Archive for the ‘கடைசி பிரயாணம்’ Category

சைனாவில் தாமஸ்: சர்ச்சுகளை 65-68 வருட வாக்கில் கட்டுவித்தார்!

ஏப்ரல் 15, 2012

சைனாவில் தாமஸ்: சர்ச்சுகளை 65-68 வருட வாக்கில் கட்டுவித்தார்!

தாமஸின் கல்லறைகள், மண்டையோடுகள், எலும்புக்கூடுகள், எலும்புகள், உடலெச்சங்கள் எப்படி பல நாடுகளில் உள்ளன என்ற வேடிக்கையான, ஆனால், கிருத்துவர்களின் கட்டுக்கதை, பொய், மாய்மாலங்லளை கீழ்கண்ட இடுகைகளில் எடுத்துக் காட்டியுள்ளேன். உண்மையிலேயே, ஒரு மனிதன் இந்த பூமியில் பிறந்தான் என்றால், அவனுக்கு ஒரு உடல், ஒரு எலும்புக்கூடு, மண்டையோடு என்றுதான் இருக்கும். ஆனால், தாமஸ் என்று கதை விட்டுக் கொண்டிருக்கும் ஆளுக்கு ஏகப்பட்ட எலும்புக்கூடுகள், மண்டையோடுகள், மம்மிகள் என்றுள்ளன என்று கிருத்துவர்கள் ஒவ்வொரு நாட்டிலும் வைத்துக் கொண்டு அடிக்கும் கூத்தை சரித்திரம் என்று வேறு சொல்லிக் கொண்டு திரிகிறார்கள். இங்கிலாந்து, கிரீஸ், மெசபடோமியா / துருக்கி, அமெரிக்கா என்ற பல நாடுகளில் உள்ள அந்த விவகாரங்களை கீழ்கண்ட இடுகைகளில் விவரித்துள்ளேன்.

அமெரிக்காவில் செயின்ட் தாமஸ்: புதிய கதைகள், அதிசயங்கள், ஆர்பாட்டங்கள் – ஆனால் உருவாக்குவது ஆதரிப்பது ஹார்வார்ட் போன்ற பல்கலைக்கழகங்கள்! https://thomasmyth.wordpress.com/2012/04/15/saint-thomas-in-america-the-final-destination/
எடிஸ்ஸாவில் தாமஸ் சமாதி, எலும்புக்கூடு, எலும்புகள்! https://thomasmyth.wordpress.com/2012/04/14/thomas-relics-at-edessa-turkey/
ஓர்டோனாவில் செயின்ட் தாமஸ் கல்லறை, எலும்புக்கூடு, ஊர்வலம், வழிபாடு இத்யாதி! https://thomasmyth.wordpress.com/2012/04/13/ortona-thoas-relics-tranferred-from-edessa/
தாமஸ் மண்டையோடு இருக்குமிடம்: அற்புதங்கள் பல நடந்த இடம்! https://thomasmyth.wordpress.com/2012/04/13/thomas-skull-at-patmos-island-and-related-legends/
கந்தர்புரியின் செயின்ட் தாமஸும், மைலாப்பூரின் கட்டுக்கதை தாமஸும் (கடற்கரையில் கபாலீசுவரம்) https://thomasmyth.wordpress.com/2012/04/08/similarities-between-the-legends-of-thomas-canterbury-and-mythical-thomas-of-india/

இனி சைனாவில் தாமஸ் என்பது பற்றிய விவரங்களை இங்கு காண்போம்.

சைனாவில் செயின்ட் தாமஸ்: உலகத்தில் தாமஸ் போகாத ஊரே இல்லை என்பது போல, நாளுக்கு நாள் கதைகளை அதிகரித்துக் கொண்டே போகிறார்கள். அதற்கேற்றார்போல, கோடிகளை செலவழித்து ஆராய்ச்சி செய்ய, பல இடங்களில், ஆராய்ச்சி மையங்களையும், ஆட்களையும் தயார்செய்து வைத்துள்ளார்கள். அதற்லேற்றார்போல, அந்தந்த நாட்டு ஆட்கள் அத்தாட்சிகளை உருவாக்கிக் கொடுக்கிறார்கள் போலும். இதோ கிருத்துவர்கள் கத்தோலிக்கர்களுக்கு படு குசி, ஆமாம், சைனாவின் நாளிதழே ஒப்புக் கொண்டுவிட்டதாம். சைனாவில் தாமஸ் 65 – 68 வருட வாக்கில் சர்ச்சுகளை கட்டுவித்தாராம். ஆகையால் இனி “அப்போஸ்தல” என்ற பட்டத்தோடு கம்பீரமாக பவனி வரலாம் என்று சொல்லிக் கொள்கிறது[1] (….archaeology proves beyond a doubt the founding of the Church in China by the Apostle St. Thomas between 65 and 68 a.d. Thus China takes her place among the first countries in the world to be evangelised, and her Church can take pride in the title of “apostolic”).

ஹான் காலத்திலேயே (22-220) சிரிய கிருத்துவம் சைனாவிற்கு வந்fது விட்டது: சீனர்களின் வம்சாவளி காலக்கணக்கீட்டை சரித்திர ஆசிரியர்கள் அப்படியே எடுத்துக் கொள்கிறார்கள். அவை எப்படி தீர்மானிக்கப் பட்டன என்று தெரியவில்லை. அத்துடன் ஒப்பிடும், கிருத்துவர்கள், ஹான் காலத்தில் அதாவது 20-220 காலகட்டத்தில் சைனாவில் கிருத்துவம் வந்தது என்கிறார்கள். கிருத்துவம், கிருத்துவமாக முதல் நூற்றாண்டுகளில் அறியப்படாமல் இருந்தது. அது தோன்றிய இடத்திலேயே மூன்று-நான்காம் நூற்றாண்டுகளில் தான் அறியப்பட ஆரம்பித்தது. உள்ள அத்தாட்சிகளும் அவ்வாறேயுள்ளன. அந்நிலையில் இப்புதிய ஆராய்ச்சியாளர்கள் ஆய்ரக்கணக்கான கி.மீ தூரம் தாண்டி, கிருத்துவம் சைனாவிற்குள் வந்து விட்டது என்கிறார்கள். சைனாவில் தாமஸ் 65 – 68 வருட வாக்கில் சர்ச்சுகளை கட்டுவித்தார் என்றால், கிருத்துவ இறையியல் வல்லுனர் வாங் வைஃபின் (Christian theology professor Wang Weifan), ஒரு படி மேலே சென்று, அல்லது கீழே வந்து 86ல் தான் கிருத்துவம் சைனாவிற்கு வந்தது என்கிறார்[2] (Studies show that as early as 86 A.D., or the third year under the reign of “Yuanhe” of Eastern Han, Dynasty Christianity entered into China, 550 years earlier than the world accepted time).

  ஹான் காலத்தைய கற்சிற்பங்களில் உள்ள மீன், பறவைகள், விலங்குகள் முதலியவற்றைக் காட்டி, பைபிளில் இறைவன் எப்படி படைப்பை ஆரம்பித்தான் என்றுதான் இது விளக்குகிறது, என்று விளக்கம் கொடுக்கிறார். (The 74-year-old professor, who is also a standing member of the China Christian Council, showed reporter a pile of photos of Han stone carvings and bronze basins taken by him. He also compared the designs on them with that of the Bible, composed of fish, birds, and animals demonstrating how God created the earth)

ஒரு வண்டியும் உள்ளது, அது தேரோ, இக்கால ரிட்சாவோ தெரியவில்லை. ஆண்டவர் அதையும் படைத்தார் என்று ஏன் சொல்லவில்லை? இல்லை படைப்பின்போது தூங்கிவிட்டாரா? இல்லை உருண்டையானது எதுவும் கர்த்தருக்குத் தெரியாது போலும்.

காலக்கிரம நிகழ்ச்சிகளினால் குழம்பி போன ஆராய்ச்சியாளர்கள்: 65 மற்றும் 68 ஆண்டுகளுக்கிடையில் தாமஸ் சைனாவில் கிருத்துவமதத்தை ஸ்தாபித்தார். அந்நிகழ்ச்சி 40 மற்றும் 52 ஆண்டுகளுக்கிடையே கூட நடந்திருக்க வாய்ப்புள்ளது. இது 65-68 ஆண்டுகளில் ஏற்பட்டது என்று கொண்டால், கேரளாவிற்கு பிறகு இங்கு ஏற்பட்டிருக்க வேண்டும். சால்டியன் / மெசபடோமிய கலாச்சார தாக்கம், இந்திய சிரியன்-கிருத்துவர்களிடையே காணப்படுகின்றது. சால்டிய மரபு தாமஸ் சைனாவிற்குச் சென்றதையும் குறிப்பிடுகின்றது. இதன்படி பார்த்தால், 64ல் மெயிலபுரத்தில் தனது வேலையை முடித்துக் கொண்டு, 65ல் சைனாவிற்கு வந்திருக்க வேண்டும். ஆகவே சைனாவில் 64ம் வருடம் மற்றும் ஜப்பானில் 70ம் வருடம் தாமஸ் கிருத்துவத்தை முறையே ஸ்தாபித்திருக்க வேண்டும் என்று, கருதுகோளை வைக்கின்றது[3]. லி வென்-பின் (Li Wen-Pin) என்பவர், தனது சைனா சரித்திரத்தில் சுருக்கமாகக் குறிப்பிடுகின்றார். சிரியன் கிருத்துவ மிஷனரிகள் ஹான் காலத்தில் (25-220) சைனாவிற்கு வந்துள்ளன. ஆனால், அவை பட்டுப்பூச்சிப் புழுக்களை எப்படி வளர்க்கவேண்டும் என்று கற்றுக் கொள்ளத்தான் வந்தனவாம்[4]. இருப்பினும் அப்படி கற்றுக் கொண்டே, சீனமக்களிடம் பைபிளைப் பரப்பத்தான் அவை வந்தனவாம். ஹான் வம்சாவளி உடைந்தபிறகு, வேய், வு, மற்றும் சூ என்று சைன அரசு பிரிந்து விட்டது. ஏழாம் நூற்றாண்டுகளில் கிருத்துவம் எப்படி சைனாவிற்குள் வந்தது பற்றிய விவரங்களை இங்கு காணலாம்[5].

கிருத்துவ மத்தத்திற்கு ஜப்பான் அரசு-சாரா நிறுவனங்கள் காட்டும் ஆதரவு: ஜப்பானிய அரசு-சாரா கிருத்து நிறுவனங்களின் அமைப்பு[6] (அசோசியேஷன் ஆப் கிரிஸ்டியன் என்.ஜி.ஓஸ் இன் ஜபான்) என்பதன் ஆதரவுடன், கீய்கோ நிறுவனம்[7] ஜப்பான், சைனா முதலிய நாடுகளில் கிருத்துவம் எப்படி பரவியது என்று ஆராய்ச்சி செய்து வருகின்றது, இந்த ஆராய்ச்சியில் ஈடுபட்டுள்ளது. இது அபோகிரபல் பைபிள்களில் உள்ள விஷயங்களை வைத்துக் கொண்டு, தாமஸ் சைனா, மங்கோலிய, ஜப்பான் நாடுகளுக்கு முதல் நூற்றாண்டிலேயே வந்தார். சர்ச்சுகளைக் கட்டினார் என்று புதிய கருதுகோளை வைக்கிறது. அதற்கேற்றாற்போல, பழைய தொல்துறை ஆதாரங்களை எடுத்துக் கொண்டு, புதியதாக, மாற்றியமைக்கப் பட்ட முறையில் விளக்கம் அளிக்கிறது. முன்பு, பௌத்த மதத்தைச் சார்ந்தவை என்றுள்ள சிற்பங்களுக்கு, வலிந்து, கிருத்துவ சாயம் பூசப் பார்க்கிறது. சாமுவேல் லீ என்பவர், “ஜப்பானின் 20000 வருட கிருத்துவ வரலாறு” என்ற புத்தகத்தையும் எழுதி 2010ம் ஆண்டில் வெளியிட்டுள்ளார்[8]. இதற்கு முன்பு, மைக்கேல் ஜோம்பி என்பவரும் இதே வகையான கருத்துகளை வெளியிட்டுள்ளார்[9].

சமீபத்தைய பௌத்த சிற்பங்களின் மாறுபாடு மிக்க விளக்கம்: பௌத்தம் சைனாவில், வெகு காலத்திற்கு முன்பே பரவியிருந்ததை சரித்திராசிரியர்கள் எடுத்துக் காட்டியுள்ளார்கள். அதற்கேற்றாற்போல, பல பௌத்த விஹாரங்கள், கோவில்கள், அவற்றில் புத்தர், மற்ற பிக்குகளின் விக்கிரங்கள், சிற்பங்கள், சித்திரங்கள் முதலியன ஏராளமானவை காணப்படுகின்றன. அவற்றில் பெர்ம்பாலானவை, இந்தியத்தாக்கத்தில் உள்ளன இன்பதை அவற்றைப் பார்க்கும்போதே தெரிந்து கொள்ளலாம். இந்நிலையில், கீழ்கண்ட புகைப்படம், மற்றும் சித்திரங்களை வைத்துக் கொண்டு, கிருத்துவ சார்பு விளக்கம் கொடுக்கப் படுகிறது.

பௌத்த சிற்பங்கள் என்று தெளிவாக உள்ள ஒரு பகுதியை இவ்வாறு வெளியிட்டு, குறிப்பிட்ட உருவங்கள் தாமஸைக் குறிக்கின்றன என்று விளக்கம் அளிக்கப்படுகிறது.

பிறகு இடது பக்கத்தில் உள்ளதை, ஒரு புகைப்படத்தில் பெரிதாகக் காட்டப்படுகிறது.

புகைப்படத்தில் இல்லாததை அல்லது காணமுடியாததை, சிலுவைகள் என்று மூன்று இடங்களில் தெளிவாக வரையப்பட்ட இந்த சித்திரம் மேலே கொடுக்கப்படுகிறது. இங்கு விவரிப்பதற்காக, புகைப்படத்தை மேலே போட்டு, சித்திரத்தை கீழே போடப்பட்டுள்ளது. இடது பக்கத்தில் உள்ளது தாமஸ் என்றும், வலது பக்கத்தில் உள்ளது மேரி-குழந்தை ஏசு என்றும் விளக்கம் அளிக்கப்படுகிறது. இதனால், முதல் நூற்றாண்டிலேயே, தாமஸ் அங்கு வந்து, கிருத்துவத்தைப் பரப்பியுள்ளார் என்று வாதிடப்படுகிறது.

காலக்கணக்கீடு இடிக்கிறது: முன்னமே எடுத்துக் கட்டியபடி, தாமஸ் விவகாரத்தில் காலக்கணக்கீடு உதைக்கிறது. தாமஸ் ஏசுவிடன் இருந்ததாக, பிற்கால சித்திரங்கள் காட்டுகின்றன. விகிபீடியா எந்த ஆதாரமும் இல்லாமல் தாமஸ் 1 இல் பிறந்து 72ல் இறந்ததாகவும், ஏசு 7/2ல் பிறந்து 30-36ல் இறந்ததாகவும் காட்டுகிறது. அதாவது ஏசு 37-38 ஆண்டுகள் வாழ்ந்ததாக ஆகிறது. தாமஸுக்கும் 22-36ல் ஏசு இறந்தபோது, தாமஸுக்கு வயது 50ற்கும் மேலாக இருந்திருக்க வேண்டும். அப்படியென்றால், சைனா-ஜப்பான் வந்தபோது அவருக்கு வயது 80ற்கும் மேலாக இருந்திருக்க வேண்டும். ஆனால், தாமஸ் சித்திரங்கள் எதுவுமே ஒரே மாதிரி இல்லை. சில தாடி-மீரைகளுடன் உள்ளன, சில இல்லாமல் உள்ளன; சில கிழவனைப் போலக் காட்டுகின்றன; சில இளைஞனைப் போலச் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளார்.

© வேதபிரகாஷ்

15-04-2012


[3] Founding of the Church in China by the Apostle St. Thomas between 65 and 68 AD according to the archealogical evidences. It is more likely that it took place between 40 and 52 AD.  If this dating AD 65-68 AD is true, this took place soon after the first tour of Kerala ministry. ”Such a discovery rehabilitates the tradition of the Chaldean Church (Iraq) and of the Church of the Syro-Malabar rite in Southern India called the “Christians of St. Thomas”, who have always considered the apostolate of the Apostle and the Christian establishment in China in the first century of our era as facts. In the Chaldean breviary, for example, one can read: ”By St. Thomas, the Kingdom of Heaven took wings and flew all the way to the China. ”” Kerala tradition indeed speaks of  two tours if mission in Kerala with a break in between and after. According to the tradition of the Church in India, the Apostle finished his mission there in 64 AD., and left from Meliapouram (near Madras) for China at the beginning of… 65 AD. The Indian and Chinese sources agree. There is thus a strong possibility that the two figures of Kong Wang represent the Apostle himself with, at his side, his acolyte-interpreter. ”   China and Japan claim that St. Thomas personally brought Christianity to China and Japan in 64 and 70 C.E., respectively. This view is promulgated by the Keikyo Institute.

[4] Samuel Lee, Rediscovering Japan, Reintroducing Christendom: Two Thousand Years of  Christian History in Japan, Hamilton Books, UK, 2010, p.66.

[6] T he Association of Christian NGOs in Japan, http://keikyo.com/acnj/index.html

[7] The Keikyo Institute, Japan; http://keikyo.com/index-e.html

[8]  Samuel Lee, Rediscovering Japan, Reintroducing Christendom: Two Thousand Years of  Christian History in Japan, Hamilton Books, UK, 2010, pp.65-66.

[9] Michael Zombe, Jesus and the Samurai: The Shining Religion and the Samurai, i-Universe, USA, 2009.

Advertisements

அமெரிக்காவில் செயின்ட் தாமஸ்: புதிய கதைகள், அதிசயங்கள், ஆர்பாட்டங்கள் – ஆனால் உருவாக்குவது ஆதரிப்பது ஹார்வார்ட் போன்ற பல்கலைக்கழகங்கள்!

ஏப்ரல் 15, 2012

அமெரிக்காவில் செயின்ட் தாமஸ்: புதிய கதைகள், அதிசயங்கள், ஆர்பாட்டங்கள் – ஆனால் உருவாக்குவது ஆதரிப்பது ஹார்வார்ட் போன்ற பல்கலைக்கழகங்கள்!

தென்னமெரிக்காவான பிரேசில். மெக்ஸிகோ நாடுகளில் தாமஸ்: ஜெசுவைட் பாதிரிகளுக்கு வெட்கமில்லாமல் பொய் சொல்வது, கள்ள ஆவணங்கள் உருவாக்குவது, பித்தலாட்டங்கள் / மாய்மாலங்கள் செய்வது, என்பதெல்லாம் சகஜமான விஷயம் போல இருக்கிறது[1]. கிழக்கில் தாமஸை பல இடங்களில் வைத்து சமாதி கட்டுகிறார்கள் என்றால், மேற்கிலும் விடிவதாக இல்லை[2]. “அமெரிக்காவில் தாமஸ்” என்பது அவர்களை வெகுவாகக் கவர்ந்துள்ளது எனலாம்[3]. அதாவது, 15ம் நூற்றாண்டிற்கு முன்பாக “அமெரிக்கா” என்று அறியப்படாமல் இருந்த போதும், தாமஸ் “அமெரிக்காவிற்கும்” சென்று போதித்தார், அதிசயங்கள் செய்தார், மக்களை மதம் மாற்றினார் என்று 16ம் நூற்றாண்டுகளிலிருந்து, கதைவிட ஆரம்பித்தார்கள்[4]. “ஸ்பானியார்ட்ஸ்” என்ற கிருத்துவர்கள் மத்திய-தென்னமெரிக்க நாடுக்களை இடைக்காலத்தில் சூரையாடினார்கள். அங்கிருந்த கோடானுகோடி மக்களை மிகவும் குரூரமாகக் கொன்றுக் குவித்தார்கள்[5]. கிருத்துவப் பாதிரிகள் தங்கம் கிடைக்கும் என்ற ஆசையில் தன்னிச்சையாக செயல்பட்டு, அத்தகைய மிருகத்தனமான குரூரங்களை செய்தனர். பிறகு மதத்தைப் பரப்புகிறாம் என்று ஆரம்பித்தார்ள். அப்பொழுது தான், இந்த கட்டுக்கதைகளைப் புனைய ஆரம்பித்தார்கள்.

படம்1. குடும்பத்தோடு பிடித்துக் ஓண்டு போய் அடிமைகளாக்கியது. எல்லோரையும் நிர்வாணமாகவே ஓட்டிச் செல்வதை பாருங்கள்.

Indians captured from the sertão . Lithograph by Jean Baptiste Debret, early nineteenth century. From  Voyage pittoresque et historique au Brésil:  Ou séjour d’un artiste franais au Brésil, depuis 1816 jusqu’en 1831
inclusivement
 . Facsimile ed. of original by Firmin Didot frères, Paris, 1934
(Rio de Janeiro: Distribuidora Record, 1965), pt. 1, pl. 20.

இப்படங்கள் அனைத்தும், இந்த இணைத்தளத்தில் உள்ளன[6].

படம்.2 குழந்தைகள், பெண்கள், ஆண்கள் வித்தியாசம் பார்க்காமல் கொன்று எரித்தது. “Aztec and Indian natives were burnt alive in groups of 13 to honor Jesus Christ and his 12 disciples” என்று இதற்கு விளக்கம் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது[7].

As is well known, the Spanish and Catholic missionaries, acting at the behest of the Catholic Popes (and their Spanish/Catholic Sovereigns), continued these genocidal practices once they invaded the Americas during the 1500’s and up through the 19th century. As the Catholic Dominican Bishop Bartolom de Las Casas reported to the Pope: the Aztec and Indian natives were hung and burnt alive “in groups of 13… thus honoring our Savior and the 12 apostles.” அப்போஸ்தலர்கள், ஏசு பெயர் சொல்லி கொல்வது: அப்பாவி மக்களை 13, 13 பேர்களாக கொன்று, தூக்கிலிட்டு எரித்துக் கொல்வார்களாம். ஏனெனில் காப்பவர் மற்றும் அபோஸ்தலர் 12, அதாவது 1+12=13 என்று கணக்கிட்டுக் கொன்றர்களாம். சொன்னது பார்ட்லோம் டி லாஸ் காசஸ் என்ற கத்தோலிக்கப் பிஷப்! அவரது கருணையே கருணை!!

படம்.3. “ஸ்பானியார்ட்ஸ்” கிருத்துவர்கள், அமெரிக்க இந்தியர்களைக் கொன்று குவித்தக் காட்சி. முதலில், இந்திய-இந்தியர்களைப் போலவே, அமெரிக்கர்கள் இருந்ததினால் அவர்களையும் “இந்தியர்கள்” என்றுதான் அழைத்தனர். கொலம்பஸும் இந்தியாவிற்கு வழி கண்டுபிடித்தேன் என்று சொல்லிக் கொண்டான்.

படம்.4 தங்கத்தின்மீதான மோகத்தினால், கிருத்துவர்கள் தங்கள் வாயில் கொதிக்கும் தங்கத்தை ஊற்றினார்கள் என்று, இவ்வாறு படத்தை வரந்துக் காட்டியுள்ளனர். ஆனால், அவர்களுடைய தங்கம் முழுவதையும் கொள்ளையெடித்து சென்றனர் என்பதுதான் சரித்திர உண்மை.

பாதிரி இம்மானுவேல் நொப்ரேகாவின் கதைகள்: இம்மானுவேல் நொப்ரேகா (Emmanuel Nobrega) என்ற பாதிரி துபிநம்பா (Tupinamba) எனப்படுகின்ற மக்களிடமிருந்து அறிந்ததாவது, “ஜோம்” என்றும் மற்றொரு பெயரிலும் இரண்டு மனிதர்கள் இருந்தார்களாம்; அவர்களது முன்னோர்களோ, ஏதோ காரணங்களுக்காக ஈட்டிகள் எரிந்து சண்டை போட்டுக் கொண்டார்களாம்; ஆனால் எரிந்த ஈட்டிகள் திரும்பவந்து ஏவியவர்களின் மீதே பாய்ந்து இறக்க நேரிட்டதாம்; ஆனால் தப்பிய ஜோம், ஓடியபோது காடு, நதிகள் முதலியன தாராளமாக வழி விட்டனவாம்; அதாவது அவன் ஓடி வரும்போது, அப்படியே பிரிந்து நின்றனவாம்; ஒரு பாறையில் அவனது பாதம் படிந்த இடத்தையும் அவ்வூர் மக்கள் காட்டினார்கள், Zome – ஜோம் என்ற வார்த்தை Payzume என்ற கடவுளுக்குப் பொறுந்துமாம், இருப்பினும் அதனை தாமஸுக்குப் பொருத்தி, ஜோமை தாமஸாக்கி விட்டனர் என்று ராபர்ட் சௌதே என்ற ஆசிரியர் எடுத்துக் காட்டுகிறார்[8]. அந்த கல்லைக் காட்டி, அங்கிருந்துதான், ஏசு சொர்க்கத்திற்குச் சென்றார் என்றும் கதைக் கட்டினர். கிளாடே டி அப்பிவெல்லி என்ற பாதிரி, ஏற்கெனெவே அமெரிக்க இந்தியர்களுடன் ஐம்பது ஆண்டு காலம் இருந்து அவர்களது பழக்க-வழக்கங்கள் முதலியவற்றை முழுமையாக தெரிந்து கொண்டான்.

ஒப்பிடப்படும் கடவுள்

வழங்கும் நாடுகள்

பே ஜூமே (Payzume) பிரேசில், பெருகுவே
விராகோசா (Viracocha), பெரு
கேட்ஸகோல் (Quetzalcoatl), அஸ்டெக்
போக்கியா (Bochia)
பிரேஸர் டி போர்போர்க் (Brasseur de Bourbourg)

அமெரிக்காவில் கட்டுக்கதை உருவான விதம்: பே ஜூமே கதையில், இன்னொன்றும் உள்ளது. அம்மக்கள் சோளம் மற்றும் “மேட்” எனப்படுகின்ற ஒருவகை இலைகள் கொண்ட செடிகளை வளர்த்து வந்தனர். அவ்விலைகளிலினின்று டீ போன்ற திரவத்தைத் தயாரித்துக் குடித்து வந்தனர். பிறகு கிருத்துவர்கள் அதன் சடங்கு மற்றும் மருத்துவ உபயோகங்களை அறிந்து கொண்டனர். அக்கதையின்படி, இவ்விலை / மூலிகை நல்லது-கெட்டது, நன்மை-தீமை என்பதனை பிரித்துக் காட்டிவிடும் என்கிறது. ஒருமுறை அத்தகைய சோதனைகளில், சூரியனை ஒரு பெரிய சிலந்தியாக மாற்றியது. மாறாக, பே ஜூமே என்ற அவர்களது கடவுள், தானே, அவர்களது தலைவனாக உருமாறி, அந்த பச்சிலையை / மூலிகையை எப்படி உபயோகிப்பது என்று சொல்லிக் கொடுத்தார் என்றுள்ளது. உடனே, ஜெசுவைட் பாதிரி, இந்த கதையை மாற்றி, அந்த தலைவன் / அறிவாளி / ஞானி, தாமஸ்தான் என்று, புதிய கட்டுக்கதையை உருவாக்கினர். பே தூமே, பேய் தூமே, பை தூமே, பை சூமே, கரை சூமே, ஜுமே, தூமே அரண்டு, சந்தோ தோமாஸ், சாந்தோ பார்தலோமியா …..என்றிருக்கும் பல சொற்றொடர்களில் உள்ள உச்சரிப்பு அல்லது வார்த்தை ஒப்புமைகளை வைத்துக் கொண்டு, ஜெசுவைட் பாதிரிகள் தங்களுக்கு சாதகமாக கதைகளைக் கட்டிவிட்டனர்[9].

படம்.5. மேலேயிருப்பது இன்கா நாகரிகத்தினருடைய சின்னம். இதற்கும் கிருத்துவத்திற்கும் எந்தவிதமான சம்பந்தமும் இல்லை, ஏனெனில், இன்கா சிற்பங்கள் முழுவதும் கணிதம், வானியல் ரீதியிலான விவரங்களை அடக்கியுள்ளது.

டோனால்ட் மெகன்ஸி எடுத்துக் காட்டியது: இப்படி பல கடவுளர்களையும், தங்களோடு சேர்த்துக் கொண்டு சொந்தம் கொண்டாட முயல்கிறார்கள் கிருத்துவர்கள்.

டொனால்ட் மெகன்ஸி என்பாரும் எவ்வாறு கிருத்துவர்கள் அஸ்டெக்-மாயா-இன்கா நாகரிகத்தினரின் ஒரு சின்னத்தை சிலுவை என்று சொல்லிக் கொண்டு, அதனை தாமஸுடன் இணைக்கிறார்கள் என்று எடுத்துக் காட்டுகிறார். அதே மாதிரி, முன்பு குறிப்பிட்டது போல டோபில்சின் கேட்ஸகோல் (Topiltzin Quetalcoatl) என்ற வார்த்தையிலிருந்து “தோ” என்பது “தாமஸின்” சுருக்கம், “பில்சின்” என்றால் “பிள்ளை” அல்லது “சீடன்”, ஆகவே “டோபில்சின் கேட்ஸகோல்” என்பது “தாமஸ் திதிமஸ்” என்பதுபோல இருக்கிறது என்றேல்லாம் திரித்துப் பேசுகின்றனர். லார்ட் கிங்ஸ்பரௌ என்பருக்கோ சந்தோஷம், ஏனெனில் மற்ற விஷயங்கள் – “டோபில்சின் கேட்ஸகோல்” ஒரு “மேசியாவாக”க் கருதப்படுதல், கடவுளின் ஒரே பிள்ளை, கன்னிப்பிறப்பு முதலியவை – ஏசுவை ஒத்துப் போகின்றனவாம். Donald A. Mackenzie noted[10]: “The Spaniards were so convinced, however that the pre-Columbian cross was a Christian symbol that they examined Mexican mythology for traces of St. Thomas. Topiltzin Quetalcoatl, the hero god, was regarded as a mystery of the saint. “To” was an abbreviation of “Thomas”, to which “pilcin” which means “son” or “disciple” was added. Topiltzin Quetalcoatl closely resembled in sound and significance of Thomas, surnamed Didymus. Some, on the other hand, regarded Quetalcoatl as the Messiah and this view found favour with Lord Kingsborough, who wrote”, to compare Topiltzin Quetalcoatl with Jesus Christ as the son of god, born of virgin and so on.

படம்.6. மேலேயுள்ளது மாயா / மயன் என்ற நாகரிகத்தினருடைய சின்னம். அது துளசிமாடத்தைப் போன்றுள்ளது, பக்கவாட்டில் சி;லுவைப் போல் காணப்படுகிறது

 இக்கால ஜெசுவைட் பாதிரி பிரான்சிஸ் சேவியர் குளூனியின் ஆதரவில் மிதக்கும் கதை: இக்கால ஜெசுவைட் பாதிரி பிரான்சிஸ் சேவியர் குளூனியும், தாமஸை விடுவதாக இல்லை[11]. என்னத்தான் பேராசிரியர், சரித்திரச் சான்றுகள் படித்தான் ஆராய்ச்சி செய்வோம், ஹார்வார்ட் பல்கலைகழகத்தில் இருக்கிறோம், என்றெல்லாம் சொல்லிக் கொண்டாலும், தாமஸ் என்று வரும்போது, எல்லாவற்றையும் மறந்து, தெய்வநாயகம் பாணியில் இறங்கிவிடுகிறார்கள். கேட்டால் அவருக்கும் தான் பி.எச்டி கொடுக்கப்படுள்ளதே என்பார்கள்.

Jesuit Fr. Francis X. Clooney, in his essay on missionaries, writes:If, as Xavier found, non-Christian peoples were not entirely bereft of God’s wisdom and inklings of revealed truth, the cause of this knowledge had to be explained, and later generations spent a good deal of time reflecting on the matter. There were numerous theories early on among the missionary scholars. For example,  Antonio Ruiz de Montoya, writing in Peru in the mid-seventeenth century, thought that since God would not have overlooked the Americas for fifteen hundred years, and since among the twelve apostles St. Thomas was known for his mission to the “most abject people in the world, blacks and Indians,” it was only reasonable to conclude that St. Thomas had preached throughout the Americas: “He began in Brazil – either reaching it by natural means on Roman ships, which some maintain were in communication with America from the coast of Africa, or else, as may be thought closer to the truth, being transported there by God miraculously. He passed to Paraguay, and from there to the Peruvians.” சேவியர் கண்டதுபோல, கிருத்துவர்-அல்லாத மக்கள் எல்லோரும் கடவுளின் ஞானத்தையும், வெளிப்படுத்தப்பட்ட உண்மையினையும் பெற்றிருக்கவில்லை என்று சொல்லமுடியாது. ஏனெனில், அவர்களிடத்தேயுள்ள அத்தகைய நல்ல குணங்களை பிறகு விவரித்தாகவேண்டும். மிஷனரி பண்டிதர்களிடையே இதைப் பற்றி பற்பல சித்தாந்தங்கள் இருந்தன. உதாரணத்திற்கு, 17ம் நூற்றாண்டில் அன்டானியோ ரூயிஸ் டெ மோன்டோயா என்ற பாதிரி எழுதிகிறார், 12 அப்போஸ்தலர்கள் உலகமெல்லாம் சென்று “மோசமான மக்களுக்கு, கருப்பர்களுக்கு, இந்தியர்களுக்கு” என்று போதித்துள்ளபோது, அமெரிக்காவை விட்டு வைத்தார்கள் என்று சொல்ல முடியாது. ஆகவே, தாமஸ் அமெரிக்காவிற்குச் சென்று போதித்தார் என்பது நியாயமாகவேப் படுகிறது. “அவர் பிரேசிலில் ஆரம்பித்தார் – இயற்கையாக ரோமானிய கப்பல்களில் பயணித்து அங்கு செர்ர்ந்திருக்கலாம் அல்லது கடவுளது அதிசயத்தால், அவர் அப்படியே ஆப்பிரிக்கா கடற்கரை வழியாக அமெரிக்காவிற்கு போக ஏற்பாடு செய்திருப்பார். (பிரேசிலிருந்து) பெருகுவேவிற்குச் சென்றார், பிறகு அங்கிருந்து பெருவிற்குச் சென்றார்

அப்பப்பா, இப்பொழுதுதான், இந்த குளூனியின் சுயரூபம் தெரிகிறது. முன்பு, நண்பர்கள், இந்த ஆள் தமிழகத்தில் ஐந்து இடங்களில் தாமஸ் சர்ச்சுகள் கட்டியுள்ளதாகவும், அவற்றையெல்லாம் மீட்க திட்டம் போட்டு வந்துள்ளதாகவும் குறிப்பிட்டார்கள். ஆஹா, இத்தனை பெரிய ஹார்வார்ட் பொருபசர் இவ்வாறெல்லாம் செய்வாரா என்று சந்தேகப் பட்டேன், ஆனால், அவருடைய பேச்சு, எழுத்து இடத்திற்கு இடம், ஆளுக்கு ஆள் மாறுபடுவதை உணர்ந்து கொண்டேன்.

படம்.7 இப்படத்தை வைத்துக் கொண்டுதான், அமெரிக்காவில் ஏற்கெனெவே கிருத்துவம் இருந்தது. இதுதான் சிலுவையில் அறையப் பட்ட ஏசுவின் உருவம் என்று கதை கட்டினர். நம்பிக்கையாளர்கள் எதிர்க்கவே, இல்லை இது தாமஸாக இருக்கலாம், என்று கதையை மாற்றினர். அதையும் சிலர் எதிர்க்கவே, தாமஸ் அவ்வாறு வரையச் சொல்லிக் கொடுத்து, அவர்கள் வரைந்தார்கள், அவ்வளவு தான் என்றார்கள்!

 கிருத்துவ பாதிரிகளின் கருணை பொங்கும் விதம்: பிரே அந்தோனியோ டி லா கலன்சா என்ற பாதிரி கட்டமாக எழுதியுள்ளதிலிருந்து, கிருத்துவர்களின் திட்டம்

வெளிப்படுகிறது:

 “அவர்கள் [ஐரோப்பியர்கள்] இயற்கையான, தெய்வீக மற்றும் எதிர்மறையான சட்டதிட்டங்களை அனுமதிக்க மாட்டார்கள், ஆனால் இறைவனின் இரக்கத்தையும் மற்றும் நீதியையும் குறைப்பார்கள்; இயற்கைச் சட்டத்தையும் மீறுவார்கள். ஏனெனில், துரதிருஷ்டமாக தாங்கள் அப்போஸ்தலர்களால் மதம் மாற்றம் செய்யவிக்கப் பட்டோம் என்ற தகுதியை அடையாதலால், அத்தகைய தகுதி இம்மக்களுக்கு கிடைத்துவிடப் போகின்றதே என்று மறுப்பார்கள்”. Fray Antonio de la Calancha[12] (writing a half-century later than the genevan): “They [the Europeans] who will not admit the natural, divine, and positive laws and diminish God’s mercy and justice; they offend the natural law. Because they wish for those countries the misfortune of not having been evangelized by an apostle, something the Euriopeans would not accept for themselves”.

உண்மையிலேயே, இவரது கரிசனம், அன்பு, ஆதரவு, வக்காலத்து முதலியன புல்லரிக்க வைக்கிறது. கேட்கெட்ட ஐரோப்பியர்களுக்குத் தான் அந்த பாக்கியம் கிடைக்கவில்லை, அப்படியிருக்க நாங்கள் அத்தகைய பாக்கியத்தை, இந்த நாசமாக போகின்ற மக்களுக்குக் கொடுத்து, உய்வித்தால், ஏனய்யா அதனை தடுக்கிறீர்கள், என்பது போல கேட்கிறார்.

இந்தியாவில் உள்ளக் கட்டுக்கதையை அறிந்தே, பிரேசில்-மெக்ஸிகோவில் புதியக் கட்டுக்கதைய கிருத்துவர்கள் பரப்பினர்: ஜேக்கஸ் லேஃபே (Jacques Layfae) என்ற பேராசிரியர், “கேட்ஸகோல் என்ட் கௌதலுப்” என்ற தென்னமெரிக்க / மீசோ-அமெரிக்கக் கடவுளையும், தாமஸையும் ஒப்பிட்டு ஒரு புத்தகத்தை எழுதினார்[13]. ஆரம்பத்தில், எப்படி இந்தியாவில், குறிப்பாக தென்னிந்தியாவில், கிருத்துவர்கள், இதே மாதிரியான கதைகளை உருவாக்கி வைத்துள்ளார்கள், என்று சுருக்கமாகக் கொடுத்தப் பிறகு, தனது ஆராய்ச்சிற்கு வருகிறார். அய்மாரா, தூபி, கௌரானி, என்ற பலபெயர்களில் தாமஸ் அறியப்படுகிறார். பாம்பு, பறவை என்று பல உருவங்களில் மக்களுக்கு காட்சி கொடுத்துள்ளதாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. ஒருமுறை தாமஸ் 400 முயல்களாக மாறி கட்சி கொடுத்தாராம்[14]. தாமஸுடன், மேரியையும் இங்கு சேர்த்துக் கொண்டுள்ளர்கள்[15]. பொதுவாக உள்ளூர் கதைகளை தமக்கு சாதகமாக உள்ளவற்றை எடுத்துக் கொண்டு, அவற்றை தாமசுடன் இணைத்து, தாமஸ் தான், அவ்வாறு வந்து அவர்களை மதம் மாற்றினார் என்று கதைகளை உருவாக்கியுள்ளனர். ஏற்கெனெவே, போலி அத்தாட்சிகளை வைத்துக் கொண்டு, ஏசுவை அந்த கடவுளோடு ஒப்பிட்டதோடல்லாமல், சில சிற்பங்களையும் உருவாக்கியுள்ளார்கள்[16].

தாமஸ் மரக்கதைகள்: கிருத்துவர்கள் எப்படி மற்ற இடங்களில் மரக்கதைகளைப் பரப்பிவிடுகிறார்களோ, இங்கு கொஞ்சம் அதிகமாகவே விட்டிருக்கின்றனர் என்று தெரிகிறது.

  • அன்டானியோ ரூயிஸ் டெ மோன்டோயா என்ற பாதிரி அடிமைகளாக உள்ளூர்காரர்களைப் பிடிக்கும் போது ஏற்பட்ட சண்டைகளில், 15,000 இந்தியர்களை நீரின் வழியாக – 700 கட்டுமரங்கள் மற்றும் சிறிர படகுகள் மூலம் மற்றும் காடுகளின் வழியாக மீட்டுக் கொண்டு சென்றாராம். சரித்திரத்திலேயே, அது மிக்கப்பெரிய, அதிசயத்தக்க, நம்பமுடியாத நிகழ்ச்சி என்று வேறு வர்ணித்துள்ளார்கள். அவ்வாறு சென்றதற்கு தாமஸ் தான் உதவினார் என்று கதைக் கட்டியுள்ளனர். அதாவது, முன்பு புயல் வந்தபோது, தாமஸ் மரங்கள் மூலம் மக்களைக் காப்பாற்றினாராம், அதேபோல, தப்பித்துச் செல்லும் போது, மரங்கள், காடுகள் வழியாகச் சென்றதால், தாமஸ் காப்பாறினாராம்.
  • சான்தாகுரூஸ் என்ற கடற்கரை நகரத்தில், தாமஸே வந்து, சிலுவையை நட்டுவிட்டுச் சென்றதாக மக்கள் நம்புகிறார்கள்[17]. அதாவது, நீண்ட தலைமுடி, தாடி சகிதம் வந்த ஒரு வெள்ளைக்காரப் பெரியவர் தான் அந்த சிலுவையைக் கொடுத்து, நடுமாறு சொன்னதாக இன்னொருக் கதை[18].

ஸ்பெயின்-போர்ச்சுகல் நாட்டு மக்கள் எப்பொழுதுமே, எப்படியாவது அந்த அமெரிக்க மக்களின் கட்டுமானங்களில், எங்கேயாவது “மறைந்துள்ள யூதர்கள்” இருக்கிறார்களா என்று பார்ப்பார்களாம். அதாவது, முதலில் “யூதர்கள்” இருந்தார்கள் என்று ஏற்றுக் கொண்டால், பிறகு, கிருத்துவர்களும் இருந்தார்கள் என்று கதையளக்க தோதுவாக இருக்கும் என்பதுதான் அவர்களது எண்ணம். விராகோசா (Viracocha), கேட்ஸகோல் (Quetzalcoatl), போக்கியா (Bochia), பிரேஸர் டி போர்போர்க் (Brasseur de Bourbourg) முதலிய பழங்கால அஸ்டெக், மாயா, இன்கா நாகரிகங்களின் கடவுளர்களைப் போல, கிருத்துவக் கடவுளர்களை ஒப்பிட்டு, அதற்கான புதிய கதைகளை உருவாக்கி புழக்கத்தில் விடுவர். உள்ளூரில் அவர்கள் வழிபடும் கடவுளர்களில், சில வேறுபாடுகள்-முரண்பாடுகள் இருக்கும். அவற்றை, தமது புதிய கடவுளர்களோடு ஒப்பிட்டு, இவைதான் உயர்ந்தவை என்று எடுத்துக் காட்டுவர். கேட்ஸகோல் திருடர்களின் கடவுள், குடிசைகளை கொள்ளையெடுக்கும் வித்தைக்காரன், பெண்களுக்கு மயக்க மருந்து கொடுத்து திருடுபவன் என்ற கதைகளை எடுத்துக் கொண்டு, “உங்கள் கடவுள் போசமானவன், ஆனால், எங்கள் கடவுளோ உயர்ந்தவன்” என்று வியாக்கியானம் கொடுப்பார்கள். இதனால், படித்த அமெரிக்கர்கள் குழம்பிப் போய்விடுவர். அதாவது, அவர்களுக்கு, கிருத்துவர்கள் சொல்வதுதான் தெரியுமே, தவிர, கிருத்துவர்களைப் பற்றி, கிருத்துக் கடவுளர்களைப் பற்றி ஒன்றும் தெரியாது.

கிருத்துவர்கள் மதத்தின் பெயரால் எப்படி கொடுமைப்படுத்தினார்கள், என்பதை அந்நாட்டு இணைத்தளம் விளக்குகிறது[19]:

செயின்ட் தாமஸ் பெயரால் கொலைகள், கற்பழிப்புகள் முதலியன: மேலேயுள்ளவை அனைத்தும், தாமஸ் பெயரால் நடத்தப் பட்டது என்பதை அறியும்போது தான், இந்த கிருத்துவத்தின் உச்சக்கட்டத்தின் உண்மை வெளிப்படுகிறது. 1511லேயே, அரசாங்கம் இந்தியர்களை தங்களது “பாதுகாப்பு” வளையத்தில் கொண்டு வந்தது. இந்தியர்கள் அமைதியாக இருக்கும் போது அவர்கள் மதம் மாற்றப்படலாம் என்று சௌஸா என்பவருக்குக் கொடுக்கப் பட்ட    ஆணை தெளிவுப்படுத்துகிறது. போர்ச்சுகீசிய சட்டத்தின்படி, போப்பின் மத-உத்தரவுகளின்படி, பிரேசில் முழுவதும் கிருத்துவ மயமாக்கப் பட்டால் தான், தனது ஆளுகையின் கீழ் கொண்டுவரமுடியும். இருப்பினும் மதம் மாற மறுப்பவர்கள் முஸ்லீம்களைப் போல அடிமைகளாக்கப் படலாம். இங்குதான், செர்கியோ புவார்கா டி ஹொடெண்டா என்ற, சரித்திராசிரியர் எடுத்துக் காட்டுகிறார், அலைந்தி திரியும் அப்போஸ்தலர் செயின்ட் தாமஸின் இறுதிக்கட்ட பயணத்தில் அல்லது பயணத்தின் முடிவில் பிரேசில் இருப்பதினால், போர்ச்சுகீசிய ஆக்கிரமிப்பாளர்கள், ஒன்று எல்லோரும் மதம் மாறவேண்டும் இல்லை சட்டப்படி அவர்கள் அடிமைகள் ஆகவேண்டும் என்று வாதிக்க ஏதுவாயிற்று. அதாவது அரசின் பாதுகாப்பு வேண்டுமா அல்லது தண்டனை வேந்துமா என்பதனை அவர்களே திர்ர்மானிப்பதற்கு பதிலாக, இத்தகைய வேறுபாடு சுட்டிக்கட்டப்பட்டது[20].

© வேதபிரகாஷ்

15-04-2012


[1] வேதபிரகாஷ், இந்தியாவில்செயின்ட்தாமஸ்கட்டுக்கதை, மேனாட்டு மதங்கள் ஆராய்ச்சிக் கழகம், மதுரவாயல், சென்னை, 1989,

http://www.docstoc.com/docs/60716295/Indiavil-Saint-Thomas-Kattukkatai—Veda-Prakash

[2]  Robert Southey,History of Brazil, Volu.I, London, 1822, p.239.

[3] Louis-André Vigneras, Saint Thomas, Apostle of America, The Hispanic American Historical Review, Vol. 57, No. 1 (Feb., 1977), pp. 82-90.

[5] See books like The Conquet of Peru etc., as they contain vivid details about the persecution of innocent people of the old America.

[8] Robert Southey,History of Brazil, Volu.I, London, 1822, p.240

[9] There are many stories concerning a charismatic character under distinct names such as Pai Tume, Pai Sume, Karai Chume, Zume, Tume Arandu, Santo Tomás, San Bartolomé, all related to the teachings of the cultivation of some plants, or believed to be the saint of the agriculture. It is generally accepted that the Jesuits took advantage of the phonetic similarity between the names.

http://latineos.com/en/articles/popular-culture/item/111-doubting-thomas-and-the-wanderer-in-the-tropics.html

[10] Donald A. MacKenzie, Myths of Pre-Columbian America, 85.

[12] Fray Antonio de la Calancha (Father Calancha) ( La Plata , 1584 – Lima , 1654 ) was an Augustinian religious and chronicler of Charcas (now Bolivia ). The son of a encomendero Andalusian . He renounced the succession of his father to join the religious order of Augustinians . He studied theology at the University of San Marcos in Lima and reached high positions in his order, which led him to travel the Peru and gather a large number of news for his moralized chronicle of the order of San Agustin in Peru , whose first volume appeared in Barcelona in 1631 , and shortly afterwards was translated to Latin and French . The second volume, which was incomplete, appeared in Lima in 1653 . http://www.newadvent.org/cathen/03148d.htm

[13] Jacques Layfae, Quetzalcoatl et Guadalupu, Paris, 1974.

[14] அத்தியாயம்.10, Epilogue: The “Four Hundred” Modern Quetzacoatls, in the book of Jacques Layfae, pp.207-208.

[15] அத்தியாயம்.12, Holy Mary and Tonantzin, in the book of Jacques Layfae, pp.211-212.

[16] Wayne May, Christ in America?, – courtesy: Ancient American Magazine;  http://www.ensignmessage.com/archives/christinusa.html; http://www.ensignmessage.com/archives/christinusa2.html

[17] He planted the cross in the sand (another version of the legend says it was the Apostle Thomas who showed up and planted the cross), prayed for a few days and then left.

[18] Years later, around the time of Christ – and here’s where another legend kicks in – Quetzalcoatl showed up on a beach near Santa Cruz. The story goes on to say he appeared in the form of “an elderly white man with long hair and a beard” and carried an immense wooden cross.

[20] As early as 1511, the crown had placed the Indians under its “protection,” and it ordered Sousa to treat them well, as long as they were peaceful, so that they could be converted. Conversion was essential because Portugal’s legal claims to Brazil were based on papal bulls requiring Christianization of the Indians. However, those who resisted conversion were likened to Muslims and could be enslaved. In fact, as historian Sergio Buarque de Holanda showed, by identifying Brazil as a destination of the wandering Apostle St. Thomas the Portuguese settlers were able to argue that all natives had their chance to convert and had rejected it, so they could be conquered and taken captive legitimately. Thus, a distinction was made between peaceful, pliable natives who as wards deserved crown protection and those resisters who wanted to keep their independence and on whom “just war” could be made and slavery imposed.