Archive for the ‘எடிஸா’ Category

மேரியும் கண்ணகியும் சகோதரிகளாம்: கேரளாவில் தாமஸ் கட்டுக்கதைகள்!

மே 27, 2012

மேரியும் கண்ணகியும் சகோதரிகளாம்: கேரளாவில் தாமஸ் கட்டுக்கதைகள்!

கிருத்துவ-முஸ்லீம் மதங்களில் தாய் வழிபாடு முரண்பாடு: இந்தியாவில் சக்தி வழிபாடு இருந்தது, இருப்பதில் ஒன்றும் புதியதில்லை. தாயே கடவுளாக மதிக்கப்பட்டு வழிபாடு நடக்கிறது. ஆனால், மற்ற மதத்தினருக்கு அத்தகைய எண்ணமே தெய்வகுற்றமாகிறது. ஆமாம், கிருத்துவர்களுக்கும், முஸ்லிம்களுக்கும், கடவுள் எப்பொழுதுமே ஆணாகத்தான் இருக்க வேண்டும். இருப்பினும் கடவுள் ஆணும் இல்லை, பெண்ணும் இல்லை என்றெல்லாம் உறுதியாகச் சொல்லிக்கொள்வார்கள். அம்மதங்களில் உள்ள தாய்வழிபாடு, பெண்தெய்வ வழிப்பாடு முதலியவற்றை மறைப்பார்கள், மறுப்பார்கள்[1]. மேரியின் வழிபாடு கத்தோலிக்கக் கிருத்துத்தில் முதன்மையானது. ஆனால், மேரி கடவுள் கிடையாது. மேரியின் வழியாக ஏசு மனித உருவில் வந்து பிறந்தால், மேரியை ஏன் கடவுளாக மதிக்கக் கூடாது என்று கிருத்துவர்கள் விளக்குவது கிடையாது.

 

குளூனி புத்தகத்தின் அட்டையில் இத்தகைய ஒரு படத்தைத் தேர்ந்தெடுத்து வெளியிட்டுள்ளார்கள். மேரி ஒரு இந்திய/ இந்துப் பெண்ணைப் போல சேலை-ஜாக்கெட் அணிந்துள்ளாள். போதாகுறைக்கு நெற்றியில் குங்குமத்திற்கு பதிலாக வெண்ணிறமான பொட்டு வைத்தது போல காணப்படுகிறது. பொதுவாக திருமணமான பெண்ணின் நெற்றியில் குங்குமத்தைத் தான் வைப்பார்கள். அம்மனாக பாவிக்கின்ற சிலைகளுக்குக்கூட குங்கும தான் வைக்கப்படும். அப்படியிருக்க குங்குமம் அல்லாத அந்த வெண்ணீறப் பொட்டு என்னவாக இருக்கும் எனும்போது, விபூதி என்பதுபோல தோன்றுகிறது. ஆனால், விதவைகள் தான் விபூதி வைத்துக் கொள்வது வழக்கம். பெண் தெயம் சிலைகளுக்குக் கூட விபூதி வைக்கும் பழக்கம் கிடையாது. ஆகவே, மேரிக்கு விபூதி வைக்கப் பட்டிருந்தால், அவள் பெண் தெய்வம் இல்லை, ஆண் உறவில்லாதவள், இருப்பினும் ஆண் இணையற்றவள். அதாவது பெயருக்கு கணவன் ஜோசப் இருந்தாலும், ஆவியினால் புணரப்பட்டு, கர்ப்பம் தரித்து, குழந்தையைப் பெற்றெடுத்ததால், அவ்வாறாக சித்தரிக்கப் பட்டுள்ளாள் போலும்!

ஏசு கடவுள் என்றால், மேரி கடவுள் கிடையாது: ஏசுவைக் கிருத்துவர்களாக மதிக்க வேண்டும் என்றால், மேரியை கடவுளாக மதிக்க முடியாது. இருப்பினும் மேரியின் கணவர் ஜோசப் மதிக்கப்படுவது கிடையாது. கடவுள் என்று வரும்போது, ஜேஹோவைத் தான் கடவுள் என்பார்கள், இல்லை ஏசுவைக்கூட கடவுளின் மைந்தன், கடவுள் என்பார்கள் ஆனால், மேரி கடவுள் கிடையாது. அதாவது, ஏசு கடவுள் என்றால், மேரி கடவுள் கிடையாது. மேரியைப் போல, ஜோசப்பும் கடவுள் கிடையாது. சிவனுடன், தேவி, அபிராமி, சக்தி, பார்வதி என்றும் சமமாக வழிபட்டு வருவது இந்திய-இந்து பண்பாடு. ஆனால், மேரியுடன் ஜோசபை வைத்து கிருத்துவர்கள் வழிபாடு செய்வதில்லை. ஏன் என்று அவர்கள் விளக்குவதும் கிடையாது. கேட்டால் ஹார்வாட் பல்கலைக்கழக பேராசியர்களுக்கே பொத்துக் கொண்டு கோபம் தான் வருகிறது[2]. இந்நிலையில் தான், இவர்கள் மேரியும் கண்ணகியும் சகோதரிகள் என்று கதைவிடுகிறார்கள். முன்பு தாமஸும், பகவதி அம்மனும் காதலர்கள் என்று கிருத்துவர்கள் சொன்ன கட்டுக்கதையைப் பற்றி குறிப்பிட்டிருந்தேன்[3]. அக்கட்டுக்கதைவை வைத்துக் கொண்டு, பெரிய-பெரிய மேனாட்டு பல்கலைக்கழகங்களில் ஆராய்ச்சி என்ன[4], பட்டங்கள் என்ன, எல்லாமே தாராளமாக நடந்து கொண்டேயிருக்கின்றன, பறந்து கொண்டே இருக்கின்றன!

 

கிருத்துவர்களின் சகிப்புத்தன்மையற்ற நிலை: கிருத்துவர்கள் தாம் மேனாட்டு பழக்க-வழக்கங்களைப் பின்பற்றுகிறோம், நாகரிகமாக இருக்கிறோம், ஆங்கிலம் பேசுகிறோம் என்று பல விஷயங்களில் மற்ற இந்தியர்களை விட உயர்ந்திருந்தாலும், மத விஷயத்தில் சகிப்புத்தன்மையற்றவர்களாகவே இருந்து வருகிறாற்கள். 19-20 நூற்றாண்டுகளில் கூட கேரளாவில், மத ஊர்வலங்களை வைத்துக் கொண்டு, கிருத்துவர்கள் கலாட்டா செய்ய முனைந்துள்ளார்கள் என்பது பிறகு தான் தெரியவருகின்றது. இந்துக்கள் தேவதைகளைன் வணங்குவது, பலிகொடுப்பது, பூஜைசெய்வது, ஊர்வலம் போவது என்பதெல்லாம், காலங்காலமாக கிராமங்களில் ஊர்களில் நடந்து வருகின்றன. ஆனால், கிருத்துவர்கள், அதற்கேற்றார்போல, புதிய கிருத்துவ சாமியார்களைக் கண்டு பிடித்து, கிராமதேவதைகள் அல்லது பிரியமான குலதெய்வங்களுக்கு இணையாக வைத்துக் கொண்டாடுவது, இந்துக்கள் பண்டிகைகள் வரும் நேரத்தில், இவர்களும் புதிய விழாவை அறிமுகப்படுத்திக் கொண்டாடுவது, போட்டியாக ஊர்வலம் போவது என்றெல்லாம் ஆரம்பித்தனர்[5]. சர்ச்சுகளுக்குள் நடப்பவை வெளியே நடக்க ஆரம்பித்தன. இதனால், கிருத்துவர்கள் மீது, இந்துக்களுக்கு கோபம் ஏற்பட்டது, பிறகு தொடர்ந்து இடைஞ்சல்கள் செய்து வரும்போது வெறுப்பு ஏற்பட்டது. அதுமட்டுமல்லாது, இந்துக்களைப் போலவே, தமது விக்கிரங்களை, சிலைகளை கோவில் வழியாக எடுத்துச் செல்லும் போது, இந்துக்களுக்கு எதிராக கூப்பாடு போட ஆரம்பித்தனர். இதனால், பதிலுக்கு இந்துக்களும் கத்த ஆரம்பித்தனர். இத்தகைய கூப்பாடுகள் அசிங்கமான வார்த்தைகளிலும் முடிந்தன[6]. பொதுவாக கிருத்துவர்கள், விக்கிர ஆராதனையை (idolatory) எதிர்ப்பவர்கள், உருவ வழிபாட்டைச் செய்யும் இந்துக்களைக் குறவாக பேசி வருபவர்கள். பிறகு கிருத்துவர்கள் எப்படி, அதே “செய்யக்கூடாதவைகளை செய்து”, இந்துக்களுக்கு போட்டியாக வந்தனர் என்று தெரியவில்லை. மேலும் மேனாட்டு ஆராய்ச்சியாளர்கள் இந்த மிக்கியமான விஷயங்களை மறந்து, மறைத்து மேல்-மேல் கட்டுரைகள், புத்தகங்கள் எழுதிவருவது, பட்டங்கள் பெறுவது கேலிக்கூத்தாக இருக்கிறது.

 

   

வாடிகனின், போப்பின், இந்திய கிருத்துவர்களின் இரட்டை வேடங்கள்: கிருத்துவர்கள் உண்மையில் கிருத்துவர்களாக இருக்க வேண்டும், இல்லை இந்துக்களாக இருக்க வேண்டும், இந்துக்கள் போல நடித்துக் கொண்டு, தாங்கள் கிருத்துவர்கள் என்று சொல்லிக் கொள்ளக் கூடாது. அதற்கு “உள்-கலாச்சாரமயமாக்கல்” (inculturation) போன்ற திட்டங்களை வஞ்சமாகக் கூறி ஏமாற்ற வேண்டிய அவசியம் இல்லை[7]. ஏனெனில், ஒருபக்கம் அதனை ஆதரித்து பரப்பும் வேலையில், மறுபக்கம், போப் யோகா செய்யக் கூடாது, பரத நாட்டியம் ஆடக்கூடாது, “ஓம்” என்ற வார்த்தையை உச்சரிக்கக் கூடாது என்றெல்லாம், முஸ்லீம்களைப் போல பத்வா போட்டு / புல்களை (issuing bulls) / ஆணைகளை வெளியிட்டுக் கொண்டிருக்கக் கூடாது. கிருத்துவர்களே அவற்றை எதிர்த்தும் வருகிறார்கள்[8]. 70,000 பேய்களையோட்டிய வாட்டிகனின் பேயோட்டி, யோகா சாத்தானின் வேலை, அது கிருத்துவத்திற்கு ஒவ்வாதது[9] என்று குறியிருக்கிறார்[10], ஆனால், ஏசுவை பெரிய யோகி மாதிரி சித்தரிப்பதை என்னவென்பது? இதெல்லாம் நிச்சயமாக கிருத்துவர்களின் இரட்டை வேடங்களே.

Fr Gabriel Amorth 25-11-2011 - Yoga devil practice

மேரி-கண்ணகி சகோதரிகள்: கேரளா பழைய சேரநாடாகிறது, அதனால் இங்கு கண்ணகி வழிபாடு உள்ளது. அதற்கு முன்னரே சக்தி வழிபாடும் இருந்திருக்கிறது. பெண்மையை தெய்வீகமாக மதித்த கேரள பூமி, அந்நியயர்களின் வரவிற்குப் பிறகு மாற ஆரம்பித்தது. உள்ளூர் பழக்க-வழக்கங்கள் மாற ஆரம்பித்தன; திரித்துக் கூறப்பட்டன; எழுதப்பட்டன; அவ்வாறான கலப்பில், குழப்பத்தில் அம்மதங்கள் கதைகளை உருவாக்கின. மனர்காட் என்ற ஊரில் மேரியும், கண்ணகியும் நட்புறவுடன் இருந்தார்களாம். ஆனால், ஒருமுறை கிருத்துவர்கள் ஊர்வலம் போனபோது, ஒருவர் மற்றவரைப் பார்த்துக் கொள்ளவில்லையாம். குறிப்பாக மேரி தன்னை மதிக்காதலால் தேவிக்கு / கண்ணகிக்கு கோபம் உண்டாகியதாம்.

இதனால் அவ்வூரில் நோய் உண்டாகியது, சின்னம்மை பரவியது. உடனே கோவிலில் வெளிச்சப்பாட்டுப் பாடி, காவடி எடுத்து காரணம் கண்டறிந்த போது, மேரி அவ்வாறு தேவியை மதிக்காதது தான் என்றறிந்தனர்.  இருதரப்பு மக்களும் சண்டை போட்டுக் கொள்ளாமல் இருக்க வேண்டுமானால், சகோதரிகள் ஒன்று சேர்ந்தே ஆகவேண்டும் என்று முடிவு செய்யப்பட்டதாம். அதனால், சகோதரிகள் ஒப்புக்கொண்டு இணைந்தனராம், மறுபடியும் பழக ஆரம்பித்தனராம். These two females are generally on good terms. One day, however, when there was a procession for one of the figures, the two did not look at each other. One of them, I think it was the devl, became offended because she was not acknowledged by the other. Following this, there was an epidemic of chicken pox. The temple oracle (veliccappdtu) castms divining shells (kavati) and found out the reason, which was that the devl was offended by the other. Because the people were affected by the quarrel, the two sisters needed to come to a reconciliation and thus today they are rnends again.

இதிலிருந்து, சுலபமாக நாம் பெறப்படும் விஷயங்கள் கீழ்கண்டவாறு பட்டியலிட்டு விவாதிக்கலாம்.

  1. மேரி கண்ணகியை / தேவியை மதிக்கவில்லை.
  1. அல்லது கிருத்துவகள் கண்ணகியை / தேவியை மதிக்கவில்லை.
  1. அல்லது கிருத்துவகள் கண்ணகி / தேவியின் கோவிலை ஆக்கிரமித்துக் கொண்டனர் / தாக்கினர்.
  1. இதனால் கலவரம் ஏற்பட்டது.
  1. கலவரத்தைக் கட்டுப்படுத்த கிருத்துவர்கள் இந்துகக்ளுடன் சமரசம் செய்து கொண்டிருக்கலாம்

பூரம் திருவிழா நடந்தபோது கலவரம் ஏற்பட்டுள்ளதை அந்த ஆராய்ச்சியாளர்கள் ஒப்புக்கொள்கிறார்கள்[11].

எர்ணாகுளத்தில் புறப்பகுதியில் உள்ள சிரியன் கத்தோலிக்க சாமியார் சொல்லும் கதை: இக்கதை காளிக்கும் செபாஸ்டியன் என்ற கிருத்துவ சாமியாருக்கும் நடந்த சகோதர-சகோதரி பிரச்சினையைக் கூறுகிறது. இது கண்ணூர் என்ற இடத்தில் நடந்ததாக அந்தோணி என்ற பாதிரி கூறியதாக கோரின் டெம்ப்ஸி குறிப்பிடுகின்றார். வருடாந்திர செபாஸ்டியன் சர்ச் விழாவில், கிருத்துவர்கள் தமது ஊர்வலத்தை காளிகோவிலின் வழியாக எடுத்துச் செல்வார்களாம். அப்பொழுது காளிக்கோவிலின் பிரதான கதவுகள் திறக்கப்பட்டு, காளி செபாஸ்டியனை செய்வாராம். ஆனால் சமீபத்தில் 1993-1994 வருடகாலத்தில் அக்கிராமத்தில் இருக்கும் ஆர்.எஸ்.எஸ் (the R.S.S.,a afundamentalist” Hindu political party[12]) என்ற இயக்கத்தைச் சேந்தவர்கள், அவ்வாறு கதவுகளைத் திறக்கவேண்டாம் என்றார்களாம். ஆனால், காளி மிகவும் கோபம் கொண்டாளாம். அதனால், தெவக்குற்றம் ஏற்பட்டுவிடுமோ என்று பயந்து அடுத்த ஆண்டில், கதவுகளைத் திறந்து விட்டனராம்.

இது இப்பொழுது உருவாக்கப்பட்டக் கதையாக இருந்தாலும், சபாஸ்டியன் சர்ச் கட்டப்பட்டுள்ள இடம், முன்பு காளி கோவிலுக்குச் சொந்தமாக இருந்திருக்க வேண்டும். அதனால் மதம் மாறிய கிருத்துவர்கள், அதாவது முந்தைய இந்துக்கள் அவ்வாறு காளிக்கு மரியாதை செய்து வந்திருக்கலாம். சென்னையில் மயிலாப்பூரில் கபாலீசுவரர் கோவிலை இடித்தவர்கள், கேரளாவில் இத்தகைய வேடம் போடுகிறார்கள் போலும்.

வேதபிரகாஷ்

27-05-2012


[1]  The moon god “al-Ilah” (Allah) had three daughters named al-Lat, al-Uzza and Manat. The first two were even named after their father. Each daughter had a separate shrine near Mecca, where Allah’s shrine was located. Prior to the rise of Islam, these three goddesses were associated with Allah as his daughters and all were worshiped at Mecca and other places in the vicinity. (Jack Finegan, The Archaeology of World Religions, 1952, p482-485, 492).

[2] பேராசிரியர் பிரான்சிஸ் சேவியர் குளூனி, “தெய்வீகத்தாய், ஆசிர்வதிக்கப் பட்ட அம்மா – இந்து தேவதைகளும், கன்னி மேரியும்” என்ற நூலில் அவரால் ஸ்ரீ, தேவி மற்றும் அபிராமி மேரியுடன் ஒப்பிட்டப்பட்டுள்ளது. ஸ்ரீ-விஷ்ணு, தேவி-சிவன், அபிராமி-சிவன் என்றுள்ளபோது, மேரிக்கு யார் கே.வி.ராமகிருஷ்ண ராவ் என்பவர் என்று கேட்டபோது, அவருக்கு முகம் சிவந்து, விருட்டென்று எழுந்து, அடிக்க வரும் போல அருகில் வந்தார். சாட்சிற்கு வெங்கட்ராகவன் என்ற நண்பரும் உடன் இருந்தார்.

Incidentally, this has been the basis of comparative work carried on by Francis Clooney, later published in his book, Divine Mother, Blessed Mother: Hindu Goddesses and Virgin Mary, Oxford University Press, 2005. But, he cleverly avoided this point, see.p.229 etc.

[4] Susan Bayly, Saints, Gooddesses and Kings: Muslims and Christians in South Indian Society 1700-1900, Cambridge, Cambridge University Press, 1989, pp..278-280.

Alex C.J. Neroth Van Vogelpol, Influences of Hinduism on the Syrian Christianity of St. Thomas of Kerala, India, 2003, p.17.

[5] During the late nineteenth and early twentieth centuries, animosity between Hindus and Christians reached their height, articulated most visibly during festivals honoring patron saints and deities. According to BAYLY,confrontations erupted most commonly over the logistics of festival processions or the performance of religious music outside rival temples or churches (1989,313). During the early twentieth century, a Syrian Christian described annual religious festival processions as providing opportunities for Hindu and Syrian celebrants to march past one another’s shrines “howling,screaming and crying out obscene words” (Bayly 1989,294). One of the worst clashes occurred in 1891 when the Malabar Puram festival and Easter coincided, precipitating fierce rioting throughout the region. According to BAYLY, where once these occasions were opportunities for “the sharing of rites and regalia… they now provided a focus for the expression of exclusive communal identities” (1989,313).

[6] During the early twentieth century, a Syrian Christian described annual religious festival processions as providing opportunities for Hindu and Syrian celebrants to march past one another’s shrines “howling,screaming and crying out obscene words” (Bayly 1989,294). One of the worst clashes occurred in 1891 when the Malabar Puram festival and Easter coincided, precipitating fierce rioting throughout the region. According to BAYLY, where once these occasions were opportunities for “the sharing of rites and regalia… they now provided a focus for the expression of exclusive communal identities” (1989,313).

[7] Sita Ram Goel, Catholic ashrams – Sanyasins or Swindlers, Voice of India, New Delhi, 1988.

[8] Swami Kulandaisami, (Victor J. F. Kulandai), The Paganization of the Church in India, “Galilee”, No.6, Nimmo Road, San Thome, Madras, 1988.

[10] Father Gabriel Amorth has carried out more than 70,000 exorcisms in his capacity as Chief Exorcist at the Vatican.

The 85-year-old can boast 25 years in the post after being appointed by the late Pope John Paul II. Father Amorthsaid: ‘Practising yoga brings evil as does reading Harry Potter. They may both seem innocuous but they both deal with magic and that leads to evil.’ He added:’Yoga is the Devil’s work. You thing you are doing it for stretching your mind and body but it leads to Hinduism. All these oriental religions are based on the false belief of reincarnation.’

http://www.dailymail.co.uk/news/article-2066289/Yoga-work-devil-says-Vaticans-chief-exorcist-doesnt-like-Harry-Potter-either.html

[11] In stark contrast to Bayly’s portrayal of communal mayhem unleashed at the Puram festival nearly one hundred years ago are the traditions currently in vogue at Thrissur’s Puram festival.

One of the worst clashes occurred in 1891 when the Malabar Puram festival and Easter coincided, precipitating fierce rioting throughout the region. According to Susan Bayly, where once these occasions were opportunities for “the sharing of rites and regalia… they now provided a focus for the expression of exclusive communal identities”.

Susan Bayly, Saints, goddesses and kings: Muslims and Christians in South Indian society, 1700—1900. Cambridge: Cambridge University Press, 1989, p.313.

[12] பிறகு அடிக்குறிப்பு 12ல், இவ்வாறு அடைமொழியில்லாமல் குறிப்பிடுகின்றார், “the R.S.S., the Muslim League, and the Congress Party occasionally become forces for interreligious division”. ஆகையால், மேனாட்டவர்களுக்கும், மதரீதியில், அரசியல் ரீதியில் விளக்கங்கள் கொடுக்கும்போது, பாரபட்சம், வித்தியாசம் பாராட்டுதல் முதலியவை உKள்ளன என்று தெரிகிறது.

Advertisements

சைனாவில் தாமஸ்: சர்ச்சுகளை 65-68 வருட வாக்கில் கட்டுவித்தார்!

ஏப்ரல் 15, 2012

சைனாவில் தாமஸ்: சர்ச்சுகளை 65-68 வருட வாக்கில் கட்டுவித்தார்!

தாமஸின் கல்லறைகள், மண்டையோடுகள், எலும்புக்கூடுகள், எலும்புகள், உடலெச்சங்கள் எப்படி பல நாடுகளில் உள்ளன என்ற வேடிக்கையான, ஆனால், கிருத்துவர்களின் கட்டுக்கதை, பொய், மாய்மாலங்லளை கீழ்கண்ட இடுகைகளில் எடுத்துக் காட்டியுள்ளேன். உண்மையிலேயே, ஒரு மனிதன் இந்த பூமியில் பிறந்தான் என்றால், அவனுக்கு ஒரு உடல், ஒரு எலும்புக்கூடு, மண்டையோடு என்றுதான் இருக்கும். ஆனால், தாமஸ் என்று கதை விட்டுக் கொண்டிருக்கும் ஆளுக்கு ஏகப்பட்ட எலும்புக்கூடுகள், மண்டையோடுகள், மம்மிகள் என்றுள்ளன என்று கிருத்துவர்கள் ஒவ்வொரு நாட்டிலும் வைத்துக் கொண்டு அடிக்கும் கூத்தை சரித்திரம் என்று வேறு சொல்லிக் கொண்டு திரிகிறார்கள். இங்கிலாந்து, கிரீஸ், மெசபடோமியா / துருக்கி, அமெரிக்கா என்ற பல நாடுகளில் உள்ள அந்த விவகாரங்களை கீழ்கண்ட இடுகைகளில் விவரித்துள்ளேன்.

அமெரிக்காவில் செயின்ட் தாமஸ்: புதிய கதைகள், அதிசயங்கள், ஆர்பாட்டங்கள் – ஆனால் உருவாக்குவது ஆதரிப்பது ஹார்வார்ட் போன்ற பல்கலைக்கழகங்கள்! https://thomasmyth.wordpress.com/2012/04/15/saint-thomas-in-america-the-final-destination/
எடிஸ்ஸாவில் தாமஸ் சமாதி, எலும்புக்கூடு, எலும்புகள்! https://thomasmyth.wordpress.com/2012/04/14/thomas-relics-at-edessa-turkey/
ஓர்டோனாவில் செயின்ட் தாமஸ் கல்லறை, எலும்புக்கூடு, ஊர்வலம், வழிபாடு இத்யாதி! https://thomasmyth.wordpress.com/2012/04/13/ortona-thoas-relics-tranferred-from-edessa/
தாமஸ் மண்டையோடு இருக்குமிடம்: அற்புதங்கள் பல நடந்த இடம்! https://thomasmyth.wordpress.com/2012/04/13/thomas-skull-at-patmos-island-and-related-legends/
கந்தர்புரியின் செயின்ட் தாமஸும், மைலாப்பூரின் கட்டுக்கதை தாமஸும் (கடற்கரையில் கபாலீசுவரம்) https://thomasmyth.wordpress.com/2012/04/08/similarities-between-the-legends-of-thomas-canterbury-and-mythical-thomas-of-india/

இனி சைனாவில் தாமஸ் என்பது பற்றிய விவரங்களை இங்கு காண்போம்.

சைனாவில் செயின்ட் தாமஸ்: உலகத்தில் தாமஸ் போகாத ஊரே இல்லை என்பது போல, நாளுக்கு நாள் கதைகளை அதிகரித்துக் கொண்டே போகிறார்கள். அதற்கேற்றார்போல, கோடிகளை செலவழித்து ஆராய்ச்சி செய்ய, பல இடங்களில், ஆராய்ச்சி மையங்களையும், ஆட்களையும் தயார்செய்து வைத்துள்ளார்கள். அதற்லேற்றார்போல, அந்தந்த நாட்டு ஆட்கள் அத்தாட்சிகளை உருவாக்கிக் கொடுக்கிறார்கள் போலும். இதோ கிருத்துவர்கள் கத்தோலிக்கர்களுக்கு படு குசி, ஆமாம், சைனாவின் நாளிதழே ஒப்புக் கொண்டுவிட்டதாம். சைனாவில் தாமஸ் 65 – 68 வருட வாக்கில் சர்ச்சுகளை கட்டுவித்தாராம். ஆகையால் இனி “அப்போஸ்தல” என்ற பட்டத்தோடு கம்பீரமாக பவனி வரலாம் என்று சொல்லிக் கொள்கிறது[1] (….archaeology proves beyond a doubt the founding of the Church in China by the Apostle St. Thomas between 65 and 68 a.d. Thus China takes her place among the first countries in the world to be evangelised, and her Church can take pride in the title of “apostolic”).

ஹான் காலத்திலேயே (22-220) சிரிய கிருத்துவம் சைனாவிற்கு வந்fது விட்டது: சீனர்களின் வம்சாவளி காலக்கணக்கீட்டை சரித்திர ஆசிரியர்கள் அப்படியே எடுத்துக் கொள்கிறார்கள். அவை எப்படி தீர்மானிக்கப் பட்டன என்று தெரியவில்லை. அத்துடன் ஒப்பிடும், கிருத்துவர்கள், ஹான் காலத்தில் அதாவது 20-220 காலகட்டத்தில் சைனாவில் கிருத்துவம் வந்தது என்கிறார்கள். கிருத்துவம், கிருத்துவமாக முதல் நூற்றாண்டுகளில் அறியப்படாமல் இருந்தது. அது தோன்றிய இடத்திலேயே மூன்று-நான்காம் நூற்றாண்டுகளில் தான் அறியப்பட ஆரம்பித்தது. உள்ள அத்தாட்சிகளும் அவ்வாறேயுள்ளன. அந்நிலையில் இப்புதிய ஆராய்ச்சியாளர்கள் ஆய்ரக்கணக்கான கி.மீ தூரம் தாண்டி, கிருத்துவம் சைனாவிற்குள் வந்து விட்டது என்கிறார்கள். சைனாவில் தாமஸ் 65 – 68 வருட வாக்கில் சர்ச்சுகளை கட்டுவித்தார் என்றால், கிருத்துவ இறையியல் வல்லுனர் வாங் வைஃபின் (Christian theology professor Wang Weifan), ஒரு படி மேலே சென்று, அல்லது கீழே வந்து 86ல் தான் கிருத்துவம் சைனாவிற்கு வந்தது என்கிறார்[2] (Studies show that as early as 86 A.D., or the third year under the reign of “Yuanhe” of Eastern Han, Dynasty Christianity entered into China, 550 years earlier than the world accepted time).

  ஹான் காலத்தைய கற்சிற்பங்களில் உள்ள மீன், பறவைகள், விலங்குகள் முதலியவற்றைக் காட்டி, பைபிளில் இறைவன் எப்படி படைப்பை ஆரம்பித்தான் என்றுதான் இது விளக்குகிறது, என்று விளக்கம் கொடுக்கிறார். (The 74-year-old professor, who is also a standing member of the China Christian Council, showed reporter a pile of photos of Han stone carvings and bronze basins taken by him. He also compared the designs on them with that of the Bible, composed of fish, birds, and animals demonstrating how God created the earth)

ஒரு வண்டியும் உள்ளது, அது தேரோ, இக்கால ரிட்சாவோ தெரியவில்லை. ஆண்டவர் அதையும் படைத்தார் என்று ஏன் சொல்லவில்லை? இல்லை படைப்பின்போது தூங்கிவிட்டாரா? இல்லை உருண்டையானது எதுவும் கர்த்தருக்குத் தெரியாது போலும்.

காலக்கிரம நிகழ்ச்சிகளினால் குழம்பி போன ஆராய்ச்சியாளர்கள்: 65 மற்றும் 68 ஆண்டுகளுக்கிடையில் தாமஸ் சைனாவில் கிருத்துவமதத்தை ஸ்தாபித்தார். அந்நிகழ்ச்சி 40 மற்றும் 52 ஆண்டுகளுக்கிடையே கூட நடந்திருக்க வாய்ப்புள்ளது. இது 65-68 ஆண்டுகளில் ஏற்பட்டது என்று கொண்டால், கேரளாவிற்கு பிறகு இங்கு ஏற்பட்டிருக்க வேண்டும். சால்டியன் / மெசபடோமிய கலாச்சார தாக்கம், இந்திய சிரியன்-கிருத்துவர்களிடையே காணப்படுகின்றது. சால்டிய மரபு தாமஸ் சைனாவிற்குச் சென்றதையும் குறிப்பிடுகின்றது. இதன்படி பார்த்தால், 64ல் மெயிலபுரத்தில் தனது வேலையை முடித்துக் கொண்டு, 65ல் சைனாவிற்கு வந்திருக்க வேண்டும். ஆகவே சைனாவில் 64ம் வருடம் மற்றும் ஜப்பானில் 70ம் வருடம் தாமஸ் கிருத்துவத்தை முறையே ஸ்தாபித்திருக்க வேண்டும் என்று, கருதுகோளை வைக்கின்றது[3]. லி வென்-பின் (Li Wen-Pin) என்பவர், தனது சைனா சரித்திரத்தில் சுருக்கமாகக் குறிப்பிடுகின்றார். சிரியன் கிருத்துவ மிஷனரிகள் ஹான் காலத்தில் (25-220) சைனாவிற்கு வந்துள்ளன. ஆனால், அவை பட்டுப்பூச்சிப் புழுக்களை எப்படி வளர்க்கவேண்டும் என்று கற்றுக் கொள்ளத்தான் வந்தனவாம்[4]. இருப்பினும் அப்படி கற்றுக் கொண்டே, சீனமக்களிடம் பைபிளைப் பரப்பத்தான் அவை வந்தனவாம். ஹான் வம்சாவளி உடைந்தபிறகு, வேய், வு, மற்றும் சூ என்று சைன அரசு பிரிந்து விட்டது. ஏழாம் நூற்றாண்டுகளில் கிருத்துவம் எப்படி சைனாவிற்குள் வந்தது பற்றிய விவரங்களை இங்கு காணலாம்[5].

கிருத்துவ மத்தத்திற்கு ஜப்பான் அரசு-சாரா நிறுவனங்கள் காட்டும் ஆதரவு: ஜப்பானிய அரசு-சாரா கிருத்து நிறுவனங்களின் அமைப்பு[6] (அசோசியேஷன் ஆப் கிரிஸ்டியன் என்.ஜி.ஓஸ் இன் ஜபான்) என்பதன் ஆதரவுடன், கீய்கோ நிறுவனம்[7] ஜப்பான், சைனா முதலிய நாடுகளில் கிருத்துவம் எப்படி பரவியது என்று ஆராய்ச்சி செய்து வருகின்றது, இந்த ஆராய்ச்சியில் ஈடுபட்டுள்ளது. இது அபோகிரபல் பைபிள்களில் உள்ள விஷயங்களை வைத்துக் கொண்டு, தாமஸ் சைனா, மங்கோலிய, ஜப்பான் நாடுகளுக்கு முதல் நூற்றாண்டிலேயே வந்தார். சர்ச்சுகளைக் கட்டினார் என்று புதிய கருதுகோளை வைக்கிறது. அதற்கேற்றாற்போல, பழைய தொல்துறை ஆதாரங்களை எடுத்துக் கொண்டு, புதியதாக, மாற்றியமைக்கப் பட்ட முறையில் விளக்கம் அளிக்கிறது. முன்பு, பௌத்த மதத்தைச் சார்ந்தவை என்றுள்ள சிற்பங்களுக்கு, வலிந்து, கிருத்துவ சாயம் பூசப் பார்க்கிறது. சாமுவேல் லீ என்பவர், “ஜப்பானின் 20000 வருட கிருத்துவ வரலாறு” என்ற புத்தகத்தையும் எழுதி 2010ம் ஆண்டில் வெளியிட்டுள்ளார்[8]. இதற்கு முன்பு, மைக்கேல் ஜோம்பி என்பவரும் இதே வகையான கருத்துகளை வெளியிட்டுள்ளார்[9].

சமீபத்தைய பௌத்த சிற்பங்களின் மாறுபாடு மிக்க விளக்கம்: பௌத்தம் சைனாவில், வெகு காலத்திற்கு முன்பே பரவியிருந்ததை சரித்திராசிரியர்கள் எடுத்துக் காட்டியுள்ளார்கள். அதற்கேற்றாற்போல, பல பௌத்த விஹாரங்கள், கோவில்கள், அவற்றில் புத்தர், மற்ற பிக்குகளின் விக்கிரங்கள், சிற்பங்கள், சித்திரங்கள் முதலியன ஏராளமானவை காணப்படுகின்றன. அவற்றில் பெர்ம்பாலானவை, இந்தியத்தாக்கத்தில் உள்ளன இன்பதை அவற்றைப் பார்க்கும்போதே தெரிந்து கொள்ளலாம். இந்நிலையில், கீழ்கண்ட புகைப்படம், மற்றும் சித்திரங்களை வைத்துக் கொண்டு, கிருத்துவ சார்பு விளக்கம் கொடுக்கப் படுகிறது.

பௌத்த சிற்பங்கள் என்று தெளிவாக உள்ள ஒரு பகுதியை இவ்வாறு வெளியிட்டு, குறிப்பிட்ட உருவங்கள் தாமஸைக் குறிக்கின்றன என்று விளக்கம் அளிக்கப்படுகிறது.

பிறகு இடது பக்கத்தில் உள்ளதை, ஒரு புகைப்படத்தில் பெரிதாகக் காட்டப்படுகிறது.

புகைப்படத்தில் இல்லாததை அல்லது காணமுடியாததை, சிலுவைகள் என்று மூன்று இடங்களில் தெளிவாக வரையப்பட்ட இந்த சித்திரம் மேலே கொடுக்கப்படுகிறது. இங்கு விவரிப்பதற்காக, புகைப்படத்தை மேலே போட்டு, சித்திரத்தை கீழே போடப்பட்டுள்ளது. இடது பக்கத்தில் உள்ளது தாமஸ் என்றும், வலது பக்கத்தில் உள்ளது மேரி-குழந்தை ஏசு என்றும் விளக்கம் அளிக்கப்படுகிறது. இதனால், முதல் நூற்றாண்டிலேயே, தாமஸ் அங்கு வந்து, கிருத்துவத்தைப் பரப்பியுள்ளார் என்று வாதிடப்படுகிறது.

காலக்கணக்கீடு இடிக்கிறது: முன்னமே எடுத்துக் கட்டியபடி, தாமஸ் விவகாரத்தில் காலக்கணக்கீடு உதைக்கிறது. தாமஸ் ஏசுவிடன் இருந்ததாக, பிற்கால சித்திரங்கள் காட்டுகின்றன. விகிபீடியா எந்த ஆதாரமும் இல்லாமல் தாமஸ் 1 இல் பிறந்து 72ல் இறந்ததாகவும், ஏசு 7/2ல் பிறந்து 30-36ல் இறந்ததாகவும் காட்டுகிறது. அதாவது ஏசு 37-38 ஆண்டுகள் வாழ்ந்ததாக ஆகிறது. தாமஸுக்கும் 22-36ல் ஏசு இறந்தபோது, தாமஸுக்கு வயது 50ற்கும் மேலாக இருந்திருக்க வேண்டும். அப்படியென்றால், சைனா-ஜப்பான் வந்தபோது அவருக்கு வயது 80ற்கும் மேலாக இருந்திருக்க வேண்டும். ஆனால், தாமஸ் சித்திரங்கள் எதுவுமே ஒரே மாதிரி இல்லை. சில தாடி-மீரைகளுடன் உள்ளன, சில இல்லாமல் உள்ளன; சில கிழவனைப் போலக் காட்டுகின்றன; சில இளைஞனைப் போலச் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளார்.

© வேதபிரகாஷ்

15-04-2012


[3] Founding of the Church in China by the Apostle St. Thomas between 65 and 68 AD according to the archealogical evidences. It is more likely that it took place between 40 and 52 AD.  If this dating AD 65-68 AD is true, this took place soon after the first tour of Kerala ministry. ”Such a discovery rehabilitates the tradition of the Chaldean Church (Iraq) and of the Church of the Syro-Malabar rite in Southern India called the “Christians of St. Thomas”, who have always considered the apostolate of the Apostle and the Christian establishment in China in the first century of our era as facts. In the Chaldean breviary, for example, one can read: ”By St. Thomas, the Kingdom of Heaven took wings and flew all the way to the China. ”” Kerala tradition indeed speaks of  two tours if mission in Kerala with a break in between and after. According to the tradition of the Church in India, the Apostle finished his mission there in 64 AD., and left from Meliapouram (near Madras) for China at the beginning of… 65 AD. The Indian and Chinese sources agree. There is thus a strong possibility that the two figures of Kong Wang represent the Apostle himself with, at his side, his acolyte-interpreter. ”   China and Japan claim that St. Thomas personally brought Christianity to China and Japan in 64 and 70 C.E., respectively. This view is promulgated by the Keikyo Institute.

[4] Samuel Lee, Rediscovering Japan, Reintroducing Christendom: Two Thousand Years of  Christian History in Japan, Hamilton Books, UK, 2010, p.66.

[6] T he Association of Christian NGOs in Japan, http://keikyo.com/acnj/index.html

[7] The Keikyo Institute, Japan; http://keikyo.com/index-e.html

[8]  Samuel Lee, Rediscovering Japan, Reintroducing Christendom: Two Thousand Years of  Christian History in Japan, Hamilton Books, UK, 2010, pp.65-66.

[9] Michael Zombe, Jesus and the Samurai: The Shining Religion and the Samurai, i-Universe, USA, 2009.

அமெரிக்காவில் செயின்ட் தாமஸ்: புதிய கதைகள், அதிசயங்கள், ஆர்பாட்டங்கள் – ஆனால் உருவாக்குவது ஆதரிப்பது ஹார்வார்ட் போன்ற பல்கலைக்கழகங்கள்!

ஏப்ரல் 15, 2012

அமெரிக்காவில் செயின்ட் தாமஸ்: புதிய கதைகள், அதிசயங்கள், ஆர்பாட்டங்கள் – ஆனால் உருவாக்குவது ஆதரிப்பது ஹார்வார்ட் போன்ற பல்கலைக்கழகங்கள்!

தென்னமெரிக்காவான பிரேசில். மெக்ஸிகோ நாடுகளில் தாமஸ்: ஜெசுவைட் பாதிரிகளுக்கு வெட்கமில்லாமல் பொய் சொல்வது, கள்ள ஆவணங்கள் உருவாக்குவது, பித்தலாட்டங்கள் / மாய்மாலங்கள் செய்வது, என்பதெல்லாம் சகஜமான விஷயம் போல இருக்கிறது[1]. கிழக்கில் தாமஸை பல இடங்களில் வைத்து சமாதி கட்டுகிறார்கள் என்றால், மேற்கிலும் விடிவதாக இல்லை[2]. “அமெரிக்காவில் தாமஸ்” என்பது அவர்களை வெகுவாகக் கவர்ந்துள்ளது எனலாம்[3]. அதாவது, 15ம் நூற்றாண்டிற்கு முன்பாக “அமெரிக்கா” என்று அறியப்படாமல் இருந்த போதும், தாமஸ் “அமெரிக்காவிற்கும்” சென்று போதித்தார், அதிசயங்கள் செய்தார், மக்களை மதம் மாற்றினார் என்று 16ம் நூற்றாண்டுகளிலிருந்து, கதைவிட ஆரம்பித்தார்கள்[4]. “ஸ்பானியார்ட்ஸ்” என்ற கிருத்துவர்கள் மத்திய-தென்னமெரிக்க நாடுக்களை இடைக்காலத்தில் சூரையாடினார்கள். அங்கிருந்த கோடானுகோடி மக்களை மிகவும் குரூரமாகக் கொன்றுக் குவித்தார்கள்[5]. கிருத்துவப் பாதிரிகள் தங்கம் கிடைக்கும் என்ற ஆசையில் தன்னிச்சையாக செயல்பட்டு, அத்தகைய மிருகத்தனமான குரூரங்களை செய்தனர். பிறகு மதத்தைப் பரப்புகிறாம் என்று ஆரம்பித்தார்ள். அப்பொழுது தான், இந்த கட்டுக்கதைகளைப் புனைய ஆரம்பித்தார்கள்.

படம்1. குடும்பத்தோடு பிடித்துக் ஓண்டு போய் அடிமைகளாக்கியது. எல்லோரையும் நிர்வாணமாகவே ஓட்டிச் செல்வதை பாருங்கள்.

Indians captured from the sertão . Lithograph by Jean Baptiste Debret, early nineteenth century. From  Voyage pittoresque et historique au Brésil:  Ou séjour d’un artiste franais au Brésil, depuis 1816 jusqu’en 1831
inclusivement
 . Facsimile ed. of original by Firmin Didot frères, Paris, 1934
(Rio de Janeiro: Distribuidora Record, 1965), pt. 1, pl. 20.

இப்படங்கள் அனைத்தும், இந்த இணைத்தளத்தில் உள்ளன[6].

படம்.2 குழந்தைகள், பெண்கள், ஆண்கள் வித்தியாசம் பார்க்காமல் கொன்று எரித்தது. “Aztec and Indian natives were burnt alive in groups of 13 to honor Jesus Christ and his 12 disciples” என்று இதற்கு விளக்கம் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது[7].

As is well known, the Spanish and Catholic missionaries, acting at the behest of the Catholic Popes (and their Spanish/Catholic Sovereigns), continued these genocidal practices once they invaded the Americas during the 1500’s and up through the 19th century. As the Catholic Dominican Bishop Bartolom de Las Casas reported to the Pope: the Aztec and Indian natives were hung and burnt alive “in groups of 13… thus honoring our Savior and the 12 apostles.” அப்போஸ்தலர்கள், ஏசு பெயர் சொல்லி கொல்வது: அப்பாவி மக்களை 13, 13 பேர்களாக கொன்று, தூக்கிலிட்டு எரித்துக் கொல்வார்களாம். ஏனெனில் காப்பவர் மற்றும் அபோஸ்தலர் 12, அதாவது 1+12=13 என்று கணக்கிட்டுக் கொன்றர்களாம். சொன்னது பார்ட்லோம் டி லாஸ் காசஸ் என்ற கத்தோலிக்கப் பிஷப்! அவரது கருணையே கருணை!!

படம்.3. “ஸ்பானியார்ட்ஸ்” கிருத்துவர்கள், அமெரிக்க இந்தியர்களைக் கொன்று குவித்தக் காட்சி. முதலில், இந்திய-இந்தியர்களைப் போலவே, அமெரிக்கர்கள் இருந்ததினால் அவர்களையும் “இந்தியர்கள்” என்றுதான் அழைத்தனர். கொலம்பஸும் இந்தியாவிற்கு வழி கண்டுபிடித்தேன் என்று சொல்லிக் கொண்டான்.

படம்.4 தங்கத்தின்மீதான மோகத்தினால், கிருத்துவர்கள் தங்கள் வாயில் கொதிக்கும் தங்கத்தை ஊற்றினார்கள் என்று, இவ்வாறு படத்தை வரந்துக் காட்டியுள்ளனர். ஆனால், அவர்களுடைய தங்கம் முழுவதையும் கொள்ளையெடித்து சென்றனர் என்பதுதான் சரித்திர உண்மை.

பாதிரி இம்மானுவேல் நொப்ரேகாவின் கதைகள்: இம்மானுவேல் நொப்ரேகா (Emmanuel Nobrega) என்ற பாதிரி துபிநம்பா (Tupinamba) எனப்படுகின்ற மக்களிடமிருந்து அறிந்ததாவது, “ஜோம்” என்றும் மற்றொரு பெயரிலும் இரண்டு மனிதர்கள் இருந்தார்களாம்; அவர்களது முன்னோர்களோ, ஏதோ காரணங்களுக்காக ஈட்டிகள் எரிந்து சண்டை போட்டுக் கொண்டார்களாம்; ஆனால் எரிந்த ஈட்டிகள் திரும்பவந்து ஏவியவர்களின் மீதே பாய்ந்து இறக்க நேரிட்டதாம்; ஆனால் தப்பிய ஜோம், ஓடியபோது காடு, நதிகள் முதலியன தாராளமாக வழி விட்டனவாம்; அதாவது அவன் ஓடி வரும்போது, அப்படியே பிரிந்து நின்றனவாம்; ஒரு பாறையில் அவனது பாதம் படிந்த இடத்தையும் அவ்வூர் மக்கள் காட்டினார்கள், Zome – ஜோம் என்ற வார்த்தை Payzume என்ற கடவுளுக்குப் பொறுந்துமாம், இருப்பினும் அதனை தாமஸுக்குப் பொருத்தி, ஜோமை தாமஸாக்கி விட்டனர் என்று ராபர்ட் சௌதே என்ற ஆசிரியர் எடுத்துக் காட்டுகிறார்[8]. அந்த கல்லைக் காட்டி, அங்கிருந்துதான், ஏசு சொர்க்கத்திற்குச் சென்றார் என்றும் கதைக் கட்டினர். கிளாடே டி அப்பிவெல்லி என்ற பாதிரி, ஏற்கெனெவே அமெரிக்க இந்தியர்களுடன் ஐம்பது ஆண்டு காலம் இருந்து அவர்களது பழக்க-வழக்கங்கள் முதலியவற்றை முழுமையாக தெரிந்து கொண்டான்.

ஒப்பிடப்படும் கடவுள்

வழங்கும் நாடுகள்

பே ஜூமே (Payzume) பிரேசில், பெருகுவே
விராகோசா (Viracocha), பெரு
கேட்ஸகோல் (Quetzalcoatl), அஸ்டெக்
போக்கியா (Bochia)
பிரேஸர் டி போர்போர்க் (Brasseur de Bourbourg)

அமெரிக்காவில் கட்டுக்கதை உருவான விதம்: பே ஜூமே கதையில், இன்னொன்றும் உள்ளது. அம்மக்கள் சோளம் மற்றும் “மேட்” எனப்படுகின்ற ஒருவகை இலைகள் கொண்ட செடிகளை வளர்த்து வந்தனர். அவ்விலைகளிலினின்று டீ போன்ற திரவத்தைத் தயாரித்துக் குடித்து வந்தனர். பிறகு கிருத்துவர்கள் அதன் சடங்கு மற்றும் மருத்துவ உபயோகங்களை அறிந்து கொண்டனர். அக்கதையின்படி, இவ்விலை / மூலிகை நல்லது-கெட்டது, நன்மை-தீமை என்பதனை பிரித்துக் காட்டிவிடும் என்கிறது. ஒருமுறை அத்தகைய சோதனைகளில், சூரியனை ஒரு பெரிய சிலந்தியாக மாற்றியது. மாறாக, பே ஜூமே என்ற அவர்களது கடவுள், தானே, அவர்களது தலைவனாக உருமாறி, அந்த பச்சிலையை / மூலிகையை எப்படி உபயோகிப்பது என்று சொல்லிக் கொடுத்தார் என்றுள்ளது. உடனே, ஜெசுவைட் பாதிரி, இந்த கதையை மாற்றி, அந்த தலைவன் / அறிவாளி / ஞானி, தாமஸ்தான் என்று, புதிய கட்டுக்கதையை உருவாக்கினர். பே தூமே, பேய் தூமே, பை தூமே, பை சூமே, கரை சூமே, ஜுமே, தூமே அரண்டு, சந்தோ தோமாஸ், சாந்தோ பார்தலோமியா …..என்றிருக்கும் பல சொற்றொடர்களில் உள்ள உச்சரிப்பு அல்லது வார்த்தை ஒப்புமைகளை வைத்துக் கொண்டு, ஜெசுவைட் பாதிரிகள் தங்களுக்கு சாதகமாக கதைகளைக் கட்டிவிட்டனர்[9].

படம்.5. மேலேயிருப்பது இன்கா நாகரிகத்தினருடைய சின்னம். இதற்கும் கிருத்துவத்திற்கும் எந்தவிதமான சம்பந்தமும் இல்லை, ஏனெனில், இன்கா சிற்பங்கள் முழுவதும் கணிதம், வானியல் ரீதியிலான விவரங்களை அடக்கியுள்ளது.

டோனால்ட் மெகன்ஸி எடுத்துக் காட்டியது: இப்படி பல கடவுளர்களையும், தங்களோடு சேர்த்துக் கொண்டு சொந்தம் கொண்டாட முயல்கிறார்கள் கிருத்துவர்கள்.

டொனால்ட் மெகன்ஸி என்பாரும் எவ்வாறு கிருத்துவர்கள் அஸ்டெக்-மாயா-இன்கா நாகரிகத்தினரின் ஒரு சின்னத்தை சிலுவை என்று சொல்லிக் கொண்டு, அதனை தாமஸுடன் இணைக்கிறார்கள் என்று எடுத்துக் காட்டுகிறார். அதே மாதிரி, முன்பு குறிப்பிட்டது போல டோபில்சின் கேட்ஸகோல் (Topiltzin Quetalcoatl) என்ற வார்த்தையிலிருந்து “தோ” என்பது “தாமஸின்” சுருக்கம், “பில்சின்” என்றால் “பிள்ளை” அல்லது “சீடன்”, ஆகவே “டோபில்சின் கேட்ஸகோல்” என்பது “தாமஸ் திதிமஸ்” என்பதுபோல இருக்கிறது என்றேல்லாம் திரித்துப் பேசுகின்றனர். லார்ட் கிங்ஸ்பரௌ என்பருக்கோ சந்தோஷம், ஏனெனில் மற்ற விஷயங்கள் – “டோபில்சின் கேட்ஸகோல்” ஒரு “மேசியாவாக”க் கருதப்படுதல், கடவுளின் ஒரே பிள்ளை, கன்னிப்பிறப்பு முதலியவை – ஏசுவை ஒத்துப் போகின்றனவாம். Donald A. Mackenzie noted[10]: “The Spaniards were so convinced, however that the pre-Columbian cross was a Christian symbol that they examined Mexican mythology for traces of St. Thomas. Topiltzin Quetalcoatl, the hero god, was regarded as a mystery of the saint. “To” was an abbreviation of “Thomas”, to which “pilcin” which means “son” or “disciple” was added. Topiltzin Quetalcoatl closely resembled in sound and significance of Thomas, surnamed Didymus. Some, on the other hand, regarded Quetalcoatl as the Messiah and this view found favour with Lord Kingsborough, who wrote”, to compare Topiltzin Quetalcoatl with Jesus Christ as the son of god, born of virgin and so on.

படம்.6. மேலேயுள்ளது மாயா / மயன் என்ற நாகரிகத்தினருடைய சின்னம். அது துளசிமாடத்தைப் போன்றுள்ளது, பக்கவாட்டில் சி;லுவைப் போல் காணப்படுகிறது

 இக்கால ஜெசுவைட் பாதிரி பிரான்சிஸ் சேவியர் குளூனியின் ஆதரவில் மிதக்கும் கதை: இக்கால ஜெசுவைட் பாதிரி பிரான்சிஸ் சேவியர் குளூனியும், தாமஸை விடுவதாக இல்லை[11]. என்னத்தான் பேராசிரியர், சரித்திரச் சான்றுகள் படித்தான் ஆராய்ச்சி செய்வோம், ஹார்வார்ட் பல்கலைகழகத்தில் இருக்கிறோம், என்றெல்லாம் சொல்லிக் கொண்டாலும், தாமஸ் என்று வரும்போது, எல்லாவற்றையும் மறந்து, தெய்வநாயகம் பாணியில் இறங்கிவிடுகிறார்கள். கேட்டால் அவருக்கும் தான் பி.எச்டி கொடுக்கப்படுள்ளதே என்பார்கள்.

Jesuit Fr. Francis X. Clooney, in his essay on missionaries, writes:If, as Xavier found, non-Christian peoples were not entirely bereft of God’s wisdom and inklings of revealed truth, the cause of this knowledge had to be explained, and later generations spent a good deal of time reflecting on the matter. There were numerous theories early on among the missionary scholars. For example,  Antonio Ruiz de Montoya, writing in Peru in the mid-seventeenth century, thought that since God would not have overlooked the Americas for fifteen hundred years, and since among the twelve apostles St. Thomas was known for his mission to the “most abject people in the world, blacks and Indians,” it was only reasonable to conclude that St. Thomas had preached throughout the Americas: “He began in Brazil – either reaching it by natural means on Roman ships, which some maintain were in communication with America from the coast of Africa, or else, as may be thought closer to the truth, being transported there by God miraculously. He passed to Paraguay, and from there to the Peruvians.” சேவியர் கண்டதுபோல, கிருத்துவர்-அல்லாத மக்கள் எல்லோரும் கடவுளின் ஞானத்தையும், வெளிப்படுத்தப்பட்ட உண்மையினையும் பெற்றிருக்கவில்லை என்று சொல்லமுடியாது. ஏனெனில், அவர்களிடத்தேயுள்ள அத்தகைய நல்ல குணங்களை பிறகு விவரித்தாகவேண்டும். மிஷனரி பண்டிதர்களிடையே இதைப் பற்றி பற்பல சித்தாந்தங்கள் இருந்தன. உதாரணத்திற்கு, 17ம் நூற்றாண்டில் அன்டானியோ ரூயிஸ் டெ மோன்டோயா என்ற பாதிரி எழுதிகிறார், 12 அப்போஸ்தலர்கள் உலகமெல்லாம் சென்று “மோசமான மக்களுக்கு, கருப்பர்களுக்கு, இந்தியர்களுக்கு” என்று போதித்துள்ளபோது, அமெரிக்காவை விட்டு வைத்தார்கள் என்று சொல்ல முடியாது. ஆகவே, தாமஸ் அமெரிக்காவிற்குச் சென்று போதித்தார் என்பது நியாயமாகவேப் படுகிறது. “அவர் பிரேசிலில் ஆரம்பித்தார் – இயற்கையாக ரோமானிய கப்பல்களில் பயணித்து அங்கு செர்ர்ந்திருக்கலாம் அல்லது கடவுளது அதிசயத்தால், அவர் அப்படியே ஆப்பிரிக்கா கடற்கரை வழியாக அமெரிக்காவிற்கு போக ஏற்பாடு செய்திருப்பார். (பிரேசிலிருந்து) பெருகுவேவிற்குச் சென்றார், பிறகு அங்கிருந்து பெருவிற்குச் சென்றார்

அப்பப்பா, இப்பொழுதுதான், இந்த குளூனியின் சுயரூபம் தெரிகிறது. முன்பு, நண்பர்கள், இந்த ஆள் தமிழகத்தில் ஐந்து இடங்களில் தாமஸ் சர்ச்சுகள் கட்டியுள்ளதாகவும், அவற்றையெல்லாம் மீட்க திட்டம் போட்டு வந்துள்ளதாகவும் குறிப்பிட்டார்கள். ஆஹா, இத்தனை பெரிய ஹார்வார்ட் பொருபசர் இவ்வாறெல்லாம் செய்வாரா என்று சந்தேகப் பட்டேன், ஆனால், அவருடைய பேச்சு, எழுத்து இடத்திற்கு இடம், ஆளுக்கு ஆள் மாறுபடுவதை உணர்ந்து கொண்டேன்.

படம்.7 இப்படத்தை வைத்துக் கொண்டுதான், அமெரிக்காவில் ஏற்கெனெவே கிருத்துவம் இருந்தது. இதுதான் சிலுவையில் அறையப் பட்ட ஏசுவின் உருவம் என்று கதை கட்டினர். நம்பிக்கையாளர்கள் எதிர்க்கவே, இல்லை இது தாமஸாக இருக்கலாம், என்று கதையை மாற்றினர். அதையும் சிலர் எதிர்க்கவே, தாமஸ் அவ்வாறு வரையச் சொல்லிக் கொடுத்து, அவர்கள் வரைந்தார்கள், அவ்வளவு தான் என்றார்கள்!

 கிருத்துவ பாதிரிகளின் கருணை பொங்கும் விதம்: பிரே அந்தோனியோ டி லா கலன்சா என்ற பாதிரி கட்டமாக எழுதியுள்ளதிலிருந்து, கிருத்துவர்களின் திட்டம்

வெளிப்படுகிறது:

 “அவர்கள் [ஐரோப்பியர்கள்] இயற்கையான, தெய்வீக மற்றும் எதிர்மறையான சட்டதிட்டங்களை அனுமதிக்க மாட்டார்கள், ஆனால் இறைவனின் இரக்கத்தையும் மற்றும் நீதியையும் குறைப்பார்கள்; இயற்கைச் சட்டத்தையும் மீறுவார்கள். ஏனெனில், துரதிருஷ்டமாக தாங்கள் அப்போஸ்தலர்களால் மதம் மாற்றம் செய்யவிக்கப் பட்டோம் என்ற தகுதியை அடையாதலால், அத்தகைய தகுதி இம்மக்களுக்கு கிடைத்துவிடப் போகின்றதே என்று மறுப்பார்கள்”. Fray Antonio de la Calancha[12] (writing a half-century later than the genevan): “They [the Europeans] who will not admit the natural, divine, and positive laws and diminish God’s mercy and justice; they offend the natural law. Because they wish for those countries the misfortune of not having been evangelized by an apostle, something the Euriopeans would not accept for themselves”.

உண்மையிலேயே, இவரது கரிசனம், அன்பு, ஆதரவு, வக்காலத்து முதலியன புல்லரிக்க வைக்கிறது. கேட்கெட்ட ஐரோப்பியர்களுக்குத் தான் அந்த பாக்கியம் கிடைக்கவில்லை, அப்படியிருக்க நாங்கள் அத்தகைய பாக்கியத்தை, இந்த நாசமாக போகின்ற மக்களுக்குக் கொடுத்து, உய்வித்தால், ஏனய்யா அதனை தடுக்கிறீர்கள், என்பது போல கேட்கிறார்.

இந்தியாவில் உள்ளக் கட்டுக்கதையை அறிந்தே, பிரேசில்-மெக்ஸிகோவில் புதியக் கட்டுக்கதைய கிருத்துவர்கள் பரப்பினர்: ஜேக்கஸ் லேஃபே (Jacques Layfae) என்ற பேராசிரியர், “கேட்ஸகோல் என்ட் கௌதலுப்” என்ற தென்னமெரிக்க / மீசோ-அமெரிக்கக் கடவுளையும், தாமஸையும் ஒப்பிட்டு ஒரு புத்தகத்தை எழுதினார்[13]. ஆரம்பத்தில், எப்படி இந்தியாவில், குறிப்பாக தென்னிந்தியாவில், கிருத்துவர்கள், இதே மாதிரியான கதைகளை உருவாக்கி வைத்துள்ளார்கள், என்று சுருக்கமாகக் கொடுத்தப் பிறகு, தனது ஆராய்ச்சிற்கு வருகிறார். அய்மாரா, தூபி, கௌரானி, என்ற பலபெயர்களில் தாமஸ் அறியப்படுகிறார். பாம்பு, பறவை என்று பல உருவங்களில் மக்களுக்கு காட்சி கொடுத்துள்ளதாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. ஒருமுறை தாமஸ் 400 முயல்களாக மாறி கட்சி கொடுத்தாராம்[14]. தாமஸுடன், மேரியையும் இங்கு சேர்த்துக் கொண்டுள்ளர்கள்[15]. பொதுவாக உள்ளூர் கதைகளை தமக்கு சாதகமாக உள்ளவற்றை எடுத்துக் கொண்டு, அவற்றை தாமசுடன் இணைத்து, தாமஸ் தான், அவ்வாறு வந்து அவர்களை மதம் மாற்றினார் என்று கதைகளை உருவாக்கியுள்ளனர். ஏற்கெனெவே, போலி அத்தாட்சிகளை வைத்துக் கொண்டு, ஏசுவை அந்த கடவுளோடு ஒப்பிட்டதோடல்லாமல், சில சிற்பங்களையும் உருவாக்கியுள்ளார்கள்[16].

தாமஸ் மரக்கதைகள்: கிருத்துவர்கள் எப்படி மற்ற இடங்களில் மரக்கதைகளைப் பரப்பிவிடுகிறார்களோ, இங்கு கொஞ்சம் அதிகமாகவே விட்டிருக்கின்றனர் என்று தெரிகிறது.

  • அன்டானியோ ரூயிஸ் டெ மோன்டோயா என்ற பாதிரி அடிமைகளாக உள்ளூர்காரர்களைப் பிடிக்கும் போது ஏற்பட்ட சண்டைகளில், 15,000 இந்தியர்களை நீரின் வழியாக – 700 கட்டுமரங்கள் மற்றும் சிறிர படகுகள் மூலம் மற்றும் காடுகளின் வழியாக மீட்டுக் கொண்டு சென்றாராம். சரித்திரத்திலேயே, அது மிக்கப்பெரிய, அதிசயத்தக்க, நம்பமுடியாத நிகழ்ச்சி என்று வேறு வர்ணித்துள்ளார்கள். அவ்வாறு சென்றதற்கு தாமஸ் தான் உதவினார் என்று கதைக் கட்டியுள்ளனர். அதாவது, முன்பு புயல் வந்தபோது, தாமஸ் மரங்கள் மூலம் மக்களைக் காப்பாற்றினாராம், அதேபோல, தப்பித்துச் செல்லும் போது, மரங்கள், காடுகள் வழியாகச் சென்றதால், தாமஸ் காப்பாறினாராம்.
  • சான்தாகுரூஸ் என்ற கடற்கரை நகரத்தில், தாமஸே வந்து, சிலுவையை நட்டுவிட்டுச் சென்றதாக மக்கள் நம்புகிறார்கள்[17]. அதாவது, நீண்ட தலைமுடி, தாடி சகிதம் வந்த ஒரு வெள்ளைக்காரப் பெரியவர் தான் அந்த சிலுவையைக் கொடுத்து, நடுமாறு சொன்னதாக இன்னொருக் கதை[18].

ஸ்பெயின்-போர்ச்சுகல் நாட்டு மக்கள் எப்பொழுதுமே, எப்படியாவது அந்த அமெரிக்க மக்களின் கட்டுமானங்களில், எங்கேயாவது “மறைந்துள்ள யூதர்கள்” இருக்கிறார்களா என்று பார்ப்பார்களாம். அதாவது, முதலில் “யூதர்கள்” இருந்தார்கள் என்று ஏற்றுக் கொண்டால், பிறகு, கிருத்துவர்களும் இருந்தார்கள் என்று கதையளக்க தோதுவாக இருக்கும் என்பதுதான் அவர்களது எண்ணம். விராகோசா (Viracocha), கேட்ஸகோல் (Quetzalcoatl), போக்கியா (Bochia), பிரேஸர் டி போர்போர்க் (Brasseur de Bourbourg) முதலிய பழங்கால அஸ்டெக், மாயா, இன்கா நாகரிகங்களின் கடவுளர்களைப் போல, கிருத்துவக் கடவுளர்களை ஒப்பிட்டு, அதற்கான புதிய கதைகளை உருவாக்கி புழக்கத்தில் விடுவர். உள்ளூரில் அவர்கள் வழிபடும் கடவுளர்களில், சில வேறுபாடுகள்-முரண்பாடுகள் இருக்கும். அவற்றை, தமது புதிய கடவுளர்களோடு ஒப்பிட்டு, இவைதான் உயர்ந்தவை என்று எடுத்துக் காட்டுவர். கேட்ஸகோல் திருடர்களின் கடவுள், குடிசைகளை கொள்ளையெடுக்கும் வித்தைக்காரன், பெண்களுக்கு மயக்க மருந்து கொடுத்து திருடுபவன் என்ற கதைகளை எடுத்துக் கொண்டு, “உங்கள் கடவுள் போசமானவன், ஆனால், எங்கள் கடவுளோ உயர்ந்தவன்” என்று வியாக்கியானம் கொடுப்பார்கள். இதனால், படித்த அமெரிக்கர்கள் குழம்பிப் போய்விடுவர். அதாவது, அவர்களுக்கு, கிருத்துவர்கள் சொல்வதுதான் தெரியுமே, தவிர, கிருத்துவர்களைப் பற்றி, கிருத்துக் கடவுளர்களைப் பற்றி ஒன்றும் தெரியாது.

கிருத்துவர்கள் மதத்தின் பெயரால் எப்படி கொடுமைப்படுத்தினார்கள், என்பதை அந்நாட்டு இணைத்தளம் விளக்குகிறது[19]:

செயின்ட் தாமஸ் பெயரால் கொலைகள், கற்பழிப்புகள் முதலியன: மேலேயுள்ளவை அனைத்தும், தாமஸ் பெயரால் நடத்தப் பட்டது என்பதை அறியும்போது தான், இந்த கிருத்துவத்தின் உச்சக்கட்டத்தின் உண்மை வெளிப்படுகிறது. 1511லேயே, அரசாங்கம் இந்தியர்களை தங்களது “பாதுகாப்பு” வளையத்தில் கொண்டு வந்தது. இந்தியர்கள் அமைதியாக இருக்கும் போது அவர்கள் மதம் மாற்றப்படலாம் என்று சௌஸா என்பவருக்குக் கொடுக்கப் பட்ட    ஆணை தெளிவுப்படுத்துகிறது. போர்ச்சுகீசிய சட்டத்தின்படி, போப்பின் மத-உத்தரவுகளின்படி, பிரேசில் முழுவதும் கிருத்துவ மயமாக்கப் பட்டால் தான், தனது ஆளுகையின் கீழ் கொண்டுவரமுடியும். இருப்பினும் மதம் மாற மறுப்பவர்கள் முஸ்லீம்களைப் போல அடிமைகளாக்கப் படலாம். இங்குதான், செர்கியோ புவார்கா டி ஹொடெண்டா என்ற, சரித்திராசிரியர் எடுத்துக் காட்டுகிறார், அலைந்தி திரியும் அப்போஸ்தலர் செயின்ட் தாமஸின் இறுதிக்கட்ட பயணத்தில் அல்லது பயணத்தின் முடிவில் பிரேசில் இருப்பதினால், போர்ச்சுகீசிய ஆக்கிரமிப்பாளர்கள், ஒன்று எல்லோரும் மதம் மாறவேண்டும் இல்லை சட்டப்படி அவர்கள் அடிமைகள் ஆகவேண்டும் என்று வாதிக்க ஏதுவாயிற்று. அதாவது அரசின் பாதுகாப்பு வேண்டுமா அல்லது தண்டனை வேந்துமா என்பதனை அவர்களே திர்ர்மானிப்பதற்கு பதிலாக, இத்தகைய வேறுபாடு சுட்டிக்கட்டப்பட்டது[20].

© வேதபிரகாஷ்

15-04-2012


[1] வேதபிரகாஷ், இந்தியாவில்செயின்ட்தாமஸ்கட்டுக்கதை, மேனாட்டு மதங்கள் ஆராய்ச்சிக் கழகம், மதுரவாயல், சென்னை, 1989,

http://www.docstoc.com/docs/60716295/Indiavil-Saint-Thomas-Kattukkatai—Veda-Prakash

[2]  Robert Southey,History of Brazil, Volu.I, London, 1822, p.239.

[3] Louis-André Vigneras, Saint Thomas, Apostle of America, The Hispanic American Historical Review, Vol. 57, No. 1 (Feb., 1977), pp. 82-90.

[5] See books like The Conquet of Peru etc., as they contain vivid details about the persecution of innocent people of the old America.

[8] Robert Southey,History of Brazil, Volu.I, London, 1822, p.240

[9] There are many stories concerning a charismatic character under distinct names such as Pai Tume, Pai Sume, Karai Chume, Zume, Tume Arandu, Santo Tomás, San Bartolomé, all related to the teachings of the cultivation of some plants, or believed to be the saint of the agriculture. It is generally accepted that the Jesuits took advantage of the phonetic similarity between the names.

http://latineos.com/en/articles/popular-culture/item/111-doubting-thomas-and-the-wanderer-in-the-tropics.html

[10] Donald A. MacKenzie, Myths of Pre-Columbian America, 85.

[12] Fray Antonio de la Calancha (Father Calancha) ( La Plata , 1584 – Lima , 1654 ) was an Augustinian religious and chronicler of Charcas (now Bolivia ). The son of a encomendero Andalusian . He renounced the succession of his father to join the religious order of Augustinians . He studied theology at the University of San Marcos in Lima and reached high positions in his order, which led him to travel the Peru and gather a large number of news for his moralized chronicle of the order of San Agustin in Peru , whose first volume appeared in Barcelona in 1631 , and shortly afterwards was translated to Latin and French . The second volume, which was incomplete, appeared in Lima in 1653 . http://www.newadvent.org/cathen/03148d.htm

[13] Jacques Layfae, Quetzalcoatl et Guadalupu, Paris, 1974.

[14] அத்தியாயம்.10, Epilogue: The “Four Hundred” Modern Quetzacoatls, in the book of Jacques Layfae, pp.207-208.

[15] அத்தியாயம்.12, Holy Mary and Tonantzin, in the book of Jacques Layfae, pp.211-212.

[16] Wayne May, Christ in America?, – courtesy: Ancient American Magazine;  http://www.ensignmessage.com/archives/christinusa.html; http://www.ensignmessage.com/archives/christinusa2.html

[17] He planted the cross in the sand (another version of the legend says it was the Apostle Thomas who showed up and planted the cross), prayed for a few days and then left.

[18] Years later, around the time of Christ – and here’s where another legend kicks in – Quetzalcoatl showed up on a beach near Santa Cruz. The story goes on to say he appeared in the form of “an elderly white man with long hair and a beard” and carried an immense wooden cross.

[20] As early as 1511, the crown had placed the Indians under its “protection,” and it ordered Sousa to treat them well, as long as they were peaceful, so that they could be converted. Conversion was essential because Portugal’s legal claims to Brazil were based on papal bulls requiring Christianization of the Indians. However, those who resisted conversion were likened to Muslims and could be enslaved. In fact, as historian Sergio Buarque de Holanda showed, by identifying Brazil as a destination of the wandering Apostle St. Thomas the Portuguese settlers were able to argue that all natives had their chance to convert and had rejected it, so they could be conquered and taken captive legitimately. Thus, a distinction was made between peaceful, pliable natives who as wards deserved crown protection and those resisters who wanted to keep their independence and on whom “just war” could be made and slavery imposed.

எடிஸ்ஸாவில் தாமஸ் சமாதி, எலும்புக்கூடு, எலும்புகள்!

ஏப்ரல் 14, 2012

எடிஸ்ஸாவில் தாமஸ் சமாதி, எலும்புக்கூடு, எலும்புகள்!

கிரேக்க-எடிஸ்ஸாவும், துருக்கி-எடிஸ்ஸாவும்: கிரீஸில் ஒரு எடிஸ்ஸா மற்றும் துருக்கி / மெசபடோமியாயில் ஒரு எடிஸ்ஸா என்று இரண்டு இடங்கள் உள்ளன. துருக்கி எடிஸ்ஸாவை தாமஸுடன் தொடர்பு படுத்துவதில் எந்த ஆதாரமும் இல்லை. கிருத்துவ எழுத்தாளர்கள், எசூபியஸ் என்பவரின் கதையை வைத்துக் கொண்டு ஆர்மீனிய அரசன் அப்கர் உகாமா (5), அட்டை என்பவரால் கிருத்துவராக்கப்பட்டார் என்கின்றனர். ஆனால், கிருத்துவரானது அப்கார் (9) என்று மற்றவர்கள் ஆதாரத்தோடு எடுத்துக் காட்டியுள்ளனர். மேலும் வேடிக்கையென்னவென்றால், கிருத்துவக்கதையின் படி அட்டை, தாமஸின் 72 சீடர்களில் ஒருவராம். ஆனால் உண்மையில் அட்டை அவ்வாறு 72 சீடர்களில் ஒருவரும் இல்லை, தாமஸால் அனுப்பப்படவும் இல்லையாம். மேலும் வேடிக்கையென்னவென்றால், 201ல் இந்த எடிஸ்ஸா நகரமே, பெரிய வெள்ளத்தில் மூழ்கி நாசமாகி விட்டதாம்.  ஆனால், 232ல் மைலாப்பூரிலிருந்து, தாமஸின் எலும்புகள் இங்கு எடுத்துவரப்பட்டன என்று கதையளக்கிறார்கள். அதற்குள் ஏற்பட்ட ரோமானிய படையெடுப்பில் நிறையப்பேர்கள் கொல்லப்படுகிறார்களாம். இந்த நிலையில், கிரேக்கத்தில் உள்ள எடிஸ்ஸாவிற்கும் தாமஸுக்கும் எந்த தொடர்பும் இல்லையாம். இருப்பினும், பாட்மாஸில் தாமஸின் மண்டையோடு இருக்கிறது!

எங்கெங்கு காணினும் தாமஸாடா!  கிருத்துவர்களின் தயாரிக்கப் பட்ட கள்ள ஆவணங்களின் மூலம் தெரியவருவது என்னவென்றால், தாமஸ் உலகத்தில் பல இடங்களில் இருந்துள்ளதாகவும், அங்கெல்லாம் ஒவ்வொரு கல்லறை உள்ளதாகவும் கதைகள் புனையப்பட்டுள்ளன. சோகோட்ரா (Socotra), எடிஸ்ஸா (Edessa), சைனா (China), இலங்கை (Ceylon), மலாக்கா (Malacca), ஜப்பான் (Japan), பிரேசில் (Brazil) என்று உலகமுழுவதும் கல்லறைகள், கட்டுக்கதைகள் காணப்படுகின்றன. ஆனால், இவையெல்லாமே, இடைக்காலத்தில் குறிப்பாக 16-19 நூற்றாண்டுகளில் உருவாக்கப்பட்டவை ஆகும். 1552ல் தாமஸ் கல்லறை பிரேசில் கண்டதாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார். ஜான் கிரிஸோஸ்தோம் (St. John Chrysostom) என்ற பாதிரியும் தாமஸ் உலகம் முழுவதும் சுற்றிவந்ததாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார். ஆனால், அதாவது சிரிய மொழியில் உள்ள ஆவணங்களை மொழிபெயர்க்கும் சாக்கில், ஒவ்வொரு பிரதியிலும் ஒவ்வோரு இடத்தை / நாட்டை சேர்த்து வந்தனராம். அதாவது எந்த இரண்டு சிரியப் பிரதியிலும், இந்த பட்டியல் ஒன்றாக இல்லை. ஆகவே, மூலப்பிரதி இல்லை எனும் போது, பிரதி, பிரதியின் பிரதி என்று எடுத்துவரும்போது, அவற்றில் இத்தகைய இடைச்செருகல்கள் செய்வது இவர்களுக்கு ஒன்றும் புதியதான விஷயமில்லை.

16ம் நூற்றாண்டு சிரிய பிரதியில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள இடங்கள் / நாடுகள்: உள்ள குறிப்பிட்ட இரண்டு பிரதிகளில், 1662ம் ஆண்டு பிரதி, பட்டியல் இவ்வாறுள்ளது:

  1. Judea
  2. Armenia
  3. Brazil (1552ற்குப் பிறகு சேர்க்கப்பட்டது)
  4. Mesopotamia
  5. Sultania
  6. Kandahar
  7. Calabor
  8. Kafiristan
  9. Lesser Guzarat
  10. Tibet
  11. Bengal
  12. South India (1288ற்கு முன்பாக சேர்க்கப்பட்டிருக்க வேண்டும். அதாவது மார்கோ போலோவிற்கு முன்பாக)

18 நூற்றாண்டு சிரிய பிரதியில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள இடங்கள் / நாடுகள்: மற்றொரு பிரதியில் உள்ளவை, இவ்வாறுள்ளன:

  1. Meliyapur
  2. Socotra
  3. Melinde
  4. Cafaria
  5. Paces
  6. Zarique

அதுமட்டுமல்லாது, இப்பெயர்களையே மாற்றி-மாற்றி எழுதி, ஒரு புதிய இடத்தின், நாட்டின் பெயராக திரித்தெழுதியும் உள்ளனர். Paces – Pares = Fars? என்றும் (இங்கு பாரிஸை ஏன் சேர்க்கவில்லை என்று தெரியவில்லை); Zarique = Serica = China என்றும் இழுத்துள்ளனர் (இங்கு ஜூரிக்கை சேர்க்கலாம்). இனி எடிஸ்ஸாவில் தாமஸ் கட்டுக்கதை வளர்ந்த விவரங்களை இங்கு பார்ப்போம்.

தாமஸ் எத்தனை தாமஸடி? தோமே எடிஸ்ஸேனே டிராக்டேடஸ் என்ற நூலை சைமன் ஜோசப் கார் என்பவர் சீரிய மொழியிலிருந்து இத்தாலிக்கு மொழிபெயர்த்து வெளியிட்டுள்ளார். இதை ரோம் நகரில் வாடிகனின் பிரத்யேகமான அச்சுக்கூடத்தில் 1898ம் ஆண்டு பதிக்கப்பட்டது. தோமா ஊர்ஹாயா (Toma urhaya) அல்லது எடிஸ்ஸாவின் தாமஸ் (536-552) [Thomas of Edessa] வாழ்க்கைப் பற்றி மார்-அபா-I (Mar-Abha-I) என்ற புத்தகத்திலிருந்து அறியப்படுகின்றது. இவர் ஜொரேஸ்டிரிய மத்ததிலிருந்து, கத்தோலிக்கக் கிருத்துவத்திற்கு மாறியவர். மதம் மாறியப் பிறகு, நிசிபிஸ் (Nisibis) என்ற இடத்தில் இருக்கும் மடாலயத்திற்குச் சென்று படித்தார். பிறாகு எடிஸ்ஸாவிற்குச் சென்றார். அங்கு தாமஸின் கீழ் கிரேக்க மொழி கற்றுக் கொண்டார். அமர் பின் மாத்தா (‘Amr b. Matta) அல்லது மாரே பின் சுலைமான் (Mare b. Sulayman) என்பவர்தாம் மார்-அபா-I (Mar-Abha-I) என்ற புத்தகத்தை எழுதியவர். பர்ரேபேரஸ் என்பவர் தாமஸை ஒரு ஜெகோபைட் என்று குறிப்பிடுகின்றார். சைமன் ஜோசப் கார், இவர் ஒரு ஜெகோபைட் என்றால், இவருக்கு பாடம் சொல்லிக் கொடுத்த தாமஸ் என்பவரும் ஜெகோபைட்டாக இருந்திருக்கவேண்டும், ஆகவே, இவர் ஜெகோபைட்டா இல்லையா என்பது சந்தேகத்திற்குரியது என்கிறார்[1]. “அவதாரம்” என்ற தத்துவத்தில் நம்பிக்கைக் கொண்டிருப்பவராக இருப்பதினால் அவர் நெஸ்டோரிய மதத்தைச் சேர்ந்தவராக இருக்கலாம் என்கிறார்.

அபோகிரபல் பைபிள்படி உடல் புதைக்கபட்ட இடம் எடிஸ்ஸா: ஏற்றுக்கொள்ளப்படாத பைபிள்களின் மீது ஆதாரமாக உள்ள கட்டுக்கதைகளை வைத்துக் கொண்டுதான், தாமஸ் அரசனின் ஆணைப்படி, கொல்லப்பட்டவுடன், அவரது உடல், ரகசியமாக எடிஸ்ஸாவிற்கு எடுத்துச் செல்லப்பட்டு, ஒரு இடத்தில் புதைக்கப்படுகிறது. கத்தோலிக்க என்சைகிளோபிடியா, 232ல் இந்தியாவிலிருந்து தாமஸின் ரெலிக்ஸ் இங்கு கொண்டுவரப்பட்டன என்று எந்த ஆதாரமுன் இலாமல் குறிப்பிடுகின்றது. அவற்றின் ஆதாரமாகத்தான், சிரியமொழியில் நடபடிகள் எழுதப்பட்டன,” என்று ஒரு புதிய செய்தியைக் கொடுக்கிறது[2]. ஆனால், தாமஸ் சிரிய மொழியில் “அட்டை” (Addai) என்று அழைக்கப்பட்டாராம். அதாவது, ஏசு-தாமஸ் இரட்டைப் பிறவிகள் அல்லது தாமஸ்-தெட்டேயுஸ் இரட்டைப் பிறவிகள் [Thaddeus (in Syriac, Addai)] என்று கதைகள் சொல்கின்றன. தாமஸின் தொடர்ச்சி அட்டை, அக்கை மற்றும் மாரி என்றுள்ளதாகக் கூறுகிறது[3]. மார்கெரெட் என்பவரின்படி, தாமஸின் எலும்புகள் நான்காவது நூற்றாண்டில் இங்கு வந்தன என்கிறார் (The reputed bones of Thomas the Apostle were preserved at Edessa, at least from the middle of the fourth century onwards, and some story of their adventures had doubtless grown up round the shrine[4]) ஆக எடிஸ்ஸாவில் எத்தனை கல்லறைகள் இருந்தன, அவற்றில் தாமஸ் கல்லறை அல்லது எலும்புக்கூடு எது என்ற குழப்பம் இருந்தது போலும். இந்த குழப்பத்தைப் போக்க, இந்தியாவிலிருந்து வந்தன என்ற புதிய கதைக் கட்டிவிட்டிருக்கிறர்கள் என்று தெரிகிறது. இதனால் தான், ஒவ்வொரு இடத்தில் உள்ள கதை, மற்ற இடத்தின் கதையுடன் ஒத்துப் போவதில்லை.

கிருத்துவத்துடன் ஒத்துப் போவாத துருக்கி / மெசபடோமியா: துருக்கியில் / மெசமடோமியாவில் கிருத்துவமதத்திற்கு எந்த ஆதாரமும் இல்லை. முன்பு பாரசீகப் பேரரசின் கீழிருந்து, அந்த கலாச்சாரம், பாரம்பரியம் கொண்டதாகத்தான் அப்பகுதி உள்ளது. நெஸ்டோரிய மதம் என்று சொந்தம் கொண்டாடுவது, ஜெகோபைட் என்றால் அழிப்பது போன்ற முரண்பாடுகளும், தாமஸ் கதையை வெளிக்காட்டுகிறது. நெஸ்டோரியர்கள், கிருத்துவர்கள் இல்லை – அதாவது heretics, unblieievers, pagans எனும்போது, அவர்களை மற்ற இடங்களில், கிருத்துவர்கள் என்பது வேடிக்கையே. முன்பு எடிஸ்ஸாவை எதிர்த்து வந்த வாடிகன், அதன் தொன்மை தெரியவரும் போது[5], பச்சோந்தி போல மாறி ஆதரிப்பதும், இறையியல் முரண்பாட்டைக் காட்டுகிறது. 3000 வருட எடிஸ்ஸா சரித்திரம்-காலநிலை என்பதில் தாமஸ் பற்றி மூச்சுக்கூட விடவில்லை என்பதும் வியப்பே[6]. ஆகவே, சிரிய மொழியிலுள்ள கதைகளை மாற்றியமைத்து, தாமஸின் நடபடிகளை எழுதியுள்ளார்கள் என்று தெரிகிறது. அதை பலமுறைத் திரித்து, இந்தியாவை இணைத்து 13-14ம் நூற்றாண்டுகளுக்குப் பிறகு மாற்றியமைத்திருக்கிறார்கள்.

ஆர்மீனிய இணைப்புகள், மற்றும் முரண்பாடுகள்: இதனால் தான், ஆர்மீனியர்களையும் இந்தியக் கட்டுக்கதையாக துணையாக சேர்ந்துக் கொள்கிறார்கள்[7]. ஆர்மீனியா துருக்கிற்குக் கிழக்குப் பக்கத்தில், மெசபடோமியாவிற்கு வடக்கில், இப்பொழுதுள்ள அசர்பெய்ஜானின் மேற்கில் உள்ளது. இடைக்காலம் வரையிலும் கிருத்துவத்தின் தாக்கம் இல்லை. இருப்பினும், “ஆர்மீனிய சிலுவை” என்றதை வைத்துக் கொண்டு, அத்தகைய சிலுவைகள் எங்கெல்லாம் உள்ளனவையோ, அவற்றையெல்லாம் கிருத்துவத்துடன் முடிச்சுப் போட ஆரம்பித்துள்ளனர்[8]. உண்மையில், ஆர்மீனிய சிலுவை, சிலுவையேயில்லை, ஏனெனில், நான்கு பக்கங்களிலும் ஒரே மாதிரி இருக்கும். பூக்கள், விலங்குகள் என அலங்காரத்துடன் இருக்கும் இந்த அமைப்பு, ஜியோமிதியின் படி உள்ளது. மேலும், கிருத்துவத்தில் சிலுவை தண்டனை, கொலை, சாவு போன்றவையுடன் இணைக்கப்பட்டிருக்கும், ஆனால், இவையோ அப்படியில்லாமல், கலாச்சாரம், நாகரிகம், பண்பாட்டுடன் இணைந்து, பலவழிகளில் உபயோகப்படுத்தப் பட்டு வருகிறது. மேலும் கிருத்துவத்திலேயே, ஆரம்ப காலங்களில் சிலுவை உபயோகப் படுத்தப் படவில்லை[9]. ஏனெனில், அது துக்கக்கரமான சின்னமாகக் கருதப் பட்டது[10]. அதேப்போல, கிருத்துவர்கள் நெஸ்டோரிய சிலுவைகள் என்று, அவற்றையும், கிருத்துவத்துடன் இணைத்துக் குழப்புகிறார்கள். இவையும் ஸ்வதிகக் குறியுடன் சம்பந்தப் பட்டது. முதலில் இந்துமதத்துடன் சம்பந்தப்பட்டு, பிறகு ஜைனர்கள்-பௌத்தர்கள்[11] அதிகம் உபயோகப்படுத்த ஆரம்பித்தார்கள்.

ஜைன-பௌத்த சிலுவைகள், கிருத்துவ சிலுவைகள் அல்ல: பௌத்தம் மற்ற நாடுகளுக்குப் பரவியபோது, பௌத்த மடாலயங்கள், விக்கிரங்கள், சிற்பங்கள், கல்வெட்டுகள், கட்டுமானங்களில், இச்சின்னம் அதிகமாகவே உபயோகப் படுத்தப் பட்டிருப்பதைக் காணலாம். சீனாவில் மற்றவர்கள் அதிகம் உபயோகப்படுத்தியதை கிடைத்துள்ள கல்வெட்டுகள் மூலம் அறிந்து கொள்ளலாம்[12]. மங்கோலிய படையெடுப்பிற்குப் பிறகு பல இடங்களில் இத்தகைய சிலுவைகளைக் காணலாம்[13]. ஆனால், பௌத்தத்தின் தாக்கம், முகமதிய மதத்தின் தாக்குதலினால், மத்தியதரைக்கடல் நாடுகளில் மட்டுமல்லாது, தென்கிழக்காசிய நாடுகளிலும் குறைய ஆரம்பித்தது. பௌத்த சின்னங்கள் பெருமளவில் முகமதியர்களால் அழிக்கப் பட்டன.  கிருத்துவர்களும், அதே முறையைப் பின்பற்றினாலும், இத்தகைய சின்னங்களை, தமது போல மாற்றியமைத்துக் கொண்டார்கள். ஒவ்வாத சிற்பங்களை மழித்து வெட்டிவிடுவது, புதியதாக எழுத்துக்களை சேர்த்துக் கொள்வது போன்றவற்றை செய்து, இந்த சிலுவைகளை உருவாக்கி, அவற்றை, தாமஸுடன் இணைத்து, தாமஸ்தான், அச்சிலுவைகளை எடுத்து வந்து போட்டார் என்று கதையளக்க ஆரம்பித்தார்கள். உண்மையில் எல்லா சிலுவைகளையும் கணக்கெடுத்து, அவற்றின் எடையைப் பார்த்தால், பெரிய கன்டெய்னர்களில் தான் எடுத்து வந்திருக்க வேண்டும்.

.

© வேதபிரகாஷ்

14-04-2012


[1] Simon Joseph Carr, Thomae Edesssseni Tractatus de Nativitate Domini Nostri Christi, Romae, Typis R. Acadamiae Lynceorum, MDCCCXCVIII, Introduction, p.7.

[2] In 232 the relics of the Apostle St. Thomas were brought from India, on which occasion his Syriac Acts were written. http://www.newadvent.org/cathen/05282a.htm

[4] F. Crawford Burkitt, Early Eastern Christianity – St. Margaret’s Lectures 1904 on the Syriac speaking Church, E. P. Dutton & Company, New York, 1904, p.167.

[5] L.W.Barnard, The Origins and emergence of the Church in Edessa during the first two centuries, Vigillae Christianae, No.22, 1968, pp.161-175, North-Holland Publishing Co., Amsterdam.

[8] There occurs no cross in early Christian art before the middle of the 5th century, where it (probably) appears on a coin in a painting. The first clear crucifix appears in the late 7th century. Early Christians usually depicted their religion with a fish symbol (ichthus), dove, or bread of the Eucharist, but never Christ on a cross (or on a stick).

[9] The church did not adopt the cross until about the 6th century (New Catholic Encyclopedia, vol. 4, p. 475).

[10] The word ‘cross’ was later substituted for the word ‘stake’ in the rewriting of the Christian text (Crosses In Tradition, W.W.Seymour N.Y. 1898).

ஓர்டோனாவில் செயின்ட் தாமஸ் கல்லறை, எலும்புக்கூடு, ஊர்வலம், வழிபாடு இத்யாதி!

ஏப்ரல் 13, 2012

ஓர்டோனாவில் செயின்ட் தாமஸ் கல்லறை, எலும்புக்கூடு, ஊர்வலம், வழிபாடு இத்யாதி!

ஓர்டோனா சர்ச் இருப்பிடம்: ஓர்டோனா (Ortona) என்ற ஊர் இத்தாலியின் கிழக்குக் கடற்கரையில் உள்ளது. இத்தாலியின் கிழக்குப் பகுதியில் கிரீஸ், கிரீஸுக்குக் கிழக்குப் பகுதியில் துருக்கி (மெசபடோமியா) போன்ற பகுதிகள் உள்ளன. அதாவது கிருத்துவமதத்திற்கு ஆதாரமான, புராதனமான இடங்கள் அங்குதான் உள்ளன. ஓர்டோனாவில் தாமஸ் கதை, புராணம், வழக்கு முதலியவை மிகவும் அதிகமாகவே உள்ளன. அதாவது, கிருத்துவமதம் பிரபலமாகி, மக்கள் ஏற்றுக் கொண்டபிறகுதான், இத்தகைய நம்பிக்கைகள் முதலியன வளர ஆரம்புக்கும். ஆனால், இவர்கள் சொல்லும் விவகாரங்கள் எல்லாமே இடைக்காலங்களில் நடந்தவை தாம்.

மைலாப்பூருக்குக் கொடுக்க மறுத்த ஓர்டோனா: முன்பு, 1958ல் எலும்புத்துண்டம் கேட்டபோது, இவ்வூர் மக்கள் கொடுக்க மறுத்தனர். ஏனெனில், அவர்களுக்கு மைலாப்பூர் கட்டுக்கதையில் துளிக்கூட நம்பிக்கையில்லை. பிற்காலத்தில் 16-17வது நூற்றாண்டுகளில் போர்ச்சுகீசியப் பாதிரிகள் புனைந்த கதை என்று நன்றாகவே தெரியும். பிறகு, வாடிகன் வரை பிரச்சினைச் சென்று, திருப்பிக் கொடுத்து விடுகிறோம் என்ற வாக்குறுதியோடு கொண்டு வரப்பட்டாதாம். ஆனால், திருப்பிக் கொடுத்தார்களா இல்லையா என்ற ரகசியத்தை இதுவரைச் சொல்லாமல் இருக்கிறார்கள்.

ஓர்டோனாவிற்கு தாமஸ் எலும்புக:ள் வந்ததில் குழப்பங்கள்: ஓர்டோனாவிற்கு அவ்வெச்சங்கள் எப்படி வந்தன என்பதற்கே பற்பல விதமான கதைகள் சொல்லப்படுகின்றன. 1258ம் ஆண்டு கிரேக்கத் தீவான கியாஸிலிருந்து (Chios) அவ்வெச்சங்கள் கொண்டுவரப்பட்டதாக சில பிற்காலக் குறிப்புகள் கூறுகின்றன. ஒன்றிற்கும் மேலான கல்லறைகள், எலும்புக்கூடுகள், மண்டையோடுகள் இருப்பதையறிந்த, விக்கிப்பீடியாவே குழம்பிப் போயிற்று என்று நன்றாகவேத் தெரிகிறது. ஏனெனில், சிறிதும் கூசாமல், ஒரே நேரத்தில் இரண்டு உடல்கள் இருந்ததினால், தாமஸ் ஒரு தெய்விக்கப் பிறவி என்று கருதப்படவேண்டும் என்று வக்காலத்து வாங்கி எழுதியுள்ளது[1] (St. Thomas has to be considered as divine person and has two bodies at same time[2]). இங்கு சரித்திர ரீதியில் சர்ச் இருந்ததா இல்லையா என்று தெரியவில்லை. 1427ல் நடந்த போரில் ஓர்டோனா தாக்கப்பட்டு, பெரும்பகுதிகள் சேதமடைந்தன. இருப்பினும் 15ம் நூற்றாண்டில் கட்டப்பட்டுள்ளதாக ஒரு குறிப்புக் காணப்படுகிறது. 16ம் நுற்றாண்டில் சார்லஸின் மகள் பெற்று மாளிகைக் கட்டியதாக உள்ளது[3].

எடிஸாவிலிருந்து எப்படி வந்தது? கிருத்துவர்கள் இடத்திருக்கு ஏற்ப கட்டுக்கதைகளை புனைவதில் வல்லவர்கள் என்பது, அவர்களது குழப்பமான, பலவிதமான எழுத்துகளினின்றே தெரிந்து கொள்ளலாம். அப்பழுக்கல்லாத, ஆண்டவனால் கொடுக்கப் பட்ட, செய்யப் பட்ட “பைபிளில்” இல்லாததுதான் தாமஸ் கட்டுக்கதை. “ஏக்ட்ஸ் ஆப் தாமஸ்” என்ற ஒதுக்க / மறைக்கப் பட்டுள்ள[4] பைபிள்களினின்று திரிக்கப்பட்டதுதான் இக்கட்டுக்கதை. அதில், தாமஸின் உடல் எடிஸ்ஸா (Edessa) என்ற இடத்திற்கு எடுத்துச் செல்லப்பட்டதாக உள்ளது. பிறகு, அது ஏன் பகுதிகளாகப் பல பகுதிகளுக்குச் செல்ல வேண்டும் என்ற மகத்துவத்தைக் கிருத்துவர்கள் விளக்கவில்லை[5]. ஆனால், கொஞ்சமும் தயக்கம் இல்லாமல், எடிஸ்ஸாவிலிருந்து கியாஸிற்கு எடுத்துச் செல்லப்பட்டன. கியோஸ் என்பது கிரேக்கத் தீவுக்கூட்டங்களில் ஏஜியன் கடலில் உள்ள ஐந்தாவது பெரிய தீவாகும். ஏசியா மைனர் கடற்க்கரையிலிருந்து ஏழு கி.மீ தொலைவில் உள்ளது[6]. அங்கிருந்து ஓர்டோனாவிற்கு வந்தது என்று கதையை மாற்றியுள்ளதை காணலாம். ஆக இவையெல்லாம் உள்ளூர் நம்பிக்ககள், சம்பிரதாயங்கள், பழக்க-வழக்கங்களுக்கு ஒத்துப் போகலாம், ஆனால், அங்கு மேற்கத்தைய நாகரிகத்தால், அவை அழிக்கப் பட்டு விட்டன. மேலும் யுத்தங்களினாலும் பலதடவை அழிக்கப்பட்டுள்ளன.

தாமஸ் எலும்புகளை லியோன் டெக்லி அக்கியோலி கொள்ளையெடித்தானா, பாதுகாத்தானா? செப்டம்பர். 6, 1258ல் நடந்த யுத்தத்தின் முடிவில் கியாஸ் / ஸ்கியோ தாக்கியழிக்கப்பட்டபோது, கப்பற்ப்படைத் தலைவன் லியோன் டெக்லி அக்கியோலி (Leone degli Acciaioli) என்பவனால் கொள்ளையடிக்கப் பட்டவைகளில் தாமஸின் எலும்புகளும் அடங்கும் என்கிறது ஒரு குறிப்பு[7]. இன்னொரு குறிப்பின்படியோ, இவர் அந்த எலும்புகளைக் காப்பாற்றி பத்திரமாகக் கொண்டுச் சேர்த்ததாக உள்ளது (That same Leone degli Acciaioli or ser Leone di Riccomanno is the one celebrated at Ortona as the rescuer of the remains of St Thomas, now venerated in that city.)[8]. ஆனால், இத்தகைய போர்-சண்டைச் சச்சரவுகள் இவர்களுக்குள் அதிகமாகவே உள்ளதால், 1943லும் அத்தகைய அழிவு ஏற்பட்டது. டிசம்பர் 20-28, 1943 நாட்களில் நடந்த யுத்தத்தில் (The Battle of Ortona), ஓர்டோனா நகரம் பெருமளவில் சேதமடைந்தது. யுத்த அழிவுகளின் புகைப்படங்களை இங்குக் காணலாம்[9].

மேலேயுள்ளதுதான், அந்த ஓர்டோனா சர்ச்சின் இருப்பிடம், படம். கடற்கரைக்கு அருகில் இருப்பதைத் தெளிவாகப்பார்க்கலாம். இப்படி அவர்கள் தேர்ந்தெடுக்கும் ஊர் / நகரம் கடற்கரைக்கு அருகில் இருக்க வேண்டும். அங்கு ஒரு “கிருத்துவர்கள் அல்லாத” கிருத்துவர்கள் இருக்க வேண்டும், அவர்கள் விக்கிரங்களை வழிபட்டுக் கொண்டிருக்க வேண்டும், அவர்களை மாற்ற ஒரு தாமஸ் வரவேண்டும், ஒரு அரசன் கொல்ல வேண்டும், அவரின் உடல் எடுத்துச் செல்லப்படவேண்டும். இப்படியான கதைகள் அதனால் தான் எல்லா ஊர்களிலும் உள்ளன.

   

ஓர்டோனா சர்ச்சில் உள்ள தாமஸின் எலும்புக்கூடுள்ள சவப்பெட்டி இவ்வாறு தங்கத்தகடினால் செய்யப் பட்டுள்ளது.

இதை அடிக்கடி கொள்ளையெடுத்துச் செக்குதல் / திருடுதல்/ திருட முயற்சி செய்தல் என்றுள்ளதால், மிகவும் ஜாக்கிரதையாக வைத்துள்ளனராம்.

சர்ச்சின் உட்பகுதி மற்றும் சவப்பெட்டி வைக்கப்பட்டுள்ள இடம். அப்பெட்டியின் மீது தாமஸின் உருவம் தொம்மஸோ அலெசந்திரினி என்பவரால் வரையப்பட்டதாகவும், அதன்மீதுள்ள ஏசுநாதர் உருவம் அல்டோ டி’அடமோ என்பரால் மாற்றியமைக்கப் பட்டதாகவும் கூறுகிறார்கள்[10]. இதைத்தவிர மற்ற முழுவிவரங்களை இங்குக் காணலாம்[11].

எலும்புக்கூடு வைக்கப்பட்டுள்ள சவப்பெட்டியின் மீதுள்ள படம், விவரங்கள் மேலே கொடுக்கப்பட்டன.

தாமஸின் மண்டையோடு பாட்மாஸ் தீவில் ஊர்வலமாக எடுத்துச் செல்கிறர்கள் என்றால், இங்கு தாமஸின் தலை ஊர்வலமாக எடுத்துச் செல்லப்படுகிறது. செப்டம்பர் 6 மற்றும் மே மாதத்தில் முதல் ஞாயிற்றுக் கிழமை இங்கு தாமஸிற்கு விழா எடுக்கிறார்கள்[12].

ஓர்டோனாவில் உள்ளவை உண்மையா பொய்யானவையா? ஓர்டோனாவில் இருந்ததாகச் சொல்லப்படும் எலும்புத்துண்டங்கள் பலதடவை களவாடப்பட்டதாக கிருத்துவர்களே எழுதியுள்ள விவரங்களினின்று தெரிகிறது. உதாரணத்திற்கு இந்த விவரத்தைப் படிக்கவும்[13]. அதேபோல, அங்குள்ள சர்ச்சும் இடைக்காலத்தில், பலதடவை இடிக்கப் பட்டுள்ளது, பிறகு மாற்றி-மாற்றிக் கட்டப்பட்டுள்ளது. எலும்புகளும் இடம் பெயர்ந்துள்ளன. அந்நிலையில், அதே எலும்புகள் தாம் திரும்ப வந்துள்ளன என்ற ஆதாரம் எதுவும் இல்லை. மேலும், அவ்வாறு மாற்றி-மாற்றிக் கட்டப்பட்டும் போது, முந்தைய அத்தாட்சிகளை அழிக்கும் விதத்தில் தான் அவர்கள் செயல்பட்டு வருகின்றனர். அதாவது, இதைக்காலத்திற்குப் பிறகு, கத்தோலிக்கம் முழு அளவில், ஒரு மதமாக உருவெடுத்து வந்த நிலையில்தான், மார்ட்டீன் லூதர் (1483-1546) என்பவரால் புரொடெஸ்டென்ட் / எதிர்மறை கத்தோலிக்கம் / கத்தோலிக்க விரோத மதத்தை உருவாக்கினார். இதனால், இருபிரிவினருக்கும் மிகக்கொடிய அளவில் போர்கள் ஏற்ப்பட்டன. அப்போர்களில் அப்பாவிகள் பலர் கொல்லப்பட்டனர். இறையியல் முரண்பாடுகள் வளர்ந்து, இஸ்லாம் தோன்றிய காலகட்டத்தில் சமயப்பூசல்கள் அதிகமாயின. அக்காலத்தில் இருந்த பாகன்-கோவில்கள் (கிருத்துவரல்லாதவர்களின்) பல இடிக்கப்பட்டனல; விக்கிரங்கள் அடித்து நொறுக்கப்பட்டன; அங்கிருந்த செல்வம் கொள்ளையடிக்கப் பட்டது. “சிலுவைப் போர்கள்” (1095 – 1291) மற்றும் (1100 – 1600) என்று சொல்லப்படும் அவற்றின் மூலம் பற்பல குரூரங்களை படித்தறிந்து கொள்ளலாம். இக்காலக்கட்டத்திலும் “ரெலிக்ஸ் ஹண்டர்ஸ்” (Relic hunters) இறந்தவர்களின் உடற்பகுதிகளைத் தேடுபவர்கள் பல கல்லறைகளை உடைத்து, தோண்டி எலும்புக்கூடுகளை எடுத்துச் சென்றனர். இதனால், எந்த கல்லறையிலிருந்து எந்த எலும்புக்கூடு இருந்தது / எடுத்தது என்ற விவரம் தெரியாமல் போய்விட்டது. ஆகவே, அந்நிலையில், இடைக்கால ஆதாரங்களை மறைக்கக் கத்தோலிக்கக் கிருத்துவர்கள் பெருமளவில் அக்கிரமம் செய்துள்ளார்கள்.

© வேதபிரகாஷ்

13-04-2012


[1] http://en.wikipedia.org/wiki/Ortona

விக்கிப்பீடியா, கத்தோலிக்க ஆதரவில் நடந்து வருகிறது, அதற்கு சாதகமான விவரங்கள் அதிகாமாகக் கொடுக்கப்படுகின்றன, ஆனால், சாதகமாக இல்லாமல் இருப்பவற்றை நீக்கிவிடுகின்றன இல்லை விவாதட்திற்கு என்ரு எடுத்துச் சென்று அமுக்கிவிடுகின்றனர்.

[2] இது வின்சென்ட் ஸ்மித் சொன்னதிற்கு எதிர்மறையாக இருப்பதைக் காணவும். Vincent Smith wrote, “Both stories obviously cannot be true; even an apostle can die but once…………………….”

[3] In 1258 the relics of St. Thomas were brought to Ortona from the Greek island of Chios. St. Thomas has to be considered as divine person and has two bodies at same time. [relics of one in Ortona , Italy and other relic in Mylapore , India]. In the first half of the 15th century its walls were built, and during this period Ortona fought with the nearby town of Lanciano in a fierce war that ended in 1427. On June 30, 1447, ships from Venice destroyed the port of Ortona; consequently the King of Sicily at that time commissioned the construction of a Castle to dominate the renovated port. In 1582 the town was acquired by Margaret of Parma, daughter of Emperor Charles V and Duchess of Parma. In 1584 Margaret decided to build a great mansion (known as Palazzo Farnese), which was never completed due to her death.

[4] இவற்றைப் பற்றி “இந்தியாவில் செயின்ட் தாமஸ் கட்டுக் கதை” புத்தகத்தில் விளக்கியுள்ளேன்.

[5] உண்மையில், புத்தமத்தில் தான், புத்தரின் உடல் பகுதிகள், குறிப்பாக எலும்புகள், மண்டையோடு, பல், அஸ்தி முதலியன பங்குப் போட்டுக் கொள்ளப் பட்டு, உலகின் பல இடங்களுக்கு எடுத்துச் செல்லப்பட்டு, அங்கெல்லாம் விகாரங்கள் கட்டப் பட்டன.

அதற்கு முன்பு, சக்தி வழிபாட்டில், சக்தியின் உடற்பாகங்களே, உலகின் பல பாகங்களில் சிதறி வீசப்பட்டது என்றும், அங்கெல்லாம் சக்தி பீடங்கள் / கோவில்கள் கட்டப் பட்டது என்றும் உள்ளது.

ஆகவே, இத்தகைய பழங்கால மத பழக்க-வழக்கங்களை, அப்படியே ஏற்றுக் கொண்டு, கிருத்துவ முலாம் பூசப்பட்டுள்ளது என்பதை அறிந்து கொள்ளலாம்.

[6] Chios (Greek: Χίος, pronounced [ˈçios]alternative transliterations Khíos and Híos) is the fifth largest of the Greek islands, situated in theAegean Sea, seven kilometres (five miles) off the Asia Minor coast. The island is separated from Turkey by the Chios Strait. The island is noted for its strong merchant shipping community, its unique mastic gum and its medieval villages. The 11th century monastery of “Nea Moni”, a UNESCO World Heritage Site, is located on the island.

[7] Ortona’s great cathedral has the privilege of housing the bones of St Thomas Apostle, which arrived in Ortona on September 6, 1258, booty taken by captain Leone degli Acciaioli when the island of Schio was sacked.

[8] The family line to which Simon belonged was a strictly republican one. He was descended from Lotteringo di Acciaiolo Acciaioli who appears in several documents in the late 13th century as a major figure in the Parte Guelfa, and who was a nephew of messer Leone degli Acciaioli, doctor of law and founder of the family bank, Compagna di Ser Leone degli Acciaioli e de’ suoi compagni, and a grandson of the family’s capostipite Gugliarello Acciaioli, who had moved from Brescia to Florence in 1160 according to legend.  That same Leone degli Acciaioli or ser Leone di Riccomanno is the one celebrated at Ortona as the rescuer of the remains of St Thomas, now venerated in that city.

http://www.sardimpex.com/articoli/The%20Acciaioli%20family%20in%20Brazil.htm

[10] The Apostle’s image painted on the urn is the work of Tommaso Alessandrini (1612) from Ortona, while the Crucifix above the altar was modelled by the sculptor Aldo D’Adamo.

[11] LA BASILICA : THE APSE; Data: Giovedì, 13 aprile @ 10:34:14 CEST
Argomento: eng: Tommaso, the apostle; LA BASILICA : THE APSE; THE Crypt,  dedicated in the past to the Virgin under the title Immacolata Concezione, was transformed in the course of the past ten years radiating toward the devotion and cult for and of the Apostle Thomas.

On the occasion of the scientific reconnaissance in 1984 it was completely restored; the essentiality and simplicity of the architectural lines help to enhance the copper urn in which the Saint’s relics are preserved, including the skull which was kept in a silver reliquary bag in the past.

The Apostle’s image painted on the urn is the work of Tommaso Alessandrini (1612) from Ortona,while the Crucifix above the altar was modelled by the sculptor Aldo D’Adamo.

In the Presbytery, a new structure has recently been completed to make it more functional, using the different elements which it is made up of and in reference to the celebrations which normally take place there.

On the ceiling, the paintings in an oval form represent the Trinity symbol (in the centre), Saint Matthew, Saint

Andrew, Saint Peter, Saint, James, Saint Paul, Saint Thomas.

The two glass windows, as well as all others that cover the windows of the church, are the work of Tommaso Cascella.
The frontal of the new altar consists of a XIV century bas-relief, representing Thomas meeting the Risen Christ.

http://www.portaleperortona.it/modules.php?name=News&file=print&sid=315

[12] Ortona dedicates two feast days to the Apostle: September 6 and a rather grander affair called Perdono, held the first Sunday in May, which is linked to the privilege of a plenary indulgence. For this occasion, which includes a historic pageant, thousands of pilgrims flock to Ortona.