிறது, ஏனெனில் இந்த சர்ச்சின் உட்புறம் முழுவதும் எலும்புகள்-மண்டையோடுகள் தாம் காணப்படுகின்றன[3]. சுமார் 70,000ற்கும் மேற்பட்ட மண்டையோடுகள், லட்சத்திற்கும் மேலான எலும்புகள், எலும்புப் பகுதிகளை வைத்து, இச்சர்ச்சின் உட்புறம் அலங்கரிக்கப் பட்டுள்ளது[4]. வருடத்தில் இரண்டு லட்சம் மக்கள் இங்கு வந்து செல்கின்றனர்.

படம். இந்த சர்ச்சின் நுழைவாயில். மேலே எலும்புகள்-மண்டையோடுகளினால் அலங்கரிக்கப் பட்டுள்ள சிலுவை முதலியவற்றைக் காணலாம்.

புனிதமான பயங்கரமான சர்ச்: ஹென்றி என்ற கத்தோலிக்கப் பாதிரி 1278ல் புனித பூமியிலிருந்து ஒருப்பிடி மண்ணைக் கொண்டு வந்து, இங்குள்ள சமாதிகள், கல்லறைகளின் மீது தூவியதும், இவ்விடமும் புனிதமாகி விட்டாதாம்[5]. இந்த பழக்கம் பிறகு ஐரோப்பா முழுவதும் பரவி விட்டதாம்.

கீழேயுள்ள எலும்பு-சர்ச்

மண்டையோடுகள், எலும்புகள் கிடைத்தவிதம்: 14ம் நூற்றாண்டில் பரவிய நோய்கள் மற்றும் 15ம் நூற்றாண்டில் ஹுஸைட் போர்களினால் இறந்தவர்கள் அதிகமாகியவுடன், அவர்கள் புதைப்பதற்கு இடம் இல்லாமல் போக, பழைய இடத்தில் உள்ள எலும்புகளை அப்புறப்படுத்து, இங்கு கொண்டு சேர்த்தார்கள்[6]. இதனால் புதியதாக செத்த்வர்களுக்கு கல்லறைகள் கிடைத்தன. பழையதாக செத்தவர்களின் மிச்சக்களுக்கு / எலும்புகளுக்கு இந்த சர்ச்சில் இடம் கிடைத்தது.

சர்ச் கட்டப் பட்ட விதம்: உள்ளூர் கற்பனைக்கதையின் படி, ஒரு கிருத்துவ சந்நியாசி பைத்தியம் பிடித்ததால், எலும்புகளனாலேயே சிற்பங்களை செய்து, இந்த சர்ச்சில் வைத்தார் என்பதாகும். கண்தெரியாத பாதிரி எலும்புகளை பிரமிடு மாதிரி செய்து வைத்தார் என்று இன்னொரு கதை கூறுகிறது[7]. ஆனால் உண்மையில் பிரான்டிசெக் ரின்ட் (František Rint) என்ற மரவேலை வல்லுனர் தான் 1870ல் இந்த சர்ச்சை இப்படி, எலும்புகள், மண்டையோடுகள் வைத்து அழகுபடுத்தினார்[8]. பல ஆட்களை வைத்துக் கொண்டு எலும்புகளை சுத்தப்படுத்தி, ஓட்டிகள் போட்டு, இணைத்து இவ்வாறு அலங்கரப்படுத்திக் கட்டியுள்ளார்.

படம். பிரான்டிசெக் ரின்ட் (František Rint) தன்னுடைய பெயரைக்கூட இப்படி, எலும்புப்பகுதிகளினாலேயே பிரான்டிசெக் ரின்ட் (František Rint)  பொறித்து வைத்துள்ளார்.

எல்லாமே மண்டையோடுதான், எலும்புகள் தாம்: அதுமட்டுமல்லாது ஸ்க்வார்ஸென்பெர்க் என்ற உள்ளூர் பிரபுவின் ஆயுதங்கள் கொண்ட மேல்-சட்டை மற்றும் தொங்கும் தீபங்கள் முதலியவற்றை மனித எலும்புகளினாலேயே செய்தார். ஐரோப்பாவில் ஒன்றும் இத்தகைய எலும்புக்கூடு சர்ச்சுகள் இல்லாமல் இல்லை. ஆனால், அவற்றில் எல்லாவற்ரையும்விட, அதிக அளவில் மிகவும் அழகான, வேலைப்பாடு மிகுந்த, மக்கள் விரும்பி புகைப்படங்கள் எடுக்கும் சர்ச் இதுதான். அதனால்தான் சுற்றுலா பயணிகள் இங்கு அதிகமாக வருகிறார்கள்.

குழந்தை, தேவதை என்றும் யாரையும் விட்டுவைக்கவில்லை. ஆமாம், எக்காளம் ஊதும் அந்த தேவதையின் மறு கையில் ஒரு மண்டையோட்டை வைத்துவிட்டார் ரின்ட்.

ஸ்க்வார்ஸென்பெர்க் என்ற உள்ளூர் பிரபுவின் ஆயுதங்கள் கொண்ட மேல்-சட்டை. பின்பக்கம், ஏதோ கடையில் / சூப்பர்மார்க்கெட்டில் சாமான்களை அடுக்கி வைத்துள்ளது போல, எலும்புகள், எலும்பு பாகங்கள், மண்டையோடுகள் பிரித்துவைக்கப்பட்டுள்ளன.

தொங்கும் தீபங்கள் – எல்லாமே மண்டையோடுகள் தாம், எலும்புகள் தாம்!

இவற்றிற்கும் மக்கள் காசுகளைப் போட்டுவிட்டுச் செல்கிறார்கள். தட்சிணையா, வேண்டுதலா, என்று அவர்களைத் தான் கேட்கவேண்டும்.

பூமியிலிருந்து வெள்ளி வந்து பணக்காரனாகிய கிருத்துவ பாதிரி: இங்கிருக்கும் கிருத்துவ சாமியார்கள் சரியான சோம்பேரிகளாம், எப்பொழுதும் நன்றாக தூங்கிக் கொண்டிருப்பார்களாம். உள்ளூர் கதையின்படி, ஒருமுறை ஆன்டன் என்ற சோம்பேரி கிருத்துவர் சாமியார் சர்ச்சின் தோட்டத்தில் தூங்கிக் கொண்டிருந்தபோது, மூன்று வெள்ளிகள் பூமியிலிருந்து வெளிவந்து,  அவனது முகத்திற்கு அருகில் நீண்டுக் கொண்டிருந்தனவாம். அந்த இடத்தை நினைவுகொள்ள தனது தொப்பியை அடையாளமாக வைத்தானாம். குத்னா என்றல் தொப்பி, அதனால் இவ்விடம் குத்னா ஹோரா என்றழைக்கப்படுகிறது[9]. ஆனால், சர்ச்சிற்குள் சென்று பார்த்தப் பிறகு, தமிழில் ஒருவேளை கிண்டலாக “குத்தினால் அரோகரா” என்றும் நம்மக்கள் சொல்லக்கூடும். இருப்பினும் கிருத்துவர்களுக்கு ஏனெப்படி மண்டையோடுகள்-எலும்புகள் மீது விபரீதமான, பயங்கரமான ஆசை, காதல், மோகம்?

© வேதபிரகாஷ்

22-04-2012


[1] Kostnice, Zamecká 127, Kutná Hora – Sedlec, 284 03, Tel. 728 125488

[2] The Sedlec Ossuary (Czechkostnice Sedlec) is a small Roman Catholic chapel, located beneath the Cemetery Church of All Saints (Czech:Hřbitovní kostel Všech Svatých) in Sedlec, a suburb of Kutná Hora in the Czech Republic. http://en.wikipedia.org/wiki/Sedlec_Ossuary

[4] The ossuary is estimated to contain the skeletons of between 40,000 and 70,000 people, whose bones have in many cases been artistically arranged to form decorations and furnishings for the chapel. http://en.wikipedia.org/wiki/Sedlec_Ossuary

[5] Henry, the abbot of the Cistercian monastery in Sedlec, was sent to the Israel (Holy Land) by King Otakar II of Bohemia in 1278. When he returned, he brought with him a small amount of earth he had removed from Golgotha and sprinkled it over the abbey cemetery. The word of this pious act soon spread and the cemetery in Sedlec became a desirable burial site throughout Central Europe. http://en.wikipedia.org/wiki/Sedlec_Ossuary

[6] During the Black Death in the mid 14th century, and after the Hussite Wars in the early 15th century, many thousands were buried there and the cemetery had to be greatly enlarged. http://en.wikipedia.org/wiki/Sedlec_Ossuary

[9] http://www.outsideprague.com/kutna_hora/kutna_hora.html

The Sedlec Ossuary (Czechkostnice Sedlec) is a small Roman Catholic chapel, located beneath the Cemetery Church of All Saints (Czech:Hřbitovní kostel Všech Svatých) in Sedlec, a suburb of Kutná Hora in the Czech Republic. The ossuary is estimated to contain the skeletons of between 40,000 and 70,000 people, whose bones have in many cases been artistically arranged to form decorations and furnishings for the chapel. The ossuary is among the most visited tourist attractions of the Czech Republic, attracting over 200,000 visitors yearly. http://en.wikipedia.org/wiki/Sedlec_Ossuary

தாமஸ் கட்டுக்கதை தொடர்கிறது – சரித்திரத்தன்மையில்லாத கிருத்துவர்களின் ஈனத்தனமான பிரச்சாரம்

திசெம்பர் 31, 2011

தாமஸ் கட்டுக்கதை தொடர்கிறது – சரித்திரத்தன்மையில்லாத கிருத்துவர்களின் ஈனத்தனமான பிரச்சாரம்

உமாபதியை அடுத்து முருகராஜ் – கட்டுக்கதை விற்ப்பனர்கள்: “சென்னை புனித தோமையார் பேராலயம்” என்ற தலைப்பில், எல்.முருகராஜ் என்பவர் எழுதியதாக தினமலர் மறுபடியும் ஒரு கதையை பிரசுரித்துள்ளது[1]. இந்த முருகராஜ் யார் என்று தெரியவில்லை. காசு கொடுத்தால் என்னவேண்டுமானாலும் எழுதலாம், பொய்யை ஆயிரம் தடவை படங்களுடன் போடலாம் என்று தினமலர் தீர்மானமாக இருக்கிறது என்று நிரூபனம் ஆகிவிட்டது. பிப்ரவரி மாதத்தில் எஸ். உமாபதி என்பவர் அதிகமாகவே கதை விட்டிருக்கிறார். அது கீழ்கண்டவாறு கொடுக்கப்படுகிறது[2].

தேசிய திருத்தலமான புனித தோமையார் மலைஎஸ்.உமாபதிபதிவு செய்த நாள் : பிப்ரவரி 25,2011,00:00 ISTசென்னை, புனித தோமையார் மலை திருத்தலம் தேசிய திருத்தலமாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்தியாவில் கிறிஸ்துவ மதத்தை பரப்ப வந்தவர்களில் புனித தாமஸ் முதலானவர். இயேசு கிறிஸ்துவின் 12 சீடர்களில் ஒருவர். கி.பி.52ம் ஆண்டில் இந்தியா வந்த இவர், மலபார் மற்றும் சோழ மண்டல கடற்கரை பகுதிகளில் தனது மதப் பிரசாரத்தை துவக்கினார். பின்னர், மயிலாப்பூர் லஸ் பகுதிக்கு வந்தார்[3]. அப்போது, மயிலாப்பூர் பல்லவர்களின் துறைமுகமாக இருந்தது. அங்கு மாமரங்கள் நிறைந்த தோப்பு காணப்பட்டது. அங்கு ஓய்வு எடுத்த அவர், அதன்பின், சில மைல் தொலைவில் சைதாப்பேட்டைக்கு அருகே குகையுடன் இருந்த சின்ன மலைக்கு வந்தார்[4]. அந்த சூழ்நிலை அவருக்கு பிடித்து போனதால், அங்கேயே தனது இறுதி நாட்களை கழிக்க விரும்பினார். எட்டு ஆண்டுகள் அங்கு இருந்த புனித தாமஸ், பின், ஜெபம் செய்வதற்காக அவ்வப்போது, தற்போதைய செயின்ட் தாமஸ் மலைக்கு சென்று வந்தார். அப்போது அங்கு அம்பு எய்யப்பட்டு மரணமடைந்தார். அவரது உடல் கடற்கரையில் புதைக்கப்பட்டது. அவர் தங்கியிருந்த இடம் சின்ன மலை என்று அழைக்கப்பட்டது.
புனித தோமையர் மலை கடல் மட்டத்தில் இருந்து 300 அடி உயரம் கொண்டது. இந்த மலை மேல் செல்ல 134 படிகள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த படிக்கட்டுகளை கி.பி.1726ல் கோஜா பீட்ரஸ் உஸ்கேன் அமைத்தார். புனித தாமஸ் புதைத்த இடத்தை ஆறாம் நூற்றாண்டில் ஆர்மீனிய கிறிஸ்தவர்கள் கண்டுபிடித்தனர். அந்த இடத்தில் ஒரு தேவாலயம் கட்டப்பட்டது. அது தற்போது சாந்தோம் தேவாலயம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. போர்ச்சுக்கீசியர்கள், சென்னைக்கு வந்த போது, அங்கு ஒரு நகரை உருவாக்க நினைத்தனர். அவர்கள் அமைத்த புதிய நகர் சாந்தோம் அல்லது தாமஸ் நகர் என்று அழைக்கப்பட்டது. மயிலாப்பூர் லஸ் பகுதியில் உள்ள தேவாலயம் கி.பி.1516ம் ஆண்டு போர்ச்சுக்கீசியர்களால் புதுமையான முறையில் கட்டப்பட்டது. புனித தாமஸ் கல்லறையை போர்ச்சுகீசியர்கள் மேலும் உட்பகுதிக்கு மாற்றி அங்கு கி.பி.1523ல் ஒரு தேவாலயம் அமைத்தனர். புனித தோமையர் மலைக்கு மார்கோபோலோ வருகை தந்தபோது மலை மீது நெஸ்டோரியன் தேவாலயம் இருந்த இடத்தில் தற்போதுள்ள கன்னிமேரியின் தேவாலயம் அமைக்கப்பட்டது என நம்பப்படுகிறது. கடந்த 2006ம் ஆண்டு முதல் முறையாக சாந்தோமில் உள்ள புனித தாமஸ் கதீட்ரல் பாசிலிகா தேவாலயம் தேசிய திருத்தலமாக அறிவிக்கப்பட்டது. இந்நிலையில், மிகப் பழமையான புனித தோமையார் மலை திருத்தலம், இரண்டாவதாக சமீபத்தில், தேசிய திருத்தலமாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இதேபோல், கேரளாவில் உள்ள இரண்டு தேவாலயங்களும் தேசிய திருத்தலங்களாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது குறிப்பிடத்தக்கது.

மேலே காணப்படும் விஷயத்திற்கு எந்த சரித்திர ஆதாரமும் இல்லை. அதாவது ஒவ்வொரு வரியும் வடிகட்டின பொய். இருப்பினும், தினமலரில் தொடர்ந்து இத்தகைய பொய்கள் விற்கப்படுகின்றன.

 

கி.பி.52ல் இந்தியா வந்த தோமையார் இங்கிருந்தபடி பல அற்புதங்களை நிகழ்த்தினார், பின்னர் கி.பி.72ல் அவர் இறந்ததும் அவரது கல்லறை மீது இந்த ஆலயம் எழுப்பப்பட்டது: இப்படி எழுத எப்படி முருகராஜுக்கு தைரியம் வந்தது என்று தெரியவில்லை. இப்பொழுதைய எல்.முருகராஜ் எழுதியுள்ள கதை இவ்வாறு உள்ளது. அதனுடன் குழந்தை ஏசு, கிறிஸ்துமஸ் மரமும் ஏசுவும், தோமையாரின் புனித பொருள், மயிலை மாதா, புனித தோமையாரின் கல்லறை, பேராலயத்தின் உட்புறம், முன்னால் தெரியும் கண்ணாடியில் [அம்புகுறியிடப் பட்டுள்ளது] எட்டிப் பார்த்தால் தோமையாரின் கல்லறை தெரொயும், புனித தோமையாரின் கல்லறை பேராலயம், சுனாமியை தடுத்த கம்பம், வெளிப்புறத் தோற்றம் என வண்ணத்தில் பல புகைப் படங்களையும் வெளியிடப்பட்டுள்ளது[5].

இந்த உலகில் நாம் நல்லவர்களாகத்தான் வாழ ஆசைப்படுகிறோம். ஆனாலும் ஒர் நாளில் சின்னதாக பொய் அல்லது பொறாமை படாமல் இருப்பதில்லை. இதெல்லாம் கூட பாவத்தின் வரையறைக்கும் வந்துவிழுகின்றன. இந்த பாவங்களை தனக்குள் ஏற்று பரிகாரம் தந்திட, கடவுளான இயேசு மனிதனாக பிறந்த தினமே இன்று கிறிஸ்துமஸ் திருவிழாவாக கொண்டாடப்படுகிறது.
வருந்துகிற மக்களோடு தன்னை இணைத்துக் கொண்டு மக்களுக்காகவே வாழ்ந்தவரான, சிலுவையில் பூட்டிய போதும் அன்பை மட்டுமே போதித்தவரான, உன் அண்டை வீட்டுக்காரனையும், அயலானையும் நேசி… உனக்குள்ள அனைத்தையும் ஏழைகளுக்கு கொடு… என்று வாழ்ந்த காலம் முழுவதும் சொல்லியவரும், எளிமையுடனும், நேசத்துடனும் அனைவர் மீதும் பாசத்துடனும் வாழ்ந்தவரும், கிறித்தவ மக்களின் உள்ளத்தில் வாழ்ந்து கொண்டு இருப்பவருமான, இயேசு கிறிஸ்துவின் 12 சீடர்களில் ஒருவரான புனித தோமையார் தேசிய திருத்தலம் பற்றிய கட்டுரை இது.
உலகிலேயே மூன்று இடங்களில்தான் சீடர்களின் கல்லறை மீது ஆலயங்கள் கட்டப்பட்டுள்ளன. ஒன்று ரோமில் உள்ள புனித ராயப்பர் ஆலயம், இரண்டு ஸ்பெயினில் உள்ள புனித யாகப்பர் ஆலயம், மூன்றாவது சென்னை மயிலாப்பூரில் உள்ள சாந்தோம் சர்ச் என்றழைக்கப்படும் புனித தோமையார் தேசிய திருத்தலம்.
புனித தோமையார், “என் ஆண்டவரே… என் தேவனே…’ என்று அறிக்கை வெளியிட்டு இயேசுவின் உயிர்ப்பிற்கு சாட்சியாக விளங்கியவர். கி.பி.52ல் இந்தியா வந்த தோமையார் இங்கிருந்தபடி பல அற்புதங்களை நிகழ்த்தினார், பின்னர் கி.பி.72ல் அவர் இறந்ததும் அவரது கல்லறை மீது இந்த ஆலயம் எழுப்பப்பட்டது. பின்னர் படிப்படியாக இந்த ஆலயம் நவீனப்படுத்தப்பட்டு இன்று பேராலயமாக விண்ணைமுட்டும் அளவிற்கு எழுந்துள்ளது.இந்த ஆலயம் அப்போதும் இப்போதும் பல ஆச்சரியங்களை தன்னகத்தே கொண்டுள்ளது. கிறிஸ்துமஸ் பண்டிகை கொண்டாட்ட பரபரப்பில் இருந்தபோதும் பங்கு தந்தையான காணிக்கைராஜ், ஆலயத்தின் அனைத்து பகுதிகளையும் சுற்றிக் காண்பித்தார். அவர் சுற்றிக் காட்டிய சில இடங்கள் இதுவரை கேமிராவின் கண்ணில் படாத இடங்களாகும். சாந்தோம் சர்ச்சிற்கு நேரில் போனால் மட்டுமே பார்க்கக்கூடிய, பொக்கிஷமாக பாதுகாக்கக்கூடிய விஷயங்களை இங்கே படமாக வழங்கியுள்ளோம்.
கிறிஸ்துமஸ் மற்றும் புத்தாண்டு வாழ்த்துக்கள். -எல்.முருகராஜ்.

சாந்தோம் சர்ச்சிற்கு நேரில் போனால் மட்டுமே பார்க்கக்கூடிய, பொக்கிஷமாக பாதுகாக்கக்கூடிய விஷயங்களை இங்கே படமாக வழங்கியுள்ளோம்: அடேங்கப்பா – நானும் கடந்த 50 வருடங்களாக இந்த சாந்தோம் சர்ச்சைப் பார்த்து வருகிறேன். கிருத்துவர்கள் எப்படியெல்லாம் அத்தாட்சிகளை வெட்கம், மானம், சூடு, சொரணை இல்லாமல் மறைத்து வருகின்றனர் என்று கண்கூடாகப் பார்த்து வருகிறேன். நாம் இது இருக்கிறது என்று சொன்னால் போதும், உடனே அதை மறைப்பர் அல்லது அழித்து விடுவர். நூலகத்தில் இப்புத்தகத்தில் இந்த விவரம் உள்ளது என்று குறிப்புக் காட்டினால் போதும். அடுத்த தடவை அந்த புத்தகம் இருக்காது. ஒரு உண்மையினை எடுத்துக் காட்டினால், நூறு பொய்களைக் கொண்டு, பிரபல நாளிதழ்கள், பத்திரிக்கைகள், தொலைக்காட்சி என அனைத்திலும் அதைப் பற்றி அதிகமாக, அதுவும் தேவையில்லாத அளவிற்கு கட்டுரைகள், செய்திகள், உகைப் படங்கள் வெளியிடுவர். என்ன செய்வது, ஆயிரம் தடவை பொய்யைச் சொன்னால் உண்மையாகி விடும் என்று நம்புகிறார்கள் போலும்!

  • 1952ல் தான் பெரிய அளவில் கலாட்டா செய்ய ஆரம்பித்தனர். தாமஸ் வந்து 1900 ஆண்டுகள் ஆகின என்று விழா எடுத்தபோது, ஏகப்பட்ட எதிர்ப்பு கிளம்பியது. ஓர்டோனா சர்ச் எலும்புத் துண்டை தர மறுத்தது[6]. ஆனால், உண்மையாக கொடுத்தார்களோ, போலியைக் கொடுத்தார்களோ, ஏதோ ஒன்றை வைத்துக் கொண்டு, பிடிவாதமாக விழா நடத்தி விட்டனர்.


  • 1960கள் வரை பழைய சிவன் கோவிலின் எஞ்சிய சிற்பங்கள், படிகட்டுகள் முதலியன சுற்றிலும் இருந்தன. பார்ப்பவர்களுக்கு வேடிக்கையாக இருக்கும். நானே, இவற்றைப் பார்த்துதான், கேள்விகள் கேட்டு, அவர்கள் சரியாக பதில் சொல்லாமல் போக, ஆராய்ச்சியில் இறங்கினேன்.


  • 1980களில் நான் அங்கு சென்று விசாரித்தபோது, உஷாராகி எடுக்க ஆரம்பித்து விட்டனர். தெற்கு பக்கம் இருந்த தாமரைப்பூ சிற்பங்கள், படிகட்டுகள் மாயமாகின. அவை எங்கே என்று கேட்டபோது, பிஷப் மியூஷியத்தில் பத்திரமாக வைத்துள்ளார்கள் என்று சொன்னார்கள். அங்குச் சென்று கேட்டால், கதவைத் திறந்த ஒரு பாதிரி, நான் கேட்டத்தைப் புரிந்து கொண்டதும், “இப்பொழுது நேரமில்லை, இன்னொரு தரம் வாருங்கள்”, என்று கதவை அடித்து மூடிவிட்டார்.


  • 1989ல் நான் “இந்தியாவில் செயின்ட் தாமஸ் கட்டுக்கதை” என்ற புத்தகத்தை வெளியிட்டேன். சம்பந்தப்பட்ட அனைவருக்கும் அப்புத்தகத்தை இலசவமாக அனுப்பி வைத்தேன். அதற்குப் பிறகு[7] 1990களில் ஈஸ்வர் ஷரண் புத்தகம் வெளிவந்தவுடன், கீழே இருந்த சிவன் கோவில் கர்ப்பகிருகத்தையும் மாற்றி அமைக்க தீர்மானித்தனர். 2000களில் “புனித” அங்கீகாரம் வாங்கினர்.


  • 2010ல் சர்ச்சையே மாற்றியமைத்துக் கட்டினர். பழைய சிவன் கோவில் இருந்ததற்கான ஒரு அத்தாட்சியும் யாராலும் கண்டுபிடிக்க முடியாத அளவிற்கு அனைத்தையும் எடுத்து விட்டனர்.


  • கல்லறைக்கு அதாவது கீழேயுள்ள கோவில் கர்ப்பகிரகத்திற்கு சென்றுவர முடியும். இப்பொழுது அதையும் தடுத்து விட்டனர்.

இவையெல்லாம் இருக்கும் அத்தாட்சிகளை மறைக்க உலகமெங்கும் கிருத்துவர்கள் கடைபிடித்து வரும் யுக்தியாகும். இப்படி கோவிலை இடுத்து கட்டிய சர்ச் விளங்குமா? அங்கு பிரார்த்தனை செய்யும் கிருத்துவர்களுக்கு கடவுள் பதில் சொல்வாரா? பிஷப் மற்ற மனசாட்சியுள்ள எந்த கிருத்துவனும் அங்கு வந்து அவ்வாறு நிற்கமுடியுமா? வாக்குக் கொடுக்க முடியுமா? இந்துக்களுக்கு எதிராக அதே இடத்தில் செய்துள்ள பாவங்களை அவர்கள் கழுவ முடியுமா?

உள்ளே சென்று பார்ப்பவர்கள், பழைய விவரங்களை யாராவது சொல்லி விடுவர், அப்பொழுது மற்றவர்கள் கேள்வி கேட்பர் என்று அறிந்து, அதை மூடி, சிறு கண்ணாடி வழியாக பார்த்துக் கொள்ளுங்கள் என்று வைத்து விட்டனர். இதெல்லாம் அந்த எஸ். உமாபதி அல்லது எல். முருகராஜ் போன்றவர்களுக்குத் தெரியவில்லை என்றால் பொத்திக்கொண்டு இருக்க வேண்டும். அதைவிடுத்து காசு கொடுத்தால் என்னவேண்டுமானாலும் எழுதலாம், பொய்யை ஆயிரம் தடவை படங்களுடன் போடலாம் என்று போட்டால் விஷயம் தெரிந்தவர்கள் எப்படி சும்மா இருப்பார்கள். 50 வருட சரித்திரத்தையே இப்படி திரிக்கிறார்களே, இவர்களுக்கு இந்த நாட்டில் வாழ என்ன புத்தி / தகுதி இருக்கிறது.

தாமஸ் கட்டுக்கதை என்பது, பல மோசடிகள், கள்ள ஆவணங்கள் தயாரிப்பு, நீதிமன்ற வழக்குகள், சிறைத்தண்டனை,நீதிமன்றத்திற்கு வெளியில் சமாதானம் செய்து கொண்டு உண்மைகளை ……………….என பல அசிங்கங்களைக் கொண்டது.இருப்பினும், நடந்துள்ளதை நினைவில் வைத்துக் கொண்டு நல்வழியில் செல்லாமல், அதே மோசடி வேலைகளில் கிருத்துவர்கள் ஈடுபடுவது எதில் சேர்த்தி என்று புரியவில்லை!வருடா வருடம், கிருத்துமஸ் வந்தால், அந்த சந்தர்ப்பத்தில்,இந்த புளுகு மூட்டையை மறுபடி-மறுபடி அவிழ்த்துவிட ஆரம்பித்து விடுகிறார்கள். இதற்கு ஊடகங்களும் துணைபோகின்றன[8]இதனால், மறுபடியும் அவர்களது மோசடி வேலைகளை எடுத்துச் சொல்ல வேண்டியுள்ளது[9]. மற்ற இடுகைகளை இங்கே பார்க்கவும்[10].

வேதபிரகாஷ்

31-12-2011


[1] தினமலர், சென்னைபுனிததோமையார்பேராலயம்,  பதிவு செய்த நாள் : டிசம்பர் 25,2011,08:00 IST

http://www.dinamalar.com/News_Detail.asp?Id=373422

[2] எஸ்.உமாபதி, தேசியதிருத்தலமானபுனிததோமையார்மலை, பதிவு செய்த நாள் : பிப்ரவரி 25,2011,00:00 IST, http://www.dinamalar.com/testing/2011/Supplementary_detail.asp?id=4223&ncat=9&Print=1

[3] இவர் தான் டிக்கெட் கொடுத்து அனுப்பி வைத்தார் போலும்!

[4] லஸ், சைதாபேட்டை எல்லாம் இருந்தது இவருக்கு மட்டும்தான் தெரியும் போலிருக்கிறது!

[5] தினமலர், தேசியதிருத்தலமான  சென்னை புனிததோமையார்  பேராலயம், சென்னை, ஞாயிறு, 25-12-2011, பக்கம்.12.

[6] ஈஸ்வர் ஷரண் இணைத்தளத்தில் இதைப் பற்றிப் பார்க்கவும்.

[7] 1989ல் என்னால் “இந்தியாவில் செயின்ட் தாமஸ் கட்டுக்கதை” என்ற புத்தகம் வெளியிடப்பட்டது.

தினமலர் பரப்பும் தாமஸ் கட்டுக்கதை: தேசிய திருத்தலமான புனித தோமையார் மலை!

பிப்ரவரி 28, 2011

தினமலர் பரப்பும் தாமஸ் கட்டுக்கதை: தேசிய திருத்தலமான புனித தோமையார் மலை!
தினமலர் பரப்பும் தாமஸ் கட்டுக்கதை: தினமலர் கடந்த மூன்றாண்டு காலமாக திடீரென்று, தாமஸ் கட்டுக்கதையை அளவிற்கு அதிகமாகவே பரப்ப ஆரம்பித்து விட்டது[1]. வழக்கம் போல கருணாநிதியின் ஆதரவு இதற்கு தொடர்ந்து இருப்பதும் நோக்கத்தகது[2]. எத்தனை தடவை, இந்த சரித்திர ஆதாரமில்லாத மோசடியை எடுத்துக் காட்டினாலும், தோலுரித்திக் காட்டினாலும், வெட்கம், மானம், சூடு, சொரணை………….எதுவுமே இல்லாமல், மறுபடி-மறுபடி, இதனைக் கிளறி விடுவதும், லட்சகணக்கில் ஏன், கோடிக்கணக்கில் செலவழிப்பதும், ஒரு அனைத்துலக சதியே என்பது அறியப்படுகிறது[3].

தாமஸ் மலை திருத்தலம் தேசிய திருத்தலமாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது[4]: சென்னை, புனித தோமையார் மலை திருத்தலம் தேசிய திருத்தலமாக

தினமலரும் தாமஸ் கட்டுக்கதையைப் பரப்புவதில் தீவிரமாக ஈடுபட்டுள்ளது என்பது நன்றாகவே தெரிகிறது. ஆகவே, இனி அந்த தொடர்பு பற்றியும் ஆராய்ச்சி செய்யவேண்டிய கட்டாயம் வந்து விட்டது.

அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்தியாவில் கிறிஸ்துவ மதத்தை பரப்ப வந்தவர்களில் புனித தாமஸ் முதலானவர்[5]. இயேசு கிறிஸ்துவின் 12 சீடர்களில் ஒருவர்.கி.பி.52ம் ஆண்டில் இந்தியா வந்த இவர், மலபார் மற்றும் சோழ மண்டல கடற்கரை

பகுதிகளில் தனது மதப் பிரசாரத்தை துவக்கினார். பின்னர், மயிலாப்பூர் லஸ் பகுதிக்கு வந்தார். அப்போது, மயிலாப்பூர் பல்லவர்களின்

லஸ் பகுதிக்கு வந்தார் என்று ஒரு புதிய கட்டுக்கதையை அவிழ்த்து வைத்துள்ளது. எப்படி 12G / 12B பிடித்து வந்தாரா அல்லது ஏசுவே ஆகாயமார்க்கத்தில் பறக்கவைத்து வந்திரங்கினாரா என்பதையும் அவர்களே விளக்குவர்! பாவம், சூலம், வேல், ஈட்டி என்றெல்லாம் உளறிக்கொட்டியவர்கள் இப்பொழுது அம்பு என்கிறார்கள்!

துறைமுகமாக இருந்தது. அங்கு மாமரங்கள் நிறைந்த தோப்பு காணப்பட்டது. அங்கு ஓய்வு எடுத்த அவர், அதன்பின், சில மைல் தொலைவில் சைதாப்பேட்டைக்கு அருகே குகையுடன் இருந்த சின்ன மலைக்கு வந்தார். அந்த சூழ்நிலை அவருக்கு பிடித்து போனதால், அங்கேயே தனது இறுதி நாட்களை கழிக்க விரும்பினார். எட்டு ஆண்டுகள் அங்கு இருந்த (60 வரை) புனித தாமஸ், பின், ஜெபம் செய்வதற்காக அவ்வப்போது, தற்போதைய செயின்ட் தாமஸ் மலைக்கு சென்று வந்தார். அப்போது அங்கு அம்பு எய்யப்பட்டு மரணமடைந்தார்[6]. அவரது உடல் கடற்கரையில் புதைக்கப்பட்டது[7]. அவர் தங்கியிருந்த இடம் சின்ன மலை என்று அழைக்கப்பட்டது.
புனித தோமையர் மலை கடல் மட்டத்தில் இருந்து 300 அடி உயரம் கொண்டது. இந்த மலை மேல் செல்ல 134 படிகள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. இந்தபடிக்கட்டுகளை கி.பி.1726ல் கோஜா பீட்ரஸ் உஸ்கேன் அமைத்தார்.

முந்தைய ஆர்ச் பிஷப் அருளப்பாவே, அங்கு ஒரு கோவில் இருந்தது அதை இடித்துவிட்டுதான், இந்த சர்ச் கட்டப்பட்டது என்று எழுதிவைத்துள்ளார். 1523ல்ன் போர்ச்சுகீசியர் முதலில் தாமஸ் எலும்புகளைப் போட்டு, கபாலீஸ்வரர் கோவிலை இடித்து, சர்ச்சைக் கட்டிய உண்மை எப்படி ஒவர்களுக்குத் தெரியவில்லை?

புனித தாமஸ் புதைத்த இடத்தை ஆறாம் நூற்றாண்டில் ஆர்மீனிய கிறிஸ்தவர்கள் கண்டுபிடித்தனர். அந்த இடத்தில் ஒரு தேவாலயம் கட்டப்பட்டது. அது தற்போது சாந்தோம் தேவாலயம் என்று அழைக்கப்படுகிறது[8]. போர்ச்சுக்கீசியர்கள், சென்னைக்கு வந்த போது, அங்கு ஒரு நகரை உருவாக்க நினைத்தனர். அவர்கள் அமைத்த புதிய நகர் சாந்தோம்அல்லது தாமஸ் நகர் என்று அழைக்கப்பட்டது.மயிலாப்பூர் லஸ் பகுதியில் உள்ள தேவாலயம் கி.பி.1516ம் ஆண்டு போர்ச்சுக்கீசியர்களால் புதுமையான முறையில் கட்டப்பட்டது. புனித தாமஸ் கல்லறையை போர்ச்சுகீசியர்கள் மேலும் உட்பகுதிக்கு மாற்றி அங்கு கி.பி.1523ல் ஒரு தேவாலயம் அமைத்தனர்.புனித தோமையர் மலைக்கு மார்கோபோலோ வருகை தந்தபோது மலை மீது நெஸ்டோரியன் தேவாலயம் இருந்த இடத்தில் தற்போதுள்ள கன்னிமேரியின் தேவாலயம் அமைக்கப்பட்டது என நம்பப்படுகிறது.

அவர்கள் கொடுத்துள்ள தேதிகள் எல்லாமே 18வது நூற்றாண்டைச் செர்ந்ததாக உள்ளது நோக்கத்தக்கது. அதாவது, போர்ச்சுகீசியர் தாம், முதலில் இந்த கட்டுக்கதையை பரப்ப ஆரம்பித்தது. அதற்கேற்றபடி, செத்தவர்களின் உடற்பகுதியை ரெலிக் என்று கூறி அங்கு கிடைத்ததாகவும், அக்கதையில் செர்த்துச் சொல்வர்

கடந்த 2006ம் ஆண்டு முதல் முறையாக சாந்தோமில் உள்ள புனித தாமஸ் கதீட்ரல் பாசிலிகா தேவாலயம் தேசிய திருத்தலமாக அறிவிக்கப்பட்டது. இந்நிலையில், மிகப்பழமையான புனித தோமையார் மலை திருத்தலம், இரண்டாவதாக சமீபத்தில், தேசிய திருத்தலமாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இதேபோல், கேரளாவில் உள்ள இரண்டு தேவாலயங்களும் தேசிய திருத்தலங்களாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது குறிப்பிடத்தக்கது. இந்துக்களின் புனிதமானான கபாலீஸ்வரர் கோவிலை இடித்துவிட்டு, சர்ச்சைக் கட்டிக் கொண்டு, மோசடிகள் பல செய்து, வகையாக மாட்டிக்கொண்டும், வெட்கம் இல்லாமல் இப்படி “தேசியத் திருத்தலம்” என்று சொல்லிக் கொள்வதில் என்ன பெருமை இருக்கிறது. திருத்தலத்தை இடித்தவர்கள் அவ்வாறு பிரகடனப் படுத்திக் கொள்வது அசிங்கமானது, ஆபாசமானது. அவர்களை “இறையியல் பரத்தைகள்”, “சித்தாந்தப் விபச்சாரிகள்”, “தெய்வீக வேசிகள்” என்று சொன்னால்கூட போறாது.

அப்பொழுது பழைய சிவாலயத்தின் எஞ்சிய பகுதிகளையும் அப்புரப்படுத்தி விட்டது. அதாவது, தாமரைப் பூக்கள் கொந்த படிக்கட்டுகள் இருந்தன. அவை எடுக்கப் பட்டு விட்டன.

எம்பெருமானை அம்போ என்று விட்டுவிட்ட ஜான் சாமுவேல்[9]: முருகனைப் பிடித்துக் கொண்டிருந்த ஜான் சாமுவேல், திடீரென்று முருகனை, எம்பெருமானை அம்போ என்று விட்டுவிட்டு, தாமஸைப் பிடித்துக் கொண்டது என்ன ரகசியம் என்பதை ஆராய ஆரம்பித்தபோது தான், முந்தைய அருளாப்பா-ஆச்சார்ய பால் கோஷ்டிகளின் மோசடிகளை விட, ஒரு பெரிய மோசடியை ஆரம்பித்துள்ளனர் என்று தெரியவந்துள்ளது. கிருத்துவ சார்புடைய விக்கிபிடியா உடனடியாக / அதிரடியாக “இந்தியாவில் ஆதி கிறித்தவம் மாநாடு” என்று ஒரு பதிவையே செய்துள்ளது[10][1]. ஆக கூட்டணி வேலை பிரமாதமமக நடக்கிறது.

சரித்திர ஆசிரியர்கள் மற்றவர்கள் இதனை வன்மையாகக் கண்டிக்க வேண்டும். இப்பொழுதெல்லாம், சரித்திரம் பற்றி, பிரமாதமாக பேசுகிறார்கள். சரித்திரவரைமுறை, எழுதும் விதம் – வரைவியல் பற்றி சொல்லவே வேண்டாம், அப்படியே உண்மையினை பெயர்த்து எடுத்து வைப்பது போன்று, காட்டிக் கொள்வர். ஆனால், இத்தகைய விஷயங்கள் வரும்போது, அவர்கள் எங்கு போவார்கள் என்று அவர்களுக்கேத் தெரியாது. ஆகவே சரித்திர ஆசிரியர்கள் இதனை கண்டிக்க வேண்டும். இல்லையென்றால், பொய்களுக்கும், சரித்திரத்திற்கும் வித்தியாசமே இல்லாமல் போய்விடும்.

வேதபிரகாஷ்

28-02-2011


[1] வேதபிரகாஷ், தினமலர் பரப்பும் தாமஸ் கட்டுக்கதை!, https://thomasmyth.wordpress.com/2009/12/25/how-dinamalar-spreads-myth-of-thomas/

[2] வேதபிரகாஷ், தாமஸ் கட்டுக்கதை நாடகத்தில் அப்பனுக்குப் பிறகு பிள்ளையை வைத்துக் கொண்டு ஆடிய மாயாஜால விளையாட்டு!

https://thomasmyth.wordpress.com/2011/01/10/74-now-stalin-dragged-into-thomas-myth/

[3]வேதபிரகாஷ், தாமஸ் கட்டுக்கதையைத் திரும்பத் திரும்ப கிருத்துவர்கள் பரப்புவது விந்தையாக உள்ளது!, https://thomasmyth.wordpress.com/2009/12/11/myth-of-thomas/

[4] எஸ்.உமாபதி, தேசிய திருத்தலமான புனித தோமையார் மலை,

பிப்ரவரி 25, 2011-, http://www.dinamalar.com/Supplementary_detail.asp?id=4223&ncat=9

[5] அதாவது அவருக்கு முன்னரே யாரோ வந்துள்ளது போல முத்தாய்ப்பு வைத்திருப்பது நோக்கத்தக்கது!

[6] அதாவது அம்பு விட்டவர் யார் என்று தெரிவில்லையாம்! வந்ததே பொய் என்றால், யார் அம்பு விட்டால் என்ன, வேலை விட்டால் என்ன?

[7] இவையெல்லாம் முற்றிலும் தவறானவை, அப்பட்டமான பொய்.

[8] சரித்திரம் ஆதாரம் இல்லாத இத்தகைய பொய்களை தினமலர் தொடர்ந்து வெளியிட்டுதால், கிருஷ்ணமூர்த்தியின் மீதான நம்பிக்கை போய்விட்டது. அவரும் கிருத்துவர்களின் சதிக்குத் துணையாக வேலை செய்கிறார் என்பது தெரிகிறது.

[9] வேதபிரகாஷ், தாமஸ் கட்டுக்கதை பரப்புவதில் ஆசியவியல் நிறுவனம் ஈடுபட்டுள்ளது ஏன்?, https://thomasmyth.wordpress.com/2011/01/21/why-asian-institute-of-studies-involves-in-the-spread-of-thomas-myth/

[10] விக்கிபிடியா “இந்தியாவில் ஆதி கிறித்தவம் மாநாடு”,http://ta.wikipedia.org/wiki/%E0%AE%87%