செபாஸ்டியன் சீமானுக்கும் கபாலீஸ்வரர் கோயிலுக்கும் என்ன சம்பந்தம்?

மே 3, 2010

செபாஸ்டியன் சீமானுக்கும் கபாலீஸ்வரர் கோயிலுக்கும் என்ன சம்பந்தம்?

செபாஸ்டியன் சீமானுக்கும் கத்தோலிக்கர்களுக்கும் என்ன தொடர்பு? செபாஸ்டியன் சீமான் ஒரு கிருத்துவன். “பிரபாகரன்” பெயரை வைத்துக் கொண்டு “தமிழர்கள்” உணர்வை தூண்டிக்கொண்டு, தமிழ் கலாச்சாரம், நாகரிகம், பண்பாடு…………..முதலியவற்றிற்கு எதிராக செயப்படும் கூட்டங்களுடன் தொடர்பு கொண்டவன் [தெய்வநாயகம் சென்னை பிஷப்பிடம் அழைத்துச் சென்று, செபாஸ்டியன் சீமானை அழைத்ததாகத் தெரிகிறது. ஆகவே முன்னாள் சின்னப்பா மாதிரி இந்த பிஷப்பும் அத்தகைய மோசடி வேலைகளில் ஈடுபடுவார் போலும்]

தெய்வநாயகம் போன்ற மோசடி பேர்வழிகளை ஏன் “திருச்சபை” எனப்படுகின்ற சர்ச் ஆதரிக்கிறது? எம்.  தெய்வநாயகம் என்ற ஆளோ, முந்தைய மோசடி பிஷப் சின்னப்பாவுடன் சேர்ந்து கொண்டு, தமிழைக் கேவலப் படுத்திய கும்பலை சேர்ந்த இன்னொரு மோசடி பேர்வழி. [ஆங்கிலத்தில் இவர்களைப் பற்றி நிறையவே எழுதியுள்ளேன். http://www.indiainteracts.com தளத்தைப் பார்க்கவும்]. பிறகு எப்படின் இந்த இரண்டு மோசடி பேர்வழிகளும் சேர்ந்து கொண்டு, தாமஸ் விவகாரத்தில், கபாலீஸ்வரர் கோவிலுக்கு எதிராக வாமுடியும்?

Seeman-Kapeleswarar-temple

Seeman-Kapeleswarar-temple

கிருத்துவமே உலக அளவில் செக்ஸ், பாலியல்………….என்றெல்லாம் நாறும்போது ஏனிந்த வேலை? தங்களுடைய வீடுகள் நாறிக்கிடக்கும் போது, முதலில் அதை சுத்தம் செய்து கொள்ளவேண்டும். இருக்கின்ற ஊட்டி, கன்யாகுமரி, வேளாங்கன்னி, திருச்சி………………….போன்ற இடங்களுக்குச் சென்று, அங்கு செக்ஸ், காமக் களியாட்டம் போடும் பிஷப்புகள், பாதிரிகள், கன்னியாஸ்திரீகள்…………………..இவர்களை பாவங்களினின்று குளிப்பாடி அர்ச்சித்து தூக்கிவிடவேண்டும். அப்படியில்லாமல், கிராதகம் செய்யும் கிருத்துவர்கள் கோவிலின் மீது கண் வைப்பது, ஏதோ விஷமத்தனம் உள்ளது என்பது தெரிகின்றது. இப்பொழுது, இந்த இரண்டு இந்து விரோத பேர்வழிகளுக்குண்டானக் கூட்டு என்ன என்பதை, உண்மையான தமிழர்கள் ஆராய வேண்டும். தமிழ் இந்துக்கள் தெரிந்து கொள்ளவேண்டும்.

“சுயமரியாதை தமிழர் கூட்டமைப்பு” என்று அலையும் இந்த கிருத்துவர்களின் பின்னணி என்ன? சுயமரியாதை தமிழர் கூட்டமைப்பு என்ற பேரவை என்ற போலிப் பெயரில், கிருத்துவர்கள் மிகவும் கேவலமாக, வெட்கமில்லாமல், இப்படி வேஷம் போடுவது என்னவென்று சொல்வது என்று தெரியவில்லை. எவ்வலவு அசிங்கப் பட்டாலும், இவர்கள் இவ்வாறு நடந்து கொள்வது, அரசு எந்திரங்கள் அவர்களுக்கு சாதகமாக இருக்கின்றன என்பதும் தெரிகின்றது. [அனைத்துத் தன்மானத் தமிழர்களின் கூட்டமைப்பு என்ற பெயரில் கடிதங்கள் எழுதப்பட்டுள்ளதாக க் காட்டப் படுகிறது].

அரசியல் ஆதாயம் தேடும் எம்.எல்.ஏவும் உதவவில்லையாம்: எல்லாவற்றிற்கும் பறக்கும் எம். எல். ஏ [எஸ்.வி.சேகர்], இவ்விஷயத்தைச் சொல்லி உதவி கேட்டபோது, வர மறுத்து விட்டாராம். அதுதான் அவருடைய ஆட்சியில் மேன்மை போலும். “ஏதோ நாடகம்” என்று சொல்லி மறுத்துவிட்டாராம். “நல்ல நாடகம்” தான்! இல்லை “பார்ப்பனர்” ப்யந்துவிட்டாரா? சூத்திரனிடம் எம்.எல்.ஏ பதவி கேட்டால் கிடைக்காமல் போய்விடும் என்று கணக்குப் போடுகிறாரா?

போலீஸார் இதைத் தடுக்கவேண்டும்: இந்து அமைப்புகள் முன்பேயும் [கிருத்துவ பிரச்சார நோட்டீஸுகள் விநியோகம் செய்தபோது] மற்றும் இப்பொழுதும் மைலாப்பூர் போலீஸிடத்தில் புகார் கொடுத்துள்ளதாகத் தெரிகிறது. ஆனால், அவர்கள் எந்த நடவடிக்கையும் எடுத்ததாகத் தெரியவில்லை. ஆகவே தந்திகள், ஈ-மெயில்கள் முதலியவை அனைத்து ஆட்சியாளர்கள், அதிகாரிகளுக்கு அனுப்பி, உரிய பாதுகாப்பு அளிக்க ஏற்பாடு செய்யவேண்டும். ஆனால், அக்கூட்டம், “கபாலீஸ்வரர் கருவறை நுழைவு போராட்டம்” என்றெல்லாம் அறிவித்ததாகத் தெரிகிறது. இந்துக்கள் அதனை எதிர்க்க வேண்டும் [ஸ்ரீரங்கத்தில் முன்பு ம.க.இ.க இத்தகைய விஷமத்தில் ஈடுபட்டபோது, பக்தர்களே நன்றாக பாடம் கற்பித்து அனுப்பி வைத்தனர்].

தமிழர்கள் உண்மைய அறிந்து தங்களது மீதான கலாச்சார-பண்பாட்டு-இறையியல் தாக்குதல்களை அறிந்து கொள்ளவேண்டும்: தமிழ், தமிழர்கள் என்று சொல்லிவிட்டால் போதும், என்னவேண்டுமானாலும் செய்யலாம், தமிழர்களை ஏமாற்றியே பிழைக்கலாம், என்றுதான் இக்கூட்டம் உள்ளது தெரிகின்றது. ஆகவே தமிழர்கள் அவர்களின் உண்மையான அடையாளம் கண்டு கொண்டு ஒன்றாக செயல்படவேண்டும். கோவில்கள், கோவில்களின் நிலங்கள், அசையும்-அசையா சொத்துக்கள் …………………..முதலியவையெல்லாம் கொள்ளை போகும்போது, இருப்பவற்றைக் காத்துக் கொள்ள முயல வேண்டும். கிருத்துவர்கள் தமிழ் பெயரில் இப்படி போலித்தனமாக உலாவருவதை தமிழ் மக்கள் தடுக்கவேண்டும்.

கபாலீஸ்வரர் கோவில் கருவறை நுழைவு போராட்டம்: 14-04-2010 அன்று கிருத்துவர்கள் சென்னை நினைவரங்கம் என்ற இடத்தில் ஆர்பாட்டம் செய்ய போலீஸாரிடம் அனுமதி கேட்டது போலவும், அதற்கு அனுமதி மறுக்கப் பட்டது போலவும், தெய்வநாயகம் என்ற புரட்டு ஆராய்ச்சியாளர், முந்தைய மோசடி-ஆராய்ச்சி கும்பல் அருளப்பா-ஆச்சார்யா கும்பல் கும்பலைச் சேர்ந்த ஆள், “தமிழர் சமயம்” என்ற இதழில் வெளியிட்டு இருக்கிறார் [மலர்.1; மே 2010, இதழ்.5, பக்கம்.10].

“காவல்துறையினர் நமக்கு அனுப்பிய அனுமதி மறுப்புக் கடிதத்தில், “மனுதாரர் கோரிக்கைக்கு எதிர்ப்பு தெரிவிக்கும் அம்சிப்பினர் ஆர்ப்பாட்டத்தின் போது திடீரெனக் குழுமி சென்னை நகரில் அமைதியைக் குலைக்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில், பொது அமைதிக்கு, பங்கம் விளைத்துப் பொதுச் சொத்துக்கும், தனியார் சொத்துக்கும் சேதம் ஏற்படுத்தி சட்டம் ஒழுங்கு பிரச்சனை உருவாக்கவுள்ளதாக நம்பகரமான இரகசியத் தகவல்கள் தற்போது கிடைத்துள்ள காரணத்தினாலும், சட்டம், ஒழுங்கு மற்றும் பொது அமைதியை நிலைநாட்ட, இரிய முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கை வேண்டிய அவசியத்தினாலும் மனுதாரர் 14-04-2010 அன்று மாலை 4.00 மணியளவில் சென்னை நினைவரங்கம் அருகில் ஆர்ப்பாட்டம் நடத்த அனுமதி மறுக்கப்படுகிறது”.

என்று காவல் துறையினர் அதிகார பூர்வமாக எழுதியுள்ளனர். இதன்படி நம்முடைய அறவழி ஆர்ப்பாட்டம் நடைபெறாமலேயே மறைக்கப் பட்டக் கிடக்கும் வரலாறு பற்றி நம்முடன் உரையடலுக்கு வர மறுக்கும் நேர்மையில்லா பிராமணர்களின் கொடிய வன்முறை முகத்தை காவல்துறையின் அதிகாரபூர்வ அனுமதி மறுப்புக் கடிதம் அனைவருக்கும் வெளிச்சமிட்டுக் காட்டியுள்ளது”, என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

மற்ற கடிதங்களுக்கெல்லாம் கையெழுத்துடன்-நகலுடன் இருக்கும்போது, இது சாதாரணமாக அச்சிடப்பட்டுள்ளது.

செபாஸ்டியன்-தெய்வநாயகம்-எஸ்ரா

செபாஸ்டியன்-தெய்வநாயகம்-எஸ்ரா-நாத்திக-கிருத்துவ-கூட்டு

இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ்ஸின் சூழ்ச்சி, மற்றும் பொய்யான செய்தி வெளியீடு: மற்றொரு கடிதத்தில், “02-05-2010 அன்று காலை 10.00 மணி முதல் மாலை 5.00 வரை, இராஜரத்னம் ஸ்டேடியம் அருகில், கண்டன உண்ணாநோன்புப் போராட்டம் நடத்த அனுமதியும் பாதுகாப்பும் வேண்டிக் கொள்கிறோம்”, என்றுள்ளது [பக்கம்.14].

ஆனால், இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ், ஏதோ அந்த கூட்டம், கபாலீஸ்வரர் கோவிலில் உள்ளேயே நடந்தது மாதிரி, ஒரு புகைப்படத்துடன், செய்தி வெளியிட்டிருக்கிறர்கள் [மேலே பார்க்கவும்]. அதற்கு கடிதம் எழுதியதற்கு, இன்று வரை மறுப்பு அல்லது அது தவறு என்று வருத்தம் தெரிவித்தோ என்ற செய்தியும் வரவில்லை.

ஆகவே அது முன்னம் போல கிருத்துவர் சூழ்ச்சிகளில் அகப்பட்டுள்ளது எனத் தெரிகிறது. முன்பு எஸ். விஸ்வநாதன் என்ற கிருத்துவர் இருக்கும்போது, “வீக் என்ட் எக்ஸ்பிரஸ்”, ஒரு கிருத்துவப் பிரச்சார இதழ் மாதிரியே, கிருத்துவ புளுகுகளையெல்லாம் ஏந்திக்கொண்டு வெளிவந்து கொண்டிருந்தது. அவரே அங்கிருந்த் சென்ற பிறகு, நிலைமை கொஞ்சம் மாறியது. ஆனால், இப்பொழுது ஆசிரியர் குழு கிருத்துவர்களின் ஆதிக்கத்தில் உள்ளது என்று தெரிகிறது.

கிருத்துவர்களே கொடுத்த வாக்குமூலம்: இதைவிட வேடிக்கை என்னவென்றால், “இந்தியாவில் முதல் சைவ சமயக் கோவிலான கபாலீஸ்வரர் கோவில், முன்பு இருந்த இடமான சாந்தோம் பேராலயத்தின் கருவறையிலும், இப்பொழுது இருக்கும் கபாலீஸ்வரர் கோவில் கருவறையில் இரண்டாவதாகவும்…….”, என்று குறிப்பிட்டுள்ளதால் [பக்கம்.8], கிருத்துவர்களின் போலி-மோசடி எல்லாமே வெளிப்பட்டுவிட்டது எனலாம். இக்கடிதம் சென்னை மயிலை பேராயர் மற்றும் தலைமை அர்ச்சகர், கபாலீஸ்வரர் கோவில் இருவருக்கும் “பெருநர்” என்று குரிப்பிடப்பட்டுள்ளது. அதாவது கடர்கரையில் இருந்த கபாலீஸ்வரர் கோவில் சர்ச் இருக்குமிடத்தில் தான் இருந்தது, என்ற உண்மையை ஒப்புக்க்கொண்டது நல்லதுதான்.

கிருத்துவர்கள் சாந்தோம் சர்ச்சை இடிக்கத்தான் வேண்டும் போலும்: ஆகவே, இனி கிருத்துவர்கள் உடனடியாக சாந்தோம் சர்ச்சை இடித்துவிட்டு வெளியேறிவிடலாம்! பாவம், அருளப்பா, முன்பு லட்சங்கள் கொடுத்து பல மோசடியான ஆராய்ச்சி செய்து, கள்ள ஆவணங்களை தயார் செய்து, நன்றாக மாட்டிக் கொண்டு, ஆச்சார்யா பால் சிறைக்கு வேறு சென்றார்! அருளப்பாவும் பதவி விலக நேரிட்டது, பிறகு இறந்தும் விட்டார்!

இந்துக்களுக்கு எச்சரிக்கை: கிருத்துவர்கள், நாத்திகர்கள் முதலியோர் எப்படியெல்லாம் தமிழர்களை ஏமாற்றுகின்றனர் என்பதனைக் கவனிக்க வேண்டும். உள்ள கோவிலையும் இடித்துவிட்டு, இப்பொழுதுள்ள கோவிலில் நுழையப் போகின்றனராம்! பல பிஷப்புகள், பாஸ்டர்கள், கன்னியாஸ்திரீக்கள்………………என செக்ஸ் அசிங்கங்களில் ஈடுபட்டும், மோசடி-பணக்கையாடல்…………….என்றெல்லாம் இருக்கும் நிலையில், முதலில் அவர்கள் கிருத்துவ மடாலயங்களில் நுழைந்து அத்தகைய காமுகர்கள், செக்ஸ்-வெறியர்கள், கற்ப்பழிப்பாளிகள், கொலையாளிகள், ஏமாற்றுப் பேர்வழிகள்………….முதலியோர்களை வெளியேற்றவேண்டும். அப்பொழுதுதான் கிருத்துவம் உருப்படும். ஆகவே முதலில் அவர்கள் தங்களுடைய வீடுகளை சரிசெய்து கொள்ளவேண்டும். உள்ள ஆபாசங்களை, அசிங்கங்களை,……..துடைத்துச் சுத்தப்படுத்திக் கொள்ளவேண்டும்.

வேதபிரகாஷ்

09-05-2010 (அன்று திருத்தியது)

Advertisements

Echoes of Christ by Marvin Olasky Post Date: December 20, 2003

திசெம்பர் 13, 2018

Echoes of Christ by Marvin Olasky Post Date: December 20, 2003

by Marvin Olasky Post Date: December 20, 2003 – Issue Date: December 20, 2003
When I read this, I sent e-mail to the author asking for clarification, first he replied and then stopped. Maenwhile, this article also disappeared, but, now, as I found this, I am posting this here for reference and research. Vedaprakash, 13-12-2018

Were Christ’s birth, death, and resurrection the decisive events in human history? As “God was reconciling the world to Himself in Christ” and “making peace through His blood, shed on the cross” (2 Corinthians 5:19, Colossians 1:20), did not just transformed individuals but world culture change in a noticeable way?

Sometimes we take that on faith, saying that slow changes began at that time but major changes won’t occur until near the end of the end times. Many historians, though, have noted the positive contributions of Christianity over the centuries in fields as diverse as charity, education, medicine, government, justice, and science. And the research I’ve been doing suggests that, just as the veil at the Temple was ripped in two, so Christ’s crucifixion and the resurrection changed every existing religion. Biblical Judaism, of course, morphed into Talmudic Judaism (WORLD, March 2, 2002). Buddhists developed a new form of their faith that soon became dominant (see sidebar).

Hinduism also went through a great change-at least according to the theories of a father-daughter team of Ph.D.s in southeastern India. Dr. M. Deivanayagam and Dr. D. Devakala Jothimani say the two major denominations of Hinduism today-Vishnu-followers and Shiva-followers-arose not from early Hinduism but from early Christian churches probably planted by the apostle Thomas in India from a.d. 52 to 68.

They say that ancient India had five religions: three sacrificial (Indus Valley, Ancient Dravidian, Aryan) plus two nonsacrificial (Buddhism and Jainism), and that new doctrines emerging after Thomas’s evangelism-salvation by faith, no more need for animal sacrifice-were part of a Trinitarian faith that proclaimed God’s willingness to come to earth as an avatar (incarnation).

They state that the original argument between Vishnu and Shiva devotees concerned whether the Holy Spirit was male (as Vishnu followers stated) or female (the position of Shiva followers). They claim that ancient Indian sculptures-better to call them idols, as Hindus regularly do-repeatedly try to communicate a confused idea of trinity through Somaskanda, the depiction of God the Father with an uma (wife) and skanda (son).

They emphasize the frequency of three in Indian religion. Followers of Vishnu draw on their foreheads three vertical lines in honor of their three most important gods: Creator Brahma, Preserver Vishnu, Destroyer (of Evil) Shiva. Followers of Shiva often use ash to smear on their foreheads three horizontal lines depicting their trinity: Father Shiva, Son Ganesha, Holy Spirit Shakti. Shiva carries a trident. The sacred thread worn by Hindu young men has three strands.

They say the frequent depictions of Shiva dancing in the cemetery suggest victory over death through resurrection. They say early Indian Christians tried to show that God was neither male nor female through depiction of Arthanareeswarar -artha (half), naree (female), Iswarar (God, Lord).

They point out that Vishnu (his name derives from Ven, the term for heaven in south India’s Tamil language) is often depicted as lying on a snake-controlling evil within biblical symbolism. They say the snake around Shiva’s hips also shows him controlling evil, since the serpent has now become an ornament of God and a testimony to his power.

They exegete Hindu mythology according to their sometimes peculiar interpretations. For example, Shiva’s wife Shakti makes a son, Ganesha, out of dust, but Shiva cuts off his head; Shakti, though, puts an elephant’s head on Ganesha and he comes back to life, with the head of an elephant (India’s most glorious animal). They say that is the Hindu representation of the Son of God dying and then being glorified.

They explain the attributes of Hindu gods as reflections of biblical teaching. They say Shiva traditionally has a red body because Moses first saw God in the fire of the burning bush; Indians thus showed God as one who is fiery red. They say the wall of one temple refers to the flood when it shows Krishna-the god Vishnu incarnate-lifting up a big hill to make it an umbrella for his devotees and their cattle.

My wife and I visited numerous temples alongside the father-daughter research team. With the tap-tap-tapping of idolmakers’ chisels and hammers at seventh- and eighth-century Mahabilipuram temple sites resonating in our ears, we felt like saying, for several reasons, that the Deivanayagam theory was too fanciful to be true. None of the temple sculptures we examined show fish symbols, crosses, or other iconographic representations of early Christianity. Besides, what would Christians who understood the biblical prohibition on graven images be doing making idols, anyway?

And yet, late one evening we walked with the two researchers through the Valkuntha Perumal temple in the little village of Kancheepuram. Hindu temples today are essentially square, but to enter this ancient temple we walked through a gate into an outer courtyard, then up three steps into an inner courtyard, then three more steps into one further in. We stood before what the priest said was the Holy of Holies, and at that point it hit me: Hindu temples for the past thousand years have been squares, but was this temple, longer than it is wide, loosely modeled on the Temple in Jerusalem?

Non-Hindus normally are not allowed into the inner sanctum, but we were with Mr. Deivanayagam, who looks like a guru, and he expressed a willingness to participate in the temple’s central rite. So the priest, naked from the waste up, gave him coconut water and some solid pieces of a medicinal leaf, chanting as he did. It hit me: Was that a Hindu imitation of communion?

Then, holding a flashlight, examining the wall sculptures, I shone the light on a figure of a man undergoing punishment by being impaled on a sharp stake. Both of his arms were thrust out so the portrayal looked like a man on a cross. Next to that icon was the figure of another man, hung upside down as (by tradition) Peter was in Rome. Is this what happened to the early Christians of India?

Later, I kept asking Hindus why the number three was such a repeated motif in their religion. Standard answers were, “that’s what my mother told me” or “we’ve been doing this for a long time.” Scholars had more complicated answers that generally amounted to a “we don’t know.” So it was time neither to accept the Deivanayagam theory nor curtly dismiss it, but to ask additional questions and take a first pass at some answers.

Where I’ve come out does not satisfy the historian in me: The answers are murky. The Deivanayagam theory is speculation based upon piecing together scattered pieces of evidence, and I haven’t gotten much further. But the possibility is so intriguing that I hope to pay attention in future years to research in this area, and I hope that knowledgeable readers will help by sending me information they run across.

Here are some questions I’ve asked, beginning with queries about the apostle Thomas, revered by Christians in India as the man who brought Christianity to their continent in a.d.52.

Could Thomas have come to India?

It would not have been hard for him to get there, because India and the Mediterranean world had been in contact for centuries. The port of Ophir mentioned particularly in the first book of Kings and both books of Chronicles may have been in India, with Israelite traders returning from there with sandalwood, ivory, apes, and peacocks. Some scholars think Ophir was located in Africa, but others have commented on patterns of trade and also noted that some words in Hebrew and Tamil, the language of southern India, are similar-such as the words for peacock, tukki and togai.

Indians may have borrowed from Israel stories of Solomon’s wisdom: One tale dating from at least several centuries after Solomon has a wise judge finding out which of two women is the real mother of a child by having them pull on the child’s arms and legs. When the child cries out in pain the woman who stops pulling is the true mom. Tales from India also suggest one reason the disciples had such difficulty recognizing Christ’s Godhood when He walked on water: They may have heard about Indian gurus who purportedly could perform that feat.

By the time of Thomas, India apparently had Roman colonies, including some Jewish ones. Roman coins have been found all over south India. In about a.d. 100 the emperor Trajan hosted an Indian delegation in Rome, and gave the diplomats seats at the theater that would otherwise have gone to senators. Meanwhile, the historian Pliny was complaining about Rome’s shipment of gold to India for pearls, ivory, precious stones, and especially black pepper. (Pliny did not think that pepper, whose “only desirable quality [was] a certain pungency,” was worth leaving Rome with a negative balance of trade-but “the desire for gain brought India near…. The voyage is made every year.”)

Did Thomas come?

No one today knows for sure, and the three sites traditionally associated with Thomas in the city of Chennai, formerly known as Madras, do not exactly inspire confidence. One looks like a putt-putt golf course with larger-than-life colored Jesus and Thomas statues and footprints in stone that some say Thomas left-except that the footprints are about double the size that even Shaquille O’Neal would leave. Another site includes a portrait of Thomas purportedly painted by Luke, except that the style is that of paintings done 1,000 years later.

And yet, as Professor Ravi Tiwari, Head of the Department of Religions at Gurukul Theological College, notes, the Thomas tradition is very strong. When I visited Dr. Tivari at his home in Chennai, he jumped up every few minutes to dig out a relevant book or manuscript. Wiping his glasses, he noted how some churches date their origins from that period, and pointed out that a bishop from India attended the Council of Nicea. (India, though, may have been a loose term for a very broad area.)

Some scholars cite Eusebius’s writing in around a.d. 303 and Jerome’s writing later in the century about the mission of Pantaenus, a Christian philosopher sent by bishop Demetrius of Alexandria, “to preach Christ to the Brahmins and to the philosophers of India” in a.d. 189 or 190. Pantaenus is said to have found a Christian group with an Aramaic version of the Gospel of Matthew.

Other church fathers, including Ephraim (a.d. 306-373), Gregory of Nazianze (324-390), Ambrose (333-397), Rufinus of Aquileia (345-410), Gregory of Tours (538-593), and Isidore of Seville (seventh century), also wrote about Thomas and Christians in India. Some Europeans took back to their continent Indian religious practices: One that caught on was the use of rosary beads. Three sixth- or seventh-century stone crosses found in south India bear inscriptions like these: “Let us not glory save in the cross of our Lord Jesus.”

Do Hindu writings show evidence of Christian influence?

The Vishnu Purana, thought to have been composed around a.d. 100 or 200, presents the idea of the god Vishnu having many avatars or incarnations, one of the most important of which is Krishna. According to the story, Krishna’s foster-father, Nandu, journeys with his pregnant wife, Yashoda, to pay taxes. The result is that Krishna is born in a cow-stall, with shepherds coming to adore the baby. Moreover, a fierce meteor appeared at the birth; the prophet Narada told King Kansa that the child would overthrow him; Kansa ordered the male children of the country put to death.

Other Hindu stories that emerged after Thomas’s time also seem imitative. The Jaimini Bharata includes tales of a pious man wishing not to die until he has seen Krishna, and of Krishna raising to life the dead son of Duhsala and healing a woman with a discharge of blood.

More significant, perhaps, are Indian echoes of Christian doctrines. Suddenly, after the time of Thomas, four key doctrines-a trinity of sorts, the appearance of avatars, the fulfillment of sacrifice, and salvation by faith-begin showing up in Indian writings such as the Tirukkural, the noted Tamil poems of the second century.

Tirukkural couplets include pleas to follow One who gives his life for others: “They prosper long who walk His way/Who has the senses singed away.” Faith in that God, rather than sacrifices to Him, delivers believers from the great chain of reincarnation: “The sea of births they alone swim,/Who clench His feet and cleave to Him.” God is a Trinity: “The ideal householder is he/Who aids the natural orders three.”

Historians of religion note the way that leaders of an established religion under challenge from a new one may find new ways to market their beleaguered product-by adding attractive parts of the new high-flyer, and thus clipping its wings. Is that how some Indian gurus reacted to Christianity?

What does analysis of the Bhagavad Gita reveal?

The most famous Hindu scripture, the Bhagavad Gita, displays some surprising echoes of Christ. Scholars have long debated when it was written, but the consensus is that big chunks of it emerged in the decades after Thomas preached and died. Among the late additions are statements of Khrisna such as that in chapter 9, verse 18 of the Gita: “I am the goal of life, the Lord and support of all, the inner witness, the abode of all. I am the only refuge.” Does that sound like a version of John 14:6’s famous words, “I am the way, and the truth, and the life. No one comes to the Father except through Me”?

What about the statement in Gita 10:20 that Krishna is “the beginning, the staying, and the end of creation…. I am the true Self in the heart of every creation … the beginning, middle, and end of their existence.” Might that have grown out of the Bible’s emphasis on Christ as the alpha and omega, or is it just a parallel thought running on a wholly separate track? And look at statements in the Gita like this one from 17:27-28: “To engage in sacrifice, self-discipline, and giving without good faith is without worth or goodness either in this life or the next.” Is that thought parallel to Romans 14:23, “Whatever does not proceed from faith is sin”?

Of course, even if a writer or editor of the Bhagavad Gita picked up some of his understanding from biblical teaching, he still showed no awareness of Christ as the only One who can offer salvation: The Bible clearly teaches that there is only one way to heaven. But the possible echo of Christ in the later sections of the Gita, as commentator Stephen Neill noted, is worth noting because it was “completely without parallel in the earlier Vedic or Hindu literature. When toward the end of the Gita, Krishna twice says to his companion Arjuna ‘thou art dear to me,’ (18:64-65), we encounter a personal god concerned about the welfare of his votaries, and expressing himself in terms which ring familiar to a Christian, but must have seemed strange to those who first heard them against a Hindu background.”

What happened between the third and the eighth centuries?

It’s hard to know amid the fog of history. Statues and other material evidence are important, and the Deivanayagam researchers point out tantalizing aspects while probably reading back into an ambiguous record their own hopes. But evidence in some theological literature of the period is hard to overlook.

One key example is the Tiruvacagam (translation: divine utterance), a collection of poems by Manikka-Vacagar, who taught the existence of one supreme personal God-“The God of Gods, the Triple Lord”-in three persons. Manikka-Vacagar taught that souls are immortal and that Shiva had come to earth as a guru to save all who sought Him-and he taught those concepts, according to translator G.U. Pope, because “Christian influences pervaded the whole South.”

Manikka-Vacagar wrote that the God he worshipped “became an earthly babe” and defeated his ancient enemy: “Praise to Thee, our own, waving that envenomed snake.” That sounds like an echo of the prophecy in Genesis 3, and throughout Manikka-Vacagar showed deep reverence: “Father, Lord, Who drew and made me Thine … He showed His sacred form of power and grace … The God of Gods His sacred name … Within my soul He made deep waters rise … He formed for me a frame where grace might flow,/ And as an elephant explores sweet cane and fruits, at last/ He sought, and found, and made even to live.”

Parts of Manikka-Vacagar’s work sounds like Francis Thompson’s The Hound of Heaven, written over a millennium later: “My inmost self in strong desire dissolved, I yearned;/Love’s river overflowed its banks;/My senses all in Him were centred; ‘Lord!’ I cried./With stammering speech and quivering frame/I clasped adoring hands; my heart expanding like a flower,/Eyes gleamed with joy and tears distilled./His love that fails not day by day still burgeons forth.” Again, this was not writing about Christ: Biblical hope is based on His objective sacrifice, not the emotions of devotees. Still, how remarkable that mixed into the sounds of Hindu temples was an echo of Christ.

What Crucial weakness appeared in the Indian church?

Maybe that mixing. The Western church produced creeds and confessions that defined the church; the Indian church, as far as today’s scholars know, did not. In the West, those who lost out in theological struggles (which were not wholly immune to power politics) yelled foul, and heresy-hunting created problems of its own. The absence of boundaries, though, often creates problems even greater, as today’s Episcopalians have found out. In India, that absence of creeds probably underwrote a tendency to merge Christianity with Hindu worship rather than to maintain it in uniqueness.

Here’s another speculation: Christianity in the Roman Empire offered theological challenge. Pagans had idols but Christianity, growing out of Judaism’s idol-free temple worship, emphasized ideas. Early leaders showed faith that over time peasants and slaves could believe in things un-seen. But the Indian church may have gone in a different direction, emphasizing idols as educational aids-and that left Indians vulnerable to syncretism, the merging of Hindu and Christian belief.

The pressure to create idols also grew out of what Professor D. S. Sarma of Vivekananda College, Chennai, describes as “two characteristic Hindu doctrines called the doctrine of spiritual competence (adhikara) and the doctrine of the chosen deity (ishta-devata).” The first doctrine means that “the religious discipline prescribed for a man should correspond to his spiritual competence. It is worse than useless to teach abstract metaphysics to a man whose heart hungers for concrete gods. A laborer requires a different type of religion from a scholar-so instruction should be carefully graded.”

In Indian practice that first doctrine emphasized the creation of idols for the laborer-and that tendency was enhanced by the doctrine of the chosen deity, which means that a devotee could choose to adore the manifestation of God that best “satisfies his spiritual longing…. It may be any one of the gods and goddesses of the Hindu pantheon, or it may be even a tribal deity, rendered concrete to the eye of the flesh by means of an image.”

But we know none of this for sure. Not until much later, in the early 14th century, do we have some tantalizing descriptions of what Indian churches had become. Odoric of Udine described his visit in 1322 to Thomas’s burial site and reported that “his church is filled with idols.” Jordanus, a Dominican priest, reported to Rome that he had baptized many people and urged that more friars come, because many Indians “call themselves Christians but are not so, nor have they baptism nor do they know anything about the faith.” But how far back that idolatry or ignorance reaches is hard to say.

Plus, these reports were about churches in southeast India, near what is today the city of Chennai. Some churches in southwest India have different histories, and denominations of various kinds (including Syrian Orthodox) claim a brighter history. But little brightness of any kind is present in the historical record; we see through a glass, very darkly.

What opposition did devotees receive?

We do still have poetry such as Manikka-Vacagar’s, and we can see how upsetting it must have been to Hindu theological powers. Manikka-Vacagar had a sense of man’s depravity, repeatedly referring to himself as a “cur” in relation to the Lord of all, and noting that man lived “by His grace alone, bowing before His feet…. To me, mean as I was, with no good thing, Thou didst grant grace.” Manikka-Vacagar scorned the arrogant priestly class: “From them who toiled with mystic scrolls didst hide Thyself!/From those who in their homes practiced virtue, Thou didst hide Thyself!. From those who boasted to see Thee by some rare device,/By that same device, there-didst Thou hide Thyself.”

Manikka-Vacagar also taught that souls are immortal and that salvation is available to people from every caste. That created opposition. India even then already had a loose, four-caste system designed to create an efficient human society. Priests and scholars (Brahmins) emphasized the attainment of knowledge, rulers and soldiers (Kshatriya) met civil and military needs, farmers and merchants (Vaishya) supplied food and economic goods, and peasants (Shudras) were to whistle while they worked in jobs that fit their heavy-lifting capabilities.

Originally, the castes may have been flexible rather than intergenerational, and those at the bottom were still seen as spiritually capable. In the eighth century, those on top wanted to lock in positions for themselves and their posterity. Brahmins developed a varna dharma (varna means color, and dharma is the duty required by one’s placement in life) stipulating that members of different castes have, generation after generation, different fundamental qualities of purity (sattva), energy (rajas), and inertia (tamas), with the top dogs defined as mostly pure and those on the bottom as laden with inertia and incapable of spiritual discernment.

Why would others agree to give up inalienable rights-if not life, certainly liberty and the pursuit of happiness? A Bhagavad Gita verse that may have emerged during the final editing has Krishna warning that if individuals take liberty concerning their positions in life, order will break down: “Better to do one’s own caste duty, though devoid of merit, than to do another’s, however well performed” (18:47). But that was still duty for a time, not forever.

How was bigotry theologically enshrined?

The Bhagavad Gita is part of a larger epic, the Mahabharata, which probably achieved its final form in the eighth century. The Mahabharata spelled out the work of the lower caste: “The Creator intended the Shudra to become the servant of the other three orders…. By such service of the other three a Shudra may obtain great happiness. He should wait upon the three other classes according to their order of seniority. A Shudra should never amass wealth, lest by his wealth he makes the numbers of the three superior classes obedient to him. By this he would incur sin…. A Shudra cannot have any wealth that is his own. Whatever he possesses belongs lawfully to his master.”

Early in the ninth century Sankara, now known as India’s greatest theologian, developed the philosophical synthesis that provided ammunition for those who wanted to exalt themselves and place in concrete the social divisions that already existed. He taught that Brahmins are not currish creatures but are gods who alone understand the way things truly are. Most people see the phenomena that occur around us as real, but they are deluded: “This entire apparent world in which good and evil actions are done, etc., is a mere illusion … and does in reality not exist at all.” Brahmins, though, have the intellectual qualities to gain true understanding: For them, “The Self is within, the Self is without, the Self is before and the Self is behind. The Self is on the right hand, the Self is on the left, the Self is above and the Self is below.”

Over time a caste even lower than the Shudra developed from those stuck for some reason-probably skin color, perhaps theological incorrectness-with doing “unclean” jobs, such as removing dead animals and tanning leather. These lowest caste members were said to be ritually unclean and “untouchable.” Those on top felt they could be polluted by being near those at the bottom, eating food touched by them, or drinking from the same well as them.

So, even though Shudra were rendered spiritually inferior -a Shudra “is not competent to utter swaha and sadha or any other Vedic mantra”-they could still join other castes in despising humans considered even lower, the Dalits (“untouchables”). Crucially, this dehumanization was all decreed by the gods, and acquiescence was good because current suffering would lead to better placement in the next life. Submission created good karma. The law of Manu decreed that the four castes existed “for the sake of the prosperity of the world,” and those at the bottom had one calling only: “to serve meekly.”

What was the Christian reaction to casteism?

Christianity at various times in European history was the religion of the poor and oppressed-but by the time European and Indian Christians began having a lot of contact 500 years ago, Indian Christians were sharing many rituals with the Hindu aristocracy. High-caste Hindu infants were (and to this day, are) bedecked with a “sacred thread,” so Christian infants received the same, but with a small cross added. (Of course, the “sacred thread” may have grown out of some Christian influence, since it is often not one thread but three.) Similarities in birth and marriage rituals suggest either Christians caving in before Hindu influences, or-if the Deivanayagam theory is correct-Indians echoing Christian influence.

In any event, many Christians became part of the Indian elite. Many apparently did not touch untouchables, and they were welcome at Hindu temples. Instead of proselytizing the poor, they in essence became a special, respected caste within the Indian system. Weakened by idol worship and other indications of theological syncretism, some Christian churches may have forgotten that in Christ there is neither Jew nor Greek, neither Brahmin nor untouchable. Today, though, they are coming out of that malaise, and Christian churches and churchgoers in India are among the leaders in touching the untouchables and showing that Christ’s grace is for people from every ethnic and economic group.

The Deivanayagam theory

And what about the Deivanayagam theory? Much more research is needed, as its adherents themselves acknowledge. One supporter in Chennai, Dr. David Baskara Doss, acknowledges that “unless you have the knowledge of the Bible, it’s very difficult to decipher the remnants of early Indian religion”-but the danger is that those with such knowledge will read into the evidence more than it can bear.

Another thoughtful supporter, Michael Prabhu, found it “difficult to swallow parts” of the Deivanayagam theory but was “overcome by the dedication and sincerity” of the dad and daughter. He said their concepts “help me to relate Hinduism to Christian principles. Hindus don’t have an advantage over me.” But sincerity does not necessarily yield truth, and the study of history is not for the purpose of gaining advantage; it’s to find out how God has worked in space and time.

And yet, seeing the failure of Christianity to build more than a beachhead in India also provides a new perspective on Western culture. Christianity’s success in Europe was a close call many times. Historians have written about how, when the Roman Empire ended, the Irish saved civilization. Yet what about an earlier close call: when, as Acts 17 relates, Paul had Athens leaders hanging on his words until he spoke of the resurrection of the dead? That’s when most of his listeners began to sneer, but a few-including a man called Dionysius and a woman named Damaris-believed.

What if Paul had not been content with that meager catch? What if he or his successors had reasoned that they could win over more Athenians if they merged Christ’s story with Greek mythology? What if they had come up with a trinity of Zeus the father, Hercules the son, and Hermes as a fast-moving Holy Spirit? Or, if they wanted a female form within the trinity to increase their appeal to some women, how about Athena as the Holy Spirit?

If the church had taken that turn 1,900 years ago, Christians would probably not have had to hide in the catacombs or undergo martyrdom. Greek and Roman temples could have been retrofitted with Zeus, Jesus/Hercules, and Hermes/Athena sculptures displaying the new Trinitarian family. Jesus/Hercules could have become a superhero appearing in our imaginations whenever trouble loomed. We could pray not for a second coming but a 10th or a 100th.

Paul, though, did not compromise the truth. He knew that the gospel is discontinuous with all religions that say we can save ourselves, or that we can choose who will save us. Christianity affects cultures as the moon does the sea, creating tides of reform. In other religions we sometimes can hear echoes of Christ. In response, Christians must stress that salvation comes only through Christ: Accept no substitutes. As Christmas approaches, we can be thankful that when we are tempted to syncretize Christianity and other religions, the Bible sets us straight. As Paul proclaimed, “I have declared to both Jews and Greeks that they must turn to God in repentance and have faith in the Lord Jesus” (Acts 20:21).

கட்டுக்கதை தாமஸ் சர்ச்சின் வங்கி கணக்கில் இருந்து ரூ.2.43 கோடி கையாடல் – மர்மங்களின் நடுவே உருவாகியுள்ள இன்னொரு மோசடி!

செப்ரெம்பர் 28, 2016

கட்டுக்கதை தாமஸ் சர்ச்சின் வங்கி கணக்கில் இருந்து ரூ.2.43 கோடி கையாடல்மர்மங்களின் நடுவே உருவாகியுள்ள இன்னொரு மோசடி!

sathom-bank-account-siphoned-2-43-crores

சாந்தோம் சர்ச் எப்பொழுதும் குற்றங்களில் சிக்கிக் கொள்வது: “சாந்தோம் சர்ச்” ஆரம்பத்திலிருந்தே ஆக்கிரமிப்பு, கொள்ளை, மோசடி, போலி ஆவணம் தயாரித்தல், என்ற ரீதியில் உருவானதால், அது அடிக்கடி அத்தகைய குற்றங்களில் சம்பந்தப்படுகிறது கவனிக்கப்படக் கூடியதாக இருக்கிறது. போர்ச்சுகீசியர் 1535ல் கடற்கரையில் உள்ள கபாலீஸ்வரர் கோவிலை இடித்து விட்டு, சிறியதாக ஒரு வீடு கட்டிக் கொண்டனர். அதில் வழிபடும் இடத்தை சேர்த்துக் கொண்டு, அவ்விடத்தை “சாந்தோம்” என்றனர். பிறகு, ஆங்கிலேயர்கள் வசம் மாறியது. சுதந்திரம் பெற்ற பின்னர், மைலாப்பூர் டையோசிஸ் நிர்வாகத்தில் இருந்து வருகிறது. 1980களிலிருந்து, அங்கிருக்கும் கோவில் சிற்பங்கள், கல்வெட்டுகள் முதலியவற்றை அகற்றிவிட்டு, சர்ச்சை மாற்றிக் கட்டிக் கொண்டனர். அதே காலத்தில் அப்பொழுதைய ஆர்ச்பிஷப் அருளப்பா மோசடியில் ஈடுபட்டு வழக்குகுகளில் சிக்கிக் கொண்டார். பிறகு வந்த சின்னப்பா (ஓய்வு பெற்ற ஆர்ச்-பிஷப்) மீதும் நிலமோசடி என்று பல வழக்குகள் நிலுவையில் உள்ளன. இதன் பணம் சென்னை எம்.ஆர்.சி.நகர், ஸ்டேட் பாங்க் ஆப் இந்தியா வங்கியில் [ MRC Nagar branch of State Bank of India[1]] கோடிக்கணக்கில் பல கணக்குகளில் உள்ளது. அதில் தான் ஒரு வங்கி ஊழியரே அப்பணத்தின் மீது கைவைத்துள்ளார் என்று செய்தி குறைவாகவே வந்துள்ளது.

sathom-bank-account-siphoned-2-43-crores-dinathanthi-24-09-2016

2014ல் நடந்த மோசடிக்கு 2016ல் புகார்: இக்கிளை மேலாளர் மோகன் (வயது 57) [2]. சென்னை போலீஸ் கமிஷனர் அலுவலகத்தில் 17-09-2016 அன்று கொடுத்த புகார் மனுவில் கூறி இருப்பதாவது[3]: “எங்கள் வங்கி கிளையில் ஊழியராக வேலை பார்க்கும் ராஜி / ராஜி பசந்த்ராவ் (Raji Basant Rao 54) என்பவர், வாடிக்கையாளர் ஒருவரின் கணக்கில் இருந்து ரூ.2.43 கோடி பணத்தை கையாடல் செய்துவிட்டார்[4]. வாடிக்கையாளரின் கையெழுத்தை போலியாக போட்டு இந்த மோசடி நடந்துள்ளது[5]. அதாவது வாடிக்கையாளர் செயின்ட் தாமஸ் கேத்திரில் பசிலிகா [St. Thomas Cathedral Basilica] என்பவரின் வங்கி கணக்கில் இருந்து அவருக்கு தெரியாமலேயே வாடிக்கையாளரின் கையெழுத்தை தானே போலியாக போட்டு நிரந்தர வைப்பு வங்கி கணக்கில் உள்ள 2.43 கோடி அபகரித்து விட்டார்[6]. இது தொடர்பாக சட்டபூர்வ நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டுகிறேன்,” இவ்வாறு புகார் மனுவில் தெரிவிக்கப்பட்டு இருந்தது. பெண் வங்கி ஊழியர் பண கையாடல் என்று “ஈநாடு” போன்ற நாளிதழ்களும் வெளியிட்டன[7], ஆனால், விவரங்கள் கொடுக்கப்படவில்லை[8]. இவர் எப்படி திடீரென்று புகார் கொடுத்தார் என்று தெரியவில்லை. 2014லிருந்தே, இம்மோசடி இருந்திருந்து, முந்தைய மேலாளர்கள் கண்டும் காணாமல் இருந்தார்களா? இல்லை, இவர் எப்படி திடீரென்று பார்த்தார்? மேலும் எத்தனையோ கணக்குகள் இருக்கும் போது, ஏன், டையோசிஸ் கணக்கில் கை வைக்க வேண்டும்?

santhom-bank-account-siphoned-2-43-crores-eenadu

சர்ச்சின் கத்தோலிக்க சாமியார் புகார் கொடுத்துள்ளதை ஏன் மறைக்க வேண்டும்?: சர்ச்சின் கத்தோலிக்க சாமியாரும் புகார் கொடுத்துள்ளார் என்று “மைலாப்ப்பூர் டைம்ஸ்” குறிப்பிட்டுள்ளது[9]. இருப்பினும், பெயர் குறிப்பிடப்படவில்லை[10]. மற்ற தமிழ் நாளிதழ்கள் – தினகரனைத் தவிர – சாந்தோம் சர்ச்சின் பெயரைக் கூடக் குறிப்பிடவில்லை. “தி இந்து”, “St. Thomas Cathedral Basilica” என்று குறிப்பிட்டுள்ளது[11].  நிதி-நிர்வாகத்தைக் கவனித்துக் கொள்ள ஒரு கமிடி[Finance committee] இருக்கிறது[12]. இதற்கு தலைவர் – ஆர்ச்பிஷப் ஜார்ஜ் அந்தோனிசாமி. உறுப்பினர்கள் – எம். அருள்ராஜ், எம். பாலஸ்வாமி, எஸ்.ஜே.அந்தோனிசாமி, ஸ்டேபன், இக்னேசியஸ் தாமஸ், பி.ஏ. ஜேகப், முதலியோர் கௌரவ அங்கத்தினர்கள், மற்றும் பி. சார்லஸ், பாஸ்கல் பெட்ரஸ், கிளமென்ட் ஜெயகுமார், டொமினிக் சேவியோ, எட்வர்ட் ஜான், பி. தாமஸ் முதலியோர் நியமிக்கப்பட்ட அங்கத்தினர்கள்.2014 முதல் 2016 வரை எத்தனையோ வருடாந்திர மற்றும் இதர தணிக்கைக் குழுவினர் / ஆடிட்டர்கள் வந்து கணக்குகளை சோதித்திருப்பர். எல்லோருடைய பார்வையிலும், இது தென்படவில்லை, கண்டுபிடிக்கப்படவில்லை என்பதும் ஆச்சரியமாக இருக்கிறது. இது தவிர சட்ட கமிட்டியும் உள்ளது[13]. நிதி கமெடியில் உள்ளவர்கள் பெரும்பாலும் சட்ட கமெடியிலும் உள்ளதும் கேள்விக்குரியதாக இருக்கிறது.

santhom-2-43-crores-finance-committee-of-archdiocese

விசாரணைக்குப் பிறகு ராஜி கைது (22-09-2016): இந்த புகார் மனு மீது உரிய நடவடிக்கை எடுக்க போலீஸ் கமிஷனர் எஸ்.ஜார்ஜ் உத்தரவிட்டார். இதன்பேரில், சென்னை மத்திய குற்றப்பிரிவின் வங்கி மோசடி பிரிவு போலீசார் வழக்குப்பதிவு செய்து விசாரணை மேற்கொண்டனர். புகார் கூறப்பட்ட ராஜி நேற்று கைது செய்யப்பட்டார்[14]. அவர் பி.எஸ்சி. பட்டதாரி. அவரது கணவர், வங்கி மேலாளராக வேலைபார்த்து ஓய்வு பெற்றவர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. இருப்பினும் அவர் பெயரும் குறிப்பிடப்படவில்லை. ராஜி பசந்த் ராவ் கடந்த 2008ம் ஆண்டு முதல் எம்.ஆர்.சி.நகரில் உள்ள ஸ்டேட் பேங்க் ஆப் இந்தியா வங்கி கிளையில் பெண் சிறப்பு உதவியாளராக பணிபுரிந்து வந்துள்ளார்[15]. அதே வங்கியில் நிரந்தர வைப்பு கணக்கு வைத்துள்ள செயின்ட் தாமஸ் கேத்திரில் பசிலிகாவின் கணக்கில் உள்ள தொகையை அவருடையே விண்ணப்பத்தில் இடைச்சொருகல் செய்து நடப்பு கணக்குகள் ஆரம்பித்துள்ளார்[16]. பின்னர், அந்த வைப்பு தொகையை முன் கூட்டியே முடித்து ₹2.43 கோடியை நடப்பு கணக்கிற்கு கடந்த 2014ம் ஆண்டே மாற்றியுள்ளது தெரியவந்தது[17].  இதையடுத்து மத்திய குற்றப்பிரிவு போலீசார் ராஜி பசந்த் ராவை 22-09-2016 வியாழக்கிழமை அன்று கைது செய்து நீதிமன்றத்தில் ஆஜர்படுத்தி புழல் சிறையில் அடைத்தனர்[18].

santhom-2-43-crores-legal-team-of-archdiocese

2008லிருந்து 2016 வரை தொடர்ந்து ஒரே வங்கிக் கிளையில் வேலை செய்தது எப்படி?: பொதுவாக வங்கிகளில் ஒரு ஊழியர், அலுவலகர், அதிகாரி, இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை இடம் மாற்றம் செய்யப்படுவர். நான்காண்டுகளுக்கு ஒருமுறை வேறு கிளை அல்லது நகரம் என்றும் மாற்றப்படுவர். அவ்வாறிருக்கையில் எட்டு வருடங்களாக ராஜி ஒரே கிளையில் வேலை செய்து வந்தது வியப்பாக இருக்கிறது. நிச்சயமாக உயர் அதிகாரிகள் அல்லது வெளியிலிருந்து பரித்துரை, அழுத்தம் போன்றவை இல்லாமல் அவ்வாறு நடக்காது.

santhom-diocese-sbi-mrc-nagar-2-43-crore-fraud

சர்ச்நிர்வாகம், குறிப்பாக நிதிகணக்குகளை கவனித்துக் கொள்பவர்கள் மூன்றாண்டுகளாக எப்படி கவனிக்காமல் இருந்தார்கள்?: சாந்தோம் சர்ச் நிர்வாகத்தினரின் கையெழுத்து போன்று, கையெத்திட்டு, பணத்தை எடுத்துள்ளார் என்றால், அந்த கையெழுத்து யாருடையது, அவருக்குத் தெரியாமல் எப்படி இருந்தது, அவருக்கும் ராஜிக்கும் என்ன தொடர்பு போன்ற கேள்விகளும் எழத்தான் செய்கின்றனர். வருடாந்திர வைப்பு நிதிகளுக்கு வட்டிக் கொடுக்கப்படுவதால், அவை சரியாக கொடுக்கப்பட்டுள்ளனவா, கணக்கில் வரவு வைக்கப்பட்டுள்ளதா என்று, பணம் போட்டவர்கள் நிச்சயம் பார்க்கத்தான் செய்வார்கள். ஆனால், 2014லேயே, அந்த முதலீடே இல்லை என்ற போது, வட்டி வராது. பிறகு, இவற்றை சர்ச்-நிர்வாகம், குறிப்பாக நிதி-கணக்குகளை கவனித்துக் கொள்பவர்கள் மூன்றாண்டுகளாக கவனிக்காமல் உள்ளது என்றால், திகைப்பாக இருக்கிறது. இதெல்லாம், அவர்களது உள்-விவகாரங்கள் என்று கூட சொல்லிக் கொள்ளலாம், ஆனால், சென்னையைப் பொறுத்த வரையில், ஒரு பெரிய மோசடியில், உருவான சர்ச்சாக இருப்பதால், சென்னைவாசிகள் நிச்சயமாக இவற்றையெல்லாம் கவனித்துக் கொண்டுதான் இருப்பார்கள்.

santhom-diocese-puducherry-group-claims-it-is-rs-4-crores-dailythanthi-debate

சிவன் சொத்து, குலம் நாசம் – அது சாந்தோம் சர்ச் விவகாரத்தில் வேலை செய்கிறது: சிவன் கோவில், மடம், நந்தவனம், வயல் போன்ற சொத்துக்களைத் திருடினால், அவனது குலமே நாசமாகி என்ற அர்த்தத்தில் இவ்வாறு சொல்லப்பட்டது. இடைக்காலத்தில், முகமதியர்களின் கொள்ளை, கோவில் இடிப்பு முதலியவை அதிகமாகவே இருந்தன. ஐரோப்பியர் ஆட்சி காலத்திலும், அவை திட்டமிட்டு நடத்தப் பட்டன. அம்முறையில், போர்ச்சுகீசியரால், கபாலீஸ்வரர் கோவில் இடிக்கப் பட்டு, அங்கு சாந்தோம் சர்ச் கட்டப்பட்டது. ஆனால், ஆரம்பத்திலிருந்தே, அந்த சர்ச் மற்றும் சம்பந்தப்பட்டவர்கள் பல பிரச்சினைகளில் சிக்கி வருகிறார்கள். 1535 லிருந்து 2016 வரை அது தொடர்ந்து நடந்து வருவது குறிப்பிடத் தக்கது. இது “சிவன் சொத்து – குலம் நாசம்” என்பதைத்தான் மெய்ப்பிக்கிறது.

© வேதபிரகாஷ்

28-09-2016

santhom-diocese-puducherry-group-claims-it-is-rs-6-crores-stephen-raj

[1]  MRC Nagar, Chennai Branch, No.11 Second Street, South Beach Avenue, Janaki Ave, MRC Nagar, Raja Annamalai Puram, Chennai, Tamil Nadu 600028; Phone no. 2462 2701; Fax no. 044-24622702; Email ID: sbi.11732@sbi.co.in.

https://www.sbi.co.in/corporate/branchlocatorfinal.htm?bcode=11732

[2] தினத்தந்தி, வாடிக்கையாளர் கணக்கில் ரூ.2.43 கோடி மோசடி வங்கி பெண் ஊழியர் கைது, பதிவு செய்த நாள்: சனி, செப்டம்பர் 24,2016, 1:23 AM IST; மாற்றம் செய்த நாள்: சனி, செப்டம்பர் 24,2016, 1:23 AM IST.

[3] http://www.dailythanthi.com/News/India/2016/09/24012355/Bank-employee-arrested-woman.vpf

[4] தினமலர், சென்னை: போலி கையெழுத்து;வங்கி ஊழியர் கைது, பதிவு செய்த நாள், செப்டம்பர்.23, 2016.19:23.

[5] Newboss, Woman bank employee held for swindling Rs 2.43 crore, Published, September 24, 2016, 20.49 IST.

[6] http://newsboss.in/ly/m5GhUq/Woman-bank-employee-held-for-swindling-Rs-2-43-crore

[7] Eenadu.India, Woman bank employee held for swindling Rs 2.43 crore, Published, September 24, 2016, 20.49 IST.

[8] http://www.eenaduindia.com/states/south/tamil-nadu/2016/09/24204921/Woman-bank-employee-held-for-swindling-Rs-243-crore.vpf

[9] The bank’s manager and the priest at the cathedral had lodged a complaint with the police.

http://www.mylaporetimes.com/2016/09/state-banks-staff-arrested-for-swindling-money-deposited-by-cathedral/

[10] Mylapore Times, State Bank’s staff arrested for swindling money deposited by cathedral, September.24-09-2016.

[11] http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-national/tp-tamilnadu/woman-held-for-bank-fraud/article9142995.ece

[12] http://archdioceseofmadrasmylapore.in/finance-committee/

[13] http://archdioceseofmadrasmylapore.in/legal-team/

[14] http://www.dinamalar.com/news_detail.asp?id=1612971

[15] தினகரன், வாடிக்கையாளர் போல் போலி கையெழுத்திட்டு 2.43 கோடி மோசடி செய்த வங்கி பெண் ஊழியர் கைது, Date: 2016-09-24@ 00:47:51

[16] http://www.dinakaran.com/News_Detail.asp?Nid=247837

[17] An employee of a nationalised bank was arrested for allegedly swindling Rs. 2.43 crore from a church’s fixed deposit. The suspect Raji Basant Rao (54) was a special assistant in the MRC Nagar branch of State Bank of India. She was arrested following complaints from the bank manager and the priest of church. She had access to the bank account details of St. Thomas Cathedral Basilica. Without the consent of the operator of the account, she pre-closed the fixed deposits. She then transferred the amount to five current accounts and later to her accounts. She withdrew the amount using cheques with a forged signature. The CCB apprehended her on Thursday and produced her before a judicial magistrate. She was remanded to judicial custody.

The Hindu, Woman held for bank fraud, Chennai, September 24, 2016, Updated: September 24, 2016 16:56 IST.

[18] http://www.thehindu.com/news/cities/chennai/woman-held-for-bank-fraud/article9142996.ece

 

தாமஸ் கட்டுக்கதையும், விளக்குமாறும், தோல் வியாதியும் துடைப்பக்கட்டையும் – பெருகி வரும் கிருத்துவர்களின் மோசடிகள்!

ஏப்ரல் 11, 2016

 

தாமஸ் கட்டுக்கதையும், விளக்குமாறும், தோல் வியாதியும் துடைப்பக்கட்டையும்  பெருகி வரும் கிருத்துவர்களின் மோசடிகள்!

THUTAIPPAK KATTAI THAAMAs

தாமஸ் கட்டுக்கதையும், சிறுநாயக்கன்பட்டியும்: திண்டுக்கல் அருகே நடந்த தோமையார் கோவில் திருவிழாவில் பக்தர்கள் துடைப்பத்தை காணிக்கையாக செலுத்தி விநோத வழிபாடு நடத்தினர்[1].  திண்டுக்கல் அருகே மதுரை சாலையில் உள்ள தோமையார்புரம் சிறிய மலைக்குன்றின் மேல் அமைந்துள்ளது[2]. இங்குள்ள தோமையார் ஆலயம் 300 ஆண்டுகள் பழமை வாய்ந்தது என்கிறது நியூஸ்.7.தமிழ்.  1891ல், சர்ச் உருவானது என்கிறது தினமலர்[3]. சிறுநாயக்கன்பட்டி பங்கிற்கு உட்பட்ட இந்த ஆலயம் 100 ஆண்டுகள் பழமையானது, என்கிறது தினகரன்[4]. இப்படி முரண்பட்ட செய்திகளைப் படிக்க நேர்ந்தபோது, இதில் என்னமோ பிரசினை இருக்கிறது என்று மனதில் பட்டது. மேலும் தாமஸ் சரிதான், இதில் மோசடி செய்வதற்கு அதிக வாய்ப்புகள் இருக்கும் என்று எனக்குப் பட்டது. ஆகவே, இதைப்பற்றி ஆராய முற்பட்டேன்.

சின்னமலை, சைதாபேட்டை மேலே உள்ள இக்கால சிற்பங்கள்

வாவரை இலையை அரைத்து கை,கால் மூட்டுவலி உள்ள இடங்களில் பத்து போட்டால் அந்த நோய் நீங்கி விடும்: திண்டுக்கல் மறை மாவட்டம், என்.பஞ்சம்பட்டி மறைவட்டம், சிறுநாயக்கன்பட்டி பங்குக்கு உட்பட்டது புனித தோமையார் ஆலயம். இந்த ஆலயம் திண்டுக்கல்-மதுரை சாலையில் தோமையார்புரம் கரட்டின்மேலே சென்னை செயிண்ட் தாமஸ் மவுண்ட்டில் உள்ளது போல சிறிய குன்றின் மீது அமைந்துள்ளது. மேலும் இந்த ஆலயம் இந்து, முஸ்லீம், கிறிஸ்தவ மக்களின் ஒற்றுமைக்கான சின்னமாகவும் விளங்கிவருகிறது. இயற்கை எழில் சூழ்ந்த வாவரை இலைகள் அதிகம் அமைந்துள்ள ஆலயமாக இது வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது[5]. வாவரை இலைக்கு ஒரு மருத்துவகுணம் உண்டு. இந்த இலையை அரைத்து கை,கால் மூட்டுவலி உள்ள இடங்களில் பத்து போட்டால் அந்த நோய் நீங்கி விடும். எனவே இந்த கோவிலை சுற்றி ஏராளமான வாவரை மரங்கள் உள்ளன. மேலும் சிறுமலை தென்றல்காற்றுடன் கூடிய இயற்கை எழில் சூழ்ந்த அமைவிடமாக கோவில் திகழ்ந்து வருகிறது[6]. ஆக இவ்வாறு நோய் தீர்க்கும் இடங்களை முகமதியர் மற்றும் கிருத்துவர்கள் ஆக்கிரமித்துக் கொள்வது வழக்கமான விசயம் தான். இந்துக்களுக்கு, குறிப்பாக கிராமப்புறத்தில் இருப்பவர்கள் ஆண்டாண்டுகளாக நடைப்பெற்று வரும் விழாக்களை அப்படியே அனுசரித்து வருவது வழக்கம். சாமி மாறினாலும், விழா மாறாது.

Ortona Thomas looks differently - Italy

தோல்வியாதியா, தாமஸிடம் வாருங்கள்: இந்த ஆலய திருவிழா இவ்வருடம் 2016 கடந்த எப்ரல் 8ம் தேதி கொடியேற்றத்துடன் துவங்கியது. ஈஸ்டர் தினத்தை முன்னிட்டு கடந்த வெள்ளிக்கிழமை [08-04-2016] கொடியேற்றத்துடன் தொடங்கிய விழாவில் தேர் பவனி நடைபெற்றது. இதனை தொடர்ந்து முக்கிய நிகழ்ச்சியான தோமையாருக்கு துடைப்பம் காணிக்கையாக செலுத்தி விநோத வழிபாடு நடைபெற்றது. பக்தர்கள் உப்பு, மிளகு, துண்டு, பட்டு, உள்ளிட்டவற்றை காணிக்கையாக வழங்கினர். ஏராளமான பக்தர்கள் துடைப்பத்தை காணிக்கையாக கொடுத்து நேர்த்திக் கடன் செலுத்தினர்[7]. விளக்குமாறை காணிக்கையாக செலுத்தினால் உடலில் ஏற்படும் பருக்கள், தோல் வியாதி சரியாவதுடன், விவசாயம் செழித்து குடும்பத்தில் செல்வம் பெருகுவதாக நம்பிக்கை[8]. இங்கு வழிபாடு செய்தால், தோல் சம்பந்தப்பட்ட அனைத்து விதமான நோய்களும் தீரும் என்பது இப்பகுதி மக்களின் நம்பிக்கையாக உள்ளது[9]. ஆக முட்டுவலியோடு, தோல் வியாதியையும் சேர்த்துக் கொண்டுள்ளார்கள் எனத்தெரிகிறது. உலகம் முழுவதும் தேடிப்பார்த்தாலும், மோசடி தாமசுக்கு இப்படி காணிக்கை செலுத்துவார்கள் என்று எங்குமே இல்லை.

Badrakali punishing thomas2

குழந்தை ஏலம், உப்பு மிளகு, தானியம் ஆகியவற்றை காணிக்கை முதலியன: மாவட்டத்தின் பல்வேறு பகுதிகளைச் சேர்ந்த பக்தர்கள் விளக்குமாறு, மெழுகுவர்த்தி, உப்பு மிளகு, தானியம் ஆகியவற்றை காணிக்கையாக செலுத்தினர்.தொடர்ந்து திண்டுக்கல் மறைமாவட்ட பரிபாலகர் ஆரோக்கியசாமி தலைமையில் சிறப்பு கூட்டு திருப்பலி நடைபெற்றது. இதில் பங்குத்தந்தை ஜூலியஸ் அருள்ராயன், ஊர்மணியம் சகாயராஜ், நாட்டாண்மை ஜேம்ஸ், சேர்வை சவேரியார் உள்ளிட்ட பலர் கலந்து கொண்டனர். சிலர் புளி மூட்டைகளை நேர்த்திக்கடனாக செலுத்தினர். நேர்த்திக்கடனுக்காக, குழந்தைகள் ஏலம் விடப்பட்டன. ஆண் குழந்தை, 500 ரூபாய்க்கும், பெண் குழந்தையை, 300 ரூபாய்க்கும் பெற்றோரே ஏலம் எடுத்தனர். தீய சக்திகள் குழந்தைகளை அண்டக்கூடாது என்பதற்காக, ‘குழந்தை ஏலம் எடுக்கும் சடங்கு’ நடத்தப்படுகிறது என்று, பக்தர்கள் தெரிவித்தனர்[10]. இதெல்லாம் கூட இந்துப்பெண்கள் வழிவழியாக செய்து வரும் வேண்டுதல், நேர்த்திக் கடன் முறைகளாகும். பொதுவாக அம்மன் கோவில்களில் செய்வது உண்டு. சிவன் கோவில்களிலும் காணலாம்.

பரக்கலக்கோட்டை சிவன் கோவில் துடைப்பம் காணிக்கைவிளக்குமாறு (துடைப்பம்) காணிக்கை கொடுத்தால் கூந்தல் நீளமாக வளரும்: திருவாரூர் மாவட்டம் வாருங்கள். திருத்துறைப்பூண்டி – பட்டுக்கோட்டை வழித்தடத்தில் 10 கி.மீ பயணித்தால், பரக்கலக்கோட்டை என்ற திருத்தலம் வரும்.  இது சிவன் கோவிலாக இருந்தாலும், இங்கு மரம் தான் வழிபாட்டு உருவமாக இருந்து வருகிறது. பெண்கள் தங்களுக்கு வேண்டிய விருப்பங்களைப் பூர்த்தி செய்து கொள்ள [கல்யாணம் நடக்க வேண்டும், குழந்தை வேண்டும், நோய் தீர வேண்டும்,….] இங்கு வழிபாடு செய்து வருகிறார்கள்[11]. சரி இங்கு தான், துடைப்பம் வருகிறது. கூந்தல் நீளமாக வளர்ந்திட விளக்குமாறு (துடைப்பம்) காணிக்கை குவிகிறது[12]. ஆக துடைப்பம் சிவனோடு சம்பந்தம் பட்டிருக்கிறது.

In Christian tradition, broom stick is associated with satan, witch etcதுடைப்பம், தோல் வியாதி தீரல் – சிவன் கோவில்: மொராதாபாத் –  ஆக்ரா சாலையில் பஹ்ஜோய் எனும் இடத்திலிருந்து 6 கி.மீ தூரத்தில் உள்ள சதத்படி எனும் கிராமத்தில் இந்த பாடலேஷ்வர் கோயில் அமைந்திருக்கிறது. இது ஒரு சிவன் கோயிலாகும். இக்கோயிலில் பால் மற்றும் பங் தட்டூரா போன்ற பண்டங்கள் பக்தர்களால் காணிக்கையாக அளிக்கப்படுகிறது. இங்குள்ள உள்ளூர் மக்கள் இன்னும் ஒரு வித்தியாசமான இந்த கோயிலில் உள்ள தெய்வத்திற்கு காணிக்கையாக அளிக்கின்றனர். அந்த பொருள் – துடைப்பம் – என்பது ஒரு வியப்பூட்டும் தகவலாகும். நூற்றாண்டு கால பழமையை உடைய இக்கோயிலில் வேண்டிக்கொண்டதெல்லாம் நிறைவேறும் என்பதால் தீராத தோல் வியாதியால் அவதிப்படுபவர்கள் இங்கு அதிக எண்ணிக்கையில் விஜயம் செய்து வேண்டிக்கொள்கின்றனர்[13]. திங்கள் கிழமை  சோமவாரம், இங்குள்ள சிவனுக்கு உகந்த நாள் என்பதால் அன்றைய தினத்தில் இங்கு பக்தர்கள் கூட்டம் இன்னும் அதிகமாக காணப்படும். ஆக இது அப்படியே திண்டுக்கல் அருகே நடந்த தோமையார் கோவில் திருவிழாவோடு ஒத்துப் போகிறது.

Christian broom stick is associated with satan, witch etcசேத்துமுட்டி விழாவும்  செருப்படித் திருவிழாவும்[14]: தமிழ்நாடு சேலத்தில் ஒவ்வொரு பேட்டையிலும் ஒவ்வொரு விழா. இங்குள்ள அன்னதானப் பட்டியில் ஆடிப் பெருவிழாவின் பொங்கல் படையல், அடுத்த நாளில் குகை வண்டி வேடிக்கை ஒரு சிறப்பான விழாவாகும். அந்த ஒருநாள் மட்டும் வேறு எந்த ஊரிலும் இல்லாத விதமாக செருப்படித் திருவிழா நடக்கும். வேண்டுதல் செய்த பக்தர்கள் ஒரு தட்டில் ஒரு ஜோடி செருப்பு, துடைப்பம், முறம், வேப்பிலை வைத்து பூசாரியிடம் தர, அவர் அதை பக்தர்கள் தலையில் மூன்று முறை நீவிவிடுவார். இதுதான் செருப்படித் திருவிழாவாகும். உடம்பில் சேற்றைப் பூசிக் கொண்டு வந்து அம்மனை வணங்குவார்கள். இதற்கு சேத்துமுட்டிவிழா என்று பெயர். அடுத்த விழாவாக அலங்கரிக்கப்பட்ட பிரமாண்டமான மலர்த் தேரில் ஸ்ரீசிவானந்த கௌரி அலங்காரத்தில் அன்னதானப்பட்டி பக்தர்களுக்கு அருள்பாலித்தலே சத்தாபரண விழாவாகும்.  ஆக அம்மன் கோவிலில் துடைப்பத்தால் நீவிவிடும் பழக்கம், விழா இங்கு காணப்படுகிறது.

இனி தாமஸ் கையில் துடைப்பக்கட்டையை வைத்தாலும் ஆச்சரியப் படுவதற்கு இல்லை.துடைப்பம், விளக்குமாறு இவற்றுடன் இருக்கும் அம்மன்: லட்சுமிக்கு எதிரிடையானவள் மூதேவி, துரதிஷ்டத்தின் வடிவம், பாற்கடல் கடையும் போது இவளும் பிறந்தாள். லட்சுமிக்கு முன்தோன்றியதால்

மூத்தவள்,  துச்சஹா என்ற ஒரு முனி அவளை மணந்து கொண்டார், அவன்

பெயருக்கே,  யாரானாலும் சகித்துக்கொள்ள முடியாதவன் என்று பொருள்.

அவளுடைய கணவன் கபிலன் என்றும் சொல்வர்.  அவளுக்கு ஒரு மகன் பிறந்தான், அவன் பெயர் அதர்மன்.  கழுதை மேல் சவாரி செய்யும்விகாரமான கிழவியாக

அலட்சுமியை சித்தரிக்கிறார்கள்.கையில் துடைப்பம், அவள் கொடியில் காகம். சிலகோயில்களில் இந்த வடிவத்தைக் காணலாம். ஆனால், மற்ற மதங்களில் காணமுடியாது.

5. Angel with skull

தாமஸ் கையில் துடைப்பக்கட்டையை வைத்தாலும் ஆச்சரியப் படுவதற்கு இல்லை: தாமஸை வைத்துக் கொண்டு என்னமாக கிருத்துவர்கள் கதைக் கட்டுகிறார்கள் என்பதற்கு இன்னொரு உதாரணம். முன்னர் சிறுநாயக்கன்பட்டியில் குன்று மீது, சிவன் அல்லது அம்மன் கோவில் இருந்திருக்க வேண்டும்.  பூரத் திருவிழா என்பது அம்மனுக்காக பாரம்பரியமாகக் கொண்டாடப் படும் திருவிழாவாகும். பங்குனி மாதத்தில் அமாவாசைத் தொடங்கி, பௌர்ணமி வரையில் நட்சத்திரங்களுடன் வரும் நாட்களை விழாக்களாகக் கொண்டாடப் படும். பூரம் (பூர்வ பல்குனி) = எலி, கணை, இடை எழும் சனி, துர்க்கை, பகவதி, நாவிதன் முதலியவற்றுடன் சம்பந்தப் படுகிறது. அதனால், பங்குனி பூரம் அம்மனுக்கு உகந்ததாக வைத்து விழாக்கள் நடக்கின்றன. ஆனால், சம்பந்தமே இல்லாமல் அதனை தாமஸுடன் இணைப்பது எவ்வளவு பெரிய மோசடி என்று அறிந்து கொள்ளலாம். இனி தாமஸ் கையில் துடைப்பக்கட்டையை வைத்தாலும் ஆச்சரியப் படுவதற்கு இல்லை.

© வேதபிரகாஷ்

11-04-2016

[1] நியூஸ்.7.தமிழ், தோமையார் கோவில் திருவிழாவில் துடைப்பம் காணிக்கை செலுத்தி விநோத வழிபாடு, Updated on April 11, 2016.

[2] http://ns7.tv/ta/broom-worship-thomos-temple-fest-near-dindugal.html

[3] http://www.dinamalar.com/news_detail.asp?id=1498762

[4] http://www.dinakaran.com/News_Detail.asp?Nid=209211

[5] மாலைமலர், திண்டுக்கல்லில் புனித தோமையார் ஆலய விழா: துடைப்பத்தை காணிக்கையாக வழங்கும் பக்தர்கள், பதிவு செய்த நாள் : ஞாயிற்றுக்கிழமை, ஏப்ரல் 14, 2013, 7:28 PM IST.

[6] http://www.maalaimalar.com/2013/04/14192832/dindigul-st-thomaiyar-church-f.html

[7] தினமணி, தேவாலயத்தில் துடைப்பங்களை காணிக்கையாக செலுத்தும் விநோத வழிபாடு, By திண்டுக்கல்,  First Published : 11 April 2016 02:47 AM IST.

[8] தினகரன், விவசாயம் செழித்து செல்வம் பெருக விளக்குமாறு காணிக்கை செலுத்தி நேர்த்திக் கடன், திங்கள், ஏப்ரல்.11, 2016.11.465.11.

[9]http://www.dinamani.com/edition_madurai/dindigul/2016/04/11/%E0%AE%A4%E0%AF%87%E0%AE%B5%E0%AE%BE%E0%AE%B2%E0%AE%AF%E0%AE%A4%E0%AF%8D%E0%AE%A4%E0%AE%BF%E0%AE%B2%E0%AF%8D-%E0%AE%A4%E0%AF%81%E0%AE%9F%E0%AF%88%E0%AE%AA%E0%AF%8D%E0%AE%AA%E0%AE%99%E0%AF%8D%E0%AE%95%E0%AE%B3%E0%AF%88-/article3374176.ece

[10] தினமலர்,திண்டுக்கல்லில் வினோத திருவிழா;துடைப்பம் காணிக்கை; குழந்தைகள் ஏலம் , ஏப்ரல்.11, 2016.01.10

[11]http://www.kungumam.co.in/APArticalinnerdetail.aspx?id=2519&id1=50&id2=18&issue=20150228

[12] http://tamilbay.co.uk/index.php?r=anmigam/view&id=171474149326c817af50457d810aae9d27a2e

[13] http://tamil.nativeplanet.com/moradabad/attractions/pataleshwar-temple/

[14] http://www.thaimoli.com/news-detail.php?nwsId=9002

ஆச்சார்ய பாலின் மீது புகார் கொடுத்தது, வழக்குப் போட்டது யார்? ஆர்ச் பிஷப் அருளப்பா, மரியதாஸ், ஜான் தாமஸ் மற்றும் அந்தோனி ராயப்பா? யார், யார்?

ஒக்ரோபர் 18, 2015

ஆச்சார்ய பாலின் மீது புகார் கொடுத்தது, வழக்குப் போட்டது யார்? ஆர்ச் பிஷப் அருளப்பா, மரியதாஸ், ஜான் தாமஸ் மற்றும் அந்தோனி ராயப்பா? யார், யார்?

Thomas myth manufacturers சந்திப்பு

Thomas myth manufacturers சந்திப்பு

ஆச்சார்ய பாலின் மீது புகார் கொடுத்தது, வழக்குப் போட்டது யார்? ஆச்சார்ய பால் கேட்டபோது, “தான் இல்லாத நேரத்தில், யாரோ தமக்கு எதிராக வேலை செய்துள்ளதாகவும்[1], யாரோ பொலீஸிடம் புகார் கொடுத்துள்ளதாகவும், ஆனால், அதைப் பற்றி ஒன்றும் கவலைப்படவேண்டிய அவசியம் இல்லை, ஏனெனில், வழக்கு தொடரப்படமாட்டாது”, என்றெல்லாம் அருளப்பா கூறினார்[2]. இதனால், கணேஷ் ஐயருக்கு பெருத்த கவலை ஏற்பட்டது என்று பார்த்தோம். அதாவது, அருளப்பா கூறியதில் அவருக்கு திருப்தி இல்லை என்றாகிறது. பொய் சொல்கிறார் என்று அவருக்கு புரிந்திருக்கும். அதே நேரத்தில் மரியாதாஸ் புகார் கொடுத்தார் என்றுள்ளது. இல்லை, புரொட்டஸ்டென்ட் பாதிரிகள் தாம் புகார் கொடுத்தனர், அதனால் வழக்கு போட வேண்டியதாகிற்று என்றும் சொல்லப்பட்டது. இல்லை, தெய்வநாயகம், தெய்வசிகாமணி, தயானந்தன் பிரான்சிஸ், தேவசஹாயம், சத்தியசாட்சி போன்றோர்க்கு, ஆச்சார்ய பாலுக்கு அந்த அளவுக்கு இடம் கொடுத்ததை விரும்பாதலால், பொறாமையினால் அவர்களில் ஒருவரோ, அல்லது அந்த ஒருவரால் தூண்டப்பட்டவர் தாம் புகார் கொடுத்தார்கள் என்றும் கூறப்பட்டது. ஜான் தாமஸ் மற்றும் அந்தோனி ராயப்பா என்ற இரு கிறிஸ்தவகள் சென்னை உயர்நீதி மன்றத்திலிருந்து சம்மதம் பெற்று[3], அருளப்பா அவ்வாறு பணத்தை விரயம் செய்வதை தடுக்க ஆர்ச்பிஷப் மீதே வழக்குப் போட்டனர் என்று இந்தியாடுடேவில் காணப்படுகிறது[4]. இந்த இரண்டு பேர் யார் என்று தெரியவில்லை.

இந்தியா டுடே - கத்தோலிக்க சர்ச்சில் பிரச்சினை - அருளப்பா

இந்தியா டுடே – கத்தோலிக்க சர்ச்சில் பிரச்சினை – அருளப்பா

1977 முதல் 1980 வரை என்ன நடந்தது?: யார் இருந்த ஜான் தாமஸ் மற்றும் அந்தோனி ராயப்பா என்று தேடிப் பார்த்தால், நமக்குக் கிடைத்துள்ள நீதிமன்ற ஆவணங்களிலிருந்து இவர்களைப் பற்றிய விவரங்கள் ஒன்றும் தெரியவில்லை. இது மர்மமாகவே உள்ளது. இப்பொழுதும், இவ்வழக்குகல் பற்றிய ஆவணங்கள் எல்லாம் மறைக்கப்படுகின்றன. இருப்பினும் சில நீதிமன்ற ஆவணங்களிலிருந்து, C. S. No 318 of 1980, Application nos. 2957, 2629 of 1980 and 391 and 393 of 1985 என்றுள்ளதால் 1980லேயே வழக்கு ஆரம்பித்துள்ளது தெரிகின்றது[5]. ஆனால் அதில் “The Most Rev. Dr. R. Arulappa Archbishop of Madras Mylapore”………….Applicant”, அதாவது மிக்க மரியாதைக்குரிய டாக்டர் ஆர். அருளப்பா, சென்னை மைலாப்பூர் ஆர்ச்பிஷப் வாதி / வழக்கு போட்டவர் என்றும், “Ganesa Iyer alias Dr. M. Paul, alias M. Acharya Paul, alias Murugesan Paul alias Genesan alias Acharaya Ganesh alias Dr. M. Acharya alias Dr. Hariharanath……. And 6 others …………..Respondents” அதாவது, கணேஷ ஐயர் என்கின்ற டாக்டர் எம். பால் என்கின்ற எம். ஆச்சார்ய பால் என்கின்ற முருகேசன் பால் என்கின்ற கணேசன் என்கின்ற ஆச்சார்ய கணேஷ் என்கின்ற டாக்டர் எம். ஆச்சார்யா என்கின்ற டாக்டர். ஹரிஹரநாத் என்பவர் தாம் பிரதிவாதி / புகார் கொடுக்கப்பட்டுள்ளவர் என்று தெளிவாக உள்ளது.  இங்கு திடீரென்று பிரதிவாதியின் பெயரை ஜாதி குற்ப்பிட்டு வழக்கு ஆவணங்களில் குறிப்பிட்டுள்ளதும், ஊடகங்களும் அவ்வாறே செய்திகளில் வெளியிட்டுள்ளதையும் கவனிக்கத்தக்கது.

இந்தியா டுடே - கத்தோலிக்க சர்ச்சில் பிரச்சினை - அருளப்பா மீது வழக்கு - ஜான் தாமஸ், அந்தோனி ராயப்பா

இந்தியா டுடே – கத்தோலிக்க சர்ச்சில் பிரச்சினை – அருளப்பா மீது வழக்கு – ஜான் தாமஸ், அந்தோனி ராயப்பா

போப் பால் VIன் இறப்பும், அருளப்பாவின் நிம்மதியும் (1978):  போப் பால் VI [Pope Paul VI (1897-1978)] திடீரென்று 1978ல் – ஆகஸ்ட்.6, 1987 அன்று மாரடைப்பால் இறக்கிறார். அருளப்பா நிச்சயமாக பெருமூச்சு விட்டு நிம்மதியாகி இருப்பார். எப்படி புகைப்படங்களைக் காட்டியபோது, கீழே நழுவ விட்டார், அவற்றை தான் பிடித்தது பற்றி, நினைத்துப் பார்த்திருப்பார். ஆனால், அவரது இறப்பில் மர்மம் இருப்பதாக சந்தேகிக்கப்பட்டது. யாரோ ஆள்மாறாட்டம் செய்து, போப் போல உலா வந்தார் என்றும் கூறப்பட்டது[6].  வாடிகனில் நுழைய மார்க்சீய யூதர் ஒருவர் சதிசெய்தார் என்றெல்லாம் விளக்கப்பட்டது[7]. உண்மையில் அருளப்பா, தெய்வநாயகம், ஞானசிகாமணி போன்ற கோஷ்டிகள் இவற்றைப் பற்றி ஆராய்ச்சி செய்ய வேண்டும். ஆனால், அவற்றை விடுத்து, இவ்வாறு மோசடிகளை செய்து கொண்டு, கள்ள ஆவணக்களை உருவாக்கிக் கொண்டிருந்தார், யார் தான், அத்தகைய ஏமாற்று வேலைகளை நம்புவர்? இவர்களே, இவர்களுக்கு அத்தாட்சி பத்திரங்கள், சான்றிதழ்கள் கொடுத்துக் கொள்ளலாம். ஆனால், விசயம் தெரிந்தவர்கள் கண்டுகொள்ளப் போவதில்லை.

போப் பால் - 6 இறந்தது யார்- ஆள்மாறட்டமா 1987 - pukaippatam

போப் பால் – 6 இறந்தது யார்- ஆள்மாறட்டமா 1987 – pukaippatam

தாக்குதலுக்கு குறியான அருளப்பா தப்பி, ஆச்சார்யா பால் பலிகடா ஆனது (1977-1980): அப்படியென்றால் 1977 மற்றும் 1980களில் முன்னர் குறிப்பிட்டப்படி –

  1. மரியாதாஸ் புகார் கொடுத்தாரா?
  2. புரொட்டஸ்டென்ட் பாதிரிகள் தாம் புகார் கொடுத்தனரா?
  3. தெய்வநாயகம், தெய்வசிகாமணி, தயானந்தன் பிரான்சிஸ், தேவசஹாயம், சத்தியசாட்சி போன்றோர்க்கு, ஆச்சார்ய பாலுக்கு அந்த அளவுக்கு இடம் கொடுத்ததை விரும்பாதலால், பொறாமையினால் அவர்களில் ஒருவர் போட்டாரா?,
  4. அல்லது அந்த ஒருவரால் தூண்டப்பட்டவர் தாம் புகார் கொடுத்தாரா?
  5. ஜான் தாமஸ் மற்றும் அந்தோனி ராயப்பா என்ற இரு கிறிஸ்தவகள் சென்னை உயர்நீதிமன்றத்திலிருந்து சம்மதம் பெற்று,  அருளப்பா அவ்வாறு பணத்தை விரயம் செய்வதை தடுக்க ஆர்ச் பிஷப் மீதே வழக்குப் போட்டனரா?

என்று கவனிக்க வேண்டியுள்ளது. இதில் சம்பந்தப்பட்டுள்ளவர்கள் அனைவருமே கிருத்துவர்கள் ஆவர். ஆகவே, அது அவர்களது உட்புறப் பிரச்சினை என்று கொள்லப்பட்டது. மற்றவர்கள் இவ்விசயத்தில் நுழைவதை சர்ச்சோ, வாடிகனோ விரும்புவது கிடையாது என்பது உலகறிந்த விசயம். போப் வரை ஏற்கெனவே அருளப்பா மற்றும் ஆச்சார்யா பால் சென்று வந்துள்ளதால், அவர்கள் தாம் பொறுப்பேற்க வேண்டும் என்று நன்றாகவே தெரிந்தது. அதனால், ஒருவேளை, மேலே குறிப்பிட்டவர்கள் புகார் அல்லது வழக்குப் போட்டிருந்தாலும், பிரச்சினை பெரிதாகும் மற்றும் விவரங்கள் வெளிவரும் போது, அதிக பாதிப்பு ஏற்படும் என்று கருதி, அவை அல்லது அவர்களை வாபஸ் வாங்க வைத்திருப்பர். இதிலும் பல கேள்விகள் எழுகின்றன. ஏனெனில், முதலில் அருளப்பாவின் மீது தான் புகார் எழுந்தது, வழக்கு போடப்பட்டது, பிறகு, அவை எப்படி திடீரென்று அவரது பிரியமான தோழரான டாக்டர் ஆச்சார்ய பாலின் மீது திரும்பியது என்று தெரியவில்லை.

போப் பால் - 6 இறந்தது யார்- ஆள்மாறட்டமா 1987

போப் பால் – 6 இறந்தது யார்- ஆள்மாறட்டமா 1987

தெய்வநாயகம், ஞானசிகாமணி வீறுகொண்டெழல், அதே போலி ஆராய்ச்சி தொடர்ந்து நடத்தப் படல் (1980-85): ஆச்சார்யா பாலின் மீது சட்டப்படி நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்ட அதே நேரத்தில், அருளப்பாவின், “”புனித தோமையார்” என்ற புத்தகம் “குட் பாஸ்டர் பிரஸ்”, சென்னை – 600 001 என்ற அச்சகத்தினரால் வெளியிடப்படுகிறது[8]. உலகக் கிறிஸ்தவத் தமிழ் பேரவை, “முதல் உலகக் கிறிஸ்தவத் தமிழ் மாநாடு” என்று திருச்சியில் டிசம்பர் 28 முதல் 30 வரை 1981ல் நடத்தியது[9].  ஞானசிகாமணி “அகத்தியர் ஞானம் [விளக்கவுரை]” என்ற புத்தகத்தை அங்கு வெளியிடுகிறார். அதற்கு “பாராட்டுரை” எழுதியது, பொன்னு ஆ. சத்திய சாட்சி! ஞானசிகாமணி வேதாகம மாணவர் பதிப்பகம் என்று வைத்துக் கொண்டு பிரச்சாரத்தை முடிக்கி விட்டார். திடீரென்று பிராமண எதிர்ப்பும் வெளிப்படுகிறது. எஸ். இம்மானுவேல் நரசுராமன் எழுதியதாக, “ஒரு பிராமணன் கண்ட பரப்பிரம்மம்” என்ற பிரச்சாரப் பிரசுரம் (ஏப்ரல் 1983) இவரது அறிமுகத்துடன் வெளியிடப்படுகின்றது. தெய்நாயகமும் தீவிரமாக செயல்பட்டார். 1984ல் சென்னை பல்கலைக்கழகத்தில் “கிறிஸ்தவ படிப்பிற்காக” ஒரு தனித்துறை ஏற்படுத்தப்பட்டது. ஆரவாரமாக, தெரஸா அம்மையாரை வைத்தே திறந்து வைக்கப்பட்டது[10]. இதற்கும் அருளப்பா தான் நிதியுதவி அளித்தார். பிப்ரவரி 5, 1986ல் போப் ஜான் பால் II சென்னைக்கு விஜயம் செய்கிறார். இந்த சந்தர்ப்பத்தை அருளப்பா தனக்கு சாதகமாக பயன்படுத்திக் கொண்டார்.

© வேதபிரகாஷ்

18-10-2015

[1]  பிறகு நீதிமன்றத்தில் அருளப்பாவே வந்து, ஜான் கணேஷுக்கு எதிராக சாட்சி சொன்னது தான் “கிளைமாக்ஸ்” என்பதா, துரோகம் என்பதா என்பதை கடவுள் தான் தீர்மானிக்க வேண்டும்.

[2]What wrong have I done?” Ganesh Iyer speaks out fr the first time in an interview with K. P. Sunil, Illustrated Weekly of India, April 26, 1987, pp.34-35.

[3] In Tamil Nadu, two laymen, John Thomas and Anthony Royappa, obtained leave from the Madras High Court to file a suit against the most Rev. Dr R. Arulappa, Archbishop of Madras-Mylapore diocese, for “squandering” church funds. Dr Arulappa had “misused” over Rs 14 lakh by paying Ganesha Iyer alias Acharya Paul for conducting research about the origin of Christianity in India. The research was meant to prove that Tiruvalluvar, the Tamil saint-poet, was a Christian and that the Kapaleeswarar temple in Mylapore and the Arunachaleswarar temple in Tiruvannmalai were ancient Christian places of worship. Thomas and Royappa said the Archbishop was the sole trustee of vast church properties and funds and since he was “frittering away” trust funds, they were constrained to file the suit. The High Court ruled that there was an imperative need for suitable legislation for proper management of church properties.

Southern Buareau, Catholic church: Language of the masses- Christmas services in many Catholic Churches in Karnataka held under police protection, January 31, 1981;  January 21, 2014,  UPDATED 17:56 IST.

[4] http://indiatoday.intoday.in/story/christmas-services-in-many-catholic-churches-in-karnataka-held-under-police-protection/1/401460.html

[5]  இவையெல்லாம் கஷ்டப்பட்டு கிடைத்த தகவல்கள் ஆகும். இன்று ஆளைக்கூட தெரிந்து கொள்ளாமல், நேரில் பார்க்காமல், எல்லாம் தெரிந்தது போல புத்தகக்களை எழுதி கொண்டிருக்கிறார்கள். பணம் இருந்தால், எப்படி போலி ஆராய்ச்சி நடத்தப்படுகிறதோ, அதே போல, பணம் இருந்தால், அடுத்தவர்களது ஆராய்சிகளைத் திருடி, அவற்றை குறிப்பிடாமலேயே, தானே எல்லாவற்றையும் கண்டுபிடித்து விட்டது போல எழுதி வருகிறார்கள்.

[6] http://www.catholicbook.com/catholicbook/fidelis_et_verus_issue_81.htm

[7] http://www.henrymakow.com/was_pope_paul_vi_replaced_by_a.html

[8] உண்மையில் அப்புத்தகத்தில் தேதி எதுவும் கொடுக்கப்படவில்லை. தொகுத்தவர் இரா. அருளப்பா சென்னை-மயிலை பேராயர் மற்றும் பின்னட்டையில் “Printed at The Good Pastor Press, Madras – 600 001” என்றுள்ளது. விசாரித்ததில், அது 1980ல் அச்சிடப்பட்டதாக சொல்லப்பட்டது.

[9] இப்பேரவை (உலகக் கிறிஸ்தவ தமிழ் பேரவை) தொடங்கப் பெற்ற ஆறுமாத காலத்திற்குள் தனது முதற் சாதனையாக, முதல் உலகக் கிறித்தவத் தமிழ் மாநாட்டினை 1981 டிசம்பர் 28,29,30 ஆகிய நாட்களில் திருச்சி பிஷப் ஹீபர் கல்லூரியில் சீரோடும் சிறப்போடும் நடத்திக் காட்டியது. மேனாள் திருச்சி-தஞ்சைத் திருமண்டிலப் பேராயர் டாக்டர். சாலமன் துரைசாமி அவர்களின் சீரிய தலைமையில், பேராசிரியர் பொன்னு. ஆ. சத்தியசாட்சி, பேராசிரியர் ப.ச. ஏசுதாசன், முதல்வர் பேராசிரியர் தே.சுவாமிராஜ் முதலியோரின் ஆற்றல்மிகு செயல்திறனால் நிகழ்ந்தேறிய இம்மாநாட்டில் ஆழமான ஆய்வுரைகள் வழங்கப்பட்ட கருத்தரங்குகள், சுவைமிக்க கவியரங்கம், விறுவிறுப்பான பட்டிமண்டபம், இனிய இசைப் மொழிவுகள், கலைநிகழ்ச்சிகள், நூல் வெளியீடுகள், முதுபெரும் கிறிஸ்தவத் தமிழ் அறிஞர்களுக்குப் பட்டமளிப்பு முதலிய பல்வேறு சிறப்பு நிகழ்வுகள் இடம் பெற்றன. இந்நிகழ்வுகளில் பல்வேறு திருச்சபைகளின் பேராயர்கள் உள்ளிட்ட கிறித்தவத் தலைவர்களும் முன்னணிக் கிறித்தவத் தமிழ் அறிஞர்களும், கிறித்தவக் கவிஞர்களும், கலைஞர்களும் பங்கேற்றதோடு, மேனாள் நீதியரசர் மு.மு. இஸ்மாயில், முத்தமிழ்க் காவலர் கி.ஆ.பெ.விசுவநாதம்,தவத்திரு. குன்றக்குடி அடிகளார், சென்னை மாநகர மேனாள் செரிபு டாக்டர் பி.எம்.ரெக்ஸ் உள்ளிட்ட தமிழ்ச் சான்றோர்கள் பலரும் கலந்து கொண்டு சிறப்பித்தனர். http://wcta2010.blogspot.in/2010/09/blog-post.html

[10] The Department of Christian Studies was started in 1984 as an Endowment Chair in Christianity during the post-centenary Silver Jubilee Celebrations of the University of Madras.  It was inaugurated by Mother Teresa of Calcutta.  http://www.unom.ac.in/index.php?route=department/department/about&deptid=19

கடற்கரையில் கபாலீசுவரம்: இந்திய நூற்களை மறந்த சரித்திரவியல்

ஒக்ரோபர் 17, 2015

கடற்கரையில் கபாலீசுவரம்: இந்திய நூற்களை மறந்த சரித்திரவியல்

கடற்கறையில் கபாலீசுவரக் கோவில் இருந்ததை சரித்திரப் புத்தகங்களில் எழுதாமல் இருந்தது தான், தமிழர்கள் செய்த தவறு. சென்னையின் 300 வருட சரித்திரம் என்று சொல்வதும், கொண்டாடுவதும், ஆயிரம்-இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளாக இருந்து வரும் திருவொற்றியூர், திருவான்மியூர், திருமயிலை, திருவல்லிக்கேணி, என பற்பலகோவில்கள் உள்ளதை மறந்து, மறைத்து செய்யும் பாதக வேலையாகும். சரித்திரத்தன்மை சிறிதும் இல்லாமல், படிப்பறிவு இருந்தும், கூச்சமில்லாமல் அபந்தங்களை சமைக்கும் படித்த விபச்சாரிகளாக சிலர் செய்வது, மற்றவர்களை இருளில் தள்ளும் தொரோகச் செயலுக்கு வழிவகுக்கிறது. அதனால்தான், கிருத்துவர்கள் சிறிதும் வெட்கம், மானம், சூடு, சொரணை எதுவுமில்லாமல் பொய்களை வைத்துக் கொண்டே, வாய்சவடால் மூலம், கதையளந்து, தமது பணபலத்தால் கட்டுக்கதைகளைப் பரப்பி விட்டுள்ளனர்.

இந்தியநாட்டு நூல்களை விட்டுவிட்டு, அயல்நாட்டுக் குறிப்புகளின் மீது ஆதாரமாக எழுதப்படும் நிலை: சரித்திரம் என்றாலே, அயல்நாட்டுக்காரர்கள் குறிப்புகளைக் கொண்டுதான் எழுதப்படவேண்டும் என்ற காரணமில்லாத, தேவையில்லாத மற்றும் போலித்தனமான மேதாவித்தன மனப்பாங்கு எழுத்தாளர்களிடம் குடிகொண்துள்ளதால், முதலில் கிரேக்கர்கள் என்ன சொல்லியிருக்கிறார்கள், அரேபியர் என்ன குறிப்பிட்டிருக்கிறார்கள் என்று ஆரம்பித்து, பிறகு நமது நாட்டு வேத, இதிகாச, புராணங்கள் என்ன சொல்லியிருக்கின்றன என்று தலைகீழ் சரித்திரம் எழுதும் முறையில் நமதாட்கள் எழுதிவருகின்றனர். ஒருவேளை அவர்கள் குறிப்பிடாவிட்டால், இந்தியர்கள் சரித்திரமே இல்லை என்று முடிவு செய்து விடுவார்கள் போலும். எனவே முதலில் நமது நாட்டு நூல்கள் என்ன சொல்கின்றன என்று குறிப்பிட்டுவிட்டு, பிறகு அயல்நாட்டு நூல்கள் என்ன சொல்கின்றன என்று பார்க்கவேண்டும்.

ஸ்தலப்புராணங்களை மதிக்க மறந்த இந்தியர்கள்: ஸ்தலபுராணங்கள், பிரபந்தங்கள் போன்ற நூல்கள் இருக்கும்போது, அவைச் சொல்லியிருக்கும் செய்திகளையும் படித்துப் பார்க்க வேண்டும். இத்தலத்தின் புராணம் வடமொழியில் சைவ மகாபுராணத்து, கோடி ருத்ர ஸம்ஹிதையில், உத்க்ருஷ்ட ச்வக்ஷேத ப்ரகரணத்தில் 11 அத்யாயம் கொண்ட கபாலீச ஸ்தல மாஹாத்ம்யம் கலி 5023-ல் அதாவது 1922ல் அச்சிடப்பட்டுள்ளது. குன்றக்குடி ஆதீனத்தின் மயிலைக் கிளை மடத்தின் ஸ்ரீமத் அமிர்தலிங்கத் தம்பிரான் சுவாமிகள் இயற்றிய தலபுராணம் கலி 4995-ல் அதாவது 1894ல் வெளிடப்பட்டது. சமீப காலத்தில் “திருமயிலைத் தலபுராணம்” என்ற பெயரால் மயிலை நாதமுனி முதலியாரால் எழுதப்பட்டுள்ளது. இஃது மொத்தம் 806 செய்யுட்களைக் கொண்டுள்ளது. இதில் கபாலீச்சுவரம் மட்டுமின்றி, சுற்றிலுமுள்ள வெள்ளீசர், வாலீசர், முண்டகக்கன்னியம்மை, மல்லீசர், காரணீசர், விருபாட்சீசர், தீர்த்தபாலீசர் முதலிய சன்னிதிகளும் கூறப்பட்டுள்ளன. ஆக நூற்றாண்டுகள் மேலாக, அச்சிலுள்ள புத்தகங்களிலேயே இக்கோவில் சரித்திரத்தைக் கண்டறியலாம். ஆனால், இந்த காலம் தான் அந்நூலின் காலமல்ல, ஏனெனில், அவற்றின் ஓலைச்சுவடிகள் அதற்கும் நூறு-இருநூறு-முன்னூறு ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்டவையாக இருக்கக் கூடும். ஆகவே, அதை வைத்துக் கொண்டுதான் காலத்தை குறிப்பிடமுடியும்.

கடற்கரையில் இருந்த கபாலீஸ்வரம் கோவிலை 1523ல் போர்ச்சுகீசியர் இடித்து விட்டனர். பிறகு, ஒரு சர்ச்சைக் கட்டினர். அந்த சர்ச் இடிக்கப்பட்டு பெரிதாகக்கட்டப்பட்டது. அதுவும் சமீபத்தில் மாற்றியமைத்துக் கட்டப்பட்டது. உண்மையில் கிருத்துவர்கள் அவர்கள் செய்த காரியங்களுக்கு வெட்கப்பட வேண்டும். மேலும், கிருத்துவர்கள் எனும் போது, அவர்களும் இந்துக்கள் தாம். 50-100-200 வருடங்களில் தான் மதம் மாறி கிருத்துவர்கள் ஆகியிருக்கின்றனர். அதனால், அவர்கள் தங்களது மூலங்களை, வேர்களை, பாரம்பரியங்களை மறக்கவோ, மறுக்கவோ, மறைக்கவோ முடியாது. மாறாக போலியான சரித்திரம் எழுதுவது, அதற்காக கள்ள ஆவணங்களை தயாரிப்பது, மோசடி ஆராய்ச்சி செய்வது போன்றவற்றால், உண்மையான சரித்திரத்தை மறைத்து விட முடியாது.

© வேதபிரகாஷ்

06-04-2012

ஆச்சார்யா பால் மற்றும் ஆர்ச்பிஷப் அருளப்பா 1977ல் போப் பால் VIஐ சந்தித்தது, தாமஸ் ஆராய்ச்சி பற்றி பேசியது!

ஒக்ரோபர் 17, 2015

ஆச்சார்யா பால் மற்றும் ஆர்ச்பிஷப் அருளப்பா 1977ல் போப் பால் VI சந்தித்தது, தாமஸ் ஆராய்ச்சி பற்றி பேசியது!

John Ganesh preaching Bible

John Ganesh preaching Bible

சகோதரர்கள் வெவ்வேறு பாதைகளில் பிரிந்து சென்றது: மைக்கேல் திருச்சியில் இருக்கும் போது, ஜான் கணேஷைப் பற்றி விசாரித்து இருக்கக் கூடும். ராஜாராமன் மிருதங்கம் வாசிப்பதில் தனது தொழிலை செய்து வந்த நிலையில், கணேஷுக்கு மட்டும் அத்தொழில் தெரியாததால், ஆங்கிலம் டியூசன் சொல்லிக் கொடுத்து வந்த நிலையில், ஒரு நாள் கிருத்துவர் பிரசங்கக் கூட்டத்தைக் காண நேர்ந்தது. அதில் ஆங்கிலத்தில் பேசுபவர் சிரமப்பட்டு பேசுவதும், அதனை தமிழில் மொழிபெயர்த்தவர், அதை விட கஷ்டப்பட்டு மொழிபெயர்ப்பதும், தவிர தவறாகவும் மொழிபெயர்ப்பதை கவனித்தார். அதனால், கூட்டம் முடிந்தவுடன், மொழிபெயர்க்கும் வேலையை தனக்குக் கொடுக்க முடியுமா என்று கேட்டுப் பார்த்தார். அவர்களோ, பைபிளைப் பற்றி உமக்கு என்ன தெரியும் என்றெல்லாம் கேட்டபோது, தனக்குத் தெரிந்த வசனங்களை எண்களுடன் கூறி, அதற்கு விளக்கம் கொடுத்தார். அது மட்டுமல்லாது, மடமடவென்று சிறிதும் தயக்கம் இல்லாமல், தமிழிலும் மொழிபெயர்ப்பது காட்டினார். மேலும், அவர் பேசிய ஆங்கிலம் பிரமாதமாக இருந்தது. இதைக் கவனித்த அவர்கள் மயங்கி, அசந்து போய்விட்டனர். இதைப் போன்ற ஆள் தமக்குக் கிடைத்தால், கூட்டங்களை எல்லாம் அமோகமாக நடத்தலாமே என்றும் நினைத்தனர்.  யோசித்துச் சொல்கிறோம் என்று அவரை அனுப்பி விட்டு, எப்படி அவரது திறமையை தமக்கு சாதகமாக உபயோகித்துக் கொள்ளலாம் என்று திட்டமிட்டனர். கணேஷ் கிருத்துவராகி விட்டால், எந்த பிரச்சினையும் இல்லை என்று முடிவெடித்தவுடன், கணேஷைக் கூப்பிட்டு, தாங்கள் அவருக்கு மொழிபெயர்ப்பது மட்டுமல்லாது, பிரசங்கம் செய்யும் வேலையும் கொடுப்பதற்கு தயாராக இருப்பதாக கூறினர். அதற்கு ஒப்புக்கொண்டபோது, கிருத்துவத்திற்கு மதம் மாற வேண்டும், அப்பொழுது தான் அந்த வேலையைக் கொடுக்க முடியும் என்றும் சொன்னார்கள். கணேஷ் ஒப்புக்கொண்டார். அதன்படியே, ஞானஸ்தானம் பெற்று ஜான் கணேஷ் ஆனார். இவ்விதமாக கானாடு காத்தான் மிருதங்க வித்வான் மலையப்ப ஐயரின் மகன்கள், வெவ்வேறு பாதைகளில் பிரிந்து சென்றார்கள். ராஜாராம் மிருதங்க வித்வானாக இருந்து, பல கச்சேரிகளில் வாசித்துள்ளார். திருச்சி “ஆல் இந்தியா ரேடியாவில்” பணி புரிந்து ஓய்வு பெற்றதாக அவரது நண்பர்கள் கூறுகிறார்கள்[1].

Ariyakudi - mirudhangam player

Ariyakudi – mirudhangam player

ஜான் கணேஷ் சுவிசேஷகர் புகழ் பெற்று பிரசித்தியானது: பிறகு, இவருக்கு ஏகப்பட்ட சுவிசேஷக் கூட்டங்களில் பேச ஏற்பாடு செய்துக் கொடுக்கப்பட்டது. மக்கள் இவரது பேச்சை விரும்பி வந்ததால், செய்தித் தாள்களில் விளம்பரமும் செய்யப்பட்டது[2]. ஒருமுறை அவருடைய கூட்டத்திற்கு வர சௌகரியமாக, பிரத்யேகமாக ரெயில் வண்டியே ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது. அவரது உறவினர்களும், அவரது கிருத்துவத் தொடர்புகளைக் கண்டிக்கவில்லை. முதலில் எதிர்த்தாலும், பணம் வருவதால் நாளடைவில் அமைதியாகி விட்டனர். ஏதோ இந்த வேலையைச் செய்து பணம் சம்பாதிக்கிறார் என்று நினைத்துக் கொண்டனர் போலும். திருமணம் செய்து கொண்டிருந்தாலும், சுமார் 20 ஆண்டுகள் இந்த காரியங்களால் பிரிந்தே வாழ நேர்ந்தது. இவ்விதமாக பிரசங்கத்தின் அனுபவத்தினால், அவருக்கு கிருத்துவ இறையியல் அத்துப்படியாகியது. அவருக்குத் தெரிந்திருந்த அளவுக்கு, வேறெந்த கிருத்துவ பிரசங்கி அல்லது போதகருக்குக் கூட தெரியாது என்ற அளவுக்கு சிறப்பைப் பெற்றார்.

ஆச்சார்யா பால் என்கின்ற கணேஷ் ஐயர் போப்பை சந்தித்தது.-அருளப்பா உடன்

ஆச்சார்யா பால் என்கின்ற கணேஷ் ஐயர் போப்பை சந்தித்தது.-அருளப்பா உடன்

அருளப்பா ஆர்ச் பிஷப்பானதும், ஆராய்ச்சி தீவிரமானது: 1965ல் அருளப்பா ஆர்ச்பிஷப் ஆனதும், தனது ஆராய்ச்சியைத் தீவிரப்படுத்தினார். 1968ல் தாம்பரம் – கிறிஸ்தவ கல்லூரியில், பொன்னு ஏ. சத்தியசாட்சி தலைமையில் தமிழ்துறை ஆரம்பிக்கப்பட்டது[3].  ஒருபக்கம் மு. தெய்வநாயகம், வீ. ஞானசிகாமணி முதலியோர் தமது ஆராய்ச்சிகளை முடிக்கிவிட்டனர். உலகத் தமிழாராய்ச்சி நிறுவனம், தரமணியில் ச. வே. சுப்ரமணியன் (1972 – 1985) என்பவர் இயக்குனராக இருந்தார். அப்பொழுது அன்னி தாமஸ் என்பரை அங்கு வேலைக்கு வந்தார். உண்மையில் அருளப்பாவின் திட்டத்திற்கேற்ப அவரை அங்கு வேலைக்கு வைக்கப்பட்டார் என்று சொல்லப்பட்டது. இவருக்கும் சவேசுவுக்கும் நெருங்கிய தொடர்பு இருந்தது என்று பேசப்பட்டது[4]. அவரே அன்னி தாமஸ் பற்றி கூறியுள்ளது, “அன்னி தாமஸ் அரங்கம் இவர் என் மாணாக்கி. உரிமையுடன் வாழவேண்டும் என்பதற்காக திருமணம் செய்துகொள்ளாமல் 63 வயதிலும் தமிழ்ப்பணியாற்றி வருபவர்.[5] “கிறித்தவமும் தமிழும்” என்ற அறக்கட்டளை அருளப்பாவின் விருப்பத்திற்கு ஏற்றபடி அங்கு ஏற்படுத்தப்பட்டது. தெய்வநாயகத்தின் ஆய்வுக்கட்டுரையை மையமாகக் கொண்டு ஆய்வு நடத்தவும் திட்டம் போடப்பட்டது. ஆனால், யாரும் அதனை சீண்டவில்லை. இவர்களது பொய்யான ஆராய்ச்சியை கண்டுகொள்ளவில்லை. இருப்பினும், இவர்களும் அதனை விடுவதாக இல்லை. ஞானசிகாமணி தனது “சித்தர்” ஆராய்ச்சியில் வேலை செய்து கொண்டிருந்தார். என்னத்தான் தமிழில் இப்படி இருந்தாலும், ஆங்கிலத்திலும் ஆராய்ச்சி இருந்தால், உலகம் முழுவதும் பரவும், ஆதரவு கிடைக்கும் என்று அறியப்பட்டது. அதற்கு ஜான் கணேஷை தயாரிப்பது என்று முடிவு செய்யப்பட்டது.

9._the_pope_prays_in_front_of_the_bleeding_cross_of

9._the_pope_prays_in_front_of_the_bleeding_cross_of

அருளப்பா கணேஷ் ஐயரை வாடிகனுக்கு கூட்டிச் செல்லல்: அருளப்பா, ஜான் கணேஷின் பைபிள் ஞானம், இறையியல், விளக்கம் கொடுக்கும் தன்மை, வாதம் செய்யும் திறமை, எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக ஆங்கில அறிவு முதலியவற்றைக் கண்டு அதற்கு அவர்தான் சரியான ஆள் என்று தீர்மானித்தார். வாடிகனின் அனுமதி பெற்று விட்டால், பெரிய அளவில் ஆராய்ச்சியை ஆரம்பித்து விடலாம், பிறகு நிதியுதவி பற்றி கவகைப்பட வேண்டாம், சென்னை பல்கலைக்கழகத்திலேயே அதற்கான பிரிவையும் ஆரம்பித்து விடலாம் என்றெல்லாம் திட்டம் போட்டார். அருளப்பா இதற்காக வேண்டியனவெல்லாம் செய்தார். ஜான் கணேஷுக்கு “ஆச்சார்யா பால்” என்ற பெயருடன், தனது முகவரியே “கேர் ஆப்” என்று கொடுத்து 1976ல் ஆச்சார்ய பாலுக்கு பாஸ் போர்ட் எடுக்கப்பட்டது. 1977ல் ஆர்ச் பிஷப் அருளாப்பாவோடு, கணேஷ் ஐயர் வாடிகனுக்கு சென்று, போப்பைச் [Pope Paul VI] சந்தித்தார்[6]. அருளப்பா அவரை “இந்தியாவில் கிறிஸ்தவம்” பற்றி நிறைய ஆராய்ச்சி செய்துள்ளதாக அறிமுகப்படுத்தினார். அவர் கண்டுபிடித்ததாக இரண்டு ஆதாரங்களையும் அருளப்பா போப்பிடம் காட்டினார். ஆனால், அவற்றைக் கண்டு போப் அசைந்ததாகத் தெரியவில்லை[7]. “மிகவும் நல்லது, மிகவும் நல்லது,…” என்று புகைப்படங்கங்களைப் பார்த்துக் கொண்டே சொன்னாலும், அவை அவரது கைகளிலிருந்து கீழே விழுந்தன. அருளப்பா ஜாக்கிரதையாக பிடித்துக் கொண்டார். அவர் அவற்றை நம்பவில்லை என்று தெரிந்தது. 20 நிமிடங்கள் போப்புடன் அருளாப்பா மற்றும் ஆச்சார்யா பால் உரையாடினர். ஆச்சார்யா பால் சொன்னதையெல்லாம் போப் கவனமாகக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தார். அருளப்பா சொன்னதை அவர் கண்டுகொள்ளவே இல்லை எனலாம். ஆனால், அவர் ஆச்சார்யா பாலிடம் கனிவாக நடந்து கொண்டார். எத்தனையோ பெரிய-பெரிய முக்கியஸ்தர்கள், முதலியோர் வெளியே காத்துக் கிடந்த போதும், 20 நிமிடங்கள் அவரிடம் பேசினார்.  ஆரம்பத்தில் ஆச்சார்யா பாலே நம்பவில்லை என்று குறிப்பிடப்பட்டது, பிறகு போப் எப்படி நம்புவார். அவருக்கு என்ன கிறிஸ்தவ மதத்தின் சரித்திரம் தெரியாதா என்ன?[8]

ஆர் அருளப்ப வெர்சஸ் கணேஷ் பால்

ஆர் அருளப்ப வெர்சஸ் கணேஷ் பால்

சென்னைக்கு திரும்பலும், மற்றவர்கள் பொறாமை படுதலும்: அருளப்பாவுக்கும் மனது கனகத்தான் செய்தது. இருப்பினும் முயற்சியை விடுவதாக இல்லை. பிறகு, ஐரோப்பிய நாடுகளைச் சுற்றிப் பார்த்தனர். பல செமினரிகளில் ஆச்சார்யா பாலை பேச வைத்தார். அவரது பேச்சைக் கேட்டவர்கள் பாராட்டத்தான் செய்தார்கள். ஒரு இந்தியருக்கு அத்தனை அறிவா என்று வியந்தனர். இவையெல்லாம் தமிழகத்தில் கிறிஸ்தவ பிஷப்புகள், பாஸ்டர்கள் முதலியோர்களிடம் பரவலாக விவாதிக்கப்பட்டது. தமிழில் ஆராய்ச்சி செய்து கொண்டிருந்த குழுக்களுக்கு இதெல்லாம் பிடிக்கவே இல்லை. என்ன அருளப்பா இப்படி இரட்டை நாடகம் போடுகிறாரே என்று கூட பேசிக் கொண்டனர். ஒருபுறம் நம்மை ஆதரிக்கிறார், ஆனால், இன்னொரு புறம் அவரைத் தூக்கி வைத்துக் கொண்டு ஆடுகிறார் என்றும் புழுங்கினர். எப்படி இதை சமாளிப்பது அல்லது மாற்றுவது என்று சந்தர்ப்பை எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர். சென்னைக்குத் திரும்பியதும், ஆச்சார்யா பால் ஶ்ரீரங்கத்திற்கு வந்து விட்டார். நிறைய நாட்களாக அருளப்பாவிடமிருந்து எந்த செய்தியும் வராதலால், சந்தேகமடைந்து, சென்னைக்குச் சென்று அருளப்பாவை பார்த்தார். தான் இல்லாத நேரத்தில், யாரோ தமக்கு எதிராக வேலை செய்துள்ளதாகவும்[9], யாரோ பொலீஸிடம் புகார் கொடுத்துள்ளதாகவும், ஆனால், அதைப் பற்றி ஒன்றும் கவலைப்படவேண்டிய அவசியம் இல்லை, ஏனெனில், வழக்கு தொடரப்படமாட்டாது என்றெல்லாம் கூறினார்[10]. இதனால், கணேஷ் ஐயருக்கு பெருத்த கவலை ஏற்பட்டது.

© வேதபிரகாஷ்

17-10-2015

[1]  ராஜாராமுடன் வயலின் வாசித்த வித்வானிமிருந்து பெற்ற தகவலின் மீது ஆதாரமாக இவ்விவரங்கள் கொடுக்கப்படுகின்றன.

[2] அப்படியென்றால், சரித்திர ஆராய்ச்சியாளர்கள், பழைய நாளிதழ்களிலிருந்து, அத்தகைய ஆதாரங்களை எடுத்து ஆராய்ச்சி செய்ய வேண்டும். இதைப் பற்றிய விவரங்களை எடுத்துக் காட்ட வேண்டும்.

[3] தாமஸ் மலை குறவஞ்சி என்ற புத்தகத்தை எழுதியுள்ளார். St. Thomas Literati Fraternity, 1999.

[4]  அன்னி தாமஸுக்கும், சவேசுவிற்கும் திருமணம் செய்து கொண்டதாகவும் கூறப்படுகிறது. சவேசுக்கு ஏற்கெனவே திருமணம்மனவர் என்றும் குறிப்பிடத்தக்கது. இங்கு தனிமனிதனுடைய வாழ்க்கைப் பற்றி விமர்சிக்கவில்லை. கிறிஸ்தவர்கள் எப்படி எல்லா வழிமுறைகளையும் பின்பற்றுகின்றனர் என்பது தான் எடுத்துக் காட்டப்படுகிறது.

[5] அன்னி தாமஸ் பற்றி, சவேசு கூறுவது, “இதோ இந்த நூல் நிலையக் கட்டிடத்தின் பெயர் அன்னி தாமஸ் அரங்கம் இவர் என் மாணாக்கி. உரிமையுடன் வாழவேண்டும் என்பதற்காக திருமணம் செய்துகொள்ளாமல் 63 வயதிலும் தமிழ்ப்பணியாற்றி வருபவர். அவர் தமிழூரை வந்து பார்த்துவிட்டு நான் மறுத்தபோதும் ஒரு லட்ச ரூபாய் கொடுத்து இந்த அரங்கம் கட்டச்செய்தார்என்று தம் மாணாக்கர்களைப் பற்றிக் கூறியபோது அவர்தம் முகத்தில் தெரிந்த பெருமிதத்திற்கு அளவே இல்லை”.  தமிழ்த்துறவி ச.வே.சு, அரசர்களுக்குப் பரிசு கொடுத்த புலவர்கள்!, நக்கீரன், 01-12-2012,  http://nakkheeran.in/Users/frmArticles.aspx?A=15002

[6] K. P. Sunil, Hoax! – Special Report, Illustrated Weekly of India, April 26, 1987, pp.32-35.

[7] போப்பாக வாடிகனிலபிருப்பவருக்கு, கிருத்துவத்தைப் பற்றி தெரிந்து கொள்ளாமலா இருப்பார். அவருக்கும், எல்லாவிதமான கட்டுக்கதைகளும் தெரிந்துதானே இருக்கும்.

[8] On 27 September 2006, Pope Benedict XVI made a speech in St. Peter’s Square at Vatican City in which he recalled an ancient St. Thomas tradition. He said that “Thomas first evangelised Syria and Persia and then penetrated as far as western India, from where Christianity also reached South India.” As quoted in Deccan Chronicle, Chennai, of 23 November 2006, under the title “Pope angers Christians in Kerala”.

https://ishwarsharan.wordpress.com/parts-2-to-9/pope-benedict-xvi-denies-st-thomas-evangelized-south-india-ishwar-sharan/

[9]  பிறகு நீதிமன்றத்தில் அருளப்பாவே வந்து, ஜான் கணேஷுக்கு எதிராக சாட்சி சொன்னது தான் “கிளைமாக்ஸ்” என்பதா, துரோகம் என்பதா என்பதை கடவுள் தான் தீர்மானிக்க வேண்டும்.

[10]What wrong have I done?” Ganesh Iyer speaks out fr the first time in an interview with K. P. Sunil, Illustrated Weekly of India, April 26, 1987, pp.34-35.

தாமஸ் கட்டுக்கதை மோசடியில் ஶ்ரீவில்லிபுத்தூர் மரியதாஸின் பங்கு: ஜான் கணேஷை அருளப்பாவுக்கு அறிமுகம் செய்து வைத்த மரியதாஸ்!

ஒக்ரோபர் 16, 2015

தாமஸ் கட்டுக்கதை மோசடியில் ஶ்ரீவில்லிபுத்தூர் மரியதாஸின் பங்கு: ஜான் கணேஷை அருளப்பாவுக்கு அறிமுகம் செய்து வைத்த மரியதாஸ்!

Srivillupputtur nexus with thomas fraud 1975

Srivillupputtur nexus with thomas fraud 1975

ஜான் கணேஷின் அபார கிருத்துவமத ஞானத்தைக் கண்டு, கிருத்துவர்களே ஆச்சரியப்பட்டனர். இதனால், இவருக்கு ஏகப்பட்ட சுவிசேஷக் கூட்டங்களில் பேச ஏற்பாடு செய்துக் கொடுக்கப்பட்டது. மக்கள் இவரது பேச்சை விரும்பி வந்ததால், செய்தித் தாள்களில் விளம்பரமும் செய்யப்பட்டது[1]. ஒருமுறை என்னுடைய கூட்டத்திற்கு வர சௌகரியமாக, பிரத்யேகமாக ரெயில் வண்டியே ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது. அவரது உறவினர்களும், அவரது கிருத்துவத் தொடர்புகளைக் கண்டிக்கவில்லை. முதலில் எதிர்த்தாலும், பணம் வருவதால் நாளடைவில் அமைதியாகி விட்டனர். ஏதோ இந்த வேலையைச் செய்து பணம் சம்பாதிக்கிறார் என்று நினைத்துக் கொண்டனர் போலும். திருமணம் செய்து கொண்டிருந்தாலும், சுமார் 20 ஆண்டுகள் இந்த காரியங்களால் பிரிந்தே வாழ நேர்ந்தது. இவ்விதமாக பிரசங்கத்தின் அனுபவத்தினால், அவருக்கு கிருத்துவ இறையியல் அத்துப்படியாகியது. அவருக்குத் தெரிந்திருந்த அளவுக்கு, வேறெந்த கிருத்துவ பிரசங்கி அல்லது போதகருக்குக் கூட தெரியாது என்ற அளவுக்கு சிறப்பைப் பெற்றார். பைபிளையே கரைத்துக் குடித்து விட்டதால், எந்த வசனத்தையும் எண்களுடன் கூறி, விளக்கம் கொடுக்கும் அளவுக்கு பண்டிதரானார். பிரசங்களுக்காக பல இடங்களுக்குச் சென்று வரும் போது, ஶ்ரீவில்லிபுத்தூரில் சில கத்தோலிக்க போதகர்கள், பாஸ்டர்களுடன் தொடர்பு ஏற்பட்டது. அவர்களுள் ஒருவர், இவரது கிருத்துவ ஞானத்தைக் கண்டு அசந்து போய்விட்டார்.

John Ganesh, Deivanayagam, Gnanasigamani, Mariadass, Arulappa

John Ganesh, Deivanayagam, Gnanasigamani, Mariadass, Arulappa

ஶ்ரீவில்லிபுத்தூர் மரியதாஸ் ஜான் கணேஷை சந்தித்தது[2]: அந்த ஒருவர் தான் ஜே. மரிய தாஸ் ஆவர். 1971-1976 காலத்தில் ஶ்ரீவில்லிபுத்தூர் மடாலத்தில் ஜே. மரியா தாஸ் என்ற பாதிரி இருந்துள்ளார். “உள்கலாச்சாரமயமாக்கல்” மற்றும் கிறிஸ்தத் தொன்மையினை நிலைநாட்டுவதற்கு ஆதாரங்களை உருவாக்குதல் போன்றவற்றிற்கு இவருக்கும் ஏதோ தொடர்பு இருந்தது தெரிகிறது. திருச்சியில் மைக்கேல் என்ற பாதிரி “தமிழ் இலக்கியக் கழகம்” என்ரு ஒன்றை வைத்துக் கொண்டு அத்தகைய ஆராய்ச்சியை செய்து வந்தார். இவர் தாம், ஜான் கணேஷை மரிய தாஸுக்கு அறிமுகப்படுத்தியது. ஆர்ச் பிஷப் அருளப்பாவுக்கு தெரிந்தவராகவும் இருந்தார். இந்நிலையில் தான், ஜான் கணேஷின் திறமையைக் கண்டு, அவர் தமது வேலைக்கு உதவக்கூடும் என்று தீர்மானித்துள்ளார். இதனால், ஜான் கணேஷுடன் பேசிப்பார்த்ததில், அவர் ஒரு விசுசாசியாகவும், பைபிள் ஞானத்தில் தலைசிறந்தும் விளங்குவதை கண்டு கொண்டார். அவரைப் பற்றி ஆர்ச் பிஷப் அருளப்பாவிடம் சொல்லியிருக்கிறார்.

Thomas myth manufacturers சந்திப்பு

Thomas myth manufacturers சந்திப்பு

ஆர்ச் பிஷப் அருளப்பா தாமச் கட்டுக்கதையை உருவாக்கி ஆதாரங்களை தயாரிக்க முற்படுதல்: விவரம் அறிந்த அருளப்பா அவரை சந்திக்க ஆர்வம் காட்டினார். 1973-74 காலத்தில், மரியா தாஸ் என்ற கத்தோலிக்க பாதிரி, கணேஷ் ஐயரை ஆர்ச் பிஷப் அருளப்பாவுக்கு அறிமுகம் செய்து வைத்தார். 1975ல் ஏற்பாடு செய்தார் என்று ஊடகங்கள் கூறுகின்றன. மைலாப்பூரில் இவர்களது சந்திப்பு நிகழ்ந்தது. கணேஷ் ஐயரிடம் பணம் இல்லை என்பதனை அறிந்து கொண்டு, அவ்வப்போது பணம் கொடுத்து, அருளப்பா அவரை தன்பால் இழுக்க முயற்சி செய்தார். தான் எழுதிய “பேரின்ப விளக்கு” என்ற புத்தகத்தில், செயின்ட் தாமஸ் இந்தியாவுக்கு வந்தார், திருவள்ளுவருக்கு பைபிளை சொல்லிக் கொடுத்தார், அதனால் தான் திருவள்ளுவர், திருக்குறளை எழுதினார், திருவள்ளுவரே ஒரு கிறுத்துவர் என்றெல்லாம் ஒரு கருதுகோளை உருவாக்கி வைத்துள்ளார் என்று கொஞ்சம் கொஞ்சமாக கூற ஆரம்பித்தார். பிறகு, “அதற்கான ஆதாரங்களை உருவாக்க வேண்டும். அப்படி செய்தால் நாம் இருவரும் அனைத்துலக ரீதியில் பெரும் புகழைப் பெறலாம், அதற்கு நீங்கள் தான் உதவ வேண்டும்”, என்ற கோரிக்கோளை வைத்தார். ஜான் கணேஷுக்கு முதலில் தான் ஒரு கிருக்கரிடம் வந்து மாட்டிக் கொண்டோமா என்று கூட யோசித்தார்.

ஓலைச்சுவடிகள், தாமிரப் பட்டயங்கள் முதலியவற்றைத் தயாரிக்க அருளப்பாவின் திட்டம்: கணேஷ் ஐயருக்கு இதெல்லாம் வெறும் கட்டுக்கதை, அதற்கான ஆதாரங்கள் எதுவும் இல்லை நன்றாகவே தெரியும், இருபது ஆண்டுகளுக்கு முன்னர், கேரளாவில் தாமஸ் இந்தியாவுக்கு வந்த 1950வது தினம் என்று கொண்டாடினார்கள். அதில் அப்பொழுதைய பிரதமர் நேரு கலந்து கொண்டார். “உண்மையிலேயே தாமஸ் இந்தியாவுக்கு வந்தது மெய்யா?”, என்று அவர் கேட்ட போது, அருகில் இருந்த எந்த ஆர்ச் பிஷப்போ, பாதிரியோ வாயைத்திறக்கவில்லை. புன்னகைத்து, நேருவின் கவனத்தைத் திருப்ப முயன்றனர். அதற்கான ஆதாரம் எதுவும் இல்லாததால், அவர்களால் எந்த பதிலையும் சொல்ல முடியவில்லை. இவ்விசயங்களை அருளப்பாவிடம் சொன்னபோது, அருளப்பா சொன்னார், “அவ்வாறு ஆதாரங்கள் இல்லையென்றால், ஆதாரங்களை நாம் உண்டாக்க வேண்டும். ஓலைச்சுவடிகள், தாமிரப் பட்டயங்கள் போன்றவற்றை தயாரிக்க வேண்டும்”. கணேஷ் ஐயர், “அத்தகைய வேலையை நான் விரும்பவில்லை, ஆனால், அப்பொழுது எனக்கு பணம் தேவையாக இருந்தது, அதனால், அத்தகைய கள்ள ஆவணங்களைத் தயாரிக்கும் வேலைக்கு ஒப்புக்கொண்டேன்”, என்கிறார். அவ்வாறே கள்ள ஆவணங்கள் தயாரிக்கப்பட்டன. “சாந்தி ஆஸ்ரமம்” என்றும் அவருடைய மேற்பார்வையில் கட்டப்பட்டது.

 திருவள்ளுவர் கிருத்துவரா - கருணாநிதி

1960களில் நடத்தப் பட்ட மோசடிகள். போலி ஆராய்ச்சிகள் முதலியன: 1963ல் பொன்னு ஏ. சத்தியசாட்சி, எம். தெய்வநாயகம், வி. ஞானசிகாமணி, ஆர். அருளப்பா முதலியோர் கூடி எப்படி பிரச்சாரத்திற்காக துண்டு-பிரசுரங்கள், சிறு புத்தகங்கள் எழுதி வெளியிடுவது, ஆராய்ச்சியாளர்களைக் கொண்டு தமது முடிவுகளுக்கு ஏற்றவாறு ஆதாரங்களை உருவாக்குதல்-தயாரித்தல் மற்றும் அதற்கேற்ற முறையில் புத்தகங்களை வெளியிடுவது பற்றி பேசி, ஒரு திட்டமும் தயாரித்துள்ளது, ஜான் கணேஷுக்குத் தெரியவந்தது. இரட்சண்ய யாத்திரிக நிலையம், 7, மார்கெட் தெரு, அயனாவரம், சென்னை – 23 என்ற இடத்தில் ஒரு அமைப்பை வைத்துக் கொண்டு செயல்பட்டனர். எம். தெய்வநாயகம் அதற்கேற்றவாறு அருளப்பாவின் ஆதரவுடன் சிறு-சிறு புத்தகங்களை அருகிலேயே மெய்ப்பொருள் அச்சகம்[3] என்று வைத்துக் கொண்டு, வெளியிட ஆரம்பித்தார். “திருவள்ளுவர் கிருத்துவரா?” என்ற புத்தகம் 1963ல் வெளியிடப்பட்டது. 1965ல் சந்தேகிக்கும்-சந்தேகிக்கப்படும் தாமஸ் தபால்-தலை வெளியிடப்பட்டது. 1965ல் அருளப்பா ஆர்ச்பிஷப்பாக பதவிக்கு வருகிறார்.  இதற்குப் பிறகு, இவ்வேலை உத்வேகத்துடன் செயல்பட ஆரம்பித்தது. 1968ல் கிருத்துவக் கல்லூரி(தாம்பரம்)யில் தமிழ்துறை ஆரம்பிக்கப்பட்டது. பொன்னு ஏ. சத்தியசாட்சி அதற்கு தலைவராக இருந்தார். 1969ல் “திருவள்ளுவர் கிருத்துவரா?” வெளியிடப்பட்டபோது, கருணாநிதி அதற்கு “மதிப்புரை” வழங்கி பாராட்டியுள்ளார். சரித்திர ஆதாரத்தைப் பற்றி கவலைப்படவில்லை. இன்னொரு பக்கம் சித்தர் பாடல்களில் இடைசெருகல் செய்வது, புதியதாக பாடல்களை எழுதி வெளியிடுவது போன்ற மோசடிகளும் ஆரம்பித்தன. 1969ல் டேவிட் சாலமோன் என்பவர் 16 பக்கங்கள் கொண்ட “அகத்தியர் ஞானம்” என்ற சிறுநூலை வீ. ஜானசிகாமணிக்குக் கொடுத்தாராம்[4]. அதை வைத்துக் கொண்டும் மோசடி ஆராய்ச்சிகள் தொடர்ந்தன.

வீ. ஞானசிகாமணி - அகத்தியர் ஞானம்

வீ. ஞானசிகாமணி – அகத்தியர் ஞானம்

1970களில் நடத்தப் பட்ட மோசடிகள். போலி ஆராய்ச்சிகள் முதலியன: அத்திட்டத்தின் கீழ் கண்ட குறும்புத்தகங்கள் வெளிவந்தன:

ஆண்டு குறும்புத்தகத் தலைப்பு ஆசிரியர் முன்னுரை / முகவுரை வழங்கியோர் அணிந்துரை / பாராட்டுரை
1970 ஐந்தவித்தான் யார்? எம். தெய்வநாகம் கா. அப்பாதுரை பொன்னு ஆ. சத்தியசாட்சி
1971 வான் எது? எம். தெய்வநாகம்
1971 நீத்தார் யார்? எம். தெய்வநாகம்
1972 சான்றோர் யார்? எம். தெய்வநாகம்
1972 எழுபிறப்பு எம். தெய்வநாகம்
1973 அருட்செல்வம் யாது? எம். தெய்வநாகம்
1973 மூவர் யார்? எம். தெய்வநாகம்
1974 மனித இன ஒருமைப்பாடு ஆர். அருளப்பா
1974 சான்றாமை ஆர். அருளப்பா
1974 Tirukkural A Christian Book? ஆர். அருளப்பா ஆர். அருளப்பா வி. டி. தேவசகாயம்
1975 பேரின்ப விளக்கம் ஆர். அருளப்பா மற்றும் எம். தெய்வநாகம்
1976 God The Bridegroom ஆர். அருளப்பா
1976 God in Thirukkural ஆர். அருளப்பா ச. வே. சுப்ரமணியன் வீ. ஞானசிகாமணி

இவ்வாறு முன்னரே தீர்மானம் செய்து போலி ஆராய்ச்சி நடத்தி, ஒருவருக்கு ஒருவர் பாராட்டுத் தெரிவித்து, தொடர்ந்து செயல்பட்டதை சுலபமாக யார் வேண்டுமானாலும் அறிந்து கொள்ளலாம்.

© வேதபிரகாஷ்

16-10-2015

[1] அப்படியென்றால், சரித்திர ஆராய்ச்சியாளர்கள், பழைய நாளிதழ்களிலிருந்து, அத்தகைய ஆதாரங்களை எடுத்து ஆராய்ச்சி செய்ய வேண்டும். இதைப் பற்றிய விவரங்களை எடுத்துக் காட்ட வேண்டும்.

[2] https://vaticanculturation.wordpress.com/tag/relic-manufacturing/

[3] மெய்ப்பொருள் அச்சகம், 5, மார்கெட் தெரு, அயனாவரம், சென்னை – 600 023.

[4]  வீ. ஞானசிகாமணி கூறுகிறார், “என் நினைவு சரியாக இருக்குமானால் அகத்தியர் ஞானம் என்னும் சிறு நூல், 16 பக்கங்களுடையதாய் 1969-ல் எனக்குக் கொடுக்கப்பட்டது. டாக்டர் டேவிட் சாலமோன் எம்.பி.பி.எஸ்., இதனை என்னிடம் கொடுத்தார்”. முன்னுரை, அகத்தியர் ஞானம் [விளக்கவுரை], “ஞானோதயம்”, 66/7, அசோசியேசன் சாலை, சென்னை – 600 050.

தாமஸ் கட்டுக்கதை உருவாக்கத்தில் மகாபலிபுரமும், ஶ்ரீரங்கமும்: முன்னதில் இறையன்பு என்றால், பின்னதில் அருளப்பா!

ஒக்ரோபர் 14, 2015

தாமஸ் கட்டுக்கதை உருவாக்கத்தில் மகாபலிபுரமும், ஶ்ரீரங்கமும்: முன்னதில் இறையன்பு என்றால், பின்னதில் அருளப்பா!

ஆச்சார்யா பால் என்கின்ற கணேஷ் ஐயர் 1987

ஆச்சார்யா பால் என்கின்ற கணேஷ் ஐயர் 1987

அருளப்பாவால் தூண்டப்பட்ட ஆச்சார்யா பால்[1]: 1980களில் கணேஷ் ஐயர் என்பவரைத் தேடிக் கொண்டு ஶ்ரீரங்கத்திற்கு சென்றிருந்தேன். ஏனெனில், அவரைப் பற்றி ஏகப்பட்ட செய்திகள் வெளிவந்து கொண்டிருந்தன.  ஆர்ச் பிஷப் அருளப்பாவிடமிருந்து ரூ.14 லட்சங்கள் பெற்று மோசடி செய்து விட்டதாக அவர் மீது புகார் கொடுக்கப்பட்டு, கைது செய்யப்பட்டு, சிறையிலும் அடைக்கப்பட்டார்.  சரி அப்பணத்தை ஏன் அருளப்பா கொடுக்க வேண்டும் என்றால் பொய்யான ஆவணங்கள், கள்ள அத்தாட்சிகள், போலி ஓலைச்சுவடிகள், மாய்மால தாமிரப் பட்டயங்கள் முதலியவற்றை உருவாக்கக் கொடுக்கப்பட்டது என்று தெரிய வந்தது[2]. அப்படியென்றால், கணேஷ் ஐயர் செய்த குற்றங்களுக்கு, அவற்றைச் செய்யத் தூண்டிய அருளப்பாவும் பொறுப்பாவனர் என்பதுதானே, நிதர்சனம்[3]. பிறகு, ஒருதலைப் பட்சமாக கணேஷ் ஐயர் மட்டும் ஏன் தண்டிக்கப்பட வேண்டும் என்ற கேள்வி எழுகின்றது. உண்மையில் அருளப்பா அத்தகைய மோசடிக்கு வித்திட்டிருந்தால், சரித்திராசிரியர்கள், அகழ்வாய்வு வல்லுனர்கள், ஆவண-விற்பன்னர்கள், கல்வெட்டு-ஓலைச்சுவடி அறிஞர்கள் அதனைக் கடுமையாகக் கண்டித்திருக்க வேண்டும். ஆனால், அவர்கள் அமைதியாகத்தான் இருந்து, தங்களது வேலைகளை விசுவாசமாக செய்து கொண்டிருந்தனர்[4].

R Arulappa biodata

R Arulappa biodata

ஶ்ரீரங்கத்தில் கணேஷ் ஐயர் காணப்படவில்லை: ஶ்ரீரங்கத்தில் வந்து இறங்கியதும், கணேஷ் ஐயரைப் பற்றி விசாரித்த போது, யாருக்கும் தெரியவில்லை. இந்தியன் வங்கி இதில் சம்பந்தப்பட்டுள்ளது என்று நாளிதழ்களில் படித்ததால், அங்கு சென்றேன். அங்கும் அதெல்லாம் எங்களுக்கு தெரியாது என்றுதான் கூறினர். “நீங்கள் யார், இதையெல்லாம் ஏன் கேட்கிறீர்கள்” என்றும் ஒருவர் கேட்டார். ஒருவர் மட்டும், “இது சட்டப்பிரச்சினை என்பதினால், சென்னையில் உள்ள “லீகல் செல்லுக்குச்” சென்று கேளுங்கள்”, என்று சொன்னார். பிறகு, ஒரு வழியாக, அவரது வீடு எங்கிருக்கிறது என்று கேட்டு விசாரித்து வந்தபோது, ரங்கநாதப்ரம் என்ற இடத்தில் ஒரு பழைய வீடு இருந்தது. அன்றைக்கு பூட்டப்பட்டிருந்ததால், யாரையும் பார்க்கவோ, சந்திக்கவோ முடியவில்லை. அப்பொழுது என்னிடத்தில் கேமரா இல்லாததால், போட்டோவும் எடுக்கமுடியவில்லை. இப்பொழுது 2015ல் அங்கு சென்றபோது, அவ்வீடு இடிக்கப்பட்டு, ஒரு அடுக்குமாடி கட்டிடம் கட்டப்பட்டிருந்தது. “கானாடுகாத்தான் மிருதங்க வித்வான் மலையப்பய்யர் இல்லம்” என்ற கல்வெட்டை ஞாபகார்த்தமாக புதிய வீட்டின் மதிற்சுவர்-கேட்டின் தூண் மீது பதித்துள்ளார்கள் போலும்.

ஶ்ரீ சாய் கிருபா- மலையப்பய்யர் வீடு, ஶ்ரீரங்கம்-2015

ஶ்ரீ சாய் கிருபா- மலையப்பய்யர் வீடு, ஶ்ரீரங்கம்-2015

கானாடுகாத்தான் மிருதங்க வித்வான் மலையப்பய்யர் இல்லம்: 35 ஆண்டுகள் கழித்து, மறுபடியும் இப்பொழுது ஶ்ரீரங்கம் சென்றபோது, கணேஷ் ஐயர் வாழ்ந்த வீட்டைப் பார்க்கலாம் என்று நண்பருடன் சென்றேன். அந்த வீடு மாறிவிட்டது. அதாவது, இடிக்கப்பட்டு “பிளாட்” / அடுக்குவீடு கட்டப்பட்டிருந்தது. கேட் அருகில் சென்று பார்த்தபோது, மதிற்சுவற்றின் தூண்களில் இரண்டு பக்கங்களிலும் பழைய கல்வெட்டுகள் அப்படியே இருந்ததை காண முடிந்தது. “கானாடுகாத்தான் மிருதங்க வித்வான் மலையப்பய்யர் இல்லம்” என்றதைப் பார்த்தவுடன் திகைப்புடன் நின்றேன்.

கானாடுகாத்தான் மிருதங்க வித்வான் மலையப்பய்யர் இல்லம் - கல்வெட்டு

கானாடுகாத்தான் மிருதங்க வித்வான் மலையப்பய்யர் இல்லம் – கல்வெட்டு

அரியக்குடி ராமானுஜ ஐய்யங்காருக்கு சங்கீதம் கற்றுக் கொடுத்த மலையப்ப ஐயரின் கதி இவ்வாறானது போலும். சரித்திர ஆதாரங்களைப் பற்றி வாய்கிழிய பேசும், கத்தும் சரித்திராசிரியர்கள், அறிவுஜீவிகளளிவற்றைப் பற்றி கண்டுகொள்ளாதது ஆச்சரியம் தான். ஒரு பக்கம், தாமஸ் கட்டுக் கதையினை விடாமல், அதற்கான போலி ஆவணங்களை தயாரிப்பது, சமயம் கிடைக்கும் போதெல்லாம் தமது எழுத்துகளில் வலிய அத்தகைய பொய்களை சரித்திரம் போல சேர்த்துக் கொண்டு எழுதுவது, சினிமா எடுப்பேன் என்பது, சிலையை வைப்பது என்றேல்லாம் செய்து கொண்டிருக்கும் போது, உண்மையில் அத்தகைய மோசடிகள் வெளிவர காரணமாக இருந்த கணேஷ் ஐயரின் வீடு மறைந்து விட்டது. நாளைக்கு, மேற்குறிப்பிட்ட அனைத்தும் மறைக்கப்படும், மறக்கப்படும், பிறகு மறுக்கப்படும். இந்தியாவில் சரித்திரம் அவ்வாறுதான் பொய்மையுடன் தயாரிக்கப் பட்டு எழுதி வைக்கப்படுகிறது.

ஶ்ரீ சாய் கிருபா- மலையப்பய்யர் வீடு, ஶ்ரீரங்கம்-2015- இன்னொரு தோற்றம்

ஶ்ரீ சாய் கிருபா- மலையப்பய்யர் வீடு, ஶ்ரீரங்கம்-2015- இன்னொரு தோற்றம்

மலையப்ப ஐயரின் ஏழ்மையும், கணேஷ் ஐயரின் கல்வி தேடலும்: கானாடுகாத்தான் சிவகங்கையில் உள்ள ஒரு டவுன் பஞ்சாயத்து ஆகும். பழைய ராமநாதபுரம் மாவட்டம் / சமஸ்தானத்தில் இருந்தது, பிறகு புதுக்கோட்டை சமஸ்தானில் வந்தது. இப்பொழுது புதுக்கோட்டைக்கு கீழே, காரைக்குடிக்கு மேலேயுள்ளது. கிழக்கில் அறந்தாங்கியும், மேற்கில் திருப்பத்தூரும் உள்ளன. சங்கீத வித்துவான்களுக்கு பிரசித்தி பெற்ற இடமாக இருந்தது.

கானாடு காத்தான் இருப்பிடம் - கூகுள் மேப்

கானாடு காத்தான் இருப்பிடம் – கூகுள் மேப்

அங்குதான் மலையப்ப ஐயர் வாழ்ந்து வந்தார். இவரிடம் அரியக்குடி ராமானுஜ ஐய்யங்கார் இசை பயிற்சி பெற்றார். ஆனால், குடும்பம் ஏழ்மையில் தான் இருந்தது. இதனால், தன் குடும்பத்துடன் சில ஆண்டுகள் இலங்கைக்குச் சென்றும் வாழ்ந்தார். பிறகு மறுபடியும் இந்தியாவுக்கு வந்து, ஶ்ரீரங்கத்தில் வாழ்ந்ததாக தெரிகிறது. இவர் இறந்த பிறகும், இவரது பெயரில் உள்ள “பிக்ஸட் டெபாசிட்டுகள்” மூலம் வரும் வட்டி பெறப்படாமல் உள்ளது என்பதும் தெரிகிறது[5]. அதில் ரங்கநாதபுரம் விலாசம் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. எனினும், 1920-30களில் இவரால் தனது குழந்தைகளைப் படிக்கவைக்க முடியவில்லை. இவரது மகன் தான் ஆச்சார்யா பால் என்கின்ற கணேஷ் ஐயர், ஏழாவது வரையில் தான் படிக்க முடிந்தது. இலங்கையில் இவர் ஏ. எச். வில்லியம்ஸ் என்ற பேராசிரியரை சந்திக்க நேர்ந்தது. அவர் தாம் இவருக்கு ஆங்கிலம் கற்றுக் கொடுத்தார். கணேஷ் ஐயரின் ஈடுபாடு, சீக்கிரம் புரிந்து கொள்ளும் தன்மை முதலியவற்றைக் கண்டு, ஆங்கிலம் கற்றுக் கொடுக்கும் போதே, கிருத்துவம் பற்றியும் நைசாக சொல்லிக் கொடுத்தார். இதனால், கிருத்துவ மதத்தில் ஈடுபாடு ஏற்பட்டது.  ஆங்கிலத்திலும் அபார தேர்ச்சி பெற்றார். மறுபடியும் கானாகாத்தான் கிராமத்திற்குத் திரும்பச் சென்றவுடன், ஆங்கிலத்தில் டியூசன் சொல்லிக் கொடுக்க ஆரம்பித்தார்

ஆச்சார்யா பால் என்கின்ற கணேஷ் ஐயர் போப்பை சந்தித்தது

ஆச்சார்யா பால் என்கின்ற கணேஷ் ஐயர் போப்பை சந்தித்தது

கணேஷ் ஐயர் ஜான் கணேஷ் ஆனது, இறையியல் வல்லுனர் ஆனது (1965-75)[6]: எவ்வளவு கஷ்டப்பட்டும் வருமானம் போதவில்லை. இதனால், கிருத்துவமதப் புத்தகங்களைப் படித்து, பிரசங்கம் செய்ய ஆரம்பித்தார். இதனால், கொஞ்சம் வருமானம் வர ஆரம்பித்தது. மதம் மாறி தனது பெயரை ஜான் கணேஷ் என்று மாற்றிக் கொண்டார். அவரது அபார கிருத்துவமத ஞானத்தைக் கண்டு, கிருத்துவர்களே ஆச்சரியப்பட்டனர். இதனால், இவருக்கு ஏகப்பட்ட சுவிசேஷக் கூட்டங்களில் பேச ஏற்பாடு செய்துக் கொடுக்கப்பட்டது. மக்கள் இவரது பேச்சை விரும்பி வந்ததால், செய்தித் தாள்களில் விளம்பரமும் செய்யப்பட்டது[7]. ஒருமுறை என்னுடைய கூட்டத்திற்கு வர சௌகரியமாக, பிரத்யேகமாக ரெயில் வண்டியே ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது. அவரது உறவினர்களும், அவரது கிருத்துவத் தொடர்புகளைக் கண்டிக்கவில்லை. முதலில் எதிர்த்தாலும், பணம் வருவதால் நாளடைவில் அமைதியாகி விட்டனர். ஏதோ இந்த வேலையைச் செய்து பணம் சம்பாதிக்கிறார் என்று நினைத்துக் கொண்டனர் போலும். திருமணம் செய்து கொண்டிருந்தாலும், சுமார் 20 ஆண்டுகள் இந்த காரியங்களால் பிரிந்தே வாழ நேர்ந்தது. இவ்விதமாக பிரசங்கத்தின் அனுபவத்தினால், அவருக்கு கிருத்துவ இறையியல் அத்துப்படியாகியது. அவருக்குத் தெரிந்திருந்த அளவுக்கு, வேறெந்த கிருத்துவ பிரசங்கி அல்லது போதகருக்குக் கூட தெரியாது என்ற அளவுக்கு சிறப்பைப் பெற்றார். பைபிளையே கரைத்துக் குடித்து விட்டதால், எந்த வசனத்தையும் எண்களுடன் கூறி, விளக்கம் கொடுக்கும் அளவுக்கு பண்டிதரானார். பிரசங்களுக்காக பல இடங்களுக்குச் சென்று வரும் போது, ஶ்ரீவில்லிபுத்தூரில் சில கத்தோலிக்க போதகர்கள், பாஸ்டர்களுடன் தொடர்பு ஏற்பட்டது. அவர்களுள் ஒருவர், இவரது கிருத்துவ ஞானத்தைக் கண்டு அசந்து போய்விட்டார். இதனால், 1973-74 வாக்கில் அவர் இவரை ஆர். அருளப்பாவிடம் கூட்டிச் சென்றனர்.

ஆச்சார்யா பால் என்கின்ற கணேஷ் ஐயர் போப்பை சந்தித்தது.-அருளப்பா உடன்

ஆச்சார்யா பால் என்கின்ற கணேஷ் ஐயர் போப்பை சந்தித்தது.-அருளப்பா உடன்

1975ல் பால் கணேஷ் அருளப்பாவைச் சந்தித்தது[8]: இன்னோரு விவரத்தின் படி, திருச்சியில் 1975ல் மைக்கேல் என்ற பாதிரியை பால் கணேஷ் சந்தித்ததாகவும், அவர் ஶ்ரீவில்லிபுத்தூரைச் சேர்ந்த மரியா தாஸ் என்பவருக்கு அறிமுகம் மே 1975ல் செய்து வைத்ததாக உள்ளது[9]. ஜான் கணேஷ் இறையியல் பேராசிரியர் மற்றும் பிரம்மச்சாரி, அலஹாபாதில் உள்ள “கர்மா மற்றும் கலாச்சார சங்கம்” என்ற அமைப்பில் இருந்தவர், பெரிய வித்துவான் என்றெல்லாம் அறிமுகப்படுத்தி வைக்கப்பட்டது. கிருத்துவப் பாதிரிகளின் வேண்டுக்கோளுக்கு இணங்க, தமிழகத்தில் உள்ள கோவில்களின் சரித்திரத்தைப் பற்றியெல்லாம் எழுத ஆரம்பித்தார். குறிப்பாக, மதுரை மீனாக்ஷி கோவில் முன்பு கிருத்துவர்களுக்கு சொந்தமாக இருந்தது என்றெல்லாம் கூறியதாக சொல்லப்பட்டது. அதற்கான ஆதாரங்களையும் வலங்கைமான் என்ற இடத்தில் கிடைக்கும் என்றும் சொன்னதாக கிருத்துவர்கள் தரப்பில் கூறப்பட்டது. இந்த மரியா தாஸ் தான், பால் கணேஷை அருளப்பாவிடம் அறிமுகம் செய்து வைக்கப்பட்டார்[10].

© வேதபிரகாஷ்

14-10-2015

[1] K. P. Sunil, Hoax! – Special Report, Illustrated Weekly of India, April 26, 1987, pp.32-35.

[2] The so-called copper plates: Cladius Buchanan recorded as follows: “But there are other ancient documents in Malabar, not less interesting than the Syrian Manuscripts. The old Portuguese historians relate, that soon after the arrival of their countrymen in India, about 300 years ago, the Syrian Bishop of Angamalee (the place where I now am) deposited in the Fort of Cochin, for safe custody, certain tablets of brass, on which were engraved rights of nobility, and other privileges granted by a Prince of a former age ; and that while these Tablets were under the charge of the Portuguese, they had been unaccountably lost, and were never after heard of. Adrian Moens, a Governor of Cochin, in I770j who published some account of the Jews of Malabar, informs us that he used every means in his power, for many years, to obtain a sight of the famed Christian Plates ; and was at length satisfied that they were irrecoverably lost, or rather, he adds, that they never existed. The Learned in general, and the Antiquarian in particular, will be glad to hear jthat these ancient Tablets have been recovered within this last month by the exertions of Lieutenant- (Colonel Macauley, the British Resident in Travan-core, and are now officially deposited with that Officer. ‘ The Christian Tablets are six in number. They are composed of a mixed metal. The engraving on the largest plate is thirteen inches long, by about four broad. They are closely written, four of them on both sides of the plate, making in all eleven pages. On the plate reputed to be the oldest, there is writing perspicuously engraved in nail-headed or triangular- headed letters, resembling the Persepolitan or Babylonish. On the same plate there is writing in another character, which is supposed to have no affinity with any existing character in Hindoo* tan. The grant on this plate appears to be witnessed by four Jews of rank, whose names are distinctly engraved in an old Hebrew character, resembling the alphabet called the Palmyrene: and to each name is prefixed the title of ‘ Alagen,’ or Chief, as the Jews translated it. — It may be doubted, whether there exist in the world many documents of so great length, which are of equal antiquity, and in such faultless preservation, as the Christian Tablets of Malabar. — The Jews of Cochin indeed contest the palm of antiquity: for they also produce two Tablets, containing privileges granted at a remote period; of which they presented to me a Hebrew translation. As no person can be found in this country who is able to translate the Christian Tablets, I have directed an engraver at Cochin to execute a copper-plate facsimile of the whole, for the purpose of transmitting copies to the learned Societies in Asia and Europe. The Christian and Jewish plates together make fourteen pages. A copy was sent in the first instance to the Pundits of the Shanscrit College at Trichiar, by direction of the Rajah of Cochin ; but they could not read the character.* — From this place I proceed to Cande-nad, to visit the Bishop once more before I return to Bengal.’ [Claudius Buchanan, Two Discourses preached before the University of Cambridge, on the commencement of Subday July 1, 1810 and a sermon before the Society of Missions to Africa and the East; at their tenth anniversary. June 12, 1810. To which added Christian Researches in Asia, T. Cadell and W. Davies, in the Strand; and J. Deighton, Cambridge, London, 1811, pp.121-122.

In footnote, he recorded, “Most of the Manuscripts which I collected among the Syrian Christians, I have presented to the University of Cambridge; and (they are now deposited in the Public Library of that University, together with the copper-plate fac-similes of the Christian and Jewish Tablets.” (Ibid. P.122). Thus, it is evident that there were no originals of the said copper plates and thus, the available / claimed copper plates have no historical value.

[3]  கிருத்துவர்களைப் பொறுத்தவரையில், இத்தகைய மோசடிகளை செய்வது வழக்கமாகவே இருந்து வருகிறது. குறிப்பாக தாமஸ் கட்டுக்கதையை பரப்புவதில், வளர்ப்பதில் அவர்கள் வெட்கமே இல்லாமல் செய்து வருகின்றனர். கேரளாவிலும் இத்தகைய போலி தயாரிப்புகளில் ஈடுபட்டதது எடுத்துக் காட்டிய போது, கிருத்துவர்களுக்கு கோபம் தான் வந்தது.

http://www.nasrani.net/2007/02/16/the-plates-and-the-privileges/

[4] தமிழக வரலாற்றுப் பேரவை, தென்னிந்திய் வரலாற்றுப் பேரவை போன்ற அமைப்புகளில் திட்டமிட்டே இக்கட்டுக்கதை மறைமுகமாக ஊக்குவிக்கப்படுகிறது.

[5] 1987ல் இவருக்கு 67 வயது எனும் போது, மலையப்ப ஐயருக்கு 87-90 இருக்கலாம். பிறகு நேர்ந்த விசயங்களினால், அவரது குடும்பத்தினர், அதனைக் கவனிக்காமல் விட்டிருக்கலாம்.

[6] “What wrong have I done?” Ganesh Iyer speaks out fr the first time in an interview with K. P. Sunil, Illustrated Weekly of India, April 26, 1987, pp.34-35.

[7] அப்படியென்றால், சரித்திர ஆராய்ச்சியாளர்கள், பழைய நாளிதழ்களிலிருந்து, அத்தகைய ஆதாரங்களை எடுத்து ஆராய்ச்சி செய்ய வேண்டும். இதைப் பற்றிய விவரங்களை எடுத்துக் காட்ட வேண்டும்.

[8]  The Hindu, Compromise suit filed by Madras-Mylapore Archbishop, March.29, 1985.

[9]  இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ், Ganesh Iyer gets 10 months’ RI, பிப்ரவரி.14, 1986.

[10] மைக்கேல், மரிய தாஸ் முதலியோர் யார், இப்பொழுது என்ன செய்கிறார்கள் என்பதனையும் ஆராயவேண்டும். அவர்களுக்கு கணேஷ் ஐயர் அல்லது ஜான் கணேஷ் பற்றி அதிகமாகவே தெரிந்திருக்கும்.

சரித்திர ஆதாரம் இல்லாத “தாமஸ் கட்டுக்கதை” ஊக்குவிப்பதில் திரு. இறை அன்பு ஐ.ஏ.எஸ் ஈடுபட்டுள்ளாரா?

ஒக்ரோபர் 11, 2015

சரித்திர ஆதாரம் இல்லாத “தாமஸ் கட்டுக்கதை” ஊக்குவிப்பதில் திரு. இறை அன்பு ..எஸ் ஈடுபட்டுள்ளாரா?

TTDC Beach resort

TTDC Beach resort

மகாபலிபுரம் கடற்கரையிலிருந்து சிற்பங்கள் டி.டி.டி.சி ஹோட்டலுக்கு வந்தது: திரு இறை அன்பு, ஐ.ஏ.எஸ் அதிகாரியான பிறகு, சுற்றுலாத்துறை இயக்குநரராக 1999 ஜுன் முதல் 1999 நவம்பர் வரை 2007 ஜனவரி முதல் 2010 செப்டம்பர் வரை பணியில் இருந்திருக்கிறார். தமிழ்நாடு டூரிஸம் டெவலப்மென்ட் கார்புரேஷனுக்கு சொந்தமாக மகாபலிபுரத்தில் பல இடங்கள் இருக்கின்றன போலும். இப்பொழுதுள்ள ஹோடல்-ரிசார்ட் முதலைப் பண்ணை தாண்டியவுடன், இடது பக்கத்தில் விஸ்தாரமான இடத்தில், கடற்கரையை ஒட்டியபடி உள்ளது. TTDCக்கு தலைவராக இருந்தபோது, மகாபலிபுரத்தில், கடற்கரைக்கு அருகில் இருந்த இடத்தை, ஒரு தனியார் கம்பெனிக்கு குத்தகை விடப்பட்டதாம். அங்கு பல கற்சிற்பங்கள் இருந்தன. அப்படியென்றால், அச்சிற்பங்கள் ஏற்கெனவே வடிக்கப்பட்டிருந்தவை என்றாகிறது. இப்பொழுதுள்ள இடம் பெரிதாக இருந்ததால், அங்கிருந்த சிற்பங்களை இங்கு எடுத்து வந்தனராம்.  யார் இந்த இறை அன்பு?

மஸ்கட்.மு. பஷீர் எழுதிய பாலைப் பூக்கள் என்ற கவிதை நூல் வெளியீட்டு விழா

மஸ்கட்.மு. பஷீர் எழுதிய பாலைப் பூக்கள் என்ற கவிதை நூல் வெளியீட்டு விழா

மார்க்ஸிய சித்தாந்த மாணவராக இருந்த இறை அன்பு ..எஸ் அதிகாரி ஆனது: வெங்கடாசலம் இறை அன்பு[1] ஆரம்ப காலங்களில் மார்க்சியத்தில் ஈடுபாடு கொண்டிருந்தாராம். அவரே குறிப்பிட்டுள்ளது[2], “மார்க்சியம் குறித்தும், இலக்கியம் குறித்தும் நிறைய கற்றுக்கொள்ள விரிவான களம் அமைந்தது. அப்போது நாங்கள் இந்தியாவில் நிச்சயம் புரட்சி வந்துவிடுமென்று திடமாக நம்பினோம். ஆனால் அது சாத்தியமே இல்லை என்பது இப்போது புரிகிறது”.  தனது பெயரைப் பற்றிக் குறிப்பிடும் போது, “தமிழ் மறுமலர்ச்சி மாநிலத்தில் தீவிரமாக நடந்து கொண்டிருந்த காலம் என்பதால் என் பெயரும் என் சகோதர சகோதரிகளைப் போல தமிழ்ப் பெயராகவே இருந்தது. என்னைச் சந்திக்கின்ற பலரும் இது இயற்பெயரா? புனைப்பெயரா? என்று கேட்கும் போதெல்லாம் காரணப் பெயராக ஆக்க முயற்சி செய்கிறேன் என்கிற பதிலையே நான் தருவதுண்டு”, என்கிறார்[3].

Mahabalipuram Sculpture park entrance

Mahabalipuram Sculpture park entrance

டி.டி.டி.சி ஹோட்டலில் சிற்ப பூங்கா அமைக்கப் பட்டது (டிசம்பர் 2009): மகாபலிபுரத்தில், கடற்கரையில் இருந்த சிற்பங்கள் இங்கு கொண்டுவரபட்டு, அவற்றை வைத்துக் கொண்டு தான், “சிற்பங்கள் பூங்கா” அங்கு அமைக்கப்பட்டது. இதற்கான எல்லாவற்றையும் – தொடக்கத்திற்கான கரு-வடிவமைத்தல், சிற்பங்களை வைத்தல் இறை அன்பே செய்துள்ளார்[4]. அதில் தமிழகத்தின் தொன்மையினை எடுத்துக் காட்டும் வகையில் பல சிற்பங்கள் வைக்கப்பட்டுள்ளன. மாதவியின் நாட்டிய முறைகள் பற்றிய சிற்பங்கள் உள்ளன. கம்பி, தோல், காற்று முதலிய வாத்தியங்களின் சிற்பங்கள் உள்ளன. இவ்வாறு கலாச்சாரம் முதலியவற்றை எடுத்துக் காட்டுவதுடன், சமயத்தலைவர்களின் சிற்பங்களும் அதில் உள்ளன. அவற்றுள் உள்ளது செயின்ட் தாமஸ் ஆகும்[5]. அது 2009ம் ஆண்டில் கிறிஸ்துமஸ் நாளில் – 25-12-2009 அன்று இவரால் திறந்து வைக்கப்பட்டது.

the intruder- mythical doubtful thomas

the intruder- mythical doubtful thomas

செயின்ட் தாமஸ் சிலை இருப்பது வினோதமாக இருக்கிறது: மற்ற சிலைகளை பார்க்கும் போது, எப்படி திடீரென்று நடுவில் தாமஸ் சிலை வந்தது, என்று பார்வையாளர்களுக்கு ஆச்சரியமாகத்தான் உள்ளது. இருப்பினும் சுற்றுலா என்ற பெயரில் உள்ள இணைதளங்கள், இதனை குறிப்பிட்டு வருகின்றன[6].  யுவான் சுவாங் சிலைக்கு எதிராக தாமஸ் சிலை உள்ளது. அதன் கீழ், “தமிழ் மக்களுக்கு தொண்டு செய்த புனித தோமையர்” என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. முதலில் தாமஸ் என்ற மனிதன் இருந்தானா, இல்லையா; போன்ற கருத்துகள் உள்ளன. ஏசுவே சரித்திர ரீதியில் இல்லை என்ற அளவுக்கு, இன்று மேனாட்டு ஆராய்ச்சியாளர்கள் எடுத்துக் காட்டியுள்ளனர். அந்நிலையில், தாமஸ் இருந்தது பற்றியும் கேள்வி எழுந்துள்ளது. அப்படியிருக்கும் போது, “தமிழ் மக்களுக்கு தொண்டு செய்த புனித தோமையர்” என்றால், வேடிக்கையாகத்தான் இருக்கிறது. என்ன தொண்டு செய்தார் என்றால், என்ன பதில் வரும்? தெய்வநாயகம் போன்றோரின் கட்டுக்கதைகளுக்கு இணங்க, தாமஸ், திருவள்ளுவருக்கு பைபிள் சொல்லி கொடுத்தார், அதை வைத்து தான், திருக்குறள் எழுதினார் என்பதை “தொண்டு” என்பார்களா தெரியவில்லை.

Irai Anbu and S Muthaiah - Madras Miscelleny

Irai Anbu and S Muthaiah – Madras Miscelleny

இறை அன்பு, முத்தைய்யா தொடர்பு: ஆகஸ்ட் 2009ல் எஸ். முத்தைய்யா என்பவரின் “மெட்ராஸ் ரிடிஸ்கவர்ட்” என்று “தி ஹிந்து”வில் எழுதி வந்ததை, தமிழில் மொழி பெயர்த்து, புத்தகமாக வெளியிட்ட போது, அவ்விழாவில், தமிழக இணைதள பல்கலைகழகத்தின் முதல்வர் குழந்தைசுவாமி, பத்ரி சேஷாத்ரி, சி. வி, கார்த்திக் நாராயணன், வெ. இறை அன்பு மற்றும் எஸ். முத்தைய்யா முதலியோர் பங்கு கொண்டனர்[7]. அப்புத்தகத்தை வெளியிட்டது, நியூ ஹொரைஸான் பதிப்பகத்தின் தலைவர் பத்ரி செஷாத்ரி ஆகும்.

பத்ரி - வினவு படம் - போட்டோ

பத்ரி – வினவு படம் – போட்டோ

அப்படியென்றால், முத்தைய்யா, தாமஸ் கட்டுக்கதையைப் பற்றி எழுதியுள்ளது எல்லாம் அதில் சேர்க்கப்பட்டிருக்கும். பத்ரி செஷாத்ரி, பொதுவாக வலதுசாரி சித்தாந்தம் கொண்டவர் போல ஊடகங்கள் காட்டப்பட்டு வருகிறது. டிவி-விவாதங்களிலும் அவர் அவ்வாறே கருதப்பட்டு வர்கிறார். பிறகு, அவர் எப்படி தாமஸ் கட்டுக்கதைக்கு துணை போனார் என்று தெரியவில்லை. வழக்கறிஞர் போல, வியாபார ரீதியில் முத்தைய்யா புத்தகத்தை வெளியிட்டேன் என்றால், ஒன்றும் சொல்ல முடியாது. வினவு[8] போன்ற இணைதளங்கள் இவரை முதலாளி என்றெல்லாம் விமர்சித்துள்ளன[9]. வினவு பாரபட்சம் கொண்ட இணைதளம் என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது.

Ishwar Sharan and S Muthaiah

Ishwar Sharan and S Muthaiah

எஸ். முத்தையாவும், தாமஸ் கட்டுக்கதையும்: முத்தைய்யா எப்பொழுதுமே தாமஸ் கட்டுக்கதையைப் பற்றி எழுதுவதில் பேரார்வம் கொண்டுள்ளவர். யாராவது அவர் எழுவது தவறு என்றாலும் விடமாட்டார். திரும்ப-திரும்ப அக்கட்டுக்கதையை பலவிதங்களில் எழுதிக் கொண்டே இருப்பார்[10]. ஈஸ்வர் சரண் என்பவர், அதை எடுத்துக் காட்டியபோது, “தி ஹிந்து” கண்டுகொள்ளவில்லை[11], ஆனால், முத்தையாவே, அதைப்பற்றி குறிப்பிட்டுள்ளார். அக்கட்டுக்கதையினை இன்று சொல்வதினால் எந்த தீங்கும் ஏற்படப் போவதில்லை என்று தனது பொய்களை அவிழ்த்து விட்டார்[12]. ஜனவரி 7, 2004 “தி ஹிந்துவில்” அது வெளிவந்துள்ளது. இந்நாள், கிழக்கத்தைய ஆசார கிருத்துவர்களுக்கு கிருஸ்துமஸ் ஆகும். ஆக, இவர் கிருஸ்துமஸ் அன்று கட்டுக்கதையினை எழுதுவது, இறை அன்பு தாமஸ் சிற்பத்தை சேர்த்து, ஐந்தாண்டுகள் கழித்து கிருஸ்துமஸ் அன்றே சிற்பப் பூங்காவைத் திறந்து வைப்பது முதலியனவெல்லாம், “காக்காய் உட்கார பனம்பழம் விழுந்த கதையா” அல்லது பரிசுத்த ஆவியின் திருவிளையாடலா அல்லது, இவ்விருவரின் தீர்மானித்த விசுவாசமான செயல்களா என்று செக்யூலரிஸ இந்தியாவில் அப்பாவி இந்தியர்கள் திகைக்கத்தான் வேண்டியுள்ளது.

தமிழ் மக்களுக்கு தொண்டு செய்த புனித தோமையர்

தமிழ் மக்களுக்கு தொண்டு செய்த புனித தோமையர்

சரித்திர ஆதாரம் இல்லாத “தாமஸ் கட்டுக்கதை” ஊக்குவிப்பதில் திரு. இறை அன்பு ..எஸ் ஈடுபட்டுள்ளாரா?: வெங்கடாசலம் இறை அன்பு பொறுத்த வரையிலும், சிவில் சர்வீசஸ் பரீட்சை எல்லாம் எழுதி, உயந்திருப்பதால், அவருக்கு இந்திய சரித்திரம் நன்றகவே தெரிந்திருக்கும். வின்சென்ட் ஸ்மித் தாமஸ் பற்றி சொன்னதெல்லாம் கூட நிச்சயமாகத் தெரிந்திருக்கும். எனவே, அவரது தலைமையில், “சிற்பங்கள் பூங்காவில்” தாமஸ் சிலை இடம் பெற்றது, நிச்சயமாக அவருடைய ஒப்புதல் இல்லாமல் நடந்திருக்காது. அப்படியென்றால், அவர் ஏன் அச்சிற்பத்தை அங்கு நுழைத்தார், அதனின் உள்நோக்கம் என்ன, கட்டுக்கதையினை ஏன் சரித்திரம் போன்று உள்ளே சொருக முடிவு செய்தார் போன்ற கேள்விகள் எழுகின்றன.

© வேதபிரகாஷ்

11-10-2015

[1] http://indiatoday.intoday.in/story/venkatachalam-irai-anbu/1/105623.html

[2] http://www.iraianbu.in/index.php?option=com_content&view=article&id=66&Itemid=54

[3] http://www.iraianbu.in/index.php?option=com_content&view=article&id=66&Itemid=54

[4] This sculpture park was initiated and housed by Dr.V.Irai Anbu,IAS.,former Secretary to Tourism Department,Govt.of Tamilnadu and opened to tourists on 25.12.2009.The sculptures installed in the park has unique theme carried which are: Great Saint and Poet Thiruvalluvar,Poet Bharathi,St.Thomas,Yuvans … ………………….http://www.thehindu.com/arts/heritage-in-a-park/article353225.ece

[5] ………………….religious personalities (such as St. Thomas who came to Tamil Nadu, and Karaikkal Ammaiyar) https://www.youtube.com/watch?v=tXk3MstjvQI

[6] http://www.firstpost.com/topic/person/pimp-c-mamallapuram-sculpture-park-part2-tamilnadu-video-xCDc0fLVfMA-21942-1.html

[7] Bringing up the finale as it were on the last day of what was a hectic Madras Week (August 2009) was the Madras Book Club, with the launch at the Taj Connemara of the Tamil translation of S Muthiah’s Madras Rediscovered. There were some sterling speeches by Prof. V.C. Kulandaiswamy, chairman, Tamil Virtual University, who launched the book, and Dr V. Irai Anbu, secretary (tourism and culture), Govt of Tamil Nadu. But the honours must go to Badri Seshadri, publisher, New Horizon Media, for bringing out the 600-page book at an economical price, C.V. Karthik Narayanan for translating the book and, of course, Muthiah himself for having taken the initiative, I’m sure, of making it all happen. With this offering, prospects of the city’s history being read by many more people are bright indeed.

http://sashinair.blogspot.in/2009/08/madras-week-madras-rediscovered-in.html

[8] http://www.vinavu.com/2013/07/30/badris-poverty-budget/

[9] http://www.vinavu.com/2015/03/27/muhammed-yunus-athiyaman-badri-to-answer/

[10] http://www.thehindu.com/mp/2004/01/07/stories/2004010700090300.htm

[11] https://ishwarsharan.wordpress.com/parts-2-to-9/chennais-own-holocaust-deniers-ishwar-sharan/

[12] SEVERAL YEARS ago, there was an American (?) turned Hindu ascetic who was never happy whenever I wrote of Thomas Dydimus, the Apostle of India. In fact, he wrote a book, I recall, devoting a considerable and angry part of it to my unhistorical approach to the legend of Thomas in particular. I don’t know whether he’s still around, but if he is, I wish he’d realise that articles of faith, like his own, are not disputable, calling, instead, for tolerance. And that a little unhistoric storytelling, like today’s, does no one any harm. The Hindu, January.7, 2004.

ரத்தம், கொலை, ஆக்கிரமிப்பு, கோவில் இடிப்பு, நகை திருட்டு என்று குற்றங்கள் பரங்கி மலையில் தொடர்வது ஏன் – போர்ச்சுகீசிய முதல் இக்காலம் வரை (2)

மே 6, 2015

ரத்தம், கொலை, ஆக்கிரமிப்பு, கோவில் இடிப்பு, நகை திருட்டு என்று குற்றங்கள் பரங்கி மலையில் தொடர்வது ஏன்போர்ச்சுகீசிய முதல் இக்காலம் வரை (2)

Murder in thomas church

Murder in thomas church

2006ல் கொலை செய்து, போலீஸார் கேட்டதும் கத்தியை எடுத்து கொடுத்த ரமேஷ் பாபு: அவனைபோலீஸார் பிடித்தபோது முரண்டு பிடிக்கவில்லையாம். மாறாக, கொலை செய்ய தான் பயன்படுத்திய கத்தியை அவனாகவே போலீஸிடம் எடுத்துக் கொடுத்தானாம். இப்படி ஒரு ஆளை பார்த்ததே இல்லை என்று அவனைக் கைது செய்த ஆதம்பாக்கம் காவல் நிலைய போலீஸார்ஆச்சரியமாக கூறுகின்றனர். காவல் நிலையத்தில் இருந்தபோது யாருடனும் பேசாமல் இருந்தானாம். சாப்பாடு கொடுத்தபோது ஒரு இட்லியை மட்டும் சாப்பிட்டு விட்டு அப்படியே இருந்தானாம். யோகா போஸில், லாக்கப்பில் இருந்த அவன் காலையில் டிபன் ஏதும் சாப்பிடவில்லையாம். மாறாக ஒரே ஒரு டீ மட்டும் குடித்தானாம். அவனை ஒரு சைக்கோ என்றுதான் போலீஸார் முடிவு செய்திருந்தனர் முதலில். ஆனால்பரங்கிமலை சர்ச் தரப்பில் இதற்குப் பெரிய பின்னணி இருக்கலாம் என சந்தேகம் கிளப்பப்பட்டதால் இப்போதுரமேஷ் பாபுவின் பின்னணி குறித்து போலீஸார் குடையத் தொடங்கியுள்ளனராம்.

Parangi mount how occupied by the Christians with different organizations

கிருத்துவர்கள் சந்தேகத்தைக் கிளப்பி விட்டு, பிரச்சினையைப் பெரிதாக்கியது: இந்த விவகாரம் குறித்து சர்ச் வட்டாரத்தில் கூறுகையில், ரமேஷ் பாபுவின் பின்னணியில் பஜ்ரங் தள், இந்துமுன்னணி போன்ற அமைப்புகள் உள்ளன என்கின்றனர். ஜேக்கப்பைக் கொன்ற பின்னர் சர்ச்சுக்குள் நுழைந்த ரமேஷ்பாபு, அங்கிருந்த இரு சிலைகளை சேதப்படுத்திஅவற்றின் மீது ஜேக்கப்பின் ரத்தத்தை தெளித்துள்ளான். ஜேக்கப்பின் உடல் அடக்கம் செய்யப்படுவதற்கு முன்பு நடந்த திருப்பலியின்போதும் சிலர் திடீரென அங்குவந்து ஜெய் பாரத் மாதா கீ ஜெய் என்று கோஷமிட்டுவிட்டு ஓடியுள்ளனர். இதையெல்லாம் பார்க்கும்போது இந்தக் கொலைக்குப் பின் மிகப் பெரிய சதித் திட்டம் இருப்பதாக சந்தேகப்படுகிறோம்[1]. பாதிரியார்களை கொல்லவே ரமேஷ்பாபு வந்திருக்கக் கூடும் என கருதுகிறோம்என்கின்றனர் சர்ச் நிர்வாகிகள். இதை பாதிரியார் ஜெயசீலனும் ஆமோதிக்கிறார். இந்த சம்பவத்தின் பின்னணியில் பெரிய கும்பலே இருக்கும் என சந்தேகப்படுகிறோம். புனிதத் தலமான இந்த வளாகத்தில் இப்படி ஒரு கொலை நடந்திருப்பது வேதனை தருகிறது. இதுகுறித்து போலீஸார் தீவிரமாக விசாரித்து, மோதலையும், வெறுப்பையும் உருவாக்க சில சக்திகள்முயற்சிப்பதைத் தடுக்க வேண்டும் என்கிறார்[2]. இந்த சந்தேகத்தால் தற்போது ரமேஷ்பாபுவின் மெய்நெறி இயக்கம், அவனது பின்னணி, அந்த அமைப்பில் யார்யார் உறுப்பினர்களாக இருந்தார்கள் என்பது குறித்து போலீஸார் தீவிரமாக விசாரிக்க ஆரம்பித்துள்ளனர்.

Bishops connected with thomas myth and participated in demonstration against the murder

Bishops connected with thomas myth and participated in demonstration against the murder

கிருத்துவர்கள் செய்த ஆர்பாட்டமும், கலாட்டாவும், உலக அளவில் செய்தியைப் பரப்பி விட்டது: டிசம்பர் 12, 2006 அன்று தில்லியில் கிருத்துவர்கள் வலதுசாரி இந்து போராளி [right-wing Hindu activist] செய்த கொலையை உரியமுறையில் விசாரிக்கக் கோரி போராட்டாம் நடத்தியுள்ளனர்[3]. மலயப்பன் சின்னப்பன் மற்றும் அந்தோனி நீதிநாதன் [Salesian Archbishop Malayappan Chinnappa of Madras-Mylapore and Bishop Anthony Neethinathan of Chingleput] தலைமை தாங்கினர். அம்மலை தம்மக்குத்தன் சொந்தம், பரங்கி மலை என்றால்  “வெள்ளையர் மலை” என்று விளக்கம் கொடுத்து வாதிட்டது வேடிக்கையாக இருந்தது[4]. கிருத்துவர்கள் இவ்விசயத்தில் அளவிற்கு அதிகமாக செய்துள்ள ஆர்ர்பாட்டங்களைக் கவனிக்கும் போது விசித்திரமாக உள்ளது. உல்லகம் முழுவதும் இச்செய்தியைப் பரப்பியுள்ளதும் சந்தேகத்தை எழுப்பியுள்ளது[5]. உண்மையில் கொலையைக் கண்டிப்பதை விட, அதன் மூலம் மதரீதியிலான லாபத்தைப் பெறத்துடிக்கும் போக்கு, அம்மதத்தலைவர்கள் பேசும் விதத்திலிருந்து வெளிப்படுகிறது[6]. கிருத்துவர்கள் விடாமல் அத்கைய “ரத்தவெறி” பிரச்சாரத்தில் இன்றும் ஈடுபட்டுள்ளனர்[7].

R M Ramesh Babu worked in Saiprem Nungambakkam

R M Ramesh Babu worked in Saiprem Nungambakkam

மெக்கானிகல் இஞ்சியர்மெய்நெறி தலைவர்லிருந்து, கொலையாளி வரைஊடகப்புராணங்கள் தொடர்ந்தன: அடர்ந்த தாடியும், முறுக்கு மீசையும், தலையில் ரிப்பன் கட்டியும் படு வித்தியாசமாக காணப்படும் ரமேஷ்பாபு சாதாரண ஆள் இல்லை. அண்ணா பல்கலைக்கழக வளாகத்தில் உள்ள கிண்டி பொறியியல் கல்லூரியில்மெக்கானிக்கல் என்ஜீனியரிங் படித்துள்ளார் ரமேஷ் பாபு. இவர் பிறந்தது வாணியம்பாடியில். ஆனால் சிறுவயது முதலே வளர்ந்தது ஆதம்பாக்கத்தில்தான். 1991ல் படிப்பை முடித்த ரமேஷ்பாபு, 2000ம் ஆண்டு வரை வேலை பார்த்துள்ளார். பின்னர் பிரான்ஸ் நாட்டின் சாய்பெம் நிறுவனத்தில் வேலைக்குச் சேர்ந்துள்ளார். இந்த சமயத்தில், 2004ம்ஆண்டின் பிற்பகுதியில்தான் தனது புதிய பாதைக்குத் திரும்பியுள்ளார் ரமேஷ்பாபு. மெய்நெறி என்ற அமைப்பை உருவாக்கி அதற்காக இணையதளம் ஒன்றையும் உருவாக்கியுள்ளார்[8]. இதில் அசுராந்தத்திற்கு எதிரான தனது போர் என்று குறிப்பிட்டுள்ளார். அசுராந்தம் என்பது அசுரர்களின் உச்ச குணம்.இதை எதிர்த்தே தனது போர் என்று கூறுகிறார் ரமேஷ்பாபு. மனித சமூகத்தின் அனைத்துப் பிரிவிலும் அசுரத்தனம் ஊடுறுவியுள்ளதாக குற்றம் சாட்டுகிறார் ரமேஷ். அதைஅழிக்கத்தான் இந்தப் போர் என்றும் முழங்கியுள்ளார். தனது அசுர வதத்தில் அனைவரும் கூட நின்று உதவவேண்டும் என்று இணையதளம் மூலம் அழைப்பு விட்டுள்ளார் ரமேஷ்பாபு. ரமேஷ்பாபுவின் இலக்கு, அவரது போக்கு, கடைசியில் செய்த கொலை எல்லாமே ஒன்றும் புரியாதகுழப்பமாகவே உள்ளன. ஆளவந்தானில் கமல்ஹாசன் பாடுவது போல ரமேஷ்பாபு ஒரு விளங்க முடியாகவிதை! ரமேஷ்பாபுவின் பின்னணியை காவல்துறை தெளிவாக விளக்கினால் மத மோதல்களையும், துவேஷத்தையும்,வருத்தத்தையும் போக்க பெரும் உதவியாக இருக்கும்.

R M Ramesh Babu worked in Tamilnadu Petroproducts Limited for 10 years

R M Ramesh Babu worked in Tamilnadu Petroproducts Limited for 10 years

மதவெறி காரணமாகவே இந்த கொலை நடைபெற்றுள்ளதுஏன்று ஆயுள்தண்டனையை உறுதிபடுத்திய நீதிமன்றம் (2009): வழக்கை விசாரித்த செங்கல்பட்டு விரைவு நீதிமன்றம், ரமேஷ் பாபுவுக்கு ஆயுள்தண்டனை விதித்தது. இந்த தண்டனையை எதிர்த்து ரமேஷ் பாபு தரப்பில் சென்னை உயர் நீதிமன்றத்தில் மேல்முறையீடு செய்யப்பட்டது. அவரது மனுவில், “சம்பவம் நடைபெற்ற போது ரமேஷ் பாபு மனநலம் பாதிக்கப்பட்டிருந்தார். அவரது செயல்களை சரியான மனநிலையில் உள்ள ஒருவரின் செயலாகக் கருதக் கூடாது. அவருக்கு விதிக்கப்பட்ட ஆயுள் தண்டனையை ரத்து செய்ய வேண்டும்” என்று கோரப்பட்டது.   இந்த மனு நீதிபதி சி. நாகப்பன், நீதிபதி எம். ஜெயபால் ஆகியோர் கொண்ட டிவிஷன் பெஞ்ச் முன்னிலையில் விசாரணைக்கு வந்தது. மனுவை விசாரித்த பிறகு நீதிபதிகள் பிறப்பித்த உத்தரவு: “மனுதாரர் குற்றம் புரிந்தபோது மனநிலை சரியில்லாதவர் என்பதற்கு எந்த ஆதாரமும் இல்லை. மனநல பாதிப்பிற்கு சிகிச்சை எடுத்த பிறகு பிரான்ஸ் நாட்டுக்குச் சென்று வேலைபார்த்துள்ளார். இந்தியா திரும்பிய பிறகும், அவர் தொடர் சிகிச்சை எதையும் மேற்கொள்ளவில்லை. எனவே, சம்பவம் நடந்தபோது அவர் நல்ல மனநிலையில் இருந்தார் என்றே கருத வேண்டியுள்ளது. மதவெறி காரணமாகவே இந்த கொலை நடைபெற்றுள்ளது”, ரமேஷ் பாபுவுக்கு விதிக்கப்பட்ட ஆயுள்தண்டனையை உறுதி செய்வதாகக் கூறி மனுவை நீதிபதிகள் தள்ளுபடி செய்தனர்[9]. இங்கு முன்னர் ஜான்கிட் கூறியது கவனிக்கத் தக்கது.

Bishops connected with thomas myth

Bishops connected with thomas myth

சிறையில் உயர் வகுப்பு வேண்டும் என்று கேட்டது (2014): சிறையில் இருக்கும் ராமேஷ் பாபு சும்மா இருக்கவில்லை போலும். 18-06-2014 அன்று சிறையில் குற்றவாளியாக [S.C.No.285 of 2007 dated 30.09.2008.] தண்டனை பெற்று வரும் ரமேஷ் என்கின்ற ரமேஷ் பாபு தரப்பில் உயர் வகுப்பு [”A” class] வேண்டும் என்ரு மனுதாக்கல் செய்யப்பட்டது[10]. குற்றாவாளி வெல்வந்தர் குடும்பத்தில் பிறந்தவர், பி.இ மெக்கானிகல் இஞ்சினியரிங் பட்டதாரி, டெபுடி மானேஜர் மற்றும் வருமான வரி கட்டுபவர் [ Deputy Manager (Development) in Tamil Nadu Petroproducts Limited and he is also an Income Tax Assessee] என்ற நிலையில் இருப்பதால் அவருக்கு அளிக்கலாம் என்று கோரப்பட்டது. நீதிமன்றம், சிறை விதிமுறைகள் படி நடவடிக்கை எடுக்குமாறு ஆணையிட்டது[11]. இப்படி செய்த்இ வெளியிட்ட ஊடகம், பிறகு என்னவாயிற்று என்று செய்தி வெளியிடவில்லை.

thomas mount சர்ச் உள்பக்கம்

thomas mount சர்ச் உள்பக்கம்

பெயில் மனு நிராகரிக்கப் பட்டது (2015): எம். சாந்தி என்கின்ற ரமேஷ் பாபுவின் தாயார் அவன் பெயிலில் வெளிவர உச்சநீதி மன்றத்தில் மனுதாக்கல் செய்தார். ஜனவரி 2015ல் இவர் பெயில் முனு சமர்பித்தபோது, மனநிலை சரியில்லை என்பது மட்டும் பெயில் தர போதுமான காரணம் ஆகாது என்று உச்சநீதி மன்றம் ஜனவரி 2015ல் தீர்ப்பளித்தது[12]. டி.எஸ். தாகூர், நீதிபதி, “மனநிலை சரியாக இல்லாதபோது கொலை செய்தான். இப்பொழுதும் அவ்வாறே உள்ளான். அந்நிலையில் வெளியே விட்டால் இன்னொரு கொலை செய்வான். வெளியே வந்தால் அவனை யார் பார்த்துக் கொள்வது? மனநிலை சரியில்லை என்பது மட்டும் பெயில் தர போதுமான காரணம் ஆகாது. மேலும் தாயாரே வயதான நிலையில் உள்ளார். எதிர்காலத்தில் அவன் விடுவிக்கப்படலாம், ஆனால், மனநிலை மருத்துவமனையில் தான் இருக்க வேண்டும்”, என்று தீர்ப்பில் கூறினார்[13]. நல்லவேளை, இவன் வெளியே வராமல் இருக்கும் நிலையில் ஏப்ரலில் நகை திருட்டு நடந்துள்ளது. இப்பொழுதெல்லாம், சர்ச்சுகளில் என்ன ஒரு சிறிய நிகழ்சி நடந்தாலும், அது உலக செய்தியாகி விடுகிறது. தில்லியில், ஆக்ராவில் சர்ச்சுகள் தாக்கப்பட்டன என்று கலாட்ட்டா செய்தார்கள். ஆனால், இதைப் பற்றி ஏன் அவ்வாறு கலாட்டா-ஆர்பாட்டம் செய்யவில்லை என்று தெரியவில்லை. இங்கு மட்டும் கிருத்துவர்கள் மதரீதியில் தாக்கப்படுவதில்லை போலும். அப்படியென்றால், நவம்பர்.27, 2006 அன்று- “மதரீதியில் எந்த பகையும் இல்லை என்று. சென்னை கூடுதல் போலீஸ் கமிஷனர், எஸ்.ஆர். ஜான்கிட் கூறியதும், முன்று ஆண்டுகள் கழித்து, மதவெறி காரணமாகவே இந்த கொலை நடைபெற்றுள்ளது” ஏன்று ஆயுள்தண்டனையை உறுதிபடுத்திய நீதிமன்றத்தின் திர்ப்பும் (2009) நோக்கத்தக்கது.

© வேதபிரகாஷ்

04-05-2015

[1] http://www.ucanews.com/story-archive/?post_name=/2006/12/13/catholics-condemn-murder-of-church-worker-demand-fair-investigation&post_id=6589

[2] தமிழ்.ஒன்.இந்தியா, விளங்க முடியா கவிதை ரமேஷ்பாபு, Published: Friday, May 5, 2006, 5:30 [IST]

[3] http://cathnews.acu.edu.au/612/78.php

[4] According to Church officials, St. Thomas Mount belongs to Catholics historically and legally. Locally it is called Parangi Malai, (white man´s hill). Parangi is a derogatory term for “white man.”

http://www.ucanews.com/story-archive/?post_name=/2006/12/13/catholics-condemn-murder-of-church-worker-demand-fair-investigation&post_id=6589

[5] http://eglasie.mepasie.org/asie-du-sud/inde/2006-12-16-tamil-nadu-plus-de-5000-catholiques-ont-participe

[6] http://www.fides.org/en/news/8631-ASIA_INDIA_A_community_gathered_in_faith_and_prayer_following_murder_of_Catholic_lay_man#.VUV0fo6qqko

[7] http://thebloodofthemartyrs.blogspot.ae/2010/11/jacob-fernandez.html

[8] http://00a66e4.netsolhost.com/home.htm.

[9] தினமணி, பரங்கிமலை சர்ச் வளாகத்தில் கொலை செய்தவருக்கு ஆயுள் தண்டனை உறுதி: உயர் நீதிமன்றம், By First Published : 09 September 2009 02:17 AM IST

[10] Criminal Original Petition filed under Section 482 of the Criminal Procedure Code praying to issue a direction to the prison authorities to allot ”A” class to the petitioner in Central Prison Puzhal -I, as a convict prisoner in S.C.No.285 of 2007 dated 30.09.2008 by the learned Additional District and Sessions Judge, Chengalpattu.

[11] http://indiankanoon.org/doc/84243415/

[12] http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-national/insanity-cant-be-sole-ground-for-bail-sc/article6797814.ece

[13]M Shanthi, mother of life term convict Ramesh Babu, approached the apex court urging the court to release him saying that his mental condition was not good and he had suffered from paranoid schizophrenia. Justice T S Thakur said: “Insanity could not be the sole ground for release. Who will take care of him? He committed the murder when he was insane, he is still insane and if he will be released, then he may commit another murder.” “We may acquit him (in future) but he should be kept in mental hospital. How can he be released? Who will take care of him. His mother is an old woman, somebody has to take care of him,” the bench said.

 http://www.deccanherald.com/content/454103/insanity-no-ground-release-murder.html