கடற்கரையில் கபாலீசுவரம்: இந்திய நூற்களை மறந்த சரித்திரவியல்

கடற்கரையில் கபாலீசுவரம்: இந்திய நூற்களை மறந்த சரித்திரவியல்

கடற்கறையில் கபாலீசுவரக் கோவில் இருந்ததை சரித்திரப் புத்தகங்களில் எழுதாமல் இருந்தது தான், தமிழர்கள் செய்த தவறு. சென்னையின் 300 வருட சரித்திரம் என்று சொல்வதும், கொண்டாடுவதும், ஆயிரம்-இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளாக இருந்து வரும் திருவொற்றியூர், திருவான்மியூர், திருமயிலை, திருவல்லிக்கேணி, என பற்பலகோவில்கள் உள்ளதை மறந்து, மறைத்து செய்யும் பாதக வேலையாகும். சரித்திரத்தன்மை சிறிதும் இல்லாமல், படிப்பறிவு இருந்தும், கூச்சமில்லாமல் அபந்தங்களை சமைக்கும் படித்த விபச்சாரிகளாக சிலர் செய்வது, மற்றவர்களை இருளில் தள்ளும் தொரோகச் செயலுக்கு வழிவகுக்கிறது. அதனால்தான், கிருத்துவர்கள் சிறிதும் வெட்கம், மானம், சூடு, சொரணை எதுவுமில்லாமல் பொய்களை வைத்துக் கொண்டே, வாய்சவடால் மூலம், கதையளந்து, தமது பணபலத்தால் கட்டுக்கதைகளைப் பரப்பி விட்டுள்ளனர்.

இந்தியநாட்டு நூல்களை விட்டுவிட்டு, அயல்நாட்டுக் குறிப்புகளின் மீது ஆதாரமாக எழுதப்படும் நிலை: சரித்திரம் என்றாலே, அயல்நாட்டுக்காரர்கள் குறிப்புகளைக் கொண்டுதான் எழுதப்படவேண்டும் என்ற காரணமில்லாத, தேவையில்லாத மற்றும் போலித்தனமான மேதாவித்தன மனப்பாங்கு எழுத்தாளர்களிடம் குடிகொண்துள்ளதால், முதலில் கிரேக்கர்கள் என்ன சொல்லியிருக்கிறார்கள், அரேபியர் என்ன குறிப்பிட்டிருக்கிறார்கள் என்று ஆரம்பித்து, பிறகு நமது நாட்டு வேத, இதிகாச, புராணங்கள் என்ன சொல்லியிருக்கின்றன என்று தலைகீழ் சரித்திரம் எழுதும் முறையில் நமதாட்கள் எழுதிவருகின்றனர். ஒருவேளை அவர்கள் குறிப்பிடாவிட்டால், இந்தியர்கள் சரித்திரமே இல்லை என்று முடிவு செய்து விடுவார்கள் போலும். எனவே முதலில் நமது நாட்டு நூல்கள் என்ன சொல்கின்றன என்று குறிப்பிட்டுவிட்டு, பிறகு அயல்நாட்டு நூல்கள் என்ன சொல்கின்றன என்று பார்க்கவேண்டும்.

ஸ்தலப்புராணங்களை மதிக்க மறந்த இந்தியர்கள்: ஸ்தலபுராணங்கள், பிரபந்தங்கள் போன்ற நூல்கள் இருக்கும்போது, அவைச் சொல்லியிருக்கும் செய்திகளையும் படித்துப் பார்க்க வேண்டும். இத்தலத்தின் புராணம் வடமொழியில் சைவ மகாபுராணத்து, கோடி ருத்ர ஸம்ஹிதையில், உத்க்ருஷ்ட ச்வக்ஷேத ப்ரகரணத்தில் 11 அத்யாயம் கொண்ட கபாலீச ஸ்தல மாஹாத்ம்யம் கலி 5023-ல் அதாவது 1922ல் அச்சிடப்பட்டுள்ளது. குன்றக்குடி ஆதீனத்தின் மயிலைக் கிளை மடத்தின் ஸ்ரீமத் அமிர்தலிங்கத் தம்பிரான் சுவாமிகள் இயற்றிய தலபுராணம் கலி 4995-ல் அதாவது 1894ல் வெளிடப்பட்டது. சமீப காலத்தில் “திருமயிலைத் தலபுராணம்” என்ற பெயரால் மயிலை நாதமுனி முதலியாரால் எழுதப்பட்டுள்ளது. இஃது மொத்தம் 806 செய்யுட்களைக் கொண்டுள்ளது. இதில் கபாலீச்சுவரம் மட்டுமின்றி, சுற்றிலுமுள்ள வெள்ளீசர், வாலீசர், முண்டகக்கன்னியம்மை, மல்லீசர், காரணீசர், விருபாட்சீசர், தீர்த்தபாலீசர் முதலிய சன்னிதிகளும் கூறப்பட்டுள்ளன. ஆக நூற்றாண்டுகள் மேலாக, அச்சிலுள்ள புத்தகங்களிலேயே இக்கோவில் சரித்திரத்தைக் கண்டறியலாம். ஆனால், இந்த காலம் தான் அந்நூலின் காலமல்ல, ஏனெனில், அவற்றின் ஓலைச்சுவடிகள் அதற்கும் நூறு-இருநூறு-முன்னூறு ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்டவையாக இருக்கக் கூடும். ஆகவே, அதை வைத்துக் கொண்டுதான் காலத்தை குறிப்பிடமுடியும்.

கடற்கரையில் இருந்த கபாலீஸ்வரம் கோவிலை 1523ல் போர்ச்சுகீசியர் இடித்து விட்டனர். பிறகு, ஒரு சர்ச்சைக் கட்டினர். அந்த சர்ச் இடிக்கப்பட்டு பெரிதாகக்கட்டப்பட்டது. அதுவும் சமீபத்தில் மாற்றியமைத்துக் கட்டப்பட்டது. உண்மையில் கிருத்துவர்கள் அவர்கள் செய்த காரியங்களுக்கு வெட்கப்பட வேண்டும். மேலும், கிருத்துவர்கள் எனும் போது, அவர்களும் இந்துக்கள் தாம். 50-100-200 வருடங்களில் தான் மதம் மாறி கிருத்துவர்கள் ஆகியிருக்கின்றனர். அதனால், அவர்கள் தங்களது மூலங்களை, வேர்களை, பாரம்பரியங்களை மறக்கவோ, மறுக்கவோ, மறைக்கவோ முடியாது. மாறாக போலியான சரித்திரம் எழுதுவது, அதற்காக கள்ள ஆவணங்களை தயாரிப்பது, மோசடி ஆராய்ச்சி செய்வது போன்றவற்றால், உண்மையான சரித்திரத்தை மறைத்து விட முடியாது.

© வேதபிரகாஷ்

06-04-2012

Advertisements

குறிச்சொற்கள்: , , , , , , , , , , ,

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s


%d bloggers like this: