படித்த இளைஞர்கள் “தாமஸ் கட்டுக்கதை”யைப் பரப்புவது ஏன்?

படித்த இளைஞர்கள் “தாமஸ் கட்டுக்கதை”யைப் பரப்புவது ஏன்?

arapally church with temple pillars“தி ஹிந்து”விற்கு அவ்வப்போது, “தாமஸ் கட்டுக்கதை” பிரச்சாரத்தை முடுக்கிவிடும் என்பதனை நான் கவனித்து வருகிறேன்[1]. இப்பொழுதும் அப்போக்கு தொடர்கிறது. முன்னர் நந்திதா கிருஷ்ணா போன்றோர் கதைவிட்டார்கள் என்றால், இப்பொழுது படித்த இளைஞர்கள் கிளம்பியிருக்கிறார்கள். காஸ்பரோ பல்பி (Gasparo Balbi) என்ற வெனிஸைச் சேர்ந்த வைர வியாபாரி சோழமண்டல கறைக்கு 1582ல் வந்தடைந்தானாம். அப்பொழ்து அவன் சொல்கிறான், “தாம்ஸின் நகரம் என்று இது அழைக்கப்படுகிறது, ஏனெனில், அவருடைய உடல் எச்சங்கள் இங்கு வைத்து மரியாதை செய்யப்பட்டு வருகின்றன”, என்று அனுஷா பார்த்தசாரதி என்பவர் எழுதிகிறார்[2].  போச்சுகீசிய கட்டடக்கலையைப் பற்றி உடனே “ஆஹா-ஓஹோ” என்று வக்காலத்து போற்றுதல்களும் பதிவாகியுள்ளன. “Cathay and the Way Thither” என்ற புத்தகத்தைப் படித்தாலே, காஸ்பரோ பல்பியின் முரண்பாடான விஷ்யங்களை அறிந்திருக்கலாம்[3].

Thomas myth spreading youth through the hinduசென்ஹோரா டா எக்ஸ்பெக்டாகயோ (Senhora da Expectacao): செயின்ட் தாமஸ் மலை மீது இருக்கும் பழைய சர்ச், போர்ச்சுகீசியருக்கும், ஆர்மீனியர்களுக்கும் கலங்கரை விளக்கமாக பயன்பட்டது. இது 1523ல் பழுது பார்த்தனர், 1547ல் புதியதாக ஒன்றைக் கட்டினர். இக்காலத்தில் தான் அவர்கள் தாமஸே செதுக்கிய “ரத்தம் சிந்தும்” சிலுவையைக் கண்டுபிடித்தனர். அதுதான் இப்பொழுது கர்ப்பகிரகத்தில் இருக்கிறது[4]. இப்படி கட்டுக்கதை தொடர்கிறது. இதைத் தவிர “செயின் தாமஸ் கட்டிய சர்ச்” என்று இன்னொரு கதையும் காணப்படுகிறது[5]. நிதா சத்யேந்திரன் என்பவர், இந்த கதையை திரித்துள்ளார்[6]. திருவனந்தபுரத்தில் இருக்கும் இவருக்கு, உண்மைகளை அறிந்து கொள்ள யாரும் சொல்லித்தரவேண்டிய அவசியம் இல்லை[7].

Ishwar Sharan who extensively has written in English about the mythஇக்காலத்தில் தான் அவர்கள் தாமஸே செதுக்கியரத்தம் சிந்தும்சிலுவையைக் கண்டு பிடித்தனர் (. It was around this time that they discovered the bleeding cross, chiselled by St. Thomas himself.). இப்படி எழுதும் போது, படித்த இளைஞர்களுக்கு உரைத்திருக்க வேண்டுமே, எப்படி திடீரென்று போர்ச்சுகீசியர் வந்த பிறகுதான் அவை கண்டு பிடிக்கப்பட்டன. அதாவது, அவற்றைத் தேடித்தான் அவர்கள் அலைந்து, எல்லா நாடுகளிலும் உள்ளன என்று கதை விட்டுள்ளதை ஆராய்ச்சியாளர்கள் அறிவர். அதை உணரும் போதாவது, இவர்கள் தங்களைத் திருத்திக் கொள்ளவேண்டும். ஒருவேளை அவர்கள் கிருத்துவப் பின்னணியில் இருந்தாலும், கிருத்துவர்களாகவே இருந்தாலும், உண்மையினை உண்மை என்று கூற தயங்க வேண்டிய அவசியல் இல்லை.

marco-polo-never-visited-chinaபடித்த இளைஞர்கள் தாமஸ் கட்டுக் கதையைப் பரப்புவது: அனுஷா பார்த்தசாரதி, நிதா சத்யேந்திரன், நந்தசிவபாலன் தியாகராஜன், எஸ். ஆர். ரகுனாதன் இவர்கள் எல்லோரும் யார் (Anusha Partha Sarathy, Nita Satyendran, Nandha Siva Balan Thiyagarajan and S.R. Raghunathan) என்று பார்த்தால், இக்கால படித்த இளைஞர்கள். ஆனால், மேற்கத்தைய முறை படிப்புமுறைகளினால், அவர்களுக்கு என்ன தெரியுமோ அல்லது தெரிவிக்கவேண்டுமோ அவற்றை மட்டும் பிடித்துக் கொண்டு எழுதுகிறார்கள். “தி ஹிந்துவில்” எழுதுகிறோம் என்ற பெருமை வரும், காசு வர்ம் என்று இவர்கள் இப்படி எழுதலாம். ஆனால், இதன் பின்னணியில் உள்ள குற்றங்களை, சதிகளை, சரித்திரப் புரட்டுகளை அறிந்து கொள்ளமல் அல்லது தெரிந்தும் தெரியாதது போல எழுதுவதால் அவர்களைப் பற்றியும் சந்தேகிக்க வேண்டிய நிலை உருவாகும்.  சரித்திர ரீதியில் உண்மைகளை ஆராய்வதில்லை. வின்சென்ட் ஸ்மித் புத்தகம் படித்திருந்தாலே, இவர்களுக்கு உண்மை தெரிய வந்திருக்கும். ஆனால், இப்படித்தான் எழுத வேண்டும் என்ற தீர்மானத்துடன் எழுதுகிறார்கள். புகைப்படங்களை போடுகிறார்கள்.

Thomas image on the reliquary at Ortonaஉண்மைகளை அறிந்து எழுத வேண்டும்: இடைக்காலத்தில் ஐரோப்பிய பிரயாணிகள் எழுதியதையெல்லாம் உண்மை என்று வைத்துக் கொண்டு எழுத முடியாது. வாஸ்கோட காமாவைப் பற்றிய இந்திய தொடர்புகள் தெளிவாக இல்லை. சீனாவிற்கு அவர் செல்லவே இல்லை என்கிறார்கள். இந்நிலையில், “தாமஸ் கட்டுக்கதை” என்றாகி விட்ட பிறகு, மறுபடி-மறுபடி, “தி ஹிந்து”வில் இப்படி இளைஞர்களை வைத்து எழுதுவித்து பதிப்பிப்பது கேவலமானது. தொடர்ந்து அது அவ்வேலையை செய்து வருவதால், அவ்வப்போது கண்டிக்க வேண்டியிருக்கிறது.

Thomas skull at Patmos monastary

வேதபிரகாஷ்

© 14-06-2013

 


[1] இதைப் பற்றி நானும் ஈஸ்வர் சரணும் அதிகமாகவே எழுதியிருக்கிறோம். இப்பொழுது ஒருவேளை முத்தையா ஒதுங்கிக் கொண்டு, இப்படி இளைஞர்களை உபயோகப்படுத்துகிறார்களா என்ற சந்தேகமும் வருகிறது. http://bharatabharati.wordpress.com/

[2] Gasparo Balbi, a Venetian dealer of gems, reached the Coromandel Coast in 1582. In his travels, he writes, “The Citie of Saint Thomas is so called of the Reliques of the Saint, which are kept here with great veneration…”

http://www.thehindu.com/features/friday-review/history-and-culture/remains-of-the-day/article4806370.ece

[3] Cathay and the Way Thither”, pp.252-253.

[4] Senhora da Expectacao: Atop St. Thomas mount is an ancient church that once functioned as a lighthouse for Armenian and Portuguese ships. This was repaired by the Portuguese in 1523 and a new one was built in 1547. It was around this time that they discovered the bleeding cross, chiselled by St. Thomas himself. It now occupies a place in the main altar. There are many Portuguese remnants at the church; the facade has the Portuguese coat-of-arms engraved in granite, a stone inscription on the outer wall says, in Portuguese, that the chapel’s front extension and the wooden doors were ‘ordered to be done by Zacharias in the year 1707’. The painting of the apostles on the walls inside also seem like relics from their time.

http://www.thehindu.com/features/friday-review/history-and-culture/remains-of-the-day/article4806370.ece

Advertisements

குறிச்சொற்கள்: , , , , , , , ,

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s


%d bloggers like this: