Archive for the ‘இடது கை’ Category

கேரளாவில் செயின்ட் தாமஸ் கட்டுக்கதைகள் – வாஸ்கோடகாமா மாரியை மேரியாக்கியது (3)

ஜூன் 10, 2012

கேரளாவில் செயின்ட் தாமஸ் கட்டுக்கதைகள் – வாஸ்கோடகாமா மாரியை மேரியாக்கியது (3)

மேரியா – மாரியா: வாஸ்கோட காமாவின் பித்தலாட்டம்: பெரும்பாலான அத்தகைய கற்பனைக்கதைகள் மார்கோ போலோ[1] / வாஸ்கோட காமாவின்[2] குறிப்பிகளிலிருந்துதான் பெறப்படுகின்றன. இவர்களுக்கு உலகத்தில் எங்கு சென்றாலும் கிருத்துவர்கள் இருக்க வேண்டும். ஆகையால் எதைப் பார்த்தாலும், அதனை கிருத்துவ மதத்துடன் தொடர்பு படுத்தி எழுதுவது வழக்கம். அப்பொழுதுதான் அவர்கள் ராஜா பணம் கொடுப்பார். ஆகையால் நாங்கள் மேரியின் சர்ச்சைப் பார்த்தோம், அப்போஸ்தலர்களின் காலடிகளைப் பார்த்தோம், அவர்களது கல்லறைகளைப் பார்த்தோம் என்றேல்லாம் பொய் சொல்லி எழுதுவார்கள். அப்படித்தான் வாஸ்கோட காமா ஒரு இந்து கோவிலுக்குச் சென்று வழிபட்டுக் கொண்டிருந்ததை ஐரோப்பிய எழுத்தாளர்கள் கிண்டலாக எழுதி வந்தார்கள்[3]. இந்துக்கள் “மாரி, மாரி, மாரி” என்று பாடிக்கொண்டு மாரியம்மன் கும்பிட்டுக் கொண்டிருந்ததை, 1503ல் இந்த ஆள் “மேரி, மேரி, மேரி” என்று கூவிக் கும்பிடுவதாக நினைத்துக்கொண்டு அக்கோவிலுக்குச் சென்று வழிபட்டுக் கொண்டிருந்தானாம்[4]. உள்ளே சிலைகளை / விக்கிரங்களைக் கண்டதும் சந்தேகம் ஏற்பட்டது. இருப்பினும் பிடிவாதமாக, இந்துக்கள் மேரியைக் கும்பிட்டுக் கொண்டிருந்தனர் என்று புளுகி சமாளித்துக் கொண்டானாம். உதாரணத்திற்கு, கீழே மற்றொரு குறிப்புக் கொடுக்கப் படுகிறது:

கோழிக்கோட்டில், சின்னம்மை நோயின் தாயாராகக் கருதப்படும் மாரி அல்லது மாரியம்மன் கோவில் உள்ளது என்று பேசின் மிஷனின் பாதிரி, ஜே.ஜேகப் ஜௌஸ் கூறுகிறார்.அங்குள்ள மணிகளை, பிராமணர்கள் அடிக்கிறார்கள், ஆனால், அவற்றை கீழ்சாதி மக்கள் தொடக்கூடாது.சில போர்ச்சுகீசியர்கள் அங்கிருந்த இந்து கடவுளர் மற்றவர்களின் சிலைகளை தமது சாமியார்களின் சிலைகள் என்று நம்பியிருக்கக்கூடும். கஸ்டென்ஹெடா, “ஜாவோ டி சத், வாஸ்கோ ட காமாவின் பக்கத்தில் முட்டிக்கால் போட்டு தொழுதபோது, இவை சாத்தான்களாகவே இருக்கட்டும், ஆனால் நான் உண்மையான கடவுளை வணங்குகிறேன், என்றானாம். அப்பொழுது அவனுடைய தலைவன் சிரித்தானாம். இருப்பினும் இந்த தலைவர்கள் எல்லாம் தமது கடற்பயணங்களைப் பற்றி எழுதும் போது, இந்த இந்துக்களை கிருத்துவர்கள் என்றே எழுதியனுப்பினர், அதை அந்த ராஜாவும் நம்பினான்”. The Rev. J. Jacob Jaus, of the Basel Mission at Calicut, informs me that
there is a local deity called Mari, or Mariamma, much dreaded as the goddess
of small-pox, and highly venerated. Amma, in Malayalam, means mother.These bells are struck by the Brahmans when they enter the temple, but must
not be touched by people of inferior castes.2 It is just possible that some of the Portuguese doubted whether these
Hindu Gods and images represented the saints of their own churches.
Castanheda (i, p. 57) says that when Joao de Sd knelt down by the
side of Vasco da Gama, he said: “If these be devils, I worship the true God”;
at which his chief smiled. But however this may be, it is equally true that
the reports furnished by the heads of the expedition described these Hindus
as Christians, and that the king believed them to be so (see[5] Appendix A.).

இதே மாதிரியான விவரிப்பு மற்ற புத்தககங்களிலும் காணலாம்[6]. ஒரு இந்து கோவிலில் சென்று வழிப்பாடு செய்து விட்டு, “ஒரு கிருத்துவ சர்ச்” (A Christian Church) என்ற தலைப்பில் எழுதியிருப்பது சரியான வேடிக்கை. அம்மனை “Our Lady” என்று சொலிவிட்டு, தீர்தத்தையும், விபூதியையும் கொடுத்தார்கள், காபீஸ் / காபிர்கள் மணியடித்தார்கள், சுவரில் தீட்டப்பட்டிருந்த சித்திரங்களில் அவர்களது சாமியார்களின் வாயிலிருந்து பற்கள் ஒரு அங்குலத்திற்கு நீட்டிக் கொண்டிருந்தன, அவர்களுக்கு நான்கு அல்லது ஐந்து கைகள் இருந்தன, விளக்குகள் வைக்கப் பட்டிருந்தன……என்று வர்ணனை உள்ளது. இதெல்லாம் படிப்பவர்களே புரிந்து கொள்வார்கள், அது ஒரு இந்து கோவில் என்று, இருப்பினும் கிருத்துவர்களுக்கு பொய் சொல்வது என்பது அந்த அளவிற்குள்ளது.

பாசுதா, பாசுதா, பாசுதா என்று வணங்கிய கேரள மக்கள்: மலபாரில் உள்ள மக்கள் பாசுதா, பாசுதா, பாசுதா (Pacauta, Pacauta, Pacauta) என்று 104 முறை சொல்லி வழிபட்டார்களாம்[7]. ராபர்ட் கால்டுவெல் இவ்வார்த்தை “பகவ” (Bagva or Pagav) என்றிருக்கலாம் என்று கூறினாராம்[8]. அதாவது, வைணவமுறைப்படி கடவுளை அவ்வாறு 108 முறை பெயர் சொல்லி ஜெபித்தனராம். இதனை “பாசுதா, பாசுதா, பாசுதா” அல்லது “பச்சுதா, பச்சுதா, பச்சுதா” என்று சொல்வதைவிட, “அச்சுதா, அச்சுதா, அச்சுதா” என்று சொன்னால், சரியாக இருக்கும். “மாரி, மாரி, மாரி” என்பதை எப்படி “மேரி, மேரி, மேரி” என்றாக்கினரோ, அதுபோலத்தான் இதுவும் என்று விளங்குகிறது. அதாவது கேரளாவில் கிருஷ்ணர் மற்றும் அம்மன் வழிபாடு பிரபலமாக இருந்தது நன்றாகத் தெரிகிறது. ஜெகோபைட்டுகளின் பைபிளில் கிரிஸ்ன / கிருஸ்டின”னை (Chrishna, Crishna, Cristmna, Christna…..) என்ற வார்த்தைகள் தாம் இருந்தனவாம். மேலும், கிருஷ்ணரின் பாகவத புராணத்தைப் போன்று அவர்களது பைபிள்கள் இருந்தன. அதாவது குழந்தையாக இருந்தது, சிறுவனாக மற்றவர்களுடன் விளையாடியது, குறும்புகள் செய்தது என்று பலவிஷயங்கள் இருந்தன. அவை கிட்டத்தட்ட “அபோகிரபல் நியூ டெஸ்டுமென்ட்” (New Testament Apocrypha[9]) போல இருந்தன. அதனால்தான், கத்தோலிக்கக் கிருத்துவர்கள் அப்புத்தகங்களை அழித்துவிட்டனர்.

கிருஷ்ணரின் உருவத்தில் வெளியிடப்பட்டுள்ள நாணயம்

ஹெலியோடோரஸ் என்ற கிருஷ்ண பக்தன்: ஹெலியோடரஸ் ஒரு கிரேக்கனாக இருந்தாலும், கிருஷ்ணனின் பக்தனாக இருந்ததால், அவன் தன்னை “பாகவத/பாகவதன்” என்று அழைத்துக் கொண்டான். மத்தியப்பிரதேசத்தில், விதிஸா என்ற இடத்தில் இவன் ஒரு கருட துவஜத்தை ஏற்படுத்தியாதத் தெரிகிறது. அதில் உள்ள கல்வெட்டின்படி, தக்ஷ்ஷசீலத்தில் வாழ்ந்தவனாகிய இவன், பாகபத்ரா என்ற மத்தியதேச அரசவைக்கு தூதுவனாக வந்தான் என்றுள்ளது. இக்கல்வெட்டு 150 BCE காலத்தைச் சேர்ந்ததாக கல்வெட்டு எழுத்தியல் மூலமாக கணிக்கப்பட்டுள்ளது. அதாவது அக்காலத்திலேயே கிருஷ்ணர் ஒரு கடவுள் என்று கிரேக்கம் வரை அறியப்பட்டுள்ளது என்று தெரிகிறது. சங்கர்ஷண-கிருஷ்ண-வாசுதேவ நாணயங்கள் இந்தியாவின் வடகிழக்கில் பிரபலமாக புழக்கத்தில் இருந்தன. கிருஷ்ணர் துவாரகையிலிருந்து ஆட்சி செய்ததால், துவாரகை மத்தியத் தரைக் கடல் பகுதிகளுக்கு அருகாமையில் இருந்ததால், மேலும் ஜராசந்தனை வென்றதால், கிருஷ்ணரின் புகழ் அங்கெல்லாம் பரவியிருந்தது. கிருஷ்ணரின் பாகவதக் கதைகள் நன்றகவே அறியப்பட்டிருந்தன. அதனால்தான், ஏசுவின் கதைகள் கிருஷ்ணரின் கதைகளைப் போன்றேயுள்ளன. இதனால்தான், கிருத்துவர்கள் அவற்றை “அபோகிரபல்” என்று மறைக்கிறார்கள், மறைத்தொழிக்கிறார்கள். ஜெகோபைட் பைபிள்களும் அதே காரணங்களுக்காக அழிக்கப்பட்டன.

16ம்நூற்றாண்டில்போர்ச்சுகீசியரால்கண்டுபிடிக்கப்பட்டகிருத்துவம்: கிளாடியஸ் பச்சனன் என்ற பாதிரியின் எழுத்துகள் பிரபலமாக இருந்தன. அவை “Works of the reverend Claudius Buchanan comprising his Eras of light to the world, Star in the East,  to which is added Christian Researches in Asia With notices of the Translation of the Scriptures into the Oriental languages” பலவேறு பதிப்பில் வந்தன. அதில் ஒரு கிருத்துவப் பாதிரி எப்படி எழுதுவாரோ அப்படி எழுதியுள்ளார். காலனிய ஆதிக்க ரீதியில், ஆங்கிலேயர்களுக்கு, இந்தியாவில் கிருத்துவ மதத்தைப் பரப்பவேண்டிய கடமையுள்ளது என்று சுட்டிக் காட்டுகிறார். இவையெல்லாம் ஒன்றும் புதியதாக இல்லை. ஆனால் செயின்ட் தாமஸ் கிருத்துவர்கள், சிரியன் கிருத்துவர்கள், ஜெகோபைட்டுகள் என்று பலவாறு சொல்லிக்கொள்ளும், தம்மை அழைத்துக் கொள்ளும், கிருத்துவக் குழுக்கள், சர்ச்சுகள் பற்றிய விவரங்கள் தெளிவாக உள்ளன. அதாவது கத்தோலிக்க மற்றும் கத்தோலிக்கர் அல்லாத நம்பிக்கைகளில் உள்ள வித்தியாசங்கள் வெளிப்படுகின்றன.


கிழக்கிலுள்ள அந்த சர்ச்சானது, போப்பின் தலைமை, ஆன்மீக சுத்தகரிப்பு, யுகாரிஸ்டில் ரொட்டி-சாராயம் கிருஸ்துவின் சதை மற்றும் ரத்தமாக மாறுவது, உயிர்த்தெழுத்தல், விக்கிர வழிபாடு, பாவ மன்னிப்பு, முதலியவற்றை நம்புவதில்லை. இவையெல்லாம் கத்தோல்லிக்க மதத்திற்கு எதிராக உள்ளது”.

The first notices of this ancient people, in recent times, are to be found in the Portuguese histories. When Vasco de Gama arrived at Cochin on the coast of Malabar, inthe year 1503…………………  
   

பச்சனன் “Ecclesiastical establishment for British India” என்ற புத்தகத்தில் இந்தியாவில் கிருத்துவத்தை நிலைநாட்டுவதற்கான வழிமுறைகளை விளக்கும் போது, செயின்ட் தாமஸ் கிருத்துவர்கள், சிரியன் கிருத்துவர்கள், ஜெகோபைட்டுகள் முதலியவர்களை மாற்றுவது தான் கடினமானது என்கிறார். அவர்கள் உண்மையிலேயே கிருத்துவர்கள் என்றால், அவ்வாறு “இந்து கிருத்துவர்களாக” இருந்திருக்க மாட்டார்கள். அதாவது இந்துக்களாகவே இருந்து கொண்டு, மேரியை ஒப்புக்கொள்ளாமல், “கிரிஸ்ன” என்ற கடவுளை வழிபட்டுக் கொண்டிருக்க மாட்டார்கள். ஏற்கெனவே, ஒரு கிரேக்கன் தன்னை “வாசுதேவன்” என்று கூறிக்கொண்டு, இந்தியாவில் உள்ளது தெரிகிறது. எனெவே அவன் வழி வந்தவர்கள், அந்த “கிரிஸ்ன / கிருஸ்டின”னை (Chrishna, Crishna, Cristmna, Christna…..) வழிபட்டுக் கொண்டு வந்திருக்கலாம். காலம் மாறிவரும்போது, அந்நியர்களை / வெள்ளையர்களை தனிமைப் படுத்திக் காட்டப்பட்டு வந்துள்ளனர் என்று தெரிகிறது. இதனை ஐரோப்பியர்கள் தவறாக அல்லது உண்மையைப் புரிந்து கொண்டு, அவர்கள் கிருத்துவர்கள் தாம் என்று பிரகடனப் படுத்தி வலுக்கட்டாயமாக மதம் மாற்ற முயன்றபோதுதான், அவர்கள் வாடிகனுக்கு எதிராக, இலத்தீனுக்கு எதிராக இருந்திருக்க வேண்டும்.

  கிழக்கிந்திய சொந்தம், மேற்கிந்திய சொந்தத்தைப் போன்று இரண்டாகவுள்ளது. உள்ளூரில் கிருத்துவத்தைப் பரப்ப ஒரு மதநிறுவனம் தேவைப்படுகிறது. அதேபோல, உள்ளூர்வாசிகளுக்கும் நம்மிடத்திலிருந்து கிருத்துவ போதனைகளைப் பெற, முறையாக அனுமதித்தாக வேண்டும். இங்கு நாம் கவனிக்க வேண்டியது என்னவென்றால், சட்டப்படி முதலில் கிருத்துவர்களுக்கு அத்தகைய ஏற்பாடு செய்துத் தரவேண்டும், பிறகு மற்றவர்களுக்கு, அதாவது இந்நாட்டு மதத்தைப் பின்பற்றுகிறவர்கள்.

இது இலங்கைக்கு என்று குறிப்பிட்டாலும், இந்தியாவிற்கு என்ற தலைப்பில் தான் காணப்படுகின்றது.

வேதபிரகாஷ்

10-06-2012


[1] இவர்களுக்கெல்லாம் சரியான தேதிகளே இல்லை. இருப்பினும் ஏதோ அறுதியிட்டு கண்டுபிடித்தது போல தேதிகளைக் குறிப்பிடுவார்கள் – இது c. 1254 – January 9, 1324. மார்கோ போலோவின் தேதியாம்.

[2] இது c. 1460 or 1469 – 24 December 1524  வாஸ்கோட காமாவின் தேதியாம்.

E. G. Ravenstein, A Journal of the first voyage of Vaco da Gama, 1497-99, the Haklut Society, London, M.DCCC.XCVIII, p.xiii. இவர் 1460 மற்றும் 1469 என்று இரண்டு தேதிகளை தருகிறார்.

[3] E. G. Ravenstein, A Journal of the first voyage of Vaco da Gama, 1497-99, the Haklut Society, London, M.DCCC.XCVIII, p.54.

[4]  Vasco da Gama said that this temple must be a Christian cathedral.
Inside the temple was an idol which, Vasco da Gama said, must be the Virgin. Indians pointed to statue and repeated something that sounded like “Maria, Maria.” Probably the idol represented Mari, a Hindu goddess. Painted on the temple walls were many images of Hindu gods and goddesses, which Vasco da Gama identified as Christian saints. The explorers observed, “Some of these saints had four or five arms.” http://www.oldnewspublishing.com/dagamma.htm

[5] Letter to the King and Queen of Castile, July 1499 – pp.119-120sa; 
Letter to the Cardinal Protector, August 28, 1499
E. G. Ravenstein`     , A Joural of the first viyage of Vasco dagama, London, printed for the Hakluyt Society, 1898 (AES reprint 1995).

[6] E. G. Ravenstein, A Joural of the first viyage of Vasco dagama, London, printed for the Hakluyt Society, 1898 (AES reprint 1995), pp.52-55.

[7] Henry Yule and Henry Cordier (Trans.), The Book of Ser Marco Polo – The Venetian, concerning the Kingdoms and Marvels of the East, Vol.II, 1971, London (Munshiram Manoharlal Publishers Private Limited edition, 1993, p.338).

[8] Henry Yule and Henry Cordier (Trans.), The Book of Ser Marco Polo – The Venetian, concerning the Kingdoms and Marvels of the East, Vol.II, 1971, London (Munshiram Manoharlal Publishers Private Limited edition, 1993, p.346).

[9] “Apocrypha” என்றால் மறைத்து வைக்கப்பட்டுள்ள, ஒதுக்கப்பட்டுள்ள, அங்கீகரிகப்படாத, மறுக்கப்பட்டுள்ள ஆகமங்கள் / பைபிள்கள் என்று அர்த்தம். கிருத்துவம் வளர, வளர, குறிப்பாக கத்தோலிக்கக் கிருத்துவம், இடைக்காலத்தில் வாடிகன் அதிகாரம் பெற்றபோது, பழைய புத்தகங்கள் அனைத்தையும் அழித்தொழித்தது. மற்ற மதங்களினின்று பெறப்பட்டவை என்று எல்லோருக்கும் தெரியக்கூடாது என்றுதான் “ஹெத்தன், பாகன், ஹெயியரிடிக்” (Heathens, Pagans, Heretics, Gentiles, Gentoos, Gnostics…..) என்றெல்லாம் சொல்லி கிருத்துவர்கல், அவர்களது கோவில்களையும் இடித்துத் தள்ளி, அதே இடத்தில், அதன் அஸ்திவரங்களின் மீதே சர்ச்சுகளைக் கட்டினர்.

Advertisements

சிவனை இழிவு படுத்தும் கதைகள்: கேரளாவில் தாமஸ் கட்டுக்கதைகள்!

மே 27, 2012

சிவனை இழிவு படுத்தும் கதைகள்: கேரளாவில் தாமஸ் கட்டுக்கதைகள்!

ஆறுமுக நாவலரும் கிருத்துவமும்: இந்தியமயமாக்கும் கிருத்துவர்களுக்கு சிவன் கர்த்தராகிறார். 18-19 நூற்றாண்டுகளில் இந்து மதத்தை ஆராய்ந்த ஐரோப்பிய அறிஞர்கள் கண்டு பிடித்த விஷயம் தான் அது. ஜார்ஜ் பிரேசர், பிளாவாட்ஸ்கி போன்றவர்கள் அதிகமாகவே எடுத்துக் காட்டியுள்ளனர். ஆறுமுக நாவலர் போன்ற சைவ வல்லுனர்களும் எடுத்துச் சொல்லியுள்ளனர். ஆறுமுக நாவலர் தமது “சைவதூஷண பரிகாரம்” என்ற நூலில் முழுவதுமாக எடுத்துக் காட்டியுள்ளார். அதன் தாக்கம் வியன்னாவில் “பைபிள் நடுங்கியது” என்ற புத்தகத்தில் காணலாம்[1]. ஆறுமுக நாவலர் தான் கிருத்துவக் கடவுளுக்கு “கர்த்தர்” என்ற பெயரை வைத்தார். உண்மையில் கர்த்தர் என்ற வார்த்தை சிவபெருமானைக் குறிப்பதாகும்.

புரட்டு / தலைகீழ் / போலி ஆராய்ச்சி: தெய்வநாயகம், அலெக்ஸ்சாண்டர் ஹேரிஸ், நீனான் போன்ற தலைகீழ் சித்தாந்த ஆராய்ச்சியாளர்களுக்கு இது மிகவும் பிடித்தமான விஷயம் எனலாம். 19-20 நூற்றாண்டுகளில் கிருத்துவத்தை முழுக்க ஆராய்ந்து பற்பல புத்தகங்கள் வந்து விட்டன. உலக சரித்திரத்தில், கிமு-கிபியே எடுக்கப் பட்டுவிட்டன[2]. இந்துமதம், புத்தமதம், மணிக்கிய மதம் முதலியவற்றிலிருந்து பெறப்பட்ட பற்பல விஷயங்களின் கலவைதான் கிருத்துவ மதம், பாவம், கன்னிப்பிறப்பு, சிலுவையிலறைப்பு, உயிர்த்தெழுப்பு, மேலே செல்லுத்தல், திரியேகத்துவம் முதலிய சித்தாந்தங்களை உள்ளடக்கி அது முழுக்க ஒரு மதம் போன்ற நிலையை இடைக்காலத்தில் தான் அடைந்தது என்று மெய்ப்பிக்கப்பட்டது. எனவே தெய்வநாயகம், அலெக்ஸ்சாண்டர் ஹேரிஸ், நீனான் போன்றவர்கள் இதனை மறுபடியும் புரட்ட ஆரம்பித்துள்ளனர். ஆனால், 100-200 ஆண்டுகளில் வெளிவந்துள்ள புத்தகங்களப் படித்துப் பார்த்தாலே, இவர்களது அந்த “உல்டா/தலைகீழ்” ஆராய்ச்சி முறை தெரிந்து விடும். இந்துக்களை ஏமாற்றி எப்படி எழுத வேண்டும் என்றே புத்தகங்கள் எழுதப்பட்டன[3].

சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு, இந்திய சர்ச்சுகள் சொத்துப் பகிர்வு, அதிகாரப்பங்கு, வாடிகன் தொடர்பு, ஐரோப்பிய சர்ச்சுகளுடனான சம்பந்தம் முதலியவற்றால் பிரிவுண்டன. அமெரிக்க-ஜப்பான்–கொரிய நாடுகளின் தொடர்புகளினால் 2000 வருடங்களில் இறையியல் ரீதியிலும் பிளவுண்டன[4]. எல்லாமே கிடைக்கும் பணத்தைப் பொறுத்தான் அவ்வாறு ஏற்பட்டன. அந்நிலையில், இந்தியாவிலுள்ள கதைகளை வைத்துக் கொண்டு, புதியதாக கதைகளை உருவாக்கலாம் என்ற திட்டத்தை எடுத்துக் கொண்டார்கள். தாமஸ் இந்தியாவிற்கு வந்தார் என்றதை சரித்திர ரீதியில் ஏற்றுக்கொள்ளாததால், இந்தியாவில் ஏசு என்ற பழைய பாட்டை, மறுபடியும் பாட ஆரம்பித்து விட்டனர். இதற்கு சில முஸ்லீம் இயக்கங்களின் ஆதரவும் இருக்கிறது[5].

கிருத்துவப் போலி ஆராய்ச்சி வறைமுறை: ஆதரவு-எதிர்ப்பு; சித்தாந்தம்-எதிர்-சித்தாந்தம், சரித்திரம்-கட்டுக்கதை, உண்மை-பொய் என்ற ரீதியில், ஆய்வுக்கட்டுரகள், புத்தகங்கள், பி.எச்டிக்கள் முதலியவற்றைப் பெருக்குவது என்று 1960-70களில் திட்டமிடப் பட்டது. அதற்கேற்றப்படி, அமெரிக்க-ஐரோப்பிய நாடுகளினின்று பற்பல ஆராய்ச்சியாளர்கள், குறிப்பாக பெண்கள், இந்திய பெண்கள், அவர்களது நிலை, கோலம் போடுதல், பாட்டு பாடுதல், மடங்களின் நிலை, கிராம தேவதைகள், குறுதெய்வங்கள், பல்லாங்குழி என்று ஏதேதோ ஆராய்ச்சி செய்வது போல ஆயிரக்கணக்கில் வந்தார்கள். ஆனால், அவர்களது வேலை, இந்து மதத்தைக் குறைக்கூறுவது தான். நாகரிகமான போர்வையில் வந்து, இந்திய பல்கலைக்கழகங்களில் பதிவு செய்து கொண்டு, பல இந்திய வல்லுனர்களைக் ஜண்டு பேசி, விஷயங்களைக் கறந்து கொண்டு, தங்களது சித்தாந்தங்களுக்கு ஏற்றமுறையில் எழுதி வைத்தார்கள். அதற்கேற்றமுறையில் ஆக்ஸ்போர்ட் யூனிவர்சிடி, கேம்பிடிட்ஜ் போன்ற பல்கலைக்கழகங்கள் பதிப்புகள் மூலம் அவர்களது புத்தகங்கள் வெளி வந்தன. இந்திய பேராசிரியர்கள் அவற்றைப் படித்து ஆதரவாக விமர்சனத்தை எழுதிக் கொண்டிருந்தார்கள்.  அத்தகைய ஆராய்ச்சிகளில்[6] தான், உயர்வாகப் பேசப்பட்ட சிவபெருமான்-சிவன் என்றாகி, சிவம்-சவமாகி கேவலமாகச் சித்தரிக்கப் பட்டது.

சிவனும் மூன்று பாரசீகர்களும்: மூன்று “மாகி” [Magi (singular); Magus (plural)] என்கின்ற கிருத்துவர்களும், சிவனும் நண்பர்களாக இருந்தார்களாம். வெகு தொலைவிலிருந்து இந்த நான்கு பேர்களும் பிரயாணமாக அங்கு வந்தபோது, நட்பினை வளர்த்துக் கொண்டனராம். அவர்கள் மீனாட்சி நதிக்கரைக்கு வந்தபோது, அதனைக் கரைக்கடக்க முடியாமல் தவித்துக் கொண்டிருந்தார்களாம். அப்பொழுது, சலிச்சேரி பணிக்கர் என்ற நாயர் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர் அங்கு சிறுபடகில் வந்தாராம். அவர்களை பத்திரமாக அடுத்தக்கரைக்குக் கொண்டு சேர்த்தாராம். அதனால், வருடாந்திர விழாக்களின் போது சர்ச் மற்றும் கோவில்களில் பணிக்கரின் நினைவாக பரிசுகள் கொடுக்கப்படுகின்றன. பணிக்கர் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஒருவர், சர்ச்சில் நிலா-விளக்கினை ஏற்றிய பிறகே ஊர்வலம் ஆரம்பிக்கிறதாம். பாவம் மயிலையில், சுரமுடையார் கூத்தாடும் தேவருக்கு விளக்கெரிக்க கொடுக்கப் பட்ட இறையிலி கல்வெட்டையே காணமல் அடித்த கிருத்துவர்கள், இங்கு பணிக்கரை வைத்து நிலா விளக்கு ஏற்றவைக்கிறார்கள்[7]. என்னே கயமைத்தனம் ஆனால், ஒரு சிரியன் கிருத்துவன் சொல்கின்ற கதையோ வேறுவிதமாக இருக்கிறது.

சிவன் கைகளை உடைத்த ராஜாக்கள்: சில குறிப்பிட்ட நாட்களில், இந்துக்களால் பூஜைக்கு உபயோகப்படுத்தப் படும் மலர்கள், துளசி போன்றவை சர்ச்சில் காணப்பட்டனவாம். இது ராஜாக்களை அவமதிப்பதாகக் கருதப் பட்டதாம் (பாண்டிச்சேரி கோவில்களில் பாதிரிகள் பீ-மூத்திரம் கலந்து பக்கெட்டுகளில் வாரியிரைத்தனர்[8]. அதனை ராஜாக்கள் நன்றாக இருந்தது என்று ஏற்றுக் கொண்டார்கள் போலும்). ஒரு நாள் மாகி சர்ச் விளக்குகளுக்கு கொடுக்கப்படும் எண்ணை காணாமல் போனதாகத் தெரிந்து கொண்டானாம். அதனால், யார் அதற்குக் காரணம் என்று தெர்ந்து கொள்ள விழிப்பாக கவனித்துக் கொண்டு இருந்தானாம்.

அப்பொழுது சிவன் தான் சர்ச்சின் கர்வறைக்குள் நுழைந்து, எண்ணையைத் திருடிக் கொண்டுப் போவதைக் கண்டானாம். உடனே அவனை கையும் களவுமாகப் பிடித்து ராஜாக்களின் முன்பே நிறுத்தினாம். ராஜா தன்னுடைய கையிலிருந்த, செங்கோலினால் சிவனை அடிக்க சிவனின் ஒரு கை துண்டாகி விழுந்தது, மறு கையோ இரண்டு துண்டாகி விழுந்தது. On certain days, flowers typically used by Hindus [tula^i and cetti\ were found in the church. This was considered to be an insult to the kings. In retaliation, the Magi threw frankincense into the Hindu temple. One day, the Magi found that oil offerings for the church (to light the lamps) were missing, so they kept watch at night to see who was stealing it. During their vigil they found out that Siva was the culprit. The kings became angry and hit Siva with their scepter. Thus one arm was severed and the other was broken in two.

இப்படி சிவனைத் திருடனாக்கி, நம்மூர் ராஜாக்களை வைத்தே அவனது கைகளை உடைத்த கிருத்துவர்களுக்கு கற்பனை அதிகமாகவே கொடிகட்டிப் பறந்துள்ளது. இல்லை, அவர்கள் அந்த ராஜாக்கள் போர்ர்சுகீசிய ராஜாக்கள் என்றும் சொல்லிக்கொள்ளலாம்!

உண்மையில், ஆறு (மலயத்தூர் முதலிய) சிவன் கோவில்களை ஆக்கிரமித்துக் கொண்டு, கடந்த 300 வருடங்களில் சர்ச்சுகள் கட்டியுள்ளார்கள். இதன் சொத்துக்களை தாங்கள் அடைய, அனுபவிக்க பாதிரிகள் கட்டியுள்ள கதைகள் தாம் இவை. அதுமட்டுமல்லாது, ஆறு சிவன் கோவில்களை இடித்த, கோவில் நிலங்களை அபகரித்த உண்மைகளை மறைக்கத்தான் இத்தகைய கதைகள். அயோக்கியத்தனமான புனித கோவில்களை இடித்துவிட்டு, சிவனையே தூஷிக்க அவர்களுக்கு எப்படி மனம் வந்துள்ளது என்பதனைப் பார்க்கவேண்டும். எதிர்மறை கதைகள், விளக்கங்கள், விவரங்கள் கொடுத்து உண்மையினை மறைக்கப் பார்க்கும் போக்குதான் மேன்மேலும் வெளிப்படுகிறது.

Three wise men from east - from a third-century sarcophagus (Vatican Museums)

மூன்று “மாகி” (அல்லது மாகஸ்) எனப்பவர்கள் கிருஸ்து பிறந்தபோது, கீழ் திசையிலிருந்து வந்தவர்கள் என்று கூறப்படுகிறது[9]. உண்மையில், “மூன்று அறிந்த பெருமக்கள்”, கிழக்கு திசையிலிருந்து வந்தனர் என்றுதான் உள்ளது. ஆனால், அதனை மூன்று அறிந்த பெருமக்கள், “இந்தியாவிலிருந்து வந்தனர்” என்று திரித்துக் கூற ஆரம்பித்தனர் (three wise men came from east). அவ்வாறே கதைகளும் எழுதப்பட்டன[10], மேலும் “மாகி” என்றால் ஜொரேஸ்ட்ரியனிஸம் அல்லது பாரசீக மதத்தைப் பின்பற்றுபவர்கள் என்று அர்த்தம்[11]. அதனை கிருத்துவர்கள் தமதாக்கிக் கொண்டனர்.

வேதபிரகாஷ்

27-05-2012

The Bible Trembled - Vienna book


[1] R. F. Young and S. Jebanesan, The Bible Trembled – The Hindu-Christian Controvesies of Ninteenth-Century Ceylon, Vienna, 1995.

[2] நமு-நபி / பொசமு / பொசபி (நடப்பு சகாப்தத்திற்கு முன்பு- நடப்பு சகாப்தத்திற்கு பின்பு / பொது சகாப்தத்திற்கு முன்பு- பொது சகாப்தத்திற்கு பின்பு) என்ற முறை வந்த பிறகும், கிமு-கிபியைப் பின்பற்றும் நாடு இந்தியாவாகத்தான் இருக்கும்.

[3] Robinson Iyer, Esa Dasa Sastram, Methodist Episcopal Mission Press, 1899.

This book is meant for the Swadeshi Christians who learn at seminaries to impart the doctrines in Christian angle, but using Indian / Hindu terminology.

[4] Asirvadap Fabrisar, Karum Pambin Vishak Kadikku Marunthu, Kala Samrakshana Sangam, 5-D, Selvamnagar, Tanjore-7. Originaly published in 1868 in Pondicherry with the permission of the Queen Victoria, England.

[5] இந்தியாவில் ஏசு என்ற கதைகளுக்கு அஹ்மதியா போன்ற முஸ்லீம் இயக்கங்கள் தங்களது புத்தகங்கள் மூலம் சத்தூட்டி வருகின்றன.

[6] Sudhir Paul, The dialogue between Jesus and Siva, Amitis spirituelles , Paris, 1964, http://www.getcited.org/pub/102515790

[8] அனந்தரங்கப் பிள்ளையே, தனது நாட்குறிப்புகளில் விளக்கமாக எழுதி வைத்திருக்கிறார். பாவம், நம்மாட்கள் படிக்கவில்லை போலயிருக்கிறது. தெரிந்திருந்தால், அப்பக்கங்களைக் கிழித்தெரிந்திருப்பார்கள்.

[9] மாகி என்றால் மந்திரவாதி என்று பொருள், அவ்வாறுதான் கிரேக்கத்தில் வழங்கப்பட்டது. பிறகு பாரசிகப் பகுதியைக் குறிப்பிடலாம் என்று கிருத்துவ எழுத்தாளர்கள் மாற்றியெழுத ஆரம்பித்தார்கள். தாமஸ் கட்டுக்கதைக்காக அதனை “இந்தியா” என்று மாற்றி விட்டார்கள். இது ஒன்றே அவர்களது போலி ஆராய்ச்சியை வெட்ட வெளிச்சமாக்குகிறது.

[10] நம்ம ஊரில் தெய்வநாயகம், ஞானசிகாமணி, தாமஸ் ஆல்வா எடிசன், ஜான் சாமுவேல், அலெச்சாண்டர் ஹாரிஸ், நீனான் என்ற பல ஆட்கள் இக்கட்டுக்கதைகளை மேன்மேலும் திரித்து, விரித்து எழுதி வருகின்றனர்.

[11] Pervasive throughout the Eastern Mediterranean and Western Asia until late antiquity and beyond, Greek mágos, “Magian” or “magician,” was influenced by (and eventually displaced) Greek goēs(γόης), the older word for a practitioner of magic, to include astrology, alchemy and other forms of esoteric knowledge. This association was in turn the product of the Hellenistic fascination for (Pseudo-)Zoroaster, who was perceived by the Greeks to be the “Chaldean” “founder” of the Magi and “inventor” of both astrology and magic. Among the skeptical thinkers of the period, the term ‘magian’ acquired a negative connotation and was associated with tricksters and conjurers. This pejorative meaning survives in the words “magic” and “magician“. http://en.wikipedia.org/wiki/Magi